Εναντίον του ΘΝΠ - ΓΟΧ -- του Δ. Χατζηνικολάου, Αν. Καθηγητού Πανεπιστημίου Ιωαννίνων

Ἀγαπητέ καί Σεβαστέ μοι Πάτερ,

Ἐπειδή ἀνεδημοσιεύσατε ἄρθρον πού χαρακτηρίζει «ὑποκριτάς», «συμφεροντολόγους», «φανατισμένους», «παρασυρμένους» κ.λπ. ὅλους ἐμᾶς πού ἀντιδροῦμε στόν καινοφανῆ ἐκκλησιαστικόν θεσμόν τῶν Θρησκευτικῶν Νομικῶν Προσώπων (ΘΝΠ) τοῦ Ν. 4301/14, τόν ὁποῖον υἱοθέτησε καί ἐφήρμοσεν ἡ Σύνοδσος τοῦ κ. Καλλινίκου, μάλιστα δέ καλοῦν εἰς μετάνοιαν καί ἐπιστροφήν εἰς τήν Σύνοδον ὅλους ἐμᾶς πού ἀπετειχίσθημεν ἀπό αὐτήν ἐπειδή θεωροῦμε τόν ἐν λόγῳ θεσμόν δεινήν αἵρεσιν, αἰσθάνομαι ὑποχρεωμένος ν’ ἀπαντήσω. Σᾶς παρακαλῶ νά καταχωρήσετε τήν ἀπάντησίν μου.

Κατ’ ἀρχάς, ἄς σημειωθῆ ὅτι μέχρι τώρα δέν ἔχω ἀκούσει οὔτε ἕν σοβαρόν ἐπιχείρημα πού νά καταρρίπτῃ αὐτά πού ἔχω δημοσιεύσει ἐπανειλημμένως, τά ὁποῖα ἀποδεικνύουν περιτράνως ὅτι ἡ ὑπαγωγή εἰς τόν Ν. 4301/14 ἀποτελεῖ αἵρεσιν. Ἀφορισμοί τοῦ τύπου «εἶναι ἕν νομικόν περίβλημα, δέν εἶναι θέμα πίστεως» δέν μοῦ χρειάζονται.

Μία κοινωνικὴ φωτογραφία ΑΠΟ ΤΟ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΝ ΔΕΛΤΙΟΝ -- Τοῦ αειμνήστου Μιχαὴλ Ε. Μιχαηλίδη, Θεολόγου

Θεέ μου, ποῦ βαδίζουμε; Σέ τί γκρεμούς κατρακυλᾶμε; Σέ τί θάλασσες καταποντιζόμαστε; Ποιοί ἐχθροί ζήλεψαν τή χώρα μας καί χύμηξαν να τήν κατασπαράξουν; Ἡ ἄθλια φωτογραφία τοῦ περίγυρου, μᾶς ἀναγκάζει νά θυμηθοῦμε τό Σαιξπηρικό: «To be or not to be»? Νά ζοῦμε ἤ νά μη ζοῦμε; Ἀφορμή γιά τό σημερινό μου κείμενο, εἶναι τό καθημερινό «Ἀστυνομικό Δελτίο» τῶν ἐφημερίδων. Δέν ἔχω τήν πρόθεση νά κινδυνολογήσω, ἀλλά νά ἐκθέσω τήν παραβατική συμπεριφορά τῶν ἀνθρώπων, γιά μιά μόνο μέρα. Γιατί, ἄλλο τό «ἐκθέτω» μιά σειρά πραγματικῶν κινδύνων, καί ἄλλο σημαίνει ἡ λέξη «κινδυνολογῶ», ἡ ὁποία, κατά τό λεξικό τοῦ Μπαμπινιώτη, σημαίνει «ἐπισημαίνω πιθανούς κινδύνους πρός ἐκφοβισμό». Σκοπός μας λοιπόν, δεν εἶναι, οὔτε ἡ ἐπισήμανση πιθανῶν καί ἀόριστων κινδύνων, πολύ δέ περισσότερο, ὁ ἐκφοβισμός. Ὅταν ὁ Χριστός χαρακτηρίζει τούς μαθητές Του, (καί ὅλους τούς χριστιανούς), «ὡς πρόβατα ἐν μέσῳ λύκων», τούς κάμνει προσεκτικούς, γιατί θά ᾽ναι γιά πάντα λίγοι μέσα σέ πολλούς καί σ’ ἐχθρικό περιβάλλον. Στ’ ἀλήθεια, τρόμαξα διαβάζοντας μιᾶς μόνο μέρας «το ἀστυνομικό δελτίο» τῆς «Ἑστίας». Δέ διστάζω νά σημειώσω τά περιστατικά. Ἐκτός ἀπό ἕνα ἀτύχημα μέ κυνηγετικό ὅπλο, σημειώνω τά ἄλλα πέντε: 

ΚΥΡΙΕ ΕΚΕΚΡΑΞΑ... ΚΑΤΕΥΘΥΝΘΗΤΩ...

 

Τη ΙΕ΄ (15η) Νοεμβρίου, οι Άγιοι Μάρτυρες ΕΛΠΙΔΙΟΣ, ΜΑΡΚΕΛΛΟΣ και ΕΥΣΤΟΧΙΟΣ πυρί τελειούνται.

Ελπίδιος, Μάρκελλος και Ευστόχιος οι Άγιοι Μάρτυρες ήσαν κατά τους χρόνους Ιουλιανού του Παραβάτου, εν έτει τξα΄ (361). Εκ τούτων των Αγίων Μαρτύρων ο μακάριος Ελπίδιος ήτο μέλος της Συγκλήτου εμπεπιστευμένος τα μυστικά πράγματα του αποστάτου Ιουλιανού, νόμους δε γράφων εγνωρίσθη ότι είναι Χριστιανός. Παρασταθείς λοιπόν εις τον αποστάτην και μη πεισθείς να αρνηθή τον Χριστόν, ενεδύθη ένδυμα τραχέως υφασμένον με τρίχας αιγός, το οποίον είχε μεν καρφωμένους τριβόλους σιδηρούς, επάνω δε ηλείφετο με πίσσαν βραστήν και με αυτήν εστερεώνοντο οι τρίβολοι· έπειτα κτυπώμενον έξωθεν το ένδυμα εκείνο κατετρύπα τας έσωθεν σάρκας του Αγίου με τας αγκίδας των τριβόλων. Μετά ταύτα ερρίφθη ο Άγιος εντός λάκκου και κατεκάη εις τας σάρκας με ύδωρ ζέον, το οποίον εχύνετο εις όλον το σώμα του.

Άσβεστος Φλόγα δια την Ελευθερία -- Χαράλαμπος Β. Κατσιβαρδάς Δικηγόρος Παρ’ Αρείω Πάγω

Είναι πρόδηλο ότι πέραν από την θεμελίωση της οιονεί Νομικής Θεολογίας, ένεκεν της νομικής προσεγγίσεως με θεολογική υπόβαθρο, της Συνταγματικής εννόμου τάξεως,  όπως αναλύθηκε ανωτέρω βάσει των υφισταμένων άρθρων του Συντάγματος, περαιτέρω συμπληρωματικής και ενισχυτικώς η Ιστορική επίσης προσέγγιση ιδρύσεως του Ελλαδικού Κράτους, μας επιτρέπει να εισάγουμε τον όρο η θεολογία της Ανεξαρτησίας ή της απελευθερώσεως.

Η κυρίαρχη ψυχική υποδομή της ενάρξεως του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα, ερείδεται εις την ζώσα και διαχρονική Ορθόδοξη παράδοσή μας, ως εκ τούτου, τόσο συμβολικά, δεσπόζουν τα θρησκευτικά μας σύμβολα, όσο και συμειολογικά εις όλα τα κείμενα (ιδρυτικές διακηρύξεις, μεμονωμένες ρήσεις κτλ) συνυφαίνεται αρμονικά αφενός ο διακαής πόθος δια την ελευθερία, την ανεξαρτησία του έθνους κατά του Τουρκικού ζυγού και αφετέρου η αδιαμφισβήτητη πίστη προς τον χριστό με αποτέλεσμα, Ο Χριστός , το σημείο του Σταυρού και εν γένει εκκλησιαστική παράδοση να συμπορεύεται της αγώνος δια την ελευθερία, αποτελώντας σταθερώς πυγή Αλήθειας και εμπνεύσεως, μέχρι την Θεόθεν ίδρυση του Ελλαδικού Κράτους.

Εμβολιασμένοι ~ οικουμενιστές -- Γράφει ο αδελφός μας Μαρίνος Ριτσούδης

Ο διαχωρισμός "ανεμβολίαστων" - εμβολιασμένων, και η τάση οι εμβολιασμένοι να στέκονται ενάντια στούς "ανεμβολίαστους", μήπως είναι copy paste περίπτωση, του διαχωρισμού, νεοημερολογιτών - "παλαιοημερολογιτών" ;

Η εισαγωγή του νέου στο σώμα της Εκκλησίας έφερε τούς νεοημερολογίτες, και η εισαγωγή του εμβολίου στο σώμα πάλι της Εκκλησίας, έφερε τους εμβολιασμένους. 

Οι "ανεμβολίαστοι", όπως και οι "παλαιοημερολογίτες" δεν συμφώνησαν στην καινοτομία, και συνέχισαν την ανόθευτη  πνευματική τους ζωή την επόμενη ημέρα, όπως την παρέλαβαν από την προηγούμενη. 

Οι εμβολιασμένοι μετά την εισαγωγή της καινοτομίας στο σώμα τους, έπαθαν μετάλλαξη και θεωρούν εχθρούς τους τούς ανεμβολίαστους, όπως και οι νεοημερολογιτες τους τού Πατρίου. 

Ο όρος, "ανεμβολίαστος", ως ρετσινιά αποδόθηκε από τούς εμβολιασμένους, όπως και ο όρος "παλαιοημερολογίτης", από τους νεοημερολογίτες. 

Εν τέλει, οι εμβολιασμένοι με μίσος και μεγάλο μένος, διώκουν στους ανεμβολίαστους, όπως για δεκαετίες οι καινοτόμοι τούς Ορθοδόξους. 

 

Ποιό το μέλλον των εμβολιασμένων; 

Όπως οι νεοημερολογίτες κατέληξαν καταιγιστική χιονοστιβάδα  μέλη των αιρέσεων στον Οικουμενισμό και στον Σεργιανισμό χωρίς ουδεμία αντίσταση, έτσι και οι εμβολιασμένοι, δεν θα σταματήσουν να ξεπουλάνε το σώμα τους στις ορέξεις των εμβολίων και της νέας τάξης πραγμάτων, μέχρι το πολικό ψύχος της ολικής αλλοτρίωσης ψυχής τε και σώματος. 

Πηγή:  https://catacomb--church.blogspot.com/

------------------------------

 Ο/Η Ανώνυμος είπε...

Στους έσχατους καιρούς ο διαχωρισμός είναι ανάμεσα σε σφραγισμένους που έχουν προσκυνήσει την αντίχριστη δικτατορία ενώ βλέπουν ότι μεταχειρίζεται ως πειραματόζωα τις ανθρώπινες ψυχές και τις σφραγίζει με τα ψυχοκτόνα αυτοκτονικά κορωνοεμβόλια ρώσικη ρουλέτα θανάτου https://medalerts.org/vaersdb/findfield.php?TABLE=ON&GROUP1=CAT&EVENTS=ON&VAX=COVID19  λόγω της απιστίας τους και στους ορθόδοξους ομολογητές που με την Χάρη του Θεού θα δώσουν ακόμα και το αίμα τους ως Μεγαλομάρτυρες των εσχάτων ημερών, που δεν προσκυνούν τους δικτατορίσκους προδρόμους του αντιχρίστου γιατί οι αντίχριστοι θεωρούν υπέρτατο αγαθό την σωματική υγεία και θέλουν δήθεν να σώσουν την πρόσκαιρη ζωή μας με τα ψυχοκτόνα εμβόλια, αντίχριστη σφραγίδα, αλλά αδιαφορούν για την σωτηρία της Αθάνατης Ψυχής μας.

Ο Πασχάλιος κανόνας δεν τηρείται από το ημερολόγιο που χρησιμοποιούν οι αιρετικοί παπικοί για αυτό είναι αιρετικό ως άλλη μια αίρεση στις τόσες αιρέσεις του «αλάθητου» αντίχριστου Πάπα, κοσμικού Μονάρχη της Ρώμης, με το φιλιόκβε, την δήθεν κτιστή σωτηριολογική ενέργεια του Θεού, τα άζυμα, την μαριολατρεία και χίλιες δυο αιρέσεις ακόμα χωρίς τέλος... Ωστόσο, ο Πασχάλιος Κανόνας, όπως μόνο αυτόν όρισε η Α΄ Οικουμενική Σύνοδος για να εορτάζουμε πάντα το Άγιο Πάσχα μετά το Πάσχα των Εβραίων, τηρείται στην Ελλάδα με το ημερολόγιο του ειδωλολάτρη Ιούλιου Καίσαρα και με το νέο διορθωμένο Ιουλιανό. Όμως η διοικούσα Ιεραρχία έχει πέσει στην παναίρεση πανθρησκεία του Οικουμενισμού με ορόσημο το 2001 που αναγνώρισε δημόσια και επίσημα τον αιρετικό Πάπα της Ρώμης ως Επίσκοπο με την επίσημη επίσκεψή του στην Ελλάδα και την υποδοχή του από τον ψευδεπίσκοπο Χριστόδουλο, για πρώτη φορά μετά την απόσχιση των αιρετικών παπικών το 1054 μ.Χ. από την μόνη αληθινή διαχρονική Μία Αγία Ορθόδοξη Εκκλησία. Στην συνέχεια ο οικουμενιστής αιρεσιάρχης ψευδοπατριάρχης Βαρθολομαίος δημόσια όπως είδαμε και από τα διεθνή ΜΜΕ και το διαδίκτυο μνημόνευσε το 2006 και το 2014 τον αιρετικό αντίχριστο «αλάθητο» Πάπα της Ρώμης στην Κωνσταντινούπολη ως αγιότατη κεφαλή της Εκκλησίας. Επιπλέον αναγνωρίστηκαν και για πρώτη φορά Συνοδικά πλέον το 2016 στην ληστρική Σύνοδο της Κρήτης όλες οι αιρέσεις ως Εκκλησίες (παπικοί, προτεστάντες, μονοφυσίτες και άλλοι αιρετικοί) και προώθησαν τις διαθρησκειακές σχέσεις στο πλαίσιο της παγκόσμιας αντίχριστης πανθρησκείας παρασύροντας και το ακατήχητο ποίμνιο για να γινόμαστε ένα παναιρετικό σώμα και να χάσουμε την αθάνατη ψυχή μας στην αιώνια κόλαση αν δεν είμαστε αποχωρισμένοι, αληθινά αποτειχισμένοι χωρίς καμιά εκκλησιαστική κοινωνία με τους αμετανόητους αιρετικούς οικουμενιστές πανθρησκειαστές ψευδεπισκόπους που είτε χρησιμοποιούν το νέο διορθωμένο ημερολόγιο ή το αδιόρθωτο Ιουλιανό και όρισαν νέες πολλές ψευδοσυνόδους, δήθεν Εκκλησίες που κάθε μία διεκδικεί ότι είναι η αληθινή χωρίς την αναγκαία έγκριση μιας έγκυρης Οικουμενικής Συνόδου, που μόνο αυτή έχει τέτοια δικαιοδοσία.

Βασικὲς ὀρθόδοξες ἐκκλησιολογικὲς ἀρχὲς

Ὁ Οἰκουμενισμός, ἐκκινώντας ἀπὸ προσπάθειες προσεγγίσεως τῶν «χριστιανῶν» σὲ πρακτικὰ θέματα στὶς ἀρχὲς τοῦ 20οῦ αἰ., ἐξελίχθηκε σὲ προσπάθεια ἐξωτερικῆς συγκολλήσεως τῆς Ἐκκλησίας μὲ τὶς λοιπὲς «ὁμολογίες», χωρὶς τὴν ἀποδοχὴ ἀπὸ ἐκεῖνες τῆς μόνης ἀναλλοίωτης καὶ παραδοσιακῆς, τῆς ὀρθόδοξης, διδασκαλίας, ἀλλὰ μέσῳ ἐλαχιστοποιήσεως τῆς σημασίας («μινιμαλισμοῦ»), τῆς ἀποσιωπήσεως καὶ παρερμηνείας τῶν ἱ. δογμάτων ἀπὸ ὅλες τὶς διαλεγόμενες πλευρές. Ἐκκινώντας στὶς ἀρχὲς τοῦ 20οῦ αἰ., ὅταν γιὰ πρώτη φορὰ οἱ αἱρετικοὶ (ἑτερόδοξοι ) ὀνομάστηκαν σὲ ἐπίσημα ὀρθόδοξα ἐκκλησιαστικὰ κείμενα «Ἐκκλησίες» (τὸ 1903 καὶ κυρίως τὸ 1920), ἡ δογματικὴ παρέκκλιση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ μεταξὺ ἄλλων φοβερῶν πτώσεων ὁδήγησε σταδιακῶς στὴν ἀπὸ μέρους ἐπιφανῶν ὀρθοδόξων Κληρικῶν καὶ θεολόγων (α) ἄρση τῆς ἀκοινωνησίας μὲ τοὺς παπικούς («ἄρση τῶν ἀναθεμάτων») τὸ 1965, (β) μερικὴ ἀποδοχὴ τῶν ἑτεροδόξων τελετῶν βαπτίσματος, εὐχαριστίας καὶ ἱερωσύνης («Κείμενον Β.Ε.Μ.», Λίμα τοῦ Περοῦ 1982, (γ) διαπίστωση δῆθεν χριστολογικῆς συμφωνίας μὲ τοὺς μονοφυσίτες-μονοθελῆτες (Β΄Κοινή Δήλωση, Chambésy 1990) - ἡ ὁποία σημαίνει τὴν ἀπόρριψη τῆς συμπαγοῦς ὀρθοδόξου χριστολογίας 15 αἰώνων, Οἰκουμενικῶν Συνόδων καὶ πληθύος Ἁγίων Πατέρων, (ε) διαπίστωση ὅτι ὁ παπισμὸς εἶναι ὄχι αἵρεση, ἀλλὰ «ἀδελφὴ Ἐκκλησία» μὲ ἔγκυρα μυστήρια (Κείμενον Balamand 1993) κ.ἄ. Χειρότερο ὅλων εἶναι (στ) τὸ ἐκκλησιολογικὸ κείμενο τῆς Θ΄ Γενικῆς Συνελεύσεως τοῦ Π.Σ.Ε. στὸ Πόρτο Ἀλέγκρε (Βραζιλία, 2006)· ἐκεῖ ἡ πλειονότης τῶν ὀρθοδόξων ἐκπροσώπων ἀρνήθηκε ἰδιότητες τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας τὶς ὁποῖες ὁμολογοῦμε στὸ Σύμβολο τῆς Πίστεως, ἐκεῖνες τῆς «Μιᾶς» (δηλ. σὲ ἑνότητα πίστεως) καὶ τῆς «Καθολικῆς», ἐπειδὴ συμφώνησαν ὅτι κανένα μέλος τοῦ Π.Σ.Ε. δὲν ἀποτελεῖ καθ’ ἑαυτὸ τὴν Καθολικὴ Ἐκκλησία (§6) καὶ ὅτι εἶναι θεμιτὴ ἡ ὕπαρξη ποικιλίας δογμάτων ἐντὸς τῆς Ἐκκλησίας (§5).

O λαός του Θεού κοιμάται ήσυχος….

Ουδέποτε εις την ιστορίαν της Εκκλησίας κακόδοξοι ποιμένες εκινήθησαν τόσο άνετα και έπληξαν τόσο βάναυσα το σώμα και την αλήθειαν της Εκκλησίας όσο τα τελευταία 35 χρόνια! Όχι μόνον κατώρθωσαν να προδίδουν άνευ καμμιάς αντιδράσεως, αλλά να κάνουν και τους διοικούντας το Άγιον Όρος πειθήνια όργανά των, υπασπιστάς και προασπιστάς της πολιτικής των, ώστε αυτοί οι ίδιοι οι Αγιορείται να καταδιώκουν τους συναδέλφους των, τους ελαχίστους που ετόλμησαν τελικώς να σπάσουν το φράγμα της σιωπής και της ενόχου ανοχής και να ομολογήσουν αρρενωπά, ότι δεν ακολουθούν πλέον τον ψευδοποιμένα του Φαναρίου. Και τα χρόνια κυλούσαν. Η αίρεσις εγιγαντούτο καθημερινώς ενώ οι υπεύθυνοι της Ιεράς Κοινότητος και λοιποί καθηγούμενοι των Μονών συζητούσαν και έγραφαν για τον Μακρυγιάννη και την ελληνική γλώσσα, συνεχώς δε εντός και εκτός του Όρους εκήρυτταν για το αναγκαίον της..…νήψεως και το υπερβάλλον του ..…μυστικού γνόφου της ανατολικής Θεολογίας… 

Εν τω μεταξύ ο λαός του Θεού κοιμάται ήσυχος, αφού δεν ακούει από τους φύλακες καμμιά φωνή εγρηγόρσεως και κινδύνου.

Reading from the Synaxarion:

 Philip the Apostle

This Apostle, one of the Twelve, was from Bethsaida of Galilee, and was a compatriot of Andrew and Peter. He was instructed in the teachings of the Law, and devoted himself to the study of the prophetic books. Therefore, when the Lord Jesus called him to the dignity of apostleship, he immediately sought out and found Nathanael and said to him, "We have found Him of Whom Moses in the Law and the Prophets did write, Jesus of Nazareth, the son of Joseph" (John 1.45). Having preached Jesus the God-man throughout many parts of Asia Minor, and having suffered many things for His Name's sake, he was finally crucified upside down in Hierapolis of Phrygia.

«Η ΘΕΟΤΟΚΟΣ ΩΣ ΘΕΟΠΡΕΠΕΣ ΤΑΜΕΙΟΝ ΤΗΣ ΑΠΟΡΡΗΤΟΥ ΓΝΩΣΕΩΣ ΚΑΙ ΣΟΦΙΑΣ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΤΡΙΑΔΟΣ ΕΙΣ ΤΑ ΑΓΙΑ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ»! -- Τοῦ αειμνήστου Παναγιώτου Γκιουλέ

«Σήμερον ὁ Θεοχώρητος Ναός, ἡ Θεοτόκος ἐν ναῷ Κυρίου προσάγεται, καὶ Ζαχαρίας ταύτην ὑποδέχεται. Σήμερον τὰ τῶν Ἁγίων Ἅγια ἀγάλλονται καὶ ὁ χορὸς τῶν ἀγγέλων μυστικῶς πανηγυρίζει μεθ᾽ ὧν καὶ ἡμεῖς ἑορτάζοντες σήμερον, σὺν τῷ Γαβριὴλ ἐκβοήσωμεν· Χαῖρε, κεχαριτωμένη, ὁ Κύριος μετὰ σοῦ ὁ ἔχων τὸ μέγα ἔλεος» (ἰδιόμελον τῆς ἑορτῆς).

Ὡς παναρμόνιος οὐράνια ἀρχαγγελικὴ ὑμνωδία, ποὺ ἀκούεται ἐν οὐρανοῖς, «ἀκαταπαύστοις στόμασι καὶ ἀσιγήτοις δοξολογίαις» ἀπὸ τὴν ἄυλον καὶ μακαρίαν φύσιν τῶν ἐπουρανίων Ἀσωμάτων δυνάμεων, ἀντηχεῖ στὶς μυσταγωγούμενες πνευματικὲς ἀκοὲς τῶν ἑορταζόντων Ὀρθοδόξων πιστῶν, ὁ Θεόφθογγος ὑμνολογικὸς λόγος τοῦ πνευματέμφορου ὑμνογράφου τῆς ἑορτῆς, ποὺ ἀναβιβάζει τὶς κατενυγμένες καρδιές τους στὰ νοητὰ λειτουργικὰ Ἅγια τῶν Ἁγίων τῆς τρισυποστάτου Θεότητος!… Γιατὶ σήμερον, ἡ Πάναγνος θεόνυμφος Παρθένος, ἡ θεόπαις Μαριάμ, ὡς τριετίζουσα δάμαλις καὶ «ὡς ναὸς ἐκλεκτὸς καὶ πανάμωμος, προεμνηστεύθη τῷ Πνεύματι, μυστικῶς νυμφευθεῖσα τῷ Θεῷ καὶ Πατρί», εἰς τὰ Ἅγια τῶν Ἁγίων τοῦ Πανσέπτου ἱεροῦ ναοῦ τοῦ Κυρίου προσάγεται καὶ ὁ Ζαχαρίας αὐτὴν ἀγαλλόμενος, θεοπρεπῶς ὑποδέχεται!… Σήμερον «ἡ πολυτίμητος παστὰς καὶ Παρθένος, τὸ ἱερὸν θησαύρισμα τῆς δόξης τοῦ Θεοῦ, εἰσάγεται ἐν τῷ οἴκῳ Κυρίου, τὴν χάριν συνεισάγουσα τὴν ἐν Πνεύματι Θείῳ. Αὕτη ὑπάρχει σκηνὴ ἐπουράνιος» (Κοντάκιον τῆς ἑορτῆς).

A CONFESSION OF FAITH Against Ecumenism

From a Convention of Orthodox Clergymen and Monks Greece, April 2009

Those of us who by the Grace of God have been raised with the dogmas of piety and who follow in everything the One, Holy, Catholic and Apostolic Church, believe that:

The sole path to salvation of mankind[1] is the faith in the Holy Trinity, the work and the teaching of our Lord Jesus Christ, and their continuance within His Body, the Holy Church. Christ is the only true Light;[2] there are no other lights to illuminate us, nor any other names that can save us: "Neither is there salvation in any other: for there is none other name under heaven given among men, whereby we must be saved."[3] All other beliefs, all religions that ignore and do not confess Christ "having come in the flesh,"[4] are human creations and works of the evil one,[5] which do not lead to the true knowledge of God and rebirth through divine Baptism, but instead, mislead men and lead them to perdition. As Christians who believe in the Holy Trinity, we do not have the same God as any of the religions, nor with the so-called monotheistic religions, Judaism and Mohammedanism, which do not believe in the Holy Trinity.

For two thousand years, the one Church which Christ founded and the Holy Spirit has guided has remained stable and unshakeable in the salvific Truth that was taught by Christ, delivered by the Holy Apostles and preserved by the Holy Fathers. She did not buckle under the cruel persecutions by the Judeans initially or by idolaters later, during the first three centuries. She has brought forth a host of martyrs and emerged victorious, thus proving Her divine origin. As Saint John the Chrysostom beautifully expressed it: "Nothing is stronger than the Church... if you fight against a man, you either conquer or are conquered; but if you fight against the Church, it is not possible for you to win, for God is the strongest of all."[6]

Με ξυλοκέρατα, «γουρουνοτροφές», παιδιά δεν μεγαλώνεις… -- Νατσιός Δημήτρης, δάσκαλος-Κιλκίς

Διαβάζω την είδηση που δημοσιεύτηκε πρόσφατα σε πολλές εφημερίδες: Κοινωνική μάστιγα ο σχολικός εκφοβισμός.  

Σοκάρει η δράση συμμοριών ανηλίκων προκαλώντας έντονη ανησυχία των γονιών που βλέπουν τα παιδιά τους να κινδυνεύουν σε επεισόδια που γίνονται εκτός του σχολικού περιβάλλοντος. Μαθητές και εξωσχολικοί με στόχο την "κυριαρχία" στην περιοχή, μετά τα μαθήματα δημιουργούν επεισόδια με ξύλα, καδρόνια και λοστούς.

Τα στοιχεία κάνουν λόγο για ανήλικους, ακόμα και από την ηλικία των 13 έως και 17 ετών που οργανώνονται σε "συμμορίες" και προβαίνουν σε παραβατικές συμπεριφορές.
Νέο άγριο επεισόδιο, σημειώθηκε χθες, με συμμορίες ανηλίκων αυτή τη φορά στα νότια προάστια. Δύο ομάδες ανηλίκων, σύμφωνα με την Αστυνομία από το Ελληνικό και τη Γλυφάδα, "πλακώθηκαν" στο ξύλο με καδρόνια και λοστούς με αποτέλεσμα, δύο ανήλικοι να μεταφερθούν στο Ασκληπιείο Βούλας και έξι άτομα να συλληφθούν αντιμετωπίζοντας βαρύτατες κατηγορίες.

Dr. Scott Jensen υποψήφιος κυβερνήτης της Minnesota U.S.A. : They Lied to Us About Vaccine Mandates (Μας είπαν ψέματα για την υποχρεωτικότητα των εμβολίων)

 

Οικουμενισμός : Το βδέλυγμα της ερημώσεως εστώς εν τόπω Αγίω!

 

ΝΗΣΤΕΙΑ -- του αειμνήστου Στεργίου Σάκκου Ομ. Καθηγητού Α.Π.Θ.

Α΄ Η σχέση της με την ελπίδα                                                              

Καθώς γύρω μας  αυξάνουν καθημερινά τα καταναλωτικά μας αγαθά, καθώς απολαμβάνουμε συνεχώς και πλουσιώτερη την τροφή και καθώς συσσωρεύονται πάνω μας το ένα μετά το άλλο τα βάρη και οι συμφορές της καλοφαγίας και πολυφαγίας, συνειδητοποιούμε όλο και περισσότερο, όλο και καλλίτερα πόσο ωφέλιμη και πόσο αναγκαία είναι η νηστεία. Οι γιατροί και οι επιστήμονες επισημαίνουν ότι πρέπει η δίαιτά μας να γίνει απλή και λιτή και έμμεσα ή άμεσα αναγνωρίζουν ότι οι διατάξεις της Εκκλησίας για γενική εγκράτεια στο φαγητό και για αποχή κατά καιρούς από ορισμένες τροφές είναι η πιο κατάλληλη και αποτελεσματική αντιμετώπιση της πλημμύρας των αγαθών στην ζωή μας, είναι η πιο σωστή στάση για την υγεία και για την ευεξία μας. Όλοι συμφωνούν ότι ακόμη κι αν δεν υπήρχε ο θεσμός της νηστείας, θα έπρεπε να εφευρεθεί τώρα και να επιβληθεί για να μας σώσει από τον ολέθριο κίνδυνο του ευδαιμονισμού, που απειλεί να μας καταστρέψει περισσότερο από ό,τι μας απείλησε κάποτε η πείνα, η πενία, η απορία.     Εν τούτοις, όσο κι αν ο κόσμος παραδέχεται από ανάγκη την αξία της νηστείας στην ουσία της – διότι βέβαια στον ακριβή της τύπο, όπως την διδάσκει η Εκκλησία, δεν έχουν όλοι την ταπείνωση να την αποδεχθούν – δεν κατορθώνει να συλλάβει πλήρως την υπεροχή της, εφ΄ όσον την κρίνει μόνον από την προσφορά της στη βιολογική μας ύπαρξη και δεν την θεωρεί ολοκληρωμένα ως προσφορά στον σύνολο άνθρωπο και προ πάντων στην πνευματική του υπόσταση.

Χορωδιακόν Σε υμνούμεν Σε ευλογούμεν Αξιον εστίν

 

Τη ΙΔ΄ (14η) Νοεμβρίου, μνήμη του Αγίου Αποστόλου ΦΙΛΙΠΠΟΥ, ενός εκ των ιβ΄ (12) Αποστόλων.

Φίλιππος ο θείος του Κυρίου Απόστολος ήτο εις εκ των δώδεκα, εκ Βηθσαϊδά της Γαλιλαίας, συμπολίτης Ανδρέου και Πέτρου. Από μικρός εδόθη εις τα μαθήματα, έχων δε πόθον πολύν εις τον Νόμον, εσχόλαζεν εις τα μαθήματα του Μωϋσέως, διότι τοιαύτην είχον τότε οι διδάσκαλοι των Ιουδαίων συνήθειαν και εμάνθανον πρώτον τους νέους αυτάς τας βίβλους, έπειτα τους ηρμήνευον και έτερα όσα ηδύναντο. Από ταύτα λοιπόν ηννόησεν ο Φίλιππος όλας τας ρήσεις, όσαι διελάμβανον περί της ελεύσεως του Χριστού και τας εφύλαττεν εις την καρδίαν του· δια τούτο και καθ’ όλην την ζωήν του διέμεινε παρθένος. Όταν λοιπόν εύρεν αυτόν ο Δεσπότης Χριστός εις την Γαλιλαίαν μετά το βάπτισμα και τον προσεκάλεσε να τον ακολουθήση, δεν έβαλε καιρόν εις το μέσον, αλλά γνωρίσας, ότι αυτός ήτο ο Μεσσίας, τον οποίον ανέμενον, τον ηκολούθησε προθύμως και δεν εξεχώρισεν από αυτόν, γνωρίζων ότι εύρε τον πολύτιμον Μαργαρίτην.

ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΗ ΕΝΩΣΗ «ΕΛ.ΛΑ.Σ.» ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΛΑΪΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΙΣ --- ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΑ ΔΟΝΤΙΑ

Αθήνα 13^η Νοεμβρίου 2021

«Ἰδού ἕστηκα ἐπί τήν θύραν καί κρούω· ἐάν τις ἀκούσῃ τῆς φωνῆς μου….»

Αποκάλυψις Ιωάννου 3:20

Για όσους ακόμα αγωνίζονται με κόπους και θυσίες για ανθρωπιά ενάντια στην φυματίωση της πνευματικότητας και του εμβολιαστικού φονταμενταλισμού, για όσους αντιστέκονται σθεναρά στην επέλαση της παγκοσμιοποίησης.

         ΠΡΟΣΟΧΗ: Τα συνημμένα έγγραφα αφορούν τους τεθέντες σε αργία ή αναστολή άσκησης καθηκόντων και τους διωκόμενους για άρνηση εμβολιασμού.

************

Σε μιά χώρα που ο στοχασμός μεταβάλλεται σε αδίκημα, που θεσμοθετούνται και καθαγιάζονται τα προσχήματα και η υποκρισία και νομιμοποιείται η λογοκρισία, η δυστυχής και αιμορραγούσα Ελλάς άκουσε τον παρανόμως εκλεγέντα πρωθυπουργό, ο οποίος όσο βουλιάζει τόσο πιό χυδαίος γίνεται, στην κατάφωρα αντιφατικής προσέγγισης στομφώδη συνέντευξή του της 3^ης Νοεμβρίου 2021 στον δίαυλο Mega, να δείχνει το προκλητικό του πρόσωπο και την απέχθειά του προς την ελεύθερη έκφραση και εθελοτυφλώντας, με τον πιό απροκάλυπτο τρόπο, να λέει κατά λέξη: «Βρισκόμαστε, λοιπόν, αντιμέτωποι, σήμερα, με μία πανδημία των ανεμβολίαστων», στέλνοντας εμμέσως πλήν σαφώς το εσφαλμένο μήνυμα στους εμβολιασμένους ότι το πρόβλημα δεν αφορά τους ίδιους. Όμως, με το μήνυμα που στέλνεται σε όλη την κοινωνία, ότι δηλαδή είμαστε χωρισμένοι στα δύο, «εμείς και αυτοί», οι εμβολιασμένοι και οι ανεμβολίαστοι, αποπροσανατολίζει τους πολίτες και υπονομεύει την συνολική προσπάθεια για την αντιμετώπιση της ασθένειας. Σε αυτή του την ανερμάτιστη θέση, που παίζει με την φωτιά του διχασμού, εμείς αντιτάσσουμε την ρήση του Γερμανού φιλόσοφου Φρίντριχ Νίτσε: «η εξουσία αποβλακώνει», προκαλεί ανήκεστες βλάβες στον εγκέφαλο και είναι γνωστό ότι η βλακεία είναι η πιό επικίνδυνη δύναμη του κόσμου. Είναι ανίκητη. Δεν μπορούμε να την εξαλείψουμε, αλλά μπορούμε να την αναγνωρίσουμε. Τα άτομα που έχουν εξουσία τείνουν να πιστεύουν ότι, είναι οι καλύτεροι, οι πιό ικανοί, οι πιό έξυπνοι, οι πιό σοφοί από όλη την ανθρωπότητα. Η αξία όμως της ηγεσίας αποτελεί σηματωρό για την προοπτική μιάς χώρας. Αποτελεί το εχέγγυο της ομαλής οικονομικής και κοινωνικής ζωής. Αντιθέτως, η απαξία της και οι κατά καιρούς αγύρτες ηγετίσκοι είναι απλά ανίκανοι διαχειριστές που μόνο δεινά μπορούν να συσσωρεύσουν.

Μίας δόσης, μύριες έπονται! Αυτό το εκβιαστικό σπιράλ δε θα σταματήσει ποτέ

«Αυτή η ιστορία με τις επαναλαμβανόμενες εμβολιαστικές δόσεις, με το μαστίγιο ότι “αν δεν κάνεις την επόμενη δόση, τότε δεν θα ισχύει το πιστοποιητικό σου” μου θυμίζει τρομερά ένα ειδικό φαινόμενο ποινικού δικαίου στο έγκλημα της εκβίασης» τόνισε σε συνέντευξή του στον δημοσιογράφο Στέφανο Δαμιανίδη ο Νομικός, πρώην Αναπληρωτής Καθηγητής Ποινικού Δικαίου της Νομικής Σχολής Δημοκριτείου Πανεπιστημίου Θράκης, Κωνσταντίνος Βαθιώτης.

«Μίας δόσης, μύριες έπονται» είπε χαρακτηριστικά προσθέτοντας ότι «αυτό το εκβιαστικό σπιράλ δεν θα σταματήσει ποτέ».

Για τις δηλώσεις του κ. Αλιβιζάτου περί «υποχρεωτικών εμβολιασμών παντού» και την άποψη που εξέφρασε να μένουν «εκτός ΑΣΕΠ οι ανεμβολίαστοι», ο κ. Βαθιώτης σημείωσε «ντρέπομαι για τον δάσκαλό μου». «Από μελιστάλαχτος έγινε… δηλητηριοστάλαχτος» υπογράμμισε.

Ακούστε εδώ:

"Ο.Τ." NEXT ARTICLE 

Η ΚΑΘΑΡΗ ΠΑΡΑΔΟΣΙΣ -- Πρεσβ. Διονύσιος Τάτσης

Οἱ ἄνθρωποι εὔκολα ἀποδέχονται διάφορες καταστάσεις, προκειμένου νὰ ἀποφύγουν τὸν ἀγώνα γιὰ τὴ διόρθωσή τους ἢ τὴ βελτίωσή τους. Ἀδιάφοροι γενικῶς καθὼς εἶναι, μπλέκονται στὸν ἱστὸ τῆς συνήθειας καὶ στὴ συνέχεια ταυτίζονται μὲ τὰ κακῶς κείμενα τῆς κοινωνίας. Δὲν ἔχουν καμιὰ διάθεση νὰ βελτιώσουν κάτι καὶ νὰ συμβάλουν στὴν προκοπὴ τῆς μικρῆς κοινωνίας, ὅπου ζοῦν. Τὰ ἴδια παρατηροῦμε καὶ στὴ ζωὴ τῶν χριστιανῶν, οἱ ὁποῖοι ὑποτίθεται ὅτι ἔχουν κάποια πνευματικὴ καλλιέργεια καὶ δὲν πρέπει νὰ συμβιβάζονται μὲ συμπεριφορὲς καὶ καταστάσεις, ποὺ βρίσκονται σὲ πλήρη ἀντίθεση μὲ τὸ γράμμα καὶ τὸ πνεῦμα τοῦ Εὐαγγελίου. Καὶ τὸ χειρότερο! Οἱ κληρικοί, ὅλων τῶν βαθμῶν, μένουν ἀδρανεῖς λόγῳ συνηθείας. Γι᾽ αὐτὸ καὶ στὸ χῶρο τῆς Ἐκκλησίας δὲν βελτιώνονται τὰ πολλὰ κακῶς κείμενα. Ἁπλῶς οἱ κληρικοὶ τὰ καλύπτουν μὲ ὡραιολογίες καὶ ὑποκριτικοὺς μανδύες καὶ τὸ ἐνδιαφέρον τους εἶναι στραμμένο στὸ χρῆμα, τὴ δόξα καὶ τὶς ἀπολαύσεις. Λείπει δυστυχῶς ἡ εὐαισθησία ἐκείνη, ποὺ ὁδηγεῖ στὴν ἐγρήγορση καὶ τὴ συνεχῆ προσπάθεια νὰ ἀλλάξουν τὰ πράγματα πρὸς τὸ καλύτερο καὶ παραδοσιακότερο... 

-----------------------------

Ο/Η Ανώνυμος είπε...

Αυτό βασικά έγκειται στο γεγονός ότι είμαστε πεπερασμένοι και ολιγόχρονοι. Η πείρα δεν αρκεί των λαθών, ούτε η επίγνωση της αληθείας με κανόνες και νόμους. Νομίζω έχει να κάνει κυρίως με τη Θεία Χάρη κατά πόσο η δική μας, η εντελώς προσωπική προαίρεση του καθένα, αφήνει, επιτρέπει στο Θεό να έλθει ώστε να ενεργήσει πάνω μας ευεργετικά! Δε του επιτρέπουμε να έλθει. Το εγώ μας, η αυταρέσκειά μας ή αλλιώς ο ναρκισσισμός μας, αυτό το καρκίνωμα που τρέφουμε είναι σαν παραπέτασμα, εμποδίζει τις ενέργειες του Θεού να εμποτίσουν την ύπαρξή μας και να την σώσουν. Κανείς, ελάχιστοι εκκλησιάζονται, ελάχιστοι κοινωνούν, ελάχιστοι μελετούν, ενώ πολλοί από μας είμαστε βαπτισμένοι και μυρωμένοι.

Reading from the Synaxarion:

John Chrysostom, Archbishop of Constantinople

This greatest and most beloved of all Christian orators was born in Antioch the Great in the year 344 or 347; his pious parents were called Secundus and Anthusa. After his mother was widowed at the age of twenty, she devoted herself to bringing up John and his elder sister in the nurture and admonition of the Lord. John received his literary training under Anthragathius the philosopher, and Libanius the sophist, who was the greatest Greek scholar and rhetorician of his day. Libanius was a pagan, and when asked before his death whom he wished to have for his successor, he said, "John, had not the Christians stolen him from us." With such a training, and with such gifts as he had by nature, John had before him a brilliant career as a rhetorician. But through the good example of his godly mother Anthusa and of the holy Bishop Meletius of Antioch (see Feb. 12), by whom he was ordained reader about the year 370, he chose instead to dedicate himself to God.

Αγαλλίαση της ψυχής και της καρδιάς -- Του Φώτη Κόντογλου

Το φετινό καλοκαίρι είναι ακατάστατο. Μα και οι λίγες μέρες που είναι καλοκαιρινές γεμίζουνε την ψυχή μας από κάποια αγαλλίαση που δεν την δίνει ποτέ ο χειμώνας. Η πλάση ημερεύει, τ’ άγρια τα βουνά δε φοβερίζουνε πια τον άνθρωπο, ούτε τα θυμωμένα σύννεφα, που στοιβιάζονται βαρειά το χειμώνα και γεμίζουνε τα θόλο του ουρανού. Το φως είναι καθαρό. Το πρωί σηκώνεσαι από τον ύπνο και γελά ο κόσμος του Θεού. Η μέρα είναι έμορφη σαν τον καλόν τον άνθρωπο. Οι αγέρηδες είναι αλαφροί κα χαροποιοί, ακόμη κι ο γέρο Βοριάς είναι τώρα σα παλληκαρόπουλο. Αντί να βγάζει εκείνα τα φοβερά μουγκρίσματα, σφυρίζει γλυκά στα κλαδιά των δέντρων και στα ξάρτια των καραβιών.

Όλα είναι ειρηνεμένα κι αναπαυμένα. Τα ζώα κι οι άνθρωποι ξαπλώνονται στον ίσκιο από κάτω από τα δέντρα ξέγνοιαστοι και κοιμούνται. Άλλοι πάλι κουβεντιάζουνε ως να τους πάρει ο ύπνος. Τη νύχτα τα παράθυρα των σπιτιών είναι ανοιχτά κι ο κόσμος κάθεται ως τα μεσάνυχτα στις βεράντες, στις αυλές, στις ταράτσες. Ακούγονται από παντού φωνές χαρούμενες. Φωνάζουνε και τα ζώα που κοιμούνται έξω στον ανοιχτόν αγέρα, ενώ το χειμώνα δεν ακούγεται τίποτα, γιατί είναι κλεισμένα. Ακούς τα πετεινάρια την αυγή, το γάιδαρο τη νύχτα. Α! Πόσο τις αγαπώ αυτές τις φωνές.