Υπάρχουν χριστιανοί, ποὺ ἀντιμετωπίζουν σοβαρὰ προβλήματα καὶ θέλουν νὰ καταφύγουν σὲ ἐνάρετους κληρικοὺς καὶ μοναχούς, γιὰ νὰ ἀπαλλαγοῦν ἀπό αὐτά. Ἀναζητοῦν τὴ λύση ἔξω ἀπὸ τὸν ἑαυτό τους, ξεχνώντας ὅτι ὁ Χριστὸς πολλὲς φορὲς ἔλεγε ὅτι ἡ πίστη σώζει. Ἡ φράση του «ἡ πίστις σου σέσωκέ σε» ἦταν ἀποκαλυπτική. Τὸ θαῦμα γινόταν, γιατὶ προϋπῆρχε ἡ πίστη καὶ ἡ καλὴ προαίρεση. Ἐναγωνίως θέλουν νὰ ἀναθέσουν τὴν ὑπόθεσή τους στὸ Θεὸ μέσῳ κάποιου ἄλλου. Ἡ τακτικὴ αὐτὴ θυμίζει τοὺς παραβάτες τοῦ ποινικοῦ κώδικα, οἱ ὁποῖοι ἀναθέτουν σὲ κάποιον καλὸν δικηγόρο νὰ τοὺς ὑπερασπιστεῖ καὶ νὰ τοὺς ἀπαλλάξει. Οἱ ἴδιοι παραμένουν ἀπρόθυμοι νὰ βιώσουν τὸ πρόβλημά τους πνευματικὰ καὶ ἀναποφάσιστοι νὰ ἀλλάξουν τρόπο ζωῆς. Τὸ θέμα εἶναι σοβαρό. Ὁ Χριστιανὸς πρέπει νὰ ἐπικοινωνεῖ μὲ τὸν Θεὸ μέσῳ τῆς μετανοίας του καὶ τῆς προσευχῆς του. Οἱ ἄλλοι εἶναι ἀπὸ ἔξω καὶ δὲν μποροῦν νὰ ἀντικαταστήσουν οὔτε τὸ Θεό, οὔτε τὸν ἴδιο. Βοηθητικὸ καὶ παρηγορητικὸ ρόλο μποροῦν νὰ παίξουν.
Η ΦΟΝΙΣΣΑ -- Aλεξάνδρου Παπαδιαμάντη
Α´
Μισοπλαγιασμένη κοντὰ εἰς τὴν ἑστίαν, μὲ σφαλιστὰ τὰ ὄμματα,
τὴν κεφαλὴν ἀκουμβῶσα εἰς τὸ κράσπεδον τῆς ἑστίας, τὸ λεγόμενον «φουγοπόδαρο», ἡ
θεια-Χαδούλα, ἡ κοινῶς καλουμένη Γιαννοὺ ἡ Φράγκισσα, δὲν ἐκοιμᾶτο, ἀλλ᾽ ἐθυσίαζε
τὸν ὕπνον πλησίον εἰς τὸ λίκνον τῆς ἀσθενούσης μικρᾶς ἐγγονῆς της. Ὅσον διὰ τὴν
λεχώ, τὴν μητέρα τοῦ πάσχοντος βρέφους, αὕτη πρὸ ὀλίγου εἶχεν ἀποκοιμηθῆ ἐπὶ τῆς
χθαμαλῆς, πενιχρᾶς κλίνης της.
Ὁ μικρὸς λύχνος, κρεμαστός, ἐτρεμόσβηνε κάτω τοῦ φατνώματος τῆς ἑστίας. Ἔρριπτε σκιὰν ἀντὶ φωτὸς εἰς τὰ ὀλίγα πενιχρὰ ἔπιπλα, τὰ ὁποῖα ἐφαίνοντο καθαριώτερα καὶ κοσμιώτερα τὴν νύκτα. Οἱ τρεῖς μισοκαυμένοι δαυλοί, καὶ τὸ μέγα ὀρθὸν κούτσουρον τῆς ἑστίας, ἔρριπτον πολλὴν στάκτην, ὀλίγην ἀνθρακιὰν καὶ σπανίως βρέμουσαν φλόγα, κάμνουσαν τὴν γραῖαν νὰ ἐνθυμῆται μέσα εἰς τὴν νύσταν της τὴν ἀποῦσαν μικροτέραν κόρην της, τὴν Κρινιώ, ἥτις ἂν εὑρίσκετο τώρα ἐντὸς τοῦ δωματίου, θὰ ὑπεψιθύριζε μὲ τόνον λογαοιδικόν: «Ἂν εἶναι φίλος, νὰ χαρῇ, ἂν εἶν᾽ ἐχθρός, νὰ σκάσῃ…»
Λόγος εγκωμιαστικός του Αγίου Νικοδήμου του Αγιορείτου, εις την ανακομιδή ομού και κατάθεσιν του τιμίου σώματος του Αγίου ενδόξου Μεγαλομάρτυρος Γεωργίου του Τροπαιοφόρου εν τω εις την Λύδδαν Ναώ αυτού εορταζομένην κατά την Γ΄ (3ην) Νοεμβρίου.
Ημέρα χαρμόσυνος, και τις από τους Ορθοδόξους να μη χαρή; Ημέρα εορτάσιμος, και ποίος φιλόχριστος να μη εορτάση; Ημέρα μαρτυρική, και ποίος φιλομάρτυς να μη κροτήσει; Διότι σήμερα ο μεγαλοαθλητής του Χριστού Γεώργιος, καλεστής μας προεξάρχων της πανηγύρεως αυτής γνωρίζεται. Και πρότερον μεν, στον καιρό της ανοίξεως, εκάλεσε εμάς, για να εορτάσουμε το διά τον Χριστό ανδρειωμένον αυτού μαρτύριον. Τώρα πάλιν, στον καιρό τούτο του φθινοπώρου, μας καλεί ο αυτός, για να εορτάσουμε την εκ του τάφου ανακομιδή, και στον ναό της Λύδδας κατάθεση του αγίου του σώματος. Τότε μεν, ευρισκόμενος στην Δύση, τώρα δε, μεταφερόμενος στην Ανατολή. Τότε, στην Ρώμη μαρτυρήσας, τώρα στην πατρίδα της μητρός του Παλαιστίνης, εκ του τάφου αναλάμψας. Τότε ζώντας, την του Χριστού πίστη κηρύττοντας, και τώρα νεκρός, τον ναό στην Λύδδα εγκαινιάζοντας. Τότε με το αίμα της σφαγής του αγιάζοντας την Ευρώπη, τώρα με την ανακομιδή του λειψάνου του ευωδιάζοντας την Ασία. Τότε με το μαρτύριό του, ευλογώντας την εαρινή ισημερία, και τώρα με την φανέρωση του σώματός του, ευλογώντας την μετοπωρινή ισημερία.
Του αείμνηστου Ιωάννου Κορναράκη, Ομοτίμου Καθηγητού του Πνεπιστιμίου Αθηνών: Άγιον Όρος, διχασμός εν όψει.
….O μοναχικός σύλλογος των «αμαθών» και «ασόφων», γνωρίζει αυτά, τα οποία και οι σοφοί ηγούμενοι γνωρίζουν αλλά τα αποσιωπούν, δηλ. την εμπλοκή του Πατριάρχου στην παναίρεση του οικουμενισμού και τις παραχωρήσεις στους αιρετικούς, οι οποίες ακυρώνουν την μοναδικότητα της Ορθοδοξίας. Γράφουν λοιπόν στους ηγουμένους. «Γνωρίζετε, σεβαστοί πατέρες, καλύτερα από εμάς τις αντορθόδοξες και βλάσφημες ενέργειες, δηλώσεις και αποφάσεις του Οικουμενικού Πατριάρχου...που συνιστούν κραυγαλέα και εμφανή - γυμνή τη κεφαλή - αποδοχή και διδαχή της παναιρέσεως όλων των εποχών, που αθετεί τη μοναδικότητα της Μίας, Αγίας, Καθολικής και Αποστολικής Εκκλησίας και την ταυτίζει με τις αιρέσεις, των οποίων δέχεται τα μυστήρια ως έχοντα και μεταδίδοντα αγιαστική και σώζουσα χάρη. Εκτός της αναγνωρίσεως του Βαπτίσματος των Παπικών και των Λουθηρανών έχουμε και μετοχή στο κοινό ποτήριο με τους Μονοφυσίτες και σε πολλές περιπτώσεις με τους Παπικούς στις Κυκλάδες και στη Διασπορά»!
Τέλος, οι αγιορείτες ηγούμενοι προβλέπουν
ενδεχόμενη δημιουργία σχισμάτων στην Εκκλησία, «...φιλόφρονες εκδηλώσεις, όπως
αυτές των επισκέψεων του Πάπα στο Φανάρι και του Αρχιεπισκόπου Αθηνών στο
Βατικανό, χωρίς την προϋπόθεση της ενότητας στην πίστη, επιτυγχάνουν αφ'
ενός...και αφ' ετέρου να αμβλύνουν το δογματικό αισθητήριο πολλών Ορθοδόξων˙
επί πλέον δε να εξωθήσουν μερικούς από τους πιστούς και ευλαβείς Ορθοδόξους,
που ανησυχούν για όσα ακαίρως και παρά τους Ιερούς Κανόνες γίνονται, σε αποκοπή
τους από το σώμα της Εκκλησίας και την δημιουργία νέων σχισμάτων»!
Το ερώτημα, όμως, που προκύπτει από το τελευταίο
αυτό μέρος του κειμένου των ηγουμένων είναι:
- Ποιος φωτισμός τους πληροφορεί ότι «οι
μερικοί (έστω) πιστοί και ευλαβείς Ορθόδοξοι», υπερασπιστές των Ιερών Κανόνων
και της πατερικής παραδόσεως, στην περίπτωση, που, ό μη γένοιτο, δημιουργηθεί
σχίσμα, αυτοί θα πρέπει να αποκοπούν από το σώμα της Εκκλησίας;
- Γιατί θέλουμε κάποιους και ευλαβείς και
Ορθόδοξους, αλλά έξω από το σώμα της Εκκλησίας; Αν η Διοικούσα Εκκλησία εμμένει
στις αιρέσεις, που καταδικάζουν οι Πατέρες και οι Ιεροί Κανόνες, και άρα, στην
περίπτωση αυτή, δεν είναι πλέον Εκκλησία αλλά «εκκλησία», δεν θα πρέπει να
αποκοπεί η αίρεση από την Εκκλησία;
-Πως εννοούν άραγε την Εκκλησία οι κ.κ.
Ηγούμενοι; Και αιρετική και Εκκλησία; Ποιος πρέπει να αποκοπεί; από ποιόν;
Τη Γ΄ (3η) Νοεμβρίου, εορτάζομεν τα Εγκαίνια του Ναού του Αγίου Μεγαλομάρτυρος ΓΕΩΡΓΙΟΥ του εν Λύδδη, ήτοι την ανακομιδήν και κατάθεσιν του αγίου σώματος αυτού.
Γεώργιος ο ένδοξος του Χριστού Μεγαλομάρτυς πατρόθεν μεν κατήγετο εκ της Καππαδοκίας, μητρόθεν δε εκ της Παλαιστίνης· τυχών δε φύσεως και ανατρωφής καλής, καταγωγής δε ευγενούς, διότι οι γονείς του υπήρξαν έκπαλαι και εκ προγόνων ευγενείς και ευσεβείς, έγινε και εις τους πολέμους λαμπρότατος και επιτηδειότατος. Όθεν και όταν ήρχισε να αναδίδη τρίχας, έγινεν από τον βασιλέα Διοκλητιανόν Τριβούνος ονομαστότατος του Νουμέρου· έπειτα έγινε και κόμης δια την ανίκητον ανδρείαν του. Έως τότε όμως εκρύπτετο ότι είναι Χριστιανός. Όταν δε έφθασεν ο Άγιος εις το εικοστόν έτος της ηλικίας του, απέθανεν ο πατήρ του εις τους αγώνας, τους οποίους υπέστη δια την ευσέβειαν· και λοιπόν παραλαβών την μητέρα του, ανεχώρησεν από την Καππαδοκίαν και επήγεν εις την Παλαιστίνην, την πατρίδα της μητρός του, εις την οποίαν είχε κτήματα πολλά και κληρονομίαν μητρικήν.
Το Αγίασμα του αγίου Αθανασίου
Ο άγιος Αθανάσιος αφού έκτισε την Λαύραν, εις τα Μελανά, εκεί όπου σήμερον ευρίσκεται αύτη, υπέστη πολλούς πειρασμούς και στερήσεις, τόσον αφού ηναγκάσθη να αναχωρήση. Βαδίζων εις το άγνωστον εν απελπισία δεινή προς βορράν, περάσας μιάς ώρας διάστημα, βλέπει έξαφνα μίαν γυναίκα μεγαλοπρεπή ενώπιόν του, η οποία τον σταματά.
--Που πηγαίνεις, Αθανάσιε; Του λέγει με γλυκύτητα.
--Φεύγω, Κυρία μου, διότι δεν ημπορώ να υποφέρω τους
πειρασμούς και τας μεγάλας στερήσεις οπού έχω.
--Πήγαινε οπίσω, του λέγει η μεγαλοπρεπής Κυρία, και θα
εύρης όλα τα χρειαζόμενα πλουσιοπάροχα.
--Και ποία είσαι συ, Κυρία μου;
--Εγώ είμαι η Κυρία Θεοτόκος.
--Συγχώρησόν μοι, Δέσποινα. Δεν το πιστεύω· έχει πολλάς πλεκτάνας ο
πειρασμός. Πρέπει να ίδω κανέν σημείον, δια να πιστεύσω.
Του
λέγει τότε η Παναγία:
--Κτύπησον
την πέτραν αυτήν με την ράβδον σου εις το όνομα της Αγίας Τριάδος σταυροειδώς
και θα πιστεύσης.
Και
κρούσαντος του Αγίου, λέγει το παλαιόν Προσκυνητάριον, παρευθύς ανέβλυσεν ύδωρ
πολύ καθαρόν και γλυκύτατον.
(ΜΕ
ΤΟΥ ΒΟΡΗΑ ΤΑ ΚΥΜΑΤΑ - ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ
ΜΩΡΑΪΤΗΣ ΣΕΛ. 196)
Νέα ἐθνικὴ μειοδοσία τῆς ΠτΔ κατὰ τὴν ὑποδοχὴν τοῦ Σκοπιανοῦ Προέδρου
Τὴν 5ην Ὀκτωβρίου ἐπεσκέφθη τὴν Ἑλλάδα ἐπισήμως ὁ πρόεδρος τῶν Σκοπίων κ. Stevo Pendarovski. Κατὰ τὸ ἐπίσημον γεῦμα εἰς τὸ Προεδρικὸν Μέγαρον ἡ ΠτΔ κ. Σακελλαροπούλου μεταξὺ ἄλλων ἐτόνισεν ὅτι: «ἰδιαίτερα σημαντικὴ εἶναι καὶ ἡ ἐπικοινωνία μεταξὺ τῶν πολιτῶν καὶ ἰδιαίτερα τῶν νέων. Γι’ αὐτό, καὶ εἶμαι σίγουρη πὼς δὲν ἔχετε ἀντίρρηση, μεγάλη σημασία ἔχει νὰ ἐξασφαλισθεῖ ὅτι δὲν θὰ διαιωνίζονται, μέσῳ τῆς παιδείας, ἀρνητικὰ στερεότυπα ποὺ ὑπονομεύουν τὴν ἐπικοινωνία αὐτὴ καί, τελικά, τὸ μέλλον τῶν διμερῶν μας σχέσεων». Μᾶλλον, αὐτὴ ἡ φράσις ἀφορᾶ τὴν ἰδικὴν μας παιδείαν, εἰς τὴν ὁποίαν δὲν διδάσκεται ἡ ἀπάτη τῶν Σκοπιανῶν. Ἀπεναντίας ἡ ἰδία ἡ ΠτΔ ἦτο ἐκείνη ποὺ ὄχι μόνον στερεότυπα, ἀλλὰ ἀλυτρωτικὰ στοιχεῖα τῆς γείτονος χώρας προέβαλε, καθὼς κατὰ τὴν ἐπίσημον ὑποδοχὴν ὑπὸ Εὐζώνων(!) ἐφρόντισε νὰ παιανίση ὁ ἐθνικὸς ὕμνος τῶν Σκοπίων, τοῦ ὁποίου τὰ λόγια εἶναι τὰ ἑξῆς:
"Oρθόδοξος Τύπος" : O Πατριάρχης εργάζεται εις βάρος της Ορθοδόξου Εκκλησίας.
...Σήμερον πού ὁ Οἰκουμενικός Πατριάρχης διακηρύσσει: Ἕνας Χριστός, πολλαί αἱ σώζουσαι Ἐκκλησίαι του, πολλαί αἱ πίστεις κ.λπ τό Ἅγιον Ὄρος σιωπᾶ, πρός μεγάλην ἔκπληξιν τοῦ πιστοῦ λαοῦ. Τήν ἔκκλησιν, ὅμως, διά ἀντίδρασιν ὁ «Ο.Τ.» δέν τήν ἀπευθύνει μόνον πρός τούς Καθηγουμένους καί τούς μοναχούς τοῦ Ἁγίου Ὄρους, ἀλλά πρός ὅλους τούς Καθηγουμένους τῶν Ἱερῶν Μονῶν τῆς Χώρας. Διότι ἀπό τήν ἐποχήν κατά τήν ὁποίαν καθιερώθη καί ἠνδρώθη ὁ μοναχισμός εἰς τήν Ἐκκλησίαν μας, οἱ μοναχοί ἦσαν μεταξύ ἐκείνων οἱ ὁποῖοι πρωταγωνίστησαν εἰς τούς ἀντιαιρετικούς ἀγῶνας. Ἐναντίον τῆς αἱρέσεως τοῦ Νεστορίου πρωταγωνίστησαν εἰς μέν τήν Ἔφεσον ὁ Ἅγιος Κύριλλος Ἀλεξανδρείας, εἰς δέ τήν Κωνσταντινούπολιν ὁ ἔγκλειστος μοναχός Ἅγιος Δαλμάτιος. Ἐναντίον τῆς αἱρέσεως τοῦ Μονοθελητισμοῦ προεξῆρχεν ὁ μοναχός Ἅγιος Μάξιμος ὁ Ὁμολογητής. Ἐναντίον τῆς αἱρέσεως τῆς εἰκονομαχίας προεμάχετο καί ὁ μοναχός Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός. Ἐναντίον τῆς εἰκονομαχικῆς αἱρέσεως ἐξηγέρθη πρῶτος ὁ μοναχός Ἅγιος Θεόδωρος ὁ Στουδίτης. Ἐναντίον τῆς αἱρέσεως τῶν Παπικῶν Βαρλαάμ καί Ἀκινδύνου τήν μάχην ἔδωσεν ὁ μοναχός, ἀργότερον Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης, Ἅγιος Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς. Σήμερον ἡ παναίρεσις τοῦ Οἰκουμενισμοῦ κατευθύνει τό Οἰκουμενικόν Πατριαρχεῖον, τό ὁποῖον δέν ἀναγνωρίζει αἱρέσεις, ἐνῶ «βαπτίζει» κανονικάς, σωζούσας καί κατεχούσας τήν Ἀλήθειαν ὅλας τάς αἱρετικάς Ἐκκλησίας. Ἐξισώνει τό Οἰκουμενικόν Πατριαρχεῖον τήν Ἀλήθειαν τῆς πίστεώς μας (τοῦ Χριστοῦ, τῶν Ἁγ. Ἀποστόλων καί τῶν Ἁγίων καί Θεοφόρων Πατέρων τῆς Ἐκκλησίας) μέ τό ψεῦδος καί τήν πλάνην τοῦ διαβόλου. Μοναδική ἐλπίς διά νά ἀνατραπῆ αὕτη ἡ πολιτική εἶναι ἡ καθολική ἀντίδρασις τόσον τῶν Ἱ. Μονῶν τοῦ Ἁγίου Ὄρους ὅσον καί τῶν Ἱερῶν Μονῶν ὁλοκλήρου τῆς Χώρας. Ἡ Ἀλήθεια τῆς πίστεώς μας δέν ἠμπορεῖ νά ἰσοπεδώνεται ἀπό ἕνα Πατριάρχην, ὁ ὁποῖος δέν πιστεύει εἰς Ἱερούς Κανόνας, ἀπαγγέλλει ὑποκριτικῶς τό Σύμβολον τῆς Πίστεως, τό ὁποῖον κηρύσσει Μίαν Ἐκκλησίαν (ἐνῶ αὐτός πολλάς) καί ἐργάζεται εἰς βάρος τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας.
“O.T.” αρ. φύλ. 1988.
-------------------------------------
Ἀντί ὁ Βαρθολομαῖος νά μετανοήσῃ καί νά κλαύσῃ γιά τό σχίσμα πού προεκάλεσεν εἰς τήν Οὐκρανίαν, τό ὁποῖον δέν ξεπλένεται οὔτε μέ αἷμα μαρτυρίου, κατά τόν ἱερόν Χρυσόστομον, λέγει ἀμετανοήτως καί μέ ὅρους πεζοδρομίου «σκασίλα μου»!!! (https://www.youtube.com/watch?v=sRLdXdSYvJI). Ὡς γνωστόν, «τό σφάλλειν ἀνθρώπινον, τό δέ ἐμμένειν εἰς τό σφάλμα σατανικόν»! Βεβαίως, ὁ Βαρθολομαῖος κηρύττει καί φοβερές αἱρέσεις (Οἰκουμενισμός, Οὐνιτισμός, νεο-αρειανισμός κ.ἄ.) καί ἐμμένει εἰς τά ὑπόλοιπα γνωστά σχίσματα (Ἑορτολογικόν, Αὐστραλιανόν κ.ἄ.). Ὅσοι κοινωνοῦν ἐκκλησιαστικῶς μαζί του, ἐν πλήρει γνώσει τῶν ὡς ἄνω, κολάζονται. Ἀποτείχισις τώρα!
Reading from the Synaxarion:
The Holy Martyrs Acindynos, Pegasios, Aphthonios, Elpidophoros, and Anempodistos
These Martyrs contested in Persia about the year 330, in the reign of Sapor (Shapur) II, King of Persia (325-379). Acindynus, Pegasius, and Anempodistus, Persian Christians, confessed Christ before the King, and were put to many torments. Aphthonius and Elpidophoros, drawn to the Faith of Christ through the Martyrs, were beheaded with another 7,000. Saints Acindynus, Pegasius, and Anempodistus were at last burned to death. Two churches were dedicated in their honour in Constantinople. As is often the case in church hymns, there is a play on the meanings of the Saints' names here. Acindynus means "unimperilled"; Pegasius is derived from pegazo--"to gush forth"; Aphthonius is derived from aphthonos-"abundant"; Elpidophoros means "hope-bearing"; Anempodistus means "unhindered." These are all Greek translations of their Persian names.
Εἰς ἕνα κόσμον ἀπελπισμένον Η ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΑΝΑΖΗΤΕΙ ΕΛΠΙΔΑ -- Τοῦ κ. Μιχαὴλ Ε. Μιχαηλίδη, Θεολόγου
Ὁ πρωτοσέλιδος τίτλος τῆς Ἀθηναϊκῆς ἐφημερίδας ἔλεγε: «Ἡ κοινωνία ἀναζητᾶ ἐλπίδα». Κι ὅπως πάντα, μέ μεγάλα τυπογραφικά στοιχεῖα. Ὁ ὑπότιτλος, καί αὐτός, ἐντυπωσιακός: «Ἀπογοητεύει ἡ πολιτική ἡγεσία...». Ἀλλά στό ἴδιο πρωτοσέλιδο καί ἡ χαραυγή τῆς ἐλπίδας: «Ἡ κοινωνία μας χρειάζεται σήμερα, ὅσο ποτέ ἄλλοτε, τήν ἐλπίδα». Σ’ ἕνα κόσμο ἀπελπισμένο καί ἀπογοητευμένο ἀπό τίς τραγικές οἰκονομικές συγκυρίες καί τ’ ἀδιέξοδα τῆς ζωῆς, μιά μόνο ἡ ἄγκυρα σωτηρίας, γιά ν’ ἀποφευχθεῖ τό ναυάγιο: Ἡ ἐλπίδα ἡ γλυκοπόθητη ἐκείνη, καί χαρούμενη προσμονή, πώς ὅλα θά πᾶνε καλύτερα. Θά κοπάσουν οἱ τρικυμίες και τ’ ἀφρισμένα τά κύματα. Θα γίνει καί πάλι ξαστεριά. Τό χαμόγελο θά ξανανθίσει στα θλιμμένα τά χείλη. Ὁ στεναγμός θά γίνει ἀνάσα ζωῆς και ἀνακούφισης. Την ὑπέρβαση κάθε προβλήματος τῆς ζωῆς, τήν ἐπιτυγχάνει ἡ ἀνάταση τῆς ψυχῆς πρός τά ἄφθαρτα, καί αἰώνια τά «μη βλεπόμενα» καί «μή μετακινούμενα». Δέν ἤτανε δυνατό ν’ ἀφήσει ὁ Θεός τόν ἄνθρωπο νά θαλασσοδέρνεται δίχως σανίδα σωτηρίας.
Ο Μέγας Ιεροεξεταστής -- Του Φώτη Κόντογλου
Οι τρεις πειρασμοί*
Α'
Πολλά, αμέτρητα, είναι όσα γραφήκανε για τον Παπισμό, αλλά λίγα είναι σαν αυτά που έγραψε για το αινιγματικό τούτο σύστημα ο πλέον βαθυστόχαστος κι' αποκαλυπτικός Ρώσος συγγραφέας Θεόδωρος Ντοστογέφσκη. Τούτο το μοναδικό κείμενο είναι ένα κεφάλαιο μέσα στο βιβλίο του «Τ' Αδέρφια Καραμάζωφ», κι' αυτό το κεφάλαιο έχει για επανώγραμμα «Ο Μέγας Ιεροεξεταστής». Ο Ντοστογέφσκης, μ' όλο που είναι ένα φιλοσοφικό πνεύμα, ωστόσο στον «Μέγαν Ιεροεξεταστή» αισθάνεται και γράφει σαν Ορθόδοξος, που ξέρει καλά ποιος είναι ο αληθινός Χριστός κι' η διδασκαλία του.
Στον «Μέγαν Ιεροεξεταστή» βάζει τον Χριστό αντιμέτωπο με
τον ψεύτικο αντιπρόσωπό του στη γη, με τον Ιησουίτη Ιεροεξεταστή, το φοβερό
τέρας που έκαιγε τους «αιρετικούς» στ' όνομα του Χριστού, ένα πράγμα απίστευτο
κι' ακατανόητο. Είναι τρομερό να σκεφθή κανένας τί μπορεί να κάνη ο διάβολος
για να δυσφημήση τον Χριστό, αφού φτάνει στο σημείο να φαίνεται ο σατανάς πως
είναι ο ίδιος ο Χριστός!
To Άγγιγμα του Φόβου
«Ο λοιμός έγινε αφορμή για μεγαλύτερη ανομία στην πόλη(..)
Κανένας δεν έχει διάθεση να επιμένει περισσότερο σε κάτι που το θεωρούσε
καλό, αφού δεν ήταν βέβαιος, ότι δεν θα πέθαινε προτού να το πραγματοποιήσει»
-Θουκυδίδης, Ιστορία, ΙΙ, 53
Η επιδημία της κοινωνικής αποστασιοποιήσεως, ως οργανικό επακόλουθο της φρενίτιδας της πανδημίας ένεκεν της εργαλειοποίησης του «ιού» εκ της πολιτικής, δια της επί μακρόν, αδικαιολόγητης αλλά και αλυσιτελούς, αναστολής των θεμελιωδών ατομικών δικαιωμάτων και ελευθεριών των πολιτών, δημιούργησε, εις το συλλογικό ψυχοσυναισθηματικό υπόστρωμα τον «φόβο του αγγίγματος».
Θα Νικήσουμε! -- του αειμνήστου Στεργίου Σάκκου, Ομ. Καθηγητού Α.Π.Θ.
Με μύριους τρόπους επιβεβαιώνεται η ανάσταση του Χριστού. Όχι μόνο με τις ευαγγελικές διηγήσεις για το κενό μνήμα ούτε μόνο με τις αλλεπάλληλες εμφανίσεις του Αναστημένου, που μπαίνοντας στη φυσική διάσταση προκαλούσε· «ψηλαφήσατέ με και ίδετε…» (Λουκ. 24: 39). Μαρτυρείται επίσης προφητικά η διαχρονική δύναμη και η νίκη της ανά τους αιώνες. Στην Αποκάλυψη, το κατεξοχήν προφητικό βιβλίο της Καινής Διαθήκης, ο Κύριος μεταφέροντας «τον μαθητήν ον ηγάπα» (Ιω. 19: 26) στην υπερκόσμια διάσταση, «εν πνεύματι» (1: 10), του παρουσιάζει συμβολικά το μέλλον της Εκκλησίας και του κόσμου όλου. Μ΄ αυτή την εμπειρία ο Ιωάννης – που στο Ευαγγέλιό του θα καταγράψει τη μαρτυρία του Προδρόμου ότι ο Ιησούς Χριστός είναι «ο αμνός του Θεού ο αίρων την αμαρτίαν του κόσμου» (Ιω. 1: 29) – Τον βλέπει στην Αποκάλυψη με τη συμβολική μορφή του αρνίου, που είναι «εστηκός ως εσφαγμένον» (5,6). Κι είναι ακριβώς αυτή η εικόνα το σύμβολο του τελικού θριάμβου της Εκκλησίας κατά την ηρωϊκή προέλασή της στην κονίστρα της ιστορίας και η εγγύηση για τη νίκη του κάθε χριστιανού.
Τη Β΄ (2α) Νοεμβρίου, μνήμη των Αγίων Μαρτύρων ΑΚΙΝΔΥΝΟΥ, ΠΗΓΑΣΙΟΥ, ΑΦΘΟΝΙΟΥ, ΕΛΠΙΔΗΦΟΡΟΥ και ΑΝΕΜΠΟΔΙΣΤΟΥ.
Ακίνδυνος ο Άγιος Μάρτυς και οι συν αυτώ μαρτυρήσαντες Άγιοι Μάρτυρες κατήγοντο από την Περσίαν, ήσαν δε εκ των πρώτων αρχόντων του βασιλέως των Περσών Σαβωρίου Β΄ του βασιλεύοντος εν έτει τλ΄ (330). Ει δε και οι Πέρσαι πρώτοι από τους άλλους λαούς εγνώρισαν τον σαρκωθέντα Χριστόν και με δώρα τον επροσκύνησαν και θεοπρεπώς τον ετίμησαν, εν τούτοις ύστερον και πάλιν απανθρώπως τους δούλους του εκόλασαν, καθώς από πολλών Αγίων Μαρτύρων φαίνεται, εξόχως δε από το Μαρτύριον των ώδε εγκωμιαζομένων Αγίων, το οποίον προσέξατε, ίνα πολλήν ωφέλειαν λάβητε. Κατά τον καιρόν κατά τον οποίον εβασίλευεν εις την Περσίδα ο προρρηθείς Σαβώριος, σκληρώς εβασάνιζε πάντας όσους εύρισκε να ομολογώσι τον Χριστόν, και διαφόρως τους επαίδευεν. Όθεν η Εκκλησία μας μεγάλην σύγχυσιν είχε τότε, διότι καθ’ εκάστην επρόδιδον τους χριστωνύμους οι άπιστοι, όπως επρόδωσαν και τους Αγίους Ακίνδυνον, Πηγάσιον και Ανεμπόδιστον, οίτινες εκρύπτοντο εις οίκον τινα και εδίδασκον τους Χριστιανούς να καταφρονούν τα βασιλικά προστάγματα, να ίστανται στερεοί εις την πίστιν και να μη συλλογίζωνται ουδόλως τα πρόσκαιρα κολαστήρια.
Θα ακούσουμε τους αγίους μας ; Θα μιμηθούμε τους αγίους μας ;
Η ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΙ και η παύσι κάθε σχέσεως και κοινωνίας με τους αιρετικούς και Λατινόφρονας πατριάρχας, αρχιεπισκόπους και επισκόπους είναι πλέον - εκεί που έφθασαν τα πράγματα - η μόνη ενδεδειγμένη, η μόνη ακίνδυνη και η μόνη αποτελεσματική λύσι. Η Εκκλησία σήμερα στενάζει κυριολεκτικά κάτω από «την μπότα» των Οικουμενιστών και Λατινοφρόνων κληρικών και η προκλητικότητά τους έχει πλέον εξαντλήσει την υπομονή των Ορθοδόξων πιστών.
Λέγει ο αγιος Μάρκος ο Ευγενικός: «Ώσπερ τούτων χωρίζομαι, ούτως ενούμαι τη αληθεία και τοις αγίοις πατράσι τοις θεολόγοις της Εκκλησίας. Δει γαρ παντάπασιν εκείνους είναι κεχωρισμένους ημών, μέχρις αν δω ο Θεός την καλήν διόρθωσιν και ειρήνην της Εκκλησίας αυτού».
Ψήφισμα «γροθιά» από 95 προσωπικότητες για το Μεταναστευτικό πρόβλημα
Ψήφισμα-κόλαφο κατά των χειρισμών της κυβέρνησης, αλλά και της αξιωματικής αντιπολίτευσης για το Μεταναστευτικό υπογράφουν 95 προσωπικότητες. Στο ψήφισμα, το οποίο αποστέλλεται στον πρωθυπουργό της χώρας Κυριάκο Μητσοτάκη, στους Προέδρους της Ελλάδας και της Κύπρου, στους Υπ. Εξ. των δύο κρατών, αλλά και στην Ιεραρχία της Εκκλησίας γίνεται λόγος για ένοχη ανοχή, που μεταξύ άλλων αλλοιώνει την ταυτότητα και τον πολιτισμό τους έθνους μας.
Ένα
ζήτημα που χαρακτηρίζεται πρόβλημα επιβίωσης, σε συνδυασμό με το Δημογραφικό,
και όχι «διαχείρισης», όπως φαίνεται να αντιμετωπίζεται από την κυβέρνηση.
Στο κείμενο σημειώνονται τα προβλήματα που προκαλούνται από τις ανεξέλεγκτες μεταναστευτικές ροές και ζητείται από την κυβέρνηση να τηρήσει τις προεκλογικές της δεσμεύσεις. Τονίζεται ο κίνδυνος δημιουργίας εθνικών και θρησκευτικών μειονοτήτων, και υποδεικνύεται η Τουρκία ως υποκινητής της μαζικής μετανάστευσης προς τη χώρα μας, με στόχο την δημιουργία ισλαμικής μειονότητας που θα χρησιμοποιηθεί ως όπλο από αυτήν, επιδοτούμενη μάλιστα από το ελληνικό κράτος που, ενώ δεν νοιάζεται για τους Έλληνες-θύματα της οικονομικής κρίσης, ενθαρρύνει τον εποικισμό στο όνομα της «πολυπολιτισμικότητας».
Ιδιαίτερη
έμφαση δίνεται στον ρόλο των ΜΚΟ, οι οποίες χαρακτηρίζονται «ύποπτες», αλλά και
της FRONTEX, η οποία υποβοηθά την εισροή παρανόμων μεταναστών.
Αναλυτικά το ψήφισμα:
--------------------------
Ἀμφιβάλλω ἄν ὑπάρχῃ ἔστω καί εἷς Ἑλληνόφρων εἰς τούς παραλήπτας τῆς ἐπιστολῆς. Ἄρα εἶναι κοροϊδία! Οἱ ΒΡΩΜΕΡΟΙ ΠΡΟΔΟΤΑΙ πού προωθοῦν τό ΑΚΡΩΣ ΒΡΩΜΕΡΟΝ σχέδιον τῆς ἰσλαμοποιήσεως τῆς Ἑλλάδος θά ξεκαρδιστοῦν στά γέλια. Θά ἔπρεπε νά γίνῃ μία συντονισμένη προσπάθεια πολλῶν συλλόγων, ὀργανώσεων καί μεμονωμένων ἀτόμων, ὑπό τήν αἰγίδα τῶν Πατριωτικῶν κομμάτων (ἄν πράγματι ὑπάρχουν τέτοια), ὥστε νά συγκεντρωθοῦν μερικά ἑκατομμύρια ὑπογραφές, οἱ ὁποῖες θά ἐπαρουσιάζοντο εἰς τά Ἑλληνικά δικαστήρια, εἰς τόν ΟΗΕ, τήν ΕΕ, τήν Ρωσσίαν καί ἀλλαχοῦ, ὥστε νά καταστῆ διεθνῶς ξεκάθαρον ὅτι οἱ Ἕλληνες δέν ἐπιθυμοῦν τήν ἀντικατάστασίν των μέ ἰσλαμιστάς τοῦ Πακιστάν, τοῦ Ἀφγανιστάν, τοῦ Μπαγκλαντές κ.λπ.
Ὁ «Ἀλάθητος» «βάζει πόδι» εἰς τὴν Ἑλλάδα!
ΕΡΧΕΤΑΙ καὶ πάλι νὰ πατήσει τὰ ἱερὰ καὶ αἱματοβαμμένα χώματα τῆς πατρίδος μας ὁ «ἀλάθητος», μὲ πρόσκληση τῆς ΠτΔ καὶ τὴν προκλητικὴ ἀνοχὴ τῆς διοικούσας Ἐκκλησίας! Δεῖτε τὴν εἴδηση: «Στὴ Μυτιλήνη θὰ βρεθεῖ, σύμφωνα μὲ πληροφορίες, ὁ Πάπας Φραγκίσκος, στὸ πλαίσιο περιοδείας του, ποὺ περιλαμβάνει καὶ τὴν Ἑλλάδα, πιθανότατα στὰ τέλη Νοεμβρίου μὲ ἀρχὲς Δεκεμβρίου 2021. Σύμφωνα μὲ τὶς ἴδιες πληροφορίες, προετοιμάζοντας λεπτομέρειες τῆς ἐπίσκεψης αὐτῆς, αὔριο Πέμπτη, καρδινάλιοι ἀπὸ τὸ Βατικανὸ θὰ ἐπισκεφθοῦν, συνοδευόμενοι ἀπὸ πολιτικὰ στελέχη τοῦ ὑπουργείου Μετανάστευσης καὶ Ἀσύλου, τὸν καταυλισμὸ τοῦ προσωρινοῦ ΚΥΤ στὸ Μαυροβούνι (Καρὰ Τεπὲ) τῆς Μυτιλήνης. Θέση ποὺ περιλαμβάνεται στὸ πρόγραμμα τῆς ἐπίσκεψης τοῦ Πάπα στὴ Μυτιλήνη, κι αὐτὸ γιατί, ὅπως ἔγινε γνωστό, ὁ Πάπας θέλει μὲ τὴν ἐπίσκεψή του νὰ παρέμβει σὲ ζητήματα τῆς ἀνθρωπιστικῆς-προσφυγικῆς κρίσης.
Πραξικοπηματική λογοκρισία --- Χαράλαμπος Β. Κατσιβαρδάς Δικηγόρος Παρ’ Αρείω Πάγω
Η Ελλαδική κυβέρνηση, επιχειρεί ξύλοις και ροπάλοις να εξαλείψει την εθνική συνείδηση παντί τρόπω, καθότι ακρωτηριάζει πάσα μορφή μνήμης, τόσον δια της εκπαιδεύσεως όσο δια της ιστορικής μνήμης διότι αντιβαίνει καταδήλως εις τα σκοτεινά σχέδια των παγκοσμιοποιητών.
Υπό το πρόσχημα της πανδημίας ακρωτηριάζει τις
παρελάσεις, κατακρεουργεί την θρησκευτική συνείδηση, αποδεικνύοντας δια
πολλοστή φορά ότι υφίσταται ένα αβυσσαλέο διάκενο ανάμεσα στην δοτή θεσμική
ελίτ και εις το Έθνος.
Το κράτος καθίσταται στενά εναγκαλισμένο και λογοδοτεί εις τους χρηματοδότες των υπερεθνικών διευθυντηρίων, εκδηλώνοντας ευθέως εμπάθεια προς ο,τιδήποτε καθίσταται Ελληνικό.
Vladimir Zelenko καί τό απατηλό αφήγημα μιάς σύγχρονης παγκόσμιας δυστοπίας --- Toυ ιατρού κ. Κυπριανού Χριστοδουλίδη
Τό νά ζεί κανείς μέσα σέ ένα παγκόσμιο δυστοπικό
περιβάλλον, όπως αυτό στό οποίο ζούμε όλοι σήμερα, σημαίνει ότι έχει εμπεδώσε,
έχει κάνει κτήμα του, ένα ψευδές καί απατηλό θεωρητικό αφήγημα. Δηλαδή, μιά
εντελώς ψευδή θεωρία. Καί ακριβώς, αυτή τήν ψευδή θεωρία έρχεται ο Ιατρός Vladimir Zelenko νά μάς αποκαλύψει,
εν μέσω μεθοδευμένων διώξεων ή ακόμη κινδύνων καί αυτής τής ίδιας του τής ζωής
: τού τολμητία Ιατρού Vladimir Zelenko.
Αξιοσημείωτο ότι η εγχώρια θρησκευτική ηγεσία, πιστό αντίγραφο τής ιουδαϊκής - ραβινικής, αντιστρέφει τούς όρους αλήθεια - ψεύδος (π. Ιερόθεος Βλάχος) καί όποιος έχει τό θάρρος νά καταγγέλει τό ψευδές θεωρητικό αφήγημα τών ειδικά επιλεγμένων κατασκευαστών γνώμης ( : Opinion Makers), στιγματίζεται σάν φορέας τού ναζιστικού παρελθόντος !