Ο ΔΑΝΤΗΣ ΕΧΕΙ ΘΕΣΕΙ ΤΟΥΣ ΟΥΔΕΤΕΡΟΥΣ ΣΤΟ ΧΕΙΡΟΤΕΡΟ ΜΕΡΟΣ ΤΗΣ ΚΟΛΑΣΗΣ -- τοῦ Ἰταλοῦ ἰατροδικαστῆ Pasquale Mario Bacco

Κάναμε λάθος θεραπεῖες στήν Ἰταλία, γι᾽ αὐτό αὐξήσαμε τούς θανάτους. Μεγάλη ἡ εὐθύνη ἰατρικῶν συλλόγων καί πολιτικῶν. Εἶμαι ἕνας ἀπό τούς 11 πρώτους γιατρούς πού κάνανε τίς νεκροψίες στήν Ἰταλία καί διαπίστωσαν ὅτι τά πρωτόκολλα ἤ δέν τηροῦνταν ἤ ἤτανε λανθασμένα. Σέ ὅλο τόν κόσμο καί στήν Ἰταλία νομίζαμε στήν ἀρχή ὅτι κύρια παθογενετική δράση αὐτοῦ τοῦ ἰοῦ ἤτανε ἡ πνευμονία, ὅμως στήν πραγματικότητα διαπιστώσαμε ὅτι προκαλεῖ θρομβοεμβολές, δηλ. ἀποφράξεις τῶν ἀγγείων στούς πνεύμονες ἤ καί σέ ἄλλα ὄργανα, κάτι πού εἶναι θεραπεύσιμο. Καί ἐνῶ μπορούσαμε νά χρησιμοποιήσουμε πολλά φάρμακα ἀπό τήν ἀρχή τῆς ἐπιδημίας, πού ἐξ ἄλλου τώρα ἀναγκαζόμαστε νά χρησιμοποιήσουμε, γιατί εἶναι πιό ἀποτελεσματικά, χρησιμοποιούσαμε τό ὀξυγόνο σέ μεγάλη συγκέντρωση καί πίεση μέσα στούς πνεύμονες (διασωλήνωση) πού οὐσιαστικά σκότωνε τούς ἀσθενεῖς. Ἕνα ἄλλο μεγάλο λάθος εἶναι ὅτι βάζαμε πολλούς ἀνθρώπους σέ γηροκομεῖα, πού ἐκεῖ συναντοῦσαν ἄλλους ἀσθενεῖς πού πέθαιναν καί συνέχεια τούς ἀποτεφρώναμε. Εἶναι πολύ σημαντικό νά γίνονται νεκροψίες, γιά νά ἀνακαλύπτουμε τίς βασικές αἰτίες θανάτου, καί ἐφ᾽ ὅσον δέν μᾶς εἶχε δοθεῖ ἐλευθερία νά τό κάνουμε αὐτό, ὅλοι οἱ γιατροί ἔπρατταν λάθος. [Σημ. «Π»: Ἀπαγορευμένες εἶναι καί στήν Ἑλλάδα οἱ νεκροψίες - νεκροτομές γιά ὅσους πεθαίνουν ἔχοντας διαγνωσθεῖ θετικοί στόν κορωνοϊό. Γιατί ἄραγε;]

Η ΞΕΝΟΜΑΝΙΑ ΜΑΣ -- Του Φώτη Κόντογλου

Και οι διπλές λειτουργίες

Από τα άρθρα που έγραψα τελευταία για την παράδοση και για την εκκλησιαστική μουσική, έ­γινε κάποια αναταραχή στα πνεύματα, όπως κάθε φορά που γράφουνται κάποια παρόμοια πράγματα. Άλ­λοι δυσαρεστηθήκανε κι άλλοι ευχαριστηθήκανε. Δυσαρεστηθήκανε όσοι θέλουνε τους νεωτερισμούς, κινη­μένοι από την μανία να φαίνονται προοδευτικοί και μοντέρνοι. Αυτοί θυμώνουνε σαν ακούνε τέτοια πράγ­ματα που γράφω. «Τί θα πει παράδοση και βυζαντινή μουσική, στην εποχή που βρισκόμαστε; Σκουριασμέ­νες ιδέες! Καθυστερημένα μυαλά!». Κάποιοι μάλιστα με βρίζουνε. Εγώ το έχω πάρει απόφαση. Βέβαια στεναχωριέμαι, που βλέπω ομοεθνείς μας να μην χωνεύουνε τα ελληνικά πράγματα, επειδή η ματαιοδοξία τους είναι πιο δυνατή από την αγάπη που έχουνε για τον τόπο τους, αλλά τί να απαντήσω στις βρισιές τους; «Αφες αυτοίς, Πάτερ, ότι εμίσησάν με δωρεάν». Η ξενομανία είναι θαρρώ κι αυτή μια αρρώστεια.

Ο Μπάιντεν και η φιλελεύθερη συμμαχία ομοφυλοφίλων: ποιος και γιατί συμμετέχει

 

Ο επικεφαλής του Φαναρίου και οι επίσκοποί του, καθώς και ο Πάπας, συνεχάρησαν θερμά τον Μπάιντεν, υποστηρικτή των αμβλώσεων και των ΛΟΑΤ ατόμων, για την «προεδρία» του. Γιατί το έκαναν αυτό;

Τον Τζο Μπάιντεν συνεχάρησαν για τη νίκη του ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος, ο Αρχιεπίσκοπος Αμερικής Ελπιδοφόρος, ο Πάπας Φραγκίσκος, για να αναφέρουμε μερικά. Και το ερώτημα δεν είναι μόνο ότι οι εκλογές δεν έχουν τελειώσει ακόμη και ο Τραμπ μπορεί κάλλιστα να γίνει ο νικητής. Το πρόβλημα είναι ότι ο Μπάιντεν είναι ειλικρινής υποστηρικτής των αμβλώσεων και των ΛΟΑΤ ατόμων. Γιατί οι ηγέτες της εκκλησίας βιάζονται να συγχαρούν κάποιον του οποίου οι απόψεις και οι πράξεις είναι κατάφωρα αντιχριστιανικές;

Γιατί το Φανάρι συγχαίρει τον Μπάιντεν για την ανύπαρκτη προεδρία;

----------------------------

Ο/Η Δημήτριος Χατζηνικολάου είπε...

«Γιατί οι ηγέτες της εκκλησίας βιάζονται να συγχαρούν κάποιον του οποίου οι απόψεις και οι πράξεις είναι κατάφωρα αντιχριστιανικές;»

Ἔ, ὄχι καί γιατί; Ἀφοῦ τά πιστεύω τους ταιριάζουν! Ὅλοι τους λατρεύουν τόν Διάβολον!

ΠΡΟΣ ΜΑΤΘΑΙΙΚΟΥΣ ΣΤΕΦΑΝΟΥ --- Π.ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ ΖΙΩΓΟΣ

Επίσκοπος Κήρυκος: Το κείμενον αυτό εδημοσιεύθη εν έτει 1997, τότε πού οι Φλωρινικοί μάς εζήτησαν να σταματήσουμε τον διάλογο καί να προχωρήσουμε εις τήν ένωσιν βάσει της χειροθεσίας του 1971

Αὐτά τά ἐρωτήματα ὀφείλουμε ἐμεῖς πρῶτοι νά τά θέσουμε εἰς τόν ἑαυτόν μας καί νά δώσουμε μίαν ἔντιμον ἀπάντησιν καί ἐν ταπεινοφροσύνῃ νά δοῦμε πῶς πρέπει νά κάνουμε διόρθωσιν, ἐάν δέν θέλουμε αὔριο νά μᾶς τά θέσουν ἄλλοι καί νά μᾶς ἐκθέσουν ἐνώπιον ὅλων παρασύροντάς μας εἰς τό ὀλισθηρόν ἔδαφος τῶν δικαιολογιῶν καί τῆς ἀνακριβολογίας! 
᾿Εάν ὁμολογοῦμε τά λάθη μας, οἱ ἄνθρωποι ὄχι μόνον θά μᾶς συγχωρήσουν, ἀλλά καί θά μᾶς ἐκτιμήσουν καί θά μᾶς σεβαστοῦν. ᾿Εάν ὅμως καταφύγουμε σέ στρεψοδικίες γιά νά στηρίξουμε τά ἀστήρικτα, τό ἐκλαμβάνουν ἐκ μέρους μας ὡς προσβολήν κατά τῆς νοημοσύνης των καί τότε θά μᾶς οἰκτείρουν. ( σχόλιο: αυτό ακριβώς σεβασμιότατε )

ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΩΣ ΠΡΟΣ ΤΙΣ ΣΧΕΣΕΙΣ ΤΩΝ ΜΑΤΘΑΙΪΚΩΝ ΜΕΤΑ ΤΩΝ ΡΩΣΩΝ ΤΗΣ ΔΙΑΣΠΟΡΑΣ ΤΟ 1971
1) Τί ἐγγυήσεις μᾶς παρεῖχαν οἱ Ρῶσσοι περί τῆς ᾿Ορθοδοξίας των τό 1971 τήν στιγμή πού:
α) Δέν εἶχαν διακόψει κοινωνίαν μέ τούς οἰκουμενιστάς καί νεοημερολογίτας. 
β) Χρησιμοποιοῦσαν δύο ἑορτολόγια παλαιό καί νέο στίς ἐνορίες τους καί εἶχαν κληρικούς ὅλων τῶν βαθμῶν μέ τό νέο ἡμερολόγιο στήν δικαιοδοσία τους.
γ) Διατελοῦσαν σέ ἐκκλησιαστική καί  μυστηριακή κοινωνία μέ τόν Αὐξέντιο, τόν ὀποῖον προηγουμένως ἡμεῖς εἴχομεν καθαιρέσει.
2. Βάσει ποίων κριτηρίων τούς θεωρήσαμε ὄχι μόνον ἀκραιφνεῖς ὀρθοδόξους, ἀλλά καί ἁρμοδίους εἰς τό νά ἐξετάσουν καί νά ἀποφανθοῦν περί τῆς κανονικότητος καί ἐγκυρότητος ἤ μή τῶν ἐπισκοπικῶν μας χειροτονιῶν;
3. Βάσει ποίας ἐκκλησιαστικῆς συνειδήσεως, λογικῆς, ἀλλά καί στοιχειώδους συνέσεως καί φρονήσεως, ἀνθρώπους πού ἐγνωρίσαμε μόλις χθές, τούς καταστήσαμε, κατόπιν αἰτήσεώς μας, κριτάς τῶν ἐσωτερικῶν μας ὑποθέσεων καί προβλημάτων, δηλώνοντες ἐκ τῶν προτέρων ἀνυπροϋπόθετον, ἀποδοχήν τῆς κρίσεώς των καί συμμόρφωσιν εἰς τάς ὑποδείξεις των;
4. ᾿Εφ᾿ ὅσον εἴμεθα πεπεισμένοι περί τῆς ἐγκυρότητος τῶν ἐπισκοπικῶν μας χειροτονιῶν, καί δέν μᾶς ἤλεγχεν εἰς οὐδέν ἡ συνείδησίς μας περί τούτων, ποῖος ὁ λόγος νά θέσωμεν αὐτάς ἐν ἀμφιβόλῳ καί ὐπό κρίσιν;
5. Εἰς τήν πραγματικότητα ἐζητήσαμε ἀπό τούς Ρώσους τί; Καί ἐάν ἀκόμη τούς ἐζητήσαμεν ἁπλῆν συγχωρητικήν εὐχήν, ὁπότε ἄλλωστε τό ἔλαττον ὑπό τοῦ κρείτονος εὐλογεῖται , σημαίνει ὄτι ἐθεωροῦμεν αὐτούς μέν ἀμέμπτους, ἑαυτούς δέ μεμπτούς καί ὅτι ἡ συνείδησίς μας μᾶς ἔτυπτε εἰς κάτι. Τί ἦτο αὐτό; Δέν πάει κανείς νά ζητήση ἄφεσιν εἰς οὐδέν ἐλεγχόμενος!                                                                                                                                                                           

6. ᾿Επανερχόμενοι ἐξ ᾿Αμερικῆς τί ἀπεκομίσαμε στά μπαγάζια μας; Τί  ἦταν αὐτό πού μᾶς ἔδωκαν οἱ Ρῶσοι καί πού μεταδώσαμε δι᾿ εὐχῶν χειροτονίας ἐν τῇ ἑλληνίδι διαλέκτῳ καί ἐπιθέσεως τῶν χειρῶν εἰς πάντας τούς λοιπούς ἐπισκόπους;
7. Καί ἐάν μέν ἦτο ἁπλῆ συγχωρητική εὐχή, ποῖον Εὐχολόγιον μᾶς ἐξουσιοδοτεῖ νά ἀναγινώσκωμεν εὐχάς χειροτονίας εἰς τήν μητρικήν μας γλῶσσαν ὡς συγχωρητικάς εὐχάς;
8. Πρίν προχωρήσουμε εἰς τό νά ὑποστοῦμε τήν πρᾶξιν τῶν Ρώσων καί νά τήν μεταδώσωμεν καί εἰς τούς συλλειτουργούς δέν ἀνεγνώσαμε τήν Συνοδικήν ἀπόφασιν τῶν Ρώσων; Πῶς ἀπεδέχθημεν ἕνα τέτοιο ἔγγραφον, καί δημοσιεύσαμε τήν ἀποδοχήν μας διά τοῦ ἐπισήμου ὀργάνου τῆς ᾿εκκλησίας, δηλαδή τοῦ "Κήρυκος";
9. Τήν στιγμήν πού οἱ Ρῶσοι: ῏Ησαν σέ κοινωνία μέ τόν Αὐξέντιο πού εἴχαμε καθαιρέσει, καί τοῦ εἶχαν συστήσει νά μᾶς δέχεται εἰς τάς τάξεις  του διά "χειροθεσίας" (ΣΙΓ),  πῶς εἶναι δυνατόν νά ἐνωθοῦμε μυστηριακῶς μέ τούς Ρώσους, χωρίς πάραυτα νά βρεθοῦμε μυστηριακῶς ἡνωμένοι καί μετά τοῦ Αὐξεντίου ἀρνούμενοι ἐκ τῶν πραγμάτων τήν καταδίκην πού τοῦ ἐπιβάλαμε;
10. ᾿Εάν εἰς τήν ὐπόθεσιν Αὐξεντίου ἤμεθα ἐν δικαίῳ, πῶς ἀνελάβαμε ἐπισήμως τήν ὑποχρέωσιν νά κάνουμε ἐμεῖς τό πᾶν γιά νά ἑνωθοῦμε μαζί του, καί ὄχι νά ἐπιβληθῇ εἰς ἐκεῖνον, πρός τόν ὁποῖον οὐδέν ἐζητήθη, ἡ ὑποχρέωσις νά κάνη ἐκεῖνος τό πᾶν, νά ἐνωθῇ μαζί μας;
11. Εἰς τί διαφέρει σήμερα ἡ προέλευσις τῶν δικῶν μας χειροτονιῶν ἀπό τῶν χειροτονιῶν τῶν φλωρινικῶν;
https://kirykos.livejournal.com/

Επίσκοπος Κήρυκος Εκκλησίας Κατακομβών 

Το  κείμενον αυτό εδημοσιεύθη εν έτει 1997, τότε πού οι Φλωρινικοί μάς  εζήτησαν να σταματήσουμε τον διάλογο καί να προχωρήσουμε εις τήν ένωσιν  βάσει της χειροθεσίας του 1971, ότε καί εζήτησα από τήν ηνωμένην ακόμη  Ιεράν Σύνοδον να απαντήση ομολογιακώς καί όχι "προδοτικώς", πράγμα τον  οποίον παρεμβάσει του γνωστού παρασυνοδικού κατεστημένου, δεν έγινε,  λόγος δια τον οποίον ηναγκάσθην να παραιτηθώ από την Προεδρίαν της  Επιτροπής του Διαλόγου, όπως εζήτησα καί αργότερον να λάβη θέσιν καί δια  την "Περιγραφήν της Βοστώνης", καί δι’  άλλα θέματα σχέσιν έχοντα με τήν  προδοσίαν του 1971, καί την γενομένην υπό των Ρώσων της Διασποράς δια  της χειροθεσίας κατά τον Η΄ Κανόνα της Α΄  Οικουμενικής Συνόδου,   προσβολήν των Ορθοδόξων καί Κανονικών χειροτονιών του 1935 καί του 1948,  πλήν η απάντησις της Ιεράς Συνόδου, ήτο ο απηνής διωγμός εναντίον μου  καί εναντίον άλλων (1999 - 2003).

Τη ΙΘ΄ (19η) Νοεμβρίου μνήμη του Αγίου Προφήτου ΑΒΔΙΟΥ.

Αβδιού ο Προφήτης κατήγετο από την Συχέμ, εκ του αγρού Βαθαχαράμ, ήτο δε προ της Χριστού γεννήσεως έτει ω΄ (800). Το όνομά του ερμηνεύεται εις την Ελληνικήν γλώσσαν δούλος Κυρίου ή εξομολογούμενος. Ούτος υπηρέτει πρότερον εις τον βασιλέα της Σαμαρείας Αχαάβ και έπειτα εις τον βασιλέα Οχοζίαν, ότε απέστειλεν Οχαζίας προς τον ένδοξον και μέγαν Προφήτην Ηλίαν τους δύο πεντηκοντάρχους, όπως είπωσιν εις αυτόν να καταβή από το όρος και να υπάγη εις τον βασιλέα, οίτινες δια προσευχής του Προφήτου κατεκάησαν ομού με τους εκατόν ανθρώπους των, πεσόντος πυρός ουρανόθεν και κατακαύσαντος αυτούς· τρίτον δε πεντηκόνταρχον απέστειλε τούτον τον Προφήτην Αβδιού ο ίδιος Οχαζίας, ίνα προσκαλέση τον Ηλίαν και να τον φέρη εις τον βασιλέα.

Το φλεγόμενο κελί.

Ρώτησαν κάποτε τον αββά Παλλάδιο, πού καταγόταν από τη Θεσσαλονίκη: 

-Κάνε αγάπη, πάτερ, και πες μας από ποια αιτία έγινες μοναχός; 
-Στην πατρίδα μου, απάντησε εκείνος, μισό χιλιόμετρο μακριά από το τείχος, ζούσε ένας έγκλειστος μοναχός πού λεγόταν Δαβίδ. Είχε έρθει από τη Μεσοποταμία. Ήταν πολύ ενάρετος, ελεήμων και εγκρατής. Έμεινε κλεισμένος και προσευχόμενος στο κελί του, περίπου εβδομήντα χρόνια! 

Ισλαμικό γκέτο στον Βοτανικό με υπογραφή Κώστα Μπακογιάννη

 Με τα λεφτά των φορολογουμένων ο δήμαρχος Αθηναίων θα στήσει νέα δομή και γυμναστήριο για τους λαθρομετανάστες

Σε ισλαμικό γκέτο, και μάλιστα με λεφτά του ελληνικού λαού, σκοπεύει να μετατρέψει την περιοχή πέριξ του Βοτανικού ο Κώστας Μπακογιάννης, καθώς μετά τη δημιουργία τζαμιού, το οποίο άνοιξε τις πύλες του πριν από λίγες μέρες, ο… πορφυρογέννητος πολιτικός σχεδιάζει να στήσει μια νέα δομή δίπλα στην υπάρχουσα.

Μάλιστα, το νέο όραμα του κ. Μπακογιάννη θα το πληρώσουν από την τσέπη τους οι φορολογούμενοι, καθώς μέρος από τα 12.000.000 ευρώ που θα κοστίσει θα διατεθεί από τον κρατικό κορβανά. Σύμφωνα δε με σχετικό έγγραφο του δήμου, εκτός από τη δημιουργία της νέας δομής εν είδει υπνωτηρίου, που θα έχει χωρητικότητα 500 ατόμων, στόχος είναι η κατασκευή παιδικής χαράς στον Ελαιώνα καθώς και κλειστού γυμναστηρίου, προκειμένου οι εκατοντάδες αλλοδαποί να περνούν… δημιουργικά τον χρόνο τους. Επιπλέον, στον νέο αυτό χώρο οι φιλοξενούμενοι θα λαμβάνουν υποστήριξη για την αναζήτηση στέγης και την κοινωνική και εργασιακή ένταξή τους.

Ωστόσο αλγεινή εντύπωση προκαλεί η επιλεκτική ευαισθησία του βενιαμίν της «αγίας οικογενείας» απέναντι στους παράνομους μετανάστες που έρχονται σωρηδόν από τα τουρκικά παράλια, την ώρα που εκατοντάδες άστεγοι ελληνικής καταγωγής κοιμούνται στους δρόμους της Αθήνας εν μέσω υγειονομικής κρίσης.

------------------------------------

Ο/Η Δημήτριος Χατζηνικολάου είπε...

Εἴδησις: «Μάλιστα, το νέο όραμα του κ. Μπακογιάννη θα το πληρώσουν από την τσέπη τους οι φορολογούμενοι, καθώς μέρος από τα 12.000.000 ευρώ που θα κοστίσει θα διατεθεί από τον κρατικό κορβανά».

Ἡ διασπάθισις τοῦ δημοσίου χρήματος διά τήν προώθησιν τῆς ΒΡΩΜΕΡΑΣ ΠΡΟΔΟΣΙΑΣ τῶν ἐθνομηθενιστῶν δέν ἀποτελεῖ ΚΑΚΟΥΡΓΗΜΑ; Εἰσαγγελεῖς ὑπάρχουν;

Η προϊούσα ισλαμοποίηση της Ελλάδας

 

ΦΡΑΓΚΟΥΛΗΣ ΦΡΑΓΚΟΣ*
Μ​​ετά την κατάρρευση της ΕΣΣΔ και τη μεγάλη ροή μεταναστών από τις ανατολικές χώρες προς τις χώρες της Δυτικής Ευρώπης, η Ευρώπη σχεδόν από τις αρχές του 21ου αιώνα βιώνει και πάλι έντονες μεταναστευτικές ροές.
Η επέμβαση στο Αφγανιστάν και στο Ιράκ, αλλά κυρίως οι εξεγέρσεις της Αραβικής Ανοιξης στη Βόρεια Αφρική και τη Μικρά Ασία, από το φθινόπωρο του 2010 εξώθησαν ανθρώπινες μάζες στην αναζήτηση ενός καλύτερου μέλλοντος.

Οι νέες μεταναστευτικές ροές εμπεριέχουν έναν μεγάλο κίνδυνο, την ισλαμοποίηση της Ελλάδας.

Τετελεσμένον γεγονός -- Τοῦ Σεβ. Ἀσκάλωνος Νικηφόρου

 Γιά πολλά χρόνια τώρα παρακολουθῶ τήν τακτική πολλῶν Ἐκκλησιαστικῶν  Ἀνδρῶν, μετά ἀπό ὅσα εἶπε καί ἔκανε ὁ αἱρετίζων τῆς Κωνσταντινούπολης ἀπό τήν ἡμέρα τῆς ἀναρριχήσεώς του  στόν θρόνο τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου καί συνεχίζει ἀπτόητος  μέχρι σήμερα, νά ὑποβάλλουν «τά σέβη τους» πρός «τό Σεπτόν πρόσωπον», νά τόν ἀποκαλοῦν «Παναγιώτατο», καί «Σεπτή Κεφαλή τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας» .

Ὥς πότε θά συνεχισθεῖ αὐτή ἡ κατάστση ; Πότε θά ξεχωρίσουν τήν θέση τους ἀπό τίς κακοδοξίες καί τίς παρανομίες του; Σκέπτομαι ὅτι, σέ ἄλλες ἐποχές, θά ἦταν μία καί μόνο παρανομία καί διατύπωση κακοδοξίας ἀρκετή, καί ἔτσι θὰ ἔπρεπε νά εἶναι, γιά νά τόν καταστήσει ὑπόδικο  σέ ὅλη τήν  Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία καί νά κινηθοῦν οἱ διαδικασίες, γιά νά τόν ὑποχρεώσουν ἤ νά ἐπανέλθει στήν τάξη, ἤ νά ἀντικατασταθεῖ ὑπό ἄλλου Πατριάρχου γνησίου Ὀρθοδόξου φρονήματος.

ΧΩΡΙΣ ΥΠΕΡΒΟΛΕΣ ΚΑΙ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ... -- τοῦ κ. Ἀλεξάνδρου Παναγιώτου, ἰατροῦ-κυτταρολόγου

Κάποια πράγματα δέν γίνεται νά μήν λέγονται...ἔστω κι ἄν εἶναι αὐτονόητα ἀκόμα καί γιά τριτοετεῖς φοιτητές Ἰατρικῆς (στό τρίτο ἔτος διδασκόμαστε τήν Μικροβιολογία)... 1. Ὅλοι οἱ ἰοί ἐξασθενοῦν ὅσο ἀνεβαίνει ἡ θερμοκρασία. Εἰδικά τό καλοκαίρι μᾶς ἀπασχολοῦν ἐλάχιστα ἕως καθόλου. 2. Ὅλοι οἱ ἰοί καταλείπουν ἀνοσία μετά τήν ἀποδρομή τους ἔστω καί ὀλιγόμηνη (κάποιοι ἀκόμα καί ἰσόβια, ὅπως ἡ ἱλαρά, ἡ ἀνεμοβλογιά, ἡ λοιμώδης μονοπυρήνωση κλπ.). 3. Ὅλοι οἱ ἰοί ἔχουν τήν ἰδιότητα νά μεταλλάσσονται πολύ εὔκολα (εἰδικά οἱ ἰοί RNA ὅπως ὁ Covid 19), κάτι πού συμβαίνει ἄλλωστε αἰῶνες τώρα μέ τή γρίππη· αὐτό ὅμως δέν τούς ἀλλάζει ὡς διά μαγείας ἀπό μή παθογόνους γιά τόν ἄνθρωπο σέ μαζικά θανατηφόρους (ὅπως προσπαθοῦν νά μᾶς πείσουν κάποιοι). 4. Ὅλοι οἱ ἰοί εἶναι οὐσιαστικά ἐντελῶς ἀνενεργοί ἔξω ἀπό τόν ξενιστή τους (τό ἀνθρώπινο κύτταρο π.χ.) καί ἑπομένως δέν μποροῦν νά “αἰωροῦνται” γιά ὧρες ὡς παθογόνοι στόν ἀέρα, ὅπως εἰπώθηκε (καί τό χειρότερο ὅλων, ἔγινε πιστευτό). 5. Ὅλοι οἱ ἰοί ἀπέχουν πολύ ἀπό τό νά χαρακτηριστοῦν ὡς ζωντανοί ὀργανισμοί (ὅπως εἶναι π.χ. τά βακτήρια) καί γι᾽ αὐτό ὁ ὅποιος πολλαπλασιασμός τους δέν μπορεῖ νά γίνει ἔξω ἀπό ἕνα ζωντανό κύτταρο (στό ὁποῖο, ὅπως εἶπα, δροῦν μόνο ὡς ξενιστές).

π. Θεόδωρος Ζήσης: Η ευθύνη των Λαϊκών σε θέματα πίστεως. Άγ. Θεόδωρος Στουδίτης. Αποτείχιση.

 

200 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ᾽21. Η ΕΛΛΑΔΑ ΠΟΛΥΧΡΩΜΟΣ ΑΡΛΕΚΙΝΟΣ; -- τῆς κ. Μαρίας Μαντουβάλου, Ἀναπλ. Kαθηγήτριας Φιλοσοφικῆς Σχολῆς Ε.Κ.Π.Α.

Οἱ ἐπίσημοι φορεῖς τῆς Ἑλλάδας, ἡ πολιτική δηλαδή καί πνευματική ἡγεσία, ἴσως καί ἡ ἐκκλησιαστική ἱεραρχία, μέ τόν ἐκπρόσωπό της Μητροπολίτη Ἰγνάτιο, μᾶς δήλωσαν, κυρίως οἱ δύο πρῶτοι φορεῖς, ὅτι κύριο μέλημά τους γιά τήν ἐπέτειο τῶν 200 χρόνων ἀπό τήν Ἐπανάσταση τοῦ 1821, θά εἶναι: Ἡ ἐπαναξιολόγηση τῆς Ἐπανάστασης, ἄν δηλαδή περνάει στίς εἰσαγωγικές της ἐξετάσεις στό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο, γιατί ὅπως μᾶς γνωστοποίησε τό Ε.Κ.Π.Α., πρό ἡμερῶν, πού ἀνακοίνωσε τήν ἔναρξη τῶν ἑορτασμῶν γιά τό ᾽21, μέ χορηγό τήν Τράπεζα Πειραιῶς, τήν 25η Μαρτίου 2021 θά ὀργανώσει τό Α´ Διεθνές Συνέδριό του μέ θέμα «Ἡ Ἑλληνική Ἐπανάσταση στήν Ἐποχή τῶν Ἐπαναστάσεων. Ἐπαναξιολόγηση καί Συγκρίσεις». Δηλαδή, μέ ἄλλα λόγια, εἶναι βέβαιο ἀπό τά ὀνόματα τῶν Εἰσηγητῶν, Ἑλλήνων καί Ξένων, πού ἀναφέρουν, ὅτι μᾶλλον οἱ ἥρωες τοῦ ᾽21, λαϊκοί καί κληρικοί, θά βρεθοῦν κατώτεροι τῶν ἀξιολογικῶν μέτρων τῶν κριτῶν τους καί συνεπῶς θά ἀποτύχουν νά εἰσαχθοῦν στό Καποδιστριακό καί θά πέσουν στήν ἀνυποληψία καί ἀσφαλῶς στήν τάξη τῶν κακῶν ἀντιγραφέων ἄλλων ἐπαναστάσεων, ὅπως τῆς κοσμοϊστορικῆς, κυρίως γιά τούς ἴδιους αὐτούς κριτές, καί βαρύγδουπης Γαλλικῆς Ἐπανάστασης, καί αὐτό θά συμβεῖ, γιατί ἡ Ἑλληνική Ἐπανάσταση δέν ἐπιδόθηκε, δυστυχῶς κατά τούς ἀξιολογητές της τοῦ Καποδιστριακοῦ καί τῶν ξένων Πανεπιστημίων, στό προσφιλές ἄθλημα τῶν ἐπαναστατῶν τῆς Γαλλικῆς νά κόβουν τά κεφάλια ὁ ἕνας τοῦ ἄλλου, ἀλλά καί νά ἀνακηρύξουν Αὐτοκράτορα, μετά τόν ἀποκεφαλισμό τοῦ Βασιλιᾶ τους, ὁ ὁποῖος Αὐτοκράτορας ἔσπευσε ἀμέσως νά καταλάβει τά Ἑπτάνησα καί νά ἀπαλλάξει τούς ἱερεῖς τοῦ τόπου ἀπό τά ὀρθόδοξα σύμβολά τους.

Επιμύθιο στό «Οικουμενισμός Τών Νομάδων» -- Του ιατρού κ. Κυπριανού Χριστοδουλίδη

 

Επειδή τά θρησκευτικά ιστολόγια τού Συστήματος έσπευσαν νά διαψεύσουν τήν ανάρτηση, όπως αναφέρει ο τίτλος τού παρόντος σημειώματος, γράφω ως Επιμύθιο τά κατωτέρω :

Συντάκτης Kyprianos Christodoulides 

Οφείλει νά τό διαψεύσει ο ίδιος. Καί στό κάτω τής γραφής, τί περιμένεις όταν ο ίδιος λέει «Να ζήσουμε μέσα, οι τελετές οι γιορτές να περιμένουν τον άλλο χρόνο. Κυρίως χρειάζεται να μη διχαστούμε να μη χωριστούμε. Ζούμε σπίτι, αλλά από αλληλεγγύη και ενσυναίσθηση, όχι από αδιαφορία ή αντικοινωνικότητα.» ; Τό "μάννα" τής Πολιτικής είναι ο φατριασμός τής κοινωνίας. Γνωστές οι πολιτικές του μεταγραφές. 

 

Η "ενσυναίσθηση¨(sic) τού κυρίου υπουργού διαζωγραφίζεται καθαρά μέ τό ... 

«Όπως δεν έγινε παρέλαση για την28η Οκτωβρίου, για την 25η Μαρτίου. Όπως δεν έγινε περιφορά Επιταφίου, δεν έγινε Ανάσταση, δεν γιορτάσθηκε Πάσχα. Σε όλες αυτές τις εθνικές ή καθολικές στιγμές γιορτής κάναμε πίσω», 

... όπου ο κάθε αφελής τόν βλέπει νά εξισώνει τήν μετοχή τών πιστών στήν Θεία Λατρεία μέ 25 Μαρτίου, 28 Οκτωβρίου καί 17 Νοεμβρίου. Στό μίξερ τού κορονοϊού όλα ! 

 

ΥΓ. Η αγραμματοσύνη του φαίνεται από τήν ... ενσυναίσθηση. Δέν ήξερε νά γράψει "Ζούμε σπίτι εν συναισθήσει" ή απλούστερα "Ζούμε σπίτι συνειδητά".

---------------------

Χρυσοχοΐδης: απαγορεύεται η θεία κοινωνία σε όλη τη χώρα 15 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 2020

https://kyprianoscy.blogspot.com/2020/11/blog-post_16.html

Τη ΙΗ΄ (18η) Νοεμβρίου, μνήμη του Αγίου Μάρτυρος ΠΛΑΤΩΝΟΣ.

Πλάτων ο μέγας και θαυμάσιος Μάρτυς ήτο από την Άγκυραν της Γαλατείας εν έτει 296, υιός γονέων ευγενών Ορθοδόξων, αδελφός δε του Αγίου Αντιόχου (ίσως του εορταζομένου κατά την εικοστήν τετάρτην του Δεκεμβρίου). Ούτος γεννηθείς και ανατραφείς με πάσαν σπουδήν και μάθησιν, εφαίνετο εις όλους συνετός και σοφώτατος. Μη υποφέρων δε να βλέπη την ασέβειαν αυξανομένην και την του Χριστού πίστιν σμικρυνομένην από τας τιμωρίας των δυσσεβών τυράννων, ηγωνίζετο ακαταπαύστως και ενεδυνάμωνε τους Χριστιανούς εις την ευσέβειαν. Όσοι δε ήσαν από αυτούς πτωχοί, τους εβοήθει εις τα προς την χρείαν πλουσιοπάροχα· επειδή δε ωμολόγει παρρησία τον Χριστόν έμπροσθεν εις όλους, εφέρθη εις τον ηγεμόνα Αγριππίνον τον βικάριον, ήτοι επίτροπον, όστις πανούργος ων και δόλιος εις το να πλανήση ψυχάς, γινώσκων την πολλήν ελευθερίαν και σταθερότητα του Αγίου, δεν ηθέλησεν ευθύς με απειλάς να τον φοβίση, αλλ’ εδοκίμαζε με ημερότητα και απαλούς λόγους να ψυχραίνη κατ’ ολίγον την θερμότητα της πίστεώς του. Και είπε:

Τη ΙΖ΄ (17η) Νοεμβρίου, μνήμη του Αγίου ΖΑΧΑΡΙΟΥ του Σκυτοτόμου και ΙΩΑΝΝΟΥ, και διήγησις πάνυ ωφέλιμος.

Ιωάννης τις ένδοξος και περιφανής εις τα του κόσμου, καταφρονήσας όλας τας του βίου ηδονάς, διήγε βίον ταπεινόν και μοναχικόν. Και σχολάζων εις τα του Θεού πράγματα εφρόντισε να αρέση εις μόνον τον Θεόν, καταγινόμενος μεν πάντοτε εις προσευχάς και δεήσεις, εκτεινόμενος δε και προκόπτων εις μεγαλύτερα κατορθώματα. Επειδή δε μαζί με τα άλλα αυτού κατορθώματα είχεν απαραίτητον έργον και το να αγρυπνή όλην την νύκτα εις τους Ναούς του Κυρίου, δια τούτο νύκτα τινά επήγεν εις τον εν Κωνσταντινουπόλει μέγαν Ναόν της του Θεού Λόγου Σοφίας, και ευρών κεκλεισμένας τας θύρας, εκάθισεν εις εν εκεί παρακείμενον κάθισμα, διότι ήτο πολύ κουρασμένος, και εκεί καθήμενος ανεγίνωσκε χαμηλή τη φωνή την διατεταγμένην Ακολουθίαν. Ούτως αναγινώσκων βλέπει λάμψιν φωτός, η οποία ήρχετο έξωθεν· θεωρήσας δε προσεκτικώτερον, είδεν άνδρα σεμνόν ακολουθούντα το φως εκείνο.

ΜΙΑ ΠΟΛΥΤΙΜΗ ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑ -- Αθωνικά άνθη

Ουδέποτε άλλοτε υπήρξε τόση σύγχυσις περί Ορθοδοξίας εις τον Ελληνικόν χώρον, όση υπάρχει σήμερον. Ζώμεν εις μίαν χώραν φωτός απλέτου, φωτός υπερφυσικού, όπου ανέτειλεν με τον Χριστιανισμόν και το αγνοούμεν. Επειδή δεν απεκτήσαμεν αίσθησιν δια την γεύσιν των πνευματικών ουσιών, αρνούμεθα να δεχθώμεν και την ύπαρξίν των και την υπεροχήν των.                           

Πολλοί, όταν αναφέρουν την Ελλάδα, εννοούν ένα προχριστιανικόν φως της Αριστοτελικής ή Πλατωνικής φιλοσοφίας ή τους Πυθαγορίους ή την Στοάν και ένα καθαρόν φυσικόν και ακτινοβόλον φως, με το οποίον είναι προικισμένη η μεσημβρινή Πατρίς μας, όπου φωτίζει τα μαρμάρινα μνημεία μας και τας απαραμίλλους φυσικάς καλλονάς της. Ούτε καν υποψία, ότι έχομεν τον κατά παράδοσιν πάμφωτον Ορθόδοξον Χριστιανισμόν, τον οποίον επεξειργάσθη εις όλας του τας μορφάς, ως αλήθειαν, ως κάλλος, ως δόγμα, ως πνευματικότητα, ως υπερούσιον λειτουργικήν ζωήν και ως ρυθμόν τέχνης, η χορεία των μεγάλων Πατέρων της Εκκλησίας κατ΄ ιδίαν και εν Ιεραίς Συνόδοις τη συνεργεία του Αγίου Πνεύματος. Και διατί αυτή η τραγική άγνοια των θείων θησαυρών μας;

Οικουμενισμός: Το βδέλυγμα της ερημώσεως εστώς εν τόπω αγίω.

 

Η απομύθευση του Οικουμενισμού -- Πρωτοπρεσβύτερος Θεόδωρος Ζήσης

Ό εικοστός αιώνας στο χώρο του Χριστιανισμού χαρακτηρίσθηκε ως αιώνας του Οικουμενισμού, γιατί ποτέ άλλοτε στα προηγούμενα έτη δεν αναλήφθηκε τόσο εργώδης και εκτεταμένη προσπάθεια για την αποκατάσταση της ενότητας του χριστιανικού κόσμου. Κατά την πρώτη χιλιετία ή Εκκλησία σε Ανατολή και Δύση, παρά την εμφάνιση αιρέσεων και σχισμάτων, διατήρησε την ενότητα της.

Στις οικουμενικές συνόδους, πού εκφράζουν το αληθές οικουμενικό πνεύμα του Ευαγγελίου, την γνήσια οικουμενικότητα, υπήρχε ή δυνατότητα για την έγκαιρη και αποτελεσματική θεραπεία και αποκατάσταση των τραυμάτων πού προκαλούσαν οι παρανοήσεις και παραχαράξεις του χριστιανικού δόγματος και ή διασάλευση της εκκλησιαστικής τάξεως. Μέσα στο θεσμό της πενταρχίας των πατριαρχών, που περιελάμβανε τους θρόνους Ρώμης, Κωνσταντινουπόλεως, Αλεξανδρείας, Αντιοχείας και Ιεροσολύμων, ό πάπας λειτουργούσε ως πρώτος μεταξύ ίσων, και μολονότι είχαν φυτρώσει οι τάσεις και προβάλλονταν συχνά οι διεκδικήσεις για παγκόσμια δικαιοδοσία, για πρωτείο εξουσίας, αντί του προηγουμένου πρωτείου τιμής, εν τούτοις οι ιστορικές συγκυρίες και ή εκκλησιολογική ευαισθησία απέτρεπαν την διαίρεση Ανατολής και Δύσεως, ή οποία σχεδιαζόταν και τότε και ήταν εμφανής στο εκκλησιαστικό γίγνεσθαι.

Τη ΙΖ΄ (17η) Νοεμβρίου, μνήμη του εν Αγίοις πατρός ημών ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ Νεοκαισαρείας του θαυματουργού.

Γρηγόριος ο εν Αγίοις Πατήρ ημών της Νεοκαισαρείας το καύχημα ήκμασε κατά τους χρόνους του βασιλέως Αυρηλιανού εν έτει σοε΄ (275), εκ γονέων Ελλήνων και απίστων ειδωλολατρών αναβλήσας, ώσπερ και το ρόδον εξ ακανθών εξέρχεται. Πολλάκις δε εξήλθον εξ απίστων γονέων παίδες πιστοί προς τον Θεόν και ευγνώμονες, οίτινες, δια την καλήν των προαίρεσιν, ως συνετοί και φρόνιμοι διέγνωσαν τον Ποιητήν της κτίσεως από τα πάνσοφα αυτού και θαυμάσια δημιουργήματα, καθώς ο μέγας Αβραάμ και έτεροι πλείστοι, οίτινες ευηρέστησαν αυτόν. Εξόχως όμως ευηρέστησε τον Θεόν ο μέγας ούτος Γρηγόριος, ο σήμερον παρ’ ημών ευφημούμενος, το της Νεοκαισαρείας μέγιστον θαύμα, ο όντως δούλος γνήσιος του Δεσπότου και της θαυματουργίας επώνυμος, όστις, επειδή ήτο καλής προαιρέσεως, εφύλαττε πάσας τας αρετάς. Δια τούτο ο ελεήμων Θεός τον εφώτισεν αοράτως και προς την αληθή πίστιν εχειραγώγησεν.

ΞΥΠΝΑ ΧΡΙΣΤΙΑΝΕ ΑΔΕΛΦΕ ΡΑΓΙΑ-ΜΕΓΑΛΙΩΤΑΤΕ.!!!... -- π. Γεώργιος Αγγελακάκης

 https://agiooros.org/viewtopic.php?f=43&t=16059&mobile=on

«Τι βοάς προς με;».

Το Φως της Πίστεως δεν δίδεται εις τα υπερήφανα πνεύματα, ούτε εις τους οιηματίας, ούτε εις τους «παρ’ εαυτοίς φρονήμους», ούτε εις εκείνους τους Χριστιανούς, οι οποίοι συμβιβάζουν την εγκοσμίαν ευδαιμονίαν με την ευσέβειαν.

Αλλά δίδεται εις τους ταπεινούς, τους κλαίοντας, τους προσευχομένους πολύ, τους πενθούντας εν Κυρίω, τους αγαπώντας τον σταυρόν του Χριστού, τους κακοπαθούντας. Το φως τούτο δίδεται εις τους «μη έχοντας ώδε μένουσαν πόλιν, αλλά την μέλλουσαν επιζητούντας» και δια κλαυθμού ιερού βεβαιούντας την προς αυτήν την πόλιν αγάπην των. Εις τους πεινώντας και διψώντας την επιφάνειαν του Χριστού, όπως ο Δαυίδ κλαίων έλεγε : «Πότε ήξω και οφθήσομαι τω προσώπω του Θεού; Εγενήθη τα δάκρυά μου εμοί άρτος νυκτός και ημέρας εν τω λέγεσθαί μοι καθ’ εκάστην ημέραν, που εστιν ο Θεός σου»; Δίδεται εις τον θείον Παύλον και τους αγίους Πατέρας, οι οποίοι εισδύσαντες εις την ουσίαν της ζωής αυτής, δυνάμει της εκπληρώσεως όλων των εντολών – όλων – και της χάριτος του Κυρίου, και διασχίσαντες τα νέφη της υλώδους φύσεως δια της αγάπης, εισήλθον εις τον γνόφον των αλαλήτων και αφάτων μυστηρίων, και εκείθεν επέστρεψαν κλαίοντες εις την γην, με ένα κλαυθμόν που κάμνει τον Θεόν να προσέχη τον κλαίοντα και να τον ερωτά: «Τι βοάς προς με;». «Αρκεί σοι η χάρις μου. Η γαρ δύναμίς μου εν ασθενεία τελειούται».

Το Νηπτικό Έλεος του Καλού Σαμαρείτη -- Του αειμνήστου Ιωάννου Κορναράκη, Ομ. Καθηγητού Παν. Αθηνών

Ας αρχίσουμε από την γνωστή σε όλους παραβολή του καλού Σαμαρείτου (Λουκ. 10, 33-37).

Σε κάποιο σημείο του δρόμου από Ιερουσαλήμ εις Ιεριχώ, κάποιος άνθρωπος έγινε στόχος σκληρόκαρδων ληστών, οι οποίοι αφού τον λήστευσαν, τον άφησαν ημιθανή τυγχάνοντα, μισοπεθαμένο! Καταπληγωμένο και εμφανώς θανάσιμα κακοποιημένο.

Ο πρώτος περαστικός που έτυχε να ιδεί το τραγικό για τον συνάνθρωπό του αυτό γεγονός, ήταν ένας ιερέας. Τον είδε, ποιος ξέρει τι σκέφθηκε και συναισθάνθηκε. Πάντως τον είδε και αντιπαρήλθεν! Έφυγε. Τακτοποιημένος ίσως με τον εαυτό του, αφού η συνείδησή του δεν λειτούργησε ιερατικά, για να αντιμετωπίσει φιλάνθρωπα τον τραγικό αυτόν άνθρωπο!