Ο ΜΕΓΑΣ ΦΩΤΙΟΣ ΚΑΙ Ο ΣΥΓΧΡΟΝΟΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ -- Ὑπὸ τοῦ κ. ΑΝΔΡΕΟΥ ΘΕΟΔΩΡΟΥ

Πανηγυρικὸς Λόγος ἐκφωνηθεὶς ὑπὸ τοῦ Καθηγητοῦ τῆς Ἱστορίας Δογμάτων καὶ Συμβολικῆς κ. Ἀνδρέου Θεοδώρου ἐν τῇ Θεολογικὴ Σχολὴ τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν κατὰ τὴν συνοδικὴν θείαν Λειτουργίαν ἐν τῷ Καθολικῷ τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Πεντέλης τὴν 6ην Φεβρουαρίου 1970, ἑορτὴν τοῦ Ἁγίου Φωτίου.

Ἡ 6η Φεβρουαρίου εἶναι ἡ ἡμερομηνία, τὴν ὁποίαν ἡ Ὀρθόδοξος Καθολικὴ Ἐκκλησία ἡμῶν ὥρισεν εἰς μνήμην Φωτίου τοῦ Μεγάλου. Δι’ ὃ καὶ ἡμεῖς σήμερον, ἀγαλλομένῳ ποδὶ καὶ σκιρτώσῃ καρδίᾳ, προσήλθομεν εἰς τὸν Ἱερὸν τοῦτον Ναόν, ἵνα, ἐν ἱεροπρεπεῖ καὶ κατανυκτικῷ καὶ ἡσυχίῳ μοναστικῷ περιβάλλοντι, τιμήσωμεν τὸν ἑορταζόμενον Ἅγιον, ὅστις, διαγράψας τροχιὰν αἰγλήεσσαν καὶ λαμπροφόρον ἐν τῷ πνευματικῷ στερεώματι τῆς Ἐκκλησίας, κατέστη ἀστὴρ παμφαὴς καὶ πολύφωτος, ἀποστίλβων τὴν θεσπεσίαν μαρμαρυγὴν καὶ τὸ ἀείζωον πνευματικὸν κάλλος τῆς Ὀρθοδοξίας, καταλάμπων δὲ τοῖς ἑαυτοῦ μεγαλείοις ἐν οἷς ἐθαυμάστωσεν αὐτὸν ὁ Κύριος, ἅπαν τὸ οἰκουμενικὸν πλήρωμα τῆς γεραρᾶς καὶ σεπτῆς ἡμῶν Μητρὸς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας.

Ἡ ἱερὰ μνήμη τοῦ Φωτίου συνεδέθη πρὸς στιγμὰς ἐξόχως κρισίμους καὶ χαλεπὰς διά τε τὴν Ἀνατολικὴν Ὀρθόδοξον Ἐκκλησίαν καὶ τὸ Ἑλληνικὸν Ἔθνος ἡμῶν. Συνεδέθη ἡ μνήμη αὐτοῦ πρὸς τὸ θλιβερὸν Σχίσμα τῶν Ἐκκλησιῶν, ἢ μᾶλλον πρὸς τὴν ἀπόσχισιν τῆς ἐν τῇ Δύσει Παπικῆς Ἐκκλησίας ἐκ τοῦ ἑνιαίου κορμοῦ τῆς Μιᾶς, Ἁγίας, Καθολικῆς καὶ Ἀποστολικῆς τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησίας, ἐπισυμβᾶσαν ὑπερμεσούσης τῆς Θ’ μ.Χ. ἑκατονταετηρίδος.

ΘΕΟΤΟΚΕ ΠΑΡΘΕΝΕ --- Orthodox Hymns

Ἀφήνουμε τὸν Ἅγιο Γρηγόριο Παλαμᾶ, ὁ ὁποῖος στὸν μεγάλο καὶ ἐκτενῆ του λόγο στὰ Εἰσόδια τῆς Θεοτόκου -ὑπάρχει καὶ μικρός- παρουσιάζει τὴν Παναγία κατὰ τὰ παιδικὰ καὶ ἐφηβικὰ της χρόνια, κατὰ τὰ δώδεκα χρόνια ποὺ ἔμεινε μέσα στὸν Ναό, μέχρι τὴν ἡλικία τῶν 15 ἐτῶν ποὺ ἔγινε ὁ Εὐαγγελισμός, ὡς τὴν πρώτη ἡσυχάστρια, τὴν πρώτη ἀσκήτρια, νὰ μὴ ἔχει καμμία σχέση μὲ τὰ κοσμικά, τὰ γήϊνα, τὰ σαρκικά, οὔτε σὲ ἐπίπεδο σκέψεων καὶ λογισμῶν, ἀλλὰ ἁγνὴ καὶ ὁλοκάθαρη νὰ προετοιμάζει τὸν ἑαυτό της, γιὰ νὰ γίνει κατοικητήριο τοῦ Θεοῦ.

Τη ΣΤ’ (6η) Φεβρουαρίου, μνήμη του εν Αγίοις Πατρός ημών ΦΩΤΙΟΥ Αρχιεπισκόπου Κωνσταντινουπόλεως του Ομολογητού.

Φώτιος ο τρισμακάριος και ιερώνυμος Ιεράρχης, ο Μέγας και λαμπρότατος της Εκκλησίας Πατήρ και Διδάσκαλος, ο Ομολογητής της πίστεως και Ισαπόστολος, ήκμασε κατά τους χρόνους των αυτοκρατόρων Μιχαήλ υιού Θεοφίλου, Βασιλείου του Μακεδόνος και Λέοντος του υιού αυτού, των βασιλευσάντων κατά τα έτη 842- 912. Ο λαμπρός ούτος φωστήρ εγεννήθη εν Κωνσταντινουπόλει εν έτει 820. Ο πατήρ του ωνομάζετο Σέργιος και ήτο σπαθάριος την αξίαν, ετύγχανε δε ανεψιός του Αγίου Ταρασίου του πατριαρχεύσαντος κατά τα έτη 784-806 και προεδρεύσαντος της Αγίας Ζ΄ Οικουμενικής Συνόδου. Η μήτηρ του εκαλείτο Ειρήνη, ταύτης δε ο αδελφός έλαβε σύζυγον την αδελφήν της αυτοκρατείρας Θεοδώρας, Ειρήνην και αυτήν καλουμένην.

“It is because of your humility alone that I cannot overcome you.”

As abba Macarius was returning to his cell from the marsh carrying palm-leaves, the devil met him with a sharp sickle and would have struck him but he could not. He cried out, “Great is the violence I suffer from you, Macarius, for when I want to hurt you, I cannot. But whatever you do, I do and more also. You fast now and then, but I am never refreshed by any food; you often keep vigil, but I never fall asleep. Only in one thing are you better than I am and I acknowledge that.” Macarius said to him, “What is that?” and he replied, “It is because of your humility alone that I cannot overcome you.”

π. Θεόδωρος Ζήσης: Είμαστε όλοι υπεύθυνοι. Δέν είναι μόνον υπεύθυνος ο Πατριάρχης.

....Αφού οι Επίσκοποι μνημονεύουν τόν Πατριάρχη καί επομένως υπόκεινται καί αυτοί στόν κανόνα: “ο κοινωνών ακοινωνήτω, ακοινώνητος έσται”· καί εγώ μνημονεύω τόν Επίσκοπό μου, ο οποίος μνημονεύει τόν Πατριάρχη, ο οποίος κοινωνεί μέ τόν Πάπα· καί εσείς οι λαϊκοί έρχεστε από μένα, ο οποίος μνημονεύω τόν Επίσκοπο καί κοινωνάτε καί μέ αποδέχεστε. Επομένως, μία σειρά –αυτή η σειρά τού παραπτώματος πού αρχίζει από τόν Πατριάρχη, αρχίζει σιγά-σιγά σάν συγκοινωνούν δοχείον, νά φθάνει σάν ευθύνη μέχρις εμάς!                                       

Αλλά ποιός από τόν κόσμο τά ξέρει αυτά; Οι περισσότεροι από τούς λαϊκούς, θά πούν: “Μά, αφού τό κάνει ο Πατριάρχης, αφού τό κάνει ο Πάπας, τί φταίω εγώ;”. Φταίς κι εσύ!  Δέν δικαιολογείται η  άγνοια...                                                                                                                                                                                  

Είμαστε όλοι υπεύθυνοι. Δέν είναι μόνον υπεύθυνος ο Πατριάρχης. Δέν είναι μόνον υπεύθυνος ο Επίσκοπος ο οποίος σιωπά καί η οποία σιωπή είναι τρίτο είδος αθεϊας. Είμαστε υπεύθυνοι καί εμείς οι Πρεσβύτεροι καί μαζί μέ εμάς, είστε καί σείς οι λαϊκοί, πού έρχεστε μαζί μέ μάς καί δέν μάς λέτε:  “Φεύγουμε εμείς”.

Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΓΙΑ ΤΟ '21 --- Μαρία Μαντουβάλου, τέως ἀναπλ. καθηγήτρια Φιλοσοφικῆς Σχολῆς τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν

Marinos Ritsoudis είπε...

H Ελλάδα είναι ένας τεράστιος πολιτισμός, πάνω στον Τίμιο Σταυρό.
Δεν έχει σύνορα, έχει μόνο εχθρούς που την τσαλαπατάνε στα γεωγραφικά όρια τα οποία μόνο όρια Ελληνισμού δεν είναι αυτά.
Η Ελλάδα είναι η Αλήθεια όλων των αιώνων όλων των αγώνων υπέρ Πίστεως και Πατρίδας, και Έλληνες είναι οι έχοντες Υψώσει την Σημαία στην καρδιά τους και ζούνε ελεύθεροι παντού, γιατί δεν φοβούνται Θάνατο, ζώντας στο Αθάνατο.

Του Στέλιου Παπαθεμελή:

Ο ισλαμικός λαθροεποικισμός και δι’ αυτού η αντικατάσταση των Ελλήνων από αλλοεθνείς, αλλόγλωσσους και αλλοθρήσκους είναι σε καλπάζουσα έξαρση. Ορδές λαθροεποίκων εξακολουθούν να κατακλύζουν τα νησιά μας και το μόνο που κάνει το επίσημο κράτος είναι να αναζητεί σαστισμένο να βρει τρόπους και μέσα, να τους στεγάσει, να τους ταΐσει, να τους παράσχει ιατρική περίθαλψη και διαρκές επίδομα, αγαθά τα οποία όμως δεν τα διασφαλίζει για τους Έλληνες.

Tου π. Εὐθυμίου Τρικαμηνᾶ: Δυστυχῶς αὐτή εἶναι σήμερα ἡ Ὀρθοδοξία μας.

….Εἶναι ὄντως συγκλονιστικό καί φοβερό τό γεγονός αὐτό. Ὁ Πατριάρχης Ἀναστάσιος, ὁ ὁποῖος ἦτο φορέας αἱρέσεως μή κατεγνωσμένης, πρίν κατακριθῆ ὁ ἴδιος ἀπό ἁρμόδιο ἐκκλησιαστικό ὄργανο, ἐκβάλλεται διά ξύλων καί λίθων ἀπό τήν Ἐκκλησίαν ὑπό ἁγίων γυναικῶν, οἱ ὁποῖες τελικά μέ τήν βοήθεια τῆς πολιτικῆς ἐξουσίας θανατώνονται.  Αὐτή εἶναι ἡ τιμή διά τήν ὁποία ὁμιλεῖ ὁ ΙΕ΄ Κανών τῆς Πρωτοδευτέρας Συνόδου, μέ τήν ὁποία ἠξιώθησαν ἀπό τούς Ὀρθοδόξους. Δηλαδή τό νά καταταγοῦν μεταξύ τῶν ἁγίων καί ὁμολογητῶν καί νά εἶναι ἐσαεί πρότυπα πρός μίμησιν.

Εἶναι ἴσως βέβαιον ὅτι σήμερα, ἄν κάποιοι τολμοῦσαν νά ἐνεργήσουν τοιουτοτρόπως σέ μία κατεγνωσμένη αἵρεσι,, θά ἐθεωροῦντο ἀπό τούς Ὀρθοδόξους Οἰκουμενιστές καί μή, ὡς ἀδιάκριτοι, ἀντάρτες, ταλιμπάν, ἐκτός Ἐκκλησίας καί κατεχόμενοι ὑπό ἑωσφορικοῦ καί δαιμονικοῦ πνεύματος.  Ἀντιθέτως δέ αὐτοί πού θά ἀνέμενον τήν Σύνοδο (π.χ. τῆς Ἱερείας) διά νά ἀποφασίση ἐπί τοῦ θέματος θά ἐθεωροῦντο συνετοί, ὑπάκουοι, διακριτικοί καί ἐντός τῆς Ἐπισκοποκεντρικῆς Ἐκκλησίας. 

Ομολογία Πίστεως και δήλωση Αποτειχίσεως του Δημητρίου Βερβάτη.

Ορθόδοξη Ομολογία Πίστεως κατά της Αντιχρίστου και Σατανικής Υπέρ-Παν-Αιρέσεως του διαχριστιανικού και διαθρησκευτικού Οικουμενισμού.

 Και δήλωση Αποτειχίσεως.

Του Δημητρίου Βερβάτη.

Πρός: την Ιερά Μητρόπολη Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως Θεσσαλονίκης.

Πρός: τον Ιερό Ναό Αγίων Ραφαήλ Νικολάου και Ειρήνης. Άνω Μετεώρων Θεσσαλονίκης.

Το «βρόμικο παιχνίδι» των ΜΚΟ!

Σχέδιο εξέγερσης μεταναστών και προσφύγων, με επίκεντρο τα νησιά του ανατολικού Αιγαίου, οργανωμένο και συντονισμένο από ύποπτες μη κυβερνητικές οργανώσεις (ΜΚΟ) που διατηρούν παρακλάδια στην Τουρκία ή... δραστηριοποιούνται ταυτόχρονα και υπόγεια και στις δύο όχθες του Αιγαίου, βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη, με την κυβέρνηση να προβληματίζεται -αν και με μεγάλη καθυστέρηση- σφόδρα. Δεν είναι, άλλωστε, τυχαίο το μπαράζ στοχοποίησης των ΜΚΟ από σειρά κυβερνητικών στελεχών για τα βίαια επεισόδια στα νησιά, τα οποία βρίσκονται στο παρά ένα της κήρυξής τους σε κατάστασης έκτακτης ανάγκης, αν και προς το παρόν το απέκλεισε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Στέλιος Πέτσας.
Η δράση πολλών ΜΚΟ, που αρνούνται να καταθέσουν τα απαραίτητα δικαιολογητικά στα αρμόδια υπουργεία Δημόσιας Τάξης και Μετανάστευσης - Ασύλου, συνεπώς και να ελεγχθούν, στάθηκε η αφορμή μαζί με τα επεισόδια στη Λέσβο για να θεωρήσει η κυβέρνηση πως υπάρχει κίνδυνος να τεθεί η κατάσταση εκτός ελέγχου. Είναι γνωστό, άλλωστε, πως πολλές ΜΚΟ όχι μόνο έχουν παρακλάδια στην Τουρκία, όχι μόνο καθοδηγούνται από συγκεκριμένα συμφέροντα (βλέπε ίδρυμα Σόρος), όχι μόνο στέλνουν τους μετανάστες από τα τουρκικά παράλια και οι ίδιες τούς παραλαμβάνουν στα ελληνικά νησιά, αλλά έχουν συμφέρον να μετατρέψουν την Ελλάδα σε «αποικία» μεταναστών και προσφύγων για να γεμίσουν τα ταμεία τους και οι εγκέφαλοί τους να εξελιχθούν σε ένα βρόμικο σύστημα.

Η προσκύνησις των αγίων εικόνων. -- Του αγίου Ιωάννου του Δαμασκηνού.

«Επειδή ο Θεός από ευσπλαγχνία και χάριν της σωτηρίας μας έγινε αληθινά άνθρωπος, δεν φανερώθηκε, όπως στον Αβραάμ, υπό μορφήν ανθρώπου, ούτε όπως στους προφήτες, αλλά έγινε αληθινά και ουσιαστικά άνθρωπος και έζησε πάνω στην γη και τους ανθρώπους συνανεστράφη, έκανε θαύματα, έπαθε, εσταυρώθη, ανέστη, ανελήφθη και όλα αυτά έχουν γίνει πραγματικά και έγιναν ορατά από τους ανθρώπους, περιεγράφησαν γραπτώς, για να διδαχθούμε και να τα θυμόμαστε εμείς, που δεν είμαστε παρόντες, όταν συνέβησαν αυτά και για να δεχθούμε τον μακαρισμό του Κυρίου, αφού θα πιστεύσουμε χωρίς να δούμε, αλλά μόνο αφού ακούσουμε.

Κλεψύδρα λήθης --- Χαράλαμπος Β. Κατσιβαρδάς, Δικηγόρος

Ο ανθελληνισμός εις την Πατρίδα  μας επιβραβεύεται με θεσμικές αξιώματα παντοειδούς τύπου, σε αντιδιαστολή με την άδολη αγάπη για το έθνος και  τον πολιτισμό, όπου διώκεται ποινικώς υπό τα εξωθεσμικά «παρατηρητήρια» τα οποία εντέλλονται από τους διεθνούς μηχανισμούς εξουσίας και εξουδετέρωσης της εθνικής ανεξαρτησίας της Ελλάδας.

Καθίσταται πρόδηλο και ψηλαφητό τοις πάσι, ότι η φαιά προπαγάνδα του συστήματος, μισό σχεδόν αιώνα, επιχειρεί παντοιοτρόπως να πειθαναγκάζει τις μάζες περί της απολύτου ταυτίσεως και εξομοιώσεως του έθνους με τον Ναζισμό.

Η αγάπη για την ελληνική γλώσσα, για τον πολιτισμό, για την τέχνη την ιστορία, η μελέτη της Χριστιανικής παραδόσεως και εν γένει της Ορθόδοξης γραμματείας, περιφρονούνται εκ του συστήματος και κατασυκοφαντούνται ως δήθεν συντηρητικά.
------------------------------------------
Ο/Η Δημήτριος Χατζηνικολάου είπε...

Ἔτσι εἶναι τά πράγματα, δυστυχῶς, ὅπως τά περιγράφει ὁ κ. Κατσιβαρδᾶς. Ὅπως εἶπε καί ὁ μακαριστός ἱστορικός Σαράντος Καργᾶκος, οἱ ΒΡΩΜΕΡΟΙ νεοταξῖται καταβάλλουν λυσσαλέαν προσπάθειαν ἐκπουστεύσεως καί ἐκπουτανεύσεως τῆς Ἑλληνικῆς κοινωνίας. Καί αὐτή πῶς ἀντιδρᾶ; Δυστυχῶς, σιωπᾶ καί ἀφήνει τούς Σατανιστάς θρησκευτικούς καί πολιτικούς «ἡγέτας» νά προχωροῦν ἀκάθεκτοι εἰς τό ΑΚΡΩΣ ΒΡΩΜΕΡΟΝ «ἔργον» των!

«Εν τω ονόματι του Ιησού…» -- του αειμνήστου Ιωάννου Κορναράκη, Καθηγητού Παν. Αθηνών

Είναι αλήθεια ότι ή πρώτη σύλληψη, από το λογοκρατούμενο πνεύμα μας, της λειτουργίας της επικλήσεως του ονόματος του Ιησού είναι συνήθως μια διαφάνεια νοησιαρχική. Τη διαδικασία της επικλήσεως συλλαμβάνουμε ως καθαρή νοητική λειτουργία. Αλλά αν βιώνουμε έναν ορισμένο βαθμό αγιοπνευματικής εμπειρίας, το πνεύμα μας, καθώς ανοίγει τις πύλες του για να δεχθεί την εικόνα της λειτουργίας της επικλήσεως του ονόματος του Ιησού, δεν υποδέχεται μια παράσταση της διανοίας αλλά μια άγιοπνευματική «Θεία Λειτουργία», στην οποία εκφράζεται συνοπτικά όλη η δυναμική λυτρωτική παρουσία της ζωής του Κυρίου. Η επίκληση του ονόματος του Ιησού δεν είναι μια τυπική (μηχανική – ψυχολογική) επανάληψη προβολής νοητικών διαφανειών στην οθόνη του πνεύματός μας. Είναι αναμφιβόλως η έκχυση της συνολικής δυναμικής του σωτηριολογικού Του έργου στην καθολική μας ύπαρξη.

Οικουμενισμός, το βδέλυγμα της ερημώσεως

Ο παπισμός επίβουλος της Ορθοδοξίας

 α. Ποίος δεν γνωρίζει σήμερον τας επαισχύντους παπικάς σταυροφορίας εις βάρος του «σχισματικού» Βυζαντίου και την επί δύο αιώνας φραγκικήν κατάληψιν της Κωνσταντινουπόλεως, που απετέλει την πρώτην άλωσίν της;

β. Ποίος δεν γνωρίζει σήμερον τον λόγον του πά­πα Ευγενίου του Ε’ κατά την άλωσιν της Κωνσταντι­νουπόλεως: «Δεν θα εχαιρόμην τόσον πολύ εάν είχωμεν δέκα νίκας κατά των Τούρκων, όσον χαίρομαι σή­μερον δια την υποδούλωσιν των “σχισματικών”»!

γ. Ποίος δεν γνωρίζει ότι η καταστροφή τεσσά­ρων εκατομμυρίων Ορθοδόξου Ελληνικού λαού εις την Μ. Ασίαν, οφείλετο εις τας μηχανορραφίας του παπισμού, φοβουμένου την επανεγκατάστασιν ενός νέου βυζαντινού κέντρου της Ορθοδοξίας, αντιπάλου του παπισμού; «Ήλθαν εις το φως διάφορα έγγραφα, που απεδείκνυον ακλόνητα, ότι το Βατικανόν, όπως και άλλες δυνάμεις, είχε παρακινήσει την Γαλλίαν (και την Ιταλίαν) να βοηθήσει τους Τούρκους, διότι δεν ήθελεν να πάρουν οι Ορθόδοξοι Έλληνες την Κωνσταντινούπολιν. Το Βατικανόν εφοβείτο ότι η ελληνορθόδοξος Εκκλησία θα εγίνετο σοβαρός αντίπα­λός του εις περίπτωσιν που θα εδραιώνετο εις το παλαιόν της κέντρον του Ανατολικού Χριστιανισμού… Την ιδίαν εποχήν εκολάκευε την Σοβιετικήν Ένωσιν με την ελπίδα να υποτάξη την Ορθόδοξον Εκκλησίαν της εις τον Καθολικισμόν…».

A CONFESSION OF FAITH Against Ecumenism

From a Convention of Orthodox Clergymen and Monks

Greece, April 2009

Those of us who by the Grace of God have been raised with the dogmas of piety and who follow in everything the One, Holy, Catholic and Apostolic Church, believe that:

The sole path to salvation of mankind[1] is the faith in the Holy Trinity, the work and the teaching of our Lord Jesus Christ, and their continuance within His Body, the Holy Church. Christ is the only true Light;[2] there are no other lights to illuminate us, nor any other names that can save us: "Neither is there salvation in any other: for there is none other name under heaven given among men, whereby we must be saved."[3] All other beliefs, all religions that ignore and do not confess Christ "having come in the flesh,"[4] are human creations and works of the evil one,[5] which do not lead to the true knowledge of God and rebirth through divine Baptism, but instead, mislead men and lead them to perdition. As Christians who believe in the Holy Trinity, we do not have the same God as any of the religions, nor with the so-called monotheistic religions, Judaism and Mohammedanism, which do not believe in the Holy Trinity.

Χορωδιακόν Σε υμνούμεν Σε ευλογούμεν Αξιον εστίν --- Orthodox Hymns

telemaxos doumanis

Τη Ε΄ (5η) Φεβρουαρίου, μνήμη της Αγίας Μάρτυρος ΑΓΑΘΗΣ.

Αγαθή η Αγία και ένδοξος του Χριστού Παρθενομάρτυς ήτο από την Κατάνην της Σικελίας, διέλαμπε δε δια την ωραιότητα του σώματος, το κάλλος της ψυχής και τον πλούτον των σωματικών αγαθών. Εβασίλευε δε κατά τους χρόνους εκείνους ο ασεβέστατος Δέκιος, ο οποίος εθανάτωσε τον Φίλιππον, τον προ αυτού βασιλέα, δια να λάβη την βασιλείαν. Θέλων δε ο αξιοκατάκριτος να αποδείξη ότι δεν εφόνευσε τον Φίλιππον από επιθυμίαν να βασιλεύση, αλλά διότι εκείνος εσέβετο δήθεν τον Χριστόν, εκίνησε διωγμόν μέγαν κατά των Χριστιανών ο παμμίαρος και έστειλεν εις όλας τας πόλεις και χώρας άρχοντας και ηγεμόνας, προστάσσων αυτούς να ερευνώσιν επιμελώς και να κάμνωσι πάντα τρόπον και μέθοδον να εξαλείψουν και να αφανίσουν παντελώς το όνομα του Χριστού.

Διὰ Σοῦ τῆς ἐπουρανίου βασιλείας ἐπιτυχεῖν ἐλπίζομεν

Θεοτόκε μου, τὸ ὑπερπόθητον ὄνομα· οὐδὲν γὰρ τῆς σῆς βοηθείας ὀχυρώτατον τρόπαιον. Σὺ γὰρ ἀφεῖλες πᾶν δάκρυον ἀπὸ προσώπου τῆς γῆς· σὺ τὴν κτίσιν ἐνέπλησας παντοίας εὐεργεσίας. Τὰ οὐράνια εὔφρανας, τὰ ἐπίγεια ἔσωσας· τὸ πλάσμα κατήλλαξας, ἐξιλάσω τὸν Πλάστην· τοὺς Ἀγγέλους ὑπέκλινας, τοὺς ἀνθρώπους ἀνύψωσας· τὰ ἄνω τοῖς κάτω δι’ ἑαυτῆς ἐμεσίτευσας· μετεσκεύασας ἄριστα τὸ πᾶν πρὸς τὸ βέλτιον. Διὰ σοῦ τῆς ἀναστάσεως ἡμῶν ἀψευδῆ τὰ σύμβολα κατέχομεν· διὰ σοῦ τῆς ἐπουρανίου βασιλείας ἐπιτυχεῖν ἐλπίζομεν.

Ἀγίου Ἐφραίμ τοῦ Σύρου

Μητρ. Κορίνθου : Ποιος σας έφερε και γιατί σας έφερε, με ποιο σκοπό;

π. Νικόλαος Δημαράς -- Ἡ θεολογία τῆς φύσεως.

Ἡ μετοχή στήν θέωση καί στήν βασιλεία του Θεοῦ. 
Οι αρετές είναι σύμφυτες με την φύση. Δόθηκαν από τον Θεό, όταν δημιουργήθηκε ο άνθρωπος κατ΄ εικόνα. Γιαυτό υπάρχουν ενάρετοι άνθρωποι και εκτός της Εκκλησίας, όταν τις αναπτύξουν και μάλιστα μερικοί εξ αυτών στον έπακρον! Ο αγιασμός, ωστόσο, παρέχεται μόνον από το Σώμα του Χριστού, την Εκκλησία, με την μετοχή στα Άγια Μυστήρια, μέσω των οποίων φανερώνεται η Βασιλεια του Θεού και στην γη, αλλά εκτυπώτερον θα φανερωθεί στον μέλλοντα αιώνα, αφού δι΄ αυτών γινόμαστε μέτοχοι Θείας φύσεως, όχι βεβαίως της απρόσιτης ουσίας, αλλά των φυσικών ιδιωμάτων-ακτίστων ενεργειών του Θεού.

ΓΙΑΤΙ ΕΡΧΟΝΤΑΙ ΟΙ ΘΛΙΨΕΙΣ -- Ὁ Ἅγιος Μᾶρκος ὁ Ἀσκητής γράφει στόν «Πνευματικόν Νόμον» του ὅτι:

«Μή νομίζης ὅτι κάθε θλίψη ἔρχεται στούς ἀνθρώπους ἐξ αἰτίας τῶν ἁμαρτιῶν. Ὑπάρχουν ἄνθρωποι, πού εὐαρεστοῦν τόν Θεόν, καί ὅμως ἔχουν θλίψεις. Γιατί λέγει ἡ Ἁγία Γραφή “θά διωχθοῦν οἱ ἄνομοι καί οἱ ἀπόγονοι τῶν ἀσεβῶν θά ἐξολοθρευθοῦν” (Ψαλμ. ΛΣΤ´ 28)». ᾽Επίσης γράφει τό Εὐαγγέλιον: « Ὅλοι ὅσοι θέλουν νά ζοῦν μέ εὐσέβεια στό ὄνομα τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, θά ὑποστοῦν διωγμούς» (Β´ Τιμ. Γ´ 12). Γι᾽ αὐτό ἄς μή παραπονιόμαστε γιά τίς θλίψεις, πού μᾶς ἔρχονται.