ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΣΥΝΟΔΟΝ ΤΗΣ ΙΕΡΑΡΧΙΑΣ -- † Ὁ Μητροπολίτης Ράσκας καὶ Πριζρένης Ἀρτέμιος»

Ἐδῶ καὶ ὀκτὼ μῆνες ἡ Σερβία βουίζει περὶ τῆς «Ραβέννας», καὶ αὐτὸ τὸ θέμα δὲν βρίσκεται στὴν “Ἡμερήσια διάταξη” τῆς Συνόδου τῆς Ἱεραρχίας. Ὁ πιστὸς λαός, ὁ ὁποῖος ἀνησυχεῖ γιὰ τὴν Ὀρθόδοξη πίστη του, ἀναμένει ἀπὸ αὐτὴ τὴ Σύνοδο τῆς Ἱεραρχίας μία σαφῆ ἀπάντηση, γιὰ τὸ τί συνέβη στὴ Ραβέννα ἀπὸ 8 ἕως 15 Ὀκτωβρίου τὸ 2007. Καὶ ὄχι μόνο ὁ λαός. Αὐτὸ τὸ ἀναμένει καὶ ἡ πλειοψηφία τῶν Ἱεραρχῶν, οἱ ὁποῖοι καθόμαστε ἐδῶ. Κι ἐμεῖς ἔχουμε πολλὲς ἐρωτήσεις καὶ ἀμφιβολίες, οἱ ὁποῖες θὰ ἦταν καλὸ νὰ ἐπιλυθοῦν ἐδῶ. Ὁ συμμέτοχος τῶν συμβάντων στὴ Ραβέννα, ὁ Σεβασμιώτατος Ἐπίσκοπος Μπάτσκας κύριος Εἰρηναῖος καταθέτει στὴ Διαρκῆ Ἱερὰ Σύνοδο, μετὰ ἀπὸ πέρασμα πάνω ἀπὸ τρεῖς μῆνες (23 Ἰανουαρίου 2008), τὴν δική του “Ἔκθεση περὶ τῆς δεκάτης συνεδριάσεως τῆς Ὁλομέλειας τῆς Μικτῆς Διεθνοῦς Ἐπιτροπῆς γιὰ τὸν θεολογικὸ διάλογο μεταξὺ τῆς Ὀρθοδόξου καὶ Ρωμαιοκαθολικῆς Ἐκκλησίας, ποὺ ἔλαβε χώρα στὴ Ραβέννα (Ἰταλία) ἀπὸ 8 μέχρι 15 Ὀκτωβρίου τὸ 2007”. Ἡ Διαρκὴς Ἱερὰ Σύνοδος τὸ ἀποστέλλει στοὺς Ἀρχιερεῖς στὶς 5 Φεβρουαρίου 2008, καὶ ἐμεῖς τὸ λαμβάνουμε, ὁ καθένας, ἀνάλογα μὲ τὴ διάσταση τῶν ἑδρῶν μας καὶ τῆς ἀμεσότητας τοῦ ταχυδρομείου. Ἐν τῷ μεταξὺ στὸ διάστημα αὐτό, ἀπὸ τὸν Ὀκτώβριο τοῦ 2007 μέχρι τὸ Φεβρουάριο τοῦ 2008, ὑπῆρχε πολὺς χρόνος γιὰ διάφορες εἰκασίες, ὑποθέσεις, μαντεψιὲς καὶ γητέματα – τί πραγματικὰ συνέβη στὴ Ραβέννα; Τί ὑπογραφόταν; Ἀπὸ ποιόν; Μὲ συγκατάθεση καὶ εὐλογία τίνος; Στὸ ὄνομα τῶν ἰδίων τῶν συμμετεχόντων ἢ στὸ ὄνομα ὅλων τῶν Ἀρχιερέων καὶ τοῦ πιστοῦ λαοῦ; Λαμβάνοντας τὴν ὑπʼ ἀρ. 131/ 66 ἀπὸ 5 Φεβρουαρίου τοῦ 2008 ἐπιστολὴ τῆς Διαρκοῦς Ἱερᾶς Συνόδου, μὲ τὴν ἐσώκλειστη ἔκθεση τοῦ ἀδελφοῦ Εἰρηναίου, ἀναμέναμε νὰ βροῦμε στὴν ἴδια τὶς ἀναφερόμενες ἐρωτήσεις ἀπαντήσεις. Ἀλλὰ δὲν τὶς βρήκαμε. Ἔμεινε ἡ ἐλπίδα ὅτι περὶ τούτου θὰ μάθουμε σὲ αὐτὴ τὴ συνεδρίαση τῆς Συνόδου τῆς Ἱεραρχίας, ὅμως, αὐτὸ τὸ θέμα δὲν ὑπάρχει κἂν στὴν Ἡμερήσια διάταξη! Γιὰ νὰ μὴ μείνουμε περαιτέρω στὸν λαβύρινθο πολλῶν ἐρωτήσεων, ἐμεῖς ὑποβάλλουμε πρὸς τὴν Σύνοδο τῆς Ἱεραρχίας αὐτὴ τὴν Ἐπιστολὴ μὲ τὴν ἐπιθυμία ὅτι θὰ μάθουμε ἐπισήμως:

1. Πότε, μὲ ποιὰ ἀπόφαση καὶ ἀπὸ ποιὸ ἐκκλησιαστικὸ σῶμα ὁρίστηκαν οἱ ἐκπρόσωποι τῆς ἡμετέρας Ἐκκλησίας ὁ Ἐπίσκοπος Μπάτσκας Εἰρηναῖος καὶ ὁ Ἐπίσκοπος Μπρανίτσεβο Ἰγνάτιος, νὰ συμμετάσχουν στὴν ἐργασία τῆς “Μεικτῆς διεθνοῦς ἐπιτροπῆς γιὰ τὸν θεολογικὸ διάλογο μεταξὺ Ὀρθοδόξου καὶ Ρωμαιοκαθολικῆς Ἐκκλησίας”;

2. Μὲ τὴν Ἀπόφαση αὐτὴ (ἐφόσον ὑπάρχει) δόθηκε σὲ αὐτοὺς τοὺς ἐκπροσώπους τῆς Ἐκκλησίας μας “ἰσόβια θητεία” ἢ συγκεκριμένη εὐλογία γιὰ τὴ συμμετοχή τους στὴν συγκεκριμένη συνεδρίαση τῆς Ἐπιτροπῆς αὐτῆς;

3. Οἱ ἐκπρόσωποι τῆς Ἐκκλησίας μας πρὶν τὴν ἀναχώρηση στὶς συναντήσεις αὐτὲς εἶναι ὑποχρεωμένοι νὰ συμβουλευτοῦν τὴν Διαρκῆ Ἱερὰ Σύνοδο ἢ τὴ Σύνοδο τῆς Ἱεραρχίας, καὶ συμμορφώνονται οἱ θέσεις, τὶς ὁποῖες οἱ ἴδιοι στὸ ὄνομα τῆς Ἐκκλησίας μας θὰ ὑποστηρίζουν;

4. Συγκεκριμένα, σχετικὰ μὲ τὴ Ραβέννα, μαθαίνουμε ἀπὸ τὴν ἔκθεση τοῦ Ἐπίσκοπου Μπάτσκας, ὅτι τὸ Κείμενο αὐτὸ ποὺ υἱοθετήθηκε στὴ Ραβέννα ἀποτελεῖ “θεολογικὴ εἰσαγωγὴ στὴ συζήτηση περὶ τῆς θέσεως τοῦ ἐπίσκοπου Ρώμης στὴν Ἐκκλησία”, καὶ ἀναρωτιόμαστε: Πῶς εἶναι δυνατὸ νὰ γίνει συζήτηση περὶ τῆς “θέσεως τοῦ ἐπίσκοπου Ρώμης στὴν Ἐκκλησία”, ἀφοῦ ὁ “ἐπίσκοπος–πάπας” Ρώμης δὲν βρίσκεται στὴν Ἐκκλησία, ἀλλὰ στὴν αἵρεση, ἐκτὸς τῆς Ἐκκλησίας; Ὡς ἀπαραίτητη προϋπόθεση τῆς συζητήσεως περὶ τῆς θέσεώς του στὴν Ἐκκλησία, δὲν θὰ ἦτο ἡ ἐπιστροφή του στὴν Ἐκκλησία; Μὲ τὸ κείμενο τῆς Ραβέννας δὲν προκαταλήφθηκε ἡ ἕνωσι τῆς Ὀρθόδοξης καὶ τῆς Ρωμαιοκαθολικῆς Ἐκκλησίας;
--------------------

Ο/Η Δημήτριος Χατζηνικολάου είπε...

Ἀρτέμιος: «Πῶς εἶναι δυνατὸ νὰ γίνει συζήτηση περὶ τῆς “θέσεως τοῦ ἐπίσκοπου Ρώμης στὴν Ἐκκλησία”, ἀφοῦ ὁ “ἐπίσκοπος–πάπας” Ρώμης δὲν βρίσκεται στὴν Ἐκκλησία».

Ἀσφαλῶς, Σεβ. κ. Ἀρτέμιε, ὁ «πάπας» Ρώμης δέν ἀνήκει στήν Ἁγίαν Ἐκκλησίαν τοῦ Χριστοῦ. Ἐπειδή, ὅμως, γνωρίζω ὅτι δέν ἀναφέρεσθε σ' Αὐτήν, ἀλλά στήν «ἐκκλησίαν» εἰς τήν ὁποίαν ἀνήκει τό Πατριαρχεῖον τῆς Σερβίας, μίαν ἀπό τίς 14 «ἐκκλησίες πονηρευομένων», ἔχετε λάθος. Διότι, ἀπό τό 1965, οἱ ἐν λόγῳ «ἐκκλησίες» εἶναι ἡνωμένες μέ τόν «πάπαν».

Οικουμενισμός το βδέλυγμα της ερήμωσης (18ον)

ΘΕΟΤΟΚΕ ΠΑΡΘΕΝΕ -- Orthodox Hymns

Η  Κυρία Θεοτόκος ήτο και κατά τα δύο καθαρά και αμόλυντος : και κατά το σώμα και κατά την ψυχήν και κατά την πράξιν και κατά τον λογισμόν. Όθεν ο προφήτης Ιεζεκιήλ αινιγματωδώς είπε περί της Κυρίας Θεοτόκου : Και ιδού δόξα Θεού Ισραήλ ήρχετο κατά την οδόν την προς ανατολάς (ήτοι εις την ψυχήν της Παρθένου), και η γη (ήτοι το σώμα της Παρθένου), εξέλαμπεν ως φέγγος από της δόξης κυκλόθεν.

Τη ΛΑ΄ (31η) Οκτωβρίου, μνήμη των Αγίων εξ Αποστόλων εκ των Εβδομήκοντα ΣΤΑΧΥΟΣ, ΑΠΕΛΛΟΥ, ΑΜΠΛΙΟΥ, ΟΥΡΒΑΝΟΥ, ΝΑΡΚΙΣΣΟΥ και ΑΡΙΣΤΟΒΟΥΛΟΥ.

Στάχυς ο Άγιος Απόστολος ο πρώτος εκ των εξ τούτων Αγίων Αποστόλων έγινε πρώτος Επίσκοπος Βυζαντίου, από τον Πρωτόκλητον Ανδρέαν· ούτος δε έκτισεν Εκκλησίαν και εις την Αργυρούπολιν, ήτις έκειτο εντός της περιοχής εις την οποίαν ωκοδομήθη μετά ταύτα η Κωνσταντινούπολις και εκεί εδίδασκε τα εν αυτή συναγόμενα πλήθη των Χριστιανών. Διανύσας λοιπόν εις το αποστολικόν κήρυγμα δεκαέξ έτη ανεπαύθη εν Κυρίω, το δε ιερόν αυτού λείψανον ενεταφιάσθη εις την Αργυρούπολιν όπου και ευρίσκεται μέχρι σήμερον.    

28η Οκτωβρίου --- ‘‘Ζήτω η Ελλάς’’

Ανησυχούμε και απελπιζόμεθα, όταν μελετούμε τους εκτεθέντας από την Εθνικήν Στατιστικήν Υπηρεσίαν αριθμούς, εν σχέσει προς το δημογραφικόν πρόβλημα της Ελλάδος.  Εκ των αριθμών, αποδεικνύεται ότι η πατρίς μας είναι άτεκνος σχεδόν χώρα, χώρα, κατά το πλείστον, γερόντων!  Ποίος θα το εφαντάζετο;  Οι Έλληνες, δυστυχώς κατ’ όνομα οι πλείστοι Ελληνορθόδοξοι, εγένοντο αρνηταί της ζωής, φυγότεκνοι, στείροι!  Ωσάν να μη υπήρξαν απόγονοι ενδόξων όντως προγόνων, οι οποίοι εξύψωσαν την ιδέαν και αξίαν του Ανθρώπου και του Ανθρωπισμού όσον ουδέν άλλο έθνος επί της γης.  Η δε πολιτεία, άνευ βουλής ενεργήσασα, εψήφισε νόμον περί αμβλώσεων δια του οποίου φονεύονται 300—400 χιλιάδες  Ελληνορθόδοξα νήπια ετησίως και όντως επεδεινώθη επικινδύνως το δημογραφικόν πρόβλημα της Χώρας.  Υπό το πνεύμα του δήθεν «εκδημοκρατισμού» της οικογένειας, του γάμου και του ατόμου ηλλοίωσε το Οικογενειακόν δίκαιον και ενομιμοποίησε την μοιχείαν και ομοφυλοφιλίαν.  Με την ανεξέλεγκτη και μεθοδευμένη μετακίνηση ξένων πληθυσμών στον Ελληνικό χώρο, η πολιτεία θα επιδεινώση ακόμα περισσότερον την πληθυσμιακήν αλλοίωση και θα βοηθήση την ανάπτυξη ξένων ισχυρών μειονοτήτων, που θα δρουν διασπαστικά στο τέλος, ως πέμπτη φάλαγξ εντός των τειχών. Η πολιτεία μεθοδευμένα ηλλοίωσε, την Χριστιανικήν αγωγήν του Λαού και τας ηθικοθρησκευτικάς του αξίας, διότι η φυγοτεκνία είναι θέμα κυρίως ηθικόν.  Ηλλοίωσε και το εθνικόν φρόνημα.  Είναι ολοφάνερον, ότι η εθνική συνείδησις έχει σήμερον αμβλυνθή κυρίως στις ψυχές των νέων!  Εφ’ όσον δεν υπάρχει μέσα μας έντονον το αίσθημα της φιλοπατρίας, πώς είναι δυνατόν να σκεπτόμεθα το μέλλον της Ελλάδος;  Έτσι, αφού οι Έλληνες αντέστησαν επί χιλιετίας εις αφανιστικούς κινδύνους, ήδη εξαφανίζονται ειρηνικώς και αφ’  εαυτών!

‘‘Ζήτω  η Ελλάς,’’ αναφωνούν, κατά τα επετειακά ειωθότα, οι ομιληταί.  Αλλά πώς θα ζήση η Ελλάς χωρίς Έλληνας;

Παναγία η Εικοσιφοίνισσα

Το μοναστήρι της Παναγίας της Εικοσιφοίνισσας με τη θαυματουργή και αχειροποίητη εικόνα της δεσπόζει σκαρφαλωμένο στις καταπράσινες πλαγιές του Παγγαίου. Η ίδια η Θεοτόκος παρήγγειλε με άγγελο στον πρώτο κτίτορα άγιο Γερμανό ( 9ος αιώνας ), να αναγείρει τη Mονή. Κι από τότε δεν παύει με κάθε τρόπο να μεριμνά και να ενδιαφέρεται για αυτήν. 

Κάποια ημέρα παρουσιάστηκε σε ένα νέο 18 χρονών, που όργωνε κοντά στο μοναστήρι και του είπε: 
- Να έρθεις , σε χρειάζομαι. Έχω ανάγκη στο μοναστήρι μου. Κι εκείνος σαν άλλος Ελισσαίος άφησε τα ζώα ζευγμένα και ξεκίνησε αμέσως για τη Mονή, όπου έγινε μοναχός με το όνομα Δαμασκηνός ( Τσομπάξης ), και αργότερα ηγούμενος. Ο πατήρ Δαμασκηνός έβλεπε την Παναγία μέσα στην εκκλησία να επιστατεί. Κι όταν ανέβαινε τις σκάλες των κελλιών, την έβλεπε να κατεβαίνει, και αντιστρόφως. Το 1908 οι Τούρκοι ληστές πλησίασαν μια νύχτα το μοναστήρι. Η πύλη ήταν ασφαλισμένη με βαριά σίδερα. Άφησαν λοιπόν ένα σκοπό εκεί και οι υπόλοιποι κάρφωναν καρφιά για να ανεβούν στο τείχος. Ξαφνικά ακούνε τον σκοπό να φωνάζει: 
- Βοήθεια, σώστε με! Μια γυναίκα μαυροφόρα με έχει αρπάξει από τα μαλλιά. Βοήθεια! Οι Τούρκοι τρομοκρατημένοι πήδηξαν αμέσως από το τείχος και έφυγαν.

π. Γεώργιος Μεταλληνός για τον Παπουλάκο και Κοσμά Φλαμιάτο:

Ο αιδεσιμ. πρωτοπρ. π. Γεώργιος Μεταλληνός, Ομότιμος Καθηγητής της Θεολογικής Σχολής και έγκριτος και αυτός επιστήμων αντιλέγει: «μορφές, όπως ο Χριστοφόρος Παναγιωτόπουλος (Παπουλάκος) και ο Κοσμάς Φλαμιάτος, φαίνονται πολύ διαφορετικά σήμερα απ’ ότι στα μαθητικά μας χρόνια, που μας είχαν μάθει να τούς βλέπουμε «ως αμαθείς» και φανατικούς, «των οποίων η μνήμη ταχέως εσβήσθη»! Γιατί όπως η σύγχρονη έρευνα αποκαλύπτει, τίποτε δεν είναι περισσότερο αναληθές από αυτό.

π. Νικόλαος Δημαράς -- Ἡ διδασκαλία τῶν Οἰκουμενικῶν Συνόδων καί τῶν θεοφόρων Πατέρων μέσα ἀπό τά Πρακτικά τῆς ἁγίας Ζ΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου

Οἱ αἱρετικοί Εἰκονομάχοι ἔγιναν μέν δεκτοί, ὄχι ἁπλῶς καί ὥς ἔτυχεν, ἀλλά μέ μεγάλη δυσκολία, μετά ἀπό ἀνάκριση καί ἐξέταση τοῦ κάθε ἑνός ἀπό αὐτούς ὡς κατηγορουμένου, πού σέ καμμία περίπτωση καί κανείς δέν δικαιώθηκε γιά τήν μέχρι τότε στάση του!

Ἡ Ἑκκλησία οὐδέποτε ἀνεγνώρισε ἱερωσύνην στούς αἱρετικούς, κατά τόν χρόνον πού βρίσκονταν στήν αἵρεση τῆς βδελυρῆς καί ἀντιθέου Εἰκονομαχίας! Τό ὅτι δηλ. τάχα τελοῦσαν σωστικά μυστήρια, γιατί κάτι τέτοιο οὐδέποτε διετύπωσε κανείς ἀπό τούς Ἁγίους Πατέρες καί καμμία Οἰκουμενική Σύνοδος, πού ἐπέχει πρόσωπον Ἐκκλησίας, δέν τό εἶπε! Μία ἀντίθετη διατύπωση θά συνιστοῦσε βλασφημία κατά τοῦ Παναγίου Πνεύματος!

Ἀπό τήν Ζ΄ Οἰκουμενικήν Σύνοδον ἔγιναν δεκτοί ἐκ τῶν Εἰκονομάχων ἐπισκόπων:

Δημήτρης Νατσιός: Εἰς μάτην. Καταλάβαμε. Κατέθεσε τά διαπιστευτήριά της καί ἡ νῦν ὑπουργός.

Δημήτρης Νατσιός: " Περιμέναμε νά ἐκπαραθυρωθοῦν τά βλάσφημα βιβλία τῶν Θρησκευτικῶν, μετά καί τήν δεύτερη καταδίκη τους ἀπό τό ΣτΕ. Εἰς μάτην. Καταλάβαμε. Κατέθεσε τά διαπιστευτήριά της καί ἡ νῦν ὑπουργός."

 «Mωρέ, κάνε με πρωθυπουργό ή υπουργό για μια μέρα και να δεις πως στρώνουν τα πράγματα».

Δημήτρης Νατσιός, δάσκαλος - Κιλκίς

Πριν από πολλά χρόνια, όταν αντάμωναν οι παρέες, συζητώντας για την κατάντια του τόπου και τα τρέχοντα θλιβερά γεγονότα, κάποιος θα πετιόταν και θα φώναζε αγανακτισμένος «μωρέ, κάνε με πρωθυπουργό ή υπουργό για μια μέρα και να δεις πως στρώνουν τα πράγματα». Χρόνια έχω να το ακούσω. Είναι πλέον τόσο το κατέβασμα στου «κακού τη σκάλα» και το περιρρέον πνεύμα παραίτησης και υποταγής, που κανείς δεν διανοείται ότι μπορεί κάτι να αλλάξει. Οι «κυβερνήσεις πέφτουνε» και, συνήθως, μετά από λίγο, όλοι μονολογούν και λένε με έκδηλη την απογοήτευση: μια από τα ίδια. «Οι βιολιτζήδες άλλαζαν, μα ο χαβάς μένεις ο ίδιος» όπως θα έλεγε και ο Κολοκοτρώνης.

Ἡ δογματική διάστασις τοῦ νέου ἑορτολογίου -- Τοῦ κ. Δημητρίου Χατζηνικολάου, Ἀν. Καθηγητοῦ Οἰκονομικῶν τοῦ Παν/μίου Ἰωαννίνων

Ἔχει λεχθῆ καί γραφῆ πολλάκις, ἀλλ’ ἀνακριβῶς, ὅτι τό 1924 οἱ Ὀρθόδοξοι Χριστιανοί (Ο.Χ.) δέν ἐγνώριζον δῆθεν ὅτι ὁ λόγος τῆς εἰσαγωγῆς τοῦ νέου ἑορτολογίου (ν.ἑ.) ἦτο ἡ προώθησις τῆς παναιρέσεως τοῦ Οἰκουμενισμοῦ. Συνεπῶς, συμπεραίνουν αὐτοί πού χρησιμοποιοῦν αὐτήν τήν ἐπιχειρηματολογίαν, ὅσοι ἀπετειχίσθησαν τότε ἀπό τήν καινοτομήσασαν Ἐκκλησίαν, ἐπικαλούμενοι τόν 15ον Κανόνα τῆς ΑΒ Συνόδου καί γενικώτερον τήν Πατερικήν Διδασκαλίαν καί Παράδοσιν, ἔσφαλον, διότι δῆθεν δέν ὑφίστατο δογματικός λόγος πού νά δικαιολογῇ τήν ἀποτείχισιν, ἐνῷ ὅσοι ἀπεδέχθησαν τό ν.ἑ. δέν ὑπέπεσαν εἰς δογματικόν σφάλμα.

Σκοπός τοῦ παρόντος ἄρθρου εἶναι ν’ ἀποδείξῃ ὅτι ὁ ὡς ἄνω ἰσχυρισμός εἶναι ἐσφαλμένος, παραθέτοντας κείμενα πού εἶδον τό φῶς τῆς δημοσιότητος πρό τοῦ 1924 καί πού ἀποδεικνύουν ὅτι ἀπό τό 1582 καί ἐντεῦθεν εἶναι γνωστόν ὅτι οἱ παπικοί καί οἱ ἑνωτικοί «ὀρθόδοξοι» (οἱ σημερινοί Οἰκουμενισταί, δηλαδή) ἐπεδίωκον τήν ἐπιβολήν τοῦ ν.ἑ. εἰς τήν Ὀρθόδοξον Ἐκκλησίαν, ὡς τό «πρῶτον βῆμα» διά τήν εἰς τόν Παπισμόν ὑποταγήν της, πού ἐθεωρεῖτο ἀνέκαθεν ὡς τό πρῶτον στάδιον τοῦ Οἰκουμενισμοῦ.

Τά στοιχεῖα πού παρατίθενται κατωτέρω, μικρόν μόνον δεῖγμα ἀπό τά πολλά πού ὑπάρχουν φανερώνουν ἐπίσης ὅτι ἡ ἐπιβολή τοῦ ν.ἑ. ἀνεμένετο νά προκαλέσῃ σχίσμα εἰς τήν Ὀρθόδοξον Ἐκκλησίαν, θίγοντας ἔτσι τό δόγμα τῆς ἑνότητός της. Φανερώνουν ἐπιπλέον ὅτι κατακριτέα δέν εἶναι μόνον ἡ ἀλλαγή τοῦ Πασχαλίου, ὅπως διατείνονται ἐσφαλμένως πολλοί, ἀκόμη καί σήμερον, ἀλλά καί ἡ «διόρθωσις» τοῦ Ἰουλιανοῦ ἡμερολογίου.

ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΟΙ ΜΕ ΤΗΝ ΚΑΤΑΘΛΙΨΙΝ -- Τῆς Μοναχῆς Εἰρήνης

Ἡ κατάθλιψη εἶναι μιά πάθηση, πού ταλαιπωρεῖ πολλούς ἀνθρώπους στήν ἐποχή μας. Ἀνθρώπους πού εἴτε πάσχουν οἱ ἴδιοι ἀπό κατάθλιψη, εἴτε ἔχουν νά ἀντιμετωπίσουν τήν κατάθλιψη κάποιου ἀγαπημένου τους προσώπου, πού ἐπίμονα ἀρνεῖται ἤ ἀδυνατεῖ νά κάνει κάτι, προκειμένου νά βοηθήσει τόν ἑαυτό του. Ἄλλοι ζητοῦν τή βοήθεια κάποιου εἰδικοῦ τῆς ψυχικῆς ὑγείας, καί καταφεύγουν εἴτε σέ θεραπεία μέ ἀντικαταθλιπτικά φάρμακα, εἴτε σέ ψυχοθεραπεία, εἴτε σέ συνδυασμό τῶν δύο. Ἡ θεραπεία μέ φάρμακα τίς πιο πολλές φορές βοηθάει στήν ἀντιμετώπιση τῶν συμπτωμάτων τῆς κατάθλιψης, τουλάχιστον προσωρινά, καί εἰδικά, ὅταν πρόκειται γιά σοβαρό καταθλιπτικό ἐπεισόδιο, εἶναι συχνά ἀπαραίτητη προκειμένου να ἀποφύγει κανείς μοιραῖες αὐτοκαταστροφικές πράξεις.
--------------------

Ο/Η Marinos Ritsoudis είπε...

Κατάθλιψη είναι ένα μεγάλο πέλαγος ενός πληγωμένου εγωισμού που έχει χρόνια συσσώρευση και επίδραση στον άνθρωπο.
Είναι πάθος που επιδρά από την παιδική μας ηλικία αλλά δεν διακρίνεται εύκολα τότε.
Όποιος θέλει να απαλλαγεί, ας αρχίζει να διαβάζει τους βίους των Αγίων, που περιγράφουν τους αγώνες τους διωγμούς και τα μαρτύρια, και ας κάνει 100 έως 150 μετάνοιες γονατιστές στην Κα Θεοτόκο ημερησίως.
Αμέσως θα φύγει η κατάθλιψη, ούτε τρίχα της δεν θα μείνει.

π.Θεόδωρος Ζήσης, Επισκόπων ατοπήματα – συνοδικά και προσωπικά (Γ΄)

ΑΠΙΣΤΕΥΤΟΙ ΘΕΩΡΙΑΙ ΥΠΟ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΥ -- Τοῦ κ. Κυπριανοῦ Χριστοδουλίδη

ΚΑΤΑ τὴν προσφώνησή του, στὴ 12η ΣυνέλευσηἘπισκόπων στὸ Βατικανὸ τὸν Ὀκτώβριο τοῦ 2008, ὁ Πατριάρχης Βαρθολομαῖος εἶπε: «Ὁμοῦ μετὰ τοῦ πρωτείου, ἡ συνοδικότης ἀποτελεῖ τὴν σπονδυλικὴν στήλην τῆς διοικήσεως καὶ τῆς ὀργανώσεως τῆς Ἐκκλησίας». Καὶ ἀκόμη : «Ἡ ἀλληλοεξάρτησις μεταξύ τοῦ πρωτείου καὶ τῆς συνοδικότητας ἐμποτίζει τὴν ζωὴν τῆς Ἐκκλησίας». Ἐκπλήσσεται καὶ μαζὶ θαυμάζει κανείς, γιὰ τὴν ἀπίστευτη ὑποκρισία, τὴν ἀπύθμενη ἀνοησία, τὴν πλήρη κοροϊδία πάντων. Τί μᾶς λέει δηλαδὴ ὁ παναγιότατος μὲ αὐτὰ τὰ «ὁμοῦ μετὰ τοῦ πρωτείου, ἡ συνοδικότης ἀποτελεῖ τὴν σπονδυλικὴν στήλην τῆς διοικήσεως καὶ τῆς ὀργανώσεως τῆς Ἐκκλησίας» καὶ τὸ «ἡ ἀλληλοεξάρτηση μεταξὺ πρωτείου καὶ συνοδικότητας ἐμποτίζει τὴν ζωὴν τῆς Ἐκκλησίας»; (Σημ. Ἡ ζωὴ τῆς Ἐκκλησίας εἶναι ὀργάνωση καὶ διοίκηση;). Τὸ πρωτεῖο μᾶς τὸ προσδιορίζει πλήρως ἡ Β΄ Βατικανὴ Σύνοδος, ἡ ὁποία καὶ δὲν ἀφήνει περιθώρια παρερμηνειῶν ὡς πρὸς τὴν «συνοδικότητα». Αὐτὴ ὁρίζεται ὡς Σύλλογος ἢ σῶμα Ἐπισκόπων. Πῶς ὅμως ἐννοεῖ ὁ παναγιότατος τὴ «συνοδικότητα»; Ἁπλὴ σύναξη καὶ συγκέντρωση Ἐπισκόπων, πού καλοῦνται νὰ λάβουν ἀποφάσεις, ὅταν προκύπτει κάποιο σοβαρὸ ζήτημα;
---------------------

Ο/Η Marinos Ritsoudis είπε...

Όταν ξεφεύγουν τους ρόλους τους και έχουν αποκόψει την Κεφαλήν που είναι ο Δεσπότης Χριστός, αυτά πρεσβεύουν.

Και βέβαια αυτά τα έλεγε το 2008, σήμερα αυτές τις ημέρες με το Ουκρανικό ζήτημα, έχει μεταλλαχθεί το δικό του Συνοδικό σύστημα, και έχει αναβαθμιστεί σε παπικό πρωτείο στην Ανατολή.

Ο λόγος λοιπόν για να είναι ακριβής θα πρέπει να λεχθεί, "ομού τα δύο Πρωτεία, αποτελούν την σπονδυλική στήλη και την οργάνωση της Εκκλησίας, σε Ανατολή και Δύση, και μην τολμήσει κανείς να τα αμφισβητήσει".

Οικουμενισμός το βδέλυγμα της ερημώσεως (22ον)

Δεύτερος γάμος τριῶν κληρικῶν

Ἡ Ἱ. Σύνοδος τῆς Ἀμερικῆς λειτουργεῖ ὡς παράρτημα τοῦ Φαναρίου καὶ παραπέμπει τὰς ὑποθέσεις εἰς αὐτό. Μεταξὺ αὐτῶν προωθεῖ καὶ τὰ αἰτήματα τριῶν κληρικῶν διὰ β΄ γάμον! Ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος θὰ στηρίξη καὶ αὐτὴν τὴν ἀντικανονικότητα τοῦ Κωνσταντινουπόλεως; Συμφώνως πρὸς τὸ ἐπίσημον ἀνακοινωθέν:

«Ἡ Ἱερὰ Ἐπαρχιακὴ Σύνοδος συνῆλθε στὴν τακτικὴ συνεδρία αὐτῆς στὴ Νέα Ὑόρκη τὴν 15η καὶ 16η Ὀκτωβρίου ἐ.ἔ. ὑπὸ τὴν προεδρία τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Ἀμερικῆς κ. Ἐλπιδοφόρου καί:

Ἀποφάσισε τὴν ἀνασυγκρότηση τῶν Συνοδικῶν Ἐπιτροπῶν…

Ἐξεδίκασε στὸ δεύτερο βαθμὸ καὶ ἀποφάσισε νὰ εἰσηγηθεῖ στὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο τὴν καθαίρεση τριῶν κληρικῶν.

Ἐξέτασε τὶς αἰτήσεις τριῶν κληρικῶν γιὰ τὴν σύναψη δευτέρου γάμου καὶ ἀποφάσισε νὰ εἰσηγηθεῖ σχετικὰ στὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο…

Προτάσει τοῦ Ἀρχιεπισκόπου κατήρτισε τριπρόσωπο γιὰ τὴν ἐκλογὴ Βοηθοῦ Ἐπισκόπου βάσει τοῦ ἐγκεκριμένου ὑπὸ τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου καταλόγου τῶν πρὸς ἀρχιερατεία ἐκλογίμων.

Ἐνημερώθηκε ἀπὸ τὸν Ἀρχιεπίσκοπο γιὰ τὴν πρόοδο τῆς ἀνοικοδομήσεως τοῦ Ἱ. Ν. Ἁγίου Νικολάου στὸ Σημεῖο Μηδέν.

Ἐνημερώθηκε περὶ τῶν παραιτήσεων τοῦ Γεωργίου Τσαντίκου καὶ τῆς Αἰκατερίνης Μπουφίδη – Γουὰλς καὶ περὶ τῶν διορισμῶν ἀντ’ αὐτῶν τῶν Ἰωάννη Κατσιματίδη καὶ Θεοδώρου Μποζονέλη στὶς θέσεις τοῦ Ἀντιπροέδρου καὶ τοῦ Γραμματέως τοῦ Ἀρχιεπισκοπικοῦ Συμβουλίου, ἀντιστοίχως.

Ἐνημερώθηκε σχετικῶς πρὸς τὸν διορισμὸ τοῦ Αἰδεσιμολ. κ. Ἀνδρέου Βυθούλκα ὡς νέου Πρωτοσυγκέλλου τῆς Ἱερᾶς Ἀρχιεπισκοπῆς…

Ἀποφάσισε νὰ ἐνθαρρύνει τὴ συμμετοχὴ ὅσο τὸ δυνατὸ περισσοτέρων χορωδιῶν στὴ Χριστουγεννιάτικη Συναυλία σὲ κοινὴ συνεργασία μὲ τοὺς Ἐκπροσώπους τῶν Ἀρχαίων Ἀνατολικῶν Ἐκκλησιῶν (σ.σ. αυτοί είναι οι Μονοφυσίτες) στὸ Τέναφλαΐ τῆς Νέας Ἰερσέης τὴν 8ην Δεκεμβρίου τοῦ 2019.

Ἀπεδέχθη εὐχαρίστως τὴν πρόταση τῆς Ἐκτελεστικῆς Ἐπιτροπῆς γιὰ σύγκληση τῆς Ἐπισκοπικῆς Συνελεύσεως στὴν Οὐάσιγκτων μεταξὺ 2 – 5 Μαΐου 2020…».

"Ο.Τ."

ΘΕΟΤΟΚΑΡΙΟΝ -- Orthodox Hymns

Η πάντιμος των Ορθοδόξων Παράδοση, μας διδάσκει, ότι η Αειπάρθενος Κόρη ευρέθη η μόνη καθαρά και άμωμος, ώστε να σαρκωθή εξ Αυτής ο πάσης επέκεινα καθαρότητος Υιός και Λόγος του Θεού. Είναι Ναός του Υψίστου υγιασμένος πρώτα με την προσωπικήν Της αγιότητα και αρετήν και ύστερα με την επιφοίτησιν της αγιαστικής δυνάμεως του Αγίου Πνεύματος. Κάθε άλλη υπερτίμηση ή υποτίμηση της Ορθοδόξου αυτής θεωρήσεως αποτελεί ασέβεια και βλασφημία στο πρόσωπό Της και οδηγεί σε αίρεση και πλάνη.

telemaxos doumanis

Τη Λ΄ (30η) του Οκτωβρίου, μνήμη των Αγίων Μαρτύρων και αυταδέλφων ΖΗΝΟΒΙΟΥ και ΖΗΝΟΒΙΑΣ.

Ζηνόβιος και Ζηνοβία οι Άγιοι Μάρτυρες ήσαν αδελφοί καταγόμενοι από την επαρχίαν των Κιλίκων εκ πόλεως καλουμένης Αιγαί. Οι γονείς αυτών ήσαν θεοφιλείς και ενάρετοι άνθρωποι αμφότεροι, ρίζα αγαθή εξ ης τα καλά αυτά βλαστήματα ανεβλάστησαν. Ο πατήρ αυτών ωνομάζετο και αυτός Ζηνόβιος, η δε μήτηρ Θέκλα. Αμφότεροι οι Άγιοι, όντες ομόφρονες κατά την πίστιν, διήγον βίον ευσεβή και ενάρετον κατά πάντα.

Τά στολίδια τῶν γυναικῶν -- Από τόν βίο τοῦ Ὁσίου Πέτρου:

Κάποτε ὁ Ὅσιος μέ θαῦμα γιάτρεψε τήν ἄρρωστη μητέρα τοῦ Θεοδωρήτου Ἐπισκόπου Κύρου. Ὁ Ἅγιος Θεοδώρητος ἔγραψε καί τόν βίο τοῦ Ὁσίου Πέτρου καί μάλιστα προσθέτει τό ἑξῆς περιστατικό. Ὁ Ὅσιος, λέγει, δέν γιάτρεψε μόνο τό σῶμα τῆς μητέρας του, ἀλλά καί τήν ψυχή. Διότι ἡ μητέρα του στολιζόταν μέ διάφορα χρυσά καί μεταξωτά, περιδέραια κ.λπ. Ὁ Ὅσιος μέ ἕνα πολύ σοφό παράδειγμα, τήν ἔπεισε νά τά ἀπορρίψη ὅλα αὐτά λέγοντας τά ἑξῆς. Ὅπως κάποιος ἄριστος ζωγράφος, ὅταν κατασκευάση μέ μεγάλη τέχνη κάποια εἰκόνα, καί δῆ κάποιον ἄλλον ἄτεχνο ζωγράφο νά βάλη ἄλλα χρώματα σέ αὐτήν ὀργίζεται, ἔτσι καί ὁ Πλάστης καί ζωγράφος Θεός ὀργίζεται, ὅταν οἱ γυναῖκες (τώρα τελευταῖα καί οἱ ἄνδρες) βάζουν φτιασίδια καί στολίζουν τό σῶμα τους μέ τά μάταια καί σιχαμερά στολίδια. Διότι κατά αὐτόν τόν τρόπο κατηγοροῦν τόν Θεό ὅτι εἶναι ἀμαθής καί ἄτεχνος καί δέν γνώριζε νά τίς δημιουργήση ὄμορφες καί ὡραῖες. Καί δέν σκέπτονται ὅτι ὁ Θεός κάνει ὅλα ὅσα θέλει, γνωρίζοντας ὅμως τό συμφέρον, δέν δίνει σέ ὅλους καί σέ ὅλες αὐτό πού θά ἀποβῆ βλαβερό στίς ψυχές τους, καθώς τέτοιο εἶναι καί τό σωματικό κάλλος.

Θεολογικοὶ διάλογοι «ἐπὶ ἴσοις ὅροις»: τέχνασµα τοῦ διαβόλου!

Οἱ Οικουμενιστές ἔχουν ἀναγάγει τοὺς θεολογικοὺς διαλόγους µὲ τοὺς αἱρετικούς, σὲ προσχήµατα, γιὰ νὰ ἐνταθοῦν καὶ ἑδραιωθοῦν οἱ σχέσεις µας, ὡς Ὀρθοδόξων, µὲ αὐτούς. Ἔχει ἀποδειχτεῖ πὼς οἱ διάλογοι δὲν γίνονται πιὰ γιὰ νὰ πειστοῦν οἱ αἱρετικοὶ συνοµιλητές µας γιὰ τὴν ἀλήθεια τῆς Ὀρθοδοξίας καὶ νὰ ἐπιστρέψουν στὴν Ἐκκλησία, ἀλλὰ «γιὰ νὰ τὰ βροῦµε», ἤτοι: νὰ καταλάβουµε ὅτι «ἡ ἀλήθεια βρίσκεται κάπου στὴ µέση» καὶ νὰ ἑνωθοῦµε! Ὄντως δαιµονικὴ ἀντίληψη καὶ πρακτική! Αὐτὸ ἐπισηµαίνει καὶ ὁ ἀγωνιστὴς καθηγητὴς π. Θεόδωρος Ζήσης: «Οἱ διεξαγόµενοι σήµερα Διάλογοι “ἐπὶ ἴσοις ὅροις” ἀποτελοῦν τέχνασµα τοῦ Διαβόλου, ποὺ ἐπιθυµεῖ νὰ ἐξισώσει τὴν ἀλήθεια µὲ τὸ ψεῦδος, τὴν Ὀρθοδοξία µὲ τὴν αἵρεση.
----------------

Ο/Η Marinos Ritsoudis είπε...

Διάλογοι επί ίσοις όροις σε δημόσια θέα, γίνονται και για να εθίζεται και το ποίμνιο στο θέατρο του παραλογισμού, να ρέει το δηλητήριο και να υπνωτίζονται έως τον θάνατο, και να μην αντιδρούν όταν βλέπουν παπικούς σε ναούς πρώην Ορθοδόξων να μοιράζουν αρτοκλασία.
-----------------------

Δημήτριος Χατζηνικολάου είπε...

Ἀγαπητέ μου Μαρῖνε, ἡ πελωρία ἀπάτη τῶν «διαλόγων» ὄντως ἀποσκοπεῖ νά παραπλανήσῃ τόν πιστόν λαόν (αὐτόν πού ἔχει ἀπομείνει), καθότι ὁ ὅρος «διάλογος» χρησιμοποιεῖται διά τήν ἐπίτευξιν κάποιου εἰρηνικοῦ σκοποῦ. Ὅπως πάντοτε, ὅμως, οἱ Οἰκουμενισταί διαστρέφουν ΣΑΤΑΝΙΚΩΣ τίς ἔννοιες καί ὀνομάζουν «διαλόγους» τίς συμπροσευχές, τά συλλείτουργα, τήν μετάδοσιν τῆς θείας κοινωνίας σέ παπικούς κ.λπ. Ὁ π. Θεόδωρος Ζήσης ἔχει ἐπανειλημμένως καταγγείλει ὅτι, ὅταν συμμετεῖχε στούς «διαλόγους», προσεπάθησε νά διεξαγάγῃ θεολογικόν διάλογον, μέ ἀποτέλεσμα νά τόν διώξουν!!! Θέατρον τοῦ Διαβόλου εἶναι, λοιπόν, καί ὄχι θεολογικοί διάλογοι.

Δημοκρατική Αναγέννηση --- Π Ρ Ο Σ Κ Λ Η Σ Η

ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΟΜΙΛΟΣ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ
Ερμού 55, 7^ος όροφος
 τηλ. 2310 268.333

Θεσσαλονίκη

Π Ρ Ο Σ Κ Λ Η Σ Η

Συνεχίζουμε
τις δεκαπενθήμερες συναντήσεις μας
       Την Παρασκευή 08/11/2019 και ώρα 7:30 μ.μ..
       Εισηγητής  ο γνωστός Δάσκαλος Δημήτρης Νατσιός με θέμα:
Η παιδεία του Γένους και τα άθεα γράμματα
Σας περιμένουμε
       στο Γραφείο μας Ερμού 55, Θεσσαλονίκη, 7^ος όροφος.                                                            

Με αγωνιστικούς  χαιρετισμούς          Στέλιος Παπαθεμελής     

Μητρ. Πειραιώς κ. Σεραφείμ --- ΑΝΑΚΟΙΝΩΘΕΝ ΚΑΥΣΙΣ ΝΕΚΡΩΝ ΚΑΙ ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΠΙΣΤΙΣ

Ἐν Πειραιεῖ τῇ 29^ῃ Ὀκτωβρίου 2019

Ὁ Σεβ. Μητροπολίτης Πειραιῶς κ. Σεραφείμ ἀπέστειλε τήν κάτωθι Ποιμαντορική Ἐγκύκλιο νά ἀναγνωσθῇ τήν Κυριακή 3 Νοεμβρίου ἐ.ἔ. στούς Ἱ. Ναούς τῆς Μητροπολιτικῆς Περιφερείας Πειραιῶς.

 ΕΚ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ

 ΠΟΙΜΑΝΤΟΡΙΚΗ ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ

Τέκνα μου ἀγαπητά,

Τυγχάνει γνωστόν ὅτι ἔνιοι ἐντόπιοι κύκλοι τοῦ διεθνιστικοῦ περιπαίγματος μή κηδόμενοι τῆς πατροπαραδότου Χριστιανικῆς παραδόσεως τῆς ἀμωμήτου ἡμῶν πίστεως διεισδύουν εἰς πᾶν μέσον ἐπικοινωνιακῆς μορφῆς καί δι’ αὐτῶν εἰς τάς συνειδήσεις τοῦ συγχρόνου ἀνθρώπου, δηλητηριάζουν αὐτάς καί κλονίζουν τάς βάσεις τῆς πίστεως. Ὡσαύτως ἡ ἀδιαφορία περί τήν πίστι καί τάς χριστιανικάς παραδόσεις, ὑπό τήν ἐπίδρασι τῶν ἀνωτέρω ἀποκτᾶ ὁσημέραι ρίζωμα εἰς τάς ἠθικῶς ἀτόνους καί θρησκευτικῶς καχεκτικάς συνειδήσεις.
--------------

Ο/Η Marinos Ritsoudis είπε...

Λυπάμαι πολύ που βλέπουν μόνο το αποτεφρωτήριο των σωμάτων, και αρνούνται να δούνε το αποτεφρωτήριο των ψυχών, δια του αιρετικού οικουμενισμού.

Ἡ ἀρετὴ τῆς ἁγνότητος -- Φιληδονία: ὁ ἐχθρὸς τῆς ἁγνότητος

Ὁ μεγαλύτερος ἐχθρὸς τῆς ἁγνότητας εἶναι ἡ φιληδονία. Οἱ ἄνθρωποι εὔκολα τὴν ἐπιλέγουν, ἐνῶ δύσκολα τὴν ἀντικαθιστοῦν μὲ τὴν πνευματικὴ εὐφροσύνη, ποὺ δίνει ἡ ἀγαθὴ μαρτυρία τῆς συνείδησης. Ἡ πρώτη εἶναι ἐφήμερη καὶ ἀφήνει μεγάλη πικρία, ἡ ὁποία ἀπὸ ἕνα σημεῖο καὶ μετὰ δημιουργεῖ πολλὰ ψυχολογικὰ προβλήματα καὶ καθιστᾶ τὸν ἄνθρωπο ἄβουλο, μαλθακὸ καὶ ἀδιάφορο γιὰ ὁ,τιδήποτε πνευματικό. Ὁ ἄνθρωπος τῆς σαρκικῆς ἡδονῆς εἶναι ἐπικίνδυνος στὴν οἰκογένειά του, ἐὰν ἔχει, ἀλλὰ καὶ στὴν κοινωνία εὐρύτερα.