Λίγα λόγια γιὰ τὶς προφητεῖες --- Οἱ προφητεῖες τοῦ Ἁγίου Κοσμᾶ -- Τοῦ αειμνήστου Στεργίου Σάκκου, Καθηγητοῦ Ἀριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης

Ὁ Ἅγιος Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλὸς δὲν ἦταν μόνο ἕνας συναρπαστικὸς διδάσκαλος, ποὺ ἐκλαΐκευε τὶς μεγάλες θεολογικὲς ἔννοιες καὶ μὲ ἁπλὰ λόγια καὶ ζωντανὰ παραδείγματα τὶς ἔκανε προσιτὲς στὸ ἁπλοϊκὸ ἀκροατήριό του. Ἦταν συγχρόνως καὶ προφήτης. Ἀρκετὲς προφητεῖες ἐπιβεβαίωσαν τὴ διδασκαλία του, τὸν ἀπέδειξαν ἅγιο ἄνθρωπο τοῦ Θεοῦ καὶ τὸν καθιέρωσαν στὴ συνείδησι τοῦ λαοῦ καὶ στὴν ἱστορία ὡς προφήτη.

Γιὰ τὴ δόξα τοῦ Κυρίου καὶ τὴ μετάνοια ψυχῶν ὁ ἅγιος Κοσμᾶς καὶ σημεῖα ἔκανε καὶ προφητεῖες εἶπε. Ὑποστηρίζεται ὅτι στὶς προφητεῖες του ἐπηρεάσθηκε ἀπὸ τὴν «Ὀπτασία τοῦ Ἀγαθαγγέλου», ἕνα χρησμολογικὸ κείμενο ποὺ κυκλοφοροῦσε εὐρύτατα στὶς μέρες του ἀνάμεσα στοὺς σκλαβωμένους Ἕλληνες καὶ καλλιεργοῦσε ψεύτικες ἐλπίδες κούφιας παρηγοριᾶς γιὰ τὸ «ξανθὸ γένος», ποὺ θὰ βοηθοῦσε στὴν ἀπελευθέρωσι ἀπὸ τοὺς Τούρκους. Ἀλλὰ πουθενὰ μέσα στὶς «Διδαχές» του, ὅπου διαφυλάσσεται ἡ αὐθεντικὴ διδασκαλία τοῦ ἁγίου Κοσμᾶ, δὲν ὑπάρχει δεῖγμα αὐτῆς τῆς νοοτροπίας.

ΘΕΟΤΟΚΕ ΠΑΡΘΕΝΕ -- Orthodox Hymns

Τη ΚΑ΄ (21η) του μηνός Αυγούστου, μνήμη του Αγίου Αποστόλου ΘΑΔΔΑΙΟΥ, του και Λεββαίου καλουμένου.

Θαδδαίος ο Απόστολος πατρίδα είχε την Έδεσσαν, Εβραίος ων κατά το γένος και άριστα γεγυμνασμένος εις τας θείας Γραφάς. Ούτος λοιπόν αναβάς εις τα Ιεροσόλυμα, ίνα προσκυνήση, κατά τας ημέρας Ιωάννου του Βαπτιστού, και ακούσας τούτου το κήρυγμα, και υπερθαυμάσας την αγγελικήν ζωήν του, εβαπτίσθη υπ’ αυτού.

Κάποτε ο Αββάς Μωϋσής πολεμήθηκε πάρα πολύ από τους λογισμούς της πορνείας.

Και μη δυνάμενος να καθίση στο κελλί του, έφυγε και εξομολογήθηκε τους λογισμούς του στον Αββά Ισίδωρο. Ο Γέροντας τον παρεκάλεσε να επιστρέψη στο κελλί του. Εκείνος όμως δεν ήθελε να ακούση την σύσταση απαντώντας στον Αββά Ισίδωρο. «Δεν αντέχω πλέον, Αββά». Τότε ο Αββάς Ισίδωρος τον πήρε κοντά του και ανέβηκε στην στέγη του κελλιού και του λέγει: 

ΘΕΩΡΙΑ ΚΑΙ ΠΡΑΞΙΣ -- Τοῦ Πρωτοπρεσβυτέρου Διονυσίου Τάτση

ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ, οἱ ὁποῖοι ἀγωνίζονται καὶ τηροῦν τὸ κατὰ δύναμη τὶς ἐντολὲς τοῦ Θεοῦ, μὲ ἀληθινὴ ταπείνωση καὶ αὐτὸ διαπιστώνεται ἀπὸ τὴ συμπεριφορά τους. Δὲν ἔχουν καμιὰ ἰδέα γιὰ τὸν ἑαυτό τους. Ἀρνοῦνται νὰ δεχτοῦν ὅτι κάνουν κάτι σπουδαῖο καὶ ὅτι διαφέρουν ἀπὸ τοὺς ἄλλους ἀδελφούς τους. Ἔχουν ἀποδεχτεῖ πλήρως τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ, γι᾽ αὐτὸ καὶ τὸ θεωροῦν φυσικὸ νὰ βαδίζουν θεοφιλῶς καὶ νὰ καλλιεργοῦν διαρκῶς τὴν ταπείνωση, καθὼς καθημερινὰ διαπιστώνουν ὅτι ὑστεροῦν, ἀφοῦ οἱ ἀδυναμίες τους δὲν τοὺς ἐπιτρέπουν νὰ τηροῦν τὶς ἐντολὲς στὸ βαθμὸ ποὺ θὰ ἔπρεπε. Ἔτσι γι᾽ αὐτοὺς ἡ προσευχὴ «Κύριε ἐλέησον» εἶναι ἡ σωσίβιος λέμβος. Δὲν συμβαίνει ὅμως αὐτὸ μὲ ὅλους τοὺς ἀγωνιζόμενους χριστιανούς. Βλέπουμε πνευματικὲς προσπάθειες, ποὺ ὁδηγοῦν στὴν ἔπαρση καὶ ὄχι στὴν ταπείνωση. Οἱ ἀδελφοὶ αὐτοὶ τηροῦν τὶς πρακτικὲς ἀρετὲς καὶ τὸ δείχνουν στοὺς ἄλλους, μὲ τὸ πρόσχημα ὅτι πρέπει νὰ διδαχθοῦν καὶ νὰ ἀκολουθήσουν τὸ δικό τους παράδειγμα. Ὑπερτονίζουν τὴν ἀξία τῶν σωματικῶν ἔργων καὶ ἀνεπαίσθητα ἐπαίρονται καὶ μιλοῦν ἀπαξιωτικὰ γιὰ τοὺς ἀμελεῖς ἀδελφούς τους. Μὲ τὸν τρόπο αὐτὸ διαφοροποιοῦνται ἀπὸ τοὺς πολλοὺς καὶ θέλουν νὰ ἀνεβοῦν στὸ βάθρο τῆς ὑπεροχῆς. Αὐτὸ εἶναι τουλάχιστον ἀφροσύνη. Στὸ ἴδιο ὀλίσθημα πέφτουν καὶ ἐκεῖνοι, ποὺ ἔχουν θεολογικὲς γνώσεις, ἀλλὰ τοὺς λείπει ἡ πράξη.

Οικουμενικός Πατριάρχης κ. Βαρθολομαίος: ατυχή θύματα του αρχεκάκου όφεως ο Μέγας Φώτιος, ο Άγιος Γρηγόριος Παλαμάς, ο Άγιος Μάρκος Ευγενικός, ο Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός

«Οι κληροδοτήσαντες εις ημάς την διάσπασιν προπάτορες ημών υπήρξαν ατυχή θύματα του αρχεκάκου όφεως και ευρίσκονται ήδη εις χείρας του δικαιοκρίτου Θεού. Αιτούμεθα υπέρ αυτών το έλεος του Θεού, αλλ’ οφείλομεν ενώπιον Αυτού όπως επανορθώσωμεν τα σφάλματα εκείνων» (!!!), ανέφερε ο Οικουμενικός Πατριάρχης στην θρονική εορτή του 1998.

Θλίβεται κανείς και σπαράσσει μέχρι βαθέων, αναλογιζόμενος και μόνο την πατριαρχική ρήση, που θεωρεί τους Αγίους Πατέρες, οι οποίοι αγωνίσθηκαν εναντίον του Πάπα ως θύματα του Διαβόλου και αξίους της συγχωρήσεως και του ελέους του Θεού. Αν όμως, ο Μέγας Φώτιος, ο Άγιος Γρηγόριος Παλαμάς, ο Άγιος Μάρκος Ευγενικός, ο Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός, ο Άγιος Νικόδημος Αγιορείτης και πλείστοι άλλοι πολέμιοι των αιρέσεων του Παπισμού, είναι όργανα και θύματα του Διαβόλου, πρέπει να τους διαγράψουμε από τις δέλτους των Αγίων, να καταργήσουμε τις εορτές και τις ακολουθίες, και αντί να επικαλούμεθα τις πρεσβείες και την βοήθειά τους, να τους κάνουμε μνημόσυνα και τρισάγια, για να τους συγχωρήσει ο Θεός.

Με «μπηχτές» η αποχώρηση Αμβροσίου

Στην επιστολή παραίτησής του αφήνει αιχμές κατά κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, Ιερωνύμου και ομοφυλοφίλων

Από τον Αντώνη Τριανταφύλλου

Με μια επιστολή-μανιφέστο, που στηλιτεύει πολλά κακώς κείμενα και πρακτικές εντός της Εκκλησίας της Ελλάδας και αφήνει αιχμές και κατά της διοίκησής της, ο μητροπολίτης Καλαβρύτων και Αιγιαλείας Αμβρόσιος υπέβαλε τελικά την παραίτησή του από τα καθήκοντά του.
Το σχετικό γράμμα με αριθμό πρωτοκόλλου 770 και ημερομηνία 17 Αυγούστου 2019 στάλθηκε υπηρεσιακά στην Ιερά Σύνοδο χθες, ωστόσο τυπικά θα συζητηθεί και -προφανώς θα εγκριθεί- από τη Διαρκή Ιερά Σύνοδο που θα συνεδριάσει στις 27 Αυγούστου. 

Διαψεύδει το Πατριαρχείο Μόσχας τα περί «ρωσικής εκκλησίας στα Κατεχόμενα»

Απάντηση στα περί λειτουργίας «ρωσικής εκκλησίας στα Κατεχόμενα» δίνει η Μόσχα τόσο διά της εκπροσώπου της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας όσο και διά της ρωσικής πρεσβείας της Κύπρου.

Σύμφωνα με δημοσίευμα του «Φιλελεύθερου της Κύπρου», στα Κατεχόμενα -και συγκεκριμένα στην Κερύνεια- άρχισε να λειτουργεί «Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία Βορείου Κύπρου», όπως αυτοαποκαλείται.

Οικουμενισμός= τό μυστήριο της ανομίας (8ον) μέρος

ΑΝΑΤΟΜΙΑ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΥ -- ΑΘΩΝΙΚΑ ΑΝΘΗ

Χρειάζεται κατά καιρούς κάποια αιτία, μία νέα ιδέα, ένα σύνθημα μοντέρνο, δια να φανερωθή ο εσωτερικός, ο κρυπτός κόσμος των ιδεών μας, αι πεποιθήσεις μας, η πίστις μας. Χρειάζεται μία πνευματικής φύσεως λυδία λίθος, δια να δοκιμάση τι έχομεν μέσα εις τας καρδίας μας, ως ανεκδήλωτον σύστημα ιδεών, ως σύγχυσιν, ως κενόν, ως άρνησιν ή ως πίστιν. Από την άποψιν αυτήν αντιλαμβάνεται κανείς την σκοπιμότητα του Αποστόλου Παύλου λέγοντος: «Δει και αιρέσεις είναι εν υμίν, ίνα οι δόκιμοι φανεροί γένωνται», άρα και οι αδόκιμοι… Σήμερον εις τον χώρον της ορθοδόξου Ελλάδος, ως νέα ιδέα, ως λυδία λίθος, που κάμνει να «αποκαλύπτωνται εκ πολλών καρδιών οι διαλογισμοί», είναι ο οικουμενισμός. Έστι δε «οικουμενισμός», εις την μοντέρναν φιλοσοφικοθρησκευτικήν εκδοχήν του, υπέρβασις των τεθειμένων θρησκευτικών, φιλοσοφικών, παραδοσικακών ορίων και σύνθεσις θρησκειών, φιλοσοφιών, παραδόσεων, εις μίαν ενότητα.  

ΚΥΡΙΕ ΕΚΕΚΡΑΞΑ -- Orthodox Hymns

Τη Κ΄ (20η) του μηνός Αυγούστου, μνήμη του Αγίου ενδόξου Προφήτου ΣΑΜΟΥΗΛ.

Σαμουήλ ο ένδοξος Προφήτης κατήγετο εκ της Αρμαθαίμ Σιφά, εκ του όρους Εφραίμ, υιός ων Ελκανά και Άννης της Προφήτιδος. Ο δε Ελκανά έχων δύο γυναίκας, εκ των οποίων η μεν ονομαζομένη Άννα ήτο στείρα, η δε άλλη, Φεννάνα, είχε τέκνα, ανέβη μετά της Άννης εις τον τόπον Σηλώ, όπου ήτο τότε η Σκηνή και η Κιβωτός· εκεί δε ήτο και ο Ιερεύς Ηλί, και οι δύο υιοί του, ο Οφνί και ο Φινεές.

Μητρ. Καλαβρύτων κ. Αμβρόσιος : « ΝΥΝ ΕΠΕΣΤΗ Ο ΚΑΙΡΟΣ....»

ΗΛΘΕΝ Η ΩΡΑ ΤΗΣ ΠΑΡΑΙΤΗΣΕΩΣ !

Με την Χάριν του Φιλευσπλάχνου Κυρίου μας συνεπλήρωσα ήδη 58 έτη στην Ιερωσύνη, εκ των οποίων σαράντα τρία (43) στην Αρχιερωσύνη (17 Αυγούστου 1976) και σαράντα ένα (41) ως Μητροπολίτης Καλαβρύτων και Αιγιαλείας. Καθώς, λοιπόν, τώρα άγω το 82ον έτος της ηλικίας μου (22.07.1938) εθεώρησα χρέος μου να θυσιάσω τον εαυτόν μου διά το συμφέρον της Μητρός Εκκλησίας! Διότι σταθερά έχω την γνώμην, ότι ο Ιεράρχης πρέπει να αποχωρή της ενεργού ιεράς Διακονίας του πριν οι σωματικές και οι πνευματικές του δυνάμεις αρχίζουν να τον εγκαταλείπουν! Διότι όλοι γνωρίζομεν και ομολογούμεν, ότι «το γήρας ουκ έρχεται μόνο».

Άγιος Γρηγόριος Β΄ Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως

Ο Μέγας ούτος της Ορθοδόξου Εκκλησίας αστήρ διεκρίθη δια τους αγώνας του εναντίον των λατινοφρόνων και λατινοφίλων ενωτικών της εποχής του, υπήρξε δε ο σφοδρότερος αντίπαλος του λατινόφρονος Πατριάρχου Ιωάννου ΙΑ΄ του Βέκκου. Πριν εισέτι χειροτονηθή Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως, κατά το 1283, επί Ανδρονίκου Παλαιολόγου, διηύθυνε λίαν επιτυχώς τας Πατριαρχικάς υποθέσεις ως λόγιος Γεώργιος εκ Κύπρου. Εκλεγείς Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως από λαϊκών, ηρνήθη να δεχθή χειροτονίαν από λατινόφρονας ή λατινοφίλους Επισκόπους, ή έστω και απλώς επικοινωνήσαντας μετά των λατινοφρόνων. Επειδή δε όλοι σχεδόν οι Επίσκοποι του κλίματος του Πατριαρχείου της εποχής εκείνης είχον οπωσδήποτε επικοινωνήσει μετά του προκατόχου του Πατριάρχου Ιωάννου ΙΑ΄ του Βέκκου, παρέμεινεν επ’ αρκετόν εψηφισμένος μεν Πατριάρχης, αλλ’ άνευ χειροτονίας εκτελών μόνον όσα εκ των πατριαρχικών καθηκόντων δεν απήτουν ιερωσύνην. Ελθόντων ακολούθως εις Κωνσταντινούπολιν των μη λατινισάντων Επισκόπων Κοζύλης και Δεβρών (πόλεων Αιτωλίας και Μακεδονίας), εδέχθη την χειροτονίαν αφού προηγουμένως εχειροτόνησαν ούτοι τον Ηρακλείας Γερμανόν, όστις, κατά την τάξιν, εγκαθίστα τον Κωνσταντινουπόλεως.

ΦΩΤΕΙΝΗ ΓΡΑΜΜΗ -- ΕΘΝΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ 2019 – ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΩΝ

ΤΟ ΛΙΑΝ ΕΠΙΤΥΧΕΣ ΞΙΦΟΣ = ΡΟΜΦΑΙΑ = ΔΑΜΟΚΛΕΙΟΣ ΣΠΑΘΗ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΕΥΣΥΝΕΙΔΗΤΟΥΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΥΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ Η ΨΗΦΟΣ ΚΑΙ ΟΧΙ Η ΑΠΟΧΗ ΤΟΥΣ

Ἄν μὴ ἐπαγγελματίες πολιτικοὶ ἀνὰ τὴν Ἑλλάδα ἐσχημάτιζαν μία ὀργανωμένη Πανελλήνια ὁμάδα, θὰ ἠδύναντο νὰ ὠφελοῦντο οἰκονομικῶς ὅλα τὰ κόμματα πολλαπλασίως ἀπὸ ὅ,τι παράβολα κλπ. κόστη. Δηλαδὴ θὰ ἐμοιράζοντο τὰ 12.500.000 Εὐρώ (ΦΕΚ 863Β/12.3.2019).

                                                                                                                     19.8.2019

Παρατηρώντας – συγκρίνοντας τὰ ἐκλογικὰ ἀποτελέσματα γιὰ τὶς Εὐρωεκλογὲς καὶ τὶς Ἐθνικὲς Ἐκλογὲς ἔχουμε νὰ παρατηρήσουμε – τὰ καθαρὰ μαθηματικὰ μᾶς δείχνουν - τὰ ἑξῆς:

Ἡ ἀληθινὴ Δύναμις «ΜΗ ΥΨΟΥΤΕ ΚΕΡΑΣ» -- Τοῦ αειμνήστου Μιχαὴλ Ε. Μιχαηλίδη, Θεολόγου

Ὁ θεόπνευστος προφήτης, μέγας ποιητής τῶν αἰώνων, ἔξοχος βασιλιάς καί μοναδικός μουσικομελουργός Δαβίδ, στόν ψαλμό 74, 5 – 6, γράφει: «Εἶπα τοῖς παρανομοῦσι, μή παρανομεῖτε, καί τοῖς ἁμαρτάνουσι, μή ὑψοῦτε κέρας. Μη ἐπαίρετε εἰς ὕψος τό κέρας ὑμῶν καί μή λαλεῖτε κατά τοῦ Θεοῦ ἀδικίαν». Ὁ Παναγιώτης Τρεμπέλας σημειώνει: «Ἀντί ἀπό τήν μακροθυμίαν τοῦ Θεοῦ νά παρακινοῦνται εἰς μετάνοιαν οἱ ἀπό συστήματος παρανομοῦντες καί ἁμαρτάνοντες, ἀποθρασύνονται καί σκληρύνονται περισσότερο. Γιαυτό καί τούς λέγει, “μή ὑψοῦτε κέρας. Μή ἐπαίρετε εἰς ὕψος τό κέρας ὑμῶν”. Μή λέτε λόγους ἄδικους, βλάσφημους καί ἀσεβεῖς κατά τοῦ Θεοῦ». Ὁ δέ νέος ἑρμηνευτής, πρωτοπρεσβύτερος π. Στυλιανός Ἀνανιάδης, στό πεντάτομο ἔργο του, σημειώνει: «Τό “κέρας” εἶναι σύμβολο τῆς δυνάμεως καί ἐκφράζει ἐδῶ τήν ἐγωϊστική δύναμη τοῦ ἁμαρτωλοῦ, τήν ἀλαζονεία κατά τοῦ Θεοῦ. Διότι οἱ ἁμαρτάνοντες καυχῶνται καί ὑπερηφανεύονται γιά τίς ἁμαρτίες τους, ὡσάν νά πρόκειται γιά μεγάλα κατορθώματα, ὅμως εἶναι δεῖγμα ἐσχάτης ἀνοησίας» (Ἅγ. Νικόδημος).

Η Ορθόδοξη Εκκλησία και ο Τεκτονισμός.

Του πρωτ. π. Βασιλείου Α. Γεωργοπούλου, Λέκτωρος Θεολογικής Σχολής Α.Π.Θ 

Βασική τακτική διαφόρων ομάδων, κινήσεων, οργανώσεων κ. α όπου ο χαρακτήρας τους, οι διδασκαλίες και οι πρακτικές είναι απολύτως ασυμβίβαστες με την ορθόδοξη πίστη μας, είναι η προσπάθεια χειραγώγησης των ανθρώπων μέσω της παραπληροφόρησης. Τακτική η οποία κατ’ εξοχήν χρησιμοποιείται από τον Τεκτονισμό ή Μασωνία. 

Μόνιμη επωδός των διαφόρων Τεκτόνων αποτελεί ο ισχυρισμός, ότι αποτελούν απλώς φιλοσοφική οργάνωση που αποβλέπει στην αναζήτηση της αλήθειας, στην κοινωνική και ατομική πρόοδο χωρίς να έχουν θρησκευτικό χαρακτήρα. Άποψη που προσπαθούν να τη διαδώσουν με κάθε πρόσφορο μέσο και σε κάθε ευκαιρία. Θεωρούν μάλιστα ότι μπορεί κάποιος να είναι ταυτοχρόνως και χριστιανός και Τέκτονας. Ισχύει όμως κάτι τέτοιο; Είναι δυνατόν κάποιος να είναι χριστιανός ορθόδοξος και ταυτοχρόνως να είναι και Μασώνος;

Για την Ορθόδοξη πίστη μας κάτι τέτοιο είναι όχι μόνον αδύνατο αλλά και αδιανόητο. Εν προκειμένω είναι χρήσιμο να θυμηθούμε ότι η Εκκλησία μας έχει κατ’ επανάληψη τοποθετηθεί για τον Τεκτονισμό κατά τρόπο σαφή, υπεύθυνο και συγκεκριμένο. Υπενθυμίζουμε χαρακτηριστικά:
 

Ι) Η Διορθόδοξος Επιτροπή που συνεδρίασε στη Μονή Βατοπαιδίου από 8-23/6/1930 στο Άγιον Όρος χαρακτηρίζει τον Τεκτονισμό «ως σύστημα αντιχριστιανικόν και πεπλανημένον». 

ΙΙ) Η Ιερά Σύνοδος της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος στις 12-10 1933 συν τοις άλλοις υπογραμμίζει ότι ο Τεκτονισμός «υπομιμνήσκει τας παλαιάς εθνικάς μυστηριακάς θρησκείας ή λατρείας, από των οποίων κατάγεται και των οποίων συνέχειαν και αναβίωσιν αποτελεί» (Περ. Εκκλησία 48, (4-12-1933), σ. 1).

Στα άδυτα της Μεγάλης Στοάς

Μπορεί να έχουν περάσει 45 χρόνια, αλλά ο Μαρίνος Πετρόπουλος ακόμη θυμάται σαν χθες, το βράδυ της μύησής του στη μασονία. Ηταν  28 ετών και μετά δύο χρόνια συζητήσεων με έναν οικογενειακό φίλο και μία σειρά αυστηρών συνεντεύξεων, είχε έρθει η ώρα να ανέβει τα σκαλιά του διατηρητέου κτιρίου της Κυψέλης όπου στεγαζόταν τότε η Στοά στην οποία θα ανήκε. Φορώντας το καλό του μαύρο κουστούμι δεν είχε ιδέα τι τον περίμενε. «Αισθανόμουν εάν όχι φόβο, σίγουρα μια ταραχή. Δέος», θυμάται. Του έβαλαν ένα μαντίλι στα μάτια, και τον οδήγησαν σε μια αίθουσα που έμοιαζε με αρχαιοελληνικό ναό. Η τελετή κράτησε περίπου 2,5 ώρες, σε εκείνον βέβαια φάνηκε αιώνας. «Εγώ παρέμεινα ψύχραιμος. Εχω δει βέβαια στην πορεία μου, επιφανείς άνδρες να παθαίνουν σοκ, να βάζουν τα κλάματα και να ζητούν να σταματήσει η τελετή. Είναι έντονη η κατάσταση που βιώνεις», θυμάται.
Είχε κάθε καλή πρόθεση να απαντήσει σε όλες τις ερωτήσεις που του έκανα, έβλεπα όμως πως δυσκολευόταν να πει περισσότερα για την τελετή μύησης. «Μα για να διατηρηθεί το μυστήριο για τους μελλοντικούς υποψηφίους. Την περνάς μόνο μία φορά και καλό είναι να μην ξέρεις τι σε περιμένει», μου απάντησε. Παρότι έχει πλέον διαγραφεί από τη Μεγάλη Στοά της Ελλάδος (ουσιαστικά την ομοσπονδία όλων των Στοών), παραμένει πιστός στη μασονία και σε ό,τι αυτή πρεσβεύει. Γι’ αυτόν δεν είναι μια μυστική κοινωνία που δρα υπόγεια. Μπορεί να είναι –και είναι– ένα σύστημα με μυστικά, αλλά ουσιαστικά σκοπός της είναι να ενθαρρύνει τα μέλη της, μέσω της φιλοσοφίας και της ιστορίας να γίνουν καλύτερα μέλη της κοινωνίας και στο τέλος να προσφέρουν σε αυτήν μέσω της φιλανθρωπίας. Και όλο αυτό, εξηγεί ο κ. Πετρόπουλος, μέσα από ένα τελετουργικό που μοιάζει με θεατρική παράσταση. 

Ο Μαρίνος Πετρόπουλος μυήθηκε πριν από 45 χρόνια.

Ο μασονικός μύθος του Δαρβινισμού -- Συγγραφέας: Διόδωρος Ράμμος, Ἱστορικός - Ἀρχαιολόγος

Email: diodorosrammos@gmail.com

 ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

Πρόλογος……………………………………….

1  Η πορεία της Επιστήμης στην Ευρώπη…………..

2  Αποκρυφισμός και Επιστήμη στην Αγγλία………….

3  Απορροή και μετενσάρκωση………….

4  Μασονία και καμπαλισμός………….

5  Σιωνισμός και Επιστήμη………….

6  Η θεωρία της εξέλιξης…………..

7  Κάρολος Δαρβίνος……………

8  Δαρβινισμός και Σιωνισμός……

9  Θεωρίες Μέσης Ανατολής…….

10  Η κρατούσα επιστημονική αντίληψη…….

11  Παλαιολιθική εποχή………

12  Η απάντηση της λογικής στον μύθο……..

13  Εποχή των παγετώνων……….

14  Μέθοδοι χρονολόγησης……….

15  Αρχαιολογία των κυττάρων……..

16  Η αληθινή καταγωγή του ανθρώπου…….

Σημειώσεις

Βιβλιογραφία

«Δέχου παρ’ ἡμῶν ᾠδὴν τὴν ἐξόδιον, Μῆτερ τοῦ ζῶντος Θεοῦ»

ΜΑΣ ΑΞΙΩΣΕ γιὰ μία ἀκόμα φορά ὁ ἅγιος Θεὸς καὶ οἱ πρεσβεῖες τῆς Παναγίας μας, νὰ φτάσουμε καὶ νὰ ἑορτάσουμε τὸ «Πάσχα τοῦ Καλοκαιριοῦ», ὅπως ἀποκαλεῖ ὁ εὐσεβὴς καὶ φιλόθεος λαός μας, τὴν μεγάλη θεομητορικὴ ἑορτὴ τῆς Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου. Ὕστερα ἀπὸ μία δεκαπενθήμερη ψυχοσωματικὴ καὶ πνευματικὴ προετοιμασία, μᾶς καλεῖ ἡ ἁγία μας Ἐκκλησία νὰ συμμετάσχουμε σὲ ἕνα, ἀπὸ τὰ πολλά, συμπόσια τῆς πίστεως καὶ τῆς ἑορταστικῆς εὐωχίας.

Η Δ´ ΣΤΑΥΡΟΦΟΡΙΑ ΤΩΝ ΦΡΑΓΚΟΛΑΤΙΝΩΝ ΚΑΙ Η ΑΛΩΣΙΣ ΤΗΣ ΒΑΣΙΛΕΥΟΥΣΗΣ ΤΟΥ 1204 -- Γράφει ὁ πρωτοπρεσβύτερος π. Γεώργιος Μεταλληνός

Μετὰ τὸ τραγικὸ σχίσμα τοῦ 1054 δὲν θὰ παύση, δυστυχῶς, ἡ Παποσύνη νὰ ἐπιβουλεύεται τὴν Ὀρθόδοξη Ἀνατολὴ μὲ ὅλα τὰ δυνατὰ μέσα. Ἕνα ἀπὸ αὐτὰ θὰ εἶναι ἀπὸ τὸ 1215/ 1254 ἡ Οὐνία. Στὴν ἴδια κατεύθυνση κινήθηκαν καὶ οἱ Σταυροφορίες ἀπὸ τὸ 1095, ὡς συνάγεται ἀπὸ τὸ κλασικὸ συναφὲς ἔργο τοῦ ἀειμνήστου ἱστορικοῦ - βυζαντινολόγου ἐπιφανοῦς - Στῆβεν Ράνσιμαν (τρίτομο ἔργο του, 1951 - 1954). Τὸ μίσος τοῦ Παπισμοῦ - καὶ γενικότερα τοῦ δυτικοῦ χριστιανικοῦ κόσμου κατὰ τῆς Ὀρθόδοξης Ἑλληνικότητας κορυφώθηκε μὲ τὴν Δ´ Σταυροφορία (1204). Ἂν λοιπόν ἡ 29η Μαΐου εἶναι ἡμέρα πένθους γιὰ τὸν Ἑλληνισμό, διότι φέρνει στὴ μνήμη μας τὴν ἅλωση τῆς Πόλης ἀπὸ τοὺς Ὀθωμανοὺς τὸ 1453, ἄλλο τόσο ἀποφρὰς εἶναι γιὰ τὸ Γένος μας καὶ ἡ 13η Ἀπριλίου, διότι κατ᾿ αὐτὴν ἔπεσε ἡ Πόλη τὸ 1204 στοὺς Φράγκους.

Δεύτε λαοί - Orthodox Hymns