«Ἥρωες καὶ Ἅγιοι» -- Τοῦ κ. Εὐάγγελου Ἀποστόλου πρώην Λυκειάρχου (Θεολόγου – Φιλόλογου)

Τὸ Εὐαγγέλιον τοῦ Χριστοῦ ἐµπεριέχει θαύµατα, µὲ κορυφαῖον: τὴν Ἐνανθρώπησιν – Σταύρωσιν καὶ Ἀνάστασιν τοῦ Χριστοῦ. Αὐτὴ ἡ Χώρα εἶναι «εὐλογηµένη», διότι διαχρονικὰ ἑδραιώθη εἰς τὸ τρίπτυχον: «θρησκεία, πατρίς, οἰκογένεια». Ἀνέδειξεν ἥρωας καὶ ἐπίστευσεν εἰς Ἁγίους. Καὶ αἱ δύο, αὐταὶ πραγµατικότητες, σηµαίνουν : «ὁ Ξεχωριστὸς» καὶ συνταιριάζουν µὲ τὴν Ἀρετήν, ἡ ὁποία προέρχεται ἐκ τοῦ ρήµατος: ἀραρίσκω (ξεχωρίζω). Τὸ «Ξεχωριστός» ἐπιβεβαιώνει τὸν Κανόνα, ὡς τρόπον σεπτῆς συµπεριφορᾶς καὶ δηµιουργικῆς λειτουργίας, σὲ ἕνα Κράτος Ἠθικῆς καὶ Δικαίου, εἰδάλλως ἡ Ἰσονοµία – Ἰσοπολιτεία µεταλλάσσονται, σὲ ἰσοπέδωσιν καὶ ἐξαχρείωσιν. Τά ἀτοµικὰ πάθη (προϊὸν χρησιµοθηρίας – ἀπιστίας), µᾶς παρασύρουν καὶ συµπεριφερόµεθα ὡς Φαρισαῖ οι καὶ ἔτσι δὲν ἀντιµετωπίζοµεν τὸν διπλανόν µας, «ὡς κατ’ εἰκόνα Θεοῦ», ἤτοι Πλησίον. Ὁ Ἰησοῦς εἶπεν «οὐκ ἐπ’ ἄρτῳ ζήσεται ἄνθρωπος, ἀλλ’ ἐπὶ παντὶ ρήµατι ἐκπορευοµένῳ, διὰ στόµατος Θεοῦ». (κατὰ Ματθ. 4,4,5). Τὰ συλλογικὰ πάθη, ὑπηρετούµενα ἀπὸ ἀνεπαρκεῖς πολιτικοὺς ἡγέτας, ὡδήγησαν τὸ Ἑ λ λ η ν ι κ ὸ ν Ἔθνος, εἰς ἐθνικάς συµφοράς.

Οικουμενισμός το μυστήριο της ανομίας 8ον

ΦΙΛΟΚΑΛΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ ΕΡΗΜΙΚΗΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΟΤΗΤΟΣ -- του αειμνήστου Ιωάννου Κορναράκη Καθηγητού Παν. Αθηνών

ΜΕΡΟΣ 1. Η ΦΙΛΟΚΑΛΙΑ ΤΩΝ ΙΕΡΩΝ ΝΗΠΤΙΚΩΝ

Η «Φιλοκαλία των ιερών νηπτικών» είναι συλλογή πατερικών κειμένων, τα οποία έχουν ένα ιδιαίτερο περιεχόμενο. Το περιεχόμενο αυτό αναφέρεται στη μυστική, δηλ. εσωτερική ψυχική εργασία της καθάρσεως του νου και της καρδιάς. Γι’ αυτό τα πατερικά κείμενα της «Φιλοκαλίας» παρουσιάζουν διαστάσεις και όψεις της μυστικής θεολογίας της Ορθοδόξου Εκκλησίας. Επειδή δε η βίωση της μυστικής αυτής πνευματικής εργασίας πραγματοποιείται υπό τον όρο της αδιαλείπτου εγρηγόρσεως της ψυχής, της νήψεως, τα πατερικά αυτά κείμενα χαρακτηρίζονται και «νηπτικά».

ΘΕΟΤΟΚΑΡΙΟΝ -- Orthodox Hymns

telemaxos doumanis

Τη Ε΄ (5η) Απριλίου, μνήμη των Αγίων Μαρτύρων ΚΛΑΥΔΙΑΝΟΥ και των συν αυτώ ΔΙΟΔΩΡΟΥ, ΟΥΪΚΤΩΡΟΣ, ΟΥΪΚΤΩΡΙΝΟΥ, ΠΑΠΠΙΟΥ, ΣΕΡΑΠΙΩΝΟΣ και ΝΙΚΗΦΟΡΟΥ.

O Συναξαριστής της ημέρας.
Παρασκευή, 5  Απριλίου 2019                                                                                                                           

Εις τους Αγίους τούτους Μάρτυρας ουδέν Υπόμνημα παρατίθεται εις τους Συναξαριστάς. Ο Σωφρόνιος Ευστρατιάδης ( «Αγιολόγιον», σελ. 252), η «Θρησκευτική και Ηθική Εγκυκλοπαιδεία» (τόμος 7^ος σ. 612) και άλλοι φρονούν, ότι οι Άγιοι ούτοι είναι οι αυτοί με τους κατά την λα΄ (31^ην) Ιανουαρίου εορταζομένους, καθότι και εκείνοι τα αυτά ονόματα έχουσι, πλην τινών ελαφρών παραλλαγών. Ο Κλαυδιανός φερ’ ειπείν ονομάζεται εκεί Κλαύδιος, αλλά και ο σήμερον εορταζόμενος γράφεται εν τοις Μηναίοις Κλαύδιος. (Βλέπε τόμος Α΄, έκδ. α΄ και β΄ σελ. 722 – 723, έκδ. γ΄ σελ. 743 – 744).

Ο ΜΕΓΑΛΟΣ ΣΕΡΒΟΣ ΔΟΓΜΑΤΟΛΟΓΟΣ OΣΙΟΣ ΠΑΤΗΡ ΙΟΥΣΤΙΝΟΣ ΠΟΠΟΒΙΤΣ

«Διαίρεσις, σχίσμα της Εκκλησίας είναι πρωτίστως ένα πράγμα οντολογικώς αδύνατον. Δεν υπήρξε ποτέ διαίρεσις της Εκκλησίας, και δεν είναι δυνατόν να υπάρξη, πλην υπήρξε και θα υπάρξη έκπτωσις εκ της Εκκλησίας. Κατά καιρούς απεσπάσθησαν και εξεβλήθησαν από την μοναδικήν αδιαίρετον Εκκλησίαν οι αιρετικοί και σχισματικοί, οι οποίοι έκτοτε έπαψαν να αποτελούν μέλη της Εκκλησίας και μέρη του θεανθρωπίνου σώματός της.
Έτσι έχουν κατ’ αρχήν αποκοπή οι Γνωστικοί, κατόπιν οι Αρειανοί, …, κατόπιν οι Ρωμαιοκαθολικοί, κατόπιν οι Προτεστάνται, …».


[Ιουστίνου Πόποβιτς, «Δογματική της Ορθοδόξου Εκκλησίας (Γαλλική μετάφραση) Τόμος 4ος, σελ. 181, Lausanne 1995 

Τῶν ἐν ἀνάγκαις Επίκουρος ἀσφαλής

Θησαυρὲ ζωῆς ἀκηράτου, νεφέλη φέρουσα τὴν οὐράνιον δρόσον τοῖς ἐπὶ γῆς, λαμπὰς τοῦ ἀπροσίτου φωτός, κλίμαξ ἡ μετάρσιος, δι’ ἧς οἱ ἐπουράνιοι Ἄγγελοι πρὸς ἡμᾶς κατεφοίτησαν, τῶν χειμαζομένων λιμήν, τῶν θλιβομένων χαρά, τῶν ἀδικουμένων προστάτις, τῶν πενθούντων παράκλησις, τῶν ἀβοηθήτων ἡ βοήθεια, τῶν ἀσθενούντων ἡ ῥῶσις, τῶν καταπονουμένων ἡ ἀντίληψις, τῶν τυφλῶν βακτηρία, τῶν πεπλανημένων σωτήριος ὁδηγός, τῶν ἐν ἀνάγκαις ἐπίκουρος ἀσφαλής.

Ἀγίου Ἐφραίμ τοῦ Σύρου

Ελένη (1985) με Ελληνικούς Υπότιτλους (Λογοκριμένη στην Ελλάδα)

Η ταινία «Ελένη» (1985), βασίζεται στο ομώνυμο βιβλίο του Νίκου Γκατζογιάννη, το οποίο αναφέρεται στην περίοδο του εμφυλίου , όταν ο συγγραφέας-δημοσιογράφος ζούσε -παιδί ακόμα- στο χωριό του, τον Λια Θεσπρωτίας. 

Τα γεγονότα και τα πρόσωπα της «Ελένης» είναι πραγματικά και εξιστορούν το παιδομάζωμα που επέβαλλαν οι αντάρτες του ΕΛΑΣ στα χωριά που καταλάμβαναν. 

Η Ελένη Γκατζογιάννη, μητέρα του Νίκου Γκατζογιάννη, θα πληρώσει με την ζωή της, την προσπάθειά της να γλυτώσει τα παιδιά της, βοηθώντας τα να δραπετεύσουν για να μην πέσουν στα χέρια των ανταρτών. 

Ο Νίκος Γκατζογιάννης, θα επιστρέψει, χρόνια αργότερα, στην Ελλάδα σαν ανταποκριτής των Νιου Γιορκ Τάιμς και θα προσπαθήσει ν' αναζητήσει τους υπαίτιους του θανάτου της μητέρας του.
Η ταινία, ουσιαστικά τελεί υπό καθεστώς (ημι)απαγόρευσης προβολής στην Ελλάδα. 

Δεν έχει προβληθεί ποτέ από κρατικό ή δημοτικό τηλεοπτικό σταθμό (διατίθεται μόνο σε βιντεοκλάμπς). Η κυβέρνηση Παπανδρέου είχε αρνηθεί να γίνουν τα γυρίσματα στην Ελλάδα και τους αυθεντικούς χώρους (η ταινία γυρίστηκε στην Ισπανία), ενώ η προβολή της στους ελληνικούς κινηματογράφους διακόπηκε μετά από λίγες ημέρες, όταν υπήρξαν αντιδράσεις από το ΚΚΕ και οπαδοί του προπηλάκιζαν τους θεατές που πήγαιναν να την δουν. 

Θρασύτατο αίτημα στον Βαρθολομαίο για Θεία Λειτουργία στα... μακεδονικά

Ιερή οργή για τα κόλπα των σλαβόφωνων • Επιστολή της ΔΙΣ στον Βαρθολομαίο για το αίτημα του Ουράνιου Τόξου που θέλει τη θεία λειτουργία στα «μακεδονικά»

Tην έντονη αντίδραση της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου προκάλεσε το αδιανόητο αίτημα του σλαβόφωνου κόμματος Ουράνιο Τόξο για διεξαγωγή λειτουργίας στη «μακεδονική γλώσσα» για τους «ορθόδοξους χριστιανούς της μειονότητας των εθνικά Μακεδόνων στην Ελλάδα». 
Στην επιστολή του Ουράνιου Τόξου προς τον Οικουμενικό Πατριάρχη -ο οποίος το λιγότερο που θα έπρεπε να κάνει είναι να μην τη δεχτεί- γίνεται επίκληση της Συμφωνίας των Πρεσπών, ενώ καλείται ο κ. Βαρθολομαίος να αγκαλιάσει τους «Μακεδόνες» με την «ίδια θέρμη όπως αγκαλιάζει και τους μειονοτικούς Ρωμιούς της Κωνσταντινούπολης». 
«Επιθυμούμε η Θεία Λειτουργία να γίνεται και στη σύγχρονη μακεδονική γλώσσα έστω κάποιες Κυριακές στις περιοχές της Ελλάδας όπου διαβιούμε μακεδονόφωνοι ορθόδοξοι χριστιανοί εθνικά Μακεδόνες Ελληνες πολίτες» αναφέρεται χαρακτηριστικά στην επιστολή.

Ο κατά πλάτος Βίος και Πολιτεία της Οσίας Μητρός ημών ΜΑΡΙΑΣ της Αιγυπτίας

μεταφρασθείς εις την κοινήν γλώσσαν παρά του εν Μοναχοίς ελαχίστου Δαμασκηνού του Υποδιακόνου και Στουδίτου.                                                                      

Μέγα καλόν, ευλογημένοι Χριστιανοί, είναι η μετάνοια· και είναι αύτη μέγα καλόν, διότι πάντα άνθρωπον σώζει, όλας τας αμαρτίας τας εξαλείφει, όλα τα παραπτώματα τα αφανίζει. Δεν υπάρχει αμαρτία, την οποίαν να μη συγχωρήση ο Θεός, όταν μετανοήση ο άνθρωπος. Η μετάνοια φέρει χαράν μεγάλην εις τους ουρανούς, και εις τους Αγγέλους, καθώς το ορίζει και ο Κύριος εις το άγιον Ευαγγέλιον· «Χαρά έσται εν τω ουρανώ επί ενί αμαρτωλώ μετανοούντι» (Λουκ. ιε:7). Η μετάνοια είναι καθαρμός της ψυχής του ανθρώπου και δεύτερον Βάπτισμα. Βάπτισμα δε είναι, διότι, όστις εμόλυνε το πρώτον Βάπτισμα με αμαρτίας, το αποκαθιστά με την μετάνοιαν εις την πρώτην αυτού καθαρότητα.

ΕΠΙΛΟΓΗ ΣΩΤΗΡΙΑΣ -- Τοῦ αειμνήστου Στεργίου Σάκκου, Ὁμοτ. Καθηγητοῦ Α.Π.Θ

Στόν κόσμο μας τόν σύγχρονο, τόν πολιτισμένο, τόν ἀνεπτυγμένο, στόν κόσμο μας τοῦ εὐδαιμονισμοῦ καί τῆς καλοζωίας, πού τρέμει γιά τίς συνέπειες τῆς οἰκονομικῆς κρίσης, διότι ὅλοι νοιάζονται πῶς νά περάσουν πιό καλά, κι ὅλα τάσσονται νʼ αὐξήσουν τήν ζωή, σʼ αὐτόν τόν κόσμο πού μανιακά ζητᾶ νά ζήση, πλανιέται ἔντονη μιά μυρωδιά θανάτου, κινεῖται ἀνεμπόδιστα ἡ εἰκόνα τοῦ χαμοῦ. Παρ᾿ ὅλα τά νοσοκομεῖα καί τά ἰατρεῖα μας, τά θεραπευτήρια καί τίς κλινικές μας, παρ᾿ ὅλα τά σχολεῖα καί τίς σχολές μας, συντελεῖται μία φοβερή καταστροφή, πού τίποτε δέν τήν ἀναχαιτίζει. Εἶναι ὁπωσδήποτε ὁ θάνατος γνωστό καί ἀναπόφευκτο –γιʼ αὐτό παραδεκτό– συμβάν, πού σφραγίζει αὐτή τήν ζωή ἀμείλικτα. Ποτίζει τόν ἄνθρωπο μέ τήν λύπη καί τόν ντύνει μέ τό πένθος. Ἀλλά ἀποσιωποῦμε τόν θάνατο. Προσπαθοῦμε νά τόν ξεχάσουμε, τόν βάζουμε ὅσο πιό μακριά μποροῦμε, καί ἐφησυχάζουμε.

Προσφυγή κατά της εκλογής του Μητροπολίτη Γλυφάδας

Νέες διαστάσεις προσλαμβάνει η αντίθεση του Δήμου Βάρης Βούλας Βουλιαγμένης στις προθέσεις της Εκκλησίας της Ελλάδος να αξιοποιήσει την εκκλησιαστική περιουσία στη Βουλιαγμένη.

Όπως αποκάλυψε σε ραδιοφωνική του συνέντευξη στα Παραπολιτικά και στον Δημήτρη Σταυρόπουλο, ο Γρηγόρης Κωνσταντέλλος προσέφυγε ήδη «ως ενορίτης» και όχι ως Δήμαρχος, κατά της εκλογής του Αντωνίου στη θέση του Μητροπολίτη Γλυφάδας, Ελληνικού, Βούλας, Βουλιαγμένης και Βάρης. «Είναι μια επικίνδυνη για την περιοχή εξέλιξη την οποία οφείλουμε να αντιμετωπίσουμε», υποστήριξε.

Bulgarian Orthodox Church refuses to take part in any services during Pope Francis’s visit

The Bulgarian Orthodox Church’s governing body says that while a meeting between Patriarch Neofit and Pope Francis is possible during the Pope’s May 2019 visit to Bulgaria, the church will not participate in any joint services or prayers.

The decision was announced by the governing body, the Holy Synod, on April 3. The Holy Synod said that it had decided to write to Anselmo Guido Pecorari, the Apostolic Nuncio to Bulgaria, saying that because the invitation to Pope Francis to visit Bulgaria had come from the state authorities, it was appropriate for the main events related to the visit to be co-ordinated with them. Patriarch Neofit and the members of the Holy Synod were prepared to receive Pope Francis for a meeting at the Holy Synod’s headquarters on May 5, as envisaged in the draft programme.

Δεύτε λαοί -- Orthodox Hymns

Μία ἐνδιαφέρουσα ἐπιστολή τοῦ "Αὐστραλίας" Στυλιανοῦ (ἤδη ἀποβιώσαντος) πρός τόν "ἀντι-οἰκουμενιστήν" ἱερέαν τῶν Πατρῶν κ. Ἀναστάσιον Γκοτσόπουλον

Αἰδεσιμολογιώτατον

Πρεσβύτερον π. Ἀναστάσιον Κ. Γκοτσόπουλον

Ἐφημέριον Ι. Ν. Ἀγ. Νικολάου

Ὁδὸς Ἀγ. Νικολάου τέρμα

262 25 Πάτρα

Ἀγαπητέ μου πάτερ Γκοτσόπουλε,

Πρωτίστως ἐπιθυμῶ να ζητήσω συγγνώμην ὅτι ἀπαντῶ τόσο καθυστερημένα εἰς τὴν ἀπὸ 28/12/08 ἐπιστολὴν σας, συνοδευτικὴν τοῦ Πονήματος σᾶς «οὐ δεῖ αἱρετικοῖς ἢ σχισματικοῖς συνεύχεσθαι».

Ἀτυχῶς, μαζὶ μὲ τὸ πλῆθος τῶν ὑποχρεώσεών μου ἀνὰ τὴν ἀπέραντον Αὐστραλίαν, καὶ ἐν τῇ Θεολογικῇ μας Σχολῇ τοῦ Ἀποστ. Ἀνδρέου, εὑρισκόμην οἰκουρῶν μέχρι προσφάτως, λόγῳ ὑπερβολικῆς ἑξαντλήσεως. Ἐλπίζω ὅμως εἰς τὴν κατανόησιν σας.

Εὐχαριστῶ πάντως θερμοτατα καὶ συγχαίρω συγχρόνως διὰ τὸ ἐν λόγῳ Πόνημα, τὸ ὁποῖον δι’ ἐμὲ προσωπικῶς εἶχε σὺν ἄλλοις καὶ τοῦτο τὸ εὐεργέτημα : Εἶσθε ὁ μόνος ἐκ τῶν μέχρι σήμερον ἐπικριτῶν τοῦ Διαλόγου μετὰ τῶν Ῥωμαιοκαθολικών, ὁ ὁποῖος παραπέμπει εἰς τὰ δύο καιριώτατα ἐπὶ τοῦ προκειμένου δημοσιεύματά μου,

Τη Δ΄ (4η) Απριλίου, μνήμη του Οσίου Πατρός ημών ΓΕΩΡΓΙΟΥ του εν τω όρει Μαλαιώ.

O Συναξαριστής της ημέρας.
Πέμπτη, 4  Απριλίου 2019

Γεώργιος ο Όσιος και μέγας Θεοφόρος Πατήρ ημών εκ βρέφους έτι και εκ νεαράς ηλικίας ηγάπησεν ολοψύχως τον Κύριον. Επειδή δε οι γονείς αυτού ήθελον να τον νυμφεύσουν μετά γυναικός δια νομίμου γάμου, ο ευλογημένος ούτος Όσιος ούτε καν λόγον εδέχθη να ακούση περί τούτου, αλλ’ ενδυθείς το θείον και Αγγελικόν Σχήμα επεδόθη δι’ όλης αυτού της δυνάμεως εις παν είδος ασκήσεως και εγκρατείας, ήτοι νηστείαν, σκληραγωγίαν, προσευχήν, δάκρυα, μελέτην των θείων Γραφών και πάσαν άλλην αρετήν προς ευαρέστησιν του Θεού, ούτως ώστε πάντες συνέτρεχον προς αυτόν και εφωτίζοντο.

Του Αγίου Νείλου του ασκητού:

Αν ο Μωυσής προσπαθώντας να πλησιάσει την φλεγόμενη βάτο εμποδίζεται μέχρις ότου λύσει το υπόδημα των ποδιών του, πως εσύ πού θέλεις να δεις το Θεό πού είναι πάνω από κάθε αίσθηση και έννοια και να συνομιλήσεις μαζί Του, δε θα λύσεις και δε θα απομακρύνεις κάθε εμπαθή σκέψη;

ΖΗΤΕΙΤΑΙ ΕΛΠΙΣ -- Λύση όχι με απεμπόληση του παρελθόντος και εκρίζωση της παραδόσεως

Από τον Χαράλαμπο Β. Κατσιβαρδά*

Η κατάστασις εις την πατρίδα μας βαίνει επιδεινούμενη, καθότι δεν υφίσταται χαραμάδα ελπίδος εκ της οποίας να εδράζεται η εξανάσταση του ελληνικού έθνους.

Το κριτήριο όμως το οποίο συντείνει εις την εξαγωγή του παρόντος συμπεράσματος καθίσταται δυνατό από το γεγονός ότι, ενώ επί περίπου εννέα συναπτά έτη οι επαχθείς μνημονιακές συμβάσεις έχουν ποδοπατήσει τη συνταγματική έννομη τάξη συνθλίβοντας οικονομικά τους Ελληνες, παρά ταύτα ο πολίτης, αντί να συνειδητοποιήσει με ενάργεια τους ηθικούς αυτουργούς της πολιτικής αυτής σήψης, παγιδεύεται εκ νέου και ανεκκλήτως εις το ίδιο φαυλεπίφαυλο πολιτικό κατεστημένο, προσβλέπων σε μια απατηλή διέξοδο.

Μητροπολίτης Σεραφείμ:

…Ἡ causa (η ουσία) τῆς συγκεκριμένης προτάσεως εἶναι νά παύση ὁ δεσμός οἰκογενείας καί Ἔθνους, ὡς πρωταρχικοῦ κυττάρου καί θεμελίου τῆς συντήρησης καί προαγωγῆς του, ὥστε νά «ἀνοιχθῆ» τό Δημόσιο Ταμεῖο τοῦ Κράτους, στήν ἐπιδότησι καί ἐπιχορήγησι ἀλλοεθνῶν οἰκογενειῶν, πού κατά χιλιάδες ἐποικίζουν τήν χώρα, ὥστε νά ἀλλαγῆ ἡ ἐθνοτική καί θρησκευτική της ὁμοιογένεια, ὑλοποιώντας ἑτεροχρονισμένα, τό σχεδιασμό τοῦ Τουρκοαιγυπτίου Ἰμπραήμ Πασᾶ 200 χρόνια μετά ταῦτα, ὁ ὁποῖος ἐσχεδίαζε τήν μεταφορά τῶν ἐναπομεινάντων Ἑλλήνων στήν «Ἀραπιά» καί τήν ἐγκατάστασι ἐδῶ φελλάχων, ὥστε νά «ριζώση νέα ράτσα» ὅπως ἔλεγε.

ΑΓΙΑ ΑΠΟΦΑΣΙΣ -- του αειμνήστου Στεργίου Σάκκου, Ομ. Καθηγητού Α.Π.Θ.

Στρατοκόποι ἀέναοι σ᾿ αὐτόν τον κόσμο ἀδιάκοπα βαδίζουμε -ἤ μᾶλλον τρέχουμε- γιά νά προλάβουμε «νά κάνουμε κάτι»· εἶναι τρομακτικά σύντομη ἡ πορεία μας. Τό νιώθουμε αὐτό ἰδιαίτερα στή γοργή ἀνακύκληση τῶν ἑορτῶν, στό γρήγορο πέρασμα ἀπό τήν προηγούμενη χρονολογία στήν ἑπόμενη. Ποιό νά ᾿ναι τό νόημα τοῦ δρόμου μας, ποιά ἡ ἀφετηρία καί ποῦ ὁριοθετεῖται τό τέρμα του; «Ἀπ᾿ το μηδέν προήλθαμε καί στό μηδέν τραβᾶμε», ἀκούγεται ὁ καημός τοῦ ὑλιστῆ, πού δέν ἀντιλαμβάνεται παρά μόνο τήν ὁριζόντια πεπερασμένη διάσταση, ἀπό τό λίκνο ὥς τό μνῆμα.

Μητρ. Κιέβου και πάσης Ουκρανίας κ. Ονούφριος: Είμαστε εξαιρετικά ευγνώμονες στη Σερβική Ορθόδοξη Εκκλησία

Στην ιστοσελίδα της Σερβικής Ορθόδοξης Εκκλησίας δημοσιεύτηκε συνέντευξη του Μητροπολίτου Κιέβου και πάσης Ουκρανίας κ. Ονουφρίου. Ανάμεσα στα άλλα που είπε παραθέτουμε τα παρακάτω:

Είχατε την ευκαιρία να επισκεφθείτε τη Σερβία κατά τη διάρκεια της θητείας σας ;

Θα ήθελα και σκοπεύω να επισκεφθώ την αδελφική Σερβική χώρα και τους ορθόδοξους αδελφούς της Σερβίας. Ήταν πάντα κοντά μας και πάντα αγαπητοί στην καρδιά μας, ως ορθόδοξοι, ως Σλοβένοι και ως άνθρωποι που έχουν επίσης βιώσει πολλούς πειρασμούς σε δύσκολους καιρούς και χρόνους.

Πρόσφατα, η Σερβική Ορθόδοξη Εκκλησία δημοσίευσε την επίσημη θέση της για την εκκλησιαστική κρίση στην Ουκρανία. Πώς αξιολόγησε αυτή η κίνηση η Σύνοδος της Ουκρανικής Ορθόδοξης Εκκλησίας;

Λάβαμε μια επιστολή με αυτή την ανακοίνωση από τον Πατριάρχη της Σερβίας Ειρηναίο και είμαστε εξαιρετικά ευγνώμονες για τη στάση που κατείχε η Σερβική Ορθόδοξη Εκκλησία. Ξέρετε ότι υπάρχουν πνευματικές και σωματικές ασθένειες. Σε αυτή την περίπτωση, έχουμε να κάνουμε με πνευματικές ασθένειες που υπάρχουν στους ανθρώπους μας. 

Ο ΣΤΡΑΤΗΓΟΣ ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗΣ ΚΑΙ ΤΑ «ΟΡΑΜΑΤΑ» ΤΟΥ -- Αθωνικά άνθη

Η από ετών εξαγγελθείσα και αναμενομένη μετ’ ενδιαφέροντος έκδοσις των «Ὁραμάτων» του πολυάθλου Στρατηγού Μακρυγιάννη, αποτελεί ήδη πραγματικότητα. Το Μορφωτικόν Ίδρυμα της Εθνικής Τραπέζης, έθεσεν εις κυκλοφορίαν εις ένα καλαίσθητον τόμον τα κατάλοιπα αυτά του εθνικού τούτου ανδρός, υπό τον τίτλον «ΟΡΑΜΑΤΑ ΚΑΙ ΘΑΜΑΤΑ». Η έκδοσις έτυχεν επιστημονικής επιμελείας υπό ειδικών επί των χειρογράφων και ούτως επετεύχθη η αντιμετώπισις αρκετών γλωσσικών και γραφολογικών προβλημάτων, που ανέκυπταν από την μη υπακούουσαν εις ουδένα παλαιογραφικόν τύπον ή κανόνα «απελέκητη» μακρυγιάννειον, φωνητικήν μάλλον, (ρουμελιώτικην) γραφήν. Διο και αποβαίνουν λίαν διαφωτιστικά, ο εκτεταμένος Πρόλογος του μακαρίτου Λίνου Πολίτου, η Εισαγωγή του μεταγράφοντος το στρυφνώτατον κείμενον, επίσης μακαρίτου Αγγ. Παπακώστα, αι Σημειώσεις, το Γλωσσάριον και το Επίμετρον. Ήτο από δεκαετιών γνωστόν μεταξύ των λογίων, ότι τα χειρόγραφα των «Οραμάτων» ευρίσκοντο εις χείρας του Βλαχογιάννη—προς τον οποίον οφείλεται τιμή και εθνική ευγνωμοσύνη, δια την ανακάλυψιν όλων των χειρογράφων του μεγάλου Μακρυγιάννη—τα οποία κατά το γήρας του παρέδωκεν εις τον φιλόλογον Α. Παπακώνσταν.