ΔΕΝ ΥΠΟΧΩΡΩ -- Καραμπινάτη εισαγωγή από το εξωτερικό οι επιθέσεις των κουκουλοφόρων

Από τον Δημήτρη Κ. Σέργιο*

Προκαταβολικώς θα σημειώσω τα εξής: Σύμφωνα με τη Διεθνή Πολιτειολογία, η ύπαρξη εθνών-κρατών βασίζεται κυρίως σε δύο κεφαλαιώδεις αρχές: α) Στον πολλαπλό έλεγχο, διά συνοριακών οργάνων, της διεθνούς κυκλοφορίας φυγάδων - βαρέων ποινικών υποδίκων ή καταδίκων, ιδίως δολοφόνων, δουλεμπόρων και στρατευμένων καταστροφέων. β) Στην αναγνώριση ενός είδους σφραγίδος «γενεαλογικού δένδρου» σε ξεχωριστές μάζες ανθρώπων, αρκετά ευρύτερες μιας φυσικής οικογένειας. Σφραγίδος η οποία διατηρεί τη μάζα αυτή συνεκτική και θετικώς ανταγωνιστική διά των εξής στοιχείων:

Δεύτε λαοί -- Orthodox Hymns

O Συναξαριστής της ημέρας.

Τετάρτη, 12 Δεκεμβρίου 2018

Τη ΙΒ΄ (12η) του Δεκεμβρίου, μνήμη του Οσίου και Θεοφόρου Πατρός ημών ΣΠΥΡΙΔΩΝΟΣ Επισκόπου Τριμυθούντος της εν Κύπρω, του Θαυματουργού.       

Σπυρίδων ο εν Αγίοις Πατήρ ημών, της οικουμένης το καύχημα και των πιστών το αγλάϊσμα, ήκμασε κατά τους χρόνους του βασιλέως Κωνσταντίνου του Μεγάλου (306- 337) και του υιού αυτού Κωνσταντίου (337-361), κατήγετο δε εκ της περιφήμου νήσου Κύπρου. Τοσούτον δε η αρετή και τα ένθεα του Αγίου τούτου κατορθώματα την οικουμένην κατηύγασαν, ώστε δεν πρέπει να μείνη κανείς Χριστιανός όστις να μη γνωρίση εν πάση λεπτομερεία τον Βίον του.

Περί εγκύρων και ακύρων μυστηρίων οικουμενιστών και μασσώνων αρχιερέων. Μέρος 2ον. -- Γράφει ο αδελφός μας Ιουστίνος

Επειδή, αγαπητοί αναγνώστες της «ορθοδόξου φωνής», υπάρχουν αρκετοί αδελφοί, και μάλιστα αποτειχισμένοι,  που πιστεύουν ότι οι οικουμενιστές μασσώνοι αρχιερείς μολύνουν μεν δια της αιρέσεώς των, αλλά παρ΄ όλα αυτά έχουν έγκυρα μυστήρια,  θα ήθελα μέσα από το βήμα αυτό, να τους απευθύνω μερικά ερωτήματα.

Ερώτημα πρώτον. Οι οικουμενιστές μασσώνοι αρχιερείς έχουν δαιμόνιο ή όχι;

Ερώτημα δεύτερον. Το δαιμόνιο της αιρέσεως  του οικουμενισμού μεταδίδεται δια των αρχιερέων αυτών ή όχι;

Ερώτημα τρίτον. Η κοινωνία με οικουμενιστές αρχιερείς  οδηγεί σε πραγματική   μόλυνση  του σώματος και της  ψυχής του ανθρώπου  από το δαιμόνιο του οικουμενισμού ή απλώς είναι μία «ιδεολογική μόλυνση», όπως, ας πούμε, η πλύση εγκεφάλου από  μια προπαγάνδα ενός πολιτικού κόμματος, που μπορεί να εξουδετερωθεί με απλά λογικά και όχι πνευματικά μέσα; Και αν είναι μόλυνσις μόνον «ιδεολογική», όπως εσείς ισχυρίζεσθε, τότε τι χρειάζεται η αποτείχισις; Δεν φθάνει μόνον η   ορθόδοξος  κατήχησις, όπως ισχυρίζονται και κάνουν οι λεγόμενοι «αντι-οικουμενιστές»;

Ερώτημα τέταρτον. Στα οράματά τους ο Άγιος Αντώνιος, ο Άγιος Ιωάννης της Κρονστάνδης και ο Μοτοβίλωφ, πνευματικό τέκνο του Οσίου Σεραφείμ του Σάρωφ είδαν αιρετικούς αρχιερείς σαν μουλάρια, γουρούνια και ασπρόμαυρες «ζέβρες» να μολύνουν την Αγία Τράπεζα. Ερωτώ, οι «ζέβρες», τα μουλάρια και τα γουρούνια έχουν έγκυρα μυστήρια;

Ερώτημα πέμπτον. Εσείς ισχυρίζεσθε ότι τα μυστήρια των οικουμενιστών μασσώνων αρχιερέων είναι έγκυρα. Αν όμως οι απλοί πιστοί, που δεν ξέρουν τίποτε από οικουμενισμό, κοινωνούν εγκύρων μυστηρίων, δεν θα έπρεπε να φωτισθούν από το Άγιο Πνεύμα και να ξυπνήσουν, ώστε να    πετάξουν τους οικουμενιστές έξω από τις εκκλησίες; Γιατί όμως οι πιστοί σκοτίζονται όλο και πιο πολύ και η αίρεση του οικουμενισμού γιγαντώνεται;  Μήπως επειδή κοινωνούν μόνον άρτου και οίνου;

Ερώτημα έκτον. Ο Απόστολος Παύλος διδάσκει ότι όσοι κοινωνούν αναξίως σώματος και αίματος Χριστού πεθαίνουν αιφνιδίως και πρόωρα,  ενώ άλλοι αρρωσταίνουν βαριά. Οι οικουμενιστές και μασσώνοι αρχιερείς όμως ζούν πολλά χρόνια και είναι γεροί σαν ταύροι. Εσείς τι λέτε, κοινωνούν πραγματικού σώματος και αίματος Χριστού ή μόνον άρτου και οίνου;

Ερώτημα έβδομον. Όταν ένας αιρετικός αρχιερεύς μετανοήσει δημόσια και ζητήσει το έλεος μιάς ορθοδόξου συνόδου, η επιστροφή του στην εκκλησία γίνεται με επαναμύρωση ή όχι; Και αν ναι, τότε γιατί να  επαναμυρώνεται αφού, για εσάς, η αρχιερωσύνη του είναι μυρωμένη, δηλαδή έγκυρη, και έχει ο αιρετικός έγκυρα μυστήρια; Μήπως επαναμυρώνεται, επειδή η αρχιερωσύνη του είχε πέσει σε αργία ήδη  από την στιγμή που έγινε αιρετικός;

Ερώτημα όγδοον. Ο Αθηναγόρας «λειτουργούσε» σε εβραϊκές συναγωγές και κοινωνούσε τον πάπα Ρώμης. Ο Βαρθολομαίος λειτουργεί σε ναούς παπικών και λουθηροκαλβίνων και κοινωνεί παπικούς δημόσια. Το Άγιον Όρος συντάσσεται με την αίρεση και μνημονεύει τον Βαρθολομαίο, οπότε   το άγιον Πνεύμα βλασφημείται. Όταν στα ιερά μυστήρια  γίνεται επίκληση προς τον Παράκλητον, που βλασφημείται  από αιρετικά χείλη, είναι δυνατόν να επέρχεται καθαγιασμός των τιμίων δώρων, του ύδατος, ή του ελαίου;

Ερώτημα ένατον. Ο Άγιος Θεόδωρος ο Στουδίτης ποτέ δεν δέχτηκε κοινωνία με ιερέα που είχε χειροτονηθεί από αιρετικόν αρχιερέα, ούτε λειτούργησε σε ναό που είχε «καθιερωθεί» από τέτοιον. Ερωτώ, επίστευε ο Άγιος Θεόδωρος   ότι τα μυστήρια των αιρετικών έχουν Χάριν ή «δηλητήριον»;

Ερώτημα δέκατον. Ο Άγιος Κύριλλος Αλεξανδρείας και ο ορθόδοξος πάπας Ρώμης Κελεστίνος είχαν κοινωνία με ιερείς της Κωνσταντινουπόλεως, που καθαιρέθηκαν από τον αιρετικό πατριάρχη Νεστόριον. Αυτό το έκαναν, ο Άγιος και ο πάπας, όπως οι ίδιοι γράφουν στις επιστολές τους, επειδή επίστευαν ότι ο αιρετικός Νεστόριος, παρόλο που δεν είχε καταδικαστεί ονομαστικώς από σύνοδον,   είχε  αργόν   το αξίωμα της αρχιερωσύνης. Ερωτώ λοιπόν, ο αιρετικός Νεστόριος, πριν καταδικαστεί ονομαστικώς από σύνοδο, τελούσε έγκυρα ή άκυρα μυστήρια;

 Αναμένω ευπειθώς τας απαντήσεις σας.

Περὶ τῆς καύσεως τῶν νεκρῶν

«Δηµοσίᾳ ταφὰς ἐποίουν διὰ νόµων, ...οἷς ἐχρῶντο περὶ τὰς ταφὰς ...προβλέποντες καὶ τὴν πρὸς ταφὴν δαπάνην». (Θουκυδίδης)

Τοῦ πρεσβυτέρου π. Εὐσταθίου Κολλᾶ, Ὀρθοδόξου θεολόγου Ἐκκλησιαστικοῦ Συνηγόρου, Ἐπ/µου προέδρου Συνδέσµου Κληρικῶν Ἑλλάδος

Ἡ βαρβαρότητα τῆς καύσης τῶν νεκρῶν δὲν ἴσχυσε ποτὲ στὸν Ἑλληνισµὸ καὶ τὸν πολιτισµό του. Οἱ πρόγονοί µας ἔνδοξοι ἀρχαῖοι Ἕλληνες, ἔδειχναν µεγάλο σεβασµὸ πρὸς τοὺς νεκρούς τους, καὶ τοὺς ἐνταφίαζαν µὲ νεκρώσιµες τελετουργίες καὶ εὐχὲς σὲ εἰδικοὺς χώρους, ποὺ τοὺς ἀποκαλοῦσαν «Κοιµητήρια» (Ἡρόδοτος). Τοὺς χώρους αὐτοὺς οἱ πρόγονοί µας τοὺς θεωροῦσαν τόπους ἱεροὺς καὶ ἰδιαίτερα προσφιλεῖς, γι᾽ αὐτὸ καὶ φρόντιζαν γιὰ τὴν πολυτελῆ διακόσµησή τους, ὥστε νὰ ὁµοιάζουν µὲ µουσεῖα γλυπτῶν µνηµείων, ὅπως µᾶς ἀναφέρει ὁ µέγας ἱστορικὸς καὶ πατέρας τῆς παγκοσµίου Ἱστορίας Ἡρόδοτος, ἀλλὰ καὶ οἱ Θουκυδίδης, Σοφοκλῆς καὶ ἄλλοι, καὶ ἡ ἀρχαιολογικὴ σκαπάνη µᾶς ἀποκαλύπτει καὶ ἐπιβεβαιώνει τοῦ λόγου τὸ ἀληθές!

Τη ΙΑ΄ (11η) του Δεκεμβρίου, μνήμη του Αγίου Μάρτυρος ΜΕΙΡΑΚΟΣ και διήγησις πάνυ ωφέλιμος.

Μείραξ ο μακάριος Μάρτυς του Χριστού ήτο Αιγύπτιος, γεννηθείς εκ γονέων Χριστιανών εις πόλιν ονομαζομένην Τενεσή, βαπτισθείς δε ανετρέφετο και εξεπαιδεύετο υπό των γονέων του με την αμώμητον και καθαράν πίστιν του Χριστού. Ύστερον όμως, από μικρόνοιαν και κουφότητα, ηπατήθη υπό του διαβόλου και προσελθών εις τον εκεί Αμιράν, ηρνήθη, φεύ! την πίστιν του Χριστού· και όχι μόνον τούτο, αλλά και την ζώνην του κόψας και τον Σταυρόν πατήσας, έλαβε την μάχαιραν εις τας χείρας και ηλάλαζε την ελεεινήν εκείνην φωνήν· «Από σήμερον είμαι πλέον Αγαρηνός και όχι Χριστιανός».

Ἡ θεωρία τοῦ θανάτου καὶ τῆς ἐν Χριστῷ ἀθανασίας!

«Γιατί εἶναι ἡ ζωή δύσκολη γιὰ τὸν ἄνθρωπο; Γιατί ὁ ἄνθρωπος ἐφεῦρε τὸν θάνατο καὶ τὸν ἐγκαθίδρυσε ἐντός του καὶ σὲ ὅλα τὰ ὄντα γύρω του. Ὁ δὲ θάνατος εἶναι µιὰ ἀστείρευτος πηγὴ ὅλων τῶν βασάνων καὶ τῶν θλίψεων. Ὅλα τὰ νεῦρα τοῦ θανάτου ξεκινοῦν ἀπὸ τὸν ἄνθρωπο, γιατί αὐτὸς εἶναι τὸ κύριο γάγγλιο τοῦ θανάτου. Εἰς τὴν πραγµατικότητα ὁ θάνατος εἶναι ἡ µόνη πικρία τῆς ζωῆς, ἡ µόνη πικρία τῆς ὕπαρξης. Ἐξ αὐτοῦ προέρχεται καὶ ὅλη ἡ τραγικότητα τῆς ζωῆς. Ἡ ἐπίγεια ζωή τοῦ ἀνθρώπου δὲν εἶναι τίποτε ἄλλο παρὰ µιὰ ἀδιάκοπος πάλη µὲ τὸν θάνατο - µὲ τοὺς προδρόµους του καὶ τοὺς συνοδούς του. Ἐδῶ ποτὲ δὲν ὑπάρχει ἀνακωχή. Ὁ θάνατος ἐπιτίθεται συνεχῶς κατὰ τοῦ ἀνθρώπου, καὶ ἔξωθεν καὶ ἔσωθεν. Ἀπὸ αὐτὴ τὴν κατάσταση ὑπάρχει µόνο µιὰ διέξοδος, µόνο µιὰ σωτηρία:

Ἀγρυπνία Ἁγίων Πέντε Μαρτύρων

 Φέρουμε σέ γνώση τῶν εὐλαβῶν Χριστιανῶν ὅτι τήν Τετάρτη 12 Δεκεμβρίου 2018 θά τελεσθεῖ ὁλονύκτια πανηγυρική ἀγρυπνία, κατά τό ἁγιορείτικο τυπικό, ἐπί τῇ ἑορτῇ τῶν Ἁγίων Πέντε Μεγαλομαρτύρων Εὐστρατίου, Αὐξεντίου, Εὐγενίου, Μαρδαρίου καί Ὀρέστου (13^η Δεκεμβρίου), προστατῶν τῆς Μονῆς μας.

Ἀπό τίς 10:00 μ.μ. ἕως τίς 4:00 π.μ.

Θά τεθοῦν σέ προσκύνηση τεμάχια ἐκ τῶν χαριτοβρύτων λειψάνων τῶν Ἁγίων.

Ἡ πύλη θά ἀνοίξει στίς 9:45 μ.μ. καί θά παραμείνει ἀνοικτή καθ' ὅλην τήν διάρκεια τῶν ἀκολουθιῶν.

             Ἐκ τῆς  IΕΡΑΣ  ΜΟΝΗΣ  ΠΑΝΤΟΚΡΑΤΟΡΟΣ  ΜΕΛΙΣΣΟΧΩΡΙΟΥ

Ας χαθούν μαθήματα, η Μακεδονία να μην χαθεί! -- του Στέλιου Παπαθεμελή*

 Με τις Πρέσπες πήραν αέρα τα μυαλά τού Ζάεφ. Και ακόμη δεν έχουμε δει τίποτε. Του τα δώσαμε όλα (ο κ. Τσίπρας δηλαδή). Τώρα μιλάει για «Μακεδόνες τού Αιγαίου» και έμπλεως χαράς και βεβαιότητος δηλώνει στο κοινοβούλιό του: «Η χώρα παραμένει η ίδια, η γλώσσα θα αναγνωρίζεται από όλους και η «Μακεδονία» θα γίνει μέλος όλων των διεθνών οργανισμών, ενώ δημιουργούνται προϋποθέσεις ακόμη και για πιθανή διδασκαλία της «μακεδονικής» γλώσσας στη βόρεια Ελλάδα»!! Κάποια ωχρά, νωθρά και τρεμάμενα απαντητικά μισόλογα, άρθρωσε ο ημέτερος ανΥπεξ. Στο μεταξύ ο κ. Πάϊατ, άδραξε την ευκαιρία να εγκωμιάσει και πάλιν και πολλάκις την κυβέρνηση Τσίπρα δηλώνοντας: «Είμαι εντυπωσιασμένος από τη σοβαρότητα [sic!] που επιδεικνύει η ελληνική Κυβέρνηση». Και ο αθεόφοβος δεν εφείσθη να επαναλάβει: «Η ιστορία θα είναι γενναιόδωρη με τον Τσίπρα ο οποίος επέδειξε πολιτικό θάρρος για να προχωρήσει η Συμφωνία με την ΠΓΔΜ». Αν ρωτούσε ο πλαστογράφος της ιστορίας την ιστορία, αυτή θα τον αποστόμωνε.

Τη ΙΑ΄ (11η) του Δεκεμβρίου, μνήμη του Οσίου Πατρός ημών ΛΟΥΚΑ του Νέου Στυλίτου

Λουκάς ο θαυμάσιος ούτος Πατήρ ημών ήτο κατά τους χρόνους των βασιλέων Ρωμανού Α΄ του Λεκαπηνού (920-944) και Κωνσταντίνου Ζ΄ του Πορφυρογεννήτου (913-959), υιού Λέοντος ΣΤ΄ του Σοφού, γαμβρού δε του Ρωμανού. Επατριάρχευε δε τότε ο Θεοφύλακτος (931-956), υιός γνήσιος του αυτού βασιλέως Ρωμανού. Κατήγετο δε ο Όσιος εκ της Ανατολής υιός ων Χριστοφόρου και Καλής. Ότε λοιπόν εκινήθη κατά τον καιρόν εκείνον ο κατά των Βουλγάρων πόλεμος, τότε η προσταγή των βασιλέων εβίασε και τον Όσιον τούτον να υπάγη εις τον πόλεμον· όθεν συγκροτηθέντος του πολέμου και πολλών μυριάδων ανθρώπων πεσόντων, ούτος ελυτρώθη υπό της θείας Προνοίας.

Μετανάστευση: Η ταφόπλακα του ελληνικού κράτους

► Ψηφίζεται στις 19 Δεκεμβρίου στον ΟΗΕ το Παγκόσμιο Σύμφωνο, που έγινε δεκτό από τη Διακυβερνητική Διάσκεψη στο Μαρακές
► «Ναι σε όλα» από Τσίπρα, χωρίς να έχει προηγηθεί ενημέρωση της Βουλής
Το Παγκόσμιο Σύμφωνο του ΟΗΕ για την Ασφαλή, Ομαλή και Τακτική Μετανάστευση έγινε δεκτό από τη Διακυβερνητική Διάσκεψη στο Μαρακές. Το κείμενο αυτό θα τεθεί σε ψήφιση στις 19 Δεκεμβρίου, στη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ. Ο πρωθυπουργός της Ελλάδας Αλέξης Τσίπρας έχει ταχθεί υπέρ του συμφώνου. 

ΕΝ ΕΤΟΣ ΤΕΛΕΙΩΝΕΙ… -- Αθωνικά άνθη

Ο Θεός είναι ο Ων. Ο Υπάρχων. Τίποτε πέραν τούτου μεγαλύτερον, τίποτε αληθέστερον… Απεκαλύφθη εις τον εκλεκτόν Του λαόν Ισραήλ και ήνοιξε μετ’ αυτού διάλογον. Και ο διάλογος ούτος εκωδικοποιήθη εις την Παλαιάν Διαθήκην… Εις τα «Έθνη» «ωμίλησε» δια του «σπερματικού λόγου», δια της φυσικής οδού. Και «ότε ήλθε το πλήρωμα του χρόνου», «επ’ εσχάτων των ημερών τούτων ελάλησεν ημίν εν Υιώ»… Και έκτοτε, έκλεισεν ο διάλογος, ο «δια γνόφου και νεφέλης» με τον Ισραήλ και ήνοιξεν ένας άλλος διάλογος, «τοσούτω κρείττων γενόμενος των αγγέλων, όσω διαφορώτερον παρ’ αυτούς κεκληρονόμηκεν όνομα». Ο διάλογος με τα Έθνη, με ολόκληρον τον κόσμον… Και ο διάλογος ούτος συνεπυκνώθη εις την Καινήν Διαθήκην. Η Καινή Διαθήκη είναι κήρυγμα, εξαγγελία του θελήματος του Θεού, είναι το Ευαγγέλιον.

Εις την γραμμήν των Πατέρων -- του αειμνήστου Στεργίου Σάκκου, Ομ. Καθηγητού Α.Π.Θ.

Θεμέλιο της Εκκλησίας ο Χριστός                                                                                                           

Καταρχήν πρέπει να ξεκαθαρίσουμε ότι δεν ξεκινά η Εκκλησία από τους πατέρες ούτε θεμελιώνεται πάνω σ΄ αυτούς. Θεμέλιο και κεφαλή της είναι ο θεάνθρωπος Κύριός μας Ιησούς Χριστός, μοναδικός και αναλλοίωτος, «χθες και σήμερον ο αυτός και εις τους αιώνας»(Εβρ. 13: 8). Μοναδική και αναλλοίωτη είναι και η Εκκλησία του, εποικοδουμένη «επί τω θεμελίω των αποστόλων και προφητών, όντος ακρογωνιαίου αυτού Ιησού Χριστού» (Εφ. 2, 20).

''Ο ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ'' -- ΘΕΟΛΟΓΙΚΗ ΗΜΕΡΙΔΑ ΠΑΤΡΑ 2 /4 /06

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ -- "ΒΟΡΕΙΑ ΗΠΕΙΡΟΣ ΓΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΤΟΤΕ ΚΑΙ ΣΗΜΕΡΑ"

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ για την εκδήλωση ΥΠΕΡ της ζωής του ΑΓΕΝΝΗΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ

ΛΑΡΙΣΑ, 2 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 2018

«ΑΦΗΣΤΕ ΜΕ ΝΑ ΖΗΣΩ»

Την Κυριακή 2 Δεκεμβρίου 2018 στο αμφιθέατρο του 4ου Δημοτικού Σχολείου Λάρισας πραγματοποιήθηκε με επιτυχία η εκδήλωση του Συλλόγου Πολυτέκνων Λαρίσης και των 10 Ορθόδοξων Χριστιανικών Σωματείων της πόλης, η οποία ήταν αφιερωμένη στο δικαίωμα του αγέννητου παιδιού στη ζωή. Η εκδήλωση έγινε σε συνεργασία με το πανελλήνιο κίνημα «ΑΦΗΣΤΕ ΜΕ ΝΑ ΖΗΣΩ».

Για το πολύ σημαντικό και φλέγον αυτό θέμα προσκλήθηκαν και ανταποκρίθηκαν τρεις διακεκριμένοι επιστήμονες και έγκριτοι ομιλητές:

ΘΕΟΤΟΚΑΡΙΟΝ -- Orthodox Hymns

telemaxos doumanis

O Συναξαριστής της ημέρας.

Τρίτη, 11 Δεκεμβρίου 2018

Τη ΙΑ΄ (11η) του Δεκεμβρίου, μνήμη του Οσίου Πατρός ημών ΔΑΝΙΗΛ του Στυλίτου.                                                                                                                           

Δανιήλ ο Όσιος Πατήρ ημών ούτος έζη κατά τους χρόνους του βασιλέως Λέοντος Α΄ του μεγάλου του επικαλουμένου Μακέλλη του βασιλεύσαντος κατά τα έτη (457- 474), κατήγετο δε από την Μεσοποταμίαν της Συρίας, εκ της περιφερείας Σαμοσάτων. Τούτου τον θαυμάσιον και μελίρρυτον Βίον θέλομεν διηγηθή ενταύθα, ελπίζοντες ότι μεγάλως εκ τούτου θέλετε ωφεληθή.

ΟΙ ΣΩΜΑΤΙΚΟΙ ΚΟΠΟΙ -- του Μεγάλου Αντωνίου

 «Μὲ τὸ νὰ ὑποφέρουμε μικροὺς καὶ ὀλιγοχρόνιους κόπους στὴν ζωή, ἀπολαμβάνουμε πολὺ μεγάλη χαρὰ καὶ εὐχαρίστηση μετὰ τὸν θάνατον. Γι᾽ αὐτὸ ἐκεῖνος, ποὺ πολεμᾶ κατὰ τῶν παθῶν του καὶ θέλει νὰ στεφανωθῆ ἀπὸ τὸν Θεόν, ἂν πέση σὲ ἁμαρτία, ἂς μὴ χάση τὸ θάρρος του καὶ ἂς μὴ παραμείνη στὴν πτώση του ἀπελπισμένος, ἀλλὰ νὰ σηκωθῆ καὶ νὰ ἀρχίση πάλι νὰ ἀγωνίζεται καὶ νὰ φροντίση νὰ στεφανωθῆ. Καὶ ἂν ξαναπέση πρέπει μέχρι τὴν τελευταία ἀναπνοή του νὰ σηκώνεται. Γιατὶ οἱ σωματικοὶ κόποι εἶναι ὅπλα καὶ μέσα γιὰ νὰ ἀποκτήσουμε τὶς ἀρετές, ποὺ σώζουν τὴν ψυχή μας».

Πολιτισμὸς χωρὶς Θεόν -- Τοῦ πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση

ΤΙ είναι ἐκεῖνο πού διαφθείρει τόν ἄνθρωπο καί τοῦ ἀφαιρεῖ τή δυνατότητα νά βρίσκεται κοντά στό Θεό, ἔχοντας ὡς πυξίδα πορείας τίς ἐντολές του; Προφανῶς εἶναι ὁ λεγόµενος πολιτισµός , πού δέν ἐµπνέεται ἀπό τό Θεό καί ὑπηρετεῖ τά πάθη τοῦ ἀνθρώπου καί ἡ ἐπίδρασή του εἶναι µεγάλη, γεγονός πού συµβάλλει στήν ἀποκτήνωσή του. Ὁ πολιτισµός αὐτός εἶναι κυρίαρχος στή ζωή µας καί κανένας δέν µπορεῖ νά τόν ἀµφισβητήσει, χωρίς νά θεωρηθεῖ σκοταδιστής. Κανένας ὅµως δέν µᾶς διαβεβαιώνει ὅτι οἱ ἄνθρωποι τοῦ πνεύµατος καί τῆς τέχνης εἶναι καλλιεργηµένοι καί ἀνώτεροι, ἀπαλλαγµένοι ἀπό τά πάθη καί τή σαρκολατρία καί ἀποτελοῦν παραδείγµατα πρός µίµηση.

"Kiev Patriarchate" head threatens to disrupt unification assembly

Kiev, December 10, Interfax - Filaret Denisenko, the leader of the self-proclaimed Kiev Patriarchate, has warned that he and his supporters may disrupt the unification assembly on December 15 if Constantinople does not accept their conditions.

"The Kiev Patriarchate is the largest church, and it depends on us whether we accept what they offer us or not. If it is useful for us, we will accept it, and if it is useless for us, the state, and the Ukrainian church, we simply won't vote and will reject [it]," Filaret said on Monday, according to the television channel TSN.

Hierarchs of the Kiev Patriarchate do not agree with the procedure for holding the assembly proposed by Constantinople, he said.

Τη Ι΄ (10η) του Δεκεμβρίου, μνήμη του Οσίου Πατρός ημών ΘΩΜΑ του Δεφουρκινού.

Θωμάς ο ιερός και θαυμάσιος Πατήρ ημών ήτο κατά τους χρόνους του βασιλέως Λέοντος Α΄ του Σοφού (886- 912). Πατρίδα είχε την γην εκείνην, ήτις ευρίσκεται εις τους πρόποδας του όρους, του καλουμένου Κυμινά, οι γονείς δε αυτού ήσαν άνθρωποι ιδιώται και εν αυταρκεία ζώντες. Όταν δε ο Άγιος έφθασεν εις την ακμήν της ηλικίας του, κατεφρόνησεν όλα τα πράγματα του κόσμου και ζηλώσας την ζωήν των Μοναχών, ενεδύθη το Αγγελικόν Σχήμα και έγινε και αυτός Μοναχός. Όθεν προέκοπτεν εις τους αγώνας, χωρίς να οπισθοδρομή· διότι εξ απαλών ονύχων έτρεφε τον πόθον τούτον εις την καρδίαν του ο αοίδιμος, επειδή συνείθιζε να μεταβαίνη μετά του πατρός του εις τα Μοναστήρια, όταν ήτο παιδίον, και βλέπων την ζωήν των Μοναχών ηγάπα ταύτην και την επόθει.