Ο ΑΓΙΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΥΜΝΟΓΡΑΦΙΑΝ -- του αειμνήστου Στεργίου Σάκκου, Ομ. Καθηγητού Α.Π.Θ.

1. Δόξα της Εκκλησίας, οχύρωμα των πιστών                                                                                                        

Η υμνολογία της Ορθόδοξης Εκκλησίας μας, με τον πλούτο της έκφρασης και την ευαισθησία του λυρισμού της, ζωγραφίζει τη μορφή του μεγαλομάρτυρα Δημητρίου και θεολογώντας με τον δικό της ποιητικό τρόπο εξαίρει την αγία προσωπικότητά του. Μέσα από ένα πλήθος ύμνων και τροπαρίων εκφράζει την αγάπη, την ευγνωμοσύνη και την εκτίμηση της Εκκλησίας προς το άξιο τέκνο της, που την τίμησε και τη δόξασε. Το επαινεί και το εγκωμιάζει ακόμη, διότι με τη ζωή και το μαρτύριό του άφησε ανεκτίμητη κληρονομιά και υπόδειγμα σ΄ όλα τα παιδιά της. Έγινε «ευσεβείας αλείπτης», γυμναστής και προπονητής των πιστών στον αγώνα της ευσεβείας. Οι εκκλησιαστικοί υμνοδοί Ανδρέας Ιεροσολυμίτης, Συμεών Θεσσαλονίκης, Θεοφάνης ο γραπτός, Φιλόθεος ο οικουμενικός πατριάρχης και άλλοι εξυμνούν τον Δημήτριον ως «σοφώτατον εν διδαχαίς και στεφανίτην εν μάρτυσι», «καταυγάσαντα την Εκκλησίαν ταις φωτοβόλοις διδασκαλίαις», «εμπνεύσαντα πανικόν εις τον διάβολον». 

Οικουμενισμός= τό μυστήριο της ανομίας (4ον ) μέρος

΄Υμνοι στα εισόδια της Κυρίας Θεοτόκου

telemaxos doumanis

O Συναξαριστής της ημέρας.

Τρίτη, 23 Οκτωβρίου 2018

Τη ΚΓ΄ (23^η) του Οκτωβρίου, μνήμη του Αγίου Αποστόλου και πρώτου Επισκόπου των Ιεροσολύμων ΙΑΚΩΒΟΥ του Αδελφοθέου.                                                                      

Ιάκωβος ο Αδελφόθεος, ο θείος του Κυρίου Απόστολος και πρώτος Επίσκοπος  Ιεροσολύμων, ήτο από την Ιουδαίαν, υιός ων του μνήστορος Ιωσήφ. Επειδή δε άλλο δεν είναι εις τους ζηλωτάς της ευσεβείας και εναρέτους γλυκύτερον, ως η του δικαίου ενθύμησις, η οποία τους ευφραίνει περισσότερον από ό,τι ο χρυσός τους φιλαργύρους ή τους φιληδόνους το κάλλος του σώματος και επειδή δεν είναι μόνον γλυκεία η του δικαίου ενθύμησις, αλλά και υπερλίαν ωφέλιμος, διότι εμφυτεύει εις τας ψυχάς κέντρον θεϊκού ζήλου και διεγείρει εις την μίμησιν αυτού τους εντυγχάνοντας, δια τούτο θα είπωμεν και ημείς ολίγα τινά δια τον αληθώς και δικαίως δίκαιον όντα και ονομαζόμενον θείον τούτον Ιάκωβον, όστις επλούτησε και της θείας ταύτης επωνυμίας, να λέγηται από όλους τους Αγίους διαφερόντως και εξαιρετώτερα Αδελφόθεος, διότι ουδείς άλλος ηξιώθη να ονομάζηται αδελφός του Χριστού ειμή μόνον αυτός ο αοίδιμος.

ΟΛΟΤΑΧΩΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΘΝΙΚΗΝ ΜΑΣ ΠΟΡΕΙΑΝ -- Τοῦ κ. Δημ. Κ. Κουτσουλέλου Ἐπιτίμου Ἐπόπτου Δημοτικῆς Ἐκπαιδεύσεως

«Ὅσο νὰ σὲ λυπηθεῖ τῆς ἀγάπης ὁ Θεός καὶ νὰ ξημερώσει μιάν αὐγὴ καὶ νὰ σὲ καλέσει ὁ λυτρωμός, ὦ ψυχὴ παραδαρμένη ἀπὸ τὸ κρίμα...». Κωστῆς Παλαμᾶς

Εἶναι ἀναμφισβήτητο ὅτι ἡ σημερινὴ φοβερὴ οἰκονομικὴ κρίση εἶναι ἀποτέλεσμα καὶ καρπὸς τῆς ἠθικῆς, πνευματικῆς καὶ κοινωνικῆς κρίσεως. Προηγήθηκαν καὶ παραμένουν ἡ κατάπτωση καὶ ἡ διαφθορά, ἡ σύγχυση καὶ ἡ νοθεία, ἡ παρακμὴ καὶ ἡ ὑποβάθμιση τῶν ἀξιῶν τῆς ζωῆς, τοῦ ἀνθρώπου καὶ τῆς Κοινωνίας, μὲ ὅλα τὰ δυσάρεστα καὶ ἐκφυλιστικὰ φαινόμενα. Ὅλοι μας διαπιστώνουμε, μὲ λύπη ὅτι ἡ Πατρίδα μας ἔχει ὑποστεῖ, τὰ τελευταῖα ἰδιαίτερα χρόνια, μιὰ λεηλασία. Χιλιάδες τερμίτες ροκανίζουν τὰ θεμέλια τῶν θεσμῶν γιὰ τὴν κατάρρευση τῶν ἰδανικῶν μας, τὴ θεοποίηση τοῦ ἀμοραλισμοῦ, τὴ διαστροφὴ τῆς Ἱστορίας, τὴν καταδημαγώγηση τῶν συνειδήσεων, τὸ βαρβαρισμὸ τῆς γλώσσας, τὴν ἐπικράτηση τῆς χαμέρπειας, τὴν ἀποκοπὴ ἀπ᾽ τὴν παράδοση, τὴν προβολὴ τοῦ εὐδαιμονισμοῦ, τὴν καθιέρωση τῆς ἀναξιοκρατίας, τὸν ἐκτραχηλισμὸ τῆς νεότητας καὶ τὴν ἀποδυνάμωση ἑνὸς Λαοῦ, ποὺ ἡ ἱστορική του μνήμη εἶναι αἱματηρὸς θησαυρός, περηφάνεια καὶ εὐθύνη.

ΙΕΡΟΝ ΗΣΥΧΑΣΤΗΡΙΟΝ ΠΑΝΤΟΚΡΑΤΟΡΟΣ ΜΕΛΙΣΣΟΧΩΡΙΟΥ -- ΙΕΡΑ ΠΑΝΗΓΥΡΙΣ

Φέρεται εἰς γνῶσιν τῶν εὐσεβῶν Χριστιανῶν ὅτι τὴν Κυριακὴ 28^ην  Ὀκτωβρίου 2018, ἑορτὴ τῆς Ἁγίας Σκέπης τῆς Θεοτόκου, ἡ Ἱερὰ Μονή μας πανηγυρίζει. Τὸ πρόγραμμα τῶν Ἱερῶν Ἀκολουθιῶν θὰ ἔχῃ ὡς ἑξῆς:

Πάντοτε η επικληση του Κυρίου.

Γράφοντας «Πρὸς τὸν Θεόδουλον» ὁ Ἅγιος Ἡσύχιος ὁ Πρεσβύτερος τὸν συμβουλεύει πῶς νὰ ἀποφεύγη τοὺς πονηροὺς λογισμοὺς μὲ τοὺς ὁποίους ἀρχίζει καὶ γεννιέται ἡ ἁμαρτία. Τοῦ ἀποκαλύπτει λοιπὸν τὸ μεγάλον μυστικόν, ποὺ εἶναι ἡ «νοερὰ προσευχή», τὸ «Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, ἐλέησόν με», λέγοντας: « Ὅπως εἶναι ἀδύνατο νὰ περάση κανεὶς μεγάλον πέλαγος χωρὶς μεγάλον πλοῖον, ἔτσι εἶναι ἀδύνατον νὰ διώξη κανεὶς τὴν προσβολὴ ἑνὸς πονηροῦ λογισμοῦ χωρὶς τὴν ἐπίκλησιν τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ».

Ἡ πιό ἀδίστακτος δικτατορία: -- Η ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΜΟΔΑΣ -- Τοῦ αειμνήστου Μιχαὴλ Ε. Μιχαηλίδη, Θεολόγου

Κάποιο ἔντυπο σχολίαζε κάποτε τό ἐνδιαφέρον τῶν γυναικῶν μέ τό φιγουρίνι καί τη μόδα, καί ἔγραφε: “ Ἕνα σύνθημα κυκλοφορεῖ ἐντατικά στα χείλη τῶν γυναικῶν: Αὐτό συνηθίζεται, ἐκεῖνο δέ συνηθίζεται! Αὐτό φοριέται, ἐκεῖνο δέ φοριέται! Καί σύμφωνα μέ αὐτή τη μεγάλη... ἐπιταγή, ἑκατομμύρια κυριῶν καί δεσποινίδων κανονίζουν τό ντύσιμό τους, τό κτένισμά τους, τό βάψιμό τους. Ἡ ἄγραφη αὐτή ἐπιταγή ἔχει βαρύτητα, γιά πολλές γυναῖκες, περισσότερο κι ἀπ᾽ τίς δέκα ἐντολές. Αὐτή κυβερνᾶ, ἐπιτάσσει, ἐγκρίνει ἤ ἀπαγορεύει”! Οἱ διαταγές τῆς μόδας ἐπιβάλλονται -χωρίς βία- κι ἔχουν δύναμη μεγαλύτερη κι ἀπ᾽ τίς διαταγές τῶν ἀξιωματικῶν τοῦ στρατοῦ ἤ τά διατάγματα τῶν πλέον αὐταρχικῶν δικτατορικῶν καθεστώτων. Ἡ δέ πειθαρχία τῶν ὀπαδῶν καί αὐτῆς τῆς ξέφρενης καί ἄσεμνης καί ἀναίσχυντης, ἀκόμα, μόδας, εἶναι τόσο πιστή, πού ξεπερνᾶ καί αὐτή τήν ἔσχατη ὑποταγή τῶν δούλων τῆς ρωμαϊκῆς ἐποχῆς.

ΤΑΜΑ ΤΟΥ ΕΘΝΟΥΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΗΣΕ ΤΟ ΕΟΡΤΟΛΟΓΙΟ 2018 – 2019

ΜΙΑ ΠΑΡΗΓΟΡΙΑ ΣΤΗ ΖΟΥΓΚΛΑ ΤΗΣ ΣΥΓΧΡΟΝΗΣ ΕΠΟΧΗΣ

19.10.2018

Εἶναι τὸ μοναδικὸ ἐκκλησιαστικὸ ἑορτολόγιο τῆς Ἰνδίκτου.

1.Τὸ ἑορτολόγιο τοῦ Σωματείου ΟΙ  ΦΙΛΟΙ ΤΟΥ ΤΑΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΕΘΝΟΥΣ, ποὺ κυκλοφορεῖ ἐδῶ καὶ χρόνια, εἶναι, ὡς γνωστόν, ἀπὸ τὴν ἀρχὴ τῆς Ἐκκλησιαστικῆς Πρωτοχρονιᾶς, δηλαδὴ ἀπὸ 1^ης Σεπτεμβρίου.

2.Ἀποτελεῖται ἀπὸ 224 σελίδες, καὶ εἶναι βιβλιοδεμένο καὶ ὄχι καρφιτσωμένο. Ἐκτὸς ἀπὸ τὶς ἑορτὲς ὅλων τῶν ἑορταζόντων τῆς ἡμέρας, ποὺ ἐμπερίεχονται μέχρι τὴν σελίδα 130, πέραν αὐτῶν ὑπάρχουν διάφορα, πολὺ ἐνδιαφέροντα καὶ λίαν εὔχρηστα θέματα, ὅπως ἡ κατάσταση τῶν περιεχομένων:

Τη ΚΒ΄ (22α) του Οκτωβρίου, μνήμη των Αγίων Μαρτύρων ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ Επισκόπου και ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ, ΑΝΝΗΣ τε και ΕΛΙΣΑΒΕΤ, ΘΕΟΔΟΤΗΣ και ΓΛΥΚΕΡΙΑΣ.

Αλέξανδρος ο Άγιος Μάρτυς ήτο Επίσκοπος και επειδή δια της διδασκαλίας του ωδήγει εις την πίστιν του Χριστού πολλούς Έλληνας και τους εβάπτιζεν, εκρατήθη από τον ηγεμόνα, από τον οποίον πολλάς τιμωρίας υπομείνας κατεξεσχίσθη και ηναγκάζετο να θυσιάση εις τα είδωλα, αλλά δεν επείσθη. Όθεν βλέπων την γενναιότητα και υπομονήν του ο στρατιώτης Ηράκλειος επίστευσεν εις τον Χριστόν· δια τούτο και αυτός σφόδρα τιμωρηθείς πρότερον, τελευταίον απεκεφαλίσθη και έλαβεν ο αοίδιμος του Μαρτυρίου τον στέφανον.

2018 / 10 / 21 Κυριακή ΣΤ ΛΟΥΚΑ Σταγιάτες

Μάθημα αποδομήσεως κι αριστερής ιδεοληψίας

Οι αλλαγές στην ύλη και στον τρόπο διδασκαλίας της Ιστορίας προσβάλλουν την εθνική ευαισθησία μας

Από τον Κωνσταντίνο Χολέβα

Το Ινστιτούτο Εκπαιδευτικής Πολιτικής (ΙΕΠ) επιχειρεί να επαναφέρει στα σχολικά βιβλία Ιστορίας το πνεύμα του «συνωστισμού». Οι προτεινόμενες αλλαγές στην ύλη και στον τρόπο διδασκαλίας του μαθήματος της Ιστορίας προσβάλλουν την εθνική μας ευαισθησία και προκαλούν τις αντιδράσεις των ειδικών. Παραθέτω τα συμπεράσματα από την ανακοίνωση της Πανελληνίου Ενώσεως Φιλολόγων (ΠΕΦ), η οποία θεωρεί ότι η νέα ύλη για τη σχολική Ιστορία:

Άγιον Πνεύμα και Εκκλησία στην Πατερική Παράδοση -- Πρωτοπρεσβύτερος Θεόδωρος Ζήση

1.Η εκτός της Εκκλησίας δράσις του Αγίου Πνεύματος.

α'. Άγιον Πνεύμα και Εκκλησία.

Η ζωή και η ύπαρξις της Εκκλησίας συνδέονται στενώτατα προς την εν αυτή παρουσίαν του Αγίου Πνεύματος. Η Πεντηκοστή, κατά την οποί­αν απεστάλη το Άγιον Πνεύμα εις τους αποστόλους, ίνα μένη εις τον αιώνα μετ' αυτών και οδηγή αυτούς εις πάσαν την αλήθειαν, αποτελεί την γενέθλιον της Εκκλησίας ημέραν· "ει μη Πνεύμα παρήν, ουκ αν συνέστη η Εκ­κλησία, ει δε συνίσταται η Εκκλησία, εύδηλον ότι το Πνεύμα πάρεστιν", παρατηρεί ο ιερός Χρυσόστομος εις ομιλίαν του εις την Πεντηκοστήν[1]. Η εσωτέρα υφή και δομή της Εκκλησίας, η όλη υπόστασις αυτής είναι πνευ­ματική.

Ως προς την ιδιαιτέραν θέσιν, ην εν τη Εκκλησία έχουν ο Χριστός και το Άγιον Πνεύμα, διδάσκεται υπό των Πατέρων και υπό νεωτέρων περί Εκ­κλησίας και Πνεύματος καθορισμών ότι ο Χριστός αποτελεί την κεφαλήν, το δε Άγιον Πνεύμα την ψυχήν της Εκκλησίας, την ζωοποιούσαν το σώμα αυτής και συνδέουσαν τα μέλη προς την κεφαλήν και προς άλληλα[2].

π. ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΑΓΓΕΛΑΚΑΚΗΣ - ΗΡΘΕ Η ΩΡΑ ΝΑ ΠΑΡΕΙ Ο ΚΑΘΕΝΑΣ ΤΙΣ ΤΕΛΙΚΕΣ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΤΟΥ

Joint Statement of the Serbian and Antiochian Orthodox Patriarchates -- Κοινή δήλωσις των Πατριαρχείων Σερβίας και Αντιοχείας

2018-10-19

Joint Statement of the Serbian and Antiochian Orthodox Patriarchates
Irenic & Official visit of His Beatitude Patriarch JOHN X to the Serbian Orthodox Church
From October 11th to 19th, 2018

BELGRADE – 19th of October 2018 - This historical visit, the first since Antiochian Orthodox Patriarch THEODOSIOS VI (Abou-Rjaili) visited Belgrade, was made in the context of the difficult and painful circumstances that are facing the Antiochian Orthodox Church in Syria, Lebanon and the Middle East. This visit also coincides with the crisis that is currently facing the world-wide Orthodox Church, where developments are evolving rapidly and in a disturbing manner, and could lead to the occurrence of permanent detrimental impacts on the bonds of communion, peace and unity between brothers.

Ύμνοι στα εισόδια της Κυρίας Θεοτόκου

telemaxos doumanis

O Συναξαριστής της ημέρας.

Δευτέρα, 22 Οκτωβρίου 2018

Τη ΚΒ΄ (22^α) Οκτωβρίου, μνήμη του Οσίου Πατρός ημών και Ισαποστόλου ΑΒΕΡΚΙΟΥ  Επισκόπου Ιεραπόλεως του θαυματουργού.                                                                                                                          

Αβέρκιος ο εν Αγίοις Πατήρ ημών ήτο Αρχιερεύς εις πόλιν τινά της Φρυγίας Σαλουταρίας καλουμένην Ιεράπολιν, κατά τους χρόνους Μάρκου Αντωνίνου ρξα΄- ρπ΄ (161-180) και Λευκίου των ασεβών βασιλέων, από τους οποίους εγράφησαν διατάγματα και επέμφθησαν εις όλα τα φρούρια και τας πόλεις των Ρωμαίων, προστάσσοντα να προσκυνώσιν όλοι τους θεούς των Ελλήνων και να θυσιάζωσιν επιμελώς εις αυτούς. Κατ’ εκείνον τον καιρόν ήτο ηγεμών εις την Φρυγίαν άρχων τις, ονόματι Πούπλιος, όστις, ιδών τα των βασιλέων δόγματα, προσέταξε να τελέσωσιν όλοι της επαρχίας αυτού κοινήν εορτήν, προσφέροντες κατά την συνήθειαν αυτών σπονδάς και θυσίας εις τους δαίμονας.

Ὁ Ἅγιος Διάδοχος Φωτικῆς (Β. Ἤπειρος) στὰ «Ἑκατὸν Πρακτικὰ Κεφάλαιά»:

«Ὅλοι οἱ ἄνθρωποι εἴμαστε πλασμένοι κατ᾽ εἰκόνα τοῦ Θεοῦ. Τὸ “καθ᾽ ὁμοίωσιν” ὅμως τὸ ἔχουν μόνον ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι μὲ πολλὴν ἀγάπην ὑποδούλωσαν τὴν ἐλευθερία τους στὸν Θεόν. Γιατὶ ὅταν δὲν ἀνήκουμε στοὺς ἑαυτούς μας, τὸτε εἴμαστε ὅμοιοι μὲ Ἐκεῖνον, ποὺ μᾶς συμφιλίωσε μὲ τὸν ἑαυτόν Του μέσῳ τῆς ἀγάπης. Αὐτὸ δὲν μπορεῖ κανεὶς νὰ τὸ ἐπιτύχη, ἂν δὲν πείση τὴν ψυχή του νὰ μὴ δελεάζεται ἀπὸ τὴν εὔκολη δόξα τοῦ κόσμου τούτου».

Δια να εννοήση δε ο καθείς πόσον μισητή υπήρξε δια την Μητέρα του Θεού η βλάσφημος αίρεσις του Νεστορίου

Θα αναφέρωμεν εδώ, την ιστορίαν την οποίαν διηγούνται οι πατέρες του Λειμωναρίου Σωφρόνιος και Ιωάννης, οι οποίοι γράφουν ούτως: Επήγαμεν εις τον αββάν Κυριακόν τον πρεσβύτερον της Λαύρας του Καλαμώνος, ήτις κείται πλησίον του Ιορδάνου, ο οποίος μας είπε ταύτα. Εν μια των ημερών είδον καθ’ ύπνους την Κυρίαν Θεοτόκον με λαμπρόν και φωτεινόν πρόσωπον, ενδεδυμένην με πορφυρούν ιμάτιον και ακολουθουμένην από δύο ιεροπρεπείς άνδρας, η οποία εστέκετο έξω από το κελλίον μου· εγώ δε εγνώρισα ότι είναι η Δέσποινα Θεοτόκος, και ότι οι δύο άνδρες οι συν Αυτή ήταν οι Άγιοι Ιωάννης ο Βαπτιστής και Ιωάννης ο Θεολόγος. Όθεν εξήλθον από το κελλίον μου και προσκυνήσας την Κυρίαν Θεοτόκον, παρεκάλουν Αυτήν να εισέλθη δια να ευλογήση το κελλίον μου· η δε Θεοτόκος δεν έστεργε παντελώς· επειδή δε εγώ πολλήν ώραν παρεκάλουν Αυτήν λέγων, «μη αποστραφήτω, ω Δέσποινα, ο δούλος Σου εντροπιασμένος από Σου και ωνειδισμένος» και άλλα παρόμοια, Εκείνη βλέπουσα προς εμέ απεκρίθη μοι λέγουσα· «έχεις τον εχθρόν μου μέσα εις το κελλίον σου και πως ζητείς να εισέλθω εις συτό»; Και τούτο ειπούσα έγινε άφαντος.

ΚΑΙ ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΝ ΕΙΣ ΤΗΝ ΙΣΛΑΜΟΠΟΙΗΣΙΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΚΑΙ ΠΡΟΚΑΛΟΥΝ ΟΙ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΑΙ ΜΑΣ – του αειμνήστου Γεωργίου Ζερβού

Πολλοί Σεβασμιώτατοι Μητροπολῖται τῆς Ἐκκλησίας μας ἔχουν ταραχθῆ ἀπὸ τὴν κατακραυγὴν τοῦ πιστοῦ λαοῦ, διὰ τὴν μὴ ἀντίδρασίν τους εἰς τὴν ἀνέγερσιν τοῦ Μουσουλμανικοῦ τεμένους. Ὡρισμένοι ἐξ αὐτῶν δικαιολογοῦν τὴν στάσιν των ὑποστηρίζοντες ὅτι ἔπρεπε νὰ ἐξυπηρετηθοῦν αἱ λατρευτικαὶ ἀνάγκαι τῶν Μουσουλμάνων. Ἀναγνωρίζομεν τὰς ἀνάγκας αὐτάς, ἀλλὰ ἔπρεπε αὗται νὰ ἱκανοποιηθοῦν μὲ τὴν ἀνέγερσιν τεμένους (μὲ Μουφτήν) εἰς τὸ κέντρον τῶν Ἀθηνῶν; Ἡ κατασκευὴ ἑνὸς τζαμιοῦ δὲν ἦτο ἀρκετὸν διὰ τὴν προσευχή των; Γνωρίζουν οἱ Σεβ. Μητροπολῖται, ποὺ προβάλλουν τὸν προαναφερόμενον ἰσχυρισμόν ὅτι ἱκανοποιοῦν τὰς ἀνάγκας χιλιάδων παρανόμως ἐγκατασταθέντων Μουσουλμάνων; Γνωρίζουν οἱ Σεβ. Μητροπολῖται ὅτι δι᾽ αὐτοῦ τοῦ τρόπου θέτουν τὰς προϋποθέσεις διὰ τὴν νομιμοποίησιν τοῦ παρανόμως ἐγκατασταθέντος Μουσουλμανικοῦ πληθυσμοῦ εἰς τὴν Ἑλλάδα;

Τη ΚΑ΄ (21ην) Οκτωβρίου, μνήμη του Αγίου Νεομάρτυρος ΙΩΑΝΝΟΥ του εκ Μονεμβασίας, τελειωθέντος εν ταις βασάνοις κατά την Λάρισαν, εν έτει αψογ΄ (1773).

Ιωάννης ο νεοφανής Μάρτυς του Χριστού ήτο από την περιφανή Πελοπόννησον, από τα μέρη της Μονεμβασίας, νέος την ηλικίαν έως δεκαπέντε ετών, πεπαιδευμένος τα ιερά γράμματα· και ο μεν πατήρ αυτού Ιερεύς ων κατήγετο από εν χωρίον καλούμενον Γεράκι, τιμώμενον με θρόνον Επισκοπής παρά της Μητροπόλεως Μονεμβασίας, η δε μήτηρ αυτού ήτο από εν χωρίον της Μονεμβασίας, Γούβες επιλεγόμενον. Κατά δε τον καιρόν όπου η Πελοπόννησος εστέναζεν υπό τον ζυγόν των Τούρκων κατά το έτος 1770, δια τας τότε περιστάσεις, επιδραμόντες πλήθος Αλβανών ηχμαλώτιζον τους εκεί Χριστιανούς, κατέλαβον δε τότε και το χωρίον του Μάρτυρος και τον μεν πατέρα αυτού απέκοψαν εν μαχαίρα, αυτόν δε και την μητέρα αυτού αιχμαλωτίσαντες επήραν μαζί των και τους επήγαν εις την Λάρισαν, εκεί δε επωλήθησαν δις και τρις ο καθ’ εις ξεχωριστά, ύστερον δε επωλήθησαν και οι δύο ομού εις ένα Αγαρηνόν Θεσσαλονικέα, όστις, επειδή δεν είχε τέκνον, επεθύμει πολύ, τόσον αυτός όσον και η γυνή αυτού, να υιοθετήσωσι τον ευλογημένον Ιωάννην.

ΠΑΤΗΡ ΚΛΕΟΜΕΝΗΣ - ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ ΜΕ ΤΟ ΦΥΛΑΚΙΣΜΕΝΟ ΘΩΜΑ