«Δος αίμα και λάβε πνεύμα» - του αειμνήστου Ιωάννου Κορναράκη Ομ. Καθ. Θεολογικής Παν. Αθηνών

Οι υπηρεσίες της σύγχρονης ψυχολογίας στην βελτίωση των όρων της ζωής του ανθρώπου είναι ασφαλώς όχι απλώς αξιόλογες αλλά και επαινετές. Η ευρεία διάδοση των ψυχολογικών γνώσεων συνετέλεσε και συντελεί στην κατανόηση του ανθρώπου από τον άνθρωπο σε όλες τις εκδηλώσεις του και τις μορφές ή τους τομείς της ζωής του. Η συνεχώς σωρευμένη ψυχολογική εμπειρία, από τη μεθοδική έρευνα ή το αυθόρμητο και τυχαίο ψυχολογικό γεγονός, τίθεται συνεχώς στην υπηρεσία της βελτιώσεως και εξομαλύνσεως της καθημερινής ζωής του ανθρώπου. Αυτό σημαίνει ότι η πορεία της ζωής του ανθρώπου διαποτίζεται συνεχώς από το πνεύμα της ψυχολογίας «για ένα καλύτερο σήμερα»! Ό,τι είναι ψυχολογικό, είναι χρήσιμο σαν δείκτης ζωής, Ενώ κάθε «αψυχολόγητο» θεωρείται σαν κάτι σχεδόν … απάνθρωπο!

Η τάση αυτή να «ψυχολογοποιούμε» την ύπαρξη και τη δράση του ανθρώπου είναι πολύ χρήσιμη, αλλά. .. μέχρις ενός σημείου! Πέρα από αυτό το σημείο αρχίζει η κατάχρηση του πνεύματος της ψυχολογίας. Οι επιστήμονες στην περίπτωση αυτή μιλούν για «ψυχολογιαρχία» (Psychologismus). Σύμφωνα με την τάση αυτή, στην περιοχή της επιστημονικής ψυχολογικής ερεύνης, τα πάντα ανάγονται σε ψυχολογικά αίτια και άγονται σε ψυχολογικούς σκοπούς.

Πρωτοπρ. Νικόλαος Μανώλης, Απάντηση στον ''Ορθόδοξο Τύπο'' [ΒΙΝΤΕΟ 2017]

Εξομολογείσθε τω Κυρίω~Ψαλμός ΡΛΕ'.135 -- Orthodox Hymns

O Συναξαριστής της ημέρας.

Δευτέρα, 26 Ιουνίου 2017

Δαυΐδ του εν Θεσσαλονίκη, Ανθίωνος οσίων, Ιωάννου επισκόπου Γοτθίας.

Ὁ Ὅσιος Δαβὶδ καταγόταν ἀπὸ τὴ βόρεια Μεσοποταμία, ποὺ ἦταν μεγάλο μοναστικὸ κέντρο, καὶ ἐγεννήθηκε περὶ τὸ 450 μ.Χ. Γιὰ λόγους ποὺ δὲν ἀναφέρονται ἦλθε στὴ Θεσσαλονίκη μαζὶ μὲ τὸ μοναχὸ Ἀδολᾶ. Κατὰ τὸ βιογράφο τους ὁ Ὅσιος εἰσῆλθε ἀρχικὰ στὴ μονὴ τῶν Ἁγίων Μαρτύρων Θεοδώρου καὶ Μερκουρίου, ἐπιλεγομένη Κουκουλλιατῶν, τῆς ὁποίας ἡ τοποθεσία προσδιορίζεται «ἐν τῷ ἀρκτικῷ μέρει τῆς πόλεως πλησίον τοῦ τείχους ἐν ᾧ ἐστι τὸ παραπόρτιον τῶν Ἀπροΐτων». Τὸ προσωνύμιο «Κουκουλλιατῶν» ἢ «Κουκουλλατῶν» δηλώνει τοὺς μοναχοὺς ποὺ ἔφεραν κουκούλιο, ἴσως κατὰ ἰδιάζοντα τρόπο, ἂν κρίνει κανεὶς ἀπὸ τὶς σωζόμενες ἀπεικονίσεις τοῦ Ὁσίου, δηλαδὴ ριγμένο στοὺς ὤμους. Ἡ θέση τῆς μονῆς πρέπει νὰ ἀναζητηθεῖ βορειοανατολικὰ τῆς Ἀκροπόλεως, ἐκεῖ ὅπου ἀναγνωρίζεται τὸ τοπωνύμιο «Κῆπος τοῦ Προβατᾶ».

Ο πεινασμένος οδοιπόρος

Η μονή των Ιβήρων είναι πολύ φιλόξενο μοναστήρι. Αυτό αποδίδεται και στο ακόλουθο περιστατικό: 
Ένας φτωχός εργάτης, κουρασμένος από το δρόμο έφτασε το μεσημέρι πεινασμένος στην πύλη της μονής. Ζήτησε μόνο λίγο ψωμί από τον πορτάρη, γιατί βιαζόταν να συνεχίσει την πορεία του. 
Ο πορτάρης, άγνωστο γιατί, δεν του έδωσε οπότε ο φτωχός αναστέναξε βαθιά και έφυγε νηστικός. 
Ανεβαίνοντας προς τις Καρυές, σταμάτησε για λίγο στη σκιά ενός δέντρου. Λυπημένος και κουρασμένος καθώς ήταν, ξάπλωσε καταγής. 
Ξαφνικά ακούει βήματα να πλησιάζουν. Ανασηκώνεται και βλέπει μπροστά του μια γυναίκα με ένα βρέφος στην αγκαλιά. Με ύφος συμπαθητικό και φωνή γλυκιά τον ερωτά: 
- Τι έχεις; Μήπως είσαι άρρωστος; 
- Όχι, απάντησε εκείνος, αλλά πεινώ. Παρακάλεσα τον θυρωρό της μονής Ιβήρων να μου δώσει ψωμί , αλλά δεν μου έδωσε. 
- Άκου, παιδί μου. Δεν πρέπει να παραπονείσαι για τον θυρωρό. Θυρωρός αυτής της μονής είμαι εγώ. Να επιστρέψεις αμέσως και να ζητήσεις ψωμί εκ μέρους μου. Κι αν δεν σου δώσουν ,πλήρωσέ το με αυτά τα χρήματα. Σε περιμένω εδώ. Λέγοντας αυτά έδωσε στον εργάτη τρία φλουριά. Εκείνος, ανύποπτος για όσα έβλεπε και άκουγε, ξεκίνησε για το μοναστήρι. Χτύπησε την πύλη και κρατώντας επιδεικτικά τα χρήματα ζήτησε και πάλι από τον θυρωρό ψωμί, χωρίς να παραλείψει να αναφέρει τη συνομιλία του με τη γυναίκα. Όταν άκουσε ο μοναχός για γυναίκα και είδε τα σπάνια νομίσματα , κατάλαβε ότι πρόκειται για θαύμα. Χτύπησε την καμπάνα, συγκεντρώθηκαν οι αδελφοί και άκουσαν με θαυμασμό το παράδοξο γεγονός. Διαπίστωσαν μάλιστα ότι τα νομίσματα εκείνα ήσαν αφιερωμένα από πολλά χρόνια στη θαυματουργή εικόνα. Βλέποντας όμως η Παναγία την ανάγκη του φτωχού , τα παρέλαβε και του τα έδωσε με μητρική ευσπλαχνία. Οι μοναχοί με φόβο και ευλάβεια τα επανέφεραν στην εικόνα της Πορταϊτισσας , η οποία με το θαύμα αυτό τους δίδαξε τη μεγάλη αρετή της φιλοξενίας.

π. Θεόδωρος Ζήσης : Θα καταντήσουμε ένα έθνος ασεβές

Ενώ ο Σταυρός είναι η σημαία μας μέσα στο Βυζάντιο, δυστυχώς τον τελευταίο καιρό έχει αρχίσει μία απαράδεκτη προσπάθεια βλασφημίας του αγίου Σταυρού, απορρίψεως του Τιμίου Σταυρού. Όχι μόνο δεν σέβονται πλέον και πολλοί Έλληνες τον Τίμιο Σταυρό, αλλά μερικοί μεθοδεύουν να διώξουν το Σταυρό από τις αίθουσες των δικαστηρίων, από τις αίθουσες των σχολείων, να διώξουν το Σταυρό από τα εθνόσημα της αστυνομίας… Αντιλαμβάνεστε λοιπόν ότι όπως πάμε, θα καταντήσουμε ένα έθνος ασεβές. Μάχρι τώρα ο Θεός μάς προστάτευε γιατί δεν ντρεπόμασταν να ομολογούμε ότι είμαστε Χριστιανοί… Παρακολουθείτε τον τελευταίο καιρό πόση συζήτηση γίνεται για τα θρησκευτικά σύμβολα. Και έχουν ξεσηκωθεί οι εκκλησιομάχοι όλοι, στους οποίους εκκλησιομάχους όμως εμείς δίνουμε δύναμη, μερικές φορές τους ανεβάζουμε και στην εξουσία με την ψήφο μας, όλοι λοιπόν αυτοί οι εκκλησιομάχοι τώρα μεθοδεύουν, προγραμματίζουν με υπουργικές αποφάσεις, με σχολικές αποφάσεις, με εκπαιδευτικές αποφάσεις να φύγουν τα θρησκευτικά σύμβολα, ακόμη και ο Τίμιος Σταυρός. Και ποια σχέση έχουν όλα αυτά με το Γένος μας των Ρωμηών, των Ορθοδόξων; 

***

Ο Αλέξανδρος άφησε ένα σχόλιο για την ανάρτησή σας "π. Θεόδωρος Ζήσης : Θα κατ...": 

Ο σταυρός φεύγει αλλά οι καρδιές εξαπλώνονται. Και όπου δεν φεύγει, σταυρός και καρδιά συνυπάρχουν.... Και γενικά η καρδιά με οποιοδήποτε θρησκευτικό σύμβολο συνυπάρχει χωρίς κανείς να νιώθει άσχημα ή ότι αυτό είναι βλάσφημο.... Δυστυχώς αυτό δεν το βλέπουν και κανείς δεν το αναφέρει και αυτό οφείλεται στο ότι έχουν άγνοια κινδύνου και δεν κάνουν την ταύτιση της επέλασης του εν λόγω συμβόλου με τα πιστεύω και με τους στόχους της παπικής αίρεσης....
Αναγνωρίζετε ότι όλοι οι εκκλησιομάχοι έχουν ξεσηκωθεί όμως δεν βλέπετε ότι όλοι αυτοί αναγνωρίζουν και χρησιμοποιούν ένα σύμβολο που ενώνει τους πάντες στο όνομα της ζωής, του Θεού και της αγάπης είτε είναι Χριστιανοί, είτε Μουσουλμάνοι, είτε Εβραίοι, είτε Βουδιστές, είτε ομοφυλόφιλοι, είτε άθεοι, είτε σατανιστές είτε οτιδήποτε. Το σύμβολο της καρδιάς.... Μόλις οι γενιές του facebook, του twitter, του instagram και γενικά όλων των κοινωνικών δικτύων μεγαλώσουν λίγο ακόμα τότε θα δείτε την καρδιά να κυριαρχεί παντού (όχι ότι ήδη δεν κυριαρχεί αλλά θα ενταθεί ακόμα περισσότερο) και αυτό γιατί καθημερινά ο κάθε άνθρωπος είτε την χρησιμοποιεί πολλές φορές για να εκφράσει τα πιο όμορφα αισθήματά του (είτε σκέτη είτε μέσω των emoji) είτε την αποδέχεται και την έχει συνηθίσει να την βλέπει να την χρησιμοποιεί ο περίγυρός του....

Του αείμνηστου Ιωάννου Κορναράκη Καθ. Πανεπιστημίου Αθηνών

Η ᾿Ορθόδοξη ᾿Εκκλησία, ὡς ὁ μοναδικὸς κάτοχος τῆς ἀποκεκαλυμμένης ἀληθείας περὶ τοῦ ἀληθινοῦ Θεοῦ, δὲν μπορεῖ νὰ συμμετέχει ἢ νὰ σχετίζεται, μὲ ὁποιοδήποτε τρόπο, μὲ διαχριστιανικὲς ἢ διαθρησκειακὲς δραστηριότητες.

Δὲν μπορεῖ ἑπομένως νὰ ἀναγνωρίζει τὴν αἵρεση ὡς «ἐκκλησία», μέσῳ τοῦ Διαχριστιανικοῦ Συγκρητισμοῦ. Ο ἀποστολικός, ἐν προκειμένῳ, λόγος εἶναι σαφής: «Μὴ γίνεσθε ἑτεροζυγοῦντες ἀπίστοις· τίς γὰρ μετοχὴ δικαιοσύνῃ καὶ ἀνομίᾳ, ἢ τίς κοινωνία φωτὶ πρὸ σκότος; τίς δὲ συμφώνησις Χριστοῦ πρὸς Βελίαρ, ἢ τίς μερὶς πιστῷ μετὰ ἀπίστου; τίς δὲ συκατάθεσις ναῷ Θεοῦ μετὰ εἰδώλων; ἡμεῖς γὰρ ναὸς Θεοῦ ἐσμὲν ζῶντος». (Βʹ Κορ. ϛʹ 14-16).

Ποιους νομίζουν ότι εξαπατούν; Τοποθετούν την λέξη Θεός αντί Χριστός οι Οικουμενιστές στις ευχές τους για το Ραμαζάνι. Που ομολογιακό φρόνημα….

ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΑΘΜ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΠΡΟΕΔΡΟ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΜΟΥΣΟΥΛΜΑΝΟΥΣ ΠΟΛΙΤΕΣ ΤΗΣ ΑΙΓΥΠΤΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΛΟΚΛΗΡΩΣΗ ΤΟΥ ΡΑΜΑΖΑΝΙΟΥ

24/06/2017

Με την ευκαιρία της ολοκλήρωσης του ιερού μηνός του Ραμαζανίου, επιθυμώ να εκφράσω τις ειλικρινείς και φιλάδελφες ευχές μου προς την ευλογημένη χώρα μας την Αίγυπτο, αλλά και προς όλους τους Μουσουλμάνους στην ευρύτερη περιοχή της Μέσης Ανατολής, με την ελπίδα η Ειρήνη του Θεού, κοινός παρανομαστής του αξιακού συστήματος όλων των θρησκευτικών παραδόσεων που άνθισαν στην περιοχή, να πρυτανεύσει έναντι κάθε προσπαθείας παρεκτροπής προς το διχασμό και τη βία. Δυστυχώς, φέτος την Αίγυπτο έχουν σημαδέψει απεχθή τρομοκρατικά γεγονότα, με την απαξίωση της ζωής αθώων αμάχων αδελφών μας, οι οποίοι πλήρωσαν βαρύ φόρο αίματος στο βωμό του ατέρμονου τρομοκρατικού παραλογισμού. Προσεύχομαι νυχθημερόν προς τον Θεό της Ειρήνης, της Αγάπης και της Καταλλαγής, να κλείσει επιτέλους ο φαύλος κύκλος της βίας. Προσεύχομαι νυχθημερόν, όπως το ήθος της διαλεκτικής αγάπης, αποστομώσει τους αδιέξοδους πολεμικούς μονολόγους. Ιδιαίτερο εόρτιο χαιρετισμό, με αισθήματα ειλικρινούς αγάπης και τιμής, απευθύνω πρός τον Εξοχώτατο Πρόεδρο της Αραβικής Δημοκρατίας της Αιγύπτου, κ.Αμπντέλ Φατάχ αλ Σίσι, με την ευχή να του δίδει ο Θεός δύναμη στα ευθυνοφόρα καθήκοντά του, για την πρόοδο και την ευημερία του λαού. Στην ευθυνοφόρο του αυτή προσπάθεια να χαράξει μια νέα προοπτική για την ευλογημένη μας Αίγυπτο, προοπτική που θα απευθύνεται σε όλους ανεξαιρέτως τους πολίτες, ανεξαρτήτως θρησκευτικού αυτοπροσδιορισμού, τον συνοδεύουν οι συνεχείς προς τον Ένα και Μοναδικό Δημιουργό Θεό προσευχές μας. Ο Πάπας και Πατριάρχης Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής Θ Ε Ο Δ Ω Ρ Ο Σ Β’ Εν τη Μεγάλη Πόλει της Αλεξανδρείας τη 24η Ιουνίου 2017

Του αγίου Μάρκου του Ασκητού:

Πρέπει, λοιπόν, ως λογικοί που είμεθα, να μάθωμεν ότι οι πειρασμοί και αι διάφοροι θλίψεις αποστέλλονται από τον Θεόν δια την ψυχικήν ωφέλειάν μας και ότι δι’ αυτών ο Κύριος μας παρέχει πολλάς ευεργεσίας. Πρώτον, ότι δια των πειρασμών αποκαλύπτονται οι πονηροί λογισμοί, οι οποίοι μας διακατέχουν κρυπτώς. Κατόπιν αφού τους ανακαλύψωμεν, γνωρίζοντες την αθλιότητά μας αυτήν, προσθέτομεν εις την ψυχήν μας ταπεινοφροσύνην αληθινήν και ασχημάτιστον. Εξ άλλου αποκαλύπτεται και η ματαία οίησίς μας κατά το ψαλμικόν, «διέκυψαν πάντες οι εργαζόμενοι την ανομίαν, όπως αν εξολοθρευθώσιν εις τον αιώνα του αιώνος».

ΧΛΙΑΡΟΙ ΚΑΙ ΕΜΕΤΙΚΟΙ --- Του Πρωτοπρεσβυτέρου Διονυσίου Τάτση

Οι άνθρωποι της εποχής μας εύκολα συμβιβάζονται με ό,τι προβάλλεται ως σύγχρονο, μοντέρνο και προοδευτικό, γιατί πιστεύουν ότι έτσι θα κάνουν τη ζωή τους πιό ευχάριστη. Δεν έχουν ηθικές αρχές και δέν αντιδρούν. Είναι παθητικοί αποδέκτες των όσων οι επιτήδειοι προτείνουν, αδιαφορώντας αν πολλά από αυτά είναι ηθικά και θεάρεαστα. Την ίδια περίπου νοοτροπία έχουν και οι περισσότεροι χριστιανοί! Ενώ δέχονται τη διδασκαλία του Χριστού και θεωρούν την Εκκλησία Του κιβωτό σωτηρίας, παραμένουν συμβιβασμένοι με το κυριαρχούν κοσμικό φρόνημα, γεγονός που αποκαλύπτει ότι η χριστιανική τους ιδιότητα πολύ λίγο τους επηρεάζει. Γι᾽ αυτό και είναι ιδιαίτερα επίκαιροι οι φοβεροί λόγοι της Αποκαλύψεως προς τον Επίσκοπο της Εκκλησίας της Λαοδικείας: «Οίδά σου τα έργα, ότι ούτε ψυχρός ει ούτε ζεστός· όφελον ψυχρός ης ή ζεστός. Ούτως ότι χλιαρός ει, και ούτε ζεστός ούτε ψυχρός, μέλλω σε εμέσαι εκ του στόματός μου»(γ´ 15-16 ). Δηλαδή, ξέρω καλά τα έργα σου:

Άλμα στην αιωνιότητα. Ματθαίος· ο τελώνης που έγινε απόστολος! -- του αειμνήστου Στεργίου Σάκκου, Ομ. Καθηγητού ΑΠΘ

Η μετάνοια είναι η πιο μεγάλη παραχώρηση του Θεού στον αμαρτωλό άνθρωπο, αλλά και η πιο γενναία και ηρωϊκή ανθρώπινη πράξη. Είναι ένα άλμα, το οποίο επιτελεί ο αμαρτωλός με τη βοήθεια της πίστεως, για να μπει έτσι στη σφαίρα της χάριτος, όπου όλα είναι τέλεια και άγια, διότι η αγάπη του Θεού γνωρίζει να λαμπρύνει και να αξιοποιεί θετικά και τα πιο μελανά και αρνητικά στοιχεία του ανθρώπου. Αυτό το γενναίο άλμα της μετανοίας, με τις ασύλληπτες συνέπειές του, μπορούμε να μελετήσουμε απλά, αλλά και πολύ καθαρά στην αγιασμένη μορφή του ευαγγελιστού Ματθαίου, του τελώνη, που έγινε απόστολος του Χριστού.

Η θεία πρόσκληση.

Στην Καπερναούμ, την «ιδίαν πόλιν» του Ιησού, κατοικεί και εργάζεται ο Ματθαίος. Εκεί, στο μέσον μιας ημέρας γεμάτης σημεία και διδαχές, ο Κύριος περνώντας μπροστά από το «τελωνείο» του Ματθαίου τον βλέπει και του απευθύνει το κάλεσμα· «ακολούθει μοι». Κι εκείνος εγκαταλείποντας την ίδια στιγμή τις εκκρεμότητες του τελωνικού του γραφείου, κλείνει μια για πάντα τους παλιούς λογαριασμούς και «αναστάς ηκολούθησεν αυτώ».

Ένας ανόητος θεανθρωπολόγος !

Πηγή : http://kyprianoscy.blogspot.ca/

Στό παρελθόν ένας φλύαρος θεολόγος, όπως είναι οι περισσότεροι σήμερα, αφού μάζεψε τά σκουπίδια μου (σχόλια) από τό ιστολόγιό του, μέ πέταξε στόν κάδο αποκομιδής απορριμάτων. Έκτοτε παραμένω εκεί, σέ μιά γειτονιά - απεργούν οι συμβασιούχοι εργαζόμενοι στήν καθαριότητα - περιμένοντας κάποιον πεινασμένο ή γυμνητεύοντα, νά μέ μαζέψει. Ίσως είναι χριστιανός, οπότε μπορεί νά τού φανώ καί σέ κάτι άλλο χρήσιμος.

Μέ τόν εν λόγω θεολόγο συναντήθηκα απρόσμενα σέ ιστολόγιο. Ένας ανώνυμος - κατά πάσαν πιθανότητα είναι ο ίδιος - αντί σχολίου άφησε έναν δεσμό (*), στόν οποίο γράφει ο αυτοαποκαλούμενος "θεανθρωπολόγος" καί "θεολογών ορθοδόξως", μέ φαράσι καί μέ σκούπα. Βρήκε κάτι σκουπίδια νά πετάξει καί αυτά ήταν κρυμμένα «πίσω από τήν διακοπή Μνημοσύνου τού Μητροπολίτη Σιδηροκάστρου κ. Μακαρίου». Τήν διακοπή Μνημοσύνου ενήργησε ο π. Φώτιος Τζούρας, ένας ταπεινός Λευίτης.

Αφού, λοιπόν, διάβασα τί γράφει ο θεανθρωπολόγος, έγραψα σχολιαστικά τά κατωτέρω.

Ο Γάμος Ομοφυλοφίλων και το Τέλος του Κόσμου (προφητική ρήση)

γράφει ο π. Νικόλαος Μανώλης

        Ακόμα ηχούν στα αφτιά μου τα ιερά λόγια του αγίου γέροντός μου πατρός Αγάθωνος, καθηγουμένου της Ιεράς Μονής Κωνσταμονίτου, για τον γάμο των Ομοφυλοφίλων. “Όταν η Βουλή των Ελλήνων θα ψηφίσει Νόμο που θα επιτρέπει το γάμο των Ομοφυλοφίλων, το τέλος του κόσμου θα είναι πολύ κοντά”. Φοβερός λόγος αλλά και αυτονόητος. Γιατί; Ας το εξετάσουμε εν συντομία. Εντελώς περιγραφικά καταγράφω τις θέσεις που ανέπτυξα διαχρονικά με άρθρα και Ομιλίες μου. 

1.     Η Ομοφυλοφιλία είναι τόσο μισητή αμαρτία από τον Θεό ώστε εξαιτίας της έχουμε την τραγικότερη και παραδοξότερη καταστροφή στην ανθρώπινη ιστορία. Την βιβλική καταστροφή των Σοδόμων και Γομόρων.

2.     Το “Σύμφωνο συμβίωσης ομόφυλων ζευγαριών” είναι αποτέλεσμα της αποξένωσής μας από τον ιερό θεσμό του γάμου και την βλάσφημη διάθεση του σύγχρονου νεοέλληνα να απορρίπτει τις εντολές Του Θεού.

3.     Η νεοεποχίτικη διαδικασία που προωθείται με τις “έμφυλες ταυτότητες” στη δημόσια Εκπαίδευση και κατ’ επέκταση στην κοινωνία, αποδεικνύει των εκφυλισμό μας και την δαιμονική ανατροπή της οντολογικής φυσιολογίας του ανθρώπου. Η εισαγωγή με νόμους του Κράτους της επίσημης αναγνώρισης στην ανθρώπινη οντολογία και άλλων φύλων εκτός του αρσενικού και θηλυκού, ανοίγει τους ασκούς του Αιόλου παροργίζωντας το Θεό.  

4.      Η προοπτική της νομικής κατοχύρωσης της υιοθεσίας παιδιών από ομόφυλα ζευγάρια αποτελεί την βρωμερότερη εκδήλωση αποστροφής προς την ιερότητα της Οικογένειας.

5.     Η συζητούμενη θεσμοθέτηση του γάμου των Ομοφυλοφίλων, αυτονόητα λοιπόν, τίθεται στην κορυφή της προαναφερθείσης σειράς των ενεργειών αποστασίας της ελληνικής Κυβέρνησης με τον πρόδηλο κίνδυνο της Θείας εγκατάλειψης.

Άγιον Όρος • Σιμωνόπετρα • Ψαλμοί - Orthodox Hymns

O Συναξαριστής της ημέρας.

Κυριακή, 25 Ιουνίου 2017

Γ ΜΑΤΘΑΙΟΥ. Φεβρωνίας οσιομάρτυρος, Λογγίνου μάρτυρος και των 5 αδελφών αυτού, Προκοπίου νεομάρτυρος (1810).

Ἡ Ὁσιομάρτυς Φεβρωνία ἐμόναζε σὲ κάποιο μοναστήρι τῆς πόλεως Νισίβεως τῆς Μεσοποταμίας μαζὶ μὲ τὴ θεία της Βρυαίνη καὶ τὴν ἀδελφὴ Θωμαΐδα, διότι ὅλες οἱ ἄλλες μοναχές, ἀφοῦ ἐπληροφορήθηκαν ὅτι ἔρχονταν στὴ μονὴ πρὸς σύλληψή τους στρατιῶτες τοῦ ἡγεμόνος Σελήνου (288 μ.Χ.), κατὰ τοὺς διωγμοὺς τοῦ Διοκλητιανοῦ (284 – 305 μ.Χ.), ἐζήτησαν σωτηρία διὰ τῆς φυγῆς. Προσελθόντες δὲ οἱ στρατιῶτες τὶς ἀπήγαγαν πρὸς τὸν Σελῆνο, ὁ ὁποῖος καὶ ἐπέβαλε τὴν Ὁσία Φεβρωνία σὲ φρικότατα βασανιστήρια, ἀφοῦ ἀρνήθηκε νὰ θυσιάσει στὰ εἴδωλα καὶ νὰ δεχθεῖ ὡς σύζυγό της τὸν Λυσίμαχο, ἀνεψιὸ τοῦ ἡγεμόνος. Μὲ προσευχὲς καὶ πνευματικὴ ἀνδρεία, ἐπιθυμοῦσα νὰ γίνει «τῆς μελλούσης δόξης κοινωνὸς» ἐδέχθηκε τὸ μαρτυρικὸ δι’ ἀποκεφαλισμοῦ τέλος αὐτῆς, τὸ 304 μ.Χ. Ἡ Σύναξις αὐτῆς ἐτελεῖτο στὸ ναὸ τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Βαπτιστοῦ ποὺ εὑρισκόταν στὴν Ὀξεία.

Tου αειμνήστου Καθ. του Παν. Αθηνών Κ. Μουρατίδη :

Το μέγεθος της θανασίμου απειλής δια την φυλετικήν και εθνικήν ενότητα και ανεξαρτησίαν του Ελληνικού Έθνους δια μέσου των αιώνων εκ του Παπισμού γνωρίζουν και οι άκρω δακτύλω αψόμενοι της Ιστορίας. Τοιαύτην δε φρίκην προεκάλει εις τας συνειδήσεις των Ορθοδόξων Ελλήνων του Βυζαντίου και η σκέψις ακόμη της υποταγής εις τον Παπισμόν, λόγω των διαπραχθεισών υπ΄ αυτού φρικαλεοτήτων εις τον χώρον της Ορθοδοξίας (σταυροφορίαι κλπ.) ούτως, ώστε ο κατά την άλωσιν της Βασιλευούσης Πρωθυπουργός αυτής μέγας δουξ Λουκάς Νοταράς, ευρεθείς προ τραγικού διλήμματος, να διακηρύξη ότι προτιμά και αυτό το σύμβολον της βαρβαρότητος και της απιστίας, το τουρκικόν δηλαδή φακιόλιον, της λατινικής καλύπτρας, εν η συμβολίζεται η μεγάλη έκπτωσις και νοθεία της εν Χριστώ αποκαλυφθείσης Αληθείας! «Κρειττότερον εστι ειδέναι εν μέση τη πόλει φακιόλιον βασιλεύον Τούρκων ή καλύπτραν Λατινικήν». Ασφαλώς δε θα έφθανε τα όρια του αδιανοήτου ό,τι απέρριψαν μετ΄ αγανακτήσεως οι προπάτορές μας του Βυζαντίου και μάλιστα υπό τραγικάς δι΄ αυτούς συνθήκας, να προσφέρη σήμερον ελευθέρως η ελευθέρα Ελλάς και μάλιστα προς ένα καταρρέοντα Παπισμόν.

Έλληνες οι άγιοι Κύριλλος και Μεθόδιος και μία και ελληνική η Μακεδονία -- Του Στέλιου Παπαθεμελή*

Κανείς δεν μπόρεσε ποτέ να αποκτήσει φίλους, σταθερούς φίλους, καλλιεργώντας τις αυταπάτες τους. Συνειδητά ή ασύνειδα ο Βλαντιμήρ Πούτιν υποδεχόμενος τον πρόεδρο των Σκοπίων επίστωσε στους σκοπιανούς τούς Έλληνες Θεσσαλονικείς αδελφούς αγίους Κύριλλο και Μεθόδιο, Φωτιστές των Σλάβων και απάσης της Ευρώπης. Δεν ήξερε δεν ρώταγε…

Το ατόπημα του Ρώσου Προέδρου μεγεθύνεται από το γεγονός ότι συνέβη παρουσία του Πατριάρχου Μόσχας και πασών των Ρωσιών Κυρίλλου, ο οποίος μιλώντας στις 24/5/11 στην Ερυθρά Πλατεία, σε τελετή μνήμης των Αγίων, αναφέρθηκε «στους καταγόμενους από την Θεσσαλονίκη Έλληνες αδελφούς, Κύριλλο και Μεθόδιο» (πηγή: Μ. Τρίτος Ιστορικές παραχαράξεις των Σκοπιανών, περίπτωση της εθνικότητας των Αγίων Κυρίλλου και Μεθοδίου σ.7)

Πρωτοπρεσβύτερος π. Διονύσιος Τάτσης: Στους οικουμενιστές «η έννοια της αιρέσεως έχει καταργηθεί»

Ο Οικουμενισμός έχει διαβρώσει πολλούς μεγαλόσχημους κληρικούς. Πιστεύουν ότι επικοινωνώντας με τους Παπικούς και ποικίλους Προταστάντες θα πετύχουν την ένωση των εκκλησιών, χωρίς ν΄ αρθούν τα δογματικά εμπόδια. «Δεν πειράζει, λένε, ας θέσουμε τα δόγματα στο αρχείο και ας αναπτύξουμε κοινωνικές και φιλικές σχέσεις για τη «σωτηρία» του Χριστιανισμού». Πάντως, για να είμαστε ειλικρινείς, τον Οικουμενισμό τον υπηρετούν πιστά τόσο ο Οικουμενικός Πατριάρχης κ. Βαρθολομαίος, όσο και οι λοιποί Έλληνες Πατριάρχες Ιεροσολύμων και Αλεξανδρείας. Επίσης, ο Αρχιεπίσκοπος Αλβανίας πρωτοστατεί (είναι και πρόεδρος του Παγκοσμίου Συμβουλίου των Εκκλησιών). Δεν υστερεί δε σε τίποτα και ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών, ο οποίος επιθυμεί ν΄ ασπασθεί τον Πάπα επισκεπτόμενος εντός του έτους το Βατικανό. Για την τακτική των Οικουμενιστών ο π. Θεόδωρος Ζήσης λέει: «Οι οικουμενισταί παρουσιάζουν τώρα ως «ακρίβεια» την ιδικήν τους στάση και τιμωρούν όσους υποδεικνύουν ότι πρόκειται περί παρεκκλίσεως. Ποτέ κανείς από αυτούς δεν βγήκε να πει και να γράψει ότι έχουν δίκαιο οι παραδοσιακοί και εμείς αυτό πιστεύουμε, αυτά διδάσκουν οι Άγιοι, αλλά οικονομούμε προς καιρόν τα πράγματα, μήπως και προσελκύσουμε τους πλανωμένους και αιρετικούς Παπικούς, Προτεστάντες, Μονοφυσίτες στην Ορθόδοξη πίστη. Η έννοια της αιρέσεως και της πλάνης έχει καταργηθή· όλοι ανήκουν στην Εκκλησία· κανείς δεν είναι εκτός Εκκλησίας. Γι΄ αυτό και η στάση τους αυτή δεν είναι «προς καιρόν», για να κερδηθούν οι ασθενείς, αλλά μακροχρόνια, γιατί δεν τους αντιμετωπίζουν ως ασθενείς· αντίθετα ως ασθενείς, γραφικούς, ακραίους, φανατικούς, φονταμενταλιστάς, αντιμετωπίζουν όσους υποστηρίζουν την ακρίβεια εις τα της πίστεως.  

Η ΠΑΝΑΓΙΑ ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΝΙΚΟΛΑΟ ΚΑΒΑΣΙΛΑ -- Μαρία Ἀλεξοπούλου

Ἡ Παναγία, ὡς ἕνα ξεχωριστὸ καὶ μοναδικὸ πρόσωπο, δεσπόζει μέσα στὸ χῶρο τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας. Ἡ πλατυτέρα τῶν Οὐρανῶν εἶναι ἡ ἀρχηγὸς ποὺ ὁδηγεῖ τοὺς πιστοὺς ὅλων τῶν ἐποχῶν πρὸς τὸ Χριστὸ καὶ τὴν ἀναδημιουργία. Ταυτόχρονα ἀποτελεῖ τὴν χορηγὸ κάθε θεϊκῆς ἀγαθότητας πρὸς τὸν ἄνθρωπο καὶ τὴν κτίση¹. Γιὰ τὸ λόγο αὐτό, τὸ νὰ προσπαθεῖ κανεὶς νὰ παρουσιάσει τὸ μεγαλεῖο τῆς Θεοτόκου ξεπερνᾶ τὶς ἀνθρώπινες δυνάμεις. Μόνο οἱ ἄγγελοι, τονίζει ὁ ἅγιος Νικόλαος Καβάσιλας, μποροῦν ἐπάξια νὰ ἐκφράζουν τὴ δόξα τῆς Θεοτόκου στὴν Οὐράνια Βασιλεία, ἐνῶ ἐμεῖς τόσο μόνο μποροῦμε νὰ τὴν ἐγκωμιάσουμε, ὅσο χρειάζεται γιὰ νὰ ἁγιάσουμε τὴ γλῶσσα καὶ τὴν ψυχή μας. Ἀρκεῖ καὶ μόνο ἕνας λόγος καὶ μιὰ ἐνθύμηση γιὰ τὴ δόξα τῆς Παναγίας, γιὰ νὰ ἀνυψώσει τὴν ψυχὴ καὶ τὴν διάνοια καὶ νὰ μᾶς μεταμορφώσει ἀπὸ σαρκικοὺς σὲ πνευματικοὺς καὶ ἀπὸ βέβηλους σὲ ἁγίους².

Θά καταδικασθεῖ ἤ.... θά ἐπικρατήσει;

 Πηγή:   http://epistrofi-sotiria.blogspot.ca/

Ἕνα ἔτος ἀπό τήν σύγκληση τῆς περιβοήτου "Συνόδου" τῆς Κρήτης (Ἰούνιος 2016)

 Τοῦ Πρωτοπρεσβυτέρου Θεοδώρου Ζήση

Ὁμοτίμου Καθηγητοῦ Α.Π.Θ.

Σχόλιο "Ἐ.-Σ.": Παρά τίς ἐπιμέρους σημαντικές διαφωνίες μας, σέ τοποθετήσεις καί ἐκτιμήσεις τοῦ σεβαστοῦ Καθηγητοῦ, δέν δυσκολευόμαστε νά ἀναγνωρίσωμε τήν γενναιότητα στή φωνή του καί νά εὐχηθοῦμε περαιτέρω ὡρίμανση τῶν θέσεών του, χωρίς καμμία ὑπαναχώρηση, ἐπ' ἀγαθῶ τοῦ ἀντι-οἰκουμενιστικοῦ ἀγῶνος. (Ὁ τίτλος στό παρόν ἄρθρο εἶναι δικός μας.)

1. Ὁλόκληρη ἡ «Σύνοδος» εἶναι ἕνα ἀτόπημα

Συμπληρώθηκε ἤδη ἕνα ἔτος ἀπὸ τὴν σύγκληση καὶ λειτουργία τῆς λεγομένης «Ἁγίας καὶ Μεγάλης Συνόδου», ποὺ ἔλαβε χώρα στὴν Κρήτη τὸν Ἰούνιο τοῦ 2016. Ὅμως ὁ σάλος καὶ ἡ ἀναστάτωση ποὺ προκάλεσε στὸ πλήρωμα τῆς Ἐκκλησίας ἐξακολουθοῦν νὰ ὑφίστανται καὶ νὰ αὐξάνουν, παρὰ τὶς προσπάθειες ποὺ καταβάλλουν οἱ ὀργανωτὲς καὶ οἱ ὑποστηρικτές της νὰ τὴν ἐπιβάλουν μὲ διωγμοὺς καὶ ἄσκηση βίας. Ἡ ἀλήθεια ἐπιβάλλεται καὶ γίνεται δεκτὴ ἀπὸ μόνη της· τὸ ψεῦδος χρειάζεται μεθοδεύσεις, σχεδιασμούς, πονηρίες, ἐνίοτε καὶ διωγμούς, γιὰ νὰ γίνει ἀποδεκτό, χωρὶς πάντοτε νὰ τὰ καταφέρνει. Ὁ χαρακτηρισμὸς αὐτῆς τῆς συνόδου ὡς ψευδοσυνόδου ἀπὸ πολλοὺς εἶναι ἀληθέστατος.

Αγνή Παρθένε --- Orthodox Hymns

O Συναξαριστής της ημέρας.

Σάββατο, 24 Ιουνίου 2017

Γενέθλιον του Τιμίου Προδρόμου και Βαπτιστού Ιωάννου και η Σύναξις των δικαίων γονέων αυτού Ζαχαρίου και Ελισάβετ, Παναγιώτου νεομάρτυρος.

Ἡ Ἐκκλησία, τρία μόνο Γενέθλια τιμᾶ καὶ ἑορτάζει: α. τοῦ Δεσπότου καὶ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ, β. τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου, καὶ γ. τοῦ Τιμίου Προδρόμου.

Τὰ γεγονότα  τῆς γεννήσεως τοῦ Τιμίου Προδρόμου ἀναφέρει ὁ Εὐαγγελιστὴς Λουκᾶς στὸ α’ κεφάλαιο τοῦ Εὐαγγελίου του. Γράφει, λοιπόν, ὅτι στὶς ἡμέρες τοῦ βασιλέως Ἡρώδη ἐζοῦσε στὴν Ἰουδαία κάποιος ἱερέας ποὺ λεγόταν Ζαχαρίας. Εἶχε σύζυγό του τὴν Ἐλισάβετ, ἡ ὁποία ἦταν ἀπόγονος τοῦ Προφήτου Ἀαρών. Ἦσαν καὶ οἱ δύο ἄνθρωποι τοῦ Θεοῦ καὶ ἐζοῦσαν μὲ δικαιοσύνη, φόβο Θεοῦ, εὐλάβεια, σωφροσύνη, καὶ ἐτηροῦσαν τὶς θεῖες ἐντολές. Γιὰ πολλὰ χρόνια ἱκέτευαν τὸν Κύριο νὰ τοὺς εὐλογήσει μὲ τὴ χαρὰ τῆς τεκνογονίας, ἀλλὰ δὲν εἶχαν ἀποκτήσει, παρὰ τὴ θερμὴ προσευχή τους, παιδί.