«Εμίσησα Εκκλησίαν Πονηρευομένων»

Το στυγερώτερον έγκλημα εις βάρος της αγίας μας Ορθοδοξίας είναι η ανοχή των Αιρέσεων και των Αιρετικών. Ασεβέστατα κηρύσσονται από Ορθοδόξους (;;) ποιμένας αιρέσεις φοβεραί, και ανεμπόδιστα κινούνται Αιρεσιόφρονες Ποιμένες (;) μεταξύ της Ποίμνης του Χριστού! Έπαυσε, φαίνεται, εις ωρισμένους να λειτουργή το αισθητήριον της Ορθοδοξίας και η Εκκλησιαστική συνείδησις  έχει επικινδύνως αμβλυνθή, ώστε να μη διακρίνωνται τα Αγιοπνευματοχάρακτα σύνορα της Ορθοδοξίας από την πλάνην και την Αίρεσιν. Ποίοι άραγε ευθύνονται δια την τραγικήν αυτήν ψυχικήν τύφλωσιν; Κατ΄ αρχήν όλοι· προ παντός όμως οι Ποιμένες!  «Ποιμένες πολλοί διέφθειραν τον αμπελώνα μου, εμόλυναν την μερίδα μου…» (Ιερ. 12, 10), θρηνωδεί ο προφήτης Ιερεμίας· και προσθέτει: «Ω οι ποιμένες (…) Υμείς διεσκορπίσατε τα πρόβατά μου και εξώσατε αυτά…» (Ιερ. 23, 1-3).  Δυστυχώς Πατριάρχαι, Αρχιερείς, Επίσκοποι, Ηγούμενοι, με έναν λόγον Ποιμένες εμολύνθησαν από τον Οικουμενισμόν, ώστε να έχουν συνηθίσει εις τας Οικουμενιστικάς βλασφημίας και να μη ενοχλούνται από τα κηρύγματα των Αιρέσεων, δια των οποίων βάλλεται, εξοντωτικώς η Αγία μας Ορθόδοξος Εκκλησία. Φαίνεται, ότι εις την εποχήν του Υλιστικού Ευδαιμονισμού δεν θεωρείται πλέον υπέρτατος σκοπός της Εκκλησίας η αγιότης, αλλά η κοσμική σκοπιμότης.

1942 Ο ΑΓΙΟΣ ΜΗΝΑΣ ΚΑΤΑΤΡΟΠΩΝΕΙ ΤΟΥΣ ΓΕΡΜΑΝΟΥΣ !!!!

http://agiooros.org/viewtopic.php?f=7&t=10142

O Συναξαριστής της ημέρας.

Πέμπτη, 30 Οκτωβρίου 2014

Κλεώπα και Αρτεμά εκ των 70.

Ὁ Κλεόπας ἦταν ἕνας ἀπὸ τοὺς 70 μαθητὲς τοῦ Κυρίου. Γι’ αὐτὸν διαβάζουμε στὸ κατὰ Λουκᾶν Εὐαγγέλιον κδ’ 18 – 27: 

18 Ἀποκριθεὶς δὲ ὁ εἷς, ᾧ ὄνομα Κλεόπας, εἶπε πρὸς αὐτόν· σὺ μόνος παροικεῖς ἐν Ἱερουσαλὴμ καὶ οὐκ ἔγνως τὰ γενόμενα ἐν αὐτῇ ἐν ταῖςἡμέραις ταύταις;

19 Καὶ εἶπεν αὐτοῖς· ποῖα; οἱ δὲ εἶπον αὐτῷ· τὰ περὶ Ἰησοῦ τοῦΝαζωραίου, ὃς ἐγένετο ἀνὴρ προφήτης δυνατὸς ἐν ἔργῳ καὶ λόγῳἐναντίον τοῦ Θεοῦ καὶ παντὸς τοῦ λαοῦ,

20 ὅπως τε παρέδωκαν αὐτὸν οἱ ἀρχιερεῖς καὶ οἱ ἄρχοντες ἡμῶν εἰς κρῖμα θανάτου καὶ ἐσταύρωσαν αὐτόν.

21 Ἡμεῖς δὲ ἠλπίζομεν ὅτι αὐτός ἐστιν ὁ μέλλων λυτροῦσθαι τὸνἸσραήλ· ἀλλά γε σὺν πᾶσι τούτοις τρίτην ταύτην ἡμέραν ἄγει σήμερονἀφ᾿ οὗ ταῦτα ἐγένετο.

22 Ἀλλὰ καὶ γυναῖκές τινες ἐξ ἡμῶν ἐξέστησαν ἡμᾶς γενόμεναιὄρθριαι ἐπὶ τὸ μνημεῖον,

23 καὶ μὴ εὑροῦσαι τὸ σῶμα αὐτοῦ ἦλθον λέγουσαι καὶ ὀπτασίανἀγγέλων ἑωρακέναι, οἳ λέγουσιν αὐτὸν ζῆν.

24 Καὶ ἀπῆλθόν τινες τῶν σὺν ἡμῖν ἐπὶ τὸ μνημεῖον, καὶ εὗρον οὕτω καθὼς καὶ αἱ γυναῖκες εἶπον, αὐτὸν δὲ οὐκ εἶδον.

25 Καὶ αὐτὸς εἶπε πρὸς αὐτούς· ὦ ἀνόητοι καὶ βραδεῖς τῇ καρδίᾳ τοῦπιστεύειν ἐπὶ πᾶσιν οἷς ἐλάλησαν οἱ προφῆται!

26 Οὐχὶ ταῦτα ἔδει παθεῖν τὸν Χριστὸν καὶ εἰσελθεῖν εἰς τὴν δόξαν αὐτοῦ;

27 Καὶ ἀρξάμενος ἀπὸ Μωυσέως καὶ ἀπὸ πάντων τῶν προφητῶν διηρμήνευεν αὐτοῖς ἐν πάσαις ταῖς γραφαῖς τὰ περὶ ἑαυτοῦ.

28 Καὶ ἤγγισαν εἰς τὴν κώμην οὗ ἐπορεύοντο, καὶ αὐτὸς προσεποιεῖτο πορρωτέρω πορεύεσθαι·
29 καὶ παρεβιάσαντο αὐτὸν λέγοντες· μεῖνον μεθ᾿ ἡμῶν, ὅτι πρὸςἑσπέραν ἐστὶ καὶ κέκλικεν ἡ ἡμέρα. Καὶ εἰσῆλθε τοῦ μεῖναι σὺν αὐτοῖς.

Ὁ Κλεόπας, ἔλαβε κατὰ τὴν ἡμέρα τῆς Πεντηκοστῆς τὰ χαρίσματα τοῦ Ἁγίου Πνεύματος καὶ πέρασε τὴν ζωή του κοπιάζοντας γιὰ τὸ Εὐαγγέλιο.

Διατί ο Γραικυλισμός;

Μήπως έχει αλωθή η «Εκκλησία» από τον Οικουμενισμόν, τον Παπισμόν, την Μασωνίαν και τας διαφόρους αιρέσεις; Πως αλλοιώς να εξηγηθή η αδιαφορία των Διοικούντων τας επί μέρους Τοπικάς Εκκλησίας απέναντι εκκλησιαστικών ανδρών, «λαλούντων διεστραμμένα», μασωνιζόντων ή και Μασώνων, κηρυσσόντων αίρεσιν «γυμνή τη κεφαλή»;  Ή και θωπευόντων δουλοπρεπώς τον Πάπαν, οσάκις το Βατικανόν ασχοληθή με κάποιο γενικώτερον ζήτημα επιδημίας, ως να είμεθα ανίκανοι ως Εκκλησία να αντιμετωπίσωμεν και ημείς τα συγκλονιστικά του ανθρώπου προβλήματα; Διατί αυτός ο Γραικυλισμός; Αυτός ο Επαρχιακός εκστασιασμός εμπρός εις τας «βιτρίνας» των αιρετικών; 

650.000 δικαστικαί αποφάσεις: Είναι και τούτο δείγμα της ελλείψεως χριστιανικού πνεύματος

Δικαστική έρευνα απέδειξεν ότι εις την Ελλάδα εξεδόθησαν ετησίως 650.000 δικαστικαί αποφάσεις. Η προσφυγή τόσου πλήθους εις τα δικαστήρια είναι από πάσης απόψεως κατακριτέα, διότι φανερώνει φιλέριδον διάθεσιν, τάσεις εκδικήσεως και δημιουργίας μίσους και έχθρας. Είναι και τούτο δείγμα της ελλείψεως χριστιανικού πνεύματος, το οποίον καλλιεργεί την αγάπην και αποφεύγει την έχθραν. Τον λόγον έχει η Εκκλησία και το σχολείον, οι δύο παιδαγωγοί του λαού.

Προσοχή στους ψευδοδιδασκάλους. Του αγίου Συμεών του Νέου Θεολόγου (Φιλοκαλία τόμος Δ΄).

Να ικετεύης τον Θεό με προσευχές και δάκρυα να σου στείλη οδηγό απαθή και άγιο. Αλλά και συ ο ίδιος να μελετάς τις θείες Γραφές, και μάλιστα τα πρακτικά συγγράμματα των Αγίων Πατέρων, για να αντιπαραβάλλης σ΄ αυτά την διδασκαλία και τις πράξεις του διδασκάλου και γέροντάς σου, βλέποντάς τες όπως σε καθρέφτη και εξετάζοντάς τες. Και όσα είναι σύμφωνα με τις Γραφές να τα εγκολπώνεσαι και να τα κρατής στον νού σου, τα νόθα όμως και ξένα να τα διακρίνης και να τα απορρίπτης, για να μη πλανηθής. Γιατί να ξέρης, πολλοί πλάνοι και ψευδοδιδάσκαλοι υπάρχουν σήμερα.

Father Josiah Trenham - The Lord of the Demons

Father Josiah Trenham - The Lord of the Demons (mp3)

http://impantokratoros.gr/http://impantokratoros.gr/CA58BA64.en.aspx

Συμφέρον γάρ άνευ αυτών (των Οικουμενιστών) συναθροίζεσθαι εις ευκτήριον οίκον, ή μετ' αυτών εμβληθήναι, ως μετά Άννα και Καϊάφα, εις τήν γέενναν του πυρός

Άγιος Γερμανός Β΄ Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως (1222-1240): "Εξορκίζω όλους τους λαϊκούς, όσοι είστε γνήσια τέκνα της Ορθοδόξου Καθολικής Εκκλησίας, να φεύγετε ολοταχώς από τους ιερείς που υπέπεσαν στην υποταγή στους Λατίνους, και μήτε σε Εκκλησία να συγκεντρώνεστε μαζί τους, μήτε να παίρνετε οποιαδήποτε ευλογία από τα χέρια τους. Είναι καλύτερα να προσεύχεσθε στο Θεό στα σπίτια σας μόνοι, παρά να συγκεντρώνεσθε στην Εκκλησία μαζί με τους Λατινόφρονες. Ει’ δ’ άλλως, θα υποστήτε την ίδια κόλασι μ’ αυτούς".

(ΔΙΑΤΑΓΑΙ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ ΔΙΑ ΚΛΗΜΕΝΤΟΣ, Constitutiones apostolorum (fort.compilatore Juliano Ariano): Book 8, chapter 34, line 12 - chapter 35, line 4). : 

«Εἰ μὴ δυνατὸν ἐν ἐκκλησίᾳ προϊέναι διὰ τοὺς ἀπίστους, κατ' οἶκον συνάξεις, ὦ ἐπίσκοπε, ἵνα μὴ εἰσέρχηται εὐσεβὴς εἰς ἐκκλησίαν ἀσεβῶν· οὐχ ὁ τόπος γὰρ τὸν ἄνθρωπον ἁγιάζει, ἀλλ' ὁ ἄνθρωπος τὸν τόπον. 

Ἐὰν δὲ ἀσεβεῖς κατέχωσιν τὸν τόπον, φευκτέος ἔστω σοι διὰ τὸ βεβηλῶσθαι ὑπ' αὐτῶν· ὡς γὰρ οἱ ὅσιοι ἱερεῖς ἁγιάζουσιν, οὕτως οἱ ἐναγεῖς μιαίνουσιν.

Εἰ δὲ μήτε ἐν οἴκῳ ἅμα μήτε ἐν ἐκκλησίᾳ συναθροισθῆναι δυνατόν, ἕκαστος παρ' ἑαυτῷ ψαλλέτω, ἀναγινωσκέτω, προσευχέσθω, ἢ καὶ ἅμα δύο ἢ τρεῖς· “Ὅπου γὰρ ἂν ὦσι, φησὶν ὁ Κύριος, δύο ἢ τρεῖς συνηγμένοι ἐν τῷ ὀνόματί μου, ἐκεῖ εἰμὶ ἐν μέσῳ αὐτῶν”. 
Πιστὸς μετὰ κατηχουμένου μήτε κατ' οἶκον προσευχέσθω· οὐ γὰρ δίκαιον τὸν μεμυημένον μετὰ τοῦ ἀμυήτου συμμολύνεσθαι. 
Εὐσεβὴς μετὰ αἱρετικοῦ μήτε κατ' οἶκον συμπροσευχέσθω· “Τίς γὰρ κοινωνία φωτὶ πρὸς σκότος;”

Έλεγε ο άγιος Αθανάσιος «Εάν ο επίσκοπος ή ο πρεσβύτερος, οι όντες οφθαλμοί της Εκκλησίας, κακώς αναστρέφωνται καί σκανδαλίζωσι τόν λαόν, χρή (=πρέπει) αυτούς εκβάλλεσθαι. Συμφέρον γάρ άνευ αυτών συναθροίζεσθαι εις ευκτήριον οίκον, ή μετ' αυτών εμβληθήναι, ως μετά Άννα και Καϊάφα, εις τήν γέενναν του πυρός» (Μ. Αθανασίου, ΒΕΠΕΣ, 33, 199) και "ων το φρόνημα αποστρεφόμεθα, τούτους από της κοινωνίας προσήκει(=αρμόζει) φεύγειν" (PG 26, 1188 Β).

ΕΟΡΤΟΔΡΟΜΙΟΝ

Τροπάριον.

Φως το άϋλον, μηνύων ύλη σώματος, ενωθησόμενον, δι΄ ευσπλαγχνίαν πολλήν, φαιδρόν Ευαγγέλιον, θεία κηρύγματα, νυν κραυγάζεις μοι· ευλογημένος, Πάναγνε, ο καρπός της σης κοιλίας.

Ερμηνεία.

Χαροποιόν είναι και το Τροπάριον τούτο, με το οποίον η Παρθένος αποκρίνεται προς τον Άγγελον, λέγουσα· εσύ, ω Γαβριήλ, μηνύεις εις εμέ ότι το άϋλον φως: ήτοι ο Θεός, όστις κατά τον Θεολόγον Γρηγόριον είναι «Φως το ακρότατον και απρόσιτον και άρρητον, ούτε νω καταληπτόν, ούτε λόγω ρητόν, πάσης φωτιστικόν λογικής φύσεως» (Λόγος εις το Βάπτισμα),  εσύ, λέγω, ω Άγγελε, μηνύεις ότι το άϋλον αυτό φως ο Θεός μέλλει να ενωθή με ύλην σώματος δια την υπερβάλλουσαν αυτού ευσπλαγχνίαν και αγαθότητα, ίνα ελευθερώση το γένος των ανθρώπων από την τυραννίαν του Διαβόλου. Όθεν με το μήνυμα αυτό κραυγάζεις εις εμέ ένα λαμπρόν ευαγγέλιον, το οποίον προξενεί χαράν πνευματικήν και αγαλλίασιν, και κηρύγματα θεϊκά και ουράνια· επειδή λέγεις προς εμέ: ω Πάναγνε και υπέραγνε Θεοτόκε, ο καρπός της ιδικής σου κοιλίας είναι ευλογημένος. Τούτον δε τον λόγον είπε προς την Θεοτόκον, ουχί ο Αρχάγγελος, αλλά η Ελισάβετ, όταν επήγεν εις αυτήν η Παρθένος μετά τον Ευαγγελισμόν. Επειδή όμως και ο Άγγελος και η Ελισάβετ είπον προς την Θεοτόκον το «Ευλογημένη συ εν γυναιξί», δια τούτο και εις τον Γαβριήλ απέδωκεν ο Μελωδός το «Ευλογημένος ο καρπός της κοιλίας σου». Ερμηνεύει δε ο Θεοφύλακτος ότι επί του «Και ευλογημένος ο καρπός της κοιλίας σου» ο και Σύνδεσμος νοείται αντί του γαρ· ήγουν ευλογημένη είσαι συ ανάμεσα εις τας γυναίκας· διότι ο καρπός της κοιλίας σου είναι ευλογημένος· όθεν εξ εκείνου έλαβες και συ το να είσαι ευλογημένη. Γλαφυρά δε είναι και εκείνα όπου λέγει ο Κωνσταντινουπόλεως άγιος Γερμανός· «Ευλογημένον τοίνυν δια τούτο το όνομά σου εις τους αιώνας· προ του Ηλίου το φως σου· υπερτέρα πάσης κτίσεως η τιμή σου· προ των Αγγέλων η υπεροχή σου· υψηλοτέρα συ του Ουρανού· αλλά και πλατυτέρα του Ουρανού των Ουρανών, και του γραφικώς παρά τινος Αγίου αναφερομένου εβδόμου ογδοώτερε, και ει έστι τις έτερος και υπερέκεινα τούτου λέγειν, Ουρανέ· ευλογημένη συ εν γενεαίς γενεών· αλλά και ευλογήθησαν εν σοι πάσαι αι φυλαί της γης· ουδέ γαρ εστι τόπος, ένθα συ μη δοξάζη· ουδέ φυλή, εξ ης ουκ εβλάστησαν δια σου καρποί τω Θεώ» (Λόγος εις την Κοίμησιν). Τα αυτά με το Τροπάριον τούτο λέγει και ο θείος Σωφρόνιος Ιεροσολύμων πανηγυρίζων εις την εορτήν· δεν χορταίνει, λέγει, να ανακυκλή και να πολλαπλασιάζη το όνομα των Ευαγγελίων, και το πάθος εξαγγέλλει, και ενθουσιά με ένα πνευματικόν ενθουσιασμόν· αρχόμενος γαρ λέγει: «Ευαγγέλια, αδελφοί, ευαγγέλια, και πάλιν ερώ ευαγγέλια». Προβαίνων δε φησί: «Μεγαλοφώνως βοώ και διαρρήδην κηρύττω και φθέγγομαι, ευαγγέλια ευαγγέλια ευαγγέλια· του Σωτήρος ημών ευαγγέλια· του σαρκωθέντος Θεού δι΄ ημάς ευαγγέλια· της Θεού παρουσίας προς ημάς ευαγγέλια· ενανθρωπήσεως Θεού της εξ ημών ευαγγέλια· ασπόρου συλλήψεως Θεού ευαγγέλια· κυοφορίας Θεού ευαγγέλια· ατρέπτου συνδρομής Θεού προς σάρκα ευαγγέλια… Άρα μη ταπεινή των ημών ευαγγελίων η έκλαμψις; Ου πάσαν υπερβαίνει λαμπρότητα, και πάσαν υπεραίρει φαιδρότητα, και πάσιν αποκρύπτει κομψότητα; Δια τούτο βοώ προς τους κοινωνούς υμάς και ομόφρονας· ευαγγέλια ευαγγέλια ευαγγέλια, και βοών ου κορέννυμαι». Τι δε είναι το της σημερινής εορτής χαροποιόν ευαγγέλιον; Άκουσον πως ορίζει αυτό ο Θεοφόρος Μάξιμος: «Τούτό εστι το του Θεού ευαγγέλιον, πρεσβεία Θεού και παράκλησις προς ανθρώπους δι΄ Υιού σαρκωθέντος, και της προς τον Πατέρα καταλλαγής μισθόν δωρουμένου τοις πειθομένοις αυτώ την αγέννητον θέωσιν. Αγέννητον δε λέγω θέωσιν, την κατ΄ είδος ενυπόστατον έλλαμψιν, ήτις ουκ έχει γένεσιν, αλλ΄ ανεπινόητον εν τοις αξίοις φανέρωσιν». Διατί δε λέγεται Ευαγγελισμός η παρούσα πανήγυρις; Εις τούτο αποκρίνεται Ιωσήφ ο Βρυέννιος λέγων: «Αγαθά ημίν ευαγγέλια σήμερον ήκε παρά Θεού, και πράγματα γέγονε παρ΄ ημίν, των εν τη Εδέμ καθ΄ ημών γεγονότων αντίκρυς διορθωτικά. Εκεί κατά του ανθρωπίνου γένους τα φαύλα από γυναικός ήρξατο· ώδε υπέρ του αυτού γενέσθαι τα αγαθά από γυναικός έλαβε την αρχήν· όθεν η κατάρα την αρχήν έσχεν αρχήθεν, εκείθεν η ευλογία την απαρχήν εκτήσατο ύστερον· εκεί ο Παράδεισος, ώδε η εκκλησία· εκεί ο Αδάμ, ώδε ο Χριστός· εκεί η Εύα, ώδε η Μαριάμ· εκεί ο όφις, ώδε ο Γαβριήλ· εκεί δράκοντος προς την Εύαν ψιθυρισμός, ώδε Αγγέλου προς την Μαριάμ χαιρετισμός. Εκεί το «Πληθύνων πληθυνώ τας λύπας σου και τους στεναγμούς σου», ώδε το «Χαίρε κεχαριτωμένη Μαρία· ευλογημένη συ εν γυναιξί» (Λόγος α΄ εις τον Ευαγγελισμόν).

Ξέρετε γιατί δεν θα αντιδράτε; Γιατί θα σᾶς λένε «Κάντε υπακοή στην Εκκλησία». «Κάντε υπακοή», έτσι θα σᾶς λένε.

«Πάτερ μου, σε λίγο καιρό, όχι μακριά, σε πολύ λίγα χρόνια, θα υπάρξη μία εκκλησία σε όλον τον κόσμο… παπικοί, προτεστάντες, ορθόδοξοι, θα υπάρχει μία λέξη, αυτή που επικρατεί στις ημέρες μας, «ενότητα»· υπό το πρίσμα τῆς ενότητος. Από κάτω θα γίνει ένας ακταρμᾶς, δηλ. ο καθένας θα κρατάει την πίστη του, αλλά εδώ θα βλέπετε καρδινάλιο. Αυτός θα κρατάει την πίστη του, εγώ την πίστη μου, θα έχουμε όμως κοινό ποτήριο. Και θα μεταλαμβάνουμε και σείς τα κορόïδα θα μᾶς βλέπετε και δεν θα αντιδράτε. Ξέρετε γιατί δεν θα αντιδράτε; Γιατί θα σᾶς λένε «Κάντε υπακοή στην Εκκλησία». «Κάντε υπακοή», έτσι θα σᾶς λένε.» 

 http://katanixis.blogspot.gr/2014/05/blog-post_7719.html

Δαρβινιστής και "εκρηκτικός" ο Πάπας Φραγκίσκος

 http://kyprianoscy.blogspot.ca/

Διαβάσαμε : Τετάρτη 29 Οκτωβρίου 2014. Ο πάπας Φραγκίσκος αποδέχεται τις θεωρίες του Δαρβίνου και του big bang και παρακάτω,  «Όταν διαβάζουμε για τη Δημιουργία του κόσμου στη Γένεση, φανταζόμαστε το Θεό ως μάγο που με το μαγικό ραβδάκι του μπορεί να κάνει οτιδήποτε, αλλά δεν είναι έτσι», είπε ο Ποντίφικας. Ωστόσο, υποστήριξε πως «η Μεγάλη Έκρηξη, που θεωρείται σήμερα η προέλευση του κόσμου, δεν είναι ανακόλουθη με την παρουσία ενός Θεϊκού Δημιουργού» και πρόσθεσε: «Η εξέλιξη των ειδών προϋποθέτει την αρχική δημιουργία πλασμάτων που να εξελίσσονται». (*)

- κχ
Η είδηση δεν είναι νέα. Πάνε κάτι χρόνια τώρα που το δέχθηκαν οι παπικοί και ό,τι "αδειάζει" από τους αγγλικανούς (προτεστάντες) προσπαθούν να το αρπάξουν αυτοί. Όσο για εμάς, άλλους πήραν οι αγγλικανοί και άλλους οι παπικοί. Σερνόμαστε. Πότε με τον ένα και πότε με τον άλλο.
Δεν είναι λοιπόν μόνο αυτός, είναι και οι δικοί μας, τα αυτά φρονούντες, "μικροί πάπες". Κυριολεκτικό κατάντημα, όταν κανείς παρακάμπτει τις ιστορικές συγκυρίες της εποχής του Δαρβίνου και την προσπάθεια των Άγγλων ριζοσπαστών εκείνης της εποχής - στις τάξεις τους ανήκε ο Darwin - να ανατρέψουν το βρετανικό θρόνο και να κάνουν αυτό που έγινε στη γειτονική τους Γαλλία. Ο θρόνος ενέδωσε στις εισηγήσεις των Δαρβινιστών κι έτσι σώθηκε.
   Αναγκαία υπόμνηση
   Κεφαλή της αγγλικανικής εκκλησίας είναι ο εκάστοτε καθήμενος επί του βρετανικού Θρόνου. Συμβαίνει εδώ και χρόνια, να είναι γυναίκα. Ήταν και κατά το παρελθόν, όπου, τότε, ο βρετανικός λέων - λέαινα καλύτερα -  άρχισε να οικοδομεί την αρχιτεκτονική αυτοκρατορία της αποικιοκρατίας. Μήπως σας λέει τίποτα αυτό ; Αν όχι, «Διά το μη είναι άνδρας εν Ιερουσαλήμ εβασίλευσεν Δεββώρα η γυνή». (4 καὶ Δεββώρα γυνὴ προφῆτις γυνὴ Λαφιδώθ, αὕτη ἔκρινε τὸν Ἰσραὴλ ἐν τῷ καιρῷ ἐκείνῳ. Κριταί δ΄).

Aπόσπασμα από τις «Πνευματικές Υποθήκες» του π. Φιλοθέου Ζερβάκου αναφερόμενον εις αναξίους κληρικούς:

«…Είχα μάθει ότι θα έλθουν οι Αρχιερείς στην Αθήνα, δια να γίνη σύνοδος των Αρχιερέων, και παρακαλούσα τον Θεόν να τους δώση φώτισι, να ειρηνεύσουν, να γίνη μία η Εκκλησία όπως ήταν. Ήλπιζα δε, ότι κάτι θα εγίνετο με την μεσιτείαν των Αγίων. Εζήτουν από τον Θεόν πληροφορίαν τινά, ότι θα ειρηνεύση την Εκκλησίαν, δια να αποθάνω ευχαριστημένος. Την Κυριακήν της Ορθοδοξίας, ασθενής και προσευχόμενος την νύκτα εκείνη, είδα, εκεί που περίμενα εις τον ναόν, να βγαίνη από το ιερόν ένα πουλαράκι, γαϊδουράκι στολισμένο και κάθησε στα πρόθυρα της ωραίας Πύλης. Εστεναχωρήθην και ελυπήθην πολύ, πως από μέσα από την Εκκλησίαν την ορθόδοξον εξήλθεν ένα πουλάριον νέον. Η ορθόδοξος Εκκλησία να βγάλη τοιούτους κληρικούς! Κατόπιν, λέγω, κάτι κακό θα γίνη στην Εκκλησία… Αυτή δεν είναι εκκλησία του Θεού, αλλά του Σατανά. Η Εκκλησία του Θεού γεννά ανθρώπους του Θεού, υιούς και παιδιά του Θεού, και η εκκλησία του Σατανά γεννά παιδιά του Σατανά, σατανάδες..».

ΤΟ ΣΧΙΣΜΑ ΕΝ ΟΨΕΙ ΤΗΣ ΕΝΩΣΕΩΣ ΠΑΠΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ

Ο Νικόλαος Σαββόπουλος μας έγραψε:

Έφθασε στην τελική ευθεία ο Οικουμενισμός με τα όσα βήματα έκανε ο Αιρεσιάρχης «Πατριάρχης». Σε ένα μήνα η συνάντηση Πάπα και Βαρθολομαίου θα καταλήξει σε σχίσμα στην Ορθοδοξία. Η πλάνη και η αίρεση τοῦ Κων/λεως έφθασε στο άκρον άωτον τῆς απιστίας και αποστασίας από την Αλήθεια.

Μιά και οι «φύλακες» κοιμώνται, καλή συνάντηση στις κατακόμβες!

http://blogs.sch.gr/savvop-nik/

Πρωτοπρ. Νικόλαος Μανώλης, Όχι μόνο λόγια αλλά και έργα (ο διδάσκων και ο διδασκόμενος)

http://www.impantokratoros.gr & http://katanixis.blogspot.gr

Ἡ ἀπὸ τὸν Οἰκουμενισμὸ νόθευση τῆς ὀρθόδοξης ἐκκλησιολογίας

Ὁ Οἰκουμενισμός, ἐκκινώντας ἀπὸ προσπάθειες προσεγγίσεως τῶν «χριστιανῶν» σὲ πρακτικὰ θέματα στὶς ἀρχὲς τοῦ 20οῦ αἰ., ἐξελίχθηκε σὲ προσπάθεια ἐξωτερικῆς συγκολλήσεως τῆς Ἐκκλησίας μὲ τὶς λοιπὲς «ὁμολογίες», χωρὶς τὴν ἀποδοχὴ ἀπὸ ἐκεῖνες τῆς μόνης ἀναλλοίωτης καὶ παραδοσιακῆς, τῆς ὀρθόδοξης, διδασκαλίας, ἀλλὰ μέσῳ ἐλαχιστοποιήσεως τῆς σημασίας («μινιμαλισμοῦ»), τῆς ἀποσιωπήσεως καὶ παρερμηνείας τῶν ἱ. δογμάτων ἀπὸ ὅλες τὶς διαλεγόμενες πλευρές. Ἐκκινώντας στὶς ἀρχὲς τοῦ 20οῦ αἰ., ὅταν γιὰ πρώτη φορὰ οἱ αἱρετικοὶ (ἑτερόδοξοι ) ὀνομάστηκαν σὲ ἐπίσημα ὀρθόδοξα ἐκκλησιαστικὰ κείμενα «Ἐκκλησίες» (τὸ 1903 καὶ κυρίως τὸ 1920), ἡ δογματικὴ παρέκκλιση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ μεταξὺ ἄλλων φοβερῶν πτώσεων ὁδήγησε σταδιακῶς στὴν ἀπὸ μέρους ἐπιφανῶν ὀρθοδόξων Κληρικῶν καὶ θεολόγων (α) ἄρση τῆς ἀκοινωνησίας μὲ τοὺς παπικούς («ἄρση τῶν ἀναθεμάτων») τὸ 1965, (β) μερικὴ ἀποδοχὴ τῶν ἑτεροδόξων τελετῶν βαπτίσματος, εὐχαριστίας καὶ ἱερωσύνης («Κείμενον Β.Ε.Μ.», Λίμα τοῦ Περοῦ 1982, (γ) διαπίστωση δῆθεν χριστολογικῆς συμφωνίας μὲ τοὺς μονοφυσίτες-μονοθελῆτες (Β΄Κοινή Δήλωση, Chambésy 1990) - ἡ ὁποία σημαίνει τὴν ἀπόρριψη τῆς συμπαγοῦς ὀρθοδόξου χριστολογίας 15 αἰώνων, Οἰκουμενικῶν Συνόδων καὶ πληθύος Ἁγίων Πατέρων, (ε) διαπίστωση ὅτι ὁ παπισμὸς εἶναι ὄχι αἵρεση, ἀλλὰ «ἀδελφὴ Ἐκκλησία» μὲ ἔγκυρα μυστήρια (Κείμενον Balamand1993) κ.ἄ. Χειρότερο ὅλων εἶναι (στ) τὸ ἐκκλησιολογικὸ κείμενο τῆς Θ΄ Γενικῆς Συνελεύσεως τοῦ Π.Σ.Ε. στὸ Πόρτο Ἀλέγκρε (Βραζιλία, 2006) · ἐκεῖ ἡ πλειονότης τῶν ὀρθοδόξων ἐκπροσώπων ἀρνήθηκε ἰδιότητες τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας τὶς ὁποῖες ὁμολογοῦμε στὸ Σύμβολο τῆς Πίστεως, ἐκεῖνες τῆς «Μιᾶς» (δηλ. σὲ ἑνότητα πίστεως) καὶ τῆς «Καθολικῆς», ἐπειδὴ συμφώνησαν ὅτι κανένα μέλος τοῦ Π.Σ.Ε. δὲν ἀποτελεῖ καθ’ ἑαυτὸ τὴν Καθολικὴ Ἐκκλησία καὶ ὅτι εἶναι θεμιτὴ ἡ ὕπαρξη ποικιλίας δογμάτων ἐντὸς τῆς Ἐκκλησίας. Αὐτὸ εἶναι ποὺ λίγο ἀργότερα οἱ οἰκουμενιστὲς ὀνόμασαν «ἑνότητα μέσα στὴ (δογματικὴ) διαφορετικότητα» , “unity in diversity”, ἔνα σύνθημα παρμένο ἀπὸ τὰ βουδιστικὰ κινήματα τῆς New Age, δηλαδὴ μιὰ «περιεκτικότητα» (“comprehensiveness”) ἀντίθετη μὲ τὴν ἁγιοπατερικὴ «ἀποκλειστικότητα» (“exclusiveness”).
Στὰ πλαίσια τῆς οἰκουμενικῆς κινήσεως οἱ ἐκ τῶν Ὀρθοδόξων οἰκουμενιστὲς ἔχουν ἐγγράφως δεσμευθεῖ νὰ μὴ καλοῦν τοὺς ἑτεροδόξους στὴν Ἐκκλησία καὶ ἔτσι διαψεύδεται ὁ ἰσχυρισμὸς ὅτι ἡ συμμετοχή μας ἐκεῖ ἀποσκοπεῖ στὴν ὁμολογία τῆς Ὀρθοδοξίας· ἀντιθέτως δέ, μὲ τὴν ἐπίσημη ἀποδοχὴ ἑτεροδόξων θέσεων, ἀποπροσανατολίζονται οἱ ἑτερόδοξοι ὡς πρὸς τὸ ἀληθινὸ φρόνημα τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας. 

Ο/Η Ανώνυμος άφησε ένα νέο σχόλιο για την ανάρτησή σας "Ἡ ἀπὸ τὸν Οἰκουμενισμὸ νόθευση τῆς ὀρθόδοξης ἐκκλη...": 

Δεν γνωρίζουμε τί σχεδιάζεται στην θρονική εορτή στο Φανάρι, αλλά ας θυμηθούμε δήλωση που έκανε ο Πάπας μετά την συνάντηση στα Ιεροσόλυμα με τον Πατριάρχη φέτος, ότι η Ένωση ( επισημοποίηση της ένωσης, γιατί ένωση ουσιαστική ήδη υφίσταται από ετών ) πρέπει να γίνει με παράκαμψη του θεολογικού διαλόγου. Αυτό μου θυμίζει τα όσα έλεγε παλαιά ο Αθηναγόρας, ότι έπρεπε να γίνει η ένωση με βάση την αμοιβαία αγάπη και οι θεολόγοι κατόπιν, χωρίς βιασύνη, θα τακτοποιούσαν τις εκατέρωθεν διαφορές, γυρίζοντας άμεσα στην προ του 1054 κατάσταση, όπου κατά την γνώμη του υπήρχαν και τότε διαφορές, που ήταν εκατέρωθεν ανεκτές. Πιθανόν επανερχόμαστε στην ίδια στρατηγική λόγω των προβλημάτων του θεολογικού διαλόγου. Το ερώτημα είναι εάν θα τολμήσει κάτι θεαματικό το Φανάρι, χωρίς την εξασφαλισμένη συμφωνία των Ρώσων και όσους οι Ρώσοι επηρεάζουν. Αυτό μένει να το δούμε, γιατί δεν γνωρίζουμε τις πραγματικές αντιρρήσεις των Ρώσων, εάν δηλαδή είναι μόνο στα Διοικητικά ( πρωτείο Δύσης και Ανατολής ) ή επεκτείνονται και σε θέματα Πίστεως. Πάντως καλό θα είναι να βρισκόμαστε όλοι σε ετοιμότητα, γιατί εάν πρόκειται να γίνει κάτι θεαματικό, είτε στην θρονική εορτή, είτε στο μέλλον, θα γίνει ξαφνικά για να έχει το πλεονέκτημα του αιφνιδιασμού.Φύλακες γρηγορείτε

Ο/Η Kyprianos Christodoulides άφησε ένα νέο σχόλιο για την ανάρτησή σας "Ἡ ἀπὸ τὸν Οἰκουμενισμὸ νόθευση τῆς ὀρθόδοξης ἐκκλη...": 

Μια γενικότερη προσέγγιση του Οικουμενισμού

Εντελώς ερασιτεχνικά, κατά τη γνώμη μου, η σημερινή κατάσταση, πολυσύνθετη και πολύπλευρη, αντανακλά την διαιωνιζόμενη σύγκρουση μεταξύ παπισμού και αγγλικανισμού. Οι δεύτεροι έχουν σύμμαχο τους σιωνιστές και η παπική εκκλησία βρίσκεται σε δύσκολη θέση. Ο Σιμόν Πέρες, ηγετική μορφή των σιωνιστών, ζήτησε από τον Πάπα Φραγκίσκο τη συνεργασία του για την "οργάνωση ηνωμένων θρησκειών" στα πρότυπα του ΟΗΕ. Η παπική εκκλησία, το γνωρίζουμε όλοι, είναι δέσμια των Διεθνών τοκογλύφων. Αρκεί να δούμε ποια είνα τα λεγόμενα PIIGS (Πορτογαλία, Ιταλία, Ελλάδα, Ισπανία, αλλά και Ιρλανδία, όλες χώρες Καθολικές) και θα αρχίσουμε να μαντεύουμε τι γίνεται πίσω από την παγκόσμια οικονομική αναστάτωση. Η ενεργειακά εξαρτώμενη Ευρώπη έχει δυο επιλογές : από τη μια πλευρά τη Ρωσία του Πούτιν και από την άλλη τις κλειστές Λέσχες τύπου Μπίλτεμπεργκ των σιωνιστών Αγγλοαμερικανών. Η ισορροπία μάλλον δύσκολη. Η θρησκευτική μαούνα που μεταφέρει τον μελλοντικό επίδοξο παγκόσμιο "μεσσία", φαίνεται, δεν μπορεί να σηκώσει το βάρος του. Κάποιοι πρέπει να πέσουν στη θάλασσα. Ο Αλλάχ θα τους βοηθήσει.

Τον Κύριον υμνείτε

Τα " Ορθόδοξα " Μοναστήρια τελείωσαν την αποστολή τους, και τώρα ασχολούνται με την παραγωγή...ιταλικών τυριών!!! Δεν είναι μόνο στη Ρωσία αλλά και στον,,, (Θοῦ, Κύριε, φυλακὴν τῷ στόματί μου καὶ θύραν περιοχῆς περὶ τὰ χείλη μου ...).

Russian monks make mozzarella

News from Elsewhere... ... media reports from around the world, found by BBC Monitoring 09:50 UK time, Friday, 17 October 2014

Monk Agapy enjoys his cheese-making course in Italy

Monks at a remote monastery in northern Russia are launching the production of exquisite types of Italian cheese, it is reported.

One of the brethren has already been to Italy for training, and cheese-making equipment has been purchased, says Valaam, one of Russia's most famous monasteries.
Monk Agapy spent a week in Italy, where local masters taught him to make such cheeses as mozzarella, caciotta, morlacco, smoked ricotta and bianca, Valaam says on its Facebook page.
A spokesman for the island monastery told the BBC that it expects production to start in December, using milk from cows at its own farm to make the cheeses. The initial plan is for them to be consumed at the monastery, but eventually Valaam hopes to produce up to 350 kg of cheese a week, at which point they will go on sale at less remote religious communities in Russia.
Valaam plays an important role in Russia's religious life and is believed to be favoured by President Vladimir Putin. Italian cheeses are among the Western food imports that were banned by the Russian government in retaliation for economic sanctions against Moscow - over its actions in Ukraine.

O Συναξαριστής της ημέρας.

Τετάρτη, 29 Οκτωβρίου 2014

Αναστασίας Ρωμαίας, Αβρααμίου οσίου.

Ἡ Ὅσια Ἀναστασία ἔζησε στὰ χρόνια τοῦ Διοκλητιανοῦ καὶ καταγόταν ἀπὸ τὴν Ρώμη. Ὅταν πέθαναν οἱ πλούσιοι γονεῖς της, διαμοίρασε τὴν περιουσία ποὺ κληρονόμησε στοὺς φτωχοὺς καὶ ἀποσύρθηκε σὲ μοναστήρι.

Ὅταν τὴν συνέλαβε ὁ ἡγεμόνας Πρόβος, ὑπενθύμισε στὴν Ἀναστασία τὴν ἀνθηρὴ νεότητά της, γιὰ τὴν ὁποία θὰ ἔπρεπε νὰ ἀρνηθεῖ τὸν Χριστό. Τότε, δυναμικὴ ὑπῆρξε ἡ ἀπάντηση τῆς Ἀναστασίας: «Ἐγώ, εἶπε, μία ὡραιότητα καὶ νεότητα γνωρίζω, ἐκείνη ποὺ δίνει ὁ Χριστὸς στὶς πιστὲς καὶ γενναῖες ψυχές, ποὺ προτιμοῦν γι’ Αὐτὸν τὸν θάνατο ἀντὶ ἄλλων ἐγκόσμιων ἀγαθῶν, ὅταν αὐτὰ προτείνονται γιὰ τὴν προδοσία τοῦ Θεοῦ τους. Πλούτη εἶχα ἄφθονα. Δὲν τὰ θέλησα. Ἀλλὰ τὸν Χριστό μου τὸν θέλω καὶ ἀπ’ Αὐτὸν καμία δύναμη δὲν θὰ μπορέσει νὰ μὲ χωρίσει. Ἂν ἀμφιβάλλεις, δοκίμασε». Ἐξαγριωμένος ἀπὸ τὴν ἀπάντηση ὁ Πρόβος, τὴν μαστίγωσε στὸ πρόσωπο καὶ τὴν ἅπλωσε σὲ ἀναμμένα κάρβουνα. Ἔπειτα, τὴν κρέμασε καὶ τῆς ἔσκισε τὸ σῶμα. Μετὰ ἔκοψε τοὺς μαστούς της, ξερίζωσε τὰ νύχια της καὶ τελικὰ τὴν ἀποκεφάλισε.

Ἔτσι, ἡ Ἀναστασία πῆρε τὸν ἁμαράντινο στέφανο τοῦ μαρτυρίου.

Εάν δεν θλιβώμεν δια τον Χριστόν, θα θλιβώμεν από τον σατανάν και από τα πάθη μας.

Είναι απαραίτητον να αντιληφθώμεν ότι η αγία Εκκλησία μας, είναι Εκκλησία πιστών του Σταυρού. Ο Σταυρός, ως σταύρωσίς μας εν τω κόσμω, είναι η μόνη οδός σωτηρίας μας. Σταυρός  είναι θλίψις δια Χριστόν, είναι πόνοι και δάκρυα. Εάν δεν θλιβώμεν δια τον Χριστόν, θα θλιβώμεν από τον σατανάν και από τα πάθη μας. Είναι και αυτός ένας άλλος σταυρός, με την διαφοράν, ότι ο Σταυρός του Χριστού είναι γλυκύς, πνευματικός, αγιαστικός, ζωοποιός. Με συνέπειαν την αιωνίαν ζωήν και την άληκτον χαράν. Ο άλλος σταυρός είναι φρικτός, άπελπις, νεκροποιός και με συνέπειαν τον αιώνιον θάνατον και τον «ακοίμητον σκώληκα». Θα είμεθα απείρως δυστυχείς, απείρως ελεεινοί, εάν δεν αγαπήσωμεν τον Σταυρωθέντα Χριστόν, εάν δεν άρωμεν με χαράν τον Σταυρόν μας και αν δεν ζήσωμεν ως εσταυρωμένοι.

Ἀπάντησις τῆς ἐν Κωνσταντινουπόλει Συνόδου τοῦ 1895 πρὸς τὸν πάπα Λέοντα ΙΓ΄

«Ὁ μισόκαλος καὶ ἀπ’ ἀρχῆς ἀνθρωποκτόνος φθόνῳ τῆς ἀνθρωπίνης σωτηρίας ὠθούμενος οὐ διαλείπει ἑκάστοτε ποικίλα ἐνσπείρων ζιζάνια εἰς τὸν ἀγρὸν τοῦ Κυρίου, τοῦ συνιᾶσαι τὸν σῖτον. Ἔνθεν τοι καὶ ἀνέκαθεν ἀνεφύησαν αἱρετικὰ ἐν τῇ Ἐκκλησίᾳ τοῦ Θεοῦ ζιζάνια, ἅπερ πολλαχῶς ἐλυμήναντο καὶ λυμαίνονται τὴν ἐν Χριστῷ σωτηρίαν τοῦ ἀνθρωπίνου γένους, καὶ ἅπερ ὡς σπέρματα πονηρὰ καὶ μέλη σεσηπότα δικαίως ἀποκόπτονται ἀπὸ τοῦ ὑγιοῦς σώματος τῆς Ὀρθοδόξου Καθολικῆς τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησίας. Ἐν ἐσχάτοις δὲ χρόνοις ὁ πονηρὸς διέσπασεν ἀπὸ τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ καὶ ἔθνη ὁλόκληρα τῆς Δύσεως, ἐμφυσήσας τοῖς ἐπισκόποις τῆς Ῥώμης φρονήματα ὑπερφιάλου ἀλαζονείας, ποικίλας γεννησάσης καινοτομίας ἀθέσμους καὶ ἀντευαγγελικάς» . 

«Πόθος ἱερὸς καὶ ἐνδόμυχος τῆς ἁγίας καθολικῆς καὶ ὀρθοδόξου ἀποστολικῆς τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησίας ὑπάρχει, ὡς προείρηται, ἡ τῶν ἀπεσχισμένων Ἐκκλησιῶν ἕνωσις μετ’ αὐτῆς ἐν τῷ ἑνὶ κανόνι τῆς πίστεως· ἀλλ’ ἄνευ τοιαύτης ἐν τῇ πίστει ἑνότητος ἀδύνατος ἀποβαίνει ἡ ποθητὴ τῶν Ἐκκλησιῶν ἕνωσις». «Ἀφάτου δὲ λύπης πληροῦται πᾶσα εὐσεβὴς καὶ ὀρθόδοξος καρδία, βλέπουσα τὴν Παπικὴν Ἐκκλησίαν ἐμμένουσαν ὑπεροπτικῶς ἐν αὐταῖς καὶ ἥκιστα συντελοῦσαν εἰς τὸν ἱερὸν τῆς ἑνώσεως σκοπὸν δι᾽ ἀποπτύσεως τῶν αἱρετικῶν τούτων καινοτομιῶν καὶ ἐπανόδου εἰς τὸ ἀρχαῖον καθεστὼς τῆς μιᾶς, ἁγίας, καθολικῆς καὶ ἀποστολικῆς τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησίας, ἧς μέρος τότε καὶ αὐτὴ ἀπετέλει».
Ὁ Κων/πόλεως Ἄνθιμος καί ἡ περί ἐκεῖνον Ἱ. Σύνοδος ἐξ ἄλλων δώδεκα Ἀρχιερέων.

[Ἰω. Καρμίρη, ἔ.ἀ., σσ. 933-934, 942]

Από το αθάνατον έπος του 1940.

Διάγγελμα του Πρωθυπουργού προς τον Ελληνικόν Λαόν.

28 Οκτωβρίου 1940

Η στιγμή επέστη που θα αγωνισθώμεν δια την ανεξαρτησίαν της Ελλάδος, την ακεραιότητα και την τιμήν της. Μολονότι ετηρήσαμεν την πλέον αυστηράν ουδετερότητα και ίσην προς όλους, η Ιταλία, μη αναγνωρίζουσα εις ημάς το δικαίωμα να ζώμεν ως ελεύθεροι Έλληνες, μου εζήτησε σήμερον την 3^ην πρωϊνήν την παράδοσιν τμημάτων του εθνικού εδάφους, κατά την ιδίαν αυτής βούλησιν, και μου ανεκοίνωσεν ότι, προς κατάληψιν αυτών, η κίνησις των στρατευμάτων της θα ήρχιζε την 6^ην πρωϊνήν. Απάντησα εις τον Ιταλόν Πρέσβυν ότι θεωρώ και το αίτημα αυτό καθ΄ εαυτό και τον τρόπον με τον οποίον γίνεται τούτο ως κήρυξιν πολέμου της Ιταλίας κατά της Ελλάδος. Τώρα θα αποδείξωμεν εάν πράγματι είμεθα άξιοι των προγόνων μας και της ελευθερίας την οποίαν μας εξησφάλισαν οι προπάτορές μας. Όλον το Έθνος ας εγερθή σύσσωμον. Αγωνισθήτε δια την Πατρίδα, τας γυναίκας, τα παιδιά σας και τας ιεράς μας παραδόσεις. Νυν υπέρ πάντων ο αγών.

Ιωάννης Μεταξάς

Πρώτον πολεμικόν ανακοινωθέν του Γενικού Στρατηγείου.

28 Οκτωβρίου 1940

Αι ιταλικαί στρατιωτικαί δυνάμεις προσβάλλουν από της 5.30 σήμερον τα ημέτερα τμήματα προκαλύψεως της ελληνοαλβανικής μεθορίου. Αι ημέτεραι δυνάμεις αμύνονται του πατρίου εδάφους.

Ημερησία Διαταγή του Κ. Δαβάκη.

28 Οκτωβρίου 1940

Προς τους αξιωματικούς και οπλίτας.

Ο ύπουλος γείτων μας, αιφνιδιαστικώς μας επετέθη. Η Ελλάς αναμένει από ένα έκαστον ημών να προστατεύσωμεν τα σύνορά της και την τιμήν της και να δώσωμεν ένα καλόν μάθημα εις τον εισβολέα. Φανήτε Έλληνες και κρατήστε γερά τα όπλα με πίστιν εις τον Θεόν και τον εαυτόν σας και τους Διοικητάς σας.Πειθαρχία, καρτερία, θάρρος.

Ζήτω η Ελλάς.

Διοικητής Κ. Δαβάκης.

Στρατιωτικόν ανακοινωθέν 1^ης Δεκεμβρίου 1940.

Τα Ελληνικά στρατεύματα εισήλθον χθες εις Πογραδέτς. Οι Ιταλοί υποχωρούν εις την κατεύθυνσιν του Ελβασάν. Οξεία διάστασις μεταξύ φασιστικού κόμματος και των στρατιωτικών ηγετών της Ιταλίας.

Στρατιωτικά Ανακοινωθέντα.

29 Δεκεμβρίου 1940.

Τοπικαί επιτυχείς επιχειρήσεις. Το υποβρύχιόν μας «Παπανικολής» υπό κυβερνήτην τον πλωτάρχην Μ. Ιατρίδην εβύθισεν εις την Αδριατικήν τρία οπλιταγωγά Ιταλικής νηοπομπής.

5 Ιανουαρίου 1941.

Το υποβρύχιον «Λάμπρος Κατσώνης» με κυβερνήτην τον πλωτάρχην Σπανίδην εβομβάρδισε και κατεβύθισεν εις την Αδριατικήν ιταλικόν εξωπλισμένον πετρελαιοφόρον, μεταφέρον καύσιμον ύλην και πυρομαχικά. Εις το αλβανικόν μέτωπον συνελήφθησαν 204 αιχμάλωτοι και εκυριεύθη υλικόν.

19 Ιανουαρίου 1941.

Το υποβρύχιον «Πρωτεύς» με κυβερνήτην τον πλωτάρχην Μ. Χατζηκωνσταντήν εβύθισε την 29^ην  Δεκεμβρίου το ιταλικόν μεταγωγικόν «Σαρδηνία»  μεταφέρον άνδρας και υλικόν. Το υποβρύχιον δεν επανήλθεν εις την βάσιν του. Εις το μέτωπον κατελήφθησαν υψώματα και συνελήφθησαν αιχμάλωτοι.

Αναβίωσε το Επος του '40 στην Ηπειρο: Μοναδική αναπαράσταση της μάχης στο Καλπάκι [βίντεο & εικόνες]

Κορυφώθηκαν το απόγευμα της Δευτέρας οι εκδηλώσεις του Δήμου Πωγωνίου Ιωαννίνων για τον εορτασμό της Επετείου του «Έπους του 1940», με την αναπαράσταση της μάχης Καλπακίου. Στα βουνά όπου έλαβαν χώρα οι πρώτες μάχες του Ελληνοϊταλικού πολέμου, εκεί χθες ξύπνησαν οι μνήμες του 1940.
Της αναπαράστασης προηγήθηκε επιμνημόσυνη δέηση, προσκλητήριο νεκρών και κατάθεση στεφάνων. Σύμφωνα με το epirus-tv-news.blogspot.gr, πλήθος κόσμου άρχισε να καταφθάνει στο σημείο από νωρίς το μεσημέρι για να αποτίσει φόρο τιμής στους Ελληνες που πολέμησαν στα βουνά της Ηπείρου, αλλά και να παρακολουθήσουν την αναπαράσταση της νικηφόρας για τον ελληνικό στρατό μάχης.

1940, η VIII Μεραρχία κατατρόπωσε την ιταλική επίθεση στην Ηπειρο