«ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΣΚΑΛΟΠΑΤΙ ΤΗΣ ΚΑΤΡΑΚΥΛΑΣ ΤΟΥ ΠΑΠΙΣΜΟΥ ΣΤΗΝ “ΣΚΑΛΑ ΤΟΥ ΚΑΚΟΥ”»

ΕΝ ΜΕΣῼ οἰκονομικῆς καὶ κρατικῆς καταρρεύσεως τῆς Ἑλλάδος ὁ Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης, τῇ συμπαραστάσει ὅλων τῶν ἐκκλησιαστικῶν ἡγετῶν τῆς Ἑλληνοφώνου Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, ὠργάνωσεν εἰς τὴν Κρήτην διάλογον μετὰ τοῦ Παπισμοῦ διὰ τὸ

Ἰδού τί διδάσκονται τά παιδιά!

«ΧΩΡΙΣ Θεό, ὅλα ἐπιτρέπονται», γράφει ὁ Ντοστογιέφσκι. Ἀφοῦ λοιπόν διώχνουν τόν Χριστόν ἀπό τήν

παιδείαν, θά ἔχη εἴσοδον ὁ διάβολος. Ἰδού λοιπόν τί διδάσκονται σήμερα τά παιδιά. Τά σημειώνει εἰς

ἐπιστολήν της ἡ ἐκπαιδευτικός Σοφία Στυλιανοπούλου: «...ἀντί νά παρουσιάζουν τά κατορθώματα

ἡρώων τῆς Πίστεως καί τοῦ Γένους, μιλοῦν γιά “Χάρρυ Πόττερ”, γιά μάγισσες, γιά “μαγικά γλυκά”

καί “νανουρίσματα γιά... χταπόδια”, καί τά Xριστούγεννα στό βιβλίο τῆς Ε΄Δημοτικοῦ ἀντί γιά Χριστό,

γιά Φάτνη, γιά Ἐκκλησία ὑποχρεώνουν τά παιδιά μας νά μάθουν γιά τήν “Μάγισσα Φρικαντέλλα”, πού

βρίζει τά παιδιά, γιατί τῆς λένε τά κάλαντα...

Στά κείμενα “Ἀνθολογίας” τῆς Β΄ Γυμνασίου, μέχρι πέρσι, ἔβαλαν γιά τούς ἐφήβους τῶν 13-15 ἐτῶν, τήν

ζωή πού ἔκαναν οἱ ἑταῖρες κατά τήν ἀρχαιότητα! Ἔξω οἱ Τρεῖς Ἱεράρχες, ἔξω οἱ ἥρωες τῆς ἐπαναστάσεως....».

Αὐτά τούς ἐνοχλοῦν. Διʼ αὐτό καί αὐτοκαταστρεφόμεθα!...

Πηγή : Ο. Τ.

ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΤΗΣ ΑΘΜ ΜΕ ΤΟΝ ΕΞΟΧ.ΥΠΟΥΡΓΟ ΕΞΩΤΕΡΙΚΩΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

Την 13η Ιουλίου ε.ε, η Α.Θ.Μ. ο Πάπας και Πατριάρχης Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής κ.κ. Θεόδωρος Β΄, συνοδευόμενος από τον Σεβ.Μητροπολίτη Άκκρας κ.Γεώργιο, Εκπρόσωπό Του στην Αθήνα, επισκέφθηκε τον Εξοχ.Υπουργό Εξωτερικών κ.Σταύρο Λαμπρινίδη.
Κατά την συνάντηση,

BAPTISM

Rev. Alciviadis C. Calivas, Th.D.

Baptism is the initial and essential mystery and an absolute, decisive action for the Christian. The benefits of Christ's incarnation, death and resurrection are mediated to the believer through Baptism.

ΜΟΝΑΧΟΣ ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΣ ΠΑΠΟΥΛΑΚΟΣ (†1861)

Ὑπό τοῦ Ἁγιορείτου Μοναχοῦ Μωυσέως

Σέ πεῖσμα τῶν καιρῶν, ἐμεῖς δέν θά πάψουμε ν᾽ ἀναφερόμαστε σέ ἱερές, ὁδηγητικές μορφές τοῦ πα-

ρελθόντος, πρός ἐνίσχυση, ἐνδυνάμωση καί ἀναψυχή. Συμπληρώνονται ἐφέτος 150 ἔτη ἀπό τήν

ὁσιακή κοίμηση τοῦ Παπουλάκου. Πολέμησε ὁλόψυχα ξένες ἐπιδράσεις, δυτικές παραδόσεις, ξένες

πρός τήν ὀρθόδοξη παράδοση. Καυτηρίασε τόν ἑτερόδοξο μονάρχη, πού ἔκλεισε πολλά μοναστήρια

καί γκρέμισε βυζαντινούς ἱ. ναούς.

Ἀνησυχητική γήρανσις τοῦ πληθυσμοῦ

παραμένει τό ὑπʼ ἀρ. 1 πρόβλημα τῆς χώρας μας -γεγονός, τό ὁποῖον ὅλοι ἀναγνωρίζουν - ἀλλʼοὐδείς

κινεῖται πρός ἀντιμετώπισίν του. Αἱ στατιστικαί κρούουν τόν κώδωνα τοῦ κινδύνου,

ΟΙ ΑΝΑΧΩΡΗΤΑΙ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ

Τοῦ Πρωτοπρεσβυτέρου Διονυσίου Τάτση

ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ θέλουν νά ἐπικοινωνοῦν καί ἄς μή ἔχουν κάποιο συγκεκριμένο σκοπό. Ἀρέσκονται στό νά μιλᾶνε καί νά

ἀκοῦν, νά διαφωνοῦν καί νά παρεξηγοῦνται. Αὐτή ἡ ἐπικοινωνία, ὡστόσο, κουράζει, ἄν δέν ἀπογοητεύει κιόλας, τούς συγκροτημένους καί πνευματικούς ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι βλέπουν τό πολύ χαμηλό ἐπίπεδο τῶν συζητήσεων καί δέν τό ὑποφέρουν.

Melancholy, sadness, anxiety

 

 by Elder Porphyrios

The crucial thing is to enter the Church – to unite with our fellow beings, with everyone's joys and sorrows, to feel them as our own, to pray for all, to ache for their salvation, to forget about ourselves, to do everything for others, like Christ did for us.

 

Δήλωση του Αρχιεπισκόπου Κύπρου Χρυσοστόμου

 για την τραγωδία που έπληξε την πατρίδα μας

 

 

Δημοσιεύτηκε: Ιούλιος 11. 2011 11:24
Ενημερώθηκε: Ιούλιος 11. 2011 12:27

"Εκφράζουμε το βαθύτατο συγκλονισμό μας για την τραγωδία, που έπληξε σήμερα την πατρίδα μας. Ανείπωτη είναι η θλίψη και η οδύνη μας για το κακό που μας βρήκε. Πρόσωπα αγαπημένα χάθηκαν τόσο άδικα και τραγικά, ενώ άλλα πολλά τραυματίσθηκαν και σηκώνουν το σταυρό της δικής τους φοβερής δοκιμασίας, δίνοντας τη μάχη για τη ζωή τους.

Αυτήν την ώρα οι πολλοί λόγοι περιττεύουν. Τονίζουμε μόνο την ανάγκη για ψύχραιμη αντιμετώπιση της κατάστασης και για παροχή κάθε δυνατής στήριξης προς τους αδελφούς μας εκείνους, που ιδιαίτερα κατά τις κρίσιμες τούτες ώρες της φοβερής δοκιμασίας τους από τον αδόκητο χαμό των αγαπημένων τους προσώπων, την έχουν ανάγκη.

Οι σκέψεις και οι καρδιές όλων στρέφονται και αγκαλιάζουν με όλη τη θέρμη της αγάπης και της συμπαράστασής μας τις οικογένειες και τους συγγενείς των αδικοχαμένων αδελφών μας. Υπογραμμίζουμε ότι, σ’ αυτές τις τραγικές ώρες που διερχόμαστε, η Μητέρα Εκκλησία, και εμείς ο ίδιος προσωπικά, στεκόμαστε αλληλέγγυοι δίπλα τους και συμμετέχουμε ολόψυχα στον αβάστακτο πόνο τους από το χαμό των αγαπημένων τους προσώπων. Πατρικά τους διαβεβαιώνουμε ότι ο θρήνος και ο καημός τους είναι και δικός μας θρήνος και καημός.

Όλη μας την αγάπη και τη συμπαράσταση, εκφράζουμε, επίσης, και προς τις οικογένειες και τους συγγενείς των τραυματισθέντων.

Ευχόμαστε ο Θεός να αναπαύσει τις ψυχές των αείμνηστων αδελφών μας, που τόσο άδικα και αδόκητα χάθηκαν, αλλά και να ενισχύει και να παρηγορεί στο βαρύτατο πένθος και στην οδύνη τους τις οικογένειές τους. Ευχόμαστε, ακόμη, όπως ο Θεός δίνει δύναμη και κουράγιο στους τραυματίες μας για τη σύντομη αποθεραπεία τους".

                                                         + Ο ΚΥΠΡΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ

Protopresbyter Theodoros Zisis

 

Professor Emeritus of the School of Theology,
Aristotle University of Thessaloniki.
 

Biographical notes

Protopresbyter Theodoros Zisis, a professor of the Theological School at Aristotle University in Thessaloniki was born in 1941 in the village Panagia on Thasos, the fifth of seven children.

Τοῦ Πρωτοπρεσβυτέρου Διονυσίου Τάτση

Η ΑΦΘΟΝΙΑ ΔΙΩΧΝΕΙ ΤΗΝ ΕΥΤΥΧΙΑ

ΠΟΤΕ δέν χάρηκα ἕνα ἀριστοκρατικό σπίτι. Περνάω ἀπ᾽ ἔξω καί

ἐνοχλοῦμαι. Βλέπω τούς ἔνοικους καί παρακαλῶ τό Θεό νά

μή ἐπιτρέψει νά γίνω κάποτε ὅμοιός τους. Πάντα διερωτῶμαι

τί ἀξία ἔχουν τά πολυτελῆ,

In an age when political considerations and supposed historical determinants mark so much the study of the history of God's people, we people of the modern times seldom understand the dedication of the Orthodox forefathers,

ΔΙΑΚΗΡΥΞΙΣ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΩΝ ΕΚΤΡΩΣΕΩΝ ΥΠΟ 67 ΙΑΤΡΩΝ

Διακήρυξις κατὰ τῶν ἐκτρώσεων

ὑπέγραψαν 67 ἰατροὶ τῆς Κύπρου,

τονίζοντες ὅτι ἡ Πολιτεία πρέπει νὰ

προστατεύση τὸ ἔμβρυον, διότι ἔχει

ὅλα τὰ δικαιώματα τοῦ Ἀνθρώπου.

Εἰς ἀνακοίνωσίν των τονίζουν τὰ

ἑξῆς:

Our Place in the World and the Hope of the World

 

ORTHODOX CATECHISM TOPICS

By: Fr. Anthony Alevizopoulos
PhD. of Theology, PhD. of Philosophy

The entire world is God's creation and therefore it is by nature good; evil does not have an ontological existence. Natural evil is the result of discord which was created after man's fall; even death is a means of educating man in order to lead him back to communion with God. Moral evil, sin, does not have its cause in man's nature, but in man's disposition.

Τα όρια της Εκκλησίας και ο Οικουμενισμός

   …….Απέναντι λοιπόν στις ευρείες εκκλησιολογίες του Παπισμού και του Προτεσταντισμού που γκρέμισαν όλα τα όρια και τις διαχωριστικές γραμμές ανάμεσα στις χριστιανικές ομολογίες, τώρα μάλιστα επεκτείνουν το εγχείρημα και προς τις θρησκείες, η Ορθόδοξη Καθολική και Αποστολική Εκκλησία δεν διστάζει να προβάλλει την δική της αποκλειστική εκκλησιολογία, διδάσκουσα ότι αυτή είναι η μόνη αληθής και σώζουσα Εκκλησία, όπως αποκλειστική είναι και η Χριστολογία και η σωτηριολογία. Μόνον ο Χριστός είναι το φως και η αλήθεια και η ζωή, δεν υπάρχει άλλο όνομα «εν ώ δει σωθήναι ημάς». Γι' αυτό και δεν υπάρχει άλλη Εκκλησία, άλλο σώμα Χριστού με κεφαλή τον Χριστό, δεν υπάρχουν άλλα παράλληλα εργαστήρια σωτηρίας. 

"A certain youth,"

 Abba John of Likopoulos relates to us, "swept away by the pleasures of the world, had sunk into the mud of dissoluteness. It happened, however, that he came to his senses, like the prodigal son, and sought the way of return to his Father's house. He left the world, to find redemption in the desert. His refuge was an abandoned tomb. Closed away in this unusual prison, his injured soul wept bitterly.

Οικουμενιστικό θέατρο

Η Κυρία Θεοτόκος :

«Χαίρε και σύ, Γέρων του Θεού. Μη φοβού, αλλά απελθών ταχέως εις την Μονήν, ανάγγειλον τοις αδελφοίς και τω Καθηγουμένω, ότι οι εχθροί εμού τε και του Υιού μου επλησίασαν. Όστις ούν υπάρχει ασθενής τω πνεύματι εν υπομονή κρυβήτω, έως του παρελθείν τον πειρασμόν. Οι δε στεφάνων μαρτυρικών εφιέμενοι παραμενέτωσαν εν τη Μονή. Άπελθε ούν ταχέως...»

Ο επίλογος  είναι γνωστός: Εικοσιέξ Οσιομάρτυρες Ζωγραφίται, οι ελέγξαντες τον λατινόφρονα Πατριάρχην Βέκκον, επάνωθεν του Πύργου πυρί τελειούνται.

᾿Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης

Νὰ παύσῃ  ἡ συστηματικὴ περιφρόνησις τῆς θρησκείας ἐκ μέρους πολιτικῶν ἀνδρῶν, ἐπιστημόνων, λογίων, δημοσιογράφων καὶ ἄλλων. ῾Η λεγομένη ἀνωτέρα τάξις νὰ συμμορφωθῇ μὲ τὰ ἔθιμα τῆς χώρας  ἄν θέλῃ νὰ ἐγκληματισθῇ ἐδῶ. Νὰ γίνῃ προστάτις τῶν πατρίων, καὶ ὄχι διώκτρια. Νὰ ἀσπασθῇ καὶ νὰ ἐγκολπωθῇ τὰς ἐθνικὰς παραδόσεις. Νὰ μὴ περιφρονῇ ἀναφανδὸν ὅτι παλαιόν, ὅτι ἐγχώριον, ὅτι ἑλληνικόν. Νὰ καταπολεμηθῇ ὁ ξενισμός ὁ πιθηκισμός ὁ φραγκισμός Νὰ μὴν οθεύωνται τὰ θρησκευτικὰ καὶ τὰ οἰκογενειακὰ ἔθιμα. Νὰ καλλιεργηθῇ ἡ σεμνοπρεπὴς βυζαντινὴ παράδοσις εἰς τὴν λατρείαν, εἰς τὴν διακόσμησιν τῶν Ναῶν, τὴν μουσικὴν καὶ τὴν ζωγραφικήν. Νὰ μὴ μιμώμεθα οὔτε τοὺς Παπιστὰς καὶ οὔτε τοὺς Προτεστάντας Νὰ μὴ χάσκωμεν πρὸς τὰ ξένα. Νὰ στέργωμεν καὶ νὰ τιμῶμεν

τὰ πάτρια. Εἶναι τῆς ἐσχάτης ἐθνικῆς ἀφιλοτιμίας νὰ ἔχωμεν κειμήλια καὶ νὰ μὴ φροντίζωμεν νὰ τὰ διατηρήσωμεν. ῎Ας σταθμήσωσι καλῶς τὴν εὐθύνην των, οἱ ἔχοντες τὴν μεγίστην εὐθύνην

Tό αἰώνιον σάλπισμα τοῦ Ὅρου τῆς Ζ´ Οἰκουμενικῆς Συνόδου:

 «Μετά πάσης ἀκριβείας ἐρευνήσαντες καί δια-

σκεψάμενοι καί τῷ σκοπῷ τῆς ἀληθείας ἀκολουθήσαντες οὐδέν ἀφαιροῦμεν, οὐδέν προστίθεμεν, ἀλλά πάντα τά τῆς Καθολικῆς Ἐκκλησίας ἀμείωτα διαφυλάττομεν… Πάσῃ τῇ θείᾳ ἀποστολικῇ ὁμηγύρει καί πατρικῇ ἁγιότητι ἐξακολουθοῦμεν, κρατοῦντες τάς παραδόσεις, ἄς παρειλήφαμεν… Ἡμεῖς τῇ ἀρχαίᾳ θεσμοθεσίᾳ τῆς Καθολικῆς Ἐκκλησίας ἐπακολουθοῦμεν· ἡμεῖς τούς θεσμούς τῶν Πατέρων φυλάττομεν· ἡμεῖς τούς προστιθέντας

ἤ ἀφαιροῦντας, ἐκ τῆς Καθολικῆς Ἐκκλησίας ἀναθεματίζομεν»

ΣΥΓΚΛΗΣΙΝ ΤΗΣ ΙΕΡΑΡΧΙΑΣ ΔΙΑ ΚΡΙΣΙΜΑ ΔΟΓΜΑΤΙΚΑ ΚΑΙ ΕΚΚΛΗΣΙΟΛΟΓΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ

Ζητεῖ μὲ ἐπιστολήν του εἰς τὸν Ἀθηνῶν ὁ Σεβ. Μητροπολίτης Κυθήρων καὶ Ἀντικυθήρων

Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀφήσωμεν εἰς τό… «ἔλεος τοῦ Θεοῦ» τὴν μεταπατερικὴν θεολογίαν, διὰ τῆς ὁποίας βλασφημεῖται τὸ Ἅγιον Πνεῦμα, τὴν ἀνεξέλεγκτον πορείαν τῶν θεολογικῶν διαλόγων μετὰ τῶν Παπικῶν, τὴν θεολογίαν τῆς Μετανεωτερικότητος, ἡ ὁποία εἶναι προτεσταντικῆς ὑφῆς,

τὴν νόθευσιν τοῦ μυστηρίου τοῦ Βαπτίσματος ὑπὸ τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας τῆς Σερβίας, ἡ ὁποία ἀντιγράφει τὸν Παπικὸν τρόπον ὡς καὶ τὰς συμπροσευχὰς τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου μετὰ τῶν αἱρετικῶν Παπικῶν καὶ Ἀρμενίων ἢ τὰς συμπροσευχάς του καὶ τὰ συλλείτουργά του μὲ

κληρικούς, οἱ ὁποῖοι δὲν ἔχουν κανονικὴν Ἱερωσύνην. Ὅλαι αἱ Ὀρθόδοξοι Ἐκκλησίαι, αἱ ὁποῖαι ἐκτροχιάζονται, συμπεριλαμβανομένης καὶ τῆς τοπικῆς Ἐκκλησίας τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου, πρέπει νὰ ἀνακαλοῦνται εἰς τὴν τάξιν. Διότι αἱ ὑποθέσεις αὐταὶ δὲν εἶναι ἰδιωτικαί, ἀλλὰ

Πανορθόδοξοι καὶ ἐκπηγάζουν ἐκ τοῦ Ἱεροῦ Εὐαγγελίου, τῆς Ἁγίας Γραφῆς καὶ τῶν κοινῶν Ἱερῶν Κανόνων καὶ τῶν Ὀρθοδόξων Δογμάτων τῆς Πίστεώς μας καὶ οὐδεὶς δύναται νὰ τὰς παραβιάζη.

Συμπροσευχή λοιπόν στο Βατικανό

 να ενωθούμε με τους αιρετικούς. Με αυτούς που δεν εβάστασαν ανόθευτον την πίστιν τών Πατέρων μας. Να ενωθούμε. Αλλά πώς; Να ενωθή η αλήθεια με το ψεύδος; Το φώς με το σκότος; Οι πιστοί εις την Εκκλησίαν με εκείνους που ηρνήθησαν την Εκκλησίαν; Να ενωθούμε, ναί. Αλλ’ αφού αποβάλουν οι κακόδοξοι τας κακοδοξίας των. Εις τα ζητήματα της πίστεως δεν χωρούν ανθρώπινοι συναισθηματισμοί. Αείποτε η Εκκλησία του Χριστού «δια τους λόγους των χειλέων Του εφύλαξεν οδούς σκληράς». Μέσος όρος δεν υπάρχει. Ή πιστεύομεν ή δεν πιστεύομεν.  Ή ο από δέκα αιώνων Καθολικισμός περιέπεσεν εις αιρέσεις, οπότε πρέπει να τας αποβάλη και κατόπιν να έλθη προς ένωσιν Δογματικήν και Εκκλησιαστικήν ή δεν έχει αιρέσεις οπότε η Εκκλησία μας πλανάται επί δέκα αιώνας. Και όχι μόνον δέκα αιώνας, αλλά πλανάται μεθ’ όλων των Οικουμενικών Συνόδων και των αγίων Πατέρων και τα πάντα γίνονται άνω κάτω. Και κατά συνέπειαν πρέπει να διορθώσωμεν Ιερούς Κανόνας, να συμπληρώσωμεν το Σύμβολον της Πίστεως, να διασκευάσωμεν τα λειτουργικά μας βιβλία, να χρίσωμεν με ασβέστη τους τοιχογραφημένους αγίους Πατέρας μας καί να καύσωμεν τας φορητάς εικόνας των, αφού επλανήθησαν και πλανούν και ημάς τόσους αιώνας…Πρέπει να παύσωμεν του λοιπού να λέγωμεν εις τας προσευχάς μας «δι’ ευχών των αγίων Πατέρων ημών». Πρέπει να κλαύσωμεν δια τα πλήθη των Ομολογητών, πού εμαρτύρησαν ματαίως και πρό του σχίσματος και μετά το σχίσμα. Και πρέπει να σβήσωμεν πλέον και την ιεράν κανδήλαν, που καίει ακοίμητα εις την είσοδον του Ναού του Πρωτάτου, επάνω εις τα  άγια λείψανα των Αγιορειτών Πατέρων, που εμαρτύρησαν από τους Ενωτικούς του 13^ου αιώνος, διότι δεν εδέχθησαν το μνημόσυνον του Πάπα. Εάν δεν είναι αιρετική η παπική Εκκλησία, τότε τα θαύματα των αγίων Ομολογητών της Ορθοδοξίας είναι δαιμονικαί απάται. Εάν δεν είναι οι Λατίνοι αιρετικοί, πρέπει να καύσωμεν όλους τους αντιλατινικούς λόγους του Μ. Φωτίου, του Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά, Καβάσιλα, Ιωσήφ Βρυεννίου, Αγίου Μάρκου του Ευγενικού, Γενναδίου του Σχολαρίου και τόσων ιερωτάτων θεολόγων μέχρι του Αγίου Νικοδήμου του Αγιορείτου, ως και τας Συνοδικάς αποφάσεις. Τότε τι χρειάζονται, το «Πηδάλιον», το «Ωρολόγιον», το «Τριώδιον»; Να τα ρίψωμεν εις το πύρ και να ομολογήσωμεν ότι επλανήθημεν! Δεν αγόμεθα από ακρίτους μισαλλοδοξίας. Δεν είμεθα τετυφλωμένοι φανατικοί. Αισθανόμεθα την ανάγκην, ως τέκνα της Ορθοδόξου Εκκλησίας, να δώσωμεν «την μαρτυρίαν του Αρνίου, ήν έχομεν». Η Ορθόδοξος Εκκλησία, διετήρησεν απαραχάρακτον την παρακαταθήκην της πίστεως, ως Δόγμα και Ηθικήν,  και οφείλομεν να το γνωρίζωμεν. Εκπέμπομεν το φώς τής πίστεως και όσοι οι εν τω σκότει άς προσέλθουν. Θέλουν εξηγήσεις; Θέλουν «λόγον περί της εν ημίν ελπίδος»; Είμεθα έτοιμοι. Όχι να δίδωμεν αφορμάς, δια να λέγουν οι κακόδοξοι ότι αμφιβάλλομεν δια την πάμφωτον και αδαμαντίνην Ορθοδοξίαν μας. Όσα καλώς και εν Αγίω Πνεύματι παρελάβομεν υπό της Εκκλησίας αυτά τηρούμεν ως κόρην οφθαλμού. Δεν γνωρίζομεν άλλα δόγματα και ανθρώπινα καινοτομήματα. Γνωρίζομεν τα αναθέματα, διά των οποίων η αγία Εκκλησία μας κατωχύρωσε τας εν Οικουμενικαίς Συνόδοις διατυπωθείσας δογματικάς αληθείας και δεν τολμώμεν να σκεφθώμεν καμμίαν μεταβολήν και κανένα συμβιβασμόν.

(Αθωνικά Άνθη ).

Tον Πάπα να καταράσθε (Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός)

Αύριο Τετάρτη, 29 Ιουνίου η Αντιπροσωπεία του Πατριαρχείου θα συμμετάσχει στην Θεία Λειτουργία στη Βασιλική του Αγίου Πέτρου, την οποία θα προστεί ο Πάπας Βενέδικτος.

Ιδού οι προβατόσχημοι προδότες της Ορθοδοξίας!

Αναρωτιέται κανείς, δεν υπάρχει κανένας ορθόδοξος ιεράρχης με λίγη πίστη στο Θεό, ώστε να αντιληφθεί τον κίνδυνο εκ του παπισμού και να αντιδράσει όσο μπορεί;  Όλοι σκύβουν μοιρολατρικά το κεφάλι στον Πρώτο και δεν τολμούν να πουν την Αλήθεια και να ξεσκεπάσουν την προδοσία; Αυτή είναι η εν Χριστώ Πνευματική ελευθερία, να εξαπατηθεί και προδοθεί ο πιστός ορθόδοξος λαός;
Πάντες εξέλιπον, πάντες ηχρειώθησαν;..........

Και οι μεν Άγιοι Πατέρες, οι καλοί και αληθινοί Ποιμένες, εξεδίωξαν μακράν της Εκκλησίας τους αιρετικούς, τους λοιμώδεις λύκους, ο δε οικουμενικός Πατριάρχης καλεί τον αιρετικόν Πάπαν, τον εχθρόν της Εκκλησίας, τον παραβάτην και καταφρονητήν των αποστολικών και Πατρικών Παραδόσεων!

Αποκηρύσσομεν τα τοιαύτα φιλενωτικά συνθήματα 

και φιλενωτικάς τάσεις και μένομεν στερεοί και ακλόνητοι εις την Ορθόδοξον ημών Πίστιν, ακολουθούντες όσα προεφήτευσαν οι Θεηγόροι Προφήται και εδίδαξαν οι Θεοκήρυκες Απόστολοι, ο των Θεοφόρων Πατέρων Σύλλογος, αι επτά άγιαι Οικουμενικαί Σύνοδοι, και αι τοπικαί τοιαύται, έχοντες επί κεφαλής τον ακρογωνιαίον Λίθον Χριστόν, τον Θεόν ημών, και εν γένει εμμένομεν εις όσα η Ορθόδοξος ημών Πίστις διδάσκει είτε δια γραφίδος είτε δια παραδόσεως, αποκρούοντες την «Ένωσιν» ή «Ενότητα», όπως την αποκαλούν εσχάτως οι προδόται φιλενωτικοί.

"Εάν ο Επίσκοπος ή ο Πρεσβύτερος, οι όντες 

οφθαλμοί της εκκλησίας, κακώς αναστρέφωνται 

και σκανδαλίζωσι τον λαόν, χρή αυτούς 

εκβάλλεσθαι. Συμφέρον γαρ ανευ αυτών 

συναθρίζεσθαι εις ευκτήριον οίκον ή μετ' 

αυτών εμβληθήναι ως μετά Άννα και Καϊάφα 

εις την γέενα του πυρός" 

Μέγας Αθανάσιος (ΒΕΠΕΣ 33, 199).

Άθλιοι Ρωμαίοι εις τι επλανήθητε και απεμακρύνατε εκ της ελπίδος του Θεού, και ελπίσατε εις την δύναμιν των Φράγκων, και συν τη πόλει εν η μέλλει φθαρήναι, εχάσατε και την ευσέβειάν σας; Ίλεώς μοι Κύριε. Μαρτύρομαι ενώπιόν σου, ότι αθώός ειμι του τοιούτου πταίσματος. Γινώσκετε άθλιοι πολίται, τι ποιείτε; και  συν τω αιχμαλωτισμώ, ός μέλλει γενέσθαι εις υμάς, εχάσατε και το πατροπαράδοτον, και ωμολογήσατε την ασέβειαν; ουαί  υμίν εν τω κρίνασθαι!
(Γεννάδιος Β’ ο Σχολάριος).

Ο μακαριστός Πατριάρχης Ιεροσολύμων  Διόδωρος είχε γράψει:

Να διατί ελάβομεν την απόφασιν να διακόψωμεν τον διάλογον με τους παποαιρετικούς.  Διότι οι παποαιρετικοί είναι αμετακίνητοι εις την κακοδοξίαν των και την πλάνην των.  Σκοπός των είναι η εξαφάνισις της Ορθοδοξίας και η επικράτησις του Παπισμού και του Οικουμενισμού.  Τα πρόσφατα γεγονότα της Ουκρανίας το επιβεβαιώνουν κατά τρόπον αναμφισβήτητον.  Δι’αυτό και ημείς θα προχωρήσωμεν, έστω και μόνοι, εις τον αγώνα δια την άμυναν της αγίας μας Ορθοδοξίας.  Διότι η Ορθοδοξία είναι η μόνη μας Ελπίς

(Ο.Τ. Αρ. Φύλ. 866).