Ἰδόντες οἱ Παγκοσμιοποιηταί (= Σατανισταί) ὅτι αἱ πελωρίων διαστάσεων ἀπάται τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, τῆς «κοινοβουλευτικῆς δημοκρατίας», τοῦ «προσφυγικοῦ» ζητήματος (διάβαζε «ἀντικαταστάσως πληθυσμῶν» μέ στόχον τήν ἰσλαμοποίησιν τῆς Εὐρώπης), τῶν καταστρεπτικῶν μνημονίων, τοῦ κορονοϊοῦ καί τῆς ὑποχρεωτικότητος τῶν «ἐμβολίων» (διάβαζε «θανατηφόρων ἐνέσεων», κατά Vladimir Zelenko, μέ στόχον τήν μείωσιν τοῦ πληθυσμοῦ), τῆς «κλιματικῆς κρίσεως», τῆς καταστροφῆς τοῦ φυσικοῦ περιβάλλοντος διά τῶν ἐμπρησμῶν, χάριν τῆς ἐξυπηρετήσεως ἀλλοτρίων συμφερόντων (ἐγκατάστασιν ἀνεμογεννητριῶν, ἀνέγερσιν ξενοδοχείων κ.λπ.), τήν σκόπιμον/ἐγκληματικήν παράλειψιν ἐκσυγχρονισμοῦ τῶν σιδηροδρόμων κ.ἄ., τάς ὁποίας αὐτοί ἔχουν διοργανώσει καί ἐκτελέσει παγκοσμίως, «ἔπιασαν» εἰς τό εὐρύ κοινόν· καί ὅτι αἱ κατά τόπους Διοικοῦσαι Ἱεραρχίαι, αἱ ὁποῖαι ἀποτελοῦν τήν μόνην δύναμιν πού θά ἠδύνατο ν’ ἀνατρέψῃ τά ἄκρως βρωμερά συνωμοτικά σχέδιά των, εἶναι πλέον συνεργοί των, ὡς ἄλλοι Ἰοῦδαι· προχωροῦν τώρα ἀκάθεκτοι εἰς νέας ἀπάτας, νέους περιορισμούς τῶν ἐλευθεριῶν καί νέας βρωμεράς προδοσίας.
Θαύματα των Αγίων μας
Έλεγαν για τον άγιο Σπυρίδωνα ότι είχε μια θυγατέρα παρθένο, ευλαβή σαν τον πατέρα της, με το όνομα Ειρήνη. Ένας γνωστός αυτής, της έδωσε ένα πολύτιμο κόσμημα να του το φυλάξει. Κι αυτή για να το ασφαλίσει καλύτερα, έκρυψε το θησαυρό στη γη. Μετά όμως από λίγο καιρό έφυγε από τον κόσμο αυτό η παρθένος.
Και επειδή ο Γέροντας θεωρούσε ως συμφορά τη ζημιά που έπαθε αυτός που έδωσε τον θησαυρό, ήρθε στον τάφο της θυγατέρας του και ζητούσε απ΄τον Θεό να του δείξει πρόωρα την ανάσταση που έχει υποσχεθεί. Και να πού δεν διαψεύδεται, γιατί εμφανίζεται αμέσως ζωντανή η παρθένος στον πατέρα της και αφού του έδειξε τον τόπο, όπου βρισκόταν το κόσμημα, έφυγε πίσω πάλι. Έτσι πήρε ο Γέροντας τον θησαυρό και τον έδωσε.
Φώτης Κόντογλου : Οι πειρασμοί.
«Ὅπως τὰ βλέφαρα ἀγγίζουνε τόνα τ᾿ ἄλλο, ἔτσι κι οἱ πειρασμοὶ εἶνε κοντὰ στοὺς ἀνθρώπους. Καὶ τὰ οἰκονόμησε ὁ Θεὸς μὲ σοφία, γιὰ τὴ δική σου ὠφέλεια, γιὰ νὰ χτυπᾶς μὲ ὑπομονὴ τὴν πόρτα Του, καὶ ἀπὸ τὸν φόβο τῶν λυπηρῶν νὰ Τὸν θυμᾶται ὁ λογισμός σου, καὶ νὰ Τὸν σιμώσεις μὲ τὴν προσευχή, καὶ ν᾿ ἁγιαστεῖ ἡ καρδιά σου μὲ τὸ νὰ Τὸν συλλογίζεσαι. Καὶ σὰν Τὸν ἐπικαλεστεῖς θὰ σ᾿ ἀκούσει, καὶ θὰ μάθεις πῶς ὁ Θεὸς εἶνε Κεῖνος ποὺ θὰ σὲ γλυτώσει. Καὶ θὰ νοιώσεις Κεῖνον ποὺ σ᾿ ἔπλασε καὶ ποὺ νοιάζεται γιὰ σένα καὶ ποὺ σὲ φυλάγει καὶ πώπλασε διπλὸ τὸν κόσμο γιὰ σένα, τὸν ἕνα σὰν δάσκαλο καὶ πρόσκαιρο παιδευτή, τὸν ἄλλο σὰν πατρογονικὸ σπίτι σου καὶ αἰώνια κληρονομιά σου. Δὲν σ᾿ ἔκανε ὁ Θεὸς ἀπαλλαγμένο ἀπ᾿ τὰ λυπηρά, μήπως θαρρευόμενος στὴν Θεότητα, κληρονομήσεις ὅ,τι κληρονόμησε κεῖνος, ποὺ πρῶτα λεγότανε Ἑωσφόρος, κι ὕστερα γίνηκε Σατανᾶς καὶ πάλι δὲν σ᾿ ἔκανε ἀλύγιστον καὶ ἀσάλευτον, γιὰ νὰ μὴ γίνεις σὰν τ᾿ ἄψυχα τὰ κτίσματα καὶ σοῦ δοθοῦνε τὰ ἀγαθὰ δίχως κέρδος καὶ δίχως μισθό, ὅπως στὰ ἄλογα εἶνε τὰ φυσικὰ χαρίσματα τὰ χτηνώδικα. Γιατὶ εἶνε εὔκολο σ᾿ ὅλους νὰ καταλάβουνε πόση ὠφέλεια καὶ πόση φχαρίστηση καὶ ταπείνωση κερδίζει ὁ ἄνθρωπος περνώντας τοῦτα τὰ μπόδια».
Η ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΚΑΙ Ο ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ του Αγίου Ιουστίνου (Πόποβιτς)
Η Β΄ Σύνοδος του Βατικανού αποτελεί αναγέννησιν όλων των ευρωπαϊκών ουμανισμών, αναγέννησιν πτωμάτων. Διότι αφ΄ ότου ο Θεάνθρωπος Χριστός είναι παρών εις τον γήϊνον κόσμον, ο κάθε ουμανισμός είναι πτώμα. Τα δε πράγματα έχουν ούτω, διότι η Σύνοδος ενέμεινεν επιμόνως εις το δόγμα περί του αλαθήτου του πάπα=του ανθρώπου. Θεωρούμενοι από την σκοπιάν του αεί ζώντος Θεανθρώπου, του ιστορικού Κυρίου Ιησού, όλοι οι ουμανισμοί κατά το μάλλον ή ήττον ομοιάζουν με εγκληματικάς ουτοπίας, διότι εν ονόματι του ανθρώπου φονεύουν κατά διαφόρους τρόπους και εξοντώνουν τον άνθρωπον ως ψυχοφυσικήν οντότητα. Όλοι οι ουμανισμοί επιτελούν ένα αλογίστως τραγικόν έργον: διϋλίζουν τον κώνωπα και καταπίνουν την κάμηλον. Δια δε του δόγματος περί του αλαθήτου του πάπα το έργον αυτό έχει αναχθή εις δόγμα. Όλα αυτά όμως είναι φρικτά, φρικτότατα. Διατί; Διότι το ίδιον δόγμα περί του αλαθήτου του ανθρώπου δεν είναι τίποτε άλλο, παρά η ανατριχιαστική κηδεία του κάθε ουμανισμού, από του βατικανού, του αναχθέντος εις δόγμα, μέχρι του σατανικού ουμανισμού του Σαρτρ. Εις το ουμανιστικόν πάνθεον της Ευρώπης όλοι οι θεοί είναι νεκροί, με επί κεφαλής τον Ευρωπαϊκόν Δία. Νεκροί, έως ότου εις την μαραμένην καρδίαν των ανατείλη η μέχρι τελείας αυταπαρνήσεως μετάνοια, με τας αστραπάς και τας οδύνας της του Γολγοθά, με τους αναστασίμους σεισμούς και τας μεταμορφώσεις της, με τας καρποφόρους της θυέλλας και αναλήψεις. Και τότε; Τότε θα είναι ατελείωτοι αι δοξολογίαι των προς τον αεί ζωοποιόν και θαυματουργόν Θεάνθρωπον, τον όντως μόνον Φιλάνθρωπον εις όλους τους κόσμους.
Θυμάσαι πάντοτε τον Θεό;
Τὸ ἐρώτημα αὐτὸ πρέπει νὰ τὸ κάνουμε στὸν ἑαυτό μας, διότι φαίνεται
Δόξα ἐν ὑψίστοις Θεῷ, καὶ ἐπὶ γῆς εἰρήνη, ἐν ἀνθρώποις εὐδοκία.
Ὑμνοῦμέν σε, εὐλογοῦμέν σε, προσκυνοῦμέν σε, δοξολογοῦμέν σε, εὐχαριστοῦμέν σοι, διὰ τὴν μεγάλην σου δόξαν.
Κύριε Βασιλεῦ, ἐπουράνιε Θεέ, Πάτερ παντοκράτορ·
Κύριε Υἱὲ μονογενές, Ἰησοῦ Χριστέ, καὶ Ἅγιον Πνεῦμα.
Κύριε, ὁ Θεός, ὁ ἀμνὸς τοῦ Θεοῦ, ὁ Υἱὸς τοῦ Πατρός, ὁ αἴρων τὴν ἁμαρτίαν τοῦ κόσμου, ἐλέησον ἡμᾶς, ὁ αἴρων τὰς ἁμαρτίας τοῦ κόσμου.
Πρόσδεξαι τὴν δέησιν ἡμῶν, ὁ καθήμενος ἐν δεξιᾷ τοῦ Πατρὸς καὶ ἐλέησον ἡμᾶς.
Ὅτι σὺ εἶ μόνος Ἅγιος, σὺ εἶ μόνος Κύριος, Ἰησοῦς Χριστός, εἰς δόξαν Θεοῦ Πατρός· Ἀμήν.
Ἐπέλασις τῶν Παγκοσμιοποιητῶν -- Τοῦ Δημητρίου Χατζηνικολάου, Ἀν. Καθηγητοῦ Οἰκονομικῶν τοῦ Παν/μίου Ἰωαννίνων
Ἰδόντες οἱ Παγκοσμιοποιηταί (= Σατανισταί) ὅτι αἱ πελωρίων διαστάσεων ἀπάται τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, τῆς «κοινοβουλευτικῆς δημοκρατίας», τοῦ «προσφυγικοῦ» ζητήματος (διάβαζε «ἀντικαταστάσως πληθυσμῶν» μέ στόχον τήν ἰσλαμοποίησιν τῆς Εὐρώπης), τῶν καταστρεπτικῶν μνημονίων, τοῦ κορονοϊοῦ καί τῆς ὑποχρεωτικότητος τῶν «ἐμβολίων» (διάβαζε «θανατηφόρων ἐνέσεων», κατά Vladimir Zelenko, μέ στόχον τήν μείωσιν τοῦ πληθυσμοῦ), τῆς «κλιματικῆς κρίσεως», τῆς καταστροφῆς τοῦ φυσικοῦ περιβάλλοντος διά τῶν ἐμπρησμῶν, χάριν τῆς ἐξυπηρετήσεως ἀλλοτρίων συμφερόντων (ἐγκατάστασιν ἀνεμογεννητριῶν, ἀνέγερσιν ξενοδοχείων κ.λπ.), τήν σκόπιμον/ἐγκληματικήν παράλειψιν ἐκσυγχρονισμοῦ τῶν σιδηροδρόμων κ.ἄ., τάς ὁποίας αὐτοί ἔχουν διοργανώσει καί ἐκτελέσει παγκοσμίως, «ἔπιασαν» εἰς τό εὐρύ κοινόν· καί ὅτι αἱ κατά τόπους Διοικοῦσαι Ἱεραρχίαι, αἱ ὁποῖαι ἀποτελοῦν τήν μόνην δύναμιν πού θά ἠδύνατο ν’ ἀνατρέψῃ τά ἄκρως βρωμερά συνωμοτικά σχέδιά των, εἶναι πλέον συνεργοί των, ὡς ἄλλοι Ἰοῦδαι· προχωροῦν τώρα ἀκάθεκτοι εἰς νέας ἀπάτας, νέους περιορισμούς τῶν ἐλευθεριῶν καί νέας βρωμεράς προδοσίας.
Δεν παραιτούνται . --- Xarilaos Stoyraitis
Οι ιεροί κανόνες της Εκκλησίας απαγορεύουν την παραίτηση Επισκόπου,με την προ΄υ΄πόθεση να μην έχει τελεσθεί παράπτωμα κωλυτικό.
Ο Επίσκοπος πεθαίνει
νυμφευμένος με την ΄΄γυναίκα του΄΄,δηλαδή την Επισκοπή του.
Τα περί παραιτήσεως
Επισκόπου είναι ένα ακόμη εφεύρημα των αιρετικοσχισματικών και μη μετεχόντων
της Εκκλησίας Νεοημερολογιτών.[βλ΄΄.Καταστατικό Χάρτη της Εκκλησίας της Ελλάδος΄΄ν.590/1977,άρθρο
34]
Το παπικό Πρωτείο
Το παπικό Πρωτείο δεν έχει θεολογική βάση ούτε αγιοπνευματική και εκκλησιολογική νομιμοποίηση. Στηρίζεται σαφώς σε κοσμικού χαρακτήρα νοοτροπία εξουσίας-διακονίας. Ανατρέπει την αγιοπνευματική δομή του μυστηριακού σώματος της Εκκλησίας, σχετικοποιεί και πρακτικώς καταργεί τη Συνοδικότητα ως αγιοπνευματική λειτουργία του σώματος της Εκκλησίας και εισάγει το κοσμικό φρόνημα σ’ αυτήν, ακυρώνει την ισοτιμία των επισκόπων και ιδιοποιείται την απόλυτη διοικητική εξουσία εφ’ όλης της Εκκλησίας, παραμερίζοντας ουσιαστικά τον Θεάνθρωπο και τοποθετώντας ως ορατή κεφαλή έναν άνθρωπο, και με τον τρόπο αυτό επαναλαμβάνει θεσμικά πλέον το προπατορικό αμάρτημα. Και, όπως με το Filioque καταλύθηκε στη Δύση θεσμικά η ισοτιμία των προσώπων της Αγίας Τριάδος και ειδικότερα του Αγίου Πνεύματος, το οποίο κατά τον Άγιο Γρηγόριο Παλαμά υποβιβάστηκε στην οντολογική κατηγορία των κτισμάτων, έτσι και με το παπικό Πρωτείο, θεσμικά, επιβεβαιώνεται η απουσία της χαρισματικής παρουσίας του Αγίου Πνεύματος στο εκκλησιαστικό σώμα, το οποίο ουσιαστικά μεταλλάσσεται από θεανθρωποκεντρικό σε ανθρωποκεντρικό. Τέλος, η θεραπεία της παραπάνω εκκλησιολογικής εκτροπής των Παπικών μπορεί να αναζητηθεί μόνον στην εν ταπεινώσει επιστροφή τους στην παραδοσιακή Εκκλησιολογία της Ορθόδοξης Ανατολής.
Γιατί η νεφέλη στο Θαβώριο όρος κατεβαίνει στην εορτή της Μεταμόρφωσης στις 6 Αυγούστου με το Ιουλιανό ημερολόγιο και όχι με κάποιο άλλο;
(Απόσπασμα απο παλιότερο άρθρο)
ΑΠΑΝΤΗΣΗ.. Για να απαντήσουμε στην ερώτηση θα πρέπει να ξεκαθαριστούν πρώτα κάποιοι όροι.
- Άλλο το ιστορικό γεγονός της Μεταμόρφωσης του Χριστού και άλλο η εορτή και η ιστορική της εξέλιξη.
-Άλλο ημερολόγιο και άλλο εορτολόγιο.
ΕΟΡΤΟΛΟΓΙΟ : κατάλογος στον οποίο έχουν καταγραφεί οι γιορτές ενός έτους καθώς και το σχετικό βιβλίο της εκκλησίας με πληροφορίες για τις εορτές και τους εορταζομένους αγίους.
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ: Είναι σύστημα μέτρησης του χρόνου σε ημέρες, μήνες και έτη, με το οποίο γίνεται δυνατή η χρονική κατάταξη παρελθοντικών ή μελλοντικών γεγονότων.
Την εορτή της Μεταμόρφωσης του Σωτήρος το ΕΟΡΤΟΛΟΓΙΟ την καθορίζει στις 6 Αυγούστου (σταθερά) και το ημερολόγιο την ημέρα (διαφορετική κάθε χρονια).
Σκέψεις-απόψεις -προβληματισμοί, με αφορμή την ανακοίνωση χριστιανικών σωματείων για τις νέες ταυτότητες.
Κυκλοφόρησε και προβάλλεται ως σημαντικό γεγονός ανακοίνωση είκοσι δύο (22) Χριστιανικών σωματείων περί των νέων ταυτοτήτων. Πρόκειται για μια έκθεση ιδεών όπου απουσιάζει ο θεολογικός ορθόδοξος λόγος. Διαβάζοντας την ανακοίνωση διαπιστώνουμε τα εξής:
O πολιτικός Χουλιγκανισμός της Θεσμικής ελίτ στην Βουλή --- Χαράλαμπος Β Κατσιβαρδάς Δικηγόρος Παρ’ Αρείω Πάγω Βουλευτής Β1 Βορείου Τομέα Αθηνών
Η υποδόρια τρώση της κοινοβουλευτικής ενότητας
Η φαιά πολιτική προπαγάνδα συσκοτίζει τον ανθρώπινου νου και κυριεύει την ψυχή των ανθρώπων, εξ αυτού του λόγου, τα συστημικά μέσα μαζικής εξαπατήσεως έσπευσαν άμα τη εκλογή του κόμματος Σπαρτιατών, να διαβάλλουν ιταμώς να συκοφαντήσουν κατά συρροή τους βουλευτές του κόμματος δολοφωνώντας χαρακτήρες, αποπειρώμενοι δια πυρός και σιδήρου, καίτοι άτοπα και αβάσιμα να συνδέσουν το εν λόγω κόμμα ως μία συνεχή διάδοχος κατάσταση με την Χρυσή Αυγή.
ΝΕΟ-ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΜΕΝΩΝ ΠΛΑΝΕΣ
π.Δομετίου Αμβρακιώτη
-----------------------------------------------------------------------
Στο
προφίλ fb νέο-αποτειχισμένου κληρικού διαβάσαμε τα εξής:
"Δεν
μπορείς να κοινωνήσεις αν είσαι στην αίρεση, αν είσαι εμβολιασμένος και αν έχεις πάρει την κάρτα".(:::::::::).
Οι
απαράδεκτες αυτές απόψεις μας αναγκάζουν να σημειώσουμε τα εξής;
Η αποτείχιση είναι μια πρακτική ορθόδοξης ένστασης κατά των αιρέσεων και βασίζεται στον 31ο Αποστολικό κανόνα και 15ο κανόνα της ΑΒ Συνόδου.
Ο Ζηλωτής Προφήτης και οι σημερινοί Κληρικοί.
Οσάκις κανείς μελετά τον βίον του Προφήτου Ηλία, θαυμάζει μερικά στοιχεία, που συναντά εις αυτόν. Βλέπει τον ζηλωτήν Προφήτην πως εργάζεται εις το προφητικόν έργον ως απεσταλμένος του Θεού εις τον κόσμον. Και ασφαλώς το έργον του Θεού γίνεται συμφώνως προς το θέλημά Του και δεν είναι δυνατόν να γίνη χωρίς ζήλον. Προβληματίζεται δε όταν βλέπη λειτουργούς του υψίστου, που χωρίς ζήλον, ίσως και με σχετικήν αδιαφορίαν, διακονούν εις το θέλημα του Θεού. Ο δε Απόστολος του Χριστού παραγγέλλει: «Μη αμέλει του εν σοι χαρίσματος, ο εδόθη σοι δια προφητείας» (Α΄ Τιμ. 4: 14). Ομοίως εις τον βίον του Προφήτου αναφέρονται και «οι ιερείς της αισχύνης» και η απέναντι αυτών στάσις τούτου. Και εις τον χώρον της Παλαιάς Διαθήκης υπήρχον ψευδοπροφήται και ψευδοϊερείς, οι οποίοι έζων και ενήργουν μακράν του θελήματος του Θεού. Συγκεκριμένως δε ο ζηλωτής Προφήτης ηναντιώθη κατ΄ αυτών. Εις τας ημέρας μας, όμως, όπου οι λαβόντες το χάρισμα της ιερωσύνης, που είναι οι επίσκοποι, οι διάδοχοι των Αποστόλων και οι εν γένει λειτουργοί της Εκκλησίας του Χριστού έχουν πρότυπά τους τους Μαθητάς του Κυρίου, η ευθύνη των έναντι Θεού και ανθρώπων είναι μεγάλη. Δυστυχώς η στάσις των έναντι των ολετήρων της Εκκλησίας Οικουμενιστών είναι σχεδόν μηδαμινή!
Η πνευματική ανεξαρτησία τής Ουκρανίας --- Kyprianos Christodoulides
Σχόλιο σέ άρθρο
https://orthodox-voice.blogspot.com/2023/08/blog-post_4.html?m=1
«Ο Β. Ζελένσκι ἔκανε λόγο καί γιά τήν ἀπόκτηση τῆς "πνευματικῆς" ἀνεξαρτησίας τῆς Οὐκρανίας».
Λαμπρά ! Καί ποιά είναι αυτή η πνευματική (sic) ανεξαρτησία ; Πόθεν πηγάζει ; Δέν μάς τό είπε, αλλά εμείς ως παθόντες τό γνωρίζουμε. Πηγή είναι τό φιλιόκβε καί η επεξεργασία που υπέστη εκ μέρους Αγγλικανών καί λοιπών άλλων Προτεσταντών.
Παρένθεση, οι Αγγλικανοί δέχονται τήν Παπική εκπόρευση τού Πνεύματος υπό τήν μορφή τού Καισαροπαπισμού, που τούς χαρακτηρίζει. Οι Λοιποί Προτεστάντες αμερικανικού τύπου, ούτε κάν συζητούν τό περί εκπορεύσεως θέμα. Απορρίπτουν ολοσχερώς τό σχετικό Άρθρο Συμβόλου Πίστεως τής Α' καί Β' Οικουμενικής. Κλείνει η παρένθεση.
Λοιπόν, στό θέμα : Ποιά η πνευματική ανεξαρτησία τών Ουκρανών τού σφαγέα Ζελένσκι ; Δέν θά γράψω δικά μου λόγια. Θά αντιγράψω εδάφιο από τήν Πρός Εφεσίους Επιστολή, κεφ. β', τού Απ. Παύλου καί αυτό είναι :
"1 Καί ὑμᾶς ὄντας νεκροὺς τοῖς παραπτώμασι καὶ ταῖς ἁμαρτίαις, 2 ἐν αἷς ποτε περιεπατήσατε κατὰ τὸν αἰῶνα τοῦ κόσμου τούτου, κατὰ τὸν ἄρχοντα τῆς ἐξουσίας τοῦ ἀέρος, τοῦ πνεύματος τοῦ νῦν ἐνεργοῦντος ἐν τοῖς υἱοῖς τῆς ἀπειθείας· 3 ἐν οἷς καὶ ἡμεῖς πάντες ἀνεστράφημέν ποτε ἐν ταῖς ἐπιθυμίαις τῆς σαρκὸς ἡμῶν, ποιοῦντες τὰ θελήματα τῆς σαρκὸς καὶ τῶν διανοιῶν, καὶ ἦμεν τέκνα φύσει ὀργῆς, ὡς καὶ οἱ λοιποί".
Επίσης καί τό όμοιον αυτού :
" 6 τὸ γεγεννημένον ἐκ τῆς σαρκὸς σάρξ ἐστι, καὶ τὸ γεγεννημένον ἐκ τοῦ Πνεύματος πνεῦμά ἐστι. 7 μὴ θαυμάσῃς ὅτι εἶπόν σοι, δεῖ ὑμᾶς γεννηθῆναι ἄνωθεν. 8 τὸ πνεῦμα ὅπου θέλει πνεῖ, καὶ τὴν φωνὴν αὐτοῦ ἀκούεις, ἀλλ' οὐκ οἶδας πόθεν ἔρχεται καὶ ποῦ ὑπάγει· οὕτως ἐστὶ πᾶς ὁ γεγεννημένος ἐκ τοῦ Πνεύματος." (Ιν. γ')
Όπως καταλαβαίνει ο απλός αναγνώστης, ο άρχοντας τής εξουσίας τού αέρος, δηλαδή τό πνεύμα τού νύν ενεργούντος καί τά εξής, είναι ο Διάβολος. Δέν είναι τό Πνεύμα τό άγιον. Αυτό τό πνεύμα, τό πνεύμα τού αέρος, τό πνεύμα τού Διαβόλου εξουσιάζει τόν Ζελένσκι καί τήν ανεξαρτησία, που υπόσχεται στούς Ουκρανούς, κατόπιν σφαγής των. Μισεί τό Άγιον Πνεύμα, δέν θέλει νά εορτάζει τά Χριστούγεννα, όπως όρισαν οι Οικουμενικές (εν Πνεύματι αγίω) Σύνοδοι. Θέλει νά εορτάζει, κατά πως έμαθε ο Πάπας, κατόπιν δικής του - τού Διαβόλου - συμβουλής.
Ομοίως πορευόμαστε κι εμείς, αφού αυτή είναι "η σωστή πλευρά τής Ιστορίας". Η ιστορία τής Δυαρχίας τού Θανάτου : ΗΠΑ καί Ηνωμένο Βασίλειο. Μή μάς παραξενέψουν, αυτά που έρχονται καί θά μάς βρούν. Τρείς φορές πληρώσαμε τήν " σωστή " πλευρά τής Ιστορίας : Μικρασιατική καταστροφή, αλληλοσφαγή τό 1945-48, Κύπρος 1974.
Πίσω ἀπ’ ὅ,τι φαίνεται στήν διά νόμου ἐπιβολή ἀπό τόν Ζελένσκι (καί) στήν Οὐκρανία τοῦ νέου ἡμερολογίου -- ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΧΑΤΖΗΝΙΚΟΛΑΟΥ
4-8-2023
Virus-free.www.avg.com
<#DAB4FAD8-2DD7-40BB-A1B8-4E2AA1F9FDF2>
ΠΑΝΔΗΜΙΑ ΚΑΙ ΕΜΒΟΛΙΟ: ΣΥΝΩΜΟΣΙΕΣ ΑΛΛΑ ΑΠO ΠΟΙΟΥΣ; --- ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΧΑΤΖΗΝΙΚΟΛΑΟΥ
Αυγούστου 03, 2023, http://loimoxi.blogspot.com/2023/08/o.html
Virus-free.www.avg.com
<#DAB4FAD8-2DD7-40BB-A1B8-4E2AA1F9FDF2>
Ο Νόμος, ο Λώτ καί τό "κατ' εικόνα καί καθ' ομοίωση" -- Kyprianos Christodoulides
Απάντηση σέ άρθρο https://orthodox-voice.blogspot.com/2023/08/httpskyprianoscyblogspotcom201411blog.html?m=1
Σχόλιο κ. Αμβρ. Χριστ.
- Είστε ο νέος ερμηνευτής της ΠΔ
Μόνο που δεν πείθετε. Το κατ' εικόνα, είναι η δυνατότητα που έχει ο άνθρωπος ως ελεύθερο και νοήμον πλάσμα, να ομοιάσει με τον Θεό. Αυτό σημαίνει ότι η αιμομιξία είναι μέσα στην δυνατότητα του κατ΄εικόνα ;
3.Το κείμενο λέει: "κατ' εικόνα και καθ' ομοίωσιν". Δεν λέει: "εικόνα και ομοίωσιν".
Τι σημαίνει η λέξη "κατά" ; Σημαίνει : "εικόνα τής εικόνας" τού Θεού, και όχι άμεσα δική Του εικόνα.
Και ποιος είναι η άμεση εικόνα τού Θεού ; Μα φυσικά ο Ιησούς Χριστός. Άρα επιτρεπόταν η αιμομιξία ενώ υπήρχε το «κατ΄εικόνα» ;
Επίσης μας λέτε ότι η αιμομιξία ήταν θεμιτή μέχρι την εποχή του Λώτ και μετά απαγορεύτηκε ;
Απάντηση
- Κυπριανός Χ.
"12 Διὰ τοῦτο ὥσπερ δι᾿ ἑνὸς ἀνθρώπου ἡ ἁμαρτία εἰς τὸν κόσμον εἰσῆλθε καὶ διὰ τῆς ἁμαρτίας ὁ θάνατος, καὶ οὕτως εἰς πάντας ἀνθρώπους ὁ θάνατος διῆλθεν, ἐφ᾿ ᾧ πάντες ἥμαρτον· 13 ἄχρι γὰρ νόμου ἁμαρτία ἦν ἐν κόσμῳ, ἁμαρτία δὲ οὐκ ἐλλογεῖται μὴ ὄντος νόμου". (Ρμ. ε')
Εικόνα καί ομοίωση, κατά τό σχετικό εδάφιο τής Π. Διαθήκης, σύμφωνα μέ τούς πατέρες τής Εκκλησίας, είναι ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός. Συνεπώς, η κλήση ημών τών ανθρώπων πρός τό "κατ' εικόνα καί καθ' ομοίωση", είναι η κατά Χάριν - ποτέ κατ' ουσίαν - εικόνα καί ομοίωσή μας πρός τόν ενανθρωπήσαντα υιό καί λόγο τού Θεού. Αυτή είναι η κατά Χάριν ένωσή μας (κοινωνία) μέ τόν Κύριο. Όχι σχέση - τό άλλαξαν, "συνάφεια" τό λένε τώρα.
Ακόμη,
Πότε δόθηκε ο Νόμος ; Πρίν από τόν Μωϋσή ή μετά τόν Μωϋσή ; Καί πότε έζησε ο Λώτ ; Πρίν από τόν Μωϋσή ή μετά από τόν Μωϋσή ;
Καί τέλος, ο Σχολιαστής κ. Αμβρ. Χριστ. διέγνωσε ένα λάθος τού γράφοντος : παρέλειψε τήν πρόθεση "κατά" καί έγραψε άνευ αυτής "εικόνα καί ομοίωση" !
Μάλιστα, αυτό έκανε, επειδή τό "κατ' εικόνα καί καθ' ομοίωση", αφορά στόν πλασθέντα χοϊκό άνθρωπο μέ χοϊκη τήν ψυχή, όπως κατάντησε μετά τήν Πτώση. Δέν είναι δικό μου, τό γράφει ο Απόστολος Πάυλος, σημαίνει δέ (προφητικά, Π.Δ) τήν κατά Χάριν υιοθεσία τού αμαρτήσαντος ανθρώπου. Βεβαίως, κατόπιν μετάνοιας καί πίστεως, σύμφωνα μέ τό "... όσοι δε έλαβον αυτόν" καί τά εξής, στό Ιν. α'.
Τέλος, όταν λέμε ή γράφουμε "εικόνα καί ομοίωση", αναφερόμενοι στόν Κύριο, τό "κατ' εικόνα καί καθ' ομοίωση" είναι λάθος. Ούτε λέγεται, ούτε γράφεται ότι ισχύει τό "κατά Χάριν" γιά τόν ίδιο τόν Κύριο ημών Ιησού Χριστό. Ισχύει μόνο γιά εμάς τούς χοϊκούς ανθρώπους μέ τήν χοϊκή ψυχή καί τήν δυνάμει - ελέω Θεού - εν Πνεύματι αγίω - κάθαρση τής εικόνας, μέ τήν οποία πλασθήκαμε, καί τήν αναμόρφωση τού αρχαίου κάλλους, κατά τό :
1. Εἰκών εἰμι, τῆς ἀῤῥήτου δόξης σου, εἰ καὶ στίγματα φέρω πταισμάτων· (οἰκτείρησον τὸν σὸν πλάσμα Δέσποτα, καὶ καθάρισον σῇ εὐσπλαγχνίᾳ· καὶ τὴν ποθεινὴν πατρίδα παράσχου μοι, Παραδείσου πάλιν ποιῶν πολίτην με.). Καί …
2. (Ὁ παλάμῃ ἐκ μὴ ὄντων πλάσας με, καὶ εἰκόνι σου θείᾳ τιμήσας, παραβάσει ἐντολῆς δὲ πάλιν με ἐπιστρέψας, εἰς γῆν ἐξ ἧς ἐλήφθην,) εἰς τὸ καθ᾿ ὁμοίωσιν ἐπανάγαγε, τὸ ἀρχαῖον κάλλος ἀναμορφώσασθαι. (Ακολουθία Νεκρώσιμος).
Αυτά μάς δόθηκαν, κ. Αμβρ. Χριστ, αλλά τά χάσαμε. Λέτε νά τά επανεύρουμε μέσω τεχνητής νοημοσύνης, μάλλον βίρτσουαλ, όπως μάς υπόσχονται οι metáνθρωποι ; Τήν φυσική νοημοσύνη θά τήν πετάξουμε ; Τί θά τήν κάνουμε ;