Οι υποχρεωτικές ιατρικές πράξεις έχουν τελειώσει με το πέρας του Β’ Παγκοσμίου πολέμου

Η απάντηση των εκπαιδευτικών στις «απαιτήσεις» του Ιατρικού Συλλόγου Δράμας περί υποχρεωτικών εμβολιασμών

Επιστολή προς τον πρωθυπουργό της χώρας κ. Μητσοτάκη, αλλά και προς τους υπουργούς Υγείας κ. Πλεύρη, Παιδείας κα. Κεραμέως και αναπληρώτρια υπουργό Υγείας κα. Γκάγκα, απέστειλε ο Ιατρικός Σύλλογος Δράμας.

Στην επιστολή αυτή, ο Ιατρικός Σύλλογος, ζητάει να επεκταθεί η υποχρεωτικότητα του εμβολιασμού και στους εκπαιδευτικούς, ενώ σε περίπτωση που αυτό δεν γίνει, σημειώνεται η εξής φράση: «Εάν δεν το πράξετε λαϊκίζετε εις βάρος των ιατρών».

Αναλυτικότερα, η επιστολή του Ιατρικού Συλλόγου Δράμας προς τον πρωθυπουργό, έχει ως εξής:

Reading from the Synaxarion:

Longinus the Centurion

This Martyr was in the service of Pontius Pilate at the time of Christ our Saviour's Passion. While standing guard at the Cross and beholding the earthquake and all that came to pass, he cried out with fear, "Truly this was the Son of God" (Matt. 27:54). After the Resurrection, he forsook the military and departed for Cappadocia, his homeland, where he preached Christ. By the agency of Pontius Pilate, Tiberius Caesar had him arrested and beheaded.

Γνωρίζουν οι επίσκοποι τας νέας προδοτικάς αποφάσεις εις βάρος της Ορθοδοξίας εις το ΠΣΕ; -- Τοῦ πρωτοπρεσβυτέρου π. Θεοδώρου Ζήση

 1. Δὲν θέλουν νὰ γνωρίζη ὁ λαὸς τὰ ἀποφασιζόμενα

ΕΙΝΑΙ φοβερὴ ἡ συντελούμενη ἐκκλησιολογικὴ καταστροφὴ στὰ πλαίσια τῆς Ψευδοοικουμενικῆς Κινήσεως καὶ τῆς παναιρέσεως τοῦ Οἰκουμενισμοῦ. Ὅσοι ἐπὶ ἕνα αἰώνα ἀπατεώνα, τὸν προηγούμενο 20ὸ αἰώνα, ἐσχεδίασαν καὶ ἐφήρμοσαν μεθοδικά, στὴν ἀρχὴ κρυφὰ καὶ συνεσκιασμένα, τὸν σατανοκίνητο καὶ μασονοκίνητο διαθρησκειακὸ καὶ διαχριστιανικὸ συγκρητισμό, μὲ τὴν πολυδιαφημισθεῖσα καὶ πολυεπαινεθεῖσα Οἰκουμενικὴ Κίνηση, μποροῦν τώρα νὰ ἐπιχαίρουν, διότι οἱ ὀρθόδοξες ἀντιστάσεις μειώνονται, ἰδιαίτερα στὰ ὑψηλὰ ἡγετικὰ κλιμάκια τῆςἘκκλησίας καὶ τῆς θεολογικῆς ἐπιστήμης, πλὴν ἐλαχίστων ἐξαιρέσεων. Μόνο θλίψη καὶ κατήφεια γιὰ τὸν λόγο αὐτὸ προκαλοῦν τὰ ἀποφασισθέντα στὴν 10η Γενικὴ Συνέλευση τοῦ «Παγκοσμίου Συμβουλίου Ἐκκλησιῶν», ἢ ὀρθότερα τοῦ Παγκοσμίου Συμβουλίου Αἱρέσεων, τὰ ὁποῖα δέχθηκαν ὁμόφωνα οἱ ἀντιπρόσωποι ὅλων τῶν αὐτοκεφάλων Ὀρθοδόξων ἐκκλησιῶν, πλὴν βεβαίως τῶν ἐκκλησιῶν Γεωργίας καὶ Βουλγαρίας, οἱ ὁποῖες ἀξιεπαίνως καὶ πατερικῶς δὲν συμμετέχουν σ᾽ αὐτὴν τὴν πανσπερμία τῆς πλάνης καὶ τῆς ἐκκλησιολογικῆς σύγχυσης. Ἡ Συνέλευση αὐτὴ τῶν αἱρετικῶν, Προτεσταντῶν καὶ Μονοφυσιτῶν, μὲ τοὺς ὁποίους ἐκκλησιολογικὰ ταυτίζεται καὶ εὐτελίζεται ἡ Μία, Ἁγία, Καθολικὴ καὶ Ἀποστολικὴ Ἐκκλησία, ἔλαβε χώρα στὴν πόλη Πουσὰν τῆς Ν. Κορέας ἀπὸ τὶς 30 Ὀκτωβρίου μέχρι τὶς 8 Νοεμβρίου τρέχοντος ἔτους.

Το χαροποιόν πένθος εις την Ορθόδοξον ασκητικοησυχαστικήν Παράδοσιν της Εκκλησίας --- Τοῦ αειμνήστου Παναγιώτου Σωτ. Γκιουλὲ

«Οὐκ ἐγκληθησόμεθα, ὦ οὗτοι, οὐκ ἐγκληθησόμεθα ἐν ἐξόδω ψυχῆς, διότι οὐ τεθαυματουργήκαμεν, οὐδ᾽ ὅτι οὐ τεθεολογήκαμεν, οὐδ᾽ ὅτι θεωρητικοὶ οὐ γεγόναμεν· ἀλλὰ λόγον πάντως δώσομεν τῷ Θεῷ, διότι ἀδιαλείπτως οὐ πεπενθήκαμεν» (Κλῖμαξ Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Σιναΐτου, λόγος 7ος, στίχος 73ος).

Ὡς εὔηχον σάλπισμα, ἀδιαλείπτου ἡσυχαστικοῦ πένθους, ἀντηχοῦν στὶς ἀκοὲς τῶν ὀρθοδόξων πιστῶν, οἱ ἀσκητικοησυχαστικοὶ αὐτοὶ λόγοι τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Σιναΐτου, ποὺ διασαλπίζουν διαχρονικὰ σ᾽ ὁλόκληρο τὸ πλήρωμα τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας ὅτι κατὰ τὴν ἔξοδο τῆς ψυχῆς μας τὴν ὥρα τοῦ θανάτου, δὲν θὰ κατηγορηθοῦμε ἐνώπιον τοῦ φοβεροῦ βήματος τοῦ Χριστοῦ, γιατὶ δὲν θαυματουργήσαμε ἢ γιατὶ δὲν γίναμε θεωρητικοί, οὔτε γιατὶ δὲν θεολογήσαμε· ἀλλ᾽ ὁπωσδήποτε ὅμως θὰ δώσουμε λόγο στὸν Θεό, γιατὶ ἀδιαλείπτως δὲν ἐπενθήσαμε σ᾽ ὁλόκληρη τὴν ζωὴ μας γιὰ τὸ ἀπύθμενο βάθος τῆς ἁμαρτωλότητὸς μας!… Γιατὶ εἶναι ἀλήθεια, πὼς κι ἄν ἀκόμη δὲν ἀξιωθήκαμε νὰ λάβουμε, «τὰ κρείττονα χαρίσματα» τοῦ Ἁγίου Πνεύματος (Α´ Κορινθ. ιβ´ 31), ἐν τούτοις, δὲν θὰ κατηγορηθοῦμε, κατὰ τὸν Ἅγιον Ἰωάννην τῆς Κλίμακος, ἐνώπιον τοῦ φοβεροῦ βήματος τοῦ Χριστοῦ, γιὰ τὴν ἔλλειψη αὐτὴ τῶν θαυματουργικῶν καὶ θεολογικῶν μας ἱκανοτήτων, ἀλλὰ γιὰ τὴν ἔλλειψη ἐπιγνώσεως τοῦ συνεχοῦς καὶ ἀδιαλείπτου πένθους σ᾽ ὁλόκληρη τὴν ζωὴν μας…

''ΘΕΟΤΟΚΑΡΙΟΝ''

 

Η δε του Κυρίου Μήτηρ μηδέ κατά τον νουν μολυνθήναι ποτε πιστεύεται· διο και αμόλυντος κέκληται (ιερός Κοσμάς ο Μελωδός: ΕΟΡΤΟΔΡΟΜΙΟΝ σελ. 156).

Τη ΙΣΤ΄ (16η) του μηνός Οκτωβρίου μνήμη του Αγίου Μάρτυρος ΛΟΓΓΙΝΟΥ του Επισκόπου.

Λογγίνος, ο Άγιος Μάρτυς, ο Εκατόνταρχος, ήτο Ιουδαίος το γένος, ζων κατά τας ημέρας της ενσάρκου οικονομίας του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, υπηρέτει δε ως εκατόνταρχος εις την υπηρεσίαν του Πιλάτου. Ούτος κατά την ημέραν καθ’ ην ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός δια την άπειρον αυτού ευσπλαγχνίαν εσταυρώθη κατά το ανθρώπινον δια να μας λυτρώση από την προπατορικήν παράβασιν, προσετάχθη από τον Πιλάτον να φυλάττη μετά των στρατιωτών του το Σώμα του Ιησού. Και οι μεν Μαθηταί και Απόστολοι του Κυρίου δια τον φόβον των Ιουδαίων έφυγαν, ο δε μακάριος Λογγίνος παραμείνας πλησίον του Εσταυρωμένου και βλέπων τα σημεία και άπειρα θαύματα, άπερ έγιναν εις εκείνην την σωτήριον Σταύρωσιν, ήτοι τον σεισμόν, την του ηλίου εις σκότος μεταβολήν, τους ανοιγέντας τάφους και τους εξ αυτών εκπηδήσαντας νεκρούς ανεβόησε μετά μεγάλης φωνής ειπών· «Αληθώς Θεού Υιός ην ούτος» (Ματθ. κζ:54).

Δρ Ιωάννης Μάζης Καθηγητής Οικονομικής Γεωγραφίας και Γεωπολιτικής στο Πανεπιστήμιο Αθηνών : Συνέπειες ελληνογαλλικής συμφωνίας, αντιδράσεις Τουρκίας, Χάγη, πύραυλοι Scalp Naval

 

Έξοδος από της Εκκλησίας

Τι σημαίνει  η εισαγωγή, εις τα ιερά Δίπτυχα της Εκκλησίας, του ονόματος του αιρεσιάρχου Πάπα; Τι άλλο, ει μη «ομολογία» του Παπισμού. Άρνησις  της Ορθοδοξίας. Παράβασις του Θείου Νόμου. Έξοδος από της Εκκλησίας. Μετάθεσις εις την αίρεσιν. Ανταλλαγή του φωτός δια του σκότους, της αληθείας δια του ψεύδους, της Χάριτος δια του αναθέματος. Ασεβής αναγνώρισις του αιρεσιάρχου Πάπα και ένωσις μετά της παπικής αιρέσεως, της οποίας το μέρος «εις την λίμνην του πυρός και του θείου», καθ΄ ότι «ψευδοπροφήτης».

Μαρίας Μαντουβάλου, Καθ. Φιλοσοφικής Αθηνών : “Οι αρνητές του Ελληνικού έθνους δεν μπορούν να ανήκουν σε αυτό”

Οι έμποροι των εθνών, εκκλησιαστικοί και λαϊκοί, εδώ και πολλά χρόνια έχουν συντονιστεί με τα κατά τόπους φερέφωνά τους, τα καλυπτόμενα κάτω από τον επιστημονικό μανδύα και την κρατική εξουσία, για να ξεθεμελιώσουν τις ιστορικές και θρησκευτικές μνήμες και κατά συνέπεια και τις εθνικές ταυτότητες των λαών. Προνομιακή θέση σ’ αυτήν την επιχείρηση μετάλλαξης και αλλοίωσης κάθε εθνικού, πνευματικού και θρησκευτικού βιώματος έχουν, η Ελλάδα ως ιστορικός εθνικός και γεωγραφικός χώρος, και η Ορθοδοξία ως αναπόσπαστο και απαρέγκλιτο θεμέλιό της.

Η προτροπή του πρωτεργάτη της ελευθερίας των Ελλήνων ότι πρέπει να φυλάξετε την πίστη σας και να την στερεώσετε διότι όταν επιάσαμε τα άρματα είπαμε πρώτα Υπέρ Πίστεως και έπειτα Υπέρ Πατρίδος, έχει περιπέσει τα τελευταία χρόνια στον κάδο της λήθης. Στον ίδιο που έχουν ριχτεί και η ιστορική μνήμη και η θρησκευτική και εθνική ταυτότητα από τους μασκοφόρους της πνευματικής και πολιτικής ηγεσίας που έχουν αποδυθεί στον αγώνα της φίμωσης της Ελληνορθόδοξης παιδείας.

Τα αντεθνικά και μειοδοτικά άτομα του σχεδόν πρόσφατου παρελθόντος, ξένα προς τον εθνικό κορμό, επανέρχονται σήμερα με τους ομοϊδεάτες διαδόχους τους σε θέσεις ηγετικές και ο σκοπός τους είναι ίδιος όπως και τότε. Δηλαδή, η μεταφύτευση και καλλιέργεια στην Ελληνική κοινωνία και παιδεία, κοινωνικών δοξασιών και πολιτικών ιδεολογημάτων που αποβλέπουν στη μεταβολή και την ανατροπή των υφισταμένων στη χώρα Ελληνορθόδοξων αξιών και αρχών.

κ. Κωνσταντίνος Βαθιώτης, τ. Καθηγητής του ποινικού δικαίου : ΥΓΕΙΟΝΟΜΙΚΗ ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑ : ΠΟΥ ΒΡΙΣΚΟΜΑΣΤΕ ΚΑΙ ΠΟΥ ΒΑΔΙΖΟΥΜΕ - 13/10/2021

 

Πανηγύρεις καὶ «φιγουρομανία»!... -- Τοῦ Ἀρχιμ. Δανιὴλ Γ. Ἀεράκη, ἱεροκήρυκος

Μιλάμε γιὰ παράδοσι. Καὶ ζοῦμε τὸ παράδοξο! Μιλᾶμε γιὰ Ἐκκλησία. Καὶ ζοῦμε πανηγύρια φρικτῆς φιγούρας, τεράστιας σπατάλης, προκλητικοῦ θρησκευτικοῦ «χαβαλέ»! Μιλᾶμε γιὰ τιμὴ μαρτύρων, καὶ ζοῦμε τὴ λάμψι τῆς πολυτέλειας ἀκόμα καὶ στὶς λάρνακες τῶν πάσης φύσεως καὶ προελεύσεως λειψάνων. Δὲν χρειάζεται νὰ δυσκολευθῆτε ψάχνοντας. Οἱ ἱστοσελίδες ἐκεῖνες, ποὺ ἔχουν ἀποκλειστικὰ καὶ ἐργολαβικὰ ἀναλάβει νὰ καλύπτουν τὰ λεγόμενα «πολυαρχιερατικὰ συλλείτουργα», ἐνημερώνουν ἀνὰ μία περίπου ὥρα γιὰ τὸν πλοῦτο τῆς κενοδοξίας καὶ φιγουρομανίας μέσα στὸν ἅγιο χῶρο τοῦ θυσιαστηρίου. • Μπορεῖτε νὰ φαντασθῆτε τὸν Ἐσταυρωμένο τοῦ Γολγοθᾶ, τὸν Ἰησοῦ, τὸν Κύριο τῆς δόξης, νὰ δορυφορῆται τὴ Μεγάλη Παρασκευὴ ἀπὸ τριάντα (30) δεσποτάδες, φανταχτερὰ καὶ χρυσοστόλιστα ντυμένους καὶ στεφανωμένους μὲ περίλαμπρες μίτρες; • Ἡ ἁγία Τράπεζα εἶναι ὁ Γολγοθᾶς. Τί δουλειὰ ἔχει ὅλος ὁ ἐπισκοπικὸς συνωστισμὸς γύρω-γύρω, ποὺ τολμοῦν μάλιστα ὡρισμένοι ἀπὸ αὐτοὺς καὶ ἀποθέτουν τὶς μίτρες τους πάνω στὴν ἁγία Τράπεζα; «Στέφανον ἐξ ἀκανθῶν περιτίθεται ὁ τῶν ἀγγέλων Βασιλεύς».

Lucian the Martyr of Antioch

This Saint was from Samosata, the son of pious parents. He established a catechetical school in Antioch, and taught the correct doctrines of the Faith and made clear the parts of the divine Scriptures that were difficult to understand. He edited the Old Testament translation from the Hebrew tongue, and published it in an excellent edition, free from every heretical corruption and interpolation. He travelled to Nicomedia to strengthen the faithful there in their contests for Christ, and was accused before Maximinus, with whom he conversed openly. When he had made a defence of the Christian Faith, he was condemned to imprisonment where, in 311, he died of hunger and thirst.

Η αγιασμένη επανάσταση -- Φώτης Κόντογλου

Η σκλαβιά που έσπρωξε τους Έλληνες να ξεσηκωθούνε σε επανάσταση καταπάνω στον Τούρκο δεν ήτανε μονάχα η στέρηση κι η κακοπάθηση του κορμιού, αλλά, απάνω απ' όλα, το ότι ο τύραννος ήθελε να χαλάσει την πίστη τους, μποδίζοντάς τους από τα θρησκευτικά χρέη τους, αλλαξοπιστίζοντάς τους και σφάζοντας ή κρεμάζοντάς τους, επειδή δεν αρνιότανε την πίστη τους για να γίνουνε μωχαμετάνοι. Για τούτο πίστη και πατρίδα είχανε γίνει ένα και το ίδιο πράγμα, κ' η λευτεριά που ποθούσανε δεν ήτανε μοναχά η λευτεριά που ποθούνε όλοι οι επαναστάτες, αλλά η λευτεριά να φυλάξουνε την αγιασμένη πίστη τους, που μ' αυτήν ελπίζανε να σώσουνε την ψυχή τους. Γιατί, γι' αυτούς, κοντά στο κορμί, που έχει τόσες ανάγκες και που με τόσα βάσανα γίνεται η συντήρησή του, υπήρχε κ' η ψυχή, που είπε ο Χριστός πως αξίζει περισσότερο από το σώμα, όσο περισσότερο αξίζει το ρούχο απ' αυτό.

ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ ΣΥΝΟΔΙΚΗ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ (Είναι του 1920)

Η καθ’ ημάς Εκκλησία φρονούσα ότι η των διαφόρων Χριστιανικών Εκκλησιών προσέγγισις προς αλλήλας και κοινωνία ουκ αποκλείεται υπό των υφισταμένων μεταξύ αυτών δογματικών διαφορών και ότι τοιαύτη τις προσέγγισις τα μάλα εστίν ευκταία και αναγκαία και πολλαχώς χρήσιμος εις τε το καλώς ενοούμενον συμφέρον εκάστης των επί μέρους Εκκλησιών και του όλου χριστιανικού σώματος και εις παρασκευήν και διευκόλυνσιν της πλήρους ποτέ, συν Θεώ και ευλογημένης ενώσεως, έκρινε τον παρόντα καιρόν τα μάλιστα πρόσφορον προς ανακίνησιν και από κοινού μελέτην του σπουδαίου τούτου ζητήματος.

--------------------------

Ο/Η Ανώνυμος είπε...

Και κάπου εδω τελειώνει το ζήτημα - π. Γρηγόριος


ΣΤΑΥΡΟΣ Π. ΚΑΡΑΜΗΤΣΟΣ – ΓΑΜΒΡΟΥΛΙΑΣ
Θεολόγος – Καθηγητής.

«Οι Γ.Ο.Χ. έσχισαν την Εκκλησίαν της ΅Ελλάδος ή μάλλον απεσχίσθησαν από την Εκκλησίαν της Ελλάδος». Ούτως έγραψεν ο «Ορ. Τύπος» εναντίον των Γ.Ο.Χ. Αναληθέστατον είναι τούτο. Αληθέστατον είναι ότι οι Γ.Ο.Χ. είναι οι συνεχισταί της Μίας, Αγίας, Αποστολικής Καθολικής Εκκλησίας εις τον Ελλαδικόν χώρον. Δημιουργοί σχισμάτων είναι οι προσθέτοντες ή αφαιρούντες από την αποκεκαλυμμένην αλήθειαν, από την Ορθοδοξίαν και ουχί οι εμμένοντες εις αυτήν.
Α΄) Ερωτώμεν την διεύθυνσιν του Τύπου είναι διδασκαλία του Σωτήρος, η ενιαία εκδήλωσις υπό των πιστών της Θείας Λατρείας, ενί στόματι και μια καρδία; «Σήμερον τα άνω της κάτω και τα κάτω της άνω συνεορτάζει»; Έγινε αιτία η εισαγωγή του Νέου Εορτολογίου να διασπασθή η Ενότης της Εκκλησίας εν τη εξωτερική θεία Λατρεία, όπως ομολογεί ο αείμνηστος Ανδρούτσος εις την Συμβολικήν του; Ποίοι οι υπεύθυνοι οι εμμένοντες εις τας υπό της Εκκλησίας παραδεδομένα ή οι καινοτομούντες και εισάγοντες κενά, εις τα όρια των πατέρων;

***Β΄) Καταργείται ενίοτε δια της εισαγωγής του Νέου εορτολογίου, η νηστεία μετά το Πάσχα, των Αγίων Αποστόλων; Είναι αληθές, ότι η Εκκλησία, δύο Οικουμενικούς Πατριάρχας τον Ιερεμίαν Γ΄ εν έτει 1725 και Καλλίνικον 1783 εκάθηρε και εξώρισε, διότι ετόλμησαν την ελάττωσιν της νηστείας;

***Και την νηστείαν ταύτην, ως γνωστόν, αναφέρει η πρώτη Οικουμενική Σύνοδος:

«Προς τους απολειφθέντας Επισκόπους περί των εν Συνόδω τυπωθέντων… Κωνσταντίνος Σεβαστός της Εκκλησίας… έδοξε κοινή γνώμη καλώς έχειν, επί μιάς ημέρας πάντας τους απανταχού επιτελείν… δεινόν και απρεπές κατά τας αυτάς ημέρας, ετέρους μεν της νηστείας σχολάζειν ετέρους δε συμπόσια συντελείν. Και μετά τας του Πάσχα ημέρας άλλους μεν τοις ωρισμένοις εκδεδόσθαι νηστείας…».


Είναι αληθές ότι δια της εισαγωγής του νέου εορτολογίου διεσπάσθη η αγάπη και η ενότης των Χριστιανών; Οι οποίοι έπαυσαν να συνεορτάζουν, να συννηστεύουν και να ζουν τα μεγάλα και σωτήρια γεγονότα της πίστεως ηνωμένοι ως μία ψυχή και μία καρδία; Των οποίων γεγονότων, αν και δεν είναι ερμηνευταί, μη όντες διδάσκαλοι της πίστεως, αλλά τηρηταί και λάτρεις της αποκεκαλυμμένης αληθείας.

Γ΄) Δυστυχώς δια της εισαγωγής του νέου εορτολογίου εδόθη το δικαίωμα εις τους εχθρούς της Πίστεως να κηρύττωσι ότι η Εκκλησία είναι «άφραγον αμπέλι, και ο καθείς κάνει ό,τι θέλει». Και ταύτα, όταν και αυτός ο αποθανών Καθηγητής Αμίλκας Αλιβιζάτος απ΄ έδρας ομολογεί ότι οι Γ.Ο.Χ. είναι ακραιφνείς τηρηταί των Θείων και Ιερών Κανόνων, διότι αι Σύνοδοι επί Ιερεμίου και Μελετίου Πηγά αι καταδικάσασαι το νέον Εορτολόγιον, (τας οποίας επίσης παραδέχονται κανονικάς και οι αείμνηστοι Καθηγηταί Π. Καρολίδης, Σ. Λάμπρος και αυτός ο μεταρρυθμιστής Αρχιεπίσκοπος Αθηνών Χρυσόστομος Παπαδόπουλος) είναι κανονικαί και ουδεμία μεταγενεστέρα Σύνοδος ήρε το κύρος τούτων.

***Αλλά όχι μόνον δεν υπήρξαν Σύνοδοι μεταγενέστεραι, μάλιστα και η συνελθούσα εν έτει 1923 Επιτροπή προς μελέτην δια την εισαγωγήν του νέου εορτολογίου (εις την οποίαν, ως γνωστόν, έλαβε μέρος και αυτός ο καινοτόμος μεταρρυθμιστής Αρχιεπίσκοπος Χρυσόστομος Παπαδόπουλος) απεφάνθη ότι «δεν δυνάμεθα να δεχθώμεν νέον εορτολόγιον, διότι θα καταστώμεν σχισματικοί».
.....

πηγη ορθόδοξη φωνή

Ὁ Ἑλληνορθόδοξος κλῆρος καὶ ἡ ἑλληνικὴ ἐπανάστασις* -- Τοῦ πρωτοπρ. π. Γεωργίου Δ. Μεταλληνοῦ, Ὁμοτ. Καθηγητοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν

ΕΝΑ ΑΠΟ τὰ φοβερότερα ἀνοσιουργήματα στὸ χῶρο τῆς Ἱστορίας-αὐτόχρημα ἀναιρετικὸ τῆς ἱστορικῆς ἐπιστήμης- εἶναι ἡ ἰδεολογικὴ ἑρμηνεία καὶ χρήση τῶν ἱστορικῶν δεδομένων. Τότε ὁ Ἱστορικὸς δὲν κάνει ἐπιστήμη (ἀπροκατάληπτη δηλαδὴ καὶ ἐλεύθερη ἔρευνα), ἀλλὰ πολιτική. Ἕνα δὲ ἀπὸ τὰ ἱστορικὰ γεγονότα, πρωταρχικῆς γιὰ τὸν Ἑλληνισμὸ σημασίας, ποὺ δεινοπαθεῖ ἰδιαίτερα ἀπὸ τὴν ἰδεολογικοποιημένη ἱστορία, εἶναι τὸ 1821, ἡ Μεγάλη Ἐπανάσταση τοῦ Ἑλληνικοῦ  Ἔθνους καὶ ὁ ἀληθινὸς χαρακτήρας της. Μιὰ ὁμάδα ἐρευνητῶν προσεγγίζουν τὸ ᾽21 μὲ ἕνα πνεῦμα ἀμφισβητήσεως καὶ διάθεση ἀπορριπτικὴ γιὰ κοινωνικὲς ὁμάδες, ποὺ καταλέγονται στοὺς συντελεστές του. Γι᾽ αὐτοὺς τὸ ᾽21 εἶναι «σημεῖον ἀντιλεγόμενον» (Λουκ. 2, 34) καὶ ζητοῦν τὴν ἀπομύθευσή του, στὰ πλαίσια τοῦ γνωστοῦ αἰτήματος «νὰ ξαναγραφεῖ ἡ ἱστορία». Διατυπώθηκαν μάλιστα θέσεις, ποὺ ἐπαναλαμβάνονται αὐτούσιες ἀπὸ τοὺς συνεχιστές τους, ἰδιαίτερα στὸ χῶρο τῆς παιδείας καὶ τῆς ἀνεύθυνης (ὑπάρχει καὶ τέτοια) δημοσιογραφίας. Κυρίως πολεμεῖται ἡ θέση τοῦ "ἀνωτέρου" (λεγομένου) Κλήρου στὸν Ἀγώνα καὶ ἀμφισβητεῖται γενικότερα ὁ ρόλος τοῦ Ράσου σ' αὐτόν.

Χορωδιακόν Σε υμνούμεν Σε ευλογούμεν Αξιον εστίν

 

Έφη δε ο Θεοφύλακτος Βουλγαρίας εν τω εις τα Εισόδια λόγω αυτού: «Οίμαι γαρ, ει τινές εισιν Αγγέλων λόγοι, Μυστηρίων θείων τω όντι Άγγελοι, μηδέ τούτους αν εφικέσθαι των χαρίτων της Θεομήτορος· Ης γαρ η αγιωσύνη την κτιστήν πάσαν φύσιν εκβέβηκεν, ουκ αν λόγος κτίσματος Ταύτην αξίως υμνήσαι δύναιτο».

Τη ΙΕ΄ (15η) του μηνός Οκτωβρίου, μνήμη του Αγίου Ιερομάρτυρος ΛΟΥΚΙΑΝΟΥ, Πρεσβυτέρου της εν Αντιοχεία Εκκλησίας.

Λουκιανός ο Πρεσβύτερος και Μάρτυς του Χριστού ήτο από μίαν πόλιν της Συρίας καλουμένην Σαμόσατα, εν έτει 290. Οι γονείς του ήσαν ευγενείς και Χριστιανοί, οίτινες τον έβαλαν να σπουδάζη τα ιερά γράμματα. Όταν δε έφθασεν ο νέος εις το δωδέκατον έτος της ηλικίας του, οι γονείς του ετελεύτησαν. Ο δε Λουκιανός, διαμοιράσας εις τους πτωχούς τα υπάρχοντα, απήλθεν εις Έδεσσαν, και παρέμεινεν επί πολύ εις τινα διδάσκαλον ενάρετον, ονομαζόμενον Μακάριον, από τον οποίον συνήθροισε πάσαν αρετήν και εβαπτίσθη απ’ αυτόν, διότι ακόμη δεν ήτο Χριστιανός τέλειος· έπειτα ηθέλησε να γίνη Μοναχός και τόσον ηγάπησε την εγκράτειαν, ώστε δεν ηθέλησε να φάγη ποσώς πράγμα εψημένον, ούτε μαγείρευμα, ούτε οίνον εδοκίμασεν, αλλά μαχόμενος καθ’ εκάστην κατά της σαρκός με νηστείαν και κακοπάθειαν, τοσούτον την κατέβαλε με προσευχάς και με δάκρυα, ώστε εθαύμαζον όσοι τον εγνώριζον.

Για τους οικουμενιστές χωρίς λόγο έχασε την ζωή του από τον Μονοφυσίτη φονιά Διόσκορο ο Άγιος Φλαβιανός!

Συμφωνία Σαμπεζύ Ελβετίας 1990-91

Η Μικτή Επιτροπή προτείνει άρσιν των α­ναθεμάτων «υπό των Προκαθημένων όλων των Εκκλη­σιών των δύο μερών διά της υπογραφής ειδικής εκ­κλησιαστικής πράξεως, εν τη οποία θα διακηρύσσεται υφ' εκατέρας πλευράς ότι η ετέρα είναι κατά πάντα ορ­θόδοξος», και ότι «η άρσις των αναθεμάτων πρέπει να συνεπάγεται ότι α) αποκαθίσταται αμέσως η πλήρης κοινωνία των δύο πλευρών, β) ουδεμία κατ' αλλήλων καταδίκη του παρελθόντος, συνοδική ή προσωπική, είναι πλέον ενεργός...»

Πιο ευάρεστον στόν Κύριον από την αναξιότητα τών ιερέων, πού λειτουργούσαν

Τότε ένας ησυχαστής μου υπενθύμισε την περίπτωση του ασκητού πού, μετά την άλωση τής Κωνσταντινουπόλεως, είδε επάνω στήν αγία Πρόθεση ερειπωμένου Ναού, μία γουρούνα με τα νεογνά της και άρχισε να κλαίει και νά οδύρεται. Τότε ενεφανίσθη Άγγελος Κυρίου και του λέγει· Αββά, τί κλαίεις; Γνωρίζεις ότι, αυτό πού είδες, είναι πιο ευάρεστον στόν Κύριον από την αναξιότητα τών ιερέων, πού λειτουργούσαν; Και ο Αγγελος εγένετο άφαντος.

Διήγησις ωφέλιμος της παραδόξου σωτηρίας, την οποίαν ετέλεσεν εν τη νήσω της Χίου η Αγία και ένδοξος Οσιομάρτυς Παρασκευή,

χαλινώσασα την ορμήν της θαλάσσης και εις τα οπίσω αυτήν αποστρέψασα, ήτις, ως εφάνη, ώρμησε από θεϊκής οργής δια να καταποντίση την χώραν όλην.

Συνήθεια εστάθη παλαιά, εκ προστάγματος Θεού λαβούσα την αρχήν, να γράφωνται τα παράδοξα έργα του Θεού προς ωφέλειαν και διδασκαλίαν των μεταγενεστέρων ανθρώπων· ούτως αναγινώσκομεν εις την Αγίαν Γραφήν, πως προσέταξεν ο Θεός τον Μωϋσήν, τον Ιησούν του Ναυή και τους άλλους Προφήτας να γράψουν τα φοβερά και μεγάλα θαυμάσια, τα οποία τότε έκαμνε, δια να μανθάνουν οι άνθρωποι, ότι είναι Θεός εν τω ουρανώ, όστις ενεργεί με την παντοδυναμίαν του τοιαύτα φρικτά και εξαίσια έργα και ούτω να έχουν φόβον εις αυτόν να μη παραβαίνουν τας θείας του εντολάς. Ούτως έκαμναν οι παλαιοί εκείνοι Προφήται, ούτως έπειτα και οι θείοι Απόστολοι, καθώς ο ιερός Λουκάς τας Πράξεις και τα θαύματα των Συναποστόλων του, και ούτω μετά ταύτα άλλοι, τα θεία τεράστια όπου ετέλεσεν ο Θεός δια των θείων Μαρτύρων και Οσίων Ασκητών, και ούτω μέχρι της σήμερον η αυτή αγία και ψυχοσωτήριος συνήθεια φυλάττεται εις την Εκκλησίαν του Χριστού και γράφονται τα κατά τόπον γινόμενα θαυμάσια του ψυχοσώστου και προνοητού των όλων Θεού. Κατά μίμησιν λοιπόν εκείνων, εσημείωσαν και οι παλαιότεροί μας την μεγάλην και παράδοξον θαυματουργίαν, την οποία ετέλεσεν εκ θείας δυνάμεως εις την Χίον η Αγία και ένδοξος Οσιομάρτυς του Χριστού Παρασκευή, η οποία και έχει ούτως:

Δεν θέλουν στην πραγματικότητα να λήξει η πανδημία

Γιγάντια έρευνα στη Βρετανία αναδεικνύει όσους διατρέχουν τον υψηλότερο κίνδυνο

Από την Ντίνα Ιωακειμίδου

Σε πλήρη ελευθερία για τους εμβολιασμένους και σε απηνή καταδίωξη των ανεμβολίαστων συνοψίζονται τα νέα μέτρα της κυβέρνησης για τη διαχείριση της πανδημίας που τέθηκαν σε εφαρμογή από το περασμένο Σάββατο. Μάλιστα, όπως ανακοινώθηκε, έχει καταρτιστεί ειδικό πρόγραμμα ελέγχων πιστοποιητικών εμβολιασμού.

Η κυβέρνηση, πιστή στο δόγμα της ατομικής ευθύνης, στοχοποιεί τους ανεμβολίαστους. Ενισχύει δε κατά την προσφιλή της τακτική τον διχασμό της κοινωνίας.

Martyrs Nazarius, Gervasius, Protasius, & Celsus

The holy Martyrs all contested for piety's sake in Milan; after the passage of much time their holy relics were discovered and given honourable burial by Saint Ambrose.