Ὁ Μέγας Βασίλειος σὲ μία «Ὁμιλία» του, γιὰ τοὺς Ψαλμοὺς τοῦ Δαβίδ, ἀναφέρει μεταξὺ ἄλλων:
«Γιὰ
μᾶς τοὺς Χριστιανοὺς ὁ τελικὸς σκοπὸς τῆς ζωῆς, χάριν τοῦ ὁποίου κάνουμε τὰ
πάντα, καὶ πρὸς τὸν ὁποῖον σπεύδουμε, εἶναι ἡ πανευτυχὴς ζωὴ στὸν μέλλοντα αἰῶνα.
Αὐτὴ δὲ ἡ μέλλουσα ζωὴ εἶναι πλήρης καὶ τέλεια, γιατὶ ὁ Βασιλιᾶς, ποὺ θὰ κυβερνᾶ
θὰ εἶναι ὁ Θεός. Τίποτε καλύτερον γιὰ λογικὰ ὄντα, δὲν θὰ μποροῦσε νὰ ἐπινοήση
καὶ νὰ βρῆ κανείς».
Να γιατί είπα πως είναι πολύ σπουδαίο ζήτημα αυτές οι ερωτοτροπίες που αρχίσανε κάποιοι κληρικοί δικοί μας με τους παπικούς, κι η αιτία είναι το ότι δεν νοιώσανε τι είναι Ορθοδοξία ολότελα, μ' όλο που είναι δεσποτάδες.
Το κακό είναι πως ο λαός δεν πήρε, καλά - καλά, είδηση για
τη συνωμοσία. Πίστη ασάλευτη στην Ορθοδοξία, που εμείς οι προκομμένοι την πήραμε
κληρονομιά και την πουλάμε «αντί πινακίου φακής» και ασπασμού της παντόφλας του
Πάπα!
Μα σε τέτοιο σημείο εκφυλισθήκαμε; Αιτία είναι η έμφυτη ματαιοδοξία μας, που μας κάνει να θέλουμε να φαινόμαστε έξυπνοι συγχρονισμένοι, προοδευτικοί, κι όχι καθυστερημένοι.
Οἱ δοξασίες π.χ. περί γιόγκα, διαλογισμοῦ, ἐσωτερικῶν πνευματικῶν πεδίων, διαλογιστικῆς στάσης ζωῆς κ.λ.π. κ.λ.π. δέν εἶναι ἁπλῶς πρακτικές πού ὁδηγοῦν (ἄν ὁδηγοῦν) στή λύση προβλημάτων τοῦ ἀνθρώπου ψυχολογικῶν ἤ σωματικῶν. Εἶναι στοιχεῖα τῆς Ἀσιατικῆς "πνευματικότητας" καί ἔχουν σχέση μέ τίς θρησκευτικές τους δοξασίες περί "κάρμα" καί "μετενσάρκωσης". Καί ἔρχονται στή Δύση σάν προπομπός εἰσβολῆς διδασκαλιῶν θρησκειῶν ἀνατολικῶν χωρῶν. Ἀποτελοῦν δηλαδή ἀφετηρία τῆς Ἰνδουιστικῆς - Βουδιστικῆς ἱεραποστολῆς σ’ ὁλόκληρο τό δυτικό κόσμο.
Ὥς τώρα λέγαμε, καὶ πολὺ σωστά, ὅτι ἡ Ἑλλάδα ἀνήκει στοὺς Ἕλληνες. Ἆραγε ποῦ θὰ ἀνήκει ἡ Ἑλλάδα χωρὶς τοὺς Ἕλληνες; Ναί, εἶναι παράξενο τὸ ἐρώτημα. Ὁ Θεὸς νὰ φυλάξει νὰ μὴ συμβεῖ ποτὲ αὐτό. Καὶ νὰ μᾶς φωτίσει, γιὰ νὰ σωθεῖ ἡ Πατρίδα μας. Ἀλλὰ περὶ τίνος πρόκειται ἀκριβῶς;
Πρόκειται γιὰ τὴν μεγαλύτερη ὥς τώρα
ἀπειλή, τὸ δημογραφικὸ πρόβλημα. Τὸ ὁποῖο ὄχι μόνο παίρνει καθημερινὰ
μεγαλύτερες διαστάσεις, ἀλλὰ ἔχει καὶ μεγάλο βάθος. Τόσο μεγάλο, ποὺ ἀγγίζει
πλέον τὸ ἴδιο τὸ φρόνημά μας καὶ τὶς ἀξίες μας. Ναί!
Κανένας ἐχθρὸς τῆς Ἑλλάδος, ὥς καὶ ὁ πλέον κακὸς καὶ ὁρκισμένος γι’ αὐτό, δὲν θὰ μποροῦσε νὰ τὴν πλήξει τόσο καίρια καὶ ἀποτελεσματικά, ὅσο μὲ αὐτὰ ποὺ συμβαίνουν σήμερα στὸ δημογραφικὸ θέμα.
-----------------------------------
Δυστυχώς η Ελλάδα λιγοστεύει χρόνο με το χρόνο από Έλληνες. Ελλάδα θα λέγεται ο χώρος και μετά από 100 χρόνια αλλά οι Έλληνες θα είναι είδος προς εξαφάνιση! Την ίδια ώρα οι Τούρκοι θα αγγίζουν τα 100 εκατ., δε θα χρειαστεί καμιά πολεμική περιπέτεια, η σταδιακή αλλοίωση του πληθυσμού εκ των έσω ήδη συντελείται. Αν αυτή είναι μια χαίνουσα πληγή και μια ασύλληπτη ελληνική τραγωδία, το δράμα της Ελλάδας είναι διπλό, επειδή ο αποχριστιανισμός της θα είναι το άλλο τρομακτικό πεδίο. Η Ευρώπη ήδη το έχει αποδεχτεί, στο τέλος δε θα βρίσκεις εύκολα χριστιανό, θα είναι λίγοι, συκοφαντημένοι και καταδιωκόμενοι! Την είδαμε όλοι τη Μικρά Ασία, κάποτε ήταν χριστιανική, η κατ΄εξοχήν χριστιανική περιοχή η οποία ήταν εντελώς εξωφρενικό να σκεφτεί κανείς ότι υπήρχε μικρασιάτης μη χριστιανός. Κι όμως, σταδιακά, αργά-αργά αποχριστιανίστηκε, αυτή η κατάσταση πραγμάτων που συντελέστηκε εκεί υποδεικνύει την εξέλιξη που συντελείται αργά- αργά στον ευρωπαικό χώρο. Το μέλλον έτσι όπως φαίνεται και προδιαγράφεται είναι ζοφερό, απορώ κάποιοι που λένε περί αναλαμπών και πράσινα άλογα.
«Ομοία γαρ εστιν η Βασιλεία των ουρανών ανθρώπω οικοδεσπότη, όστις εξήλθεν άμα πρωϊ μισθώσασθαι εργάτας εις τον αμπελώνα αυτού» (Ματθ. κ:1).
Πολλοί υπήρξαν οι εργάται του Αμπελώνος του μυστικού, αναρίθμητοι οι υπουργοί του σημερινού ευαγγελικού Οικοδεσπότου, οίτινες ακούοντες την συμφωνίαν, ακούοντες την αντιμισθίαν, έτρεξαν με μεγάλην προθυμίαν, από της πρώτης ώρας έως της ενδεκάτης και ειργάσθησαν πιστότατα έως της δωδεκάτης. Έτρεξαν οι του Χριστού δώδεκα θείοι Απόστολοι, έτρεξαν οι Εβδομήκοντα, έτρεξαν οι Μάρτυρες, έτρεξαν οι Όσιοι, έτρεξαν οι Δίκαιοι, έτρεξαν ακόμη και πόρνοι και αμαρτωλοί και όσοι έτρεξαν, όσοι έδραμον εις τον μυστικόν Αμπελώνα, εις την Πίστιν δηλαδή, την αληθινήν ομολογίαν, όλοι έλαβον το δηνάριον, τον στέφανον τον αμάραντον, όλοι έλαβον την αντιμισθίαν, την ουράνιον και θείαν Βασιλείαν. Μεταξύ λοιπόν όλων εκείνων, οίτινες έσπευσαν εις τον Αμπελώνα του Χριστού, Χριστιανοί μου ευσεβείς, εις υπήρξε και ο σήμερον εορταζόμενος ένδοξος Ιερομάρτυς Ιανουάριος, δια τον οποίον προσέξατε να ακούσετε πόσον ειργάσθη εν τω μυστικώ Αμπελώνι του Κυρίου, πόσον εκοπίασε δια το Ευαγγέλιον του Χριστού, πόσον ηγωνίσθη υπέρ της ευσεβείας.
5. Πως αντικρούεται ο ισχυρισμός, ότι η αλλαγή του ημερολογίου δεν είναι αίρεση
1. Ερχόμαστε στην άποψη, που διατυπώνουν οι Νεοημερολογίτες ότι η αλλαγή του ημερολογίου το 1924 δεν έγινε για λόγους «οικουμενιστικούς», όπως υποστηρίζουν οι Παλαιοημερολογίτες. Επομένως, κατά τους Νεοημερολογίτες, η αλλαγή του Ημερολογίου δεν αποτελεί αίρεση. Έχουν δίκηο στις απόψεις τους αυτές; Οι κακόδοξες διδασκαλίες του Οικουμενισμού είναι γνωστές, όπως και η σχέση του με τη μασονία. Οικουμενισμός και μασονία έχουν κοινή διδασκαλία τον λεγόμενο «συγκρητισμό». Άλλωστε, ο Οικουμενισμός είναι «παιδί» της μασονίας και από κοινού εργάζονται για το ξεθεμέλιωμα της Ορδοδοξίας! Ο Οικουμενισμός διδάσκει, ότι υπάρχουν πολλές Εκκλησίες του Χριστού στο κόσμο, οι οποίες είναι το ίδιο πράγμα και πρέπει να ενωθούν για ν’ αποτελέσουν την «Μία αγία καθολική και αποστολική Εκκλησία»! Η μασονία είναι πιο «γενναιόδωρη»! Διδάσκει, ότι όλες οι θρησκείες στον κόσμο είναι το ίδιο πράγμα! Διδάσκει, ότι όλες πιστεύουν στον ίδιο Θεό, άσχετα αν αυτός είναι ο Θεός των χριστιανών, ή ο θεός των Εβραίων, των Μωαμεθανών, ακόμη και των ειδωλολατρών! Οι Πατέρες της Εκκλησίας διδάσκουν, ότι οι θεοί των ειδωλολατρών είναι δαιμόνια! Για τους Οικουμενιστές όμως είναι ίδιοι με το Θεό της Ορθόδοξης Εκκλησίας!
Αναστάσιος ο εν Αγίοις Πατήρ ημών, απαρνηθείς τον κόσμον και τα εν τω κόσμω και τον Σταυρόν αυτού επ’ ώμων αναλαβών, κατά την εντολήν του Κυρίου (Ματθ. ιστ: 24, Μάρκ. η:34, Λουκ. θ:23), ηκολούθησε προθύμως τον Χριστόν καρείς Μοναχός. Γενόμενος δε εραστής των μεγαλυτέρων αγώνων της αρετής, μετέβη εις Ιεροσόλυμα και αφ’ ου προσεκύνησε τους Αγίους και σεβασμίους Τόπους επορεύθη εις το Σίναιον Όρος. Ευρών δε εκεί Μοναχούς, οι οποίοι διέτριβον εν ασκητική πολιτεία, έμεινε μετ’ εκείνων υποτασσόμενος και υπηρετών αυτούς. Όθεν επειδή εγένετο πολύ ταπεινόφρων, έλαβε παρά Θεού δωρεάς γνώσεως και σοφίας πολλής, δια της οποίας συνέγραψε Βίους Αγίων Πατέρων και συνέθεσε ψυχωφελείς λόγους. Φθάσας δε εις βαθύτατον γήρας προς Κύριον εξεδήμησε. Ταις των σων Αγίων πρεσβείαις, Χριστέ ο Θεός, ελέησον ημάς. Αμήν.
----------------------
Tη 21η Απριλίου ημέρα της έσχατης ελληνικής επαναστάσεως εν έτει 1967
μνήμην ποιούμεθα, σκεπτόμενοι πως μισός αιώνας αρκεί για να ξεχαστεί
ακόμη και η καταγωγή μας.
Υπάρχουν σήμερα ορισμένα αυτονόητα, τα οποία επιτρέπουν την ομαλή εξέλιξη των γεγονότων, που θα οδηγήσουν στο «κοινό ποτήριο» εφόσον η ένωση των Εκκλησιών έχει ήδη υπογραφεί από καιρό! Δυστυχώς δε, με μίαν απίστευτη ειρωνεία της Ιστορίας είναι τα ίδια «αυτονόητα», τα οποία στον καιρό τους δεν επέτρεψαν την εσχάτη προδοσία της αληθινής πίστεως. Το μεγαλύτερο είναι πως όταν έρθει η ώρα, ο λαός του Χριστού θα αντιδράσει! Στην ερώτηση, γιατί ο λαός του Χριστού δεν έχει αντιδράσει ακόμη, η απάντηση είναι πως ο λαός αυτός δεν είναι ενημερωμένος! Όλα γίνονται με πρωτοβουλία της διοικήσεως της Εκκλησίας, η οποία διοίκηση, σαν γραφειοκρατικός οργανισμός, δεν έχει υποχρέωση να δίνει λόγο. Έχει στηθεί λοιπόν μία Μυστική συμφωνία τύπου Ποντίου Πιλάτου, ανάμεσα στον «λαό» και στην «Ιεραρχία», κατά την οποία θα εμφανιστούν όλα σαν τετελεσμένα. Ο λαός θα νίπτει τας χείρας του, επειδή δεν ήταν ενημερωμένος. Και η Ιεραρχία θα νίπτει τους πόδας της, διότι ό,τι κι αν έγινε και ό,τι κι αν γίνει δεν πρόκειται να προδόση την Ορθοδοξία! Το μοντέλο της μη-προδοσίας είναι ήδη έτοιμο: Η ΟΥΝΙΑ!
Ἡ ἐφημερὶς «Ἔθνος τῆς Κυριακῆς», γράφει τὰ ἑξῆς: «Φωτιὰ θὰ πέσει νὰ μᾶς κάψει, χριστιανοί! Δὲν φτάνει ποὺ οἱ Γερμανοὶ Λουθηρανοὶ ἔβγαλαν γυναίκα ἀρχιεπίσκοπο, χωρισμένη καὶ μητέρα 4 παιδιῶν. Ὕστερα ἀπὸ λίγο οἱ Σουηδοὶ τοὺς ξεπέρασαν, ἐκλέγοντας ἐπίσκοπο Στοκχόλμης μιὰ δεδηλωμένη λεσβία, ποὺ συζεῖ μὲ ἄλλη γυναίκα (ἐπίσης παστόρισσα) κι ἔχουν υἱοθετήσει ἕνα ἀγοράκι! Ἡ… μακαριοτάτη δὲν κρύβει τὴν πολιτική της προτίμηση ὑπὲρ τῶν Σοσιαλδημοκρατικῶν!». Τὸ ὡς ἄνω δημοσίευμα ἀφιεροῦται εἰς τοὺς ἀνὰ τὰ Πατριαρχεῖα Μιτροφοροῦνας ἢ μή, ἐνθέρμους ἐραστὰς τῶν οἰκουμενιστικῶν διαλόγων καὶ «συναδέλφων» τῆς ὡς ἄνω κυρίας, μὲ τὴν ἐπὶ ταῖς ἑορταῖς εὐχήν μου, ὅπως «ἡσύχιον καὶ ἀκίνδυνον βίον διάγωσι», τόσον ἐν τῇ «φιλτάτῃ των Πατρίδι» τῇ ἐν τῇ ἀλλοδαπῇ εὑρισκομένῃ, ὅσον καὶ κατὰ τὰς ἐπισκέψεις των εἰς τὴν φιλτάτην ἡμῶν Πατρίδα, τὴν Ἑλλάδα, συνεπικουρούμενοι καὶ ἀπὸ τὰς εὐχάς, βεβαίως, βεβαίως τῆς «Σεβασμιωτάτης Ἐπισκόπου Στοκχόλμης» κ. Εὔας Μπροῦνε καὶ πασῶν τῶν ἐν Στοκχόλμῃ «εὐλαβεστάτων» λεσβιῶν, ΑΜΗΝ. Τὴν εὐχήν τους νἄχουμε. Ἀνδροπρεπῶς ἀσπάζομαι τὴν δεξιάν Σας.
Γιάννης Παλαμήδης,
Θεολόγος, ἐν Ἀθήναις
Πηγή : http://scripta---manent.blogspot.com/2021/04/blog-post_95.html
19/4/2017-19/4/2021
Με την δύναμη τού Θεού η τέταρτη χρονιά επετείου από το Θαυμαστό γεγονός της διάσωσης μου από την Παναγία μας την Ακρωτηριανή Σερφιώτισα Θεραπεύτρια. Ώ γλυκιά μας Μάνα Παναγιά! Σε ευχαριστώ μέσα από τα βάθη της καρδιάς μου,σε ευχαριστώ.... Σε ευχαριστώ και σε ευγνωμονώ με όλο μου το είναι! Ποτέ δεν θα λησμονήσω την επιθυμία σου να κηρύττω το Μέγιστο Θαύμα σου που σε μένα την ανάξια επετράπη να συμβεί! Ναι Μανούλα μου υπέρλαμπρη θα το κηρύττω, θα το ομολογώ και θα ζητώ από τα παιδιά σου να ενδυναμώσουν την Πίστη τους, ώστε να μπορέσουν να ανταπεξέλθουν προσευχόμενοι στον Κύριο μας και στην Χάρη σου για αυτά τα έσχατα, σκληρά γεγονότα όπου βιώνουμε. Πρέπει εμείς οι Έλληνες να αφυπνιστούμε από την λήθη, να ενθυμηθούμε ότι δεν είμεθα μόνο σώμα αλλά και ψυχή! Με πόνο λοιπόν ψυχής να ενώσουμε τις προσευχές μας ώστε να εισακουστούν εις τον Άγιο Τριαδικό Πατέρα Θεό! Και έτσι να σωθούν το πολύπαθο Έθνος μας και η λαμπρή μας Ορθοδοξία. Θαρσείτε Έλληνες απανταχού της γης με Ακράδαντον Πίστη θα ελευθερωθούμε από τα δεινά. Αδέρφια μου άπτεστε της Νίκης μέσω Ακραδάντου Πίστεως! Ο Κύριος μεθ ημών! Γένοιτο Αμήν!
----------------------------
Σ' εὐχαριστῶ, ἀγαπητή Βασιλική, γι' αὐτό τό κείμενον-ὁμολογίαν Πίστεως! Μήν σταματήσῃς νά διαλαλῇς τό μέγιστον αὐτό Θαῦμα στά πέρατα τῆς γῆς σέ ὅλες τίς γλῶσσες! Νά ἔχῃς κι ἐσύ καλήν Ἀνάστασιν!
Tοῦ κ. Νεκταρίου Δαπέργολα, Διδάκτορος Ἱστορίας
Ἀρκετό θόρυβο προκάλεσε ἡ δημόσια παραδοχή ἀπό τίς βατικανοφαναριώτικες σφηκοφωλιές τῆς οἰκουμενιστικῆς Παναίρεσης γιά τό σχέδιο τοῦ μελλοντικοῦ κοινοῦ ἑορτασμοῦ τοῦ Πάσχα (καί συγκεκριμένα κατά τό ἔτος 2025, ὁπότε καί θά ἔχουν ὁλοκληρωθεῖ, ὅπως προφανῶς νομίζουν οἱ ταλαίπωροι, οἱ διαδικασίες γιά ὅσα ἐδῶ καί δεκαετίες μεθοδικά μᾶς ἑτοιμάζουν: τήν ἐκκλησιαστική ψευδοένωση καί τό Κοινό Ποτήριο). Μᾶλλον ἀπαρατήρητο ὅμως πέρασε ἕνα ἐξίσου σοβαρό συμβάν, τό ὁποῖο ἀκόμη καί ἀνθρώπους πού γνωρίζουν πολλά σχετικά μέ τή λαίλαπα τῆς Νέας Τάξης και τῆς Νέας Ἐποχῆς ἴσως νά τούς ξένισε – κυρίως μέ τό ἐντελῶς ἀπροκάλυπτο πλέον τῆς σφοδρότητάς του.
Ὁ λόγος γιά μία συνέντευξη τοῦ Πάπα Φραγκίσκου πρὸ ὀλίγων ἡμερῶν, στήν ὁποία μᾶς ἐξέθεσε ὅλες τίς φιλοδοξίες καί τούς στόχους του (καί μαζί καί τῆς παγκόσμιας συμμορίας πού βρίσκεται ἀπό πίσω του, ἀλλά ὁλοένα καί λιγότερο κρύβεται πιά). Ὄχι φυσικά πώς δέν τά γνωρίζαμε, ὅμως ἄλλη ἀξία ἔχει νά τά ἀκοῦς ἀπό τά ἴδια του τά χείλη – καί δή μέ τέτοια ἀπροσχημάτιστη σπουδή. Στή συνέντευξη λοιπόν στό «Vatican News», μέ ἀφορμή τό νέο βιβλίο τοῦ Πάπα πού μόλις κυκλοφόρησε μέ τίτλο «God and the World to Come» (Ὁ Θεός καί ὁ Κόσμος πού πρόκειται νά Ἔρθει), περιέχονται μέ ἀπολύτως ἐξυμνητικό τρόπο βασικά σημεῖα τοῦ διαβόητου σχεδίου τῆς Παγκόσμιας Ἐπανεκκίνησης, πού μέ πρόσχημα τό ἀφήγημα τῆς δῆθεν πανδημίας ἐπιχειρεῖται ἐδῶ καί ἕνα χρόνο να ἐφαρμοστεῖ ἀπό τούς νεοταξικούς ὀλετῆρες πού ποδηγετοῦν τόν πλανήτη καί τυραννοῦν τούς λαούς. Τοῦ σχεδίου πού φυσικά τό εὐαγγελίζεται μέ ἐνθουσιασμό καί ὁ ἴδιος ὁ Πάπας.
4. Δεν ήταν αίρεση η αλλαγή του Ημερολογίου το 1924;
Είδαμε πιο πάνω, ότι η αλλαγή του ημερολογίου το 1924 από
τον Αρχιεπίσκοπο Αθηνών Χρυσόστομο Παπαδόπουλο αποτελούσε λόγο διακοπής της
«κοινωνίας» των πιστών, σύμφωνα με τον 31 ο Αποστολικό Κανόνα. Στο κεφάλαιο
αυτό εξετάζουμε, αν η αλλαγή αυτή του ημερολογίου μπορούσε ν’ αποτελέσει και
λόγο διακοπής της «κοινωνίας» και σύμφωνα με τον 15 ο Κανόνα της Πρωτοδευτέρας
Οικουμενικής Συνόδου. Αν δηλ. η αλλαγή αυτή του ημερολογίου το 1924 είναι θέμα
αιρέσεως.
Α. Τι λένε οι οπαδοί του Νέου ημερολογίου: Το ζήτημα αυτό, αν δηλ. η αλλαγή του ημερολογίου το 1924 συνιστά, ή όχι αίρεση, είναι ένα από τα πιο καυτά θέματα, που απασχόλησαν τις δυό μερίδες των πιστών, που διχάστηκαν τα μέλη της Εκκλησίας της Ελλάδος την εποχή εκείνη. Οι μεταξύ τους αντιπαραθέσεις πάνω στο ζήτημα αυτό υπήρξαν πολύ σπουδαίες. Η μία μερίδα, αυτή που δέχτηκε την αλλαγή του ημερολογίου, υποστήριζε, ότι η αλλαγή αυτή δεν συνιστά αίρεση. Ο Χρυσόστομος Παπαδόπουλος, το 1918, ως αρχιμανδρίτης ακόμα, είχε ταχθεί όχι μόνο υπέρ της αλλαγής του Παληού ημερολογίου, αλλά και αυτού του Πασχαλίου «διότι, έλεγε, δεν πρόκειται περί δόγματος, ούτε καν περί διατάξεων των Κανόνων». Το 1919 η Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος, επί των ημερών του Μητροπολίτη Μελετίου Μεταξάκη, είχε αποδεχθεί «ότι η μεταβολή του Ιουλιανού Ημερολογίου, μη προσκρούουσα εις δογματικούς και κανονικούς λόγους, δύναται να γίνη…».
----------------------------
Η αλλαγή του Ημερολογίου βάλλει κατά των Α΄ και Β΄ Οικουμενικών Συνόδων και καταργεί το Εκκλησιολογικό δόγμα. [...Εις Μίαν, Αγίαν, Καθολικήν και Αποστολικήν Εκκλησίαν... ένατο άρθρο του Συμβόλου της Πίστεως]
Η καθοιονδήποτε τρόπο βίαιη, δια νόμου και συλλήβδην επιβολή, μία ιατρικής πράξεως, άνευ της συγκαταθέσεως του δρώντος υποκειμένου, ή της αδηρίτως αναγκαίας προηγουμένης εμβριθούς και εμπεριστατωμένης ιατρικής πληροφόρησης του, περί αυτής, πέραν ότι είναι προδήλως παράνομη και αντισυνταγματική ,εν ταυτώ δε, προσβάλλει βαναύσως την ανθρώπινη αξιοπρέπεια, διότι συνιστά μία επαίσχυντη και ωμή παρέμβαση, του Κράτους εις την σφαίρα της ιδιωτικής ζωής του προσώπου.
Η ως άνω καταχρηστική συμπεριφορά της Πολιτείας συνιστά μία μορφή κρατικής βίας, η οποία υποσκάπτει τα θεμέλια της Δημοκρατίας και κλυδωνίζει τα θεμέλια του Νομικού μας Πολιτισμού, μείζον κεκτημένο του οποίου, συνιστά μεταξύ άλλων, η προστασία των θεμελιωδών ατομικών δικαιωμάτων και ελευθεριών, ως αντίπαλο δέος και αντίβαρο, έναντι ενός σιδηρούν ολοκληρωτικού καθεστώτος το οποίο, δίκην της διατήρησης και γιγαντώσεως του, αναστέλλει τις επίμαχες Συνταγματικές διατάξεις περί των ατομικών ελευθεριών και θωρακίζει εαυτόν, δια της αστυνόμευσης του ιδιωτικού βίου και της συνάλληλης απηνούς, πανί τρόπω, διώξεως των αντιφρονούντων, ως μιάσματα, στασιαστές και εχθρούς της κοινωνίας.
Προς Σε έχομεν τας ελπίδας
μας!
«Κυρία Θεοτόκε,
Βασίλισσα, τιμή και δόξα των Χριστιανών, Υψηλοτέρα των ουρανών, και καθαρωτέρα
του ηλίου. Παρθένε πανύμνητε και ακήρατε, ελπίς των αμαρτωλών και λιμήν γαληνέ
των χειμαζομένων υπό των αμαρτιών, βλέψον εις τον λαόν Σου, ίδε εις την
κληρονομίαν Σου· πρόβατα είμεθα της μάνδρας του Υιού Σου· αρνία είμεθα άκακα
και πεπλανημένα· λοιπόν φύλαξόν μας από τας χείρας του νοητού λύκου, του
διαβόλου, διότι Σε έχομεν ως μεσίτριαν, προστάτιν και βοηθόν. Προς Σε έχομεν
τας ελπίδας μας. Αμαρτωλοί είμεθα και καταφεύγομεν υπό την σκέπην Σου·
κατάδικοι είμεθα και τρέχομεν εις την αντίληψίν Σου· μη μας αποδιώξης, μη οργισθής
εναντίον μας. Βλέπεις, Παρθένε, τους πειρασμούς, βλέπεις πως εβάρυναν ημάς τα
κακά. Δια τούτο, Παρθένε πανύμνητε, ενθυμού την συγγένειαν, την οποίαν έχομεν,
διότι όλοι από ένα γένος είμεθα και ημείς και Συ, Θεοτόκε, και μεσίτευσον και
παρακάλεσε τον Υιόν Σου, τον οποίον εσωμάτωσες, τον οποίον εβάστασες, τον
οποίον εθήλασες, να μας ευσπλαγχνισθή, εδώ μεν να διέλθωμεν ζωήν αβλαβή και
ακίνδυνον από εχθρούς ψυχικούς και σωματικούς, εκεί δε να αξιώση ημάς της
αιωνίου Βασιλείας των ουρανών, ης γένοιτο πάντας ημάς επιτυχείν, Χάριτι και
φιλανθρωπία του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού· Ω πρέπει δόξα και τιμή συν τω ανάρχω
Πατρί και τω Παναγίω και αγαθώ και ζωοποιώ Αυτού Πνεύματι, νυν και αεί και εις
τους απεράντους αιώνας των αιώνων. Αμήν».
Ζακχαίος ο Άγιος του Χριστού Απόστολος ήτο ο σπουδαίος και πλούσιος εκείνος αρχιτελώνης, περί του οποίου ομιλεί ο θείος Απόστολος και Ευαγγελιστής Λουκάς εις το κατ’ αυτόν Ευαγγέλιον (ιθ: 1-10), διωρισμένος ων εις το αξίωμα του αρχιτελώνου υπό των Ρωμαίων. Ούτος, ως μανθάνομεν εκ της περικοπής ταύτης του Ιερού Ευαγγελίου, επειδή ήτο πολύ μικρός κατά το ανάστημα και δεν ηδύνατο ένεκεν του συρρεύσαντος πλήθους να ίδη δια των ιδίων αυτού οφθαλμών, ως επόθει, τον Κύριον ημών Ιησούν Χριστόν διερχόμενον εκ της Ιεριχούς, ανέβη επί τινος συκομορέας, όπως ίδη Αυτόν. Την προαίρεσιν ταύτην του Ζακχαίου και την ειλικρινή αυτού πίστιν γνωρίσας ο Κύριος, κατά την εκείθεν διέλευσίν του, εκάλεσε τούτον εξ ονόματος και του ανεκοίνωσε την πρόθεσίν του να φιλοξενηθή εις τον οίκον του, ειπών προς αυτόν:
Μετά ένα έτος ακριβώς από το πύρινο κήρυγμα του, ανήμερα Μεγάλη Παρασκευή μέσα στον Ιερό Ναό του Αγίου Νικολάου Πευκακίων, εναντίον της απαγόρευσης στους πιστούς να μετέχουν στις ακολουθίες των Παθών του Κυρίου, ο πατήρ Βασίλειος Βολουδάκης κατόπιν καταγγελιών, καλείται από τον εισαγγελέα μαζί με την πρεσβυτέρα του να απολογηθεί σε προκαταρτική εξέταση για «διέγερση σε ανυπακοή από κοινού και κατά μόνας, άπαξ και κατ εξακολούθηση».
Η αποσύνδεση της χριστιανικής ζωής από την Εκκλησία, που σημειώθηκε κατά τους νεώτερους χρόνους, παραμόρφωσε τον Χριστιανισμό και ευνόησε την εκκοσμίκευση. Κι επειδή η εκκοσμίκευση καθιερώθηκε και εμπεδόθηκε πρώτα στην Δύση, για να διαδοθεί ως εισαγόμενη και στην Ανατολή, η υπεροχή των δυτικών στην κατάσταση αυτή ήταν ευνόητη. Γι αὐτό οι εκκοσμικευόμενες κοινωνίες της Ανατολής είναι φυσικό να μειονεκτούν απέναντι στις εκκοσμικευμένες κοινωνίες της Δύσεως και να χρειάζονται να τις ακολουθούν διαρκώς ως ουραγοί κατευθυνόμενοι σε αδιέξοδο. Περιφρονήσαμε τις αυθεντικές μας ρίζες, απαρνηθήκαμε τον πνευματικό μας πλούτο, λησμονήσαμε τον υπερβατικό προσανατολισμό μας και θελήσαμε να εκσυγχρονιστούμε περπατώντας ξιπόλητοι στα αγκάθια της εκκοσμικεύσεως.
...Προς τούτο ήλθον, θύγατερ, να ιατρεύσω τα πληγωμένα μέλη σου. Η δε Αγία είπε προς αυτόν : Τις είσαι και μεριμνάς διά την υγείαν μου; Εγώ ποτέ δεν ηθέλησα να κάμω ιατρείαν τινα σωματικήν. Λοιπόν άπρεπον είναι να πράξω τώρα, όπου ευρίσκομαι κοντά εις τον θάνατον, εκείνο όπου δεν έπραξα ουδέποτε. Τότε ο μακάριος Πέτρος λέγει προς αυτήν : Μη εντρέπεσαι θύγατερ και άφες με να σε ιατρεύσω, ότι δούλος είμαι του Δεσπότου Χριστού και δι’ αγάπην Του ήλθα να σου κάμω την χάριν ταύτην. Η δε Αγία απεκρίνατο :
Το σκοινί με το οποίο κρέμασαν, τον Άγιον Γρηγόριον τον Ε’, έγινε σύμβολο αντίστασης των Ελλήνων απέναντι σε κάθε κατακτητή. Γιατί συμβόλισε, έκτοτε, την εσωτερική ψυχική δύναμή μας. Τα χρόνια ήταν δύσκολα, αλλά οι Έλληνες, χάρη στην Εκκλησία, όπως αναγνωρίζουν οι ιστορικοί, κατάφεραν να διατηρήσουν άσβεστη τη φλόγα της ελευθερίας. Η Εκκλησία ήταν η μοναδική οργανωμένη δύναμη, η οποία κατάφερε να διαφυλάξει τη γλώσσα, την παράδοση, την εθνική αυτοσυνειδησία και την ιστορία μέσα στα στήθη των υπόδουλων ραγιάδων. Ο υπέροχος λαός μας έχει πολλά προτερήματα, αλλά και ελαττώματα και στη διάρκεια του αγώνα εμφανίστηκαν και τα δύο. Ένα μεγάλο ελάττωμά μας είναι ο διχασμός, ο οποίος έρχεται, πολλές φορές, να διαλύσει τις δυνάμεις του έθνους και να παρουσιάσει τους Έλληνες να αλληλοτρώγονται.
Ι Εισαγωγικά
Είναι πρόδηλο ότι, μετά την πανθομολογούμενη παταγώδη αποτυχία της δρακόντειας επιβολής ατελέσφορων εκ του αποτελέσματος, αυστηρών εγκλεισμών μας και την περιαγωγή της Χώρας εις μία κατάσταση οιονεί πολιορκίας δια της επιβολής πλήρους αναστολής των θεμελιωδών, επί μακρόν, δικαιωμάτων ελεύθερης ανάπτυξης της προσωπικότητας και μετακινήσεως των πολιτών (άρθρο, 2, άθρρο, 5, άρθρο 25 του Συντάγματος), η Πολιτεία διολισθαίνει προς μία πιο σκληρή πρακτική ρατσιστικής και διακριτικής μεταχειρίσεως πολιτών, στοχοποιώντας τους ως «αρνητές, μιάσματα, συνωμοσιολογους,», μετέρχεται δηλαδή, ηθικο-κοινωνικά απαξιωτικούς χαρακτηρισμούς και αξιολογικά επονείδιστα καταφρονητικές φράσεις καθώς και πρακτικές αστυνόμευσης του ιδιωτικού τους βίου, ήτοι : στιγματισμού και αποκλεισμού τους από την κοινωνική ζωή του τόπου, ακριβώς επειδή ασκούν ενστάσεις δια της βίαιης επιβολής ιδίως των εκ του φαρμακείου διατεθειμένων αυτό-ελέγχων, θεμελιώνοντας τους ισχυρισμούς εις την Συνταγματική, Ευρωπαϊκή και Διεθνή Νομιμότητα.