Οικουμενισμός το βδέλυγμα της ερημώσεως

Η YouTube  δεν επιτρέπει να δούμε τις αντιοικουμενιστικές ομιλίες του εκλεκτού  αδελφού μας !

Ζη Κύριος!

Η "ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΦΩΝΗ" τις έχει σχεδόν όλες, και θα τις ανεβάζει από το αρχείο της, χωρίς η YouTube να μπορεί να κάνει τίποτε στην προκειμένη περίπτωση, αν δεν κάνω λάθος. 


https://orthodox-voice.blogspot.com/2019/09/blog-post_84.html


Ανοικτή επιστολή προς τη σεπτή Ιεραρχία για το Ουκρανικό ζήτημα (συλλογή υπογραφών)

Σεβαστοί Πατέρες,  ευλογείτε!
Αγαπητοί αδελφοί,  χαίρετε!

Όλοι παρακολουθούμε με θλίψη και αγωνία τις σοβαρές συνέπειες  και τους κινδύνους για την πανορθόδοξη ενότητα από την παραχώρηση του Ουκρανικού Αυτοκεφάλου.

Επειδή αισθανόμαστε ως μέλη της Ορθοδόξου Εκκλησίας ότι δεν έχουμε την πολυτέλεια  να στεκόμαστε αδιάφοροι στα μείζονα προβλήματα που έχουν ήδη τεθεί  αλλά παράλληλα γνωρίζουμε ότι την κύρια ευθύνη για την επίλυση των σοβαρών αυτών ζητημάτων που αναφύονται στη ζωή της Εκκλησίας μας την έχουν οι επίσκοποι συνδιασκεπτόμενοι εν Συνόδω,  κρίναμε αναγκαίο να συντάξουμε τη συνημμένη ανοικτή επιστολή που θα σταλεί στη Σεπτή Ιεραρχία της Εκκλησίας της Ελλάδος, εν όψει της συζητήσεως στην Ιεραρχία του Ουκρανικού ζητήματος.
Όσοι εξ υμών συμφωνείτε με το περιεχόμενο της συνημμένης επιστολής μπορείτε να την προσυπογράψετε στέλνοντας σχετικό  μήνυμα στην ηλεκτρονικὴ διεύθυνση: ierarxiaoukraniko@gmail.com
 σημειώνοντας το ονοματεπώνυμο, την πόλη, την ιδιότητα-επάγγελμά και το email σας. 

ΘΕΟΤΟΚΑΡΙΟΝ ---- Orthodox Hymns


Η πάντιμος των Ορθοδόξων Παράδοση, μας διδάσκει, ότι η Αειπάρθενος Κόρη ευρέθη η μόνη καθαρά και άμωμος, ώστε να σαρκωθή εξ Αυτής ο πάσης επέκεινα καθαρότητος Υιός και Λόγος του Θεού. Είναι Ναός του Υψίστου υγιασμένος πρώτα με την προσωπικήν Της αγιότητα και αρετήν και ύστερα με την επιφοίτησιν της αγιαστικής δυνάμεως του Αγίου Πνεύματος. Κάθε άλλη υπερτίμηση ή υποτίμηση της Ορθοδόξου αυτής θεωρήσεως αποτελεί ασέβεια και βλασφημία στο πρόσωπό Της και οδηγεί σε αίρεση και πλάνη.


Τη Ι΄ (10η) Σεπτεμβρίου, μνήμη των Αγίων Μαρτύρων γυναικών ΜΗΝΟΔΩΡΑΣ, ΜΗΤΡΟΔΩΡΑΣ και ΝΥΜΦΟΔΩΡΑΣ.

Μηνοδώρα, Μητροδώρα και Νυμφοδώρα αι Άγιαι τρεις Παρθένοι και Μάρτυρες αδελφαί κατήγοντο εκ Βιθυνίας, ήθλησαν δε εν τω μαρτυρικώ σταδίω κατά τας ημέρας του ασεβεστάτου τυράννου της Ρώμης Μαξιμιανού, εν έτει τδ΄ (304). Αληθώς το μαρτυρικόν στάδιον όχι μόνον εις τους άνδρας, αλλά και εις αυτάς τας γυναίκας και τας κόρας ηνέωκται και αυτάς ακόμη τας νεάνιδας· διότι ήδη και αύται καταφρονούσι τον θάνατον, και την τελευτήν υποδέχονται, και όλα τα ηδέα και τερπνά του κόσμου τούτου, όπως δια της τοιαύτης εμπορίας κερδήσωσι την Βασιλείαν των ουρανών.

Ἀνάγκη ψυχικῆς ἠρεμίας -- Τοῦ κ. Μιχαὴλ Ε. Μιχαηλίδη, Θεολόγου

Ὁ σύγχρονος ἄνθρωπος εἶναι κουρασμένος καί πολυβασανισμένος, κι ἄς μή καταπονεῖ τίς σωματικές ἤ τίς πνευματικές του δυνάμεις. Ἡ κούραση τούτη δέν ὀφείλεται σ᾽ ἐξωγενεῖς παράγοντες τόσο, ὅσο σέ κάποιες ἐσωτερικές ψυχοπαθολογικές καταστάσεις τοῦ συνειδητοῦ ἤ και ὑποσυνειδήτου. «Βάθος καρδίας ἀνθρώπου οὐχ εὑρήσετε» (Ἰουδείθ Η´ 14). Ἡ καρδιά τοῦ ἀνθρώπου εἶναι ἀβυθομέτρητος ὠκεανός. Εἶναι τό μεγαλύτερο μυστήριο τῆς ἀνθρώπινης ὕπαρξης. Ἀναζητεῖ, ὡστόσο, μέ ἰδιαίτερο ἐνδιαφέρον, λίγη ψυχική ἀνάπαυση καί ἠρεμία. Πόσο τή νοσταλγεῖ! Πόσο την ἐπιθυμεῖ και τη γλυκοποθεῖ! Πόσο τήν ἔχει ἀνάγκη! Εἶναι θησαυρός τῆς ψυχῆς ἀνεκτίμητος.

Καλαβρύτων και Αιγιαλείας Αμβρόσιος : Τελικά, Παναγιώτατε, υπάρχουν πολλοί Θεοί;

...Ελάτε τώρα να δούμε τη πονηρία του Πάπα. Μια εβδομάδα αργότερα ο Πάπας προσκάλεσε, δηλ. παρέσυρε, όλους αυτούς τους Μεγάλους στην έδρα Του, στη Ρώμη! Τους προσκάλεσε εκεί, οπότε έμμεσα όλοι Τον προσκύνησαν!
Ναι, όλοι τον προσκύνησαν, δηλ. και ο Οικουμενικός Πατριάρχης των Ορθοδόξων κ. Βαρθολομαίος και ο Πρόεδρος του Ισραήλ κ. Σιμόν Πέρες και ο Αρχηγός των Παλαιστινίων κ. Μαχμούτ Αμπάς! Ποιο ήταν το πρόσχημα; Τους κάλεσε στη Ρώμη για να ......... Πίσω από τα χαμόγελα, τα χειροφιλήματα και τα παρόμοια κρύβεται η ιδιοτέλεια, εμφωλεύει ο δόλος, η υποκρισία, το πάθος! ......
Σε ποιό Θεό προσευχήθηκαν; Στον Σωτήρα Χριστό ημών των Χριστιανών, στον Γιαχβέ των αντίχριστων Εβραίων ή στον Αλλάχ των Μουσουλμάνων; Είναι άραγε επιτρεπτή αυτή η ισοπέδωση των πάντων; Ο Χριστός και ο Αλλάχ είναι ισότιμοι Θεοί; Ο Μωάμεθ και ο Χριστός είναι ένα και το αυτό; Τελικά, Παναγιώτατε, υπάρχουν πολλοί Θεοί; Αυτό άραγε είναι το μήνυμα, που θα θέλατε να εκπέμψετε; Άρα, χωρίς αμφιβολία, είσθε διαφημιστές της παγκοσμιοποιήσεως!»
Συμπερασματικά: Εκεί κάτω στα Ιεροσόλυμα και εκεί πέρα στη Ρώμη οι πρωταγωνιστές Πάπας και Πατριάρχης πρωτίστως κορόϊδεψαν τον ίδιο τον Θεό! Μάλλον «εξύβρισαν έργω» τον μόνον αληθινό Θεό, τον εν Τριάδι προσκυνούμενο και δοξαζόμενο Θεό! Ο Θεός να τους συγχωρήσει!»

-----
 Ο/Η Ανώνυμος είπε...
Ο μαθητής ο αγαπημένος του Χριστού το είπε με σαφήνεια, καὶ πᾶν πνεῦμα ὃ μὴ ὁμολογεῖ τὸν Ἰησοῦν Χριστὸν ἐν σαρκὶ ἐληλυθότα, ἐκ τοῦ Θεοῦ οὐκ ἔστι· καὶ τοῦτό ἐστι τὸ τοῦ ἀντιχρίστου ὃ ἀκηκόατε ὅτι ἔρχεται, καὶ νῦν ἐν τῷ κόσμῳ ἐστὶν ἤδη. Κι όμως, ενώ γνωρίζουν συμπροσεύχονται και συνευδοκούν με ανθρώπους οι οποίοι δε δέχονται τον Υιο του Θεού εν σαρκί εληλυθότα! Δε ξέρω τι να πω πλέον, αυτοί κάνουν ό,τι κάνουν, μα το εκκλησίασμα δε τα βλέπει, δε τα παρατηρεί; Χρειάζεται πολύ μυαλό για να έχει κανείς ώστε να δει τη βλασφημία που γίνεται μπροστά τους;
9 Σεπτεμβρίου 2019 - 11:47 π.μ.

Αγ. Μάρκος Ευγενικός : οι Λατίνοι δεν είναι μόνον σχισματικοί, αλλά και αιρετικοί:

..«ουκούν ως αιρετικούς αυτούς απεστράφημεν και διά τούτο αυτών εχωρίσθημεν ... αιρετικοί εισί άρα και ως αιρετικούς αυτούς απεκόψαμεν ... πόθεν ουν ημίν ανεφάνησαν εξαίφνης όντες Ορθόδοξοι οι διά τοσούτων χρόνων και υπό τοσούτων Πατέρων και διδασκάλων κριθέντες αιρετικοί ; ... φευκτέον αυτούς, ως φεύγει τις από όφεως ... τους χριστοκάπηλους και χριστεμπόρους». «Ημείς δι' ουδέν άλλο απεσχίσθημεν των Λατίνων, αλλ' ή ότι εισίν, ου μόνον σχισματικοί, αλλά και αιρετικοί».

H ΕΥΩΔΙΑ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ -- Υπό του Φωτίου Κόντογλου

Η Παναγία είναι η μητέρα της Ορθοδοξίας. Από το πνευματικό μύρον της ευωδιάζει όχι μονάχα η Εκκλησία μας, αλλά κι ολόκληρη η ζωή μας. Για μάς τους Έλληνες είναι το γλυκύ καταφύγιο. Ο καθένας μας κοντά της γίνεται σαν παιδί, σ΄ αυτή τη μητέρα βρίσκουμε παρηγοριά, αγάπη και προστασία μικροί και μεγάλοι, νέοι και γέροντες, άνδρες και γυναίκες. Νοιώθοντάς για μητέρα μας, γινόμαστε αληθινά αδέλφια με τον Χριστό, που είναι Υιός της κατά σάρκα, και τέκνα του Πατρός Του. Πόσα ακατάληπτα μυστήρια έγιναν και γίνονται με την Παναγία, που είναι το στόλισμα του Γένους μας! Σαν την καταστολισμένη νύφη, έτσι είναι η Ελλάδα γεμάτη από εκκλησίες, μοναστήρια και ερημοκλήσια της Παναγίας, πνευματικά παλάτια της ταπεινής αυτής βασίλισσας.

Η ΑΠΑΤΗ ΤΗΣ ΚΑΛΩΣΥΝΗΣ -- Τοῦ αειμνήστου Στεργίου Σάκκου, Ὁμοτ. Καθηγητοῦ Α.Π.Θ

Ἡ ἰσχυρότερη ἀξία μέσα στούς αἰῶνες, ἀπό ὅσες ἀξίες μπόρεσε νά διακρίνει τό ἀνθρώπινο πνεῦμα, θεωρεῖται ἡ καλωσύνη. Τήν σέβονται ὅλοι οἱ πολιτισμοί, πρωτόγονοι καί σύγχρονοι, τήν ὑμνοῦν οἱ καλλιτέχνες, τήν προβάλλουν οἱ ἀρχηγοί. Ὅσοι τήν πολέμησαν ἔμειναν ἀπαράδεκτοι μέσα στήν ἱστορία. Ἡ καλωσύνη παρέμεινε τό ἄκρο κάθε θρησκείας, ἡ κορυφή κάθε φιλοσοφίας, τό “τέλος” κάθε κοινωνίας. Κι ὅμως, γιά τήν Ἐκκλησία, για τήν ἱερή κοινωνία τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, ἡ καλωσύνη κατέχει μία δεύτερη θέση. Τό Εὐαγγέλιο, πού πρῶτο γνώρισμα ἔχει τήν ἀγάπη, πρῶτο αἴτημα δέν ἔχει τήν καλωσύνη, ἀλλά τήν πίστη. Εἶναι χαρακτηριστικό ὅτι ὁ χρυσός κανόνας «ὅ σύ μισεῖς ἑτέρῳ μή ποιήσῃς», τό ζενίθ τῆς ἠθικῆς φιλοσοφίας, κρίνεται ἀνεπαρκής γιά τήν διδασκαλία τοῦ Χριστοῦ, ὁ ὁποῖος τόν συμπληρώνει μέ τήν θετική του διατύπωση:

Το απολυτίκιο των Αγίων Θεοπατόρων Ιωακείμ και Άννης.


Russian exarchate not as pro-Moscow as many have assumed

(Orthodoxie) - Today was held in Paris an Extraordinary General Assembly ( Statutes , Articles 35 and 28) of the Archdiocese of Russian Orthodox Churches in Western Europe. The discussion was lively and the various opinions could be exchanged. The question asked was: " Do you accept the canonical act of attachment of the Archdiocese to the Moscow Patriarchate as presented in the published document? The assembly counted 186 voters. There were 179 votes cast, six whites and one draw. The "yes" vote received 104 votes, or 58.1% of the votes cast, the "no" 75 votes, or 41.9% of the votes cast. We are waiting for the official communique of the Archbishop who will inform about what will be done.

Τη Θ΄ (9η) Σεπτεμβρίου, μνήμη των Δικαίων Θεοπατόρων ΙΩΑΚΕΙΜ και ΑΝΝΗΣ.

Ιωακείμ και Άννης των Αγίων Θεοπατόρων την μνήμην εορτάζομεν σήμερον, διότι εγένοντο πρόξενοι της παγκοσμίου χαράς, με την γέννησιν της θυγατρός αυτών και Κυρίας ημών Θεοτόκου· η κυρίως όμως μνήμη της τελευτής αυτών εορτάζεται κατά την εικοστήν πέμπτην του Ιουλίου.                                                                                                     

ΕΓΚΩΜΙΟΝ εις τους Αγίους Θεοπάτορας ΙΩΑΚΕΙΜ και ΑΝΝΑΝ                              
Κοσμά του Βεστίτορος.                                                                                                                                                                      
Η χθες της Θεοτόκου γενεθλιακή πανήγυρις, την της παγκοσμίου χαράς ημίν εορτήν ευφήμοις δεδοξολόγημεν υμνωδίαις· η δε σήμερον ημέρα, την ευχαριστίαν τοις γεννήτορσι προσφέρει της Θεομήτορος, ων η αφορμή, απαρχή της απάντων γέγονε σωτηρίας. Τοίνυν της θυγατρός εστιν η των γονέων πανήγυρις· ώσπερ γαρ επί δόξη μητρός συνδοξάζεται τέκνον, ούτω και επί υμνωδία τέκνου, συμμεγαλύνεται μήτηρ· και η σήμερον ευφροσύνη, μνήμη εστι Δικαίων μετ’ εγκωμίων.                                                                                                                                                            
Εγένετο εν τοις παλαιοίς καιροίς ανήρ δίκαιος εκ φυλής Ιούδα, ω όνομα Ιωακείμ· ανήρ ένδοξος εν οσιότητι και ευλαβεία·

«O Καταστατικὸς Χάρτης τοῦ Οἰκουμενισμοῦ»:

Ὁ Οἰκουμενισμὸς ἤρχισε νὰ προσβάλλῃ τὴν Ὀρθόδοξον Καθολικὴν Ἐκκλησίαν φθίνοντος τοῦ ΙΘ’ αἰῶνος, διὰ δὲ τοῦ Συνοδικοῦ Διαγγέλματος «Πρὸς τὰς ἁπανταχοῦ Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ» τοῦ Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως ἐν ἔτει 1920, ἀποτελοῦντος ὁμολογουμένως τὸν «Καταστατικὸν Χάρτην τοῦ Οἰκουμενισμοῦ», ἐκηρύχθη οὗτος «γυμνῇ τῇ κεφαλῇ», ἐφ’ ὅσον χαρακτηρίζει τὰς αἱρέσεις τῆς Δύσεως καὶ ἁπανταχοῦ ὡς δῆθεν «σεβασμίας Χριστιανικὰς Ἐκκλησίας», οὐχὶ πλέον «ὡς ξένας καὶ ἀλλοτρίας», ἀλλ’ ὡς «συγγενεῖς καὶ οἰκείας ἐν Χριστῷ καὶ ”συγκληρονόμους καὶ συσσώμους τῆς ἐπαγγελίας τοῦ Θεοῦ ἐν Χριστῷ“», προτείνων μάλιστα ὡς πρῶτον μέτρον ἐφαρμογῆς αὐτοῦ τὴν χρῆσιν κοινοῦ ἡμερολογίου, πρὸς ταυτόχρονον συνεορτασμὸν ὀρθοδόξων καὶ ἑτεροδόξων.

-----


Ο/Η Δημήτριος Χατζηνικολάου είπε...
Σύντομος, ἀλλά περιεκτική, εὔστοχος καί ἐπίκαιρος ἀνάρτησις. Ἴσως νά ξυπνήσῃ μερικούς πού ἔχουν μάτια, ἀλλά δέν βλέπουν, καί ἔχουν αὐτιά, ἀλλά δέν ἀκούουν. Ὡς ἀποτέλεσμα, ὑποκρίνονται μέν τούς "ἀντι-οικουμενιστάς," ἀλλά εἶναι σφιχτά ἀγκαλιασμένοι μέ τά ἐργαλεῖα τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, ὅπως εἶναι τό παπικόν ἑορτολόγιον, τό ὁποῖον καθιερώθη χάριν τοῦ Οἰκουμενισμοῦ! Καί ἐπέτυχε τόν σκοπόν του! Παρά ταῦτα, οἱ ψευδο-αντιοικουμενισταί λέγουν πελώρια ψεύδη καί διαστροφές, προκειμένου νά συκοφαντήσουν τούς ἐνισταμένους κατά τῆς μασωνικῆς θεσμοθετήσεως τοῦ παπικοῦ ἑορτολογίου τό 1924. Πληρώνουν ἀκόμη καί πράκτορες νά περιφέρωνται τά Ὀρθόδοξα ἱστολόγια πού δημοσιεύουν αὐτομάτως καί χωρίς κρίσιν τά σχόλια τῶν σχολιαστῶν γιά ν' ἀναρτοῦν πολλές φορές ὕβρεις καί γνωστές διαστροφές καί μάλιστα πολλές φορές τήν κάθε μία, διότι προφανῶς πληρώνονται "μέ το κομμάτι." Τόση εἶναι ἡ ποταπότης των.
8 Σεπτεμβρίου 2019 - 2:41 μ.μ.
----
Ο/Η Marinos Ritsoudis είπε...

Το κοινό, νέο-ημερολόγιο συνεορτασμού, ως πρώτο μέτρο εφαρμογής του οικουμενισμού, είναι το βασικό εργαλείο του διαβόλου, για την ενότητα των αιρετικών μετά τών εξ Ορθοδόξων οικουμενιστών, που διέλυσε επί της εφαρμογής του, την ενότητα της Αγίας Εκκλησίας ανά την οικουμένη.
Εαν δεν υπήρχε προσπάθεια για τον κοινό εορτασμό επί του εορτολογίου, θα ήταν πολύ μακρύτερα ο οικουμενισμός.
Εφόσον οι Τρικαμηνικοί ούτε παραδέχονται την σημαντικότητα της εορτολογικής ενότητας της Αγίας Εκκλησίας προ 1924, ούτε θέλουν να δούνε και να ακούσουν την Θεοσημεία του Αγίου Ουρανού το 1925 πάνω από τον Υμηττό που βροντοφώναξε την στήριξη του πατρίου εορτολογίου, ούτε βλέπουν και τις κατ έτος εορτολογικές Θεοσημείες στον Ιορδάνη ποταμό και στο Ορος Θαβώρ, ας διδάσκονται για την σημαντικότητα της νεο-εορτολογικής ενότητας, από τις μεθοδείες του διαβόλου για την εφαρμογή του οικουμενισμού.
Άνευ κοινός νέο-συνεορτασμός, δεν θεμελιώνεται ο οικουμενισμός, και άνευ κοινού εορτασμού επί του Πατρίου, καταλύεται η ενότητα της Αγίας Εκκλησίας..
.
.
8 Σεπτεμβρίου 2019 - 3:16 μ.μ

Η ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΣ ΧΑΡΑ ΤΟΥ ΓΕΝΕΣΙΟΥ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ -- Του Παναγιώτου Γκιουλέ

«Ἡ παγκόσμιος χαρὰ ἐκ τῶν δικαίων ἀνέτειλεν ἡμῖν Ἰωακείμ καὶ τῆς Ἄννης, ἡ πανύμνητος  Παρθένος • ἥτις δι᾽ ὑπερβολὴν ἀγαθότητος ναὸς τοῦ Θεοῦ ἔμψυχος γίνεται καὶ μόνη κατ᾽ ἀλήθειαν Θεοτόκος γνωρίζεται!...(α´ Ἰδιόμελον τοῦ ἑσπερινοῦ τῆς ἑορτῆς ἐν τοῖς Ἀποστίχοις).

Μυσταγωγῶν καὶ μυσταγουμένη, ὑμνολογοῦσα καὶ ψάλουσα, θεολογοῦσα καὶ προσευχομένη, χαίρουσα καὶ ἀγαλομένη, ἡ θεόφθογγος θεολογικὴ γλῶσσα τοῦ Πνευματέμφορου ὑμνογράφου τῆς ἑορτῆς, συνθέτει παναρμόνιο μέλος οὐρανίου θεολογικῆς καὶ Ἀγγελικῆς ὑμνολογίας, γιὰ νὰ διασαλπίση διαχρονικά, ἀλλὰ καὶ μυστικά, μέσα στὸν θεανθρώπινο καὶ αἰώνιο Λειτουργικὸ χρόνο τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, τὴν φανέρωση τοῦ Μυστηρίου τῆς παγμοσμίου χαρᾶς καὶ ἀγαλλιάσεως, τῆς ὑπερφυοῦς γεννήσεως τῆς Πανάγνου καὶ Ἀειπαρθένου Θεόπαιδος, Θεοτόκου Μαρίας, ποὺ μέσα στὴν πανάχραντη Μήτρα της, ἐτελεσιουργήθη τὸ μέγα καὶ ἀπόκρυφο Μυστήριο τῆς Σαρκώσεως τοῦ Θείου Λόγου!... Γιατὶ σήμερον ἀνέτειλε στὸν κόσμο, ἡ παγκόσμιος χαρὰ ἐκ τῶν δικαίων Ἰωακείμ καὶ Ἄννης, ἡ πανύμνητος Παρθένος· ἡ ὁποία, διὰ τῆς ὑπερβολικῆς ἀγαθότητος τῆς Τρισυποστάτου Θεότητος, ναὸς Θεοῦ ἔμψυχος γίνεται καὶ ἡ μόνη κατ᾽ ἀλήθεια Θεοτόκος γνωρίζεται!... Ὤ τοῦ παραδόξου θαύματος!  

Ἁγ Ἰωάννου τοῦ Δαμασκηνοῦ Λόγος εἰς τὸ Γενέσιον τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου (νεοελληνικὴ ἀπόδοσις)

Ἐλᾶτε ὅλα τὰ ἔθνη, κάθε ἀνθρώπινη γενιά, καὶ κάθε γλῶσσα, καὶ κάθε ἡλικία, καὶ κάθε ἀξίωμα, νὰ γιορτάσουμε μὲ ἀγαλλίαση τὴν γέννηση τῆς παγκόσμιας χαρᾶς. Γιατὶ ἂν οἱ εἰδωλολάτρες, μὲ ψεύτικα δαιμονικὰ παραμύθια ποὺ ξεγελοῦν τὸ μυαλὸ καὶ σκοτεινιάζουν τὴν ἀλήθεια, κι᾿ ἂν ἀκόμα προσφέροντας ὅ,τι εἶχαν καὶ δὲν εἶχαν τιμοῦσαν γενέθλια βασιλιάδων, ποὺ τοὺς τυραννοῦσαν σ᾿ ὅλη τους τὴ ζωή, πόσο περισσότερο πρέπει ἐμεῖς νὰ τιμοῦμε τὴν γέννηση τῆς Θεοτόκου, ποὺ ἀνώρθωσε ὁλόκληρο τὸ ἀνθρώπινο γένος, ποὺ ἄλλαξε τὴν λύπη τῆς πρώτης μας μητέρας, τῆς Εὔας, σὲ χαρά; Ἐκείνη ἄκουσε τὴν ἀπόφαση τοῦ Θεοῦ: «Μὲ πόνους νὰ γεννᾷς τὰ παιδιά σου». Αὐτή: «Χαῖρε, Κεχαριτωμένη». Ἐκείνη: «Στὸν ἄνδρα σου ἡ ὑποταγή σου». Αὐτή: «Ὁ Κύριος εἶναι μαζί σου». Τί ἄλλο λοιπὸν ἀπὸ λόγο νὰ προσφέρουμε στὴν Μητέρα τοῦ Λόγου; Ὅλη ἡ κτίση ἂς γιορτάσει μαζί μας κι᾿ ἂς ὑμνήσει τὸν ἁγιασμένο καρπὸ τῆς ἁγίας Ἄννας. Γιατὶ γέννησε στὸν κόσμο παντοτινὸ θησαυρὸ ἀγαθῶν, δηλ. τὴν Παναγία.

ΑΦΡΟΣΥΝΗ ΚΑΙ ΠΑΡΑΦΡΟΣΥΝΗ Η ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΙΣ ΤΗΣ ΨΕΥΔΟΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΩΝ ΣΧΙΣΜΑΤΙΚΩΝ

Τοῦ Αἰδεσιμολογιωτάτου Πρωτοπρεσβυτέρου π. Ἰωάννου Κ. Διώτη, Θεολόγου – Δημοσιογράφου – Συγγραφέως – Ἐκδότου

Ὁ Καθηγητὴς κ. Φειδᾶς μηδενίζεται
Μὲ τὸν πανεπιστημιακὸν Καθηγητὴν κ. Βλάσιον Φειδᾶν ἔχω πολυετῆ γνωριμίαν μὲ ἀμοιβαίαν ἐκτίμησιν. Εἰς τὰς ἡμέρας μας τὸ ὄνομά του εὑρίσκεται ἐντόνως εἰς τὴν ἐκκλησιαστικὴν ἐπικαιρότητα, σχετικῶς μὲ τὴν δοθεῖσαν σκανδαλώδη Πατριαρχικὴν αὐτοκεφαλίαν εἰς τοὺς σχισματικοὺς τῆς Οὐκρανίας.
Ὁ κ. Φειδᾶς εἶναι ὁ κορυφαῖος γνωμοδοτικὸς συμπαραστάτης τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου π. Βαρθολομαίου εἰς τὴν ἀνατινακτικὴν τῆς ἑνότητος ἐν τῇ Ὀρθοδοξίᾳ παράτολμον αὐτὴν ἐνέργειαν τοῦ Πατριάρχου, τὴν ὁποίαν οὐδὲν Πατριαρχεῖον καὶ οὐδεμία ἄλλη αὐτοκέφαλος Ἐκκλησία ἔχουν ἀναγνωρίσει. Ἐγράφη καὶ δὲν διεψεύσθη ὅτι ὁ Καθηγητὴς κ. Φειδᾶς εἶναι καὶ ὁ συντάκτης τοῦ Τόμου αὐτῆς τῆς ἐξοργιστικῆς αὐτοκεφαλίας.
Ὅμως, ὁ ἔμπειρος καὶ ἔγκυρος δημοσιογράφος κ. Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος ἀπεκάλυψεν («Ἑστία», 3-6-2019) ὅτι ἀντιφάσκει δραματικῶς καὶ ἐνεργεῖ τώρα ὡς ἐπιστρατευμένος εἰς κακίστην σκοπιμότητα ὁ Καθηγητὴς κ. Βλάσιος Φειδᾶς, παρὰ τὴν θεολογικὴν καὶ ἐπιστημονικὴν συνείδησίν του. Ἰδοὺ τί ἔχει γράψει εἰς ἄρθρον του μὲ τίτλον «Τὸ αὐτοκέφαλον καὶ τὸ αὐτόνομον ἐν τῇ Ὀρθοδόξῳ Ἐκκλησίᾳ» εἰς τὸ «Ἐκκλησιαστικὸν Περιοδικὸν Σύγγραμμα ΝΕΑ ΣΙΩΝ» τοῦ Πατριαρχείου Ἱεροσολύμων (Τόμος ΟΑ΄ 1979):

Λόγος εις το Γενέσιον της Θεομήτορος.

Τις αύτη η εκκύπτουσα ωσεί όρθρος; (Άσμα Ασμάτων 6, 10).

Και ποίος νους πλέον δύναται να εννοήση το μεγαλείον τής χαράς τής σημερινής εορτής; Ποία γλώσσα ημπορεί να διηγηθή το ύψος της Παρθένου, οπόταν το Πνεύμα το Άγιον δια να φανερώση το μέγεθος, την τιμήν, την καθαρότητα της σήμερον τικτομένης Μαριάμ, προβάλλει ωσάν με απορίαν ερωτηματικώς: «Τις αύτη η εκκύπτουσα ωσεί όρθρος;» Ποίος νους, λέγω, δύναται να εννοήση τους προσήκοντας ύμνους της Παρθένου, οπόταν ιλιγγιά εις το να υμνή την Θεοτόκον και ο υπερκόσμιος και Αγγελικός νους;  Ποία γλώσσα ημπορεί να είπη τους πρέποντας της Παρθένου επαίνους, οπόταν ορώμεν ως ιχθύας αφώνους εις το ύψος της Θεοτόκου και τους πολυφθόγγους ρήτορας; Φθάνει η γραφική αυτή απορία, οπού φανερά ερμηνεύει, ότι τούτο είναι υπέρ δύναμιν, διότι τούτο είναι το έθος της Γραφής εις τα δυσνόητα και υψηλά. Όθεν και δια τον Χριστόν έλεγεν ο Δαβίδ: «Τις ούτος ο Βασιλεύς της δόξης;» Και ο Ησαϊας: «Τις ούτος ο παραγενόμενος εξ Εδώμ, και ίνα τι ερυθρά αυτού τα ιμάτια;» Και δια την Μετάστασιν της Θεοτόκου λέγεται εις το Άσμα: «Τις αύτη η αναβαίνουσα εκ της ερήμου;»

Απολυτίκιον γεννήσεως της Θεοτόκου


Τη Η΄ (8η) η Γέννησις της Υπεραγίας Δεσποίνης ημών ΘΕΟΤΟΚΟΥ και αειπαρθένου ΜΑΡΙΑΣ.

Μαριάμ της Θεόπαιδος και Θεοτόκου τα άγια Γενέθλια εορτάζομεν σήμερον. Ταύτης ο πατήρ Ιωακείμ και η μήτηρ Άννα είλκον αμφότεροι το γένος από την βασιλικήν φυλήν του Δαβίδ· όθεν ήσαν και κατά το σώμα και κατά την ψυχήν ευγενέστατοι από όλους. Επειδή δε παρέμενον άτεκνοι και ωνειδίζοντο δια την ατεκνίαν των ταύτην, τούτου ένεκεν δεν έπαυον από του να προσφέρουν εις τον Θεόν διπλά τα δώρα των ως πλούσιοι και φιλόθεοι.

Διαβολικά γονίδια ή δικαιώματα στον διάβολο; (6) -- του αδελφού μας Ιουστίνου

Τι λένε  επι του προκειμένου οι  Άγιοι   Ιουστίνος Πόποβιτς και Μακάριος ο Αιγύπτιος.


Στη συνέχεια των σχολίων μας πάνω στην καινοφανή κακοδοξία και –κατά την γνώμη μας –αιρετική διδασκαλία της «κυτταρικής μνήμης των διαβολικών γονιδίων», θα ζητούσα από την αγάπη σας, αγαπητοί αναγνώστες της «Ορθοδόξου Φωνής», να δώσετε λίγη προσοχή στα δόλια επιχειρήματα που επικαλούνται οι  κολυμπαριστές και έτσι να διαπιστώσετε και μόνοι σας τι φίδι φαρμακερό κρύβεται πίσω την θεωρία αυτή.
Λένε λοιπόν οι κολυμπάριοι  ότι ο Απόστολος Παύλος ομίλησε για «σώμα θανάτου» και «νόμο αμαρτίας» που είναι «εν τοις μέλεσί μου» και για «οικούσα εν εμοί αμαρτία» και ότι «ουκ οικεί εν εμοί, τουτέστιν εν τη σαρκί μου αγαθόν» και «εγώ τω μεν νοϊ δουλεύω νόμω Θεού, τη δε σαρκί μου νόμω αμαρτίας»(Ρωμ.14-24). Άρα, συμπεραίνουν, ότι η σάρκα έχει δεχτεί μέσα της μία  μεταστοιχείωση στα γονίδιά της και έτσι έχει μόνιμα την «κυτταρική μνήμη της αμαρτίας» στο …DNA των κυττάρων! Οπότε, συμπεραίνουν πάλι οι κολυμπάριοι, ο άνθρωπος είναι κατά κάποιο τρόπο «δεμένος» από γεννησιμιού του  να κάνει συγκεκριμμένες αμαρτίες ( πχ. σοδομισμό, φόνο, αναρχία), επειδή   έτσι πήρε την κατασκευή του σώματός του από τους γονείς του ή τους μακρινούς προγόνους του!  Και καταλήγουν - εδώ είναι το ζουμί της υποθέσεως -   οι κολυμπαριστές, ότι η Εκκλησία πρέπει να δεί με κατανόηση το πρόβλημα και δεν πρέπει να ζητάει  ευθύνες, αλλά  ούτε και μετάνοια με αυστηρά επιτίμια  από τους αμαρτωλούς, επειδή αυτοί διαπράττουν τις αμαρτίες  τους  απλά διότι … έτσι γεννήθηκαν και δεν μπορούν να κάνουν αλλιώς!
Ας δούμε όμως τι λέει στην μελέτη του «οδός θεογνωσίας»(2) ο Άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς αναφερόμενος στην ορθόδοξη διδασκαλία του μεγάλου Αγίου Μακαρίου του Αιγυπτίου. Γράφει ο Άγιος Ιουστίνος (την ευχή του νάχουμε):

Η ΠΛΑΝΗ ΚΑΙ Η ΑΠΑΤΗ ΤΟΥ ΕΠΙΦΑΝΙΟΥ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΥ ΠΕΡΙ ΔΥΝΗΤΙΚΟΤΗΤΑΣ ΤΟΥ 15ου ΚΑΝΟΝΑ ΤΗΣ Α ΚΑΙ Β ΣΥΝΟΔΟΥ

Ο/Η Ανώνυμος είπε...

Η ΠΛΑΝΗ ΚΑΙ Η ΑΠΑΤΗ ΤΟΥ ΕΠΙΦΑΝΙΟΥ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΥ ΠΕΡΙ ΔΥΝΗΤΙΚΟΤΗΤΑΣ ΤΟΥ 15ου ΚΑΝΟΝΑ ΤΗΣ Α ΚΑΙ Β ΣΥΝΟΔΟΥ

Ως γνωστόν η δυνητικότητα καταργεί κάθε κανόνα και αφοπλίζει τον στρατιώτη του Χριστού. Σου λέει ο Επιφάνιος, έχεις το δικαίωμα αν θέλεις να αποτειχισθείς, αν όμως τολμήσεις και το κάνεις θέτεις τον εαυτό σου εκτός Εκκλησίας.
Δηλαδή σαν να σου λέει ότι έχεις το δικαίωμα να χρησιμοποιήσης το όπλο σου κατά του κατακτητή αλλά αν του ρίξης θα σε περάσω από στρατοδικείο και θα σε αποτάξω από το σώμα.
Αυτή την παρανοϊκή και σχιζοφρενική ερμηνεία του 15ου κανόνα της Πρωτοδευτέρας Συνόδου επινόησε ο Επιφάνιος Θεοδωρόπουλος για να βολέψει τους Οικουμενιστές και όσους δεν ήθελαν να αποτειχισθούν και να διωχθούν. Αυτή την αντορθόδοξη ερμηνεία ακολούθησαν και υιοθέτησαν και οι φυγόπονοι επίσκοποι, θεολόγοι και φημισμένοι γέροντες. Αυτή η αιρετική ερμηνεία, κυριολεκτικά κατήργησε τον 15ο Ιερό Κανόνα, αυτό το ισχυρότατο αμυντικό όπλο της Εκκλησίας, οδηγώντας την Νεοημερολογίτικη Εκκλησία στον Οικουμενισμό, στο Κολυμπάρι και στην αγκαλιά του Αντίχριστου Πάπα.
Τελικά όπως πάντα οι πιο επικίνδυνοι εχθροί της Εκκλησίας ήταν και είναι οι μορφωμένοι θεολόγοι της.

7 Σεπτεμβρίου 2019 - 5:58 π.μ.

Η ΑΓΙΑ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΜΑΣ -- Αθωνικά άνθη.

«…Στερέωσον Κύριε την Εκκλησίαν, ην εκτήσω τω τιμίω Σου αίματι». Εκκλ. Υμνογραφία.

Εις την άστατον φοράν των εγκοσμίων πραγμάτων, εις την κενότητα του παρόντος τραγικού, των ανθρώπων βίου, εις την κοιλάδα ταύτην του κλαυθμώνος, προβάλλει, ως υπερκόσμιός τις θεία αποκάλυψις, η αγία Εκκλησία μας. «Ωραία και καλή ως ευδοκία, ωραία ως Ιερουσαλήμ, θάμβος ως τεταγμέναι», η Εκκλησία, «οι οφθαλμοί αυτής ως περιστεραί επί πληρώματα υδάτων», μεταποιεί εις εαυτήν πνευματικώς τας ανθρωποπρεπείς της ασματιζούσης νύμφης αισθητικάς παρομοιώσεις. «Ως πύργος Δαβίδ», η Εκκλησία, ωκοδομημένος επί την πέτραν της πίστεως· «χίλιοι θυρεοί κρέμανται επ’ αυτόν, πάσαι βολίδες των δυνατών». «Κνήμαι αυτής στύλοι μαρμάρινοι, τεθεμελιωμένοι επί βάσεις χρυσάς», «ως σπαρτίον κόκκινον χείλη της και η λαλιά της ωραία». «Πλόκιον κεφαλής της ως πορφύρα».