«Μια συγγνώμη για τη Γενοκτονία»!

Το μήνυμα Παυλόπουλου στην Τουρκία να αναλάβει, έστω αναδρομικά, την ευθύνη για τα εγκλήματα εις βάρος των Ποντίων
Ξεκάθαρο και σαφές μήνυμα προς την Τουρκία να αναγνωρίσει τη Γενοκτονία των Ποντίων έστειλε χθες ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Προκόπης Παυλόπουλος, μιλώντας στις εκδηλώσεις εορτασμού για την Κοίμηση της Θεοτόκου στον Ιερό Χώρο της Παναγίας Σουμελά, στο Βέρμιο.
«Οι Ελληνες οφείλουμε να αγωνιστούμε, ώστε οι θύτες της Γενοκτονίας των Ποντίων να εκφράσουν τουλάχιστον μια ειλικρινή αναδρομική συγγνώμη» σημείωσε με νόημα ο κ. Παυλόπουλος, λέγοντας ότι η μεγάλη γιορτή αποκτά και έναν ιδιαίτερο, λαμπρό εθνικό συμβολισμό, γιατί η Κοίμηση της Θεοτόκου είναι και ημέρα μνήμης για τον Πόντο και τον Ποντιακό Ελληνισμό. 

ΟΛΑ ΤΑ ΤΕΥΧΗ ΤΟΥ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ ΜΑΣ ΦΩΤΕΙΝΗ ΓΡΑΜΜΗ ΕΙΝΑΙ ΠΛΕΟΝ ΣΤΟ ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ

«ἕως τοῦ θανάτου ἀγώνισαι περὶ τῆς ἀληθείας, καὶ Κύριος ὁ Θεὸς πολεμήσει ὑπὲρ σοῦ» (Σοφία Σειρὰχ 4, 28)

16.8.2019

Ἀγαπητοί μας φίλοι ,

Ὅπως ἔχετε ἤδη διαπιστώσει, λόγῳ πολλῶν σατανικῶν ἀντιξοοτήτων καὶ ἐλλείψεως προσωπικοῦ, ἔχομε παραμείνει παρὰ πολὺ πίσω καί στὰ περιοδικά μας καὶ στὶς ἀναρτήσεις μας καὶ στὶς διάφορες ἄλλες ἐκδόσεις μας.

Εκοιμήθη ο Ηγούμενος της Ι.Μ. Μολυβδοσκεπάστου Γέροντας Θεόδωρος Διαμάντης †16-08-2019

Ἱερὰ Μητρόπολις Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανής καὶ Κονίτσης

Ἱερὰ Μονὴ Παναγίας Μολυβδοσκεπάστου

16/8/2019 Ἐκδημία Καθηγουμένου

Ἡ ἀδελφότητα τῆς Ἱερᾶς Μονῆς μὲ υἱϊκή θλίψη ἀναγγέλλει τὴν πρὸς Κύριον ἐκδημία τοῦ μακαριστοῦ πατρὸς ἡμῶν καὶ Καθηγουμένου Ἀρχιμανδρίτου Θεοδώρου  Διαμάντη.

Γέροντας Θεόδωρος. Ηγούμενος της Ι.Μ. Μολυβδοσκεπάστου

Ηγούμενος στο μοναστήρι της Θεοτόκου: «Η εικόνα της Παναγίας γύρισε τη φωτιά»

Ο ηγούμενος του μοναστηριού της Θεοτόκου μιλάει για το θαύμα που έσωσε το μοναστήρι

Σε θαύμα αποδίδει ο ηγούμενος του μοναστηριού της Θετόκου στο χωριό Μακρυμαλλή της Εύβοιας, το γεγονός ότι το μοναστήρι σώθηκε την τελευταία στιγμή από την πύρινη λαίλαπα. Ο ηγούμενος, μιλώντας στην κάμερα του OPEN TV και τον δημοσιογράφο Βασίλη Σπανό, απέδωσε το θαύμα στην Παναγία που προστάτευσε τον ίδιο και το μοναστήρι. «Πήραμε την εικόνα της Παναγίας και φύγαμε.. Και ω του θαύματος, γύρισε η φωτιά ανάποδα και το μοναστήρι σώθηκε…Για την Παναγία ζω!!!», είπε χαρακτηριστικά στην τηλέοπτική κάμερα.
«Φοβηθήκαμε αλλά είπαμε ότι θα τα κανονίσει όλα ο Θεός», συμπλήρωσε και περιέγραψε τις πολύ δύσκολες στιγμές που έζησε ο ίδιος και οι μοναχοί. Οι πυκνοί καπνοί έζωσαν το μοναστήρι, με τον ηγούμενο και τους μοναχούς να παίρνουν τις εικόνες και τα ιερά κειμήλια στα χέρια και να φεύγουν κακήν κακώς.«Η εικόνα είναι θαυματουργή, βρέθηκε πριν από 500 χρόνια», τόνισε μεταξύ άλλων ο ηγούμενος.

Από την Τετάρτη το πρωί (14/8) το μοναστήρι έχει άλλη εικόνα. Όλα γύρω του καμένα και αυτό στέκεται όρθιο,  έτοιμο να γιορτάσει την Παναγία. Τα πυροσβεστικά οχήματα δεν έχουν ωστόσο φύγει από κοντά του, ούτε οι εθελοντές που παραμένουν στη θέση τους για οτιδήποτε χρειαστεί.

Η ΚΟΙΜΗΣΙΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ -- του αειμνήστου Στεργίου Σάκκου, Ομ. Καθηγητού Α.Π.Θ.

ΚΑΝΕΝΑ ἄλλο πρόσωπο στήν ἱστορία μας, τήν ἀνθρώπινη, δέν παρουσιάζει τόσο ἐπιτυχημένα τό ἀπολυτρωτικό καί ἐξαγιαστικό ἀποτέλεσμα, πού εἶχε τό ἔργο τοῦ Χριστοῦ γιά τόν ἄνθρωπο, ὅσο ἡ Παναγία μας. Στή μορφή της βλέπουμε ἀνάγλυφα πῶς ὁ ἄνθρωπος ἑνώνεται μέ τόν Θεάνθρωπο καί γίνεται ἀνθρωπόθεος. Ἀναγνωρίζουμε τό ἀρχαῖο κάλλος, στό ὁποῖο μᾶς ἐπαναφέρει ἡ θυσία τοῦ σταυροῦ, ἀλλά καί τήν καινή κτίση, τήν ὁποία κατεργάζεται ἡ δόξα τῆς ἀναστάσεως. Διότι ἡ Παναγία δέν ἔγινε μόνο Θεοτόκος, ἀλλά ὑπῆρξε καί ἡ Κεχαριτωμένη· οὔτε ἔμεινε ἁπλῶς Μητέρα τοῦ Θεοῦ, ἀλλά παρέμεινε μαθήτρια τοῦ Υἱοῦ της. Δίκαια, λοιπόν, ἡ Παρθένος Μαρία θεωρεῖται σύμβολο καί ἀπαρχή τῆς νέας δημιουργίας, τῆς ἀναγεννημένης ἀνθρωπότητος, ἀντιπρόσωπος τοῦ θεωμένου ἀνθρώπου καί ἐκπρόσωπος τῆς Ἐκκλησίας.

Δεύτε λαοί -- Orthodox Hymns

Τη ΙΣΤ΄ (16η) του Αυγούστου, μνήμη του Αγίου και ενδόξου Μεγαλομάρτυρος ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ του Νέου,

του εκ της κωμοπόλεως Αγίου Λαυρεντίου έλκοντος την καταγωγήν, εν Κωνσταντινουπόλει δε αθλήσαντος, επί της βασιλείας Σουλμάν Μεχμέτ του Δ΄ εν έτει σωτηρίω 1686.                                                                                                                           

Χαίρει σήμερον των Αποστόλων ο χορός και λαμπρότατα πανηγυρίζει απολαμβάνων τον ομώνυμόν του Απόστολον. Αγάλλονται τα των Μαρτύρων συστήματα, συναριθμούντα εν ταις χορείαις αυτών τον νεοφανή Μάρτυρα, όστις, ως άλλος αυγερινός του νοητού στερεώματος της Εκκλησίας του Χριστού, ανέτειλε κατά τους ζοφερούς εκείνους χρόνους της δουλείας τω αχπστ΄ (1686) επί της βασιλείας του Σουλτάν Μεχμέτ του Α΄, οπότε πάντες σχεδόν οι ετερόφυλοι και ετερόθρησκοι άρχοντες της εποχής εκείνης, οι τε τον μόνιμον στρατόν της μεγάλης τότε Οθωμανικής αυτοκρατορίας αποτελούντες, και άπαντες εν γένει οι διοικηταί, ανώτεροί τε και κατώτεροι του κολοσσιαίου εκείνου κράτους, επί τοσούτον προέβησαν αυθαιρεσίας και φανατικότητος, ώστε αδύνατος αποβαίνει η παράστασις του εγκλήματος δι’ ολίγων, και μάλιστα αφ’ ου άλλων επεχειρήσαμεν την διήγησιν.

Η Παναγία και ο Λαός, -- του Φώτη Κόντογλου

Σήμερα γιορτάζουμε την ένδοξη Κοίμηση της Παναγίας. Σ' αμέτρητες εκκλησίες και μοναστήρια χτυπούνε οι καμπάνες και ψέλνουνε οι ψαλτάδες. Τα πιο πολλά είναι στης Παναγίας τ' όνομα, και πανηγυρίζουνε σήμερα την Κοίμηση της Θεοτόκου. Μα αυτή δεν είναι γιορτή θανάτου, είναι γιορτή χαράς και θρίαμβος, γιατί αυτή που κοιμήθηκε είναι η Μητέρα της Ζωής, όπως λέγει εκείνο το θεσπέσιο δοξαστικό πού λένε σήμερα στη Λειτουργία: «Τη αθανάτω σου κοιμήσει Θεοτόκε μήτηρ της ζωής, νεφέλαι τους αποστόλους αιθέριους διήρπαζον και κοσμικώς διεσπαρμένους, ομοχώρους παρέστησαν τω αχράντω σου σώματι, ο και κηδεύσαντες σεπτώς, την φωνήν του Γαβριήλ μελωδούντες ανεβόων. Χαίρε, κεχαριτωμένη παρθένε, μήτερ ανύμφευτε, ο Κύριος μετά σου. Μεθ' ων, ως Υιός σου και θεόν ημών ικέτευε σωθήναι τας ψυχάς ημών».

Δεκαπενταύγουστος: Πότε καθιερώθηκε η μεγάλη γιορτή της Ορθοδοξίας

Oι πρώτες μαρτυρίες για τον εορτασμό της Κοίμησης της Θεοτόκου εμφανίζονται τον πέμπτο αιώνα μΧ, γύρω στην εποχή που συγκλήθηκε η Γ’ Οικουμενική Σύνοδος της Εφέσου (451), που καθόρισε το θεομητορικό δόγμα και έγινε αιτία να αναπτυχθεί η τιμή στο πρόσωπο της Θεοτόκου.

Για πρώτη φορά φαίνεται να γιορτάστηκε στα Ιεροσόλυμα στις 13 Αυγούστου και λίγο αργότερα μετατέθηκε στις 15 του ίδιου μήνα. Είχε δε γενικότερα θεομητορικό χαρακτήρα, χωρίς ειδική αναφορά στο γεγονός της Κοιμήσεως και ονομάζονταν «ημέρα της Θεοτόκου Μαρίας». Κέντρο του πανηγυρισμού αναφέρεται στην αρχή ένα «Κάθισμα» (ναός), που βρίσκονταν έξω από τα Ιεροσόλυμα στον δρόμο προς την Βηθλεέμ. Η σύνδεση αυτής της γιορτής με την Κοίμηση της Θεοτόκου, έγινε στον ναό της Παναγίας, που βρισκόταν στη Γεσθημανή, το «ευκτήριο του Μαυρικίου», όπου υπήρχε και ο τάφος της.

ΛΟΓΟΣ Γ΄ Πανηγυρικός εις την Κοίμησιν της Θεοτόκου.

Παρέστη η Βασίλισσα εκ δεξιών σου, εν ιματισμώ διαχρύσω περιβεβλημένη, πεποικιλμένη. (Ψαλμός μδ΄ ).

(Του Κερνίκης και Καλαβρύτων Επισκόπου Ηλία Μηνιάτη)

Αυτή είναι η πλέον ζωντανή και πρεπώδης εικών της μεταστάσης εις ουρανούς Θεομήτορος, ην εζωγράφησε με θεοκίνητον κάλαμον ο Προφητάναξ· και προς την θεωρίαν της εικόνος ταύτης προσκαλώ σήμερον τα όμματα της ευλαβούς σας διανοίας, ω φιλέορτον σύστημα. Μη στοχασθήτε εδώ κάτω τα θλιβερά εκείνα σύμβολα του θανάτου· εκεί δηλαδή, όπου φαίνεται ένα σώμα νεκρόν ηπλωμένον επάνω εις ένα κράββατον, κηδευόμενον σεπτώς παρά των ιερών Αποστόλων, παραδόξως συνηγμένων εκ των περάτων της γης. Εις την αγιωτάτην Παρθένον όλα εστάθησαν υπέρ άνθρωπον· εις τούτο μόνον έδειξε πως ήτο φύσεως ανθρωπίνης, διότι σήμερον φαίνεται, ότι είναι φύσεως θνητής· αλλά και εις τούτο εφάνησαν και τα προνόμια της θείας χάριτος· διότι καθώς όταν η πανάμωμος Μαρία συνέλαβεν, η σύλληψις εστάθη άσπορος, και όταν εγέννησεν, η κύησις εστάθη αδιάφθορος, έτσι όταν απέθανεν, η νέκρωσις εστάθη αθάνατος.

ΛΟΓΟΣ Β΄ Πανηγυρικός εις την Κοίμησιν της Θεοτόκου.

«Που απήλθεν ο αδελφιδός σου η καλή εν γυναιξίν;» (Άσμα Ασμάτων)                 

(Του Μακαρίου Σκορδύλη ή Κωφού)                                                                        

Ω μακαριωτάτη και κοσμοχαρμόσυνος αύτη ημέρα της Κοιμήσεως της Παρθένου, εις την οποίαν εκπληττόμενα τα πλήθη των μακαρίων Αγγέλων, ως δεδιδαγμένα από το Πανάγιον Πνεύμα, κράζουν με το στόμα του Σολομώντος· «Που απήλθεν ο αδελφιδός σου η καλή εν γυναιξί»; Συ η ωραία και πάγκαλος κόρη, η καλή εν γυναιξίν, η νεκρά και αθάνατος, η τεθνηκυία και ζώσα, η εκ των Αποστόλων κάτω εν Γεθσημανή κηδευομένη και από ημάς τους Αγγέλους εν ουρανώ δοξαζομένη, δείξον ημίν που απήλθεν ο αδελφιδός σου, ο αγαπητός σου και μονογενής Υιός; Σήμερον όπου συνίπταται η μακαρία ψυχή σου με ημάς τας αϋλους δυνάμεις της ουρανίου ιεραρχίας, σήμερον όπου ανέρχεσαι από τον κόσμον εις τον ουρανόν, και από την Γεθσημανή εις τον Παράδεισον, φανέρωσον ημίν «Που απήλθεν ο αδελφιδός σου, η καλή εν γυναιξίν;» 

«ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΥΙΟΝ ΕΚΦΟΙΤΩΣΑ…»

Συνήθως χαρακτηρίζεται η Πεντηκοστή «τελευταία εορτή» μέσα στον κύκλον των μεγάλων θαυμάτων της θείας Οικονομίας. Και, αναντίρρητα, με την προοπτικήν του «παρόντος αιώνος» η εορτή αυτή αναγνωρίζεται χρονικά η «εσχάτη μεγάλη ημέρα της Σωτηρίας μας. Αν όμως «θεωρήση» κανείς το «μέγα της ευσεβείας μυστήριον» από μίαν ακραιφνεστέραν ορθόδοξη σκοπιάν, την εσχατολογικήν, -- εφ’ όσον η ορθόδοξη εμπειρία είναι κατ’ εξοχήν εμπειρία του μέλλοντος, -- θα διακρίνη γιορτές, που, όχι απλώς σαν την Πεντηκοστήν εγκαινιάζουν τα έσχατα, αλλά δυναμικά προσανατολίζουν προς την συντέλειαν, επειδή αναφέρονται σε «Γεγονότα», που «βιάζουν» μάλλον με το περιεχόμενό τους την ερχομένην Βασιλείαν και «αρπάζουν» με την δίνην της αφόρητης χαράς τους ανεκτίμητα λάφυρα από τον άκτιστον πλούτον της, «σημαίνοντας» έτσι στους μύστες τους την ακάθεκτην επέλευση του «Τέλους», δηλαδή την ατέλεστην εκείνην τελειότητα που γίνεται όλο και περισσότερον απτή πραγματικότητα για όσους μαρτυρικά ή ειρηνικά «τελειούνται».

ΛΟΓΟΣ Α΄ Εις την Κοίμησιν της Υπερευλογημένης Δεσποίνης ημών Θεοτόκου και Αειπαρθένου Μαρίας.

(Δαμασκηνού του Στουδίτου)

                                                                                                                                      

Τρεις καταστάσεις υπάρχουν των ανθρώπων όλων, ευλογημένοι Χριστιανοί, ως το λέγουν τα βιβλία μας· πρώτη μεν είναι των ανθρώπων εκείνων, οίτινες χωρίς άλλο τι, άμα επινοήσωσι το αγαθόν, το πράττουσιν· ως ο Αβραάμ, καθώς το μαρτυρούν αι θείαι Γραφαί ότι χωρίς να ακούση διδαχήν, έπραξε το καλόν. Που να ακούση διδαχήν ο Αβραάμ αφού ο πατήρ του, ο Θάρρας, και το γένος του όλον ήσαν ειδωλολάτραι; Τι δε λέγω το γένος του; Ο κόσμος ολόκληρος ελάτρευε τότε τα είδωλα, αλλ’ αυτός, ως έχων αγίαν ψυχήν, καθό έτοιμος να κάμη το καλόν, βλέπων τον ουρανόν πλήρη αστέρων, επίστευσεν απ’ αυτό εις τον Θεόν, και εμίσησε τα είδωλα του πατρός, σκεφθείς νοερώς, ότι εάν οι αστέρες, η σελήνη και ο ήλιος είναι τόσον λαμπρά και ωραιότατα τω όντι ποιήματα, πόσον μάλλον είναι εκείνος, όστις έπλασεν αυτά.

Απολυτίκιο Κοιμήσεως Θεοτόκου - Ψάλλουν μοναχές Ι. Μ. Παναγίας Έβρου

Τη ΙΕ΄ (15η) του Αυγούστου, η σεβασμία Μετάστασις της Υπερενδόξου Δεσποίνης ημών Θεοτόκου και Αειπαρθένου ΜΑΡΙΑΣ.

Όταν ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός ηθέλησε να παραλάβη παρ’ εαυτώ την Μητέρα Του, τότε εφανέρωσεν εις αυτήν προ τριών ημερών δι’ Αγγέλου (όστις λέγουσιν ότι ήτο ο Αρχάγγελος Γαβριήλ) την από γης εις ουρανόν μετάστασιν αυτής. Ελθών δε προς αυτήν ο Άγγελος είπε· «Τάδε λέγει ο Υιός σου – Καιρός είναι να παραλάβω πλησίον μου την Μητέρα μου – Όθεν μη ταραχθής δια τούτο, αλλ’ ευφροσύνως δέξαι το μήνυμα, επειδή μεταβαίνεις εις ζωήν αθάνατον». Τούτο μαθούσα η Θεοτόκος εχάρη χαράν μεγάλην, και φλεγομένη υπό του πόθου να μεταβή προς τον Υιόν της, ανέβη μετά σπουδής και προθυμίας εις το όρος των Ελαιών, ίνα προσευχηθή (διότι η πανύμνητος είχε τοιαύτην συνήθειαν, να αναβαίνη συχνότατα εις το όρος τούτο).

ΦΩΤΕΙΝΗ ΓΡΑΜΜΗ -- «ΔΕΚΑΠΕΝΤΑΥΓΟΥΣΤΟΣ ΤΟ ΠΑΣΧΑ ΤΟΥ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΟΥ »

 «ἕως τοῦ θανάτου ἀγώνισαι περὶ τῆς ἀληθείας, καὶ Κύριος ὁ Θεὸς πολεμήσει ὑπὲρ σοῦ» (Σοφία Σειρὰχ 4, 28)

 ΔΕΚΑΠΕΝΤΑΥΓΟΥΣΤΟΣ ΤΟ ΠΑΣΧΑ ΤΟΥ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΟΥ

                                                                                 14.8.2019

Ἀπὸ 1^ης Ἰουλίου 2018 μέχρι καὶ 14 Αὐγούστου 2018 ἐμφανιζόταν ὁ εἰς πάντα διαπρέψας ἰδανικὸς ἐργάτης τοῦ Εὐαγγελίου, ἀείμνηστος πρώην Μητροπολίτης Φλωρίνης κυρὸς Αὐγουστῖνος Καντιώτης (δέον νὰ σημειωθῇ ὅτι τὸν περίφημο Αὐγουστῖνο τὸν κατέτρεχαν οἱ πάντες μέχρι καὶ τὸ τάγμα τοῦ μακαρίτου Παντελεήμονος Χίου Φωστίνης, ὁ ὁποῖος εἶχε γίνει τυμβωρύχος καὶ τόνιζε ὅτι ὁ Αὐγουστῖνςο ἦταν δῆθεν γόνος μὲ ἀφροδισιακὰ νοσήματα καὶ δὲν θὰ ζοῦσε οὔτε 60 χρόνια.

Ολη η Ελλάδα προσκυνά τη Χάρη Της

Εορτάζεται με τιμές σε κάθε γωνιά η Κοίμηση της Θεοτόκου - Στη Σουμελά ο Προκόπης Παυλόπουλος
Με ιδιαίτερη τιμή και ευλάβεια θα εορταστεί αύριο, όπως κάθε χρόνο, η Κοίμηση της Θεοτόκου σε όλη τη χώρα. 
Τη συγκεκριμένη μέρα οι πιστοί την ονομάζουν «Πάσχα του καλοκαιριού», καθώς η Παρθένος Μαρία θεωρείται το πλέον ιερό πρόσωπο της Ορθοδοξίας και η Κοίμησή της ισοδυναμεί με τη μεγαλύτερη γιορτή του καλοκαιριού στην Ελλάδα, δεδομένου ότι κάθε νομός ή μικρή επαρχία έχει τη δική της θαυματουργή εικόνα της Παναγίας. Στην Τήνο, στην Παναγία Σουμελά, στο Αγιον Ορος, στα νησιά και σε κάθε άλλη γωνιά της χώρας πλήθος κόσμου προσέρχεται στις εκκλησίες για να ακολουθήσει την περιφορά της εικόνας της Θεοτόκου. 

Ἡ Μήτηρ τῆς Ζωῆς καὶ τὸ «πρόσωπον» τοῦ θανάτου

Γράφει ὁ Ἱερομόναχος Μάξιμος Λαυριώτης

Ἡ συνάντηση τῆς Παναγίας μὲ τὸν θάνατο εἶναι ἕνα ἐξαιρετικὰ σημαντικὸ ἐπεισόδιο, ποὺ ἀφορᾶ ἀπόλυτα τὴν ζωή μας. Εἶναι γνωστό, πώς ἐπίκεντρο τῆς χριστιανικῆς διδαχῆς ἀποτελεῖ ἡ συνάντηση τοῦ Μονογενοῦς Υἱοῦ Της μὲ τὸ θάνατο, συνάντηση ἀπ’ ὅπου ἐπήγασε ἡ ἀνάσταση τῶν θνητῶν.

ΠΟΙΜΑΝΤΟΡΙΚΗ ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ -- του Μητρ. Πειραιώς κ. Σεραφείμ

ΕΠΙ ΤΗι ΕΟΡΤΗ ΤΗΣ ΚΟΙΜΗΣΕΩΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ 2019

ΤΟΥ ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΠΕΙΡΑΙΩΣ,

ΦΑΛΗΡΟΥ, ΔΡΑΠΕΤΣΩΝΑΣ ΚΑΙ ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΡΕΝΤΗ

Σ Ε Ρ Α Φ Ε Ι Μ

ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΙΕΡΟΝ ΚΛΗΡΟΝ & ΤΟΝ ΦΙΛΟΧΡΙΣΤΟΝ ΛΑΟΝ

ΤΗΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΠΕΡΙΦΕΡΙΑΣ ΑΥΤΟΥ

* * * * * *

Τέκνα μου ἀγαπητά,

Ἀμέτρητες εἶναι οἱ φορὲς ποὺ μέσα στὸν πόνο, στὶς δυσχέρειες καὶ στὰ προβλήματα τοῦ παρόντος βίου, ἔχουμε καταφύγει στὴ μορφὴ τῆς Παναγίας μας, γιὰ νὰ ἀναζητήσουμε παρηγορία, ἀνάπαυση καὶ στηριγμό. Ἡ εἰκόνα τῆς Θεοτόκου ὑπάρχει σὲ κάθε σπιτικό, ἀκόμα καὶ ἐκεῖ ποὺ ἡ πίστη μοιάζει μετέωρη, χλιαρή, ἀσθενική. Ἀκόμα κι ἐκεῖ, ἡ Παναγία δὲν λείπει, ἀλλὰ μυστικὰ κατεργάζεται τὸ θαῦμα τῆς οἰκείωσης καὶ τῆς ἀποδοχῆς τῆς σωτηρίας ποὺ ὁ Υἱός Της κομίζει σὲ κάθε ἀνθρώπινη ψυχή.

Ομιλία εις την Κοίμησιν της Παναγίας Δεσποίνης Ημών Θεοτόκου του Αγίου Φιλοθέου του Κοκκίνου

Εθεώρουν την Θεοτόκον ως εκμαγείον του Χριστού

Η Θεοτόκος και προηγουμένως είχε απομακρυνθεί από τον κόσμο και είχε νεκρωθεί  για οτιδήποτε κοσμικόν προς χάριν Εκείνου, ο οποίος εγεννήθη από Αυτήν και είχε συσταυρωθεί μαζί Του πριν από όλους και περισσότερο απ’ όλους τους ιδικούς Του. Ώστε δεν ζούσε πλέον αυτή, όπως λέγει για τον εαυτόν του ο μακάριος Παύλος, αλλά μέσα Της ζούσε ο Χριστός. Όμως πολύ περισσότερον ύστερα επλημμύρισε από τον έρωτα και τον πόθο προς Εκείνον. Για τούτο η ψυχή Της, κάθε ημέρα εβιάζετο να εκπηδήσει από το σώμα και να εκτινάξει το λίγο χώμα και την ύλη της σαρκός που έφερε, πριν απ’ την οριστικήν λύση του θανάτου, και ποθούσε να μεταβεί υπερφυώς προς Εκείνον, το ακρότατον των Εφετών.

ΑΓΡΥΠΝΙΑ ΚΟΙΜΗΣΕΩΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ

Τήν 15^η Αὐγούστου ἡ Ἐκκλησία μας χαίρει καί εὐφραίνεται πανηγυρίζουσα τήν εἰς Οὐρανούς σεβασμία μετάστασιν τῆς Πανυπερευλογημένης Δεσποίνης ἡμῶν Θεοτόκου. Τό «Πάσχα τοῦ καλοκαιριοῦ», μία ἀπό τίς πιό προσφιλεῖς ἑορτές τῶν πιστῶν, ἀφοῦ κατ’ αὐτήν τιμᾶται ἡ Μητέρα τοῦ Σωτῆρος μας Ἰησοῦ Χριστοῦ καί ἰδιαίτερη Πνευματική Μητέρα τοῦ κάθε ἀνθρώπου ξεχωριστά!

Στήν Ἱερά Μονή μας θά τιμήσουμε τήν Παναγία μας διά ὁλονυκτίου πανηγυρικῆς ἀγρυπνίας, τήν Τετάρτη 14 Αὐγούστου 2019 ἀπό τίς 10:00 μ.μ. ἕως τίς 6:30 π.μ. Στό τέλος τοῦ Ὄρθρου θά ψαλοῦν τά Ἐγκώμια τῆς Παναγίας ἐμπρός στόν Ἐπιτάφιόν Της, συμφώνως πρός τό τυπικόν τῶν Ἱεροσολύμων. Μετά τό πέρας τῆς Θ. Λειτουργίας θά λιτανευθῇ ἡ Ἱερά Εἰκόνα τῆς Παναγίας τῆς «Κυρίας τῶν Ἀγγέλων», ἐφέστιος Εἰκόνα τῆς Μονῆς μας.

Ἡ πύλη θά ἀνοίξη στίς 9:45 μ.μ. καί θά παραμείνη ἀνοιχτή καθ’ ὅλην τήν διάρκειαν τῶν ἀκολουθιῶν.

Σᾶς προσκαλοῦμε νά ὑμνήσουμε καί νά ἱκετεύσουμε τήν Παναγία μας, τήν Ὑπέρμαχο τοῦ Ἔθνους μας καί κραταιά Σκέπη ὅλου τοῦ κόσμου, τήν μόνη ἐλπίδα καί παρηγορία μας!

Ἐκ τῆς IΕΡΑΣ ΜΟΝΗΣ ΠΑΝΤΟΚΡΑΤΟΡΟΣ ΜΕΛΙΣΣΟΧΩΡΙΟΥ

Μέγας Παρακλητικός Κανών προς τιμήν της Υπεραγίας Θεοτόκου της Προυσιώτισσας