O Συναξαριστής της ημέρας.
Παρασκευή , 26
Οκτωβρίου 2018
Τη ΚΣΤ΄ (26η) του Οκτωβρίου, μνήμη του Αγίου
και πανενδόξου Μεγαλομάρτυρος και θαυματουργού ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ του Μυροβλύτου.
Δημήτριος ο Μεγαλομάρτυς και Αθλητής του Χριστού ήτο κατά τους χρόνους Διοκλητιανού
και Μαξιμιανού των βασιλέων σπδ΄ - τε΄ (284-305), κατήγετο δε από την
Θεσσαλονίκη, ευσεβής ων ανέκαθεν εκ γονέων και διδάσκαλος της εις Χριστόν
πίστεως. Όταν δε μετέβη εις την Θεσσαλονίκην ο καίσαρ τότε Μαξιμιανός Γαλέριος,
ο μέγας Δημήτριος συνελήφθη και ερρίφθη εις την φυλακήν, διότι ήτο περιβόητος
κατά τε την ευσέβειαν και την εις Χριστόν πίστιν. Επειδή δε ο βασιλεύς εκαυχάτο
δι’ άνθρωπόν τινα, Λυαίον ονομαζόμενον, ο οποίος υπερέβαλλε τους άλλους κατά το
μέγεθος του σώματος και κατά την ανδρείαν, και επειδή παρεκίνει τους Θεσσαλονικείς
να εισέλθωσιν εις το στάδιον και να πολεμήσωσι με αυτόν, δια τούτο νέος τις,
Χριστιανός κατά την πίστιν, ονομαζόμενος Νέστωρ, επήγε προς τον Άγιον Δημήτριον
ευρισκόμενον εις την φυλακήν και είπε προς αυτόν·
Τοῦ Μεγάλου Βασιλείου:
«Καυχιέσαι
γιὰ τὰ πλούτη σου καὶ ὑπερηφανεύεσαι γιὰ τοὺς προγόνους σου καὶ τὴν καταγωγή
σου; Καὶ χαίρεσαι γιὰ τὴν πατρίδα, ποὺ ἔχεις καὶ γιὰ τὴν ὀμορφιὰ τοῦ σώματός
σου καὶ γιὰ τὶς τιμές, ποὺ σοῦ ἀπονέμουν οἱ ἄλλοι; Νὰ προσέχης πολὺ ὅταν
καυχέσαι, νὰ προσέχης τὸν ἑαυτόν σου, γιατὶ εἶσαι θνητὸς ἄνθρωπος, διότι “εἶσαι
χῶμα καὶ θὰ ἐπανέλθης πάλι στὴν γῆ” μιὰν ἡμέρα».
Τη ΚΕ΄ (25η) του Οκτωβρίου, μνήμη του Αγίου Μάρτυρος ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ.
Αναστάσιος ο Άγιος
Μάρτυς προσήλθεν αυτόκλητος εις τους τυράννους, και ομολογήσας με παρρησίαν τον
Χριστόν Θεόν αληθινόν και ποιητήν του παντός, εξέπληξεν άπαντας. Επειδή δε με
τους λόγους, τους οποίους είπε και με την ανδρείαν, την οποίαν έδειξεν,
εβεβαίωσε το αμετάθετον της γνώμης του, δια τούτο αποκεφαλίζεται και ρίπτεται
εις την θάλασσαν. Γυνή δε τις ευλαβής, λαβούσα το τίμιον αυτού λείψανον, αφ’ ου
το εξέβρασεν η θάλασσα, ετύλιξεν αυτό με σινδόνας και με μύρα, και
κατασκευάσασα ευκτήριον Εκκλησίαν εις το όνομα του Μάρτυρος, ενεταφίασεν εκεί
το λείψανόν του, δια του οποίου πολλαί παράδοξοι ιατρείαι το πάλαι εγίνοντο,
και έως του νυν εξακολουθούσι γινόμεναι.
ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΟΧΙ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ -- Τοῦ κ. Ἀλεξάνδρου Μυγδαναλεύρου, Θεολόγου - Οἰκονομολόγου, Ἱεροκήρυκος
Τό πρῶτον πολεμικόν ἀνακοινωθέν τοῦ Γενικοῦ Στρατηγοῦ τῆς
28ης Ὀκτωβρίου 1940. «Αἱ Ἰταλικαί στρατιωτικαί δυνάμεις προσβάλλουν ἀπό
τῆς 5.30΄ πρωϊνῆς σήμερον τά ἡμέτερα τμήματα προκαλύψεως τῆς Ἑλληνοαλβανικῆς
μεθωρίου. Αἱ ἡμέτεραι δυνάμεις ἀμύνονται τοῦ πατρίου ἐδάφους. “… φανῆτε Ἕλληνες
και κρατῆστε γερά τά ὅπλα, μέ πίστιν εἰς τόν Θεόν…”. Ζήτω ἡ Ἑλλάς». Διοικητής
Δαβάκης. Εἰς τή λεωφόρο τῶν χρόνων, τῆς μνήμης καθάριος ὁ νοῦς, τήν Ἑλληνική
λεβεντιά ἀντικρύζει πρός το χρεός νά βαδίζει, πληρουμένη ἀπό τήν ἐπική μέθη τῆς
νίκης καί τῆς θυσίας, διά τοῦ Χριστοῦ τήν πίστη την Ἁγία καί τῆς πατρίδας μας
τήν ἐλευθερία. Εἰς τά πρόσωπα τῶν Στρατιωτῶν ἀντιφεγγίζει τό φίλημα τῆς Δόξας. Τή
λεβέντικη κορμοστασιά συνοδεύει καί ἁπαλά χαϊδεύει τό Ἁγιοδημητριάτικο ἀγέρι,
πού φέρει εἰς τά ὦτα τῆς νέας γενιᾶς σήμερα, ἐκεῖνο τό ὑπέροχο, τό ἀθάνατο «ὄχι».
Μᾶς θυμίζει τήν πίστη εἰς το Θεό, τήν ἀγάπη διά τήν πατρίδα, τον σεβασμό εἰς τά
ἰδανικά τῆς φυλῆς, τό χρέος εἰς τόν κόσμο, εἰς τά δικά μας παιδιά, εἰς τήν ἀπαίτηση
τῶν καιρῶν καί τοῦ δικαίου τό αἴσθημα διά τόν πολιτισμένο κόσμο. Εἴθε «τό
λαμπερό, τό φωτοβόλο τῆς λευτεριᾶς τό ἀστέρι, τό γλυκό ξημέρωμα νά φέρει» εἰς
τήν δοκιμαζομένη Ἑλλάδα μας.
Προσευχὴ «ἄοκνος καὶ ἀκόρεστος» -- Τοῦ αειμνήστου Μιχαήλ Ε. Μιχαηλίδη
Στόν ἔρωτα τοῦ Θεοῦ,
κόρος δέν ὑπάρχει. Ὁ ἐραστής τοῦ Θεοῦ ξεχνᾶ τόν κόσµο καί τά τοῦ κόσµου. «Τοῦτό
ἐστι ὄντως το ἰδεῖν τόν Θεόν, τό µηδέποτε τῆς ἐπιθυµίας κόρον εὑρεῖν» (ἅγιος
Γρηγόριος Νύσσης). ∆έ χορταίνεις ν’ ἀτενίζεις καί νά συνοµιλεῖς µέ τόν Θεό. Καί
µόνο ἡ ἀγάπη και ἀφοσίωση τῆς καρδιᾶς, εἶναι προσευχή χωρίς λόγια. Εἶναι
στιγµές πού σιγοῦν τά χείλη, ἀλλά προσεύχεται ἡ καρδιά. Ὁ Θεός, καί χωρίς νά
µιλᾶµε, µᾶς ἀκούει. «Κἄν ἀφέλης τό τῆς φωνῆς ὄργανον, καί σιωπώντων ἀκούει ὁ
Θεός» (∆΄ Μακ. Ι΄ 18). Ἡ προσευχή ἑνώνει τή γῆ µέ τόν οὐρανό, ἀλλά καί τόν οὐρανό
τόν ἑνώνει µέ τή γῆ. Ἡ «ἄοκνος καί ἀκόρεστος προσευχή», ὅπως τή λέει ὁ ἅγιος Ἰωάννης
τῆς Κλίµακος (Λόγος ΚΖ), εἶναι ὑπέρβαση τοῦ κόσµου και µέθεξη Θεοῦ.
H 28η ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1940 -- ΑΦΕΤΗΡΙΑ ΤΗΣ ΗΤΤΗΣ ΤΟΥ ΧΙΤΛΕΡ
Τοῦ κ. Νικολάου Μάρτη,
πρώην Ὑπουργοῦ καί βετεράνου τοῦ Β´ Παγκοσμίου Πολέμου
Ἡ 28η Ὀκτωβρίου 1940, ὅταν
σχεδόν ὁλόκληρη ἡ Εὐρώπη εἶχε ὑποταγεῖ στόν Χίτλερ καί ἡ Σοβιετική Ἕνωση ἦταν
σύμμαχος τῆς Γερμανίας, ἡ Ἑλλάδα μόνη στήν Εὐρώπη, δέχθηκε ἐπίθεση ἀπό τήν
Φασιστική Ἰταλία, τήν ὁποία καί νίκησε. Ἐάν ἡ Ἑλλάδα ἡττᾶτο ἤ παρεδίδετο, μέ
δεδομένο τό ὅτι ὅλες οἱ Βαλκανικές χῶρες εἶχαν θετική ἐπαφή μέ τόν Χίτλερ, ὁ
Λίβανος καί ἡ Συρία ἦταν ὑπό τήν κατοχή τῆς Γαλλίας τοῦ Βισύ καί τό Ἰράκ εἶχε
φιλογερμανικές τάσεις, ὁ Ἄξονας θά κέρδιζε τόν Πόλεμο, ὅπως δήλωσαν τότε Ἄγγλοι
Ὑπουργοί καί Στρατιωτικοί ἡγέτες. Ἡ Ἑλληνική νίκη ἐπί τῆς Ἰταλίας ἦταν ἡ πρώτη
νίκη κατά τοῦ Ἄξονα καί ἔδωσε ἐλπίδες στούς καταπτοημένους λαούς ἀπό τή
ναζιστική κυριαρχία, ἀπέτρεψε τόν Χίτλερ νά καταλάβει τό Γιβραλτάρ, διότι ὁ
Φράνκο μετά τή νίκη τῶν Ἑλλήνων, ἀρνήθηκε παραχωρήσεις στόν Χίτλερ. Ἡ νίκη αὐτή
κατά τοῦ Ἄξονα ἀνάγκασε τόν Χίτλερ, γιά νά βοηθήσει τόν Μουσολίνι, νά ἐπιτεθεῖ
κατά τῆς Ἑλλάδας, μετά ἀπό σύμφωνο γνώμη καί τοῦ Στάλιν.
Δημήτριος ο Μεγαλομάρτυς και Αθλητής του Χριστού
Δημήτριος ο Μεγαλομάρτυς και Αθλητής του Χριστού ήτο κατά
τους χρόνους Διοκλητιανού και Μαξιμιανού των βασιλέων σπδ΄ - τε΄ (284-305),
κατήγετο δε από την Θεσσαλονίκη, ευσεβής ων ανέκαθεν εκ γονέων και διδάσκαλος
της εις Χριστόν πίστεως. Όταν δε μετέβη εις την Θεσσαλονίκην ο καίσαρ τότε
Μαξιμιανός Γαλέριος, ο μέγας Δημήτριος συνελήφθη και ερρίφθη εις την φυλακήν, διότι
ήτο περιβόητος κατά τε την ευσέβειαν και την εις Χριστόν πίστιν. Επειδή δε ο
βασιλεύς εκαυχάτο δι’ άνθρωπόν τινα, Λυαίον ονομαζόμενον, ο οποίος υπερέβαλλε
τους άλλους κατά το μέγεθος του σώματος και κατά την ανδρείαν, και επειδή
παρεκίνει τους Θεσσαλονικείς να εισέλθωσιν εις το στάδιον και να πολεμήσωσι με
αυτόν, δια τούτο νέος τις, Χριστιανός κατά την πίστιν, ονομαζόμενος Νέστωρ,
επήγε προς τον Άγιον Δημήτριον ευρισκόμενον εις την φυλακήν και είπε προς αυτόν:
Μία πρόταση γιά τήν προσεχή Ἐθνική μας ἐπέτειο ἐν ὄψει τῆς ὁλοκληρώσεως μιᾶς νέας προδοσίας!
Αὐτά πού ζοῦμε τά τελευταῖα χρόνια εἶναι πρωτοφανή καί πρωτάκουστα γιά τόν τόπο μας καί τό λαό μας. Γι' αὐτό, ἐκτιμῶ ὅτι καί ἡ δική μας στάση καί ἀντίδραση, θά πρέπει νά εἶναι ἰδιαίτερη καί ξεχωριστή. Δέν ὁμιλῶ πολιτικά ἤ πολύ περισσότερο δέν ὁμιλῶ κομματικά.
Ὀφείλω μάλιστα νά σημειώσω ὅτι ἀργά καί σταθερά πολλοί ἦταν ἐκεῖνοι πού συνέβαλαν ἀπό δεκαετιῶν στό σημερινό πλήρη ἐκτροχιασμό. Δράττομαι δέ τῆς εὐκαιρίας νά δηλώσω τήν ταπεινή μου ἐκτίμηση ὅτι τό "κακό" ξεκινᾶ ἀπό πολύ παληά, πέραν τοῦ κακοῦ πού ἀνιχνεύεται διαχρονικά μέσα στά ἀρκετά καί ὄχι μικρά ἐλαττώματα τῆς φυλῆς μας. Tώρα, ὅμως, δέν ἔχουμε τήν πολυτέλεια νά "φιλοσοφοῦμε". Δέν εἶναι κἄν καιρός αὐτοκριτικῆς.
Ἄλλωστε στή δική μας παράδοση προέχει ἡ αὐτομεμψία καί ἡ διαρκής μετάνοια. Δέν ὑπάρχει καθόλου χρόνος γιά σπατάλη.
Ἄλλωστε στή δική μας παράδοση προέχει ἡ αὐτομεμψία καί ἡ διαρκής μετάνοια. Δέν ὑπάρχει καθόλου χρόνος γιά σπατάλη.
O Συναξαριστής της ημέρας.
Πέμπτη,
25 Οκτωβρίου 2018
Μαρκιανός και Μαρτύριος οι Άγιοι Μάρτυρες ήσαν νοτάριοι του Πατριαρχείου, όταν ο Άγιος Παύλος ο Ομολογητής και Ιερομάρτυς επατριάρχευεν εις την Κωνσταντινούπολιν, μετά τον θάνατον του Κωνσταντινουπόλεως Αλεξάνδρου, κατά τους χρόνους του βασιλέως Κωνσταντίου, εν έτει τλζ΄ (337), ο οποίος εξηπατήθη, φευ! Από τους Αρειανούς και έπεσεν εις την αίρεσιν αυτών. Τότε λοιπόν οι ευσεβέστατοι ούτοι του ρηθέντος Πατριάρχου νοτάριοι και γραμματικοί, αναγινώσκοντες εις τον λαόν τας Ιεράς βίβλους, διέλαμπον πανταχού με ευλάβειαν, με σεμνότητα τρόπων και με πάσαν αγιότητα και αρετήν, μάλιστα δε και εξαιρέτως με Ορθοδοξίαν.
Τη ΚΕ΄ (25η) Οκτωβρίου, μνήμη των Αγίων
Μαρτύρων και νοταρίων ΜΑΡΚΙΑΝΟΥ και ΜΑΡΤΥΡΙΟΥ.
Μαρκιανός και Μαρτύριος οι Άγιοι Μάρτυρες ήσαν νοτάριοι του Πατριαρχείου, όταν ο Άγιος Παύλος ο Ομολογητής και Ιερομάρτυς επατριάρχευεν εις την Κωνσταντινούπολιν, μετά τον θάνατον του Κωνσταντινουπόλεως Αλεξάνδρου, κατά τους χρόνους του βασιλέως Κωνσταντίου, εν έτει τλζ΄ (337), ο οποίος εξηπατήθη, φευ! Από τους Αρειανούς και έπεσεν εις την αίρεσιν αυτών. Τότε λοιπόν οι ευσεβέστατοι ούτοι του ρηθέντος Πατριάρχου νοτάριοι και γραμματικοί, αναγινώσκοντες εις τον λαόν τας Ιεράς βίβλους, διέλαμπον πανταχού με ευλάβειαν, με σεμνότητα τρόπων και με πάσαν αγιότητα και αρετήν, μάλιστα δε και εξαιρέτως με Ορθοδοξίαν.
Ἐκ τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Παντοκράτορος Μελισσοχωρίου -- Ἀγρυπνία Ἁγίου Δημητρίου
Φέρουμε σέ γνώση τῶν εὐλαβῶν Χριστιανῶν ὅτι τήν Πέμπτη 25 Ὀκτωβρίου 2018 θά τελεσθεῖ ὁλονύκτια πανηγυρική ἀγρυπνία, κατά τό ἁγιορείτικο τυπικό, ἐπί τῇ ἑορτῇ τοῦ Ἁγίου ἐνδόξου Μεγαλομάρτυρος Δημητρίου τοῦ Μυροβλύτου (26η Ὀκτωβρίου).
Ἀπό τίς 9:00 μ.μ. ἕως τίς 3:00 π.μ.
Ἡ πύλη θά ἀνοίξει στίς 8:45 μ.μ. καί θά παραμείνει ἀνοικτή καθ' ὅλην τήν διάρκεια τῶν ἀκολουθιῶν.
Ὁ Μεταξάκης καί τό Νέον Ἡμερολόγιον -- από το βιβλίον του π. Θεοδώρου Ζήση δια τον όσιον ΦιλόΘεον Ζερβάκον
Κρίνοντας τήν Μασονία καί
τούς Μασόνους ὁ ὅσιος Φιλόθεος Ζερβάκος μέ ἰδιαίτερη αὐστηρότητα ἀναφέρεται
στόν οἰκουμενικό πατριάρχη Μελέτιο Μεταξάκη, μία πολυτάλαντη καί δυναμική
προσωπικότητα, ἡ ὁποία προσδιώρισε ἐν πολλοῖς τά ἐκκλησιαστικά δρώμενα τῶν
πρώτων δεκαετιῶν τοῦ 20οῦ αἰῶνος, ἐπί κακῆς πάντως καί ἀντιπαραδοσιακῆς γραμμῆς
καί ἐπί μεγίστῃ ζημίᾳ τῆς Ὀρθοδόξου πίστεως καί ζωῆς, μέ τούς νεωτερισμούς καί
τίς καινοτομίες πού εἰσήγαγε, ἡ σπορά τῶν ὁποίων ἐξακολουθεῖ μέχρι σήμερα νά
παράγει δηλητηριώδεις γιά τήν Ἐκκλησία καρπούς. Ἐκτός τῆς μεταρρυθμίσεως τοῦ Ἑορτολογίου
Ἡμερολογίου, τῆς ὁποίας εἶναι ὁ κύριος ἐμπνευστής καί προωθητής, ἀλλά καί ὁ
δημιουργός τοῦ μέχρι σήμερα τραυματικοῦ γιά τήν Ἐκκλησία σχίσματος, θεωρεῖται
καί ὡς ὁ ἀρχιτέκτων τοῦ ἀνοίγματος πρός τούς Παπικούς καί τούς Λουθηροκαλβίνους,
θεμελιωτής καί κήρυκας τῆς παναιρέσεως τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, τοῦ συγκρητισμοῦ,
δηλαδή καί τῆς ἐξισώσεως – συμφύρσεως τῶν χριστιανικῶν ὁμολογιῶν καί θρησκειῶν
πρός μία ψευδῆ ἑνότητα, πού ἐξυπηρετεῖ ὄχι τό σχέδιο τῆς σωτηρίας, τοῦ Χριστοῦ,
ἀλλά τό σχέδιο τῆς ἀπωλείας, τοῦ Ἀντιχρίστου.
Ἡ εὐεργετικὴ ἐπίδρασις τῆς Ὀρθοδοξίας -- Τοῦ πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση
Οι κοσμικοί ἄνθρωποι ἀγνοοῦν ἀκόµη καί τά βασικά
στοιχεῖα τῆς θρησκείας. Ὅ,τι γνωρίζουν εἶναι ἀπό τόν καιρό πού φοιτοῦσαν στό
σχολεῖο. Συνήθως µένουν στά ἐξωτερικά, στά σκάνδαλα καί τίς ἀπαράδεκτες
συµπεριφορές µερικῶν κληρικῶν, ἐνῶ ἀµφισβητοῦν τούς ἐνάρετους καί γενικά τούς
χριστιανούς, πού ἔχουν συνέπεια στή ζωή τους καί τηροῦν τίς ἐντολές. Ζοῦν
µακριά ἀπό τήν Ἐκκλησία, ἀνεπηρέαστοι ἀπό τή διδασκαλία της καί χωρίς τήν εὐεργετική
ἐπίδραση πού ἀσκεῖ. Οἱ ἄνθρωποι αὐτοί ὑστεροῦν πνευµατικά καί χαµοσέρνονται χωρίς
ἰδανικά καί ὁράµατα. Ζοῦν γιά νά τρῶν καί νά διασκεδάζουν, ἱκανοποιώντας ὅλα τά
ἁµαρτωλά τους πάθη. Τίποτα πιό πέρα καί πιό πάνω. Ἔτσι αὐτοκαταδικάζονται καί τελειώνει
ἡ ζωή τους, ἀδόξως θά ἔλεγα, χωρίς τήν προσδοκία τῆς αἰώνιας ζωῆς. Τήν
πνευµατική ἐπίδραση τῆς Ὀρθοδοξίας στή ζωή τοῦ πιστοῦ ἀνθρώπου πρέπει ἰδιαίτερα
νά τονίζουν οἱ κληρικοί καί οἱ θεολόγοι, γιατί παίζει σηµαντικό ρόλο στήν ὅλη ἐξέλιξή
του καί τόν προφυλάσσει ἀπό πολλούς πειρασµούς.
Ἡ Δύσις ἐπρόδωσε τὸν Χριστόν -- Τοῦ αειμνήστου Μιχαὴλ Ε. Μιχαηλίδη, Θεολόγου
Ὁ Ἰούδας ὁ Ἰσκαριώτης, θα ᾽ναι γιά πάντα, τό ἀρχέτυπο τῆς
πιό ἀπαίσιας καί φρικιαστικῆς προδοσίας. Ἐνῶ ὁ Χριστός τοῦ δείχνει ἰδιαίτερη ἀγάπη
ὡς την τελευταία στιγμή τοῦ Μυστικοῦ Δείπνου, «τότε εἰσῆλθεν εἰς ἐκεῖνον ὁ
σατανᾶς» (Ἰω. ΙΓ΄ 27). Ὁ Παν. Τρεμπέλας, πολύ σοφά μεταφράζει καί ἑρμηνεύει, το
στίχο τοῦτο: «Καί μόλις ὁ Ἰησοῦς ἔδωσε τό κομμάτι τοῦ ψωμιοῦ στόν Ἰούδα, ἐπειδή
αὐτός παρέμεινε σκληρός καί ἀσυγκίνητος μπροστά στήν εὔνοια καί τήν τιμή αὐτή
τοῦ Κυρίου, ὁ Θεός τον ἐγκατέλειψε ὁλοκληρωτικά. Κι ἔτσι μπῆκε μέσα του ὁ σατανᾶς
καί τόν κυρίευσε». Θυμίζω τήν προδοσία τοῦ Ἰούδα, γιατί, αὐτό εἶναι καί τό θέμα
μας. Καί μή ξεχνᾶμε πώς, πάντα θά ὑπάρχουν «Ἰοῦδες», ὅπως και γιά τήν Πατρίδα,
πάντα θά ὑπάρχουν «Ἐφιάλτες»!
ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΔΑ ΤΟΥ ΣΑΡΑΝΤΑ -- Τοῦ κ. Δημητρίου Κ. Κουτσουλέλου, Ἐπιτίμου Ἐπόπτη Δημ. Ἐκπαιδεύσεως
Θαυμάζω τίς γυναῖκες καί
στο ὄνομά τους μνέω» (Διονύσιος Σολωμός)
Τόν ὕμνο μου ὑψώνω ὡς τον οὐρανό, δοξολογώντας τή μεγάλη μορφή σου, ἡρωϊκή καί μεγαλόψυχη Ἑλληνίδα τοῦ Σαράντα. Κι ὅπου ἐλεύθερη ψυχή, ὅπου ἀγάπη φλογερή στήν ἀπολυτρωμένη συνείδηση, στόν ἀνεμπόδιστο στοχασμό καί στήν ἀνθρώπινη πράξη, ἑνώνει τό σκίρτημα καί τή φωνή της στο ρωμαλέο, αἰώνιο καί γλυκό τραγούδι τῶν ἀρετῶν σου. Σέ πρωτογνώρισα, ὅταν ἀνέμιζες τό μαντήλι σου στούς σταθμούς τῶν τρένων κι ἐμούσκευες μέ τά δάκρυά σου τό μαχητή, πού ἔφευγε γιά τό μέτωπο, τραγουδώντας: «Ἄντε στό καλό κι ἡ Παναγιά μαζί σου!...» Ὅταν ἀστραποβόλησε, μέσα στή ματιά σου, τό πνεῦμα τῆς Φυλῆς, στήλωσες τό ἀνάστημά σου, ψήλωσες τό κεφάλι σου κι ἐκάρφωσες τή Γαλανόλευκη μέσα στήν καρδιά σου, τρέχοντας, μέ το χαμόγελο στά χείλη, στό κάλεσμα τῆς πίστης καί τῆς νίκης.
Τόν ὕμνο μου ὑψώνω ὡς τον οὐρανό, δοξολογώντας τή μεγάλη μορφή σου, ἡρωϊκή καί μεγαλόψυχη Ἑλληνίδα τοῦ Σαράντα. Κι ὅπου ἐλεύθερη ψυχή, ὅπου ἀγάπη φλογερή στήν ἀπολυτρωμένη συνείδηση, στόν ἀνεμπόδιστο στοχασμό καί στήν ἀνθρώπινη πράξη, ἑνώνει τό σκίρτημα καί τή φωνή της στο ρωμαλέο, αἰώνιο καί γλυκό τραγούδι τῶν ἀρετῶν σου. Σέ πρωτογνώρισα, ὅταν ἀνέμιζες τό μαντήλι σου στούς σταθμούς τῶν τρένων κι ἐμούσκευες μέ τά δάκρυά σου τό μαχητή, πού ἔφευγε γιά τό μέτωπο, τραγουδώντας: «Ἄντε στό καλό κι ἡ Παναγιά μαζί σου!...» Ὅταν ἀστραποβόλησε, μέσα στή ματιά σου, τό πνεῦμα τῆς Φυλῆς, στήλωσες τό ἀνάστημά σου, ψήλωσες τό κεφάλι σου κι ἐκάρφωσες τή Γαλανόλευκη μέσα στήν καρδιά σου, τρέχοντας, μέ το χαμόγελο στά χείλη, στό κάλεσμα τῆς πίστης καί τῆς νίκης.
Πρόσκληση του Εκκλησιαστικού Συμβουλίου του Ιερού Ναού Αγίου Δημητρίου Νέου Φαλήρου
Πρόσκληση
Το Εκκλησιαστικόν Συμβούλιον του Ιερού Ναού Αγίου Δημητρίου
Νέου Φαλήρου έχει την χαρά να σας προσκαλέσει εις την Ιεράν Πανήγυριν του Ιερού
Ναού μας καθώς και στην Υποδοχή των Ιερών Λειψάνων του Αγίου Ενδόξου
Μεγαλομάρτυρος Αγίου Ισιδώρου του Χιοπολίτου από την 25η έως και την 28η μηνός
Οκτωβρίου.
Εκ του Εκκλησιαστικού Συμβουλίου
με την παράκληση της δημοσιεύσεως του κειμένου που
ακολουθεί.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)