Πρωτοπρεσβύτερος Θεόδωρος Ζήσης: οἱ Ἅγιοι Πατέρες ἀποτελοῦν ἐμπόδιο στὰ σχέδια τῶν Νεοεποχιτῶν καὶ τῶν Οἰκουμενιστῶν

Δυστυχῶς ἡ παναίρεση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ ἔχει ἀμβλύνει τὸ ὀρθόδοξο αἰσθητήριο πολλῶν «ὀρθοδόξων» ποιμένων καὶ θεολόγων μὲ συνέπεια νὰ ἀμφισβητεῖται καὶ νὰ ἀπορρίπτεται ὡς «ναρκισσισμὸς» ἡ μοναδικότητα καὶ ἀποκλειστικότητα τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, ποὺ θεωρεῖται καὶ αὐτὴ ἁπλῶς ἕνα κομμάτι τοῦ διηρημένου χριστιανικοῦ κόσμου, τῆς διηρημένης Ἐκκλησίας, κατὰ τὴν ἀπαράδεκτη πλάνη τοῦ μητροπολίτου Μεσσηνίας Χρυσοστόμου Σαββάτου καὶ πολλῶν ἄλλων μεγαλοσχήμων κηρύκων τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, ζώντων καὶ τεθνεώντων. Εἶναι ἀπίστευτη καὶ ἰσομεγέθης ἡ πλάνη τοῦ μητροπολίτου Δημητριάδος Ἰγνατίου, ὁ ὁποῖος ἐπρότεινε νὰ ἐγκαταλείψουμε τοὺς Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας καὶ νὰ κινηθοῦμε σὲ μία «μεταπατερικὴ ἐποχή». Εἶναι προφανὲς ὅτι οἱ Ἅγιοι Πατέρες ἀποτελοῦν ἐμπόδιο στὰ σχέδια τῶν Νεοεποχιτῶν καὶ τῶν Οἰκουμενιστῶν καὶ πρέπει νὰ τοὺς ξεπεράσουμε νὰ ξεπεράσουμε «τὰ ὅρια, ἃ ἔθεντο οἱ Πατέρες ἡμῶν».

Η ΦΙΛΟΣΟΦΟΣ ΥΠΑΤΙΑ- π. Γεώργιος Μεταλληνός

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΙΔΙΟΡΡΥΘΜΙΑΣ -- Τοῦ Πρωτοπρεσβυτέρου Διονυσίου Τάτση

ΟΙ ΙΔΙΟΡΡΥΘΜΟΙ ἄνθρωποι πάντα δημιουργοῦν προβλήματα. Ἀναστατώνουν ὅλους ἐκείνους, ποὺ βρίσκονται κοντά τους, εἴτε αὐτοὶ εἶναι συγγενεῖς καὶ γνωστοὶ εἴτε εἶναι ἄνθρωποι, ποὺ πρέπει νὰ συνεργάζονται μαζί τους. Ὅταν οἱ ἰδιόρρυθμοι εἶναι καὶ κληρικοὶ καὶ κατέχουν κάποια θέση, ὅπως τοῦ προϊσταμένου ἑνὸς Ἱεροῦ Ναοῦ, τοῦ διοικητικοῦ ὑπαλλήλου στὴ Μητρόπολη, τοῦ ἡγουμένου κ.λπ., τότε ἡ κατάσταση γίνεται ἀφόρητη, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ ἀπομακρύνονται ἀπὸ αὐτοὺς οἱ καλοπροαίρετοι χριστιανοί, γιατὶ ἁπλὰ δὲν μποροῦν νὰ τοὺς ἀνεχθοῦν ἄλλο. Ἡ πρώτη πικρὴ ἐμπειρία διαμορφώνει καὶ σταθεροποιεῖ τὴ συμπεριφορὰ τῶν πολλῶν ἀπέναντι σὲ αὐτοὺς τοὺς προβληματικοὺς ἀνθρώπους. Συχνὰ οἱ ἰδιόρρυθμοι κληρικοὶ προσπαθοῦν νὰ ἐμφανιστοῦν ὡς ἐνάρετοι! Νομίζουν ὅτι οἱ ἄνθρωποι, ποὺ τοὺς παρακολουθοῦν εἶναι περιορισμένης ἀντίληψης καὶ εὔκολα θὰ τοὺς ἀποδεχτοῦν ὡς πνευματικοὺς καὶ χαρισματούχους! Ἀλίμονο στοὺς εὐκολόπιστους καὶ τρισαλίμονο στοὺς κληρικοὺς αὐτούς.

Κιβωτὲ ἁγία, δι’ ἧς τοῦ τῆς ἁμαρτίας κατακλυσμοῦ διεσώθημεν·

Κιβωτὲ ἁγία, δι’ ἧς τοῦ τῆς ἁμαρτίας κατακλυσμοῦ διεσώθημεν· βάτε ἀκατάφλεκτε, ἣν εἶδε Μωυσῆς ὁ θεόπτης· θυμιατήριον χρυσοῦν, ἐν ᾧ ὁ Λόγος τὴν σάρκα ἀνάψας, τὴν οἰκουμένην εὐωδίας ἐπλήρωσε, καὶ τὰ τῆς παρακοῆς κατεκαύθη ἐγκλήματα· θεόγραφε πλάξ· λυχνία ἑπτάφωτε, ἧς τὸ φέγγος τὰς ἡλιακὰς λαμπηδόνας ὑπερηκόντισε· σκηνὴ ἁγία, ἣν ὁ πνευματικὸς Βεσελεήλ, ὁ Χριστός, ἐτεκτήνατο διὰ τῶν ἀρετῶν πανσόφως, καὶ οἰκητήριον αὐτοῦ ἀπειργάσατο· τὸ βασιλικὸν ὄχημα, στάμνε μανναδόχε, κῆπε κεκλεισμένε· πηγὴ ἐσφραγισμένη, ἧς τὰ καθαρὰ νάματα τὴν οἰκουμένην ἀρδεύουσι· ῥάβδος ἁγιόβλαστε τοῦ Ἀαρών· πόκε δροσοφόρε τοῦ Γεδεών· τόμος ὁ θεόγραφος, δι’ οὗ τὸ τοῦ Ἀδὰμ ἐσχίσθη χειρόγραφον· ὄρος τοῦ Θεοῦ· ὄρος τὸ ἅγιον, ὃ ὁ Κύριος εὐδόκησε κατοικεῖν ἐν αὐτῷ· ῥίζα ἁγία τοῦ Ἰεσσαί· πόλις τοῦ Θεοῦ, περὶ ἧς δεδοξασμένα λελάληνται, ὡς φάσκει Δαυΐδ.

Ἀγίου Ἐφραίμ τοῦ Σύρου

Κάποτε ο Μέγας Αντώνιος ρώτησε:

«Κύριε, πως συμβαίνει, μερικοί να ζουν λίγο στη γη και άλλοι να φθάνουν σε βαθειά γηρατειά; Και γιατί άλλοι να βρίσκωνται μέσα σε φτώχεια και άλλοι να είναι πλούσιοι; Και πως οι άδικοι μεν πλουταίνουν, ενώ οι δίκαιοι πένονται;».Τότε άκουσε φωνή να του λέγη: «Αντώνιε, κοίτα τον εαυτό σου. Αυτά τα κανονίζει ο Θεός κατά την κρίση του και δεν συμφέρει να τα μάθης».

Οργή στη Λέσβο για το γκρέμισμα του σταυρού! Ουδείς αντιδρά

Ετοιμάζονται να τον υψώσουν και πάλι πολίτες του νησιού

Ούτε φωνή ούτε ακρόαση... Εκκωφαντική είναι η σιωπή όλων των αρμοδίων σχετικά με την απίστευτη και θρασύτατη ενέργεια αγνώστων, οι οποίοι κατέστρεψαν το σύμβολο της Ορθοδοξίας, τον τσιμεντένιο σταυρό που είχε τοποθετηθεί στη βραχώδη ακτή Απελή, κάτω από το κάστρο της Μυτιλήνης. 
Τη στιγμή που οι απλοί πολίτες της Λέσβου έχουν ξεσηκωθεί και ετοιμάζονται να πληρώσουν οι ίδιοι τα... σπασμένα, προκειμένου ο υπερμεγέθης σταυρός να ξαναστηθεί στο σημείο, η κυβέρνηση αλλά και όλοι ανεξαιρέτως οι τοπικοί φορείς επιλέγουν -προς το παρόν τουλάχιστον, αν και είναι ήδη πολύ αργά- να μην... εμπλακούν.

Τη Ι΄ (10η) του μηνός Οκτωβρίου, μνήμη του Οσίου Πατρός ημών ΘΕΟΦΙΛΟΥ του Ομολογητού.

Θεόφιλος ο μακάριος Πατήρ ημών ήκμασε κατά τους χρόνους κατά τους οποίους εξέσπασεν η πρώτη εικονομαχία επί Λέοντος Γ΄ του Ισαύρου, του εν έτει ψιζ΄ (717) βασιλεύσαντος, γεννηθείς εις τι χωρίον, κείμενον πλησίον της Τιβεριουπόλεως, η οποία σήμερον ονομάζεται βουλγαριστί Στρώμνιτσα, και απέχον απ’ αυτής τρία περίπου στάδια. Οι γονείς του ήσαν ευσεβείς και Ορθόδοξοι Χριστιανοί, δια τούτο όταν έγινε τριών χρόνων και τον εβάπτισαν, τον επήγαν εις το όρος το καλούμενον Σελέντιον, ευρόντες δε εκεί τον Οσιώτατον Πατέρα Στέφανον, έλαβον την ευλογίαν εκείνου και πάλιν επέστρεψαν εις τον οίκον των. Από τότε δε εσχόλαζεν ο ιερός ούτος παις εις τα ιερά γράμματα.

«ΚΑΘΕΥΔΕΤΕ ΤΟ ΛΟΙΠΟΝ ΚΑΙ ΑΝΑΠΑΥΕΣΘΕ»! -- Τοῦ Πρωτοπρ. Βασιλείου Ε. Βολουδάκη

ΟΠΩΣ δείχνουν τὰ πράγματα, φαίνεται πιὰ καθαρὰ πὼς δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξουν λόγια καὶ ἐπιχειρήματα λογικὰ ἢ θεολογικά, ποὺ θὰ σταθοῦν ἱκανὰ νὰ πείσουν τοὺς δεισιδαίμονες καὶ περιδεεῖς θρησκευομένους γιὰ τὸ μάταιο ἔργο τοῦ Διαβόλου καὶ τοῦ ἀθλιοτέρου ἀνθρώπου τῆς ἀνθρωπότητος, ποὺ θὰ τὸν ἐνσαρκώση καὶ θὰ τὸν ἐμφανίση στὸν κόσμο, δηλαδὴ τοῦ Ἀντιχρίστου. Καὶ δὲν θὰ ἐπαρκέση ὁ ὅποιος λόγος, γιατί ὁ φόβος τῶν ἀνθρώπων αὐξάνεται συνεχῶς μὲ γεωμετρικὴ πρόοδο, ἀφοῦ «ἡ ἀγάπη τῶν πολλῶν ἐψύγη», οἱ καρδιὲς πέτρωσαν καὶ ἔγιναν σφιχτὲς σὰν τὴν χούφτα τοῦ πιὸ φιλάργυρου ἀνθρώπου, γεμάτες ἀπὸ φοβίες, τρόμο καὶ ἀνασφάλεια. Ἂν κοιτάξουμε γύρω μας καὶ θελήσουμε νὰ μάθουμε γιὰ τὸ πόσοι ἄνθρωποι καὶ γιὰ ποιὰ πνευματικὰ θέματα ἐνδιαφέρονται, θὰ διαπιστώσουμε, χωρὶς νὰ κουρασθοῦμε πολύ, ὅτι ἡ συντριπτικὴ πλειοψηφία τῶν ἀνθρώπων, ποὺ προβληματίζονται καὶ συζητοῦν μεταφυσικὰ ἢ θρησκευτικὰ θέματα εἶναι αὐτή, ποὺ ἀσχολεῖται καὶ “βασανίζεται” μὲ τὸ θέμα τοῦ Ἀντιχρίστου, μὲ τὸ σφράγισμα καὶ τὴν κυριαρχία του.

Τη Ι΄ (10η) του Οκτωβρίου, ο Όσιος Πατήρ ημών ΒΑΣΙΑΝΟΣ εν ειρήνη τελειούται.

Βασιανός ο Όσιος Πατήρ ημών ήτο από την Ανατολήν, εκ της χώρας των Σύρων, κατά δε τους χρόνους του ευσεβεστάτου βασιλέως Μαρκιανού, εν έτει υν΄ (450), ήλθεν εις την Κωνσταντινούπολιν, και τόσον έλαμψεν ο αοίδιμος εις τας αρετάς και τα θαύματα, ώστε ο βασιλεύς Μαρκιανός έκτισε Ναόν εις το όνομά του, όστις σώζεται και έως την σήμερον. Ο δε αριθμός των μαθητών του  ηύξησε και επληθύνθη έως εις τους τριακοσίους. Τούτου του Οσίου εστάθη μαθήτρια και η Αγία Ματρώνα. Τοιουτοτρόπως λοιπόν ο Όσιος ζήσας, πολλούς σεσωσμένους προσέφερεν εις τον Χριστόν και διαφόρους ασθενείας ιάτρευσε και θαύματα αμέτρητα εποίησε. Φθάσας δε εις γήρας βαθύτατον, προς Κύριον εξεδήμησε και ετάφη εις τον προρρηθέντα Ναόν του.

Ανακοινωθέν Ιερού Συνδέσμου Κληρικών Ελλάδος 2ας Οκτωβρίου 2018

Αγαπητοί Πατέρες και αδελφοί. 

Ζούμε σε ημέρες κρίσιμες περισσότερο για την Πατρίδα μας και ύστερα για την Ορθοδοξία. 

Ξεπουλιώνται τα πάντα. 

Μας κυβερνούν άνθρωποι για τους οποίους πολύ δύσκολα θα τους ονόμαζε κανείς ένθερμους πατριώτες, γιατί πατριώτης είναι αυτός που αγωνίζεται για την επικράτηση των ιδανικών της φυλής και του γένους και προασπίζεται σθεναρά την ακεραιότητα της εδαφικής της ακεραιότητας. 

Βρισκόμαστε στο τιμόνι ενός ιστορικού Συλλόγου σε ώρες κρίσιμες για την πατρίδα μας. Και η θέση μας αυτή δεν μας επιτρέπει να μένουμε σιωπηλοί και άπραγοι τούτες τις ώρες. 

Λύκοι βαρείς από παντού και αντίσταση από πουθενά. Από την μια προδοσία από την άλλη ωχαδελφισμός. 

ΑΝΑΓΚΗ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΗΘΟΥΣ -- Aθωνικά άνθη

Εκκλησία είναι άθροισμα πιστών ανθρώπων ενωμένων με την κοινήν αγάπη στο Χριστό και ενωμένων μεταξύ τους με την αγάπην, αφού ο Χριστός είναι σαφής: «Εν τούτω γνώσονται πάντες ότι εμοί μαθηταί εστε, εάν αγάπην έχητε εν αλλήλοις» (Ιωαν. Ις, 35). Δηλαδή υπέρτατο κριτήριο της ιδιότητος των πιστών και μαθητών του Κυρίου Ιησού είναι η μεταξύ τους αγάπη. Οπότε είναι αληθινή τραγωδία να νομίζει κανείς ότι είναι μαθητής Χριστού και ότι αγωνίζεται για την δόξα του, ενώ είναι γυμνός από την αγάπη στον πλησίον του. Βέβαια οι Χριστιανοί ούτε μηχανές ομόρρυθμα λειτουργούσες είναι, ώστε να ομοφρονούν πάντοτε, αλλά και «ως σάρκα φορούντες και τον κόσμον οικούντες και υπό του διαβόλου πλανώμενοι», υφίστανται αλλοιώσεις μη καλές, απατώνται λίγο ή πολύ στη διακρίβωση του αληθινού και στην επιλογή τρόπων και μεθόδων ενεργείας και, εφ’ όσον τελούν υπό το κράτος των μη καλών παθών σε ποικίλο βαθμό, επόμενον είναι να νικώνται από τον εχθρό διάβολο και φυσικά να αμαρτάνουν. 

Καθολική εκκλησία-Οικουμενισμός 8η & 9η οικουμενικές σύνοδοι

ΠΑΡΑΚΛΗΤΙΚΟΣ ΣΤΗ ΠΑΝΑΓΙΑ ΓΟΡΓΟΥΠΗΚΟΟ -ΠΑΤΕΡΕΣ Ι.Μ. ΔΟΧΕΙΑΡΙΟΥ

O Συναξαριστής της ημέρας.

Τετάρτη, 10 Οκτωβρίου 2018

Τη Ι΄ (10η) Οκτωβρίου, μνήμη των Αγίων Μαρτύρων ΕΥΛΑΜΠΙΟΥ και ΕΥΛΑΜΠΙΑΣ των αυταδέλφων

Ευλάμπιος και Ευλαμπία οι ένδοξοι Άγιοι Μάρτυρες και αυτάδελφοι κατήγοντο από την μεγαλούπολιν Νικομήδειαν, όντες νέοι ωραίοι την όψιν, το γένος περιφανείς, ζηλωταί δε της ευσεβείας θερμότατοι, ζώντες κατά τους χρόνους του Μαξιμιανού εν έτει 296 ηγεμονεύοντος εν Νικομηδεία του Μαξίμου. Μη υποφέρων δε ο Ευλάμπιος να βλέπη το όνομα του αληθινού Θεού υβριζόμενον, ανεχώρησεν από την πόλιν και κατώκει εις τόπον έρημον, εγκρατευόμενος από παν αμέρτημα και θεαρέστως πολιτευόμενος· ύστερον δε πάλιν κατανυγείς την καρδίαν, ενεπλήσθη ζήλου θείου ως ο ζηλωτής Ηλίας και αφήνων την έρημον επήγεν εις την πόλιν πρόθυμος να παρρησιασθή εις τους εθνικούς ειδωλολάτρας, κηρύττων την ευσέβειαν, δια να λάβη τον στέφανον της αθλήσεως.

Η ΜΟΡΙΑ ΚΑΙ Η ΜΩΡΙΑ

Προσφυγικός χείμαρρος και Κενυάτες ανθρωπιστές

Από τον Δημήτρη Κ. Σέργιο*

Δεν θα αμφισβητήσω, βέβαια, όσα παρατηρήθηκαν στον καταυλισμό της Μόριας στη Λέσβο. Μεταδόθηκε όμως ότι κάποιος ρέκτης Κενυάτης εκλήθη να «επιθεωρήσει» τον καταυλισμό. Μετά την «επιθεώρηση», ο κύριος δήλωσε σε ξένα κανάλια μεγαλοπρεπώς: «Έχουμε κι εμείς στην Κένυα καταυλισμό (σ.σ.: Προσοχή! Τα ρεπορτάζ είχαν τη λέξη σε... ενικό!) μεταναστών, εκεί φιλοξενούμε 300.000 ανθρώπους (σ.σ.: Φανταστείτε μισή Θεσσαλονίκη σε... έναν “καταυλισμό”!), αλλά η κατάσταση είναι χίλιες φορές καλύτερη από την αθλιότητα που υπάρχει στη Μόρια». Και για να συμπληρώσει το καρέ, πρόσθεσε: «Αυτό είναι μεγάλη ντροπή για την Ευρώπη»! Το γεγονός θυμίζει στον γράφοντα τη χουλιγκάνικη φράση (σε κάποια εκδοχή της, ομολογώ, χυδαία) «Μάθανε ότι καρπαζωνόμαστε, πλακώσανε και οι...» - γράφε: «...οι Κενυάτες ανθρωπιστές»! Γύρευε, τώρα, πούθε κρατά όλων αυτών των «κοινωνιολόγων» η σκούφια! Τελικά, η χώρα βασανίζεται αγρίως... Ο μακαρίτης Καραμανλής έλεγε επίμονα: «Η Ελλάς, ιστορικώς, εκπαιδευτικώς, πολιτισμικώς, πολιτικώς, ανήκει εις την Δύσιν». Ναι, αλλά δεν είχε προλάβει ο μακαρίτης να διαπιστώσει ότι, μερικές δεκαετίες κατόπιν, η Δύση καρπαζώνει την Ελλάδα μέσω διακινητών ψυχών, οι οποίοι τελικά χρηματοδοτούνται από δυτικά κονδύλια.

Τη Θ΄ (9η) Οκτωβρίου, ο Όσιος Πατήρ ημών ΠΕΤΡΟΣ ο από στρατιωτών εν ειρήνη τελειούται.

Πέτρος ο μακάριος Όσιος Πατήρ ημών ήτο κατά τους χρόνους της βασιλείας Θεοφίλου του εικονομάχου, του εν έτει ωκθ΄ (829) βασιλεύσαντος, καταγόμενος μεν από την επαρχίαν των Γαλατών, υιός ων Θεοφίλου και Ευδοκίας, ωνομάζετο δε εκ του αγίου Βαπτίσματος Λέων. Επειδή δε ήτο εκ φύσεως εστολισμένος με κάλλος, με μέγεθος και με δύναμιν σώματος, δια τούτο έγινε κόμης από τον ρηθέντα βασιλέα. Ποιήσας δε ανδραγαθίας εις τους πολέμους εις διάστημα πολλών ετών, ύστερον κατεφρόνησεν όλα και έγινε Μοναχός, κείρας τας τρίχας της κεφαλής του εις εν Μοναστήριον, ονομαζόμενον Δαφνώνα, μετονομασθείς Πέτρος.

ΠΡΟΣΚΛΗΤΗΡΙΟ -- "Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΣΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΠΑΡΑΔΟΣΗ"

Τη Θ΄ (9η) Οκτωβρίου, η Οσία ΠΟΠΛΙΑ, η Ομολογήτρια, εν ειρήνη τελειούται.

Ποπλία η Οσία Μήτηρ ημών ήτο κατά τους χρόνους Ιουλιανού του Παραβάτου εν έτει τξα΄ (361). Υπανδρευθείσα δε πρότερον και μείνασα έγγαμος ολίγον καιρόν, εγέννησεν υιόν τον μακάριον Ιωάννην, και προσέφερεν αυτόν εις τον Θεόν, ως καρπόν άξιον, όστις πολλάκις μεν εψηφίσθη Επίσκοπος της Αντιοχείας, φεύγων δε πάντοτε την επισκοπικήν αξίαν δια την άκραν του ταπείνωσιν έμεινεν εις τον κατώτερον βαθμόν της Ιερωσύνης· εστάθη δε μόνον Πρεσβύτερος και των Πρεσβυτέρων πρώτος. Η Αγία αύτη Μήτηρ του Ποπλία ήτο Ηγουμένη εις άλλας Μοναχάς και παρθένους.

ΤΑΜΑ ΤΟΥ ΕΘΝΟΥΣ ΕΟΡΤΟΛΟΓΙΟ 2018 – 2019 ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ – ΕΚΚΛΗΣΗ

ΣΕ ΟΣΟΥΣ ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΤΟ ΠΡΟΜΗΘΕΥΤΟΥΝ

8.10.2018

1.Ὡς γνωστόν, ἐμεῖς δὲν ἐκδίδομε τὸ μικρὸν - κοινὸ - πολιτικὸ ἡμερολόγιο μὲ ἐλάχιστα ὀνόματα Ἁγίων, Ὁσίων καί Μαρτύρων καθημερινῶς, ἀλλὰ τὸ Ἐκκλησιαστικὸ Ἑορτολόγιο - Ἡμερολόγιο τῆς Ἰνδίκτου ποὺ ἄρχεται ἀπὸ 1^ης Σεπτεμβρίου καὶ λήγει τὴν 31^ην Αὐγούστου. Ἐκεῖ ἀναφέρομε τὸ νέφος Ἁγίων καί Μαρτύρων τῆς κάθε ἡμέρας. Ἐπίσης συμπεριλαμβάνονται κάθε ἔτος διάφορα ἐνδιαφέροντα - ἐπίκαιρα - χρήσιμα θέματα.
Κατὰ συνέπεια τὸ δικό μας ἡμερολόγιο γίνεται ὁλόκληρο βιβλίο μὲ βιβλιοδέτηση, ἐνῶ τὰ κοινὰ ἡμερολόγια ἀναφέρουν μερικούς Ἁγίους ἢ Μάρτυρες καὶ εἶναι συνήθως 32 ἢ 48 σελίδων.
Παρ' ὅλες τὶς πτωχές μας δυνάμεις καὶ πρὸ παντὸς τὴν ἔλλειψη τοῦ καταλλήλου προσωπικοῦ μὲ πεῖρα, ἱκανότητες, ἦθος ἐργασίας, ἄριστα ἑλληνικά, πολυτονικὸ σὲ μιὰ καταληπτὴ καθομιλουμένη γλῶσσα, δημιουργοῦμε τὸ Ἐκκλησιαστικὸ Ἑορτολόγιο - Ἡμερολόγιο τῆς Ινδίκτου, γιὰ τὸ ὁποῖο πρέπει κανένας νὰ διαθέτει πολλαπλάσιο χρόνο, μόχθο, ἀλτρουϊσμὸ καὶ ἀγάπη γιὰ τὸ κοινὸ καλό, πρὸς δόξα Θεοῦ, ἀπὸ ὅ,τι διὰ τὰ κοινὰ ἡμερολόγια.

Ο ΜΕΓΑΛΟΣ ΗΡΩΑΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΑΡΑΙΣΚΑΚΗΣ

Τη Θ΄ (9η) Οκτωβρίου, μνήμη του Οσίου Πατρός ημών ΑΝΔΡΟΝΙΚΟΥ και ΑΘΑΝΑΣΙΑΣ της συμβίας αυτού.

Ανδρόνικος και Αθανασία το αγιόλεκτον του Κυρίου ζεύγος ήσαν από την μεγάλην Αντιόχειαν, έζων δε εν έτει 594. Ήτο δε ο Ανδρόνικος αργυροπράτης την τέχνην, πολύ ευλαβής, γεμάτος από αγαθά έργα και πλούσιος από τα κοσμικά αγαθά. Ούτος έλαβεν εις γάμον την Αθανασίαν, ήτις και αυτή ήτο σεμνή και θεοφιλής. Συμφωνήσαντες δε εις καλόν και θεάρεστον πράγμα, διεμοίρασαν εις τρία τον πλούτον των. Και από μεν το εν μέρος έδιδον αφθονοπαρόχως ελεημοσύνην εις τους πτωχούς· από το άλλο έδιδον δάνεια, χωρίς τόκους και κέρδη, εις τους έχοντας ανάγκην· από δε το τρίτον μέρος ωκονόμουν τα του εργαστηρίου του αργυροπρατείου, δια να κερδίζουν τα προς το ζην αναγκαία.

ΟΙ ΤΟΥ ΒΙΟΥ ΝΑΥΑΓΟΙ… -- Τοῦ Πρωτοπρεσβυτέρου Διονυσίου Τάτση

ΥΠΑΡΧΟΥΝ μερικοί χριστιανοί, πού ἀρνοῦνται νά συμβιβαστοῦν μέ τόν κόσμο καί ἀγωνίζονται γιά τήν τήρηση τῶν ἐντολῶν τοῦ Θεοῦ στή ζωή τους. Δέν ἀνήκουν στούς κατ᾽ ὄνομα μόνο χριστιανούς. Ἡ εὐαισθησία τους ἀπέναντι στό θεῖο θέλημα εἶναι μεγάλη καί συχνά ἀντιμετωπίζουν ποικίλα προβλήματα, καθώς καί αὐτοί ζοῦν μέσα στή σύγχρονη κοινωνία, πού μόνο χριστιανική δέν μπορεῖ νά χαρακτηριστεῖ. Στίς δύσκολες αὐτές ὧρες ἀναζητοῦν κάποιον κληρικό, γιά νά τόν συμβουλευτοῦν, ἀλλά καί γιά νά τόν ἔχουν οὐσιαστικό βοηθό στίς δύσκολες καταστάσεις, πού ἀντιμετωπίζουν. Δυστυχῶς, τίς περισσότερες φορές δέν τόν βρίσκουν, μέ ἀποτέλεσμα νά μειώνεται ὁ ἱερός τους ζῆλος καί νά μπαίνουν καί αὐτοί στή νοοτροπία τοῦ κόσμου. Ἀπό τήν ἄλλη μεριά ἡ συντριπτική πλειονότητα τῶν κληρικῶν μένει ἀδιάφορη. Ὄχι μόνο δέν μπορεῖ νά βοηθήσει τούς πιστούς, ἀλλά χρειάζεται ἐκείνη τή βοήθειά τους!