ΑΠΑΝΤΗΣΙΣ ΕΙΣ ΤΟΝ π. ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΝ ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΝ -- O Μητρ. Kαλαβρύτων κ. Αμβρόσιος

Καλώς έγραψε ο Ανδοκίδης "η επανάληψη είναι μήτηρ μαθήσεως"

Αυτοκτονούμε!!!

Ιανουάριος 1970---Δεκέμβριος 2016

17.110.000 ελληνόπουλα κατακρεουργήθηκαν από εκτρώσεις!!!

Με το εθνικό έγκλημα της νομιμοποιήσεως των αμβλώσεων και μάλιστα με δαπάνες του κράτους, δια του Ν. 1609 του 1986.

 Με την έντεχνη από το  1980  αλλοίωση της ομοιογένειας των Ελλήνων με περίπου 2.400. 000 μουσουλμάνων λαθρομεταναστών.

 Και τώρα με την  σταδιακή απονομή της ελληνικής ιθαγένειας σε μετανάστες και λαθρομετανάστες, είναι όντως τραγικόν, ευρισκόμεθα προ της  αλλοιώσεως και μειώσεως του ελληνικού πληθυσμού, οι υπεύθυνοι του έθνους συνεχίζουν να νομιμοποιούν και να πληρώνουν δια 350 χιλιάδες περίπου, εκτρώσεις, ετησίως.

 Αυτοκτονούμε!!!

Τη αυτή ημέρα (6η Ιουλίου), ο Όσιος πατήρ ημών ΑΣΤΕΙΟΣ, Επίσκοπος Δυρραχίου, μέλιτι χρισθείς και υπό μελισσών κεντούμενος, τελειούται.

Αστείος ο Όσιος πατήρ ημών, Επίσκοπος Δυρραχίου, ήκμασεν επί Τραϊανού βασιλέως και Αγρικόλα ηγεμόνος εν έτει 98. Συλληφθείς δε υπό των πρώτων της πόλεως Δυρραχίου και μη πεισθείς να θυσιάση εις τα είδωλα, ωδηγήθη εις τον ηγεμόνα Αγρικόλαν και εδάρη δια χειρών μολυβδίνων και νεύρων βοών. Επειδή δε επέμενεν εις την πίστιν του Χριστού, εχρίσθη δια μέλιτος και εσταυρώθη επί ξύλου παρά το τείχος της πόλεως, κατά τον καιρόν του θέρους, όταν φλέγη ο ήλιος, ότε και παρέδωκε την ψυχήν αυτού εις χείρας Θεού, και ούτως έλαβεν ο μακάριος τον στέφανον του μαρτυρίου. 

Του αειμνήστου καθηγητού του Πανεπιστημίου Αθηνών Ιωάννου Κορναράκη

«Ο θρησκευτικός συγκρητισμός, τον οποίο καλλιεργεί και προωθεί η Νέα Εποχή, η απαράδεκτος δια κάθε ορθόδοξον χριστιανόν άποψις, ότι όλαι αι θρησκείαι ή «τα πνευματικά μονοπάτια», κατά την νεοεποχίτικην ορολογίαν είναι παράλληλοι δρόμοι, οι οποίοι οδηγούν εις τον Θεόν, προσκρούουν απολύτως εις την Ορθόδοξον αυτοσυνειδησίαν μας, ότι η εν Χριστώ Ιησού αποκαλυφθείσα Αλήθεια είναι μοναδική, ανυπέρβλητος και αναντικατάστατος. Το πανθρησκειακό όραμα, το οποίον εξισώνει το μυστήριον της Αγίας, Ομοουσίου και Αδιαιρέτου Τριάδος με τα πάσης φύσεως ανθρωποκεντρικά μορφώματα… δεν έχει θέσιν εις την ζωήν των ορθοδόξων, αλλά ουσιαστικώς αποτελεί άρνηση της εν Χριστώ Ιησού σωτηρίας, ελευθερίας και ελπίδος μας»

Τη αυτή ημέρα (6η Ιουλίου), μνήμη της Αγίας Μάρτυρος ΛΟΥΚΙΑΣ της παρθένου και ΡΗΞΟΥ Βικαρίου, και ετέρων πλείστων εν Καμπανία μαρτυρησάντων.

Λουκία η Αγία Παρθενομάρτυς δεν είναι η αυτή με την Λουκίαν την εκ Σικελίας καταγομένην, ήτις εορτάζεται κατά την ιγ’ (13ην) του μηνός Δεκεμβρίου. Αύτη συλληφθείσα υπό του Ρήξου Βικαρίου και αναγκασθείσα να θυσιάση εις τα είδωλα και να αρνηθή τον Χριστόν, όχι μόνον δεν επείσθη, αλλ’ ωδήγησε μάλιστα εις την πίστιν του Χριστού τον Βικάριον, παρά του οποίου, μεγάλων τιμών αξιωθείσα και εγκατασταθείσα εις ήσυχον οίκημα, εκεί κατεγίνετο εις προσευχήν και νηστείαν. Παρεκάλεσε δε τον Βικάριον να μεταβή εις την εν Ιταλία Καμπανίαν και να μαρτυρήση εκεί δια τον Χριστόν. Ο δε Βικάριος, εγκαταλείψας σύζυγον, τέκνα, πλούτον και άπασαν την κοσμικήν δόξαν, ανεχώρησε μετά της Αγίας. Συλληφθέντες λοιπόν αμφότεροι επεκαλούντο τον Χριστόν ενώπιον του ηγεμόνος και ωμολόγουν Αυτόν Θεόν αληθινόν. Διο απεκεφαλίσθησαν. Μετ’ αυτών δε απεκεφαλίσθησαν και πολλοί άλλοι Άγιοι Μάρτυρες, ήτοι ο Ανατόλιος, ο Αντωνίνος, ο Λυκίας, ο Νέας, ο Σερίνος, ο Διόδωρος, ο Δίων, ο Απολλώνιος, ο Άπαμος, ο Παππιανός, ο Κοττύϊος, ο Όρωνος, ο Πάπικος, ο Σάτυρος, ο Βίκτωρ και άλλοι εννέα. 

Εν τω Γεροντικώ γράφονται ταύτα:

Ηρώτησεν ο Αββάς Σισώης τον Αββάν Ωρ, λέγων: «ειπέ μοι λόγον»· και είπεν αυτώ: «έχεις πίστιν εις εμέ»; Και είπε: «ναι»· είπεν ουν αυτώ: «ύπαγε και ο εώρακάς με ποιούντα, ποίησον και συ»· και είπεν αυτώ: «τι ορώ, πάτερ, εις σε»; Έφη δε αυτώ ο γέρων: «ότι ο λογισμός μου κατώτερός εστι πάντων ανθρώπων». 

῾Η ᾿Ορθοδοξία δέν εἶναι ἕνας κλάδος τοῦ χριστιανισμοῦ. -- του αειμνήστου Σεργίου Σάκκου, Ομ. Καθηγητού Α.Π.Θ.

Εἶναι ὅλος ὁ Χριστιανισμός, διότι εἶναι ὅλη ἡ ᾿Εκκλησία, ὁ ἴδιος ὁ Χριστός ἀναστημένος καί ζῶν ἐν μέσῳ ἡμῶν «ἐν ἑτέρᾳ μορφῇ» (Μρ 16,12). Εἶναι κυρίως ὁ ἐπιζῶν μάρτυρας τῆς ἀνάστασης τοῦ Χριστοῦ. Εἶναι ἡ ἀγρυπνοῦσα καί ἀναμένουσα νύμφη, ἡ ἐπισπεύδουσα τόν ἐρχομό τοῦ Νυμφίου Χριστοῦ, πού νικητής τοῦ θανάτου βγῆκε ἀπό τόν τάφο καί χάρισε στήν ᾿Εκκλησία καί δι᾿ αὐτῆς στόν κόσμο ὅλο τή βεβαιότητα τῆς ᾿Ανάστασης.

Πρωτοπρ. Νικόλαος Μανώλης, Τα 3 επίπεδα προσέγγισης του Θεού [ΒΙΝΤΕΟ 2017]

Ο διοργανισμός των Μασονικών εταιριών.-- του κοσμοκαλόγηρου και εθνομάρτυρα Κοσμά Φλαμιάτου

49. Μία εκ των σπουδαιοτέρων και ολεθριωτέρων ραδιουργιών της επιβουλής, δι’ ης προ πολλού ετοιμάζει, ίνα φέρη τα γενικά ναυάγια εις τους επιβουλευομένους λαούς και τα Κράτη, εστίν ο μυστικός διοργανισμός των εταιριών. Δι’ αυτών κινεί και γίνεται υπό το πρόσχημα της ελευθερίας, η κατά της πίστεως, η κατά του κλήρου, η κατά των θρόνων, και η κατά πάσης εκκλησιαστικής και πολιτικής αρχής συνωμοσία. Δι’ αυτής της ραδιουργίας ενεργεί ευστόχως, και ανυπόπτως, την διάδοσιν της πλάνης της διαφθοράς, της κοινής προδοσίας, και πάσης άλλης κακίας, της αποστασίας και αναρχίας, τον όλεθρον του λαού, και την επί τέλους καταστροφήν και πτώσιν, εις τα επιβουλευόμενα έθνη. Αυτή δια των προειρημένων ραδιουργών, νοθεύει και παρασκευάζει ολίγα άτομα, δι’ αποκρύφου όλως και μυστικού τρόπου, και έπειτα αυτά κινεί και γίνονται οι πρόβολοι και οι κορυφαίοι, των περί ων ο λόγος εταιριών. Ταύτας ενεργεί και κατασκευάζονται, εις διαφόρους βαθμούς, αγνοούντες όλως οι κατώτεροι, τον κύριον σκοπόν και τα μυστικά των ανωτέρων βαθμών, και πολλώ μάλλον τον πρώτον δημιουργόν και διοικητήν αυτών.

Τετάρτη 19 Ιουλίου 2017, 8μμ, Θεσσαλονίκη. ΑΝΤΙΚΑΤΟΧΙΚΗ πορεία.

https://ierosloxos2012.blogspot.ca/2017/07/19-2017-8.html

Οικουμενισμός= τό μυστήριο της ανομίας (10) μέρος

Επὶ Σοὶ χαίρει, Κεχαριτωμένη, πᾶσα ἡ κτίσις

Σὲ τῆς ἡμῶν σωτηρίας ἐπίκουρον κεκτήμεθα, σὲ τῆς ἡμῶν βοηθείας ὑπέρμαχον ἔχομεν, σὲ τῆς ἡμῶν ἀπολογίας προβαλλόμεθα στόμα, σὲ τῆς ἡμῶν ἐλπίδος περιφέρομεν καύχημα, σὲ Χριστιανῶν ἡ πληθὺς ὀχυρώτατον τεῖχος κέκτηται. Σὺ τὰ τοῦ παραδείσου κλεῖθρα διήνοιξας, σὺ τὸ βαίνειν πρὸς οὐρανοὺς παρεσκεύασας, σὺ τῷ Υἱῷ σου καὶ Θεῷ ἡμᾶς προσῳκείωσας. Διὰ Σοῦ πᾶσα δόξα, τιμὴ καὶ ἁγιωσύνη, ἀπ’ αὐτοῦ τοῦ πρώτου Ἀδὰμ καὶ ἕως τῆς συντελείας τοῦ αἰῶνος, Ἀποστόλοις, Προφήταις, Μάρτυσι, δικαίοις καὶ ταπεινοῖς τῇ καρδίᾳ, μόνη Πανάχραντε, καὶ ἐγένετο καὶ γίνεται καὶ γενήσεται· καὶ ἐπὶ Σοὶ χαίρει, Κεχαριτωμένη, πᾶσα ἡ κτίσις· κἀγὼ ἐπὶ Σοὶ θαρρῶ, διὰ Σοῦ τῆς κυρίως τεκούσης κατὰ σάρκα Θεὸν ἀληθινόν, Ω πρέπει πᾶσα δόξα, τιμὴ καὶ προσκύνησις, σὺν τῷ ἀνάρχῳ Πατρὶ καὶ τῷ παναγίῳ καὶ ἀγαθῷ καὶ ζωοποιῷ αὐτοῦ Πνεύματι, νῦν καὶ ἀεί, καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.

Ἀγίου Ἐφραίμ τοῦ Σύρου· 

Ύμνοι εις την Θεοτόκον Greek Orthodox Hymns to the Mother of God

telemaxos doumanis

O Συναξαριστής της ημέρας.

Πέμπτη, 6 Ιουλίου 2017

Τη στ’  (6η) του αυτού μηνός Ιουλίου, μνήμη του Οσίου πατρός ημών ΣΙΣΩΗ του Μεγάλου.                           

Σισώης  ο Όσιος και μέγας εν ασκηταίς εγεννήθη εν Αιγύπτω κατά τας αρχάς της 4ης εκατονταετηρίδος, ότε ήκμαζον εν Αιγύπτω ο μέγιστος των ασκητών θείος Αντώνιος, ο θαυμάσιος Όσιος Ωρ και πλήθος άλλων μεγάλων Αγίων Αναχωρητών. Τούτων τας αρετάς και τα ένθεα κατορθώματα ακούων και ο καλός Σισώης ηγάπησεν εξ αυτής της βρεφικής του ηλικίας τον Κύριον, διο και παιδίον έτι ων έλαβεν εις τους ώμους του τον Σταυρόν του Χριστού και ηκολούθησεν αυτόν εξελθών και αυτός εις την έρημον και αγωνιζόμενος μετά των άλλων ασκητών τον καλόν αγώνα της ασκήσεως. Κατά τας αρχάς της αναχωρήσεώς του ο μακάριος Σισώης ήλθεν εις την ονομαστήν Σκήτην της Νιτρίας, εις την οποίαν ησκούντο τότε περί τους χιλίους Μοναχούς επάνω εις τους οποίους ήτο προεστώς ο Όσιος Ωρ.

Ο Πρωτοπρεσβ. π. Θεόδωρος Ζήση, παρατηρεί σχετικά με την αίρεση του οικουμενισμού ότι οι φύλακες και φρουροί έχουν μεταμορφωθή σε κλέπτες και ληστές»

«ο κίνδυνος αυτός (εκ του Οικουμενισμού) αποβαίνει μεγαλύτερος εκ του γεγονότος, ότι η απειλή δεν είναι μόνον εξωτερική. Δεν προέρχεται δηλαδή μόνον από τον Παπισμό και τον Προτεσταντισμό οι οποίοι αντιμετωπιζόμενοι παλαιότερα  ως αιρέσεις, είχαν ελάχιστες, σχεδόν μηδαμινές δυνατότητες να ασκήσουν επιρροή στους Ορθοδόξους πιστούς.Ο κίνδυνος τώρα είναι πολλαπλασίως μεγαλύτερος, διότι δρά εκ των έσω. Πολλοί ποιμένες, των οποίων βασική αποστολή είναι να διώκουν τους λύκους των αιρέσεων και των πλανών, όχι μόνον δεν βλέπουν να υπάρχουν λύκοι, για να τους εκδιώξουν, αφού θεωρούν, ότι ο Παπισμός και ο Προτεσταντισμός δεν είναι αιρέσεις, αλλά “σεβάσμιες εκκλησίες”, «αδελφές εκκλησίες» συνδιαχειρίστριες του αγιασμού και της σωτηρίας των πιστών, αλλά μεταβάλλονται και οι ίδιοι σε λύκους. Κατασπαράσσουν και αυτοί, επειρεασμένοι από τις αιρέσεις, τα υγιή δόγματα και μετ’ αυτών τα ανύποπτα ποίμνια, που δύσκολα, χωρίς επαρκή πληροφόρηση, μπορούν να καταλάβουν, ότι οι φύλακες και φρουροί έχουν μεταμορφωθή σε κλέπτες και ληστές» 

Η ΦΟΝΙΣΣΑ -- Αλέξ. Παπαδιαμάντη

Α´

Μισοπλαγιασμένη κοντὰ εἰς τὴν ἑστίαν, μὲ σφαλιστὰ τὰ ὄμματα, τὴν κεφαλὴν ἀκουμβῶσα εἰς τὸ κράσπεδον τῆς ἑστίας, τὸ λεγόμενον «φουγοπόδαρο», ἡ θεια-Χαδούλα, ἡ κοινῶς καλουμένη Γιαννοὺ ἡ Φράγκισσα, δὲν ἐκοιμᾶτο, ἀλλ᾽ ἐθυσίαζε τὸν ὕπνον πλησίον εἰς τὸ λίκνον τῆς ἀσθενούσης μικρᾶς ἐγγονῆς της. Ὅσον διὰ τὴν λεχώ, τὴν μητέρα τοῦ πάσχοντος βρέφους, αὕτη πρὸ ὀλίγου εἶχεν ἀποκοιμηθῆ ἐπὶ τῆς χθαμαλῆς, πενιχρᾶς κλίνης της.

Ὁ μικρὸς λύχνος, κρεμαστός, ἐτρεμόσβηνε κάτω τοῦ φατνώματος τῆς ἑστίας. Ἔρριπτε σκιὰν ἀντὶ φωτὸς εἰς τὰ ὀλίγα πενιχρὰ ἔπιπλα, τὰ ὁποῖα ἐφαίνοντο καθαριώτερα καὶ κοσμιώτερα τὴν νύκτα. Οἱ τρεῖς μισοκαυμένοι δαυλοί, καὶ τὸ μέγα ὀρθὸν κούτσουρον τῆς ἑστίας, ἔρριπτον πολλὴν στάκτην, ὀλίγην ἀνθρακιὰν καὶ σπανίως βρέμουσαν φλόγα, κάμνουσαν τὴν γραῖαν νὰ ἐνθυμῆται μέσα εἰς τὴν νύσταν της τὴν ἀποῦσαν μικροτέραν κόρην της, τὴν Κρινιώ, ἥτις ἂν εὑρίσκετο τώρα ἐντὸς τοῦ δωματίου, θὰ ὑπεψιθύριζε μὲ τόνον λογαοιδικόν: «Ἂν εἶναι φίλος, νὰ χαρῇ, ἂν εἶν᾽ ἐχθρός, νὰ σκάσῃ…»

Ο Ανώνυμος άφησε ένα σχόλιο για την ανάρτησή σας "Αυτά πού δέν μάς είπαν τ...":

Αχχχ  βρε Κυπριανέ.... Θλίβεσαι με τις επιθέσεις αλλά και ο δικός σου ο λόγος πάντα περιλαμβάνει την επίθεση δίχως καμία απολύτως διάκριση. Δυστυχώς πάντα μέσα στον λόγο σου αναφέρεσαι σε Νεοημερολογήτικο σχίσμα για να αποκρούσεις τις κατηγορίες κάποιων ανόητων περί Παλαιοημερολογιτών σχισματικών (που και αυτοί δεν έχουν καμία διάκριση, καμία ταπείνωση και δεν κάνουν καμία οικονομία στο λόγο τους προς Δόξα Χριστού)......  Ο Διάβολος παγιδεύει όλους όσους δίχως αδελφική αγάπη και θυσίες θεωρήσουν ότι είναι ειδικοί και περισσότερο διαβασμένοι και καταρτισμένοι επί των θεμάτων σε ατέρμονους διαλόγους και λεκτικές αντιπαραθέσεις (παρά τις όποιες κατά καιρούς διαβεβαιώσεις και από τους μεν και από τους δε ότι τα κάνουν από αγάπη) ενώ η ουσία χάνεται....
Πόσο διαφορετικός νομίζεις ότι είσαι από αυτούς όταν μονίμως ακολουθείς το ίδιο τροπάριο που δεν εξυπηρετεί και δεν βοηθάει σε τίποτα?
Πόσο απογοητευτικός ο λόγος σου να ομαδοποιείς και καταδικάζεις τους πάντες δίχως διάκριση (ως άλλος Χριστός) σε ένα τόσο περίπλοκο και περιπλεγμένο ζήτημα που ακολουθούν ένα ημερολόγιο ως σχισματικούς και αιρετικούς αντί όλη αυτή η ορμή σου να στρέφεται ενάντια στην πραγματική απειλή?  Όλοι εσείς και εκ του Νέου και εκ του Παλαιού που εμποδίζετε την αδελφική αγάπη να ενώσει όλους τους Αντι-οικουμενιστές Ορθόδοξους αδελφούς δεν φοβάστε τον Κύριο? Είναι η Εκκλησία Του και όχι το μαγαζί σας.....
Όταν διαβάζω κείμενά σου που δεν περιλαμβάνουν την λέξη ημερολόγιο πραγματικά σε χαίρομαι. Στο ημερολόγιο ο Σατανάς έβαλε όλα του τα δαιμόνια... Κρίμα... κρίμα γιατί και εσύ όπως και αρκετοί κύριοι και εκ του Παλαιού και εκ του Νέου δουλεύετε είτε ηθελημένα είτε άθελά σας (εσύ πιστεύω άθελά σου και μόνο λόγο του εγωισμού που η μόρφωσή σου τροφοδοτεί) για τον ίδιο αφέντη προς δόξα του Οικουμενισμού....
Ο χρόνος περνάει και τελειώνει και κανείς δεν βλέπει, ούτε ακούει, ούτε καταλαβαίνει κάτι άλλο πέρα από την δική του σωστή (100% και με σφραγίδα από τον ίδιο τον Θεό) άποψη.... Όλοι οι άλλοι είναι βλάκες, αιρετικοί, σχισματικοί, δαιμονικοί, απλά ραντισμένοι, ακραίοι, υποκριτές και ό,τι άλλο.....
Ο Θεός βοηθός και είθε οι δύο Προφήτες να έρθουν γρήγορα να μας φωτίσουν....

Από την "Φόνισσα" του Παπαδιαμάντη

Κατ᾽ ἐκεῖνον τὸν καιρόν, μαζὶ μὲ τὴν ἀνάπτυξιν τοῦ ἐμπορίου καὶ τῆς συγκοινωνίας, εἶχαν ἀρχίσει νὰ ξανοίγουν κάπως καὶ τὰ ἤθη εἰς τὸν μικρόν, ἀπόκεντρον τόπον. Ξένοι ἐρχόμενοι ἀπὸ τὰ ἄλλα μέρη τῆς Ἑλλάδος, τὰ «πλέον πολιτισμένα», εἴτε ὑπάλληλοι τῆς κυβερνήσεως, εἴτε ἔμποροι, ἐκόμιζον νέας, ἐλευθέρας θεωρίας περὶ ὅλων τῶν πραγμάτων. Οὗτοι τὴν αἰδῶ καὶ τὴν συστολὴν ὠνόμαζον βλακείαν, τὴν ἐγκράτειαν καὶ τὴν σωφροσύνην εὐήθειαν. Τὴν διαφθορὰν καὶ τὴν λαγνείαν ὠνόμαζον «φυσικὰ πράγματα». 

Τά νυχτερινά φαντάσματα

Ἕνας ἀδελφός ἠρώτησεν ἕνα Γέροντα:

-Πάτερ μου, τί εἶναι τά νυχτερινά φαντάσματα;

Ὁ Γέρων τοῦ ἀπεκρίθη:

-Τέκνον μου, ὅπως ἀκριβῶς τήν ἡμέραν ὁ διάβολος μᾶς ἀπασχολεῖ μέ διάφορους ξένους, πρός τό πνευματικόν ἔργον, λογισμούς, διά νά μή ἀπασχολούμεθα μέ τήν προσευχήν καί τάς ἀγαθάς σκέψεις, τοιουτοτρόπως, καί τήν νύκτα, ἐπιδιώκει μέ διάφορα σοβαρά φαντάσματα νά διαταράξῃ τήν διάνοιάν μας, ἔως ὅτου κατορθώσῃ ὁ μισάνθρωπος νά ἀχρηστεύσῃ καί τήν νυκτερινήν μας προσευχή. Δι’ αὐτό δέν πρέπει καθόλου νά προσέχωμεν εἰς αὐτά τά φαντάσματα.

Ο Άγιος Ιερομάρτυς ΚΥΠΡΙΑΝΟΣ ο νέος

Τη αυτή ημέρα 5^η Ιουλίου, ο Άγιος Ιερομάρτυς ΚΥΠΡΙΑΝΟΣ ο νέος, ο εν Κωνσταντινουπόλει μαρτυρήσας κατά το έτος αχοθ΄ (1679), ξίφει τελειούται.                                                                      

Κυπριανός ο νέος Ιερομάρτυς του Χριστού, πατρίδα μεν είχε χωρίον τι Κλητζός κατά τους εγχωρίους καλούμενον, της επαρχίας Λιτζάς και Αγράφων. Εκεί γεννηθείς και ανατραφείς καλώς παρά των γονέων αυτού και εις τα ιερά γράμματα εκπαιδευθείς, ενεδύθη το μοναχικόν σχήμα και ηξιώθη του της ιερωσύνης χαρίσματος. Απελθών δε εις το αγιώνυμον Όρος του Άθωνος, και αγοράσας κελλίον Κουτλουμουσιανόν, τον Άγιον Γεώργιον, έμενεν εν αυτώ μετ’ άλλων δύο μοναχών, το μέλι της αρετής εργαζόμενος και ως φίλεργος μέλισσα συνάγων άπαντα τα άνθη των αρετών. Ενώ δε εκεί διέμενεν ο μακάριος, ήναψεν ο θείος πόθος εις την καρδίαν αυτού. Όθεν και ηλλοιώθη την καλήν αλλοίωσιν, εντρυφών ακορέστως εις τον θείον έρωτα του Σωτήρος Χριστού, υπό του οποίου καταφλεγόμενος, όσα και αν έπραττε δεν ενόμιζεν ότι ισάξια της αγάπης αυτού πράττει. Ποία δε έργα κι αρετάς εξήσκει;

Το γνωστό βιβλίο του π. Θεοδωρήτου για τον Γέροντα Αββακούμ τον Ανυπόδητο στην αγγλική γλώσσα.

"Avvakum the Barefoot" by Theodoretos the Hagiorite

http://krufo-sxoleio.blogspot.ca/

Από του Παπαδιαμάντη : Η ΦΟΝΙΣΣΑ

Ἀφοῦ ἡ λύπη εἶναι χαρά, καὶ ὁ θάνατος εἶναι ζωὴ καὶ ἀνάστασις, τότε καὶ ἡ συμφορὰ εὐτυχία εἶναι καὶ ἡ νόσος ὑγίεια. Ἆρα ὅλαι αἱ μάστιγες ἐκεῖναι, αἱ κατὰ τὸ φαινόμενον τόσον ἄσχημοι, ὅσαι θερίζουν τὰ ἄωρα βρέφη, ἡ εὐλογιὰ κ᾽ ἡ ὀστρακιὰ κ᾽ ἡ διφθερῖτις, καὶ ἄλλαι νόσοι, δὲν εἶναι μᾶλλον εὐτυχήματα, δὲν εἶναι θωπεύματα καὶ πλήγματα τῶν πτερῶν τῶν μικρῶν Ἀγγέλων, οἵτινες χαίρουν εἰς τοὺς οὐρανοὺς ὅταν ὑποδέχωνται τὰς ψυχὰς τῶν νηπίων; Καὶ ἡμεῖς οἱ ἄνθρωποι, ἐν τῇ τυφλώσει μας, νομίζομεν ταῦτα ὡς δυστυχήματα, ὡς πληγάς, ὡς κακὸν πρᾶγμα.