Βοτανικό ζήτησαν απο τους ΓΟΧ να εγκαινιάσουν το εκκλησάκι τους

23 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2016--- https://pmgrigorios.wordpress.com/

Υπό κατάληψη βρίσκεται ο χώρος στον Βοτανικό όπου πρόκειται να κατασκευαστεί το ιερό τέμενος. Τον χώρο έχουν καταλάβει πολίτες αλλά και έφεδροι αξιωματικοί οι οποίοι έχουν κατασκευάσει εκκλησάκι αλλά και ένα… χωριό  όπου φιλοξενούνται άστεγοι.

Συγκεκριμένα την 4/17 – 10 – 2016 

Εφεδροι Αξιωματικοί απο τον Βοτανικό αλλά και κάποιοι λαικοί  ως εκπρόσωποι αυτού του κινήματος, ζήτησαν απο τον αρχιεπίσκοπο Καλλίνικο των ΓΟΧ να  τους βοηθήσει  και να εγκαινιαστεί  το εκκλησάκι τους 

Θέλουμε να πιστεύουμε ότι  θα γίνει πραγματικότητα για πολλούς λόγους, και ο βασικότερος είναι επειδή  μετά  θα δυσκολέψουν πάρα πολύ τα πράγματα για την αντίχριστη πλευρά…

H κρατούσα εκκλησία  του Νεου-Οικουμενισμού, γιατί  δεν εγκαινιάζει το εκκλησάκι;;;

Διότι πολύ απλά είναι ΥΠΕΡ της Ισλαμοποίησης  του  Έθνους, έτσι αποφάσισαν τ’ αφεντικά τους οι Μασόνοι, γι’ αυτό και κάνουν Υπακοή στον Γέροντά τους. 

***

Ο  Ανώνυμος άφησε ένα  σχόλιο για την ανάρτησή σας "Βοτανικό ζήτησαν απο τους ΓΟΧ να εγκαινιάσουν το ε...":

Ασχέτως με το συγκεκριμένο θέμα πάντως καλό είναι να μην ταυτίζουμε με τον Οικουμενισμό μόνο το Νέο ή μόνο το Παλαιό ημερολόγιο διότι η Παναίρεση του Οικουμενισμού έχει περάσει και σε νεοημερολογήτικες αλλά και σε παλαιοημερολογήτικες Εκκλησίες ανα τον Κόσμο αλλά και στην Ελλάδα για να μην αναφέρουμε το Άγιο Όρος που αν και ακολουθεί το Παλαιό μνημονεύει τον Αιρεσιάρχη Πατριάρχη ακόμα....έτσι καταρρίπτεται και το αξίωμα όσον θεωρούσαν ότι θα πολεμήσουν τον Αντίχριστο μέσω της μη αλλαγής ημερολογίου....ο Διάβολος γελάει με το συγκεκριμένο θέμα και στέλνει τα ταγκαλάκια στα μυαλά των ανθρώπων για να συντηρούν αυτό το ζήτημα διότι βλέπει και ο ίδιος ότι με αυτόν τον τρόπο οι εχθροί του θα είναι μόνιμα διχασμένοι για ανοησίες ενώ ο ίδιος θα προελαύνει....ανοησίες όμως που ο Παντοκράτορας τις βλέπει και θα τιμωρήσει τόσο τους μεν όσο και τους δεν που δεν προσπαθούν να ξεπεράσουν τους εγωισμούς τους ώστε όλοι οι Ορθόδοξοι που ανήκουμε στην μία Εκκλησία του Θεού να ενωθούμε και να πολεμήσουμε την αίρεση....

ὁ Ἅγιος Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς γράφει:

«Γιὰ τὸν συνήγορο τοῦ ψεύδους ποιός κλῆρος, ποιά μερίδα, ποιά γνησιότητα ὡς πρὸς τὴν Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ ὑπάρχει; Τὴν Ἐκκλησία ποὺ κατὰ τὸν Παῦλον, εἶναι “στύλος καὶ ἑδραίωμα τῆς ἀληθείας”, ἡ ὁποία καὶ μένει, μὲ τὴ χάρι τοῦ Χριστοῦ, διαρκῶς ἀσφαλὴς καὶ ἀκράδαντη, παγίως ἐστηριγμένη σὲ ἐκεῖνα, ἐπάνω στὰ ὁποῖα ἔχει στηριχθῆ ἡ ἀλήθεια; Διότι πράγματι, ὅσοι εἶναι τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ, εἶναι τῆς ἀληθείας· καί ὅσοι δὲν εἶναι τῆς ἀληθείας, δὲν εἶναι οὔτε τῆς τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησίας, καὶ τόσο περισσότερον, ὅσον αὐτοὶ ψεύδονται στὸν ἴδιον τὸν ἑαυτό τους, ἀποκαλώντας τοὺς ἑαυτούς τους καὶ ὁ ἕνας τὸν ἄλλον ποιμένες καὶ ἀρχιποίμενες ἱερούς· ἔχομε διδαχθῆ ὅμως ὅτι ὁ χριστιανισμὸς δὲν χαρακτηρίζεται ἀπὸ τὰ πρόσωπα, ἀλλὰ ἀπὸ τὴν ἀλήθεια καὶ τὴν ἀκρίβεια τῆς Πίστεως».

Theofano, the Hellene regent of Germany

The dream of Otto I - the German Duke of Saxony and king of Germany and Italy (912-973) – to marry his son, Otto II, to a Greek princess was partly fulfilled, in 972.  On the 14^th of April of that year, his son was married to Theofano in the basilica of Saint Peter in Rome, by Pope John XIII (965-972).

Theofano was not of noble lineage (“born in the purple”). Many attempts have been made to discover Theofano’s origin, given that her person is absent in the Greek sources.  The prevailing version is that she was a descendant of the Skleros family and the niece of Ioannis Tsimiskis from his first marriage.  The Emperor Tsimiskis had consented to Otto’s proposal, for political reasons.  Having had to confront the Saracens eastwards and the Bulgarians at the northern borders of the Empire, the last thing that he desired was a military confrontation with the Germans in Italy.

ΟΧΙ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΜΑΣ ΣΤΟ ΧΑΛΛΟΓΟΥΗΝ

Αδελφοί

Για άλλη μια χρονιά αρκετά παιδιά μας, χωρίς να γνωρίζουν ούτε αυτά, ούτε εμείς, θα λάβουν μέρος σε μια ειδωλολατρική εκδήλωση, γνωστή ως Χάλλογουην (Halloween) την 31^ην Οκτωβρίου. Τι είναι το Χάλλογουην; Είναι μια δεισιδαιμονία που ανεπτύχθη στην Ευρώπη, πριν τη γέννηση του Χριστού μας. Οι άνθρωποι που κατοικούσαν τότε στην Ευρώπη ωνομάζοντο Κέλτες. Η θρησκεία τους ήτο η λατρεία του Σατανά. Τελούσαν συνεχώς ανθρωποθυσίες προκειμένου να εξευμενίσουν τους δαίμονες. Ο πιο συνηθισμένος τρόπος ανθρωποθυσίας ήτο η καύσις ζωντανών νεαρών παιδιών επί της φωτιάς. Οι Κέλτες είχαν πολλές θρησκευτικές εορτές κατά την διάρκεια του έτους. Η πιο σημαντική ήτο της 1^ης Νοεμβρίου, ημέρας που άρχιζε το νέο ημερολογιακό τους έτος. Η 1^η Νοεμβρίου ήτο επίσης η ημέρα που τιμούσαν όλους τους δαίμονες και τις μάγισσες. Το βράδυ της 31^ης Οκτωβρίου οι άνθρωποι που εκτελούσαν τις θυσίες φορούσαν τις μάσκες και πήγαιναν από σπίτι σε σπίτι για το «trick or treating». Το κέρασμα «treating» που αναζητούσαν στη προκειμένη περίπτωση ήτο νεαρό παιδί για τη θυσία της επόμενης ημέρας. Οι σατανικές αυτές εορτές καταργήθηκαν στην Ευρώπη με την εξάπλωση του Χριστιανισμού.

Δυστυχώς εν όψει της ελεύσεως του Αντιχρίστου η σατανική αυτή λατρεία τελείται και πάλι σε μερικές πόλεις των Ηνωμένων Πολιτειών και Καναδά, τον περασμένο δε μήνα στην Αγγλία την νομιμοποίησαν ως θρησκεία!

Τα παιδιά μας, λοιπόν, εξερχόμενα το βράδυ της 31^ης Οκτωβρίου είτε με τη γνωστή κολοκύνθη του χάλλογουην, είτε μασκαρεμένα ως στοιχειά-καλλικάντζαροι (goblin) πηγαίνουν στις πόρτες, οι δε ένοικοι φιλεύουν τα παιδιά, έτσι ώστε να αποφύγουν άσχημες κατεργαριές (terrible tricks) απ’ αυτά.

Αδελφοί, εμείς ως Ορθόδοξοι έχουμε ιερό καθήκον να υπακούσωμε στη φωνή της Εκκλησίας, να κρατήσωμε και να διδάξωμε τα παιδιά μας να συνεχίσουν τις Ελληνορθόδοξες παραδόσεις. Σιγά-σιγά, μα σταθερά, η διάβρωσις γίνεται, το κρασί νερώνεται χωρίς να το αντιλαμβανόμεθα. Σήμερα με το Χάλλογουην, αύριο με το Valentine Day, μεθαύριο με τον εορτασμό των γενεθλίων (birthday) αντί της ονομαστικής εορτής μας, σιγά-σιγά εγκαταλείπουμε τον Ορθόδοξο τρόπο ζωής και αφομοιούμεθα με το περιβάλλον. Ο θείος απόστολος Παύλος, μας προειδοποιεί: Σταθήτε στερεοί και αμετακίνητοι και κρατείτε σφικτά τις παραδόσεις, που έχετε διδαχθή (B. Θεσ/κεις Β:15).

ΟΧΙ  ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ  ΤΩΝ  ΠΑΙΔΙΩΝ  ΜΑΣ  ΣΤΟ  ΧΑΛΛΟΓΟΥΗΝ

Πρωτοπρ. Νικόλαος Μανώλης, Σχολιασμός της επικαιρότητας (9-10-2016) [ΒΙΝΤΕΟ 2016].

Τον Κύριον υμνείτε -- Orthodox Hymns

O Συναξαριστής της ημέρας.

Κυριακή, 23 Οκτωβρίου 2016

ΣΤ ΛΟΥΚΑ. Ιακώβου του αδελφοθέου, Ιγνατίου Κων/λεως

Ἡ παράδοση ἀναφέρει ὅτι ἦταν ἕνας ἀπὸ τοὺς γιοὺς τοῦ Ἰωσὴφ ἀπὸ ἄλλη γυναίκα, γι’ αὐτὸ ὀνομαζόταν ἀδελφὸς τοῦ Κυρίου. Ἡ συγγενική του ὅμως σχέση μὲ τὸν Κύριο δὲν εἶναι ὁμόφωνα καθορισμένη. Ἀλλὰ τὸ γεγονὸς εἶναι ὅτι ὁ Ἰάκωβος ὁ ἀδελφόθεος ἔγινε πρῶτος ἐπίσκοπος Ἱεροσολύμων καὶ εἶναι αὐτὸς ποὺ ἔγραψε τὴν πρώτη Θεία Λειτουργία τῆς χριστιανικῆς Ἐκκλησίας. Ὁ Ἰάκωβος, λοιπόν, ποίμανε τὴν Ἐκκλησία τῶν Ἱεροσολύμων μὲ δικαιοσύνη, μὲ γενναία στοργὴ καὶ στερεότητα στὴν πίστη. Αὐτὸ ὅμως, ἐξήγειρε τὴ μοχθηρία καὶ τὴν κακουργία τῶν Ἰουδαίων. Ἀφοῦ τὸν ἔπιασαν, τὸν ἔριξαν πάνω ἀπὸ τὸ πτερύγιο τοῦ Ναοῦ, καὶ ἐνῷ ἀκόμα ἦταν ζωντανός, τὸν ἀποτελείωσαν μὲ ἄγριο κτύπημα ροπάλου στὸ κεφάλι. Ἔργο τοῦ Ἰακώβου εἶναι καὶ ἡ Καθολικὴ Ἐπιστολή του στὴν Καινὴ Διαθήκη, στὴν ὁποία νὰ τί μας συμβουλεύει, σχετικὰ μὲ τὸ πὼς πρέπει νὰ χειριζόμαστε τὸν λόγο τοῦ Θεοῦ: «Γίνεσθε ποιηταὶ λόγου καὶ μὴ μόνον ἀκροαταί, παραλογιζόμενοι ἑαυτούς». Δηλαδὴ νὰ γίνεσθε ἐκτελεστὲς καὶ τηρητὲς τοῦ λόγου τοῦ Θεοῦ καὶ ὄχι μόνο ἀκροατές. Καὶ νὰ μὴ ξεγελᾶτε τὸν ἑαυτό σας, μὲ τὴν ἰδέα ὅτι εἶναι ἀρκετὸ καὶ μόνον νὰ ἀκούει κανεὶς τὸ λόγο.
(Ἡ μνήμη τοῦ Ἁγίου Ἰακώβου τοῦ Ἀδελφοθέου, φέρεται καὶ τὴν Κυριακὴ μετὰ τὴν Γέννηση τοῦ Χριστοῦ, μαζὶ μὲ τὴν μνήμη τοῦ Δαβὶδ τοῦ Προφήτου καὶ Ἰωσὴφ τοῦ μνήστορος, συνοδευόμενη μὲ τὸ ἀκόλουθο δίστοιχο: «Σὺ τέκτονος παῖς, ἀλλὰ ἀδελφὸς Κυρίου, τοῦ πάντα τεκτήναντος, ἐν λόγῳ, μάκαρ». Τελεῖται δὲ αὐτῷ ἡ Σύναξις ἐν τῷ σεπτῷ αὐτοῦ Ναῷ τὸ ὄντι ἔνδοθεν τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου ἐν τοὶς Χαλκοπρατείοις. Πατμιακὸς κώδικας: 266).

Ο στάρετς Αρσένιος:

….Λέτε, λοιπόν, πώς ο κομμουνισμός γκρέμισε εκκλησίες, φυλάκισε πιστούς, πολέμησε την Εκκλησία. Ναι, έτσι είναι. Ας εξετάσουμε όμως τα πράγματα συνολικότερα και βαθύτερα. Ας ανατρέξουμε σε όσα προηγήθηκαν. Πολύ πρωτύτερα ο λαός μας είχε χάσει την πίστη του, είχε περιφρονήσει την παράδοσή του, είχε λησμονήσει την ιστορία του, είχε αρνηθεί τα ιερά και τα όσιά του. Ποιος φταίει γιαυτό; Η τωρινή εξουσία; Εμείς φταίμε! Και τώρα θερίζουμε ό,τι σπείραμε... 

"Ας θυμηθούμε, τι παράδειγμα έδιναν στο λαό οι διανοούμενοι, οι ευγενείς, οι έμποροι, οι δημόσιοι υπάλληλοι· και προπαντός, τί παράδειγμα δίναμε εμείς, οι κληρικοί. Ήμασταν οι χειρότεροι άπ' όλους! Γι' αυτό και των παπάδων τα παιδιά, βλέποντας μέσα στις οικογένειές τους την ανηθικότητα και τη φιλοχρηματία, γίνονταν οι πιο φανατικοί άθεοι, οι πιο μαχητικοί επαναστάτες. Πολύ πρίν από την επανάσταση του 1917 ο κλήρος είχε χάσει κάθε δυνατότητα καθοδηγήσεως του λάου. Είχε γίνει -- αλίμονο! -- μια κάστα επαγγελματιών, όπου βασίλευαν η απιστία καί η διαφθορά. Από το πλήθος των μοναστηριών της πατρίδας μας, μόνο πεντ'-έξι ήταν φωτεινοί φάροι του χριστιανισμού και του πνεύματος: το Βάλαμο, η Όπτινα με τους μεγάλους στάρτσι, το Ντιβέγιεβο, το Σάρωφ καί ίσως ενα-δύο ακόμα. Στα υπόλοιπα όχι μόνο την πίστη και την αρετή δεν συναντούσε κανείς, αλλά και σκανδαλιζόταν από το κοσμικό φρόνημα και την ανόητη επιδεικτικότητα. 


"Τι μπορούσε να πάρει ο λαός από τέτοιους ρασοφόρους, από τέτοιους δήθεν εκπροσώπους του Θεού; Εμείς τον σπρώξαμε στην επανάσταση, γιατί δεν του δώσαμε το καλό παράδειγμα. Δεν του εμπνεύσαμε την πίστη, την αγάπη, την υπομονή, την ταπείνωση. Μην τα ξεχνάτε όλα αυτά, μην τα ξεχνάτε! Γι' αυτό μας εγκατέλειψε τόσο εύκολα ο λαός. 

Γι' αυτό αρνήθηκε μαζί μ' εμάς και το Θεό. Γι' αυτό γκρέμισε τις εκκλησιές. 
" Δεν μπορώ, λοιπόν, να κατηγορήσω την εξουσία, το σημερινό καθεστώς. Γιατί οι σπόροι της αθεΐας έπεσαν τότε στο έδαφος πού εμείς οι ίδιοι είχαμε προετοιμάσει με τα λάθη μας και τον ξεπεσμό μας. Αυτή ήταν η αιτία και η αρχή του κακού. Όλα όσα ακολούθησαν, ακόμα και τούτο το στρατόπεδο και το μαρτύριο μας καί οι άσκοπες θυσίες τόσων αθώων ανθρώπων, δεν είναι παρά οι αναπόφευκτες συνέπειες.

Είναι αναπόδραστη νομοτέλεια, η αποστασία από την Ορθόδοξο Πίστι να ακολουθήται από εθνικές συμφορές.

Τότε ένας ησυχαστής μου υπενθύμισε την περίπτωση του ασκητού πού, μετά την άλωση τής Κωνσταντινουπόλεως, είδε επάνω στήν αγία Πρόθεση ερειπωμένου Ναού, μία γουρούνα με τα νεογνά της και άρχισε να κλαίει και νά οδύρεται. Τότε ενεφανίσθη Άγγελος Κυρίου και του λέγει· Αββά, τί κλαίεις; Γνωρίζεις ότι, αυτό πού είδες, είναι πιο ευάρεστον στόν Κύριον από την αναξιότητα τών ιερέων, πού λειτουργούσαν; Και ο Αγγελος εγένετο άφαντος.

Εκαναν τζαμί επίσημα τον ναό- σύμβολο!

Μόνιμος ιμάμης διορίστηκε στην Αγια-Σοφιά. Συνεχίζονται οι προκλήσεις μετά την αμφισβήτηση της Συνθήκης της Λωζάννης
Καθοδηγούμενος από τις νεοοθωμανικές φιλοδοξίες του, τις πολιτικές βλέψεις του και την έπαρση του κρυμμένου μέσα του σουλτάνου ο Ταγίπ Ερντογάν κλιμακώνει τις προκλήσεις του προς τον πολιτισμένο κόσμο - κυρίως όμως προς την Ελλάδα!

Με απόφαση που συνυπογράφουν η μουφτεία της περιοχής Φάτιχ και η Υπηρεσία Θρησκευτικών Υποθέσεων (μία από τις πολλές όπου στο πλαίσιο των πρόσφατων διώξεων αντικαθεστωτικών έχουν αντικατασταθεί εκατοντάδες στελέχη από οπαδούς του προέδρου) διορίστηκε χθες μόνιμος ιμάμης στην Αγία Σοφία!
Οργανόγραμμα
Μια θέση που υπήρχε στο οργανόγραμμα αλλά παρέμενε κενή από το 1935, έναν χρόνο αφότου το σύμβολο της βασιλεύουσας μετατράπηκε από τον Κεμάλ Ατατούρκ σε μουσείο. Πόλος έλξης επισκεπτών από ολόκληρο τον κόσμο, το μνημειακό αριστούργημα της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας λειτουργούσε αποκλειστικά ως μουσείο και χώρος πολιτιστικής κληρονομιάς.

ΚΥΡΙΑΚΗ 23 / 10/ 2016 – ΣΤ΄ ΛΟΥΚΑ - «και ιμάτιον ουκ ενεδιδύσκετο και εν οικία ουκ έμενεν»

Η αυθεντική κοινωνία

 Ο άνθρωπο διαχρονικά αναζητεί εναγωνίως την ελευθερία του, πλην όμως δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις που δοκιμάζει στο βάθος μεγάλη απογοήτευση. Λησμονεί πολλές φορές δυστυχώς τη μεγάλη αλήθεια ότι ο Χριστός είναι ο αληθινός ελευθερωτής του κόσμου. Ο δαιμονισμένος που παρουσιάζει η σημερινή ευαγγελική περικοπή θεραπεύθηκε μόλις ακριβώς συνάντησε τον Χριστό. Τον είδαμε να μεταβάλλεται ριζικά και να γίνεται νέα ύπαρξη. Από γυμνός γίνεται «ιματισμένος» και από αλλοπρόσαλλος «σωφρονών», όπως χαρακτηριστικά περιγράφεται η περίπτωσή του. Ζούσε πριν σε μνήματα και σε έρημους τόπους, μετά όμως επικοινωνεί και μάλιστα με τον πιο αυθεντικό τρόπο με τους συνανθρώπους του. Η επιθετικότητα και η καταστροφική μανία που τον καταλάμβαναν μεταβάλλονται τώρα σε ορμή κοινωνικότητας και σχέσης με τους γύρω του.

Η κοινωνικότητα

Η κοινωνικότητα είναι ουσιώδες γνώρισμα της ανθρώπινης φύσης, γεγονός που αναγνώρισε από την αρχή και η φιλοσοφική σκέψη.

Εγρήγορση, ετοιμότητα, σοβαρότητα

Του Στέλιου Παπαθεμελή*

Τηρουμένων των αναλογιών και των αποστάσεων, νομίζουμε δικαιούμεθα να επαναλάβουμε το «φωνή τους ήρθ’  εξ ουρανού, αγγέλων από στόμα» για την δήλωση του Μακαριωτάτου:

 «Μπορεί να πουλήσατε ή να πουλάτε τους θησαυρούς της Ελλάδας μας, να δίνουμε τα τραίνα μας, να δίνουμε τα λιμάνια μας, αλλά την Πατρίδα μας και την Ορθοδοξία μας δεν θα σας τα παραδώσουμε»! Σταράτα, στακάτα και τίμια. Οπότε «Ο έχων ώτα ακούειν ακουέτω»!

Καθώς οι «συντεταγμένοι» φορείς του δημόσιου λόγου, πολιτικοί, ακαδημαϊκοί, δημοσιογραφούντες παραμένουν, εκτός δακτυλοδεικτούμενων εξαιρέσεων, άλαλοι, η κατακλείδα της αρχιεπισκοπικής δήλωσης «Μήπως δεν πρέπει να στηρίζουμε τα κόμματα, αλλά τα πρόσωπα,» εισδύει στα ενδότερα του πολιτικού προβλήματος. Παρ’ ημίν η εσωκομματική δημοκρατία εξακολουθεί να είναι ζητούμενο. Ωστόσο διασώζονται πρόσωπα, διάσπαρτα στα κόμματα με δύσκολο τον αγώνα της μαρτυρίας του συνειδησιακά ακομμάτιστου. Αυτοί, συντηρούν το άλας της γης και επωμίζονται το μέγα βάρος της εθνικής αφύπνισης.

Έχει απασφαλίσει ολότελα ο αλλοπαρμένος γείτων. Κορυβαντιά και κάθε δύο και τρεις ονειρεύεται ξυπνητός: η Θεσσαλονίκη, η Θράκη, το Αιγαίο, η Κύπρος (=σύμπασα η Ελλάς, πλην Κολωνακίου) είναι, λέει, και τι δεν λέει - «στα σύνορα της καρδιάς» του! Αυτός όμως είναι στο … στομάχι μας!

Είπαμε ψυχραιμία στα τρελλά του νεοοθωμανού. Δώστε του όμως μιαν απάντηση που να τον κολλήσει στον τοίχο όπως: Μολών λαβέ! Βέβαια η πολιτική μας τάξη δεν έχει καταπιαστεί σοβαρά με το εθνικοαμυντικό ζήτημα.

Οικουμενισμός= τό μυστήριο της ανομίας (11) μέρος

Ἡ σύγχυσις τῶν καιρῶν ὡς συνοδὸς καὶ ἀρωγὸς τῆς παναιρέσεως τοῦ οἰκουµενισµοῦ

Γράφει ὁ κ. Ἀδαµάντιος Τσακίρογλου, Κλασ. φιλόλογος, Ἱστορικός

«Οὐαὶ οἱ λέγοντες τὸ πονηρὸν καλὸν καὶ τὸ καλὸν πονηρόν, οἱ τιθέντες τὸ σκότος φῶς καὶ τὸ φῶς σκότος, οἱ τιθέντες τὸ πικρὸν γλυκὺ καὶ τὸ γλυκὺ πικρόν. Οὐαὶ οἱ συνετοὶ ἐν ἑαυτοῖς καὶ ἐνώπιον αὐτῶν ἐπιστήμονες» (Ἡσαΐας ε΄ 20-21).

Γιὰ νὰ µπορέσουµε νὰ κατανοήσουµε τὴν διδασκαλία καὶ τὸν πραγµατικὸ χαρακτήρα τῆς Ἐκκλησίας ἀπαιτεῖται «σοφία» ὄχι κοσµική, ἀνθρώπινη, ἀλλὰ θεία· ἀπαιτεῖται «νοῦς», «νοῦς Χριστοῦ» [Α΄ Κορ. β΄ 16 ], δηλαδή χάρισµα ἐξ οὐρανῶν καὶ προϊὸν καθαρῆς καὶ ἁγνῆς πίστης, ταπείνωσης, πνευµατικῶν ἀγώνων καὶ ἀγαθῆς προαίρεσης, µὲ τὰ ὁποῖα θὰ µπορέσει νὰ γνωρίσει κανείς, παρὰ τὶς ἁµαρτίες του - διότι οὐδεὶς ἀναµάρτητος - τὴν Ἀλήθεια καὶ νὰ ἀποφύγει τὴν διαστρέβλωση καὶ τὴν σύγχυση. ∆υστυχῶς ὅµως ἀκόµα καὶ γιὰ τοὺς πλέον ἀκατήχητους εἶναι πιὰ γεγονός ἀδιαµφισβήτητο, ὅτι στὶς µέρες µας ἐπικρατεῖ ἐντὸς τοῦ χώρου τῆς Ἐκκλησίας µία πρωτοφανὴς σύγχυση ὡς πρὸς τὰ δόγµατα καὶ τὸν σωτηριολογικὸ χαρακτήρα Της καὶ ὡς πρὸς τὴν διδασκαλία τῶν Ἁγίων Πατέρων. Σύγχυση καὶ ἀπάτη. “Σηµεῖα” τῶν ἐσχατολογικῶν χρόνων, τοῦ Ἀντιχρίστου, σύµφωνα µὲ τὶς προφητικὲς ἐπισηµάνσεις τοῦ ἀποστόλου τῶν Ἐθνῶν Παύλου «Ἐν ἐσχάταις ἡµέραις ἐνστήσονται καιροὶ χαλεποί· ἔσονται γὰρ οἱ ἄνθρωποι φίλαυτοι, βλάσφηµοι, ἀνόσιοι, ἄστοργοι, ἄσπονδοι, διάβολοι, τετυφωµένοι, κατεφθαρµένοι τὸν νοῦν, ἀδόκιµοι περὶ τὴν πίστιν. πονηροὶ δέ ἄνθρωποι καὶ γόητες προκόψουσιν ἐπὶ τὸ χεῖρον, πλανῶντες καὶ πλανώµενοι» (Β΄ Τιµ. κεφ. 3). Αὐτὴ ἡ διχάζουσα καὶ παραπλανοῦσα σύγχυση ἀρχίζει ἀπὸ τοὺς οἰκουµενιστὲς “ποιµένες” τῆς Ἐκκλησίας (τοὺς Ἱεράρχες), καὶ λειτουργεῖ διαβρωτικὰ στὸ γεµάτο ἀγαθὴ ἐµπιστοσύνη ἀλλὰ καὶ πολλὲς φορὲς ἄβουλο καὶ ἀκατήχητο ποίµνιο.

ΚΥΡΙΕ ΕΚΕΚΡΑΞΑ ΠΡΟΣ ΣΕ - Lord I have cried to You --- Orthodox Hymns

O Συναξαριστής της ημέρας.

Σάββατο, 22 Οκτωβρίου 2016

Αβερκίου ισαποστόλου, Των εν Εφέσω 7 παίδων.

Ἔζησε στὰ τέλη τοῦ 2^ου αἰώνα μ.Χ. Ἡ ἄμεπτη ζωή του καὶ ἡ καρποφορία τῆς διδασκαλίας του, παρακίνησαν τὸ ποίμνιο νὰ τὸν ἀναγκάσει νὰ γίνει ἐπίσκοπος Ἱεραπόλεως στὴν Φρυγία. Τὸ ἀξίωμα δὲ μείωσε τὸν ζῆλο τοῦ Ἀβερκίου. Ἔλεγε, μάλιστα, ὅτι δὲν ἀρκεῖ κάποιος νὰ φαίνεται ἄρχων, ἀλλὰ καὶ νὰ εἶναι πραγματικά. Δηλαδὴ νὰ αὐξάνει τὴν διακονία καὶ τοὺς κόπους του. Διότι κατὰ τὸ Εὐαγγέλιο, «εἰ τὶς θέλει πρῶτος εἶναι, ἔσται πάντων ἔσχατος καὶ πάντων διάκονος», ποὺ σημαίνει, ἂν κανεὶς θέλει νὰ εἶναι πρῶτος κατὰ τὴν τιμή, ὀφείλει μὲ τὴν ταπείνωσή του ἀπέναντι στοὺς ἄλλους, νὰ γίνει τελευταῖος ἀπὸ ὅλους καὶ ὑπηρέτης ὅλων μὲ τὴν ἄσκηση τῆς ἀγάπης. Καὶ ὁ Ἀβέρκιος τὴν ἐντολὴ αὐτὴ ἔκανε πράξη στὴ ζωή του. Γι’ αὐτὸ καὶ ὁ Θεὸς τοῦ ἔδωσε τὸ χάρισμα νὰ κάνει πολλὰ θαύματα. Θεράπευσε τὴν κόρη τοῦ βασιλιὰ τῆς Ρώμης, ἀπὸ πονηρὸ δαιμόνιο. Θερμὰ νερὰ ἀπὸ τὴν γῆ ἐξέβαλε καὶ ἄλλα πολλὰ θαύματα ἔκανε. Ἐπίσης, ὁ Ἀβέρκιος κήρυξε σὲ ὅλες τὶς πόλεις τῆς Συρίας καὶ Μεσοποταμίας. Ἔπειτα πῆγε στὴ Λυκαονία, τὴν Πισιδία καὶ στὴν ἐπαρχία τῶν Φρυγῶν. Ὀνομάστηκε ἰσαπόστολος, διότι περιόδευσε καὶ κήρυξε ὅπως οἱ κορυφαῖοι Ἀπόστολοι τοῦ Χριστοῦ. Πέθανε εἰρηνικά, 72 χρονῶν.

Ἡ ὀρθόδοξος µάνα, τὸ ὀµορφότερον δῶρον τοῦ Θεοῦ εἰς τὸν ἄνθρωπον

Γράφει ὁ κ. Γεώργιος Παναγιώτου

Πάντα πίσω ἀπὸ κάθε µεγάλο πνευµατικὰ ἄνθρωπο, κρύβεται µία ἁγία µάνα. Ἡ ὀρθόδοξη µάνα εἶναι κάτι τὸ µεγαλειῶδες, τὸ ὁποῖο δὲν µπορεῖ νὰ περιγραφεῖ µὲ ἀνθρώπινη γλώσσα. Ἡ ὀρθόδοξη µάνα εἶναι τὸ µεγαλύτερο δῶρο τοῦ Θεοῦ στὸν ἄνθρωπο. Τὸ γεγονὸς ὅτι ἡ σηµερινὴ Ἑλλάδα καταρρρέει, ὀφείλεται σὲ µεγάλο βαθµό, στὴν ἔλλειψη µητέρων σωστῶν, ταπεινῶν, προσευχόµενων. Ὅπως ἔλεγε καὶ ὁ ἱερὸς Χρυσόστοµος, δῶστέ µου µάνες, γιὰ νὰ σᾶς δώσω εὐλογηµένες κοινωνίες. Παρὰ πολλοὶ ἄνθρωποι ἀναρωτιοῦνται πῶς θὰ πρέπει νὰ διαπαιγαγωγοῦν τὰ παιδιά τους. Ἕνας τρόπος ὑπάρχει καὶ εἶναι ὁ πιὸ ἀποτελεσµατικός, ἡ προσευχή. Ὅταν δηλαδὴ τὸ παιδὶ ἀργεῖ τὸ βραδὺ νὰ γυρίσει, ἔχει παγιδευτεῖ µὲ ναρκωτικά, γυναῖκες ἤ ὁτιδήποτε ἄλλο πνευµατικὰ ἐπικίνδυνο, µόνο, µία µάνα προσευχόµενη γονατιστὴ στὸ εἰκονοστάσι τοῦ σπιτιοῦ µπορεῖ νὰ τὸ σώσει.

ΓΙΑΣΑΣΙΝ «ΑΣΛΑΝ ΓΙΟΥΡΕΚΛΙ» ΕΡΝΤΟΓΑΝ

Μπράβο «λεοντόκαρδε» Ερντογάν
Είναι δύσκολο να διαφωνήσει κανείς με τον Ερντογάν όταν αναφέρεται στα σύνορα της καρδιάς του και της καρδιάς του λαού του (στην ομιλία του στις 17 Οκτωβρίου 2016 στο Πανεπιστήμιο «Ρεντζέπ Ταγίπ Ερντογάν» της Ριζούντας, τουρκιστί Ρίζε). Κι αυτό γιατί πέραν των οθωμανών και της πάλαι ποτέ αυτοκρατορίας τους και ο ελληνισμός ευτύχησε ή ατύχησε σε κάποιες φάσεις της μακρόχρονης ιστορίας του να επεκταθεί και να ριζώσει ως αυτοκρατορία, τόσο επί Μεγάλου Αλεξάνδρου και των επιγόνων του όσο και επί των ημερών του Βυζαντίου. Γι’ αυτό και τα σύνορα της καρδιάς των Ελλήνων εκτείνονται μακρυά, πολύ μακρυά, πολύ πέραν των συνόρων της καρδιάς των νέο-οθωμανών.
Θα μου πείτε και τι γίνεται τώρα, όταν τίθεται στο προσκήνιο ως μείζον θέμα ότι τα σύνορα της δικής μας καρδιάς υπερκαλύπτουν τα σύνορα της δικής τους; Η απάντηση, για λόγους ισοτιμίας, θα έπρεπε να είχε δοθεί σε αντίστοιχη ομιλία του στο Πανεπιστήμιο «Αλέξης Τσίπρας» από τον ομόλογο λεοντόκαρδό μας Αλέξη Τσίπρα, και όχι φυσικά από τον προκόπη παυλόπουλο (λόγω της ανύπαρκτης ισχύος του ελληνικού θεσμού της προεδρίας της Δημοκρατίας).

O Διάβολος, ημών ρεγχόντων τον ύπνον της αδιαφορίας, κοντεύει να εξαφανίση και την Αγιότητα και την Καθολικότητα και την Αποστολικότητα της Εκκλησίας!

Ενώ η Εκκλησία τιμά τους Αγίους Αποστόλους (γιατί αυτό επιβάλλει το πνευματικόν χρέος), ωστόσο η επί Γης στρατευομένη Εκκλησία δεν ζη την ζωήν των Αγίων Αποστόλων! Ορθότατα παρατηρεί ο Άγιος Ιουστίνος(Πόποβιτς) ότι «η ζωή των πιστών εις την Εκκλησίαν δεν είναι άλλο παρά η κατά την χάριν του Αγίου Πνεύματος Θεανθρωποποίησις αυτών ήτοι εν-χρίστωσις και χριστοποίησις αυτών». Ας είμεθα ειλικρινείς, παρατηρούνται τα γνωρίσματα αυτά εις την ζωήν των λαϊκών, των Κληρικών, των Επισκόπων; Και το ακόμη τραγικώτερον, που εξάγεται από τα άγια γραπτά του Αγίου Ιουστίνου: «… και η αποστολικότης διαφυλάττεται δια της προσευχής και όλης ευσεβείας, όπως ακριβώς την ωμολογούσαν, εκήρυττον, επροστάτευον και διεφύλαττον οι Πατέρες και αι Οικουμενικαί Σύνοδοι». Δυνάμεθα να ομιλώμεν σήμερον περί ευσεβείας, όπως «την ωμολογούσαν, εκήρυττον, επροστάτευον και διεφύλαττον οι Πατέρες και αι Οικουμενικαί Σύνοδοι»; Κινδυνεύει να εξαφανισθή η ευσέβεια των Αποστόλων και των Πατέρων μέσα εις τα θολά ρεύματα του Οικουμενισμού, των Αιρεσιολογιών, των Μωαμεθανισμών με την «ευλογίαν» (φρίξον Ήλιε!) Επισκόπων, Αρχιεπισκόπων, Πατριαρχών! Αλλά μήπως η ευσέβεια διατηρείται εις την ζωήν των Μεγαλοσχήμων Αξιωματούχων της Εκκλησίας; «… Θου, Κύριε, φυλακήν τω στόματί μου»! Ειλικρινά θα πρέπει να εντρεπώμεθα, και λαϊκοί και Κληρικοί (προ παντός οι εν υπεροχή όντες), όταν, απαγγέλλοντες το Ιερόν Σύμβολον της Πίστεώς μας, λέγωμεν: «Εις Μίαν, Αγίαν, Καθολικήν και Αποστολικήν Εκκλησίαν», διότι ο Διάβολος, ημών ρεγχόντων τον ύπνον της αδιαφορίας, κοντεύει να εξαφανίση και την Αγιότητα και την Καθολικότητα και την Αποστολικότητα της Εκκλησίας!

«ΟΧΙ» στὸ τζαμὶ ἀπὸ τοὺς κατοίκους τοῦ Βοτανικοῦ!

Ἕνα μεγάλο ὄχι στὴν ἀνέγερση τζαμιοῦ ἑτοιμάζονται νὰ φωνάξουν οἱ κάτοικοι τοῦ Βοτανικοῦ τὸ Σάββατο 22 Ὀκτωβρίου 2016. Ἡ Ἐπιτροπὴ Κατοίκων τῆς περιοχῆς τοῦ Βοτανικοῦ ἔχει ὀργανώσει γιὰ τὸ προσεχὲς Σάββατο 22 Ὀκτωβρίου στὶς 14.00 συγκέντρωση διαμαρτυρίας ἐνάντια στὴν ἀνέγερση τοῦ τζαμιοῦ, στό Σταθμὸ Μετρὸ Ἐλαιώνα.

Στὴ σχετικὴ ἀνακοίνωση ἡ Ἐπιτροπὴ Κατοίκων σὲ ἀνακοίνωσὴ της ἀναφέρει:

«Ἔπειτα ἀπὸ 400 χρόνια σκλαβιᾶς καὶ καταπίεσης, ἔπειτα ἀπὸ ποταμοὺς αἵματος Ἡρώων, ποὺ θυσιάστηκαν γιὰ νὰ ἀπαλλαγοῦμε ἀπὸ τὴν ἰσλαμικὴ σκλαβιά, ἡ ἡμισέληνος ἐπιστρέφει στὰ ἱερά μας χώματα.

π. Σταύρος Βάϊος: Εκείνο, που συνιστώ, σε όσους με ρωτούν τί πρέπει να κάνουν μετά τα όσα βλέπουν να γίνονται στην Εκκλησία, που ανήκουν, είναι:

Τους λέω αυτά που λέγουν οι ΠΑΤΕΡΕΣ μέσα από τους ΚΑΝΟΝΕΣ των συνόδων, δηλ. να αποτειχισθούν από τους αιρετικούς επισκόπους τους και από την αιρετική Εκκλησία τους, για να είναι έτσι πάντοτε εντός της Εκκλησίας του Χριστού, που είναι η Μία, Αγία, Καθολική και Αποστολική Εκκλησία! 

ΝΑΙ ΜΕΝ, ΑΛΛΑ…» -- Τοῦ Πρωτοπρεσβυτέρου Διονυσίου Τάτση

ΤΟ ΘΕΜΑ τοῦ Οἰκουμενισμοῦ ἀπασχολεῖ ἰδιαίτερα τους συνειδητούς χριστιανούς, οἱ ὁποῖοι ζητοῦν ἀπό τους κληρικούς  ἐνημέρωση και καθοδήγηση. Ὅμως περισσεύει ἡ σιωπή ἀπό καιροσκοπισμό και δειλία. Ἐλάχιστοι εἶναι ἐκεῖνοι, πού δημοσίως ἐπικρίνουν τους Οἰκουμενιστάς και διατυπώνουν τη γνώμη τους ἐλεύθερα. Και αὐτό εἶναι πολύ ἀνησυχητικό φαινόμενο, γιατί ἀποκαλύπτει ὅτι δεν ὑπάρχει ἱερός ζῆλος και παρρησία .Δέν ὑπάρχει πνεῦμα ὁμολογίας και ὑπεράσπισης τῆς πίστεώς μας. Ὡστόσο, δεν μᾶς λείπουν τά κείμενα, πού ἐπισημαίνουν τις αἱρετικές διδασκαλίες τῶν παπικῶν και τῶν προτεσταντῶν. Ἔχουμε θεολόγους, ἀλλά δεν ἔχουμε ὁμολογητές. Το πρόβλημα δεν εἶναι στην ἐπισήμανση τῶν διαφορῶν με τους ἑτεροδόξους, ἀλλά στήν κριτική πού πρέπει στους δικούς μας ὀρθοδόξους οἰκουμενιστές, οἱ ὁποῖοι ἀναπτύσσουν ἐνοχλητικές πρωτοβουλίες και ἐξισώνουν την πίστη μας με ἐκείνη τῶν αἱρετικῶν. Αὐτούς τους οἰκουμενιστές ἀποφεύγουν ἐπιμελῶς οἱ σοφοί θεολόγοι μας να τους κρίνουν καί να τους ἀπομονώσουν. Και αὐτό συμβαίνει γιατί εἶναι οἱ μεγαλόσχημοι τῆς Ἐκκλησίας και δεν θέλουν να ἔλθουν σε ἀντίθεση μαζί τους. Δεν θέλουν να δυσαρεστήσουν και τους πατριαρχικούς κύκλους, παρόλο πού διαφωνοῦν. Ἔτσι κυλάει ὁ χρόνος με συμβιβασμούς, ἰδιωτικούς ψιθύρους και σιωπή. Τά ἐπιχειρήματά τους εἶναι παιδαριώδη. Ἔχουν ὡς κανόνα τους το «Ναι μέν, ἀλλἀ…», πού σημαίνει τελικά ὄχι στη δημόσια ἀντίδραση, ὄχι στη δυναμική διαφωνία, ὄχι στην ἄρνηση τῶν διαφόρων προκλητικῶν ἐκδηλώσεων. Καί ὅλα αὐτά, γιατί τους περισσεύει ἡ διάκριση και ἡ κατά Θεόν σοφία… Ἡ τακτική πού περιγράφω εἶναι προσφιλής και σε ἀρκετούς ἁγιορεῖτες πατέρες και σε σχεδόν ὅλους τους ητροπολίτες τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος. Ἔτσι ὁ δόλιος Οἰκουμενισμός ἐξαπλώνεται παντοῦ και το ὀρθόδοξο κριτήριο ἀμβλύνεται. Σε λίγο οἱ ἀνυποψίαστοι χριστιανοί μας θα πάθουν πλήρη σύγχυση και θά ἀποδέχονται τον Πάπα ὅπως και τον Πατριάρχη, και τους καρδινάλιους ὅπως και τους μητροπολίτες!