Προδότης ή σχιζοφρενής ο Βαρθολομαίος;;;;

Ο πολύς  Αυγουστίνος Μπέα διεκήρυξεν αδιστάκτως και εν αξιεπαίνω ειλικρινεία: «θα ήτο εν τη πράξει μία κακώς νοουμένη αγάπη προς την ενότητα και προς τους διϊσταμένους αδελφούς, εάν τις ήθελε να εγγεννήση εις αυτούς την ελπίδα, ότι δήθεν η Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία θα απήτει παρ΄ αυτών την αναγνώρισιν των «ουσιωδών Δογμάτων», ότι δήθεν θα παρητείτο επί παραδείγματι της υπ΄ αυτών αποδοχής των δογματικών διατάξεων της εν Τριδέντω Συνόδου ή ότι θα εδείκνυε κατανόησιν δι΄ επαναθεώρησιν του δόγματος περί πρωτείου ή περί αλαθήτου του Πάπα. Ό,τι η Εκκλησία άπαξ εξήγγειλεν ως πρότασιν Πίστεως, εξήγγειλεν αυτό υπό την συμπαράστασιν του Αγίου Πνεύματος, ως μίαν παρά του Θεού αποκαλυφθείσαν αλήθειαν, περί της οποίας κατ΄ ουδένα τρόπον έχει αύτη δικαίωμα να ενεργήση άλλως. Ο Κύριος ενεπιστεύθη εις αυτήν την διαφύλαξιν και ερμηνευτικήν ανάπτυξιν της αληθείας της Αποκαλύψεως, αλλά δεν έδωκεν εις αυτήν την εξουσίαν να μεταβάλη τι εις τας αληθείας ταύτας» (Ι. Καρμίρη, «η Β΄ εν Βατικανώ γενική Ρωμαιοκαθολική Σύνοδος…», σελ. 34). Είνε δυνατόν να μη κλαύση τις, όταν προς τας διακηρύξεις ταύτας των παπικών, τας άκρως πεπλανημένας μεν, αλλά πλήρεις συνεπείας, αντιπαραβάλη τας δηλώσεις ηγετών τινων της Ορθοδοξίας, αίτινες, αντί να τονίζωσιν αδιστάκτως την αλήθειαν της Πίστεως ημών και την μοναδικότητα αυτής, αποτελούσι πανάθλια κείμενα, υποτονικά, δειλά, άτολμα, αυτόχρημα μειοδοτικά;

Φώτης Κόντογλου :

«Ὅσοι ἀπομείναμε πιστοί στήν Παράδοση, ὅσοι δέν ἀρνηθήκαμε τό γάλα πού βυζάξαμε, ἀγωνιζόμαστε, ἄλλος ἐδῶ, ἄλλος ἐκεῖ καταπάνω στήν ψευτιά. Καταπάνω σ’ αὐτούς πού θέλουνε τήν Ἑλλάδα ἕνα κουφάρι χωρίς ψυχή, ἕνα λουλούδι χωρίς μυρωδιά». 

Η φτωχή μας ανάλυση της συνάντησης Πάπα-Βαρθολομαίου στα Ιεροσόλυμα:

Η επαναβεβαίωση των Παπικών ότι ένα κυρίως τους ενδιαφέρει. Το Πρωτείο και το Αλάθητο του Πάπα. Η ουνία επεκτείνεται να καλύψει όχι μόνο τον Χριστιανικό κόσμο, αλλά όλο τον πλανήτη. Όπως στον Χριστιανικό κόσμο έτσι και στον υπόλοιπο, κάθε θρησκεία κρατά τις «παραδόσεις» της, αλλά αναγνωρίζει και υποτάσσεται στην κοινή θρησκευτική πορεία της ανθρωπότητας κάτω από την μοναδική ηγεσία του Πρώτου και Αλάθητου Πάπα! Άλλωστε το έχουμε δει αυτό επανειλημμένως  να πραγματοποιείται στην Ασίζη.  Το κοινό Ποτήριο θα έλθει αφού θα έχει αμβλυνθεί τόσο πολύ η Πίστη, και συγχρόνως θα έχουν απέλθει στας αιωνίους μονάς και οι τελευταίοι χωριάτες αμόρφωτοι φανατικοί Ορθόδοξοι ταλιμπάνιδες. Δόξα στον μεγάλο «Γέροντα» Επιφάνιο Θεοδωρόπουλο στους δειλοκάρδιους Αγιορείτες Ηγούμενους και στους «Ορθόδοξους» Αρχιερείς που ακολουθούν την διδασκαλία του : «Υπομονή άχρι καιρού»….

Το «ζουμί» της όλης υπόθεσης:

…United in our intentions, and recalling the example, fifty years ago here in Jerusalem, of Pope Paul VI and Patriarch Athenagoras, we call upon all Christians, together with believers of every religious tradition and all people of good will, to recognize the urgency of the hour that compels us to seek the reconciliation and unity of the human family, while fully respecting legitimate differences, for the good of all humanity and of future generations.

 Ερμηνεία:

Ενωμένοι στις προθέσεις μας, και ενθυμούμενοι το παράδειγμα, πριν 50 ετών εδώ στα Ιεροσόλυμα, του Πάπα Παύλου του έκτου και του Πατριάρχη Αθηναγόρα, καλούμε όλους τους Χριστιανούς μαζί με τους πιστούς κάθε θρησκευτικής Παράδοσης και όλους τους ανθρώπους καλής θελήσεως, να αναγνωρίσουν την επιτακτική ανάγκη της ώρας που μας αναγκάζει να ζητήσουμε τον συμβιβασμό και την ένωση της παγκόσμιας (ανθρώπινης) οικογένειας, καθόν χρόνον σεβόμεθα πλήρως τις νόμιμες διαφορές, για το καλό της ανθρωπότητος και των μελλοντικών γενεών.

Κοινή Διακήρυξη Οικουμενικού Πατριάρχη και Πάπα Φραγκίσκου----Please find below the full text in English of the Common Declaration of Pope Francis and the Ecumenical Patriarch Bartholomew I:

1. Like our venerable predecessors Pope Paul VI and Ecumenical Patriarch Athenagoras who met here in Jerusalem fifty years ago, we too, Pope Francis and Ecumenical Patriarch Bartholomew, were determined to meet in the Holy Land “where our common Redeemer, Christ our Lord, lived, taught, died, rose again, and ascended into Heaven, whence he sent the Holy Spirit on the infant Church” (Common communiqué of Pope Paul VI and Patriarch Athenagoras, published after their meeting of 6 January 1964). Our meeting, another encounter of the Bishops of the Churches of Rome and Constantinople founded respectively by the two Brothers the Apostles Peter and Andrew, is a source of profound spiritual joy for us. It presents a providential occasion to reflect on the depth and the authenticity of our existing bonds, themselves the fruit of a grace-filled journey on which the Lord has guided us since that blessed day of fifty years ago.

SUNDAY OF THE BLIND MAN. (John 9:l-38)

By
His Eminence
Panteleimon Metropolitan of Antinoes

    Christ is risen! He is truly risen.

In today's Holy Gospel, as our Lord and Saviour Jesus Christ left the temple of Jerusalem, leaving behind the Jews who wanted to stone Him (John 8:59), He passed by a young "man who was blind from birth" (John 9:l).  

It is very difficult for anyone to describe the world of a blind man.  What can we say?  What words can we find to comfort him?  It is easy for us to find and say nice words, but have we actually considered the unlimited darkness within a blind man's life? 

The man was born blind.  He never saw the light of this world.  He never saw the faces of his beloved parents, relatives and friends.  He never admired the beauty of the fields.  He never could imagine the multitude of the colours of the flowers.  He never looked up to see the stars in heaven.  He was never moved by the light of the moon shining on the calm waters of Tiberias, the sea of Galilee.  He never saw the stream of waters of the river Jordan crossing and watering the land of Israel.  

Όποιον μνημονεύουμε με εκείνον κοινωνούμε και με όποιον κοινωνούμε τον μνημονεύουμε. Ολα τα άλλα είναι προφάσεις εν αμαρτίαις.

Έλεγε ο άγιος Αθανάσιος «Εάν ο επίσκοπος ή ο πρεσβύτερος, οι όντες οφθαλμοί της Εκκλησίας, κακώς αναστρέφωνται καί σκανδαλίζωσι τόν λαόν, χρή (=πρέπει) αυτούς εκβάλλεσθαι. Συμφέρον γάρ άνευ αυτών συναθροίζεσθαι εις ευκτήριον οίκον, ή μετ' αυτών εμβληθήναι, ως μετά Άννα και Καϊάφα, εις τήν γέενναν του πυρός» (Μ. Αθανασίου, ΒΕΠΕΣ, 33, 199) και "ων το φρόνημα αποστρεφόμεθα, τούτους από της κοινωνίας προσήκει(=αρμόζει) φεύγειν" (PG 26, 1188 Β).

Σχόλιο του αδελφού μας ιατρού Σωτήριου Ζουρίδη στο ιστολόγιο της "ΚΑΤΑΝΥΞΙΣ"

sotirio25 Μαΐου 2014 - 3:46 μ.μ.

Χριστός Ανέστη 
Τι "Τι να υποθέσει κανείς;" 
Δεν έχουμε υποθέσεις αλλά βεβαιότητες ! 
Ουδείς κωλύει τον πατριάρχη Βαρθολομαίο στο να μνημονεύει τον Πάπα και να είναι σε εκκλησιαστική κοινωνία και με αυτόν και με τους μονοφυσίτες και με άλλους αιρετικούς . 

Δεν θα πώ : H σιωπή μπορεί να ερμηνευθεί σαν αποδοχή ή συναίνεση κατά το «ο σιωπών δοκεί συναινείν». Θα πώ ότι από την στιγμή που τον μνημονεύουν ΕΧΟΥΝ ΕΥΘΥΝΗ. Είναι συνένοχοι.
Αυτοπροσδιορίζονται με την μνημόνευση του παπικού Βαρθολομαίου του αιρεσιάρχη του εχθρού του Θεού. Δεν στρουθοκαμηλίζουν απλά. Αντιδρούν όχι σαν λειτουργοί του Θεού όπως θα όφειλαν αλλά σαν στελέχη μιάς εγχώριας εταιρίας που εξαγοράζεται από την πολυεθνική. Ο Θεός για αυτούς τους χριστοκάπηλους είναι εμπόρευμα. Καπηλεύονται και τον τίτλο του επισκόπου, και την ιεροσύνη, και την μοναχική ακόμα και την χριστιανική ιδιότητα.  Χωρίς μόχθο πλουτίζουν πολιτευόμενοι χωρίς αρχές, χωρίς ήθος, χωρίς θυσία.

Δεν είναι "Αφωνότεροι ιχθύων", οι πλείστοι των ιεραρχών μας
ΟΛΟΙ Μνημονεύουν ! 
ΟΛΟΙ συνεχίζουν να μνημονεύουν τον Παπικό Βαρθολομαίο τον εχθρό του Θεού με σεντορεία φωνή.  Αρα είναι του ιδίου με αυτόν φυράματος.  Μαζί με αυτόν ΕΧΟΥΝ ΑΠΩΛΕΣΕΙ την Χριστιανική εκκλησιαστική τους ιδιότητα και έχουν αυτομολήσει στον Αντίχριστο . 

Και όχι μόνο αυτό ! Ανάμεσά τους θλιβερή φιγούρα η αρχιστρουθοκάμηλος του Πειραιά ! 
Ο Πειραιώς Σεραφείμ που ναι μεν μας λέει μεγάλες αλήθειες προσποιούμενος ότι ορθοδοξεί αλλά εθελοτυφλεί ΜΗ ΒΛΕΠΟΝΤΑΣ και στρουθοκαμιλίζει μη ΟΜΟΛΟΓΩΝΤΑΣ την μνημόνευση του Πάπα και τα κοινά μυστήρια με τους Παπικούς.

Λέει" ...Το τραγελαφικόν όμως για τους Ορθοδόξους οικουμενιστάς είναι ότι ενώ αποδίδουν τίτλους εκκλησιαστικότητας στους πρόδηλα κακοδόξους αιρετικούς δεν τολμούν, συνεπείς προς τις διακηρύξεις τους, την μαζί τους μυστηριακή διακοινωνία γιατί γνωρίζουν ότι απ’ εκείνης της στιγμής θα απωλέσουν άμεσα την εκκλησιαστική τους ιδιότητα."

Λές ψέματα Πειραιώς Σεραφείμ . Ασύστολα δημόσια και κατ επανάληψη τολμούν την μαζί τους μυστηριακή διακοινωνία και ΜΑΛΙΣΤΑ ΜΝΗΜΟΝΕΥΟΥΝ ΤΟΝ ΠΑΠΑ ως ΠΡΩΤΟ ως ΠΑΤΕΡΑ τους και ΠΟΙΜΕΝΑΡΧΗ τους .

Τράβα ΠΛΑΝΕ του Πειραιά σήμερα Κυριακή, 25 Μαΐου στην πόλη των Ιεροσολύμων 
να δείς την μυστηριακή διακοινωνία με τους Παπικούς.

Σατραπίσκε του Πειραιά. Αν « τα δύσκολα και τ' ανεκτίμητα εύγε», δεν τα προσφέρει η σατραπεία κι ο μονάρχης Αρταξέρξης, πόσο μάλλον τον έπαινο του Θεού δεν τον προσφέρει η αντίχριστη εσπερία της εγωπάθειας και τού ευδαιμονισμού. Η στενή πύλη δεν χωράει «άμφια και διαδήματα» της βασιλείας του κόσμου τούτου, ούτε προδοτικές φήμες και βλάσφημους πολυχρονισμούς στο Πάπα. Πολύ περισσότερο δεν χωράει Μήδες σατράπες και σατραπίσκους μηδίζοντες.

Σατραπίσκε του Πειραιά το τραγελαφικόν για τους Ορθοδόξους ΑΝΤΙοικουμενιστάς είναι ότι αποδίδουν τίτλους εκκλησιαστικότητας στους πρόδηλα κακοδόξους αιρετικούς του ΠΑΠΙΚΟΥ ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΥ και δεν τολμούν, συνεπείς προς τις διακηρύξεις τους, την ΔΙΑΚΟΠΗ της μαζί τους μυστηριακής διακοινωνίας  ΑΝ ΚΑΙ γνωρίζουν ότι απ’ τη στιγμή που μνημονεύουν τον Παπικό Βαρθολομαίο τον αιρεσιάρχη τον εχθρό του Θεού ΕΧΟΥΝ ΑΠΩΛΕΣΕΙ την Χριστιανική εκκλησιαστική τους ιδιότητα και έχουν αυτομολήσει στον Αντίχριστο . 
Όποιος δεν αποτειχίζεται αλλά μένει ενωμένος με τον Παπικό Βαρθολομαίο τον αιρεσιάρχη τον εχθρό του Θεού ΜΕΤΕΧΕΙ των έργων του των πονηρών. ΕΙΝΑΙ ΜΑΖΙ με αυτόν σε ότι κάνει ΜΑΖΙ με αυτόν υποδέχεται και μνημονεύει τον πάπα τον ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟ . 

Όλοι όσοι μνημονεύετε τον Αρχιαιρεσιάρχη Βαρθολομαίο και μένετε ενωμένοι μαζί του δεν αναλογίζεσθε, ότι στο πρόσωπο αυτού του Λυκοποιμένα, μνημονεύετε τον ίδιο τον Πάπα τον Αντίχριστο και ενώνεστε με αυτόν ;


Σωτήριος Ζουρίδης

O αείμνηστος Καθηγητής Ιωάννης Κορναράκης : Θλιβερά διαπίστωσις.

Ύστερα από τόσα χρόνια φαίνεται καθαρά ότι σκοπός της αντιοικουμενιστικής προσπάθειας Κληρικών και Μοναχών είναι η καθησύχαση των πιστών, για την συνεχή ισχυροποίηση της οικουμενιστικής λαίλαπας στον χώρο της Ορθοδόξου Εκκλησίας, και  η υπόσχεση ότι εγγυόνται την προστασία της Εκκλησίας από τις καταστροφικές, γι’ αυτήν, συνέπειες της οικουμενιστικής δραστηριότητος των Ορθοδόξων ταγών της. Όμως οι βαρείς λύκοι, των αιρέσεων, και, μάλιστα, της λοιμώδους νόσου της οικουμενιστικής παναιρέσεως, δεν εξορκίζονται με έναν χαρτοπόλεμο αντιαιρετικών κειμένων -ανιαρό και ανίερο-, ο οποίος χαρτοπόλεμος, κάθε φορά, πληροφορεί το ποίμνιο, απλώς, τι είναι η αίρεσις και ποια καταστροφικά αποτελέσματα προκαλεί στην ζωή της Εκκλησίας! 

Μέχρι σήμερα, έχει κυκλοφορήσει μεγάλος αριθμός τέτοιων κειμένων, από την ηγουμενική διοίκηση του Αγίου Όρους, από γνωστή ομάδα κληρικών και μοναχών, αλλά και από άλλες αντιοικουμενιστικές προσπάθειες. Έχει χυθεί πολύ μελάνι και έχει ξοδευθεί πολύ χαρτί, για τα ίδια θέματα, το ίδιο μοτίβο, το δήθεν «μαχητικό», χωρίς κανένα ουσιαστικό αποτέλεσμα εις βάρος των εκκλησιαστικών οικουμενιστών. Ο Οικουμενισμός προχωρεί στον χώρο της Εκκλησίας και συνεχώς ισχυροποιείται, επειδή ακριβώς δεν θίγονται οι ορθόδοξοι οικουμενιστές, αφού δεν αποκαλύπτονται τα ονόματά τους.
Γι’ αυτό και δεν ανησυχούν και είναι σίγουροι ότι θα κερδίσουν τους στόχους τους, χάρη στη αντιοικουμενιστική ανημποριά να αγωνισθεί θεοφιλώς με το πνεύμα της θυσιαστικής σταυρώσιμης μαρτυρίας. Ο αντιοικουμενιστικός αυτός αγώνας δεν γίνεται με τούς όρους και τις απαιτήσεις του Ταμείου των Ιερών Κανόνων της Εκκλησίας, αλλά και της αγιοπνευματικής πατερικής παραδόσεως του μαρτυρίου αίματος και ψυχής, με το οποίο, και μόνον, οι θείοι Πατέρες, ως δούλοι γνησιώτατοι Χριστού, «όλην συλλεξάμενοι ποιμαντικήν επιστήμην και θυμόν ιερόν κινήσαντες, τους βαρείς εξεδίωξαν και λοιμώδεις λύκους των αιρέσεων, εκσφενδονήσαντες αυτούς, με την σφενδόνα του πνεύματος, έξω του της Εκκλησίας πληρώματος», κατά τον υμνογράφον της Εκκλησίας! Δυστυχώς η αντιοικουμενιστική προσπάθεια περιορίζεται στα όρια της ασφαλείας, ώστε να μείνουν ανέγγιχτοι από συνέπειες δυσάρεστες οι εις αυτήν μετέχοντες….

Μωραίνει Κύριος όν βούλεται απολέσαι. εντός εκτός κι επί τ' αυτά....

Γιατί οι Επίσκοποί μας είναι δειλοί;

Γιατί οι διεφθαρμένοι και με «κουσούρια» ιερείς αντί για καθαίρεση καταλαμβάνουν Επισκοπικά και Πατριαρχικά αξιώματα;
Γιατί οι φύλακες της Ορθοδόξου Πίστεως γίνονται προδότες, παραδίδουν τα οχυρά της Πίστεως για ένα ξεροκόματο στον Πάπα και στην παγκοσμιοποίηση;
Πως μπήκε τόση σαβούρα στην Εκκλησία; 

Ο επίσκοπος Φλωρίνης π. Αυγουστίνος Καντιώτης στις 3—5—1964, μιλώντας για τις σκοτεινές δυνάμεις που προχώρησαν και μέσα στην Εκκλησία έλεγε· 
«…. Επολέμησα την μασονία που έχει θρονιάσει και μέσα στα πατριαρχεία…» 

Η εξαπάτηση των πιστών (Συνεχίζεται).

Την παραθεώρησιν των Ιερών Κανόνων των εκφραζόντων την Ορθόδοξον Εκκλησιολογίαν και εμποδιζόντων τας προς τους παπικούς παραχωρήσεις συνέστησεν εκθύμως και ο πάπας κατά την επίσκεψίν του εις τον Πατριαρχικόν Ναόν του Φαναρίου:
«Δεν πρέπει να φοβούμεθα να αναθεωρήσωμεν, εκατέρωθεν και εν συσκέψει μετʼ αλλήλων, τας κανονικάς εκείνας διατάξεις, αι οποίαι καθιερώθησαν εις καιρούς κατά τους οποίους η συνείδησις της κοινωνίας ημών -
στενής ήδη, καίπερ εισέτι ατελούς –ήτο ακόμη εσκοτισμένη, διατάξεις αι οποίαι ίσως δεν ανταποκρίνονται πλέον προς τα αποτελέσματα του διαλόγου της αγάπης και προς τας διʼ αυτών δημιουργηθείσας δυνατότητας. Είναι σημαντική δια τους πιστούς εκατέρωθεν, η συνειδητοποίησις της επιτευχθείσης προόδου, θα ήτο δε ευκταίον όπως οι υπεύθυνοι του διαλόγου φροντίσουν να εξαγάγουν τα πορίσματα της μελλοντικής προόδου δια την ζωήν των πιστών»

Είναι χαρακτηριστικόν ότι ο τοιαύτα συνιστών Πάπας εν τη ιδία ομιλία του όχι μόνον ουδεμίαν ποιείται παραχώρησιν εις το Κανονικόν Δίκαιον του παπικού θεσμού, αλλά και απροκαλύπτως και χωρίς εντροπήν ή δισταγμόν διακηρύττει εν τω πανσέπτω Κέντρω της Ορθοδοξίας την εμμονήν του εις τα προκαλέσαντα το σχίσμα αντιχριστιανικά «δόγματα» του πρωτείου και του αλαθήτου, τα υπʼ αυτών θεμελιούμενα εις το δήθεν πρωτείον του Απ. Πέτρου: «Ο Πέτρος, ο αδελφός του Ανδρέου, είναι ο κορυφαίος των Αποστόλων. Χάρις εις την έμπνευσιν του Πατρός, ανεγνώρισε πλήρως τον Χριστόν, τον Υιόν του Θεού του ζώντος, εν τω προσώπω του Ιησού ( πρβλ. Ματθ. 16,16), ένεκα της πίστεως αυτού ταύτης έλαβε το όνομα Πέτρος ίνα η Εκκλησία στηριχθή επί τη Πέτρα ταύτη ( πρβλ. Ματθ. 16, 1). Αντιθέτως εις αυτόν ανετέθη η διασφάλισις της αρμονίας του αποστολικού κηρύγματος. Αδελφός μεταξύ αδελφών, έλαβεν αποστολήν να τους στηρίξη εν τη πίστει (Ιούδα 3).Εν τω πνεύματι τούτω και εμπνεόμενος από τα αισθήματα ταύτα ο διάδοχος του Πέτρου ηθέλησε, κατά την ημέραν ταύτην, να επισκεφθή την Εκκλησίαν, ήτις έχει ως πάτρωνα τον άγιον Ανδρέαν…»

Π. Θεόδωρος Ζήσης - Ερμηνευτικά σχόλια στην Κυριακή της Σαμαρείτιδος κατά τον Άγιο Ιωάννη τον Χρυσόστομο.

http://www.impantokratoros.gr & http://katanixis.blogspot.gr

ΕΞ ΕΣΠΕΡΙΑΣ Ο ΚΙΝΔΥΝΟΣ

Ανέγνωσα εις τον «Τύπον» τας απαντήσεις εις τα τρία άρθρα του Καθηγητού κ. Αλιβιζάτου. Ησθάνθην ικανοποίησιν και ανακούφισιν, διότι ητοίμαζα απάντησιν. Δυστυχώς δεν είναι η εξαίρεσις ο κ. Καθηγητής φρονών τόσον φιλελεύθερα. Το σύνολον σχεδόν των καθηγητών των δύο δυσμοίρων Θεολογικών Σχολών των Πανεπιστημίων μας έτσι φρονούν. Όλαι αι επί μέρους επιστήμαι έχουν κάποιαν συνέπειαν. Οι θεραπεύοντες τας διαφόρους επιστήμας μεταβαίνουν εις Ευρώπην και Αμερικήν δια την καλυτέραν συγκρότησίν των και καλώς ποιούν. Αλλ’ οι Θεολόγοι μας τι θέλουν εις τα Καθολικά και Προτεσταντικά Πανεπιστήμια; Τι θα μάθουν εις αυτά οι Ορθόδοξοι Καθηγηταί; Ιδού αι συνέπειαι της ασυνεπείας. Συνήθως λέγουν ότι μανθάνουν τας θεολογίας των Προτεσταντών και των Καθολικών ως και τον τρόπον σκέψεως, δια να δύνανται να γνωρίζουν σαφέστερον τας διαφοράς μας. Και εντεύθεν να αγαπούν περισσότερον την Ορθοδοξίαν και να την προστατεύουν. Δυστυχώς, όμως, δεν συμβαίνει αυτό. Ίσως η πρόθεσις να είναι καλή. Και είναι καλή. Αλλά δεν δύναται η πρόθεσις να γίνη πραγματικότης. Διότι εισέρχονται εις κλίματα επικίνδυνα χωρίς τα απαραίτητα μέσα αυτοπροστασίας. Πώς να προστατεύση ένας «καθηγητάκος» 22-25 ετών τον εαυτόν του, από τας ισχυράς επιδράσεις της Ρωμαιοκαθολικής και Προτεσταντικής Θεολογίας, όταν, εστερημένος ορθοδόξων κριτηρίων, ευρίσκεται μέσα εις την γοητεύουσαν ατμόσφαιραν του Δυτικού ρασιοναλισμού; Με ποία μέσα να αντιδράση ενώπιον της θαμβούσης ψευδοσοφίας των Ευρωπαίων το χθεσινόν, κομπλεξικόν δια την καταγωγήν του, χωριατόπουλον, που οιστρηλατημένον από το όνειρον να γίνη μέγας Θεολόγος, με γλώσσες και ευρωπαϊκήν σκέψιν, ρουφά ευχαρίστως ό,τι του σερβίρει η Κίρκη της λογοκρατουμένης Θεολογίας;

Ο Όσιος Νήφων και οι Αγγελοι

http://agiooros.org/viewtopic.php?f=69&t=9542

Πατριαρχείο Μόσχας: Ο Βαρθολομαίος δεν έχει εξουσιοδότηση από τις άλλες Ορθόδοξες Εκκλησίες να συναντήσει τον Πάπα. Ενεργεί ως Πατριάρχης της Εκκλησίας του.

(RISU) - The chief foreign spokesman of the Russian Orthodox Church has expressed some misgivings that Patriarch Bartholomew of Constantinople will be meeting Pope Francis during the Pontiff’s visit to the Holy Land.

Metropolitan Hilarion said that because Patriarch Bartholomew had not consulted with other Orthodox leaders before scheduling his meeting with the Pope, he would be acting on his own behalf, not as a representative of the world’s Orthodox faithful. Although the Patriarch of Constantinople is traditionally recognized as the “first among equals” in the Orthodox hierarchy, the Russian Orthodox argues that he exercises that primacy only when other Orthodox patriarchs explicitly authorize him to do so. In the absence of such a mandate, Metropolitan Hilarion said, Patriarch Bartholomew will be representing only his own particular church, the Patriarchate of Constantinople.

Greek orthodox easter -the Sunday of the Resurrection-

O Συναξαριστής της ημέρας.

Κυριακή, 25 Μαΐου 2014

ΤΟΥ ΤΥΦΛΟΥ. Τρίτη εύρεσις της τιμίας κεφαλής του Προδρόμου, Ολβιανού οσίου, Κελεστίνου μάρτυρος.

Τὸ εὐαγγέλιο τῆς Κυριακῆς του Τυφλοῦ, ἀποτελεῖ μία ἀδιάψευστη ἀπόδειξη ὅτι ὁ Χριστὸς δὲν ἦταν μόνο τέλειος ἄνθρωπος ἀλλὰ καὶ τέλειος Θεός.

Ὅπως διαβάζουμε στὸ Κατὰ Ἰωάννη Εὐαγγέλιον (κεφ. θ, 1 – 38), ὁ Χριστός, περνώντας μέσα ἀπὸ τὴν Ἱερουσαλήμ, συναντάει ἕναν ἐκ γενετῆς τυφλό. Ὁ Κύριος, ἔκανε πυλό, ἀφοῦ ἔφτυσε στὸ χῶμα, τοῦ ἄλειψε τὰ μάτια καὶ τὸν ἔστειλε στὴν κολυμβήθρα τοῦ Σιλωάμ. Ὁ τρόπος αὐτὸς θεραπείας, μᾶς ὑπενθυμίζει τὸν τρόπο ποὺ ὁ Θεὸς δημιούργησε τὸν ἄνθρωπο, πλάθοντάς τον. Ὁ Θεὸς στὴν Παλαιὰ Διαθήκη, πλάθει τὸν ἄνθρωπο ἀπὸ χῶμα, τώρα ὁ Χριστός, πλάθει τὰ μάτια τοῦ ἐκ γενετῆς τυφλοῦ πάλι ἀπὸ χῶμα. Ὁ ἴδιος Θεός! Δοκιμάζει τὴν πίστη τοῦ τυφλοῦ καὶ τὸν στέλνει στὴν κολυμβήθρα τοῦ Σιλωάμ. Σέβεται τὴν ἐλευθερία τοῦ ἀνθρώπου, καὶ ζητάει τὴ δική του ἑκούσια καὶ ἐλεύθερη συμμετοχή του στὸ θαῦμα. Ὁ τυφλὸς ὅμως μὲ πίστη, ὑπακούει στὴν ἐντολὴ τοῦ Θεοῦ, πηγαίνει καὶ πλένεται καὶ ἐπιστρέφει βλέποντας.

Διακοπή μνημοσύνου

«Καιρός τω παντί πράγματι» (Εκκλη.3: 1).

Και νυν, καιρός θρήνου, καιρός ομολογίας, καιρός αποφάσεως σωτηρίας.

«Συντετέλεσται» (1 Βασ. 20: 33) ήδη η πτώσις εν τη πίστει του Πατριάρχου Βαρθολομαίου και τω συν αυτώ Πατριαρχών, Αρχιεπισκόπων, Επισκόπων, Αγιορειτών και των κοινωνούντων αυτοίς κληρικών και λαϊκών. Κλαύσατε και αναγγείλατε: Πέπτωκε Βαρθολομαίος και οι συν αυτώ, και διαθέσει και φρονήματι και λόγω και πράξει. Ηθέτησαν, οι δυστυχείς και θεοπαράδοτα δόγματα και θείους νόμους και αγίους Πατέρας και ιεράν Παράδοσιν και Ορθόδοξον Εκκλησίαν, και γενικώς την πίστιν της Ορθοδοξίας. Ωμολόγησαν την μετά της παπικής αιρέσεως ένωσιν και την εν τη Οικουμενιστική παναιρέσει του Π.Σ.Ε. τοιαύτην, «δημοσία… γυμνή τη κεφαλή επ΄ Εκκλησίας» (ΙΕ΄ Κανών ΑΒ Συνόδου), και παραμένουν γηθοσύνως αμετανόητοι.  Καιρός του ποιήσαι το θέλημα Κυρίου, ως τούτο ορίζεται δια του ΛΑ΄ Κανόνος των Αγίων Αποστόλων και του ΙΕ΄ Κανόνος της Πρωτοδευτέρας Συνόδου, περί χωρισμού και διακοπής του μνημοσύνου του πεπτωκότος Επισκόπου.

«Σώζων σώζε την σεαυτού ψυχήν», είναι και νυν η φωνή του ουρανού προς πάντα Ορθόδοξον (Γεν. 19:17).

Ὁ Πατριάρχης Βαρθολομαῖος, ἐάν δέν εἶναι Καρδινάλιος καρδίας τοῦ Πάπα, εἶναι Οὐνίτης!

Τήν ἐποχή μας τήν κατέστησαν ἐποχή τῶν προδρόμων τοῦ Ἀντιχρίστου πρωτίστως ὄχι οἱ πολιτικοί, οὔτε οἱ κοσμικοί ἄνθρωποι, ἀλλά οἱ ἐξωμότες ρασοφόροι πού κατέλαβαν τούς ἐπισκοπικούς καί ἡγουμενικούς θρόνους καί ἐνεργοῦν τήν προδοσία!

Μᾶς εἶναι πλέον ἀδιάφορο πῶς θά χαρακτηρίσουν τόν λόγο μας. Ἐάν θά τόν κρίνουν ὑπερβολικό, ἤ φανατικό, ἤ ἀβάσιμο ἤ καί συκοφαντικό ἀκόμη. Ἐδῶ τά ἔργα τοῦ διαβόλου τοῦ Οἰκουμενισμοῦ βοοῦν! Οἱ ἴδιοι οἱ πρωταγωνιστές τῆς προδοσίας αὐτο-συστήνονται με τούς λόγους καί τίς πράξεις των. Δυστυχῶς, δέν εἶναι ψέμμα, οὔτε ὅτι, κατά τήν ὁμολογία τοῦ ἰδίου τοῦ Ἀθηναγόρου, οὗτος εἶχε «λειτουργήσει» - ὀρθόδοξος κληρικός ὤν - καί ὡς ραββίνος σέ Συναγωγή  (!) πρός ἐξυπηρέτηση τῶν πιστῶν τῆς Ἰουδαϊκῆς θρησκείας, οὔτε ὅτι ὁ διάδοχός του στήν ἁλυσίδα τῶν οἰκουμενιστῶν Πατριαρχῶν Κων/λεως κ. Βαρθολομαῖος δημοσίως ἀναγνωρίζει χάρη, ἁγιότητα, μυστήρια καί ἅρα σωτηρία στόν ἀμετανόητο Παπισμό!

Οὕτε τό σκόπιμο προπέτασμα τῶν συστηματικῶν ἁγιοποιήσεων μεγάλων γιά τόν εὐλαβή λαό γερόντων καί ἀσκητῶν μπορεῖ νά καλύψει τά σχέδια τοῦ Φαναρίου καί νά παραπλανήσει τούς ἔχοντες νοῦν καί λογικήν ἁπλή πιστούς.

Ἐάν ὑπῆρχε ζωντανή ὀρθοδοξία καί συνέπεια δέν θά ἐζητεῖτο κἄν ἀπό τόν σημερινό Πατριάρχη καί τήν Σύνοδό του καμμία ἀναγνώριση, τή στιγμή πού ὁ ἴδιος ἀντί τῆς Ὀρθοδοξίας ἀναγνωρίζει τίς αἱρέσεις καί ἀντί τῆς Πίστεως τῶν Πατέρων ὁμολογεῖ, ἔργῳ καί λόγῳ, τήν παναίρεση τοῦ ἀντιχρίστου Οἰκουμενισμοῦ!

Ἡ Ὀρθοδοξία ἑάλω! Ὁ ἐχθρός εἶναι intra muros (ἐντός τῶν τειχῶν) καί δέν τόν συγκρατοῦν μεμονωμένες διαμαρτυρίες καί δή γενόμενες ἐν κοινωνίᾳ μετά τῶν ἀποστατῶν!

Ὁ Πατριάρχης Βαρθολομαῖος, ἐάν δέν εἶναι Καρδινάλιος καρδίας τοῦ Πάπα, εἶναι Οὐνίτης! Εἶναι ἀποδεδειγμένα καί μεμαρτυρημένως ὁπαδός, θιασώτης καί πρωτεργάτης τῆς τελευταίας μεγάλης αἱρέσεως τῶν ἐσχάτων χρόνων, τῆς παναιρέσεως τοῦ Οικουμενισμού!

Ἀλλά καί ὅσοι θεωρούμενοι παραδοσιακοί, ἐνῶ κινδυνεύει ἡ Πίστη, ἤ μάλλον ἐνῶ ἀπειλεῖται μέ πλήρη μεταστοιχείωση ἡ Ὀρθοδοξία,«ἄδουν», καθησυχάζοντας τούς πιστούς, ἄσματα περί διακρίσεως, ἡσυχίας καί ὑπακοῆς στούς ἀνωτέρους των, αὐτοί ἐξυπηρετοῦν τόν ἐχθρό καί ἑκουσίως ἀφήνουν ἀνεμπόδιστη τήν ὁδό τῆς ἁπωλείας στούς ὁπαδούς των!

Γιά τούς ἀληθινά εὐσεβεῖς ὁ καιρός αὐτός εἷναι προφανῶς καιρός μάχης, ἀγῶνος καί Ὁμολογίας! Ἡ σιωπή σημαίνει αὐτόχρημα ΠΡΟΔΟΣΙΑ! Ἡ ἀνοχή, ἐπίσης! 

Ὄντως τό βδέλυγμα τῆς ἐρημώσεως ἐστώς ἐν τόπω ἁγίῳ!

Σήμερα (25 Μαΐου) στά Ἱεροσόλυμα – καί ἐνῶ ἡ Ἑλλάδα ζεῖ στόν πυρετό τῶν Εὐρωεκλογῶν πού διενεργοῦνται αὐτή τήν ἡμέρα καί κατά τίς ὁποῖες διακυβεύεται μία ἄλλη προδοσία, αὐτή τῆς Πατρίδος μας- πενήντα χρόνια μετά, ἑορτάζεται ἐκεῖνο τό ἀποτρόπαιο γεγονός. Καί ὄχι ἁπλά ἐορτάζεται, ἀλλά ἀνανεώνεται! Καί ἔτσι ἐπαναλαμβάνεται ἡ ἴδια προδοσία! Ὁ Οἰκουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαῖος, μάλιστα κατόπιν ἰδικῆς του προτάσεως πού ἔγινε ἀσμένως ἀποδεκτή ἀπό τόν νέο Πάπα τῆς παλαιᾶς Ρώμης, συναντᾶται στά Ἱεροσόλυμα μέ τόν περιβόητο Φραγκίσκο σέ ἀνάμνηση ἐκείνου τοῦ γεγονότος. Ἀποκορύφωμα θά εἶναι, κατά τό δημοσιευθέν πρόγραμμα, ἡ συμπροσευχή τῶν δύο ἡγετῶν καί ὄχι μόνον ἐνδεχομένως, ἐντός τοῦ πανιέρου Ναοῦ τῆς  Ἀναστάσεως και ἔμπροσθεν τοῦ Παναγίου Τάφου! Ὄντως τό βδέλυγμα τῆς ἐρημώσεως ἐστώς ἐν τόπω ἁγίῳ!

Ὀ δεδηλωμένος σκοπός τους εἶναι ἡ ἕνωση! Δηλαδή, γιά νά μή κοροϊδευόμαστε, ἡ προδοσία!

Σήμερα, ὅμως, ποιός ἀντιδρᾶ; Ποιός διαμαρτύρεται; Σχεδόν, κανείς! Καί αὐτό συμβαίνει διότι ὁ ἐξωμότης Βαρθολομαῖος, μαζί μέ ὅλο τό συνάφι του κατόρθωσαν, συνεργείᾳ τοῦ πονηροῦ, νά βασιλεύει παντοῦ ἡ ἀδιαφορία, ὁ φόβος καί ἡ πλάνη! Καί ἐπιπλέον νά ἰσχύει γιά τούς περισσοτέρους τό φαινόμενο τοῦ Μιθριδατισμοῦ! Ἡ ἐξοικείωση δηλαδή μέ τό δηλητήριο τῆς ἀποστασίας, λόγῳ τῶν ὀλίγον κατ’ ὀλίγον λαμβανομένων δόσεών του! Λίγο-λίγο καί σιγά-σιγά, ἐμπρός-πίσω μέ δηλώσεις καί ἀνασκευές, μέ ἀποκαλύψεις καί δικαιολογίες γιά ἀφελεῖς καί ἀσχέτους, ἐκεῖνο πού σέ ἄλλες ἐποχές θά προκαλοῦσε στούς ὀρθοδόξους ὅπου γῆς ἱερή ἀγανάκτηση καί ἐπανάσταση μέχρι μαρτυρίου καί αἱματοχυσίας, κατορθώθηκε σήμερα νά περνᾶ «ἀβρόχοις ποσί»!

Καί ἀναριωτιέται κανείς τί ἀπομένει γιά νά διαλυθεῖ τό πᾶν; Τί κάνουν οἱ ταχθέντες ὡς σκοποί καί φύλακες τῆς Ὀρθοδοξίας Ποιμένες καί Θεολόγοι;

Σήμερα, τῆ ἐνόχῳ ἀνοχῆ καί θεομισήτω σιωπῆ τῶν ἀνωτέρω, ἡ Ὁμολογία τῆς Πίστεως ἀργεῖ. Ἀργεῖ το Εὐαγγέλιον! Οἱ Ἅγιοι Μάρτυρες καί Ὁμολογητές τῶν Συναξαρίων τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ φαντάζουν ἀλλόκοτες προσωπικότητες γιά τούς συγχρόνους ὀρθοδόξους! Ὑποσυνειδήτως ὅλοι αὐτοί πλέον ἐκλαμβάνονται ὡς μουσειακό εἶδος παλαιῶν ἐποχῶν, δημιούργημα ἀφελῶν καί περιττῶν ἀντιλήψεων! Ἡ σχετική διδασκαλία τῶν Ἁγίων Πατέρων κατά τῶν αἱρέσεων φαντάζει «κατανοητή» μόνον ὑπό τίς εἰδικές συνθῆκες ἐκείνου τοῦ καιροῦ καί δέν νοεῖται νά τίθεται θέμα ἐφαρμογῆς της στή σύγχρονη ἐποχή!

Η ΠΡΟΔΟΣΙΑ ΤΗΣ ΣΙΩΠΗΣ!--- Ὥρες μεγάλης εὐθύνης γιά τούς ορθοδόξους!

http://krufo-sxoleio.blogspot.ca/

Η ΠΡΟΔΟΣΙΑ ΤΗΣ ΣΙΩΠΗΣ!

ὑπό κ. Δημητρίου  Ἰω. Κάτσουρα*

Θεολόγου-Τραπεζικοῦ,

Ὅσο δέν ὑπάρχει Εὐαγγέλιο χωρίς κήρυγμα μετανοίας, ἄλλο τόσοδέν μπορεῖ νά ὑπάρχει καί  Ὀρθοδοξία χωρίς ὁμολογία! Μετάνοια ἐκήρυξε ὁ Πρόδρομος τοῦ Χριστοῦ Ἰωάννης, «μετανοεῖτε» ἐκήρυξε και ὁ ἴδιος ὁ Χριστός! Αὐτή εἶναι ἡ σφραγίδα γνησιότητος τοῦ Εὐαγγελικοῦ κηρύγματος!

Ὁμολογία τῆς Πίστεως εἰς Αὐτόν ἐζήτησε ὁ Χριστός, ὁμολογία ἐκήρυξαν και οἱ  Ἅγιοι Πατέρες, θεωροῦντες τή σιωπή, μάλιστα ἐν καιρῶ κινδυνευούσης Πίστεως, ὡς προδοσία! Αὐτή εἶναι ἡ σφραγίδα γνησιότητος τῆς Ὀρθοδοξίας καί τό χαρακτηριστικό γνώρισμα τῶν ὀρθοδόξων, μαζί βεβαίως μέ τήν ἐφαρμογή τῶν προσταγμάτων της.

Τό 1964 ἐπρόδωσε τήν Ὀρθοδοξία ὁ ἀποδεδειγμένα μασῶνος Πατριάρχης Κων/λεως Ἀθηναγόρας συμφωνήσας καί συνεργήσας μετά τοῦ αἱρετικοῦ Πάπα τῆς παλαιᾶς Ρώμης Παύλου τήν ἄρση τῶν ἀναθεμάτων τοῦ 1054 ἤ μᾶλλον ὀρθότερα τήν ἄρση τῆς ἀκοινωνησίας Ὀρθοδοξίας καί Παπισμοῦ, χωρίς βεβαίως νά ἔχει προηγουμένως ἀποκηρύξει και ἐγκαταλείψει τίς πλάνες καί αἱρέσεις του ὁ τελευταῖος!

Τότε, ὁ Πατριάρχης Ἀθηναγόρας κατέστη (ἤδη ἦταν λόγῳ τῶν συγκρητιστικῶν φρονημάτων του, ἀλλά ἔγινε καί ἐπισήμως) ἀντίχριστος! Ὁ Χριστός κηρύττει ὅτι δέν μπορεῖ να ὑπάρξει κοινωνία τοῦ σκότους μέ τό φῶς. Ὁ Ἀθηναγόρας ἐκήρυξε ὅτι μπορεῖ νά ὑπάρξει κοινωνία τοῦ σκότους (ψεῦδος τοῦ Παπισμοῦ) μέ τό φῶς (ἀλήθεια τῆς Ὀρθοδοξίας)! Αὐτό βεβαίως εἶναι μία μεγάλη ἀπάτη!

Τά ὄργανα τοῦ Οικουμενισμού.

Τότε ἔγινε μεγάλος θόρυβος γιά ἐκείνη τήν προδοσία πού ἔλαβε χώρα στά Ἱεροσόλυμα. Καί δικαίως! Δέν εἶναι, οὔτε ἦταν,  λίγο, ἕνας μασῶνος Οἰκουμενικός Πατριάρχης νά ἐξισώνει τήν ὑποτίθεται μητέρα του Ὀρθόδοξο Ἐκκλησία μέ τίς, κατά τήν Πατερική διδασκαλία, πόρνες αἱρέσεις καί νά κηρύττει τήν ἰσοτιμία τους, δῆθεν χάριν ἐφαρμογῆς ἐντολῆς τοῦ Χριστοῦ περί ἑνώσεως!

Τό ἔγκλημα τοῦ Ἀθηναγόρα δέν ἐντοπίζεται ἁπλῶς στά κείμενά πού ὑπεγράφησαν, τά ὁποῖα εἶναι, οὕτως ἤ ἄλλως, κατάπτυστα. Εἶναι δέ ἀποπροσανατολιστικό τό νά προκαλοῦνται διαμάχες περί τῶν ἑκάστοτε οἰκουμενιστικῶν κειμένων, τά ὁποῖα ἐπιστεγάζουν τίς ἐνέργειες τῶν διαφόρων ἑνωτικῶν ἤ μᾶλλον οὐνιτῶν τῆς Ὀρθοδοξίας. Τό οὐσιαστικό ἔγκλημα εἶναι τό μεταδιδόμενο καί ἐκπεμπόμενο μήνυμα τῆς πράξεως, ἐν προκειμένῳ τοῦ κακῆ τῆ μνήμη Ἀθηναγόρου, τό ὁποῖο σέ τελική ἀνάλυση σηματοδοτεῖ τήν πλήρη περιφρόνηση τῆς ἰδίας τῆς Ἀληθείας. Αὐτό, ὄμως,συνιστᾶ στή γλῶσσα τῶν Ἁγίων Πατέρων: ΑΘΕΪΑ!!!

Τότε, τό 1964-1965, ἀρκετοί Κληρικοί, μοναχοί, λόγιοι καί μή, καί Θεολόγοι και ὄχι μόνον, ἔγραψαν καί κατακεραύνωσαν τήν προδοσία τοῦ Πατριάρχη. Κάποιοι μάλιστα προχώρησαν σέ οὐσιαστικές κανονικές ἀντιδράσεις. Τό Ἄγιον Ὄρος σείσθηκε συθέμελα. Ἀρκετές κυρίαρχες Μονές του (ὀκτώ τον ἀριθμό) διέκοψαν τό μνημόσυνο τοῦ Πατριάρχου.Ἀκόμη, ὅσοι θέλουν νά προσδιορίζονται ὡς ὀρθόδοξοι ἀποκαλοῦν καί θεωροῦν τόν Πατριάρχη Ἀθηναγόρα προδότη, ἐνῶ μόνον οἱ ὁπαδοί τῶν θεωριῶν καί ὀμόφρονές του, ὅπως ὁ διάδοχός του σημερινός Πατριάρχης, Φαναριῶτες τόν ἀποκαλοῦν μέγα καί ὁραματιστή!

Σήμερα (25 Μαΐου) στά Ἱεροσόλυμα – καί ἐνῶ ἡ Ἑλλάδα ζεῖ στόν πυρετό τῶν Εὐρωεκλογῶν πού διενεργοῦνται αὐτή τήν ἡμέρα καί κατά τίς ὁποῖες διακυβεύεται μία ἄλλη προδοσία, αὐτή τῆς Πατρίδος μας- πενήντα χρόνια μετά, ἑορτάζεται ἐκεῖνο τό ἀποτρόπαιο γεγονός. Καί ὄχι ἁπλά ἐορτάζεται, ἀλλά ἀνανεώνεται! Καί ἔτσι ἐπαναλαμβάνεται ἡ ἴδια προδοσία! Ὁ Οἰκουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαῖος, μάλιστα κατόπιν ἰδικῆς του προτάσεως πού ἔγινε ἀσμένως ἀποδεκτή ἀπό τόν νέο Πάπα τῆς παλαιᾶς Ρώμης, συναντᾶται στά Ἱεροσόλυμα μέ τόν περιβόητο Φραγκίσκο σέ ἀνάμνηση ἐκείνου τοῦ γεγονότος. Ἀποκορύφωμα θά εἶναι, κατά τό δημοσιευθέν πρόγραμμα, ἡ συμπροσευχή τῶν δύο ἡγετῶν καί ὄχι μόνον ἐνδεχομένως, ἐντός τοῦ πανιέρου Ναοῦ τῆς  Ἀναστάσεως και ἔμπροσθεν τοῦ Παναγίου Τάφου! Ὄντως τό βδέλυγμα τῆς ἐρημώσεως ἐστώς ἐν τόπω ἁγίῳ!

Ὀ δεδηλωμένος σκοπός τους εἶναι ἡ ἕνωση! Δηλαδή, γιά νά μή κοροϊδευόμαστε, ἡ προδοσία!

Σήμερα, ὅμως, ποιός ἀντιδρᾶ; Ποιός διαμαρτύρεται; Σχεδόν, κανείς! Καί αὐτό συμβαίνει διότι ὁ ἐξωμότης Βαρθολομαῖος, μαζί μέ ὅλο τό συνάφι του κατόρθωσαν, συνεργείᾳ τοῦ πονηροῦ, νά βασιλεύει παντοῦ ἡ ἀδιαφορία, ὁ φόβος καί ἡ πλάνη! Καί ἐπιπλέον νά ἰσχύει γιά τούς περισσοτέρους τό φαινόμενο τοῦ Μιθριδατισμοῦ! Ἡ ἐξοικείωση δηλαδή μέ τό δηλητήριο τῆς ἀποστασίας, λόγῳ τῶν ὀλίγον κατ’ ὀλίγον λαμβανομένων δόσεών του! Λίγο-λίγο καί σιγά-σιγά, ἐμπρός-πίσω μέ δηλώσεις καί ἀνασκευές, μέ ἀποκαλύψεις καί δικαιολογίες γιά ἀφελεῖς καί ἀσχέτους, ἐκεῖνο πού σέ ἄλλες ἐποχές θά προκαλοῦσε στούς ὀρθοδόξους ὅπου γῆς ἱερή ἀγανάκτηση καί ἐπανάσταση μέχρι μαρτυρίου καί αἱματοχυσίας, κατορθώθηκε σήμερα νά περνᾶ «ἀβρόχοις ποσί»!

Καί ἀναριωτιέται κανείς τί ἀπομένει γιά νά διαλυθεῖ τό πᾶν; Τί κάνουν οἱ ταχθέντες ὡς σκοποί καί φύλακες τῆς Ὀρθοδοξίας Ποιμένες καί Θεολόγοι;

Σήμερα, τῆ ἐνόχῳ ἀνοχῆ καί θεομισήτω σιωπῆ τῶν ἀνωτέρω, ἡ Ὁμολογία τῆς Πίστεως ἀργεῖ. Ἀργεῖ το Εὐαγγέλιον! Οἱ Ἅγιοι Μάρτυρες καί Ὁμολογητές τῶν Συναξαρίων τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ φαντάζουν ἀλλόκοτες προσωπικότητες γιά τούς συγχρόνους ὀρθοδόξους! Ὑποσυνειδήτως ὅλοι αὐτοί πλέον ἐκλαμβάνονται ὡς μουσειακό εἶδος παλαιῶν ἐποχῶν, δημιούργημα ἀφελῶν καί περιττῶν ἀντιλήψεων! Ἡ σχετική διδασκαλία τῶν Ἁγίων Πατέρων κατά τῶν αἱρέσεων φαντάζει «κατανοητή» μόνον ὑπό τίς εἰδικές συνθῆκες ἐκείνου τοῦ καιροῦ καί δέν νοεῖται νά τίθεται θέμα ἐφαρμογῆς της στή σύγχρονη ἐποχή!

 

Τά ὄργανα τῆς Χάριτος τοῦ Θεοῦ!

Οἱ ἀναλύσεις ὁρισμένων ἀντι-οἰκουμενιστῶν πού γνωρίζουν νά δικαιολογοῦν μονίμως τά πάντα, ὑποστηρίζοντας ὅτι πάντοτε συνέβαιναν ἀνάλογα πράγματα καί παρατηροῦνταν ἀντίστοιχα φαινόμενα στήν Ἐκκλησία μεγεθύνοντας μεμονωμένα περιστατικά τῆς ἐκκλ/κῆς ἱστορίας, ἐξυπηρετοῦν μιά χαρά τούς συνειδητούς προδότες καί τά σχέδιά των.

Εἶναι πασιφανές ὄτι ὑπάρχει τρομακτική διαφορά στίς ἐποχές! Δἐν πταίει, ὅμως, ἡ ἐποχή, γενικῶς καί ἀορίστως. Τίς ἐποχές τίς χαρακτηρίζουν τά γεγονότα πού ἐνεργοῦν οἱ ἄνθρωποι! Καί τήν ἐποχή μας τήν κατέστησαν ἐποχή τῶν προδρόμων τοῦ Ἀντιχρίστου πρωτίστως ὄχι οἱ πολιτικοί, οὔτε οἱ κοσμικοί ἄνθρωποι, ἀλλά οἱ ἐξωμότες ρασοφόροι πού κατέλαβαν τούς ἐπισκοπικούς καί ἡγουμενικούς θρόνους καί ἐνεργοῦν τήν προδοσία!

Μᾶς εἶναι πλέον ἀδιάφορο πῶς θά χαρακτηρίσουν τόν λόγο μας. Ἐάν θά τόν κρίνουν ὑπερβολικό, ἤ φανατικό, ἤ ἀβάσιμο ἤ καί συκοφαντικό ἀκόμη. Ἐδῶ τά ἔργα τοῦ διαβόλου τοῦ Οἰκουμενισμοῦ βοοῦν! Οἱ ἴδιοι οἱ πρωταγωνιστές τῆς προδοσίας αὐτο-συστήνονται με τούς λόγους καί τίς πράξεις των. Δυστυχῶς, δέν εἶναι ψέμμα, οὔτε ὅτι, κατά τήν ὁμολογία τοῦ ἰδίου τοῦ Ἀθηναγόρου, οὗτος εἶχε «λειτουργήσει» - ὀρθόδοξος κληρικός ὤν - καί ὡς ραββίνος σέ Συναγωγή  (!) πρός ἐξυπηρέτηση τῶν πιστῶν τῆς Ἰουδαϊκῆς θρησκείας, οὔτε ὅτι ὁ διάδοχός του στήν ἁλυσίδα τῶν οἰκουμενιστῶν Πατριαρχῶν Κων/λεως κ. Βαρθολομαῖος δημοσίως ἀναγνωρίζει χάρη, ἁγιότητα, μυστήρια καί ἅρα σωτηρία στόν ἀμετανόητο Παπισμό!

Οὕτε τό σκόπιμο προπέτασμα τῶν συστηματικῶν ἁγιοποιήσεων μεγάλων γιά τόν εὐλαβή λαό γερόντων καί ἀσκητῶν μπορεῖ νά καλύψει τά σχέδια τοῦ Φαναρίου καί νά παραπλανήσει τούς ἔχοντες νοῦν καί λογικήν ἁπλή πιστούς.

Ἐάν ὑπῆρχε ζωντανή ὀρθοδοξία καί συνέπεια δέν θά ἐζητεῖτο κἄν ἀπό τόν σημερινό Πατριάρχη καί τήν Σύνοδό του καμμία ἀναγνώριση, τή στιγμή πού ὁ ἴδιος ἀντί τῆς Ὀρθοδοξίας ἀναγνωρίζει τίς αἱρέσεις καί ἀντί τῆς Πίστεως τῶν Πατέρων ὁμολογεῖ, ἔργῳ καί λόγῳ, τήν παναίρεση τοῦ ἀντιχρίστου Οἰκουμενισμοῦ!

Ἡ Ὀρθοδοξία ἑάλω! Ὁ ἐχθρός εἶναι intra muros (ἐντός τῶν τειχῶν) καί δέν τόν συγκρατοῦν μεμονωμένες διαμαρτυρίες καί δή γενόμενες ἐν κοινωνίᾳ μετά τῶν ἀποστατῶν!

Ὁ Πατριάρχης Βαρθολομαῖος, ἐάν δέν εἶναι Καρδινάλιος καρδίας τοῦ Πάπα, εἶναι Οὐνίτης! Εἶναι ἀποδεδειγμένα καί μεμαρτυρημένως ὁπαδός, θιασώτης καί πρωτεργάτης τῆς τελευταίας μεγάλης αἱρέσεως τῶν ἐσχάτων χρόνων, τῆς παναιρέσεως τοῦ Οικουμενισμού!

Ἀλλά καί ὅσοι θεωρούμενοι παραδοσιακοί, ἐνῶ κινδυνεύει ἡ Πίστη, ἤ μάλλον ἐνῶ ἀπειλεῖται μέ πλήρη μεταστοιχείωση ἡ Ὀρθοδοξία,«ἄδουν», καθησυχάζοντας τούς πιστούς, ἄσματα περί διακρίσεως, ἡσυχίας καί ὑπακοῆς στούς ἀνωτέρους των, αὐτοί ἐξυπηρετοῦν τόν ἐχθρό καί ἑκουσίως ἀφήνουν ἀνεμπόδιστη τήν ὁδό τῆς ἁπωλείας στούς ὁπαδούς των!

Γιά τούς ἀληθινά εὐσεβεῖς ὁ καιρός αὐτός εἷναι προφανῶς καιρός μάχης, ἀγῶνος καί Ὁμολογίας! Ἡ σιωπή σημαίνει αὐτόχρημα ΠΡΟΔΟΣΙΑ! Ἡ ἀνοχή, ἐπίσης! Ἡ μεγάλη παγίδα τοῦ διαβόλου εἶναι νά παραπλανηθοῦμε ὅτι ζοῦμε σέ περίοδο εἰρήνης καί δέν ἀπαιτεῖται μάχη, διαρκής ἀγώνας καί ὁμολογία Πίστεως. Τό μεγάλο ὅπλο του ἡ σύγχυση! ΠΡΟΣΟΧΗ! Τίποτε ἐκ τῶν τῆς νέας ἐποχῆς ἐξωτερικῶς παρόμοιο μέ τά τῆς Παραδόσεώς μας δέν πρέπει νά τό ἀσπαζόμαστε καί νά τό ἐμπιστευόμεθα. Τά ὄντως θεάρεστα ἔχουν τή σφραγίδα τοῦ Χριστοῦ, τῆς Ἐκκλησίας καί τῆς διδασκαλίας τῶν Ἀγίων Ἀποστόλων καί τῶν Ἁγίων Πατέρων. Ὅλα τά ἄλλα, ἔστω καί πανομοιότυπα, εἶναι ψευδεπίγραφα καί λυμαίνονται τήν σωτηρία μας.

Σωτηρία δέν ὑπάρχει παρά μόνον ἐν Χριστῶ καί ἐν τῆ Ἐκκλησίᾳ! Ἡ, ἔστω καί μέ ψιλό λογισμό, ἀποδοχή τοῦ ἀμετανοήτου Παπισμοῦ ὡς Ἐκκλησίας εἶναι, βεβαίως, ἄρνηση Πίστεως καί ἄρνηση τοῦ ἴδιου τοῦ Χριστοῦ!

Ὅποιος δέν κηρύσσει καί δέν θεωρεῖ τόν Παπισμό αἵρεση καί ἀντί τῆς μετανοίας τοῦ ἡγέτου καί τῶν ὁπαδῶν του ἐπιδιώκει τήν μετ’ αὐτοῦ ἕνωση, εἶναι ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΣ!  Ὅσοι δέ, ἀδιαφόρως, κοινωνοῦν μετ’ αὐτοῦ ὑπόκεινται στό αὐτό κρῖμα καί βαδίζουν τήν αὐτή ὁδό τῆς ἁπωλείας!

Ὅπερ ἐστι μεθερμηνευόμενον: ὅποιος κοινωνεῖ μετά τοῦ νῦν Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως Βαρθολομαίου - τοῦ συνειδητῶς καί γυμνῆ τῆ κεφαλῆ κηρύσσοντος τήν παναίρεση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ καί φανερῶς ἐπιδιώκοντος τήν ἕνωση μετά τοῦ Παπισμοῦ ἄνευ μετανοίας αὐτοῦ - καθίσταται καί ὁ ἴδιος αἱρετικός καί πολέμιος τῆς Ὀρθοδοξίας!

Στῶμεν, λοιπόν, οἱ πάντες καλῶς! Στῶμεν μετά φόβου! Πρόσχωμεν τῆ ἁγία Ὀρθοδοξίᾳ  ἐν εἰρήνῃ ὁμολογεῖν καί πιστεύειν!

* Ὁ κ. Δημήτριος Ἰ. Κάτσουρας εἶναι ὑποψήφιος Εὐρωβουλευτής μέ τήν «ΚΟΙΝΩΝΙΑ, Πολιτική Παράταξη συνεχιστῶν τοῦ Καποδίστρια» στίς Εὐρωεκλογές τῆς 25^ης Μαΐου 2014.

Οραματιζόμαστε την αυγή μιας νέας «Κυριακής της Ορθοδοξίας» να ανατέλλη.

Οι Λατίνοι και οι προτεστάντες, δυστυχώς, εφ’  όσον ακολουθούν πεπλανημένον τρόπον σαρκικής ζωής, δεν πρόκειται να δουν το φως της Ορθοδοξίας και της Θεογνωσίας. Αποθανούνται εν ταις αμαρτίαις των, εκτός εάν ο Θεός,--οις επίσταται κρίμασι—φωτίση το σκότος των. Δια τούτο αδιστάκτως φρονούμε ότι το επαναλαμβανόμενο τροπάριο εκ των Πατριαρχικών χειλέων, «δεν έχομεν διαφοράς, ουδέν μας χωρίζει προς την ένωσιν», μόνο εχθρός των ανθρώπων θα μπορούσε να το είπη, μόνο «ο απ’  αρχής ανθρωποκτόνος» ηδύνατο να το διακηρύξη, μόνο ο Άδης θα ηδύνατο να το εφεύρη, ως αντίθεον. Διότι δεν φθάνει ότι φθείρει το σωτήριο ορθόδοξον φρόνημα των ήδη ορθοδόξων λαών, αλλά στερεώνει εις την δαιμονική πλάνη και αίρεσιν τόσα εκατομμύρια αιρετικών, αυτών που ζουν σήμερα και εκείνων που θα έλθουν μέχρι συντελείας. Εάν κηρύγματα τοιαύτης τρομακτικής σημασίας και από τόσον υψηλάς καθέδρας, μας αφήνουν αδιάφορους, δεν έχουμε κάθε δικαίωμα να υποστηρίζουμε ότι, οι ηγετικήν έχοντες θέση εις την Εκκλησία κληρικοί και λαϊκοί εις κάποιο σημείο εκ των τριών—πίστη, γνώση, βίωση—νοσούν; Αλλ’  υπάρχει ευσεβής κλήρος και λαός, που έχει αντιληφθή την έκταση και το βάθος της κατάστασης. Και φυσικά θα αναλάβη την πρωτοβουλία προς εκκαθάριση της θέσης του. Ζήτημα χρόνου είναι η εκδήλωση μιας ορθοδόξου κίνησης προς αναστολή της φθοράς, που προσγίνεται εις την Εκκλησία από τους ποιμένες και τους διδασκάλους της, των μεν κακώς διδασκόντων, των δε αθλίως σιωπώντων. Αυτός ο κλήρος και ο λαός, αναλαμβάνοντες τις ευθύνες των θα σαλπίσουν το «στώμεν  καλώς εις την βάση της Ορθοδόξου Εκκλησίας». Κάποιοι Επίσκοποι θα συγκινηθούν και θα ηγηθούν του Ορθοδόξου αγώνα προς περισυλλογή και αναστολή του ενεργουμένου Ουνιτισμού μας. Οραματιζόμαστε την αυγή μιας νέας «Κυριακής της Ορθοδοξίας» να ανατέλλη.