Η φανερή παρουσία του Διαβόλου στους Ισλαμιστές H Boko Haram (Η δυτική εκπαίδευση είναι αμαρτία) σκότωσε 50 φοιτητές στη Νιγηρία. Πρώην μέλος της αποκαλύπτει ότι έπιναν σε κούπες το αίμa των χριστιανών

http://agioros.blogspot.gr/2013/09/blog-post_30.html

Βρυξέλλες,Δ.Πορφύρης Π.Σταφυλά

Η ισλαμιστική τρομοκρατική οργάνωση Boko Haram άνοιξε πυρ εναντίον τουλάχιστον 50 φοιτητών την Κυριακή 29/09/13 στη Γεωργική Σχολή της επαρχίας Yobe, στο Gombe στα βορειοανατολικά της Νιγηρίας, μια περιοχή της οποίας τα εκπαιδευτικά ιδρύματα έχουν και στο παρελβόν πληγεί από την ίδια τρομοκρατική οργάνωση . Τους προηγούμενες μήνες με παρόμοια επίθεση είχαν χτυπήσει σχολείο στο Potiscum , σκοτώνοντας 27 μαθητές μαζί με τον δάσκαλό τους. Το σύστημα εκπαίδευσης αποτελεί πάγιο στόχο της εξτρεμιστικής οργάνωσης καθώς το θεωρούν μια δυτική επινόηση.Οι τρομοκράτες εισέβαλλαν στον κοιτώνα του εκπαιδευτικού ιδρύματος και πυροβόλησαν τους φοιτητές που κοιμούνταν. Οι σωροί μεταφέρθηκαν στο κεντρικό νοσοκομείο της πρωτεύουσας Damaturu, σύμφωνα με δήλωση του επικεφαλή των αστυνομικών αρχών, Sanusi Rufai.

Ορθόδοξος Τύπος : τὸ Οἰκουμενικὸν Πατριαρχεῖον καταφεύγει εἰς τὴν τρομοκρατίαν

… ὑπενθυμίζεται ὅτι τὸ Οἰκουμενικὸν Πατριαρχεῖον καταφεύγει εἰς τὴν τρομοκρατίαν Σεβ. Μητροπολιτῶν, Καθηγουμένων Ἱερῶν Μονῶν (ἐντὸς καὶ ἐκτός του Ἁγίου Ὄρους), καθηγητῶν θεολογίας (ρασοφόρους καὶ μὴ), ὅταν τοῦ ἐπισημαίνουν τὸν ὀλισθηρὸν κατήφορόν του εἰς τὰ θέματα τῆς πίστεως. Ὀφείλει κάποτε νὰ σεβασθῆ τοὺς Ἱεροὺς Κανόνας, τὰς Οἰκουμενικάς Συνόδους καὶ τὴν Ὀρθόδοξον Ἐκκλησιολογίαν καὶ Παράδοσιν.

Αρ. φύλ. 2005.

Δέστε και το ήθος της Πολιτικής Παρατάξεως «ΚΟΙΝΩΝΙΑ» στο 5λεπτο βιντεάκι.

Αγίου Ιουστίνου (Πόποβιτς): Η διακοινωνία με τους αιρετικούς εν τοις αγίοις Μυστηρίοις, ιδιαιτέρως εν τη θεία Ευχαριστία, είναι η πλέον αναίσχυντος προδοσία του Κυρίου Ιησού Χριστού, η προδοσία του Ιούδα !

Η διδασκαλία της Ορθοδόξου Εκκλησίας του Θεανθρώπου Χριστού, διατυπωθείσα υπό των αγίων Αποστόλων, υπό των αγίων Πατέρων, υπό των αγίων Συνόδων, περί των αιρετικών είναι η εξής: αι αιρέσεις δεν είναι Εκκλησία, ούτε δύνανται να είναι Εκκλησία. Δια τούτο δεν δύνανται αύται να έχουν τα άγια Μυστήρια, ιδιαιτέρως δε το Μυστήριον της Ευχαριστίας, το Μυστήριον τούτο των μυστηρίων. Διότι ακριβώς η θεία Ευχαριστία είναι το παν και τα πάντα εν τη Εκκλησία: και Αυτός ο Θεάνθρωπος Κύριος Ιησούς και η ιδία η Εκκλησία και γενικώς παν το του Θεανθρώπου.
Intercommunio, δηλαδή η διακοινωνία με τους αιρετικούς εν τοις αγίοις Μυστηρίοις, ιδιαιτέρως εν τη θεία Ευχαριστία, είναι η πλέον αναίσχυντος προδοσία του Κυρίου Ιησού Χριστού, η προδοσία του Ιούδα. Πρόκειται μάλιστα περί προδοσίας ολοκλήρου της Εκκλησίας του Χριστού, της Εκκλησίας του Θεανθρώπου, της Εκκλησίας της Αποστολικής, της Εκκλησίας της Αγιοπατερικής, της Εκκλησίας της Αγιοπαραδοσιακής, της Εκκλησίας της Μίας και μοναδικής.

ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ «Φανάρι -Βατικανό: "Προς σύνθεσιν τελική"

"Πατριάρχης" Βαρθολομαίος: « ἡμεῖς οἱ λειτουργοί τῆς Ἐκκλησίας, καί ἰδιαιτέρως ἡ Αὐτοῦ Ἁγιότης ὁ Πάπας τῆς Πρεσβυτέρας Ρώμης Φραγκῖσκος καί ἡ ἡμετέρα Μετριότης, θά συναντηθῶμεν κατά τάς ἀμέσως προσεχεῖς ἡμέρας εἰς τά Ἱεροσόλυμα..»

Η Κυρία Θεοτόκος είπε στον Μοναχό το 1280 όταν οι λατινόφρονες έκαψαν ζωντανούς τους 26 Οσιομάρτυρες Ζωγραφίτες:  Πήγαινε όμως γρήγορα στο μοναστήρι, και πες στον ηγούμενο και στους μοναχούς ότι οι εχθροί μου και εχθροί του Υιού μου πλησίασαν.

Άγιος Μάρκος ο Ευγενικός: Όσο απομακρύνομαι από τους λατίνους και λατινόφρονες, τόσο εγγίζω τον Θεό.

Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός: " Τόν Πάπαν νά καταράσθε, διότι αύτός είναι ή αίτία "  

Ο Μέγας Φώτιος: μόνη η κατά του Αγίου Πνεύματος βλασφημία  αρκεί να τους υποβάλλει σε μύρια αναθέματα.

Άγιος Ιουστίνος (Πόποβιτς) : Εις την ιστορίαν του ανθρωπίνου γένους υπάρχουν τρεις κυρίως πτώσεις : Του Αδάμ, του Ιούδα και του Πάπα.

Ο μακαριστός Επίσκοπος Αυγουστίνος Καντιώτης: Ὁ πάπας εἶναι πηγή αἱρέσεων. Ἡμεῖς θά μείνωμεν ὀρθόδοξοι. Δέν θά προδώσωμεν τήν πίστιν μας

Μητρ. Πειραιώς Σεραφείμ :  αναγνωρίζει  αποστολική διαδοχή στους Παπικούς, δεν αφήνει πλέον καμία αμφιβολία, ότι ο Παναγιώτατος δεν θεωρεί τον Παπισμό ως αίρεση αλλά ως πλήρη Ορθοδοξούσα Εκκλησία.

O μακαριστός Μοναχός Θεόκλητος Διονυσιάτης : Εάν δεν είναι αιρετική η παπική Εκκλησία, τότε τα θαύματα των αγίων Ομολογητών της Ορθοδοξίας είναι δαιμονικαί απάται. Εάν δεν είναι οι Λατίνοι αιρετικοί, πρέπει να καύσωμεν όλους τους αντιλατινικούς λόγους του Μ. Φωτίου, του Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά, Καβάσιλα, Ιωσήφ Βρυεννίου, Αγίου Μάρκου του Ευγενικού, Γενναδίου του Σχολαρίου και τόσων ιερωτάτων θεολόγων μέχρι του Αγίου Νικοδήμου του Αγιορείτου, ως και τας Συνοδικάς αποφάσεις. Τότε τι χρειάζονται το «Πηδάλιον», το «Ωρολόγιον», το «Τριώδιον»; Να τα ρίψωμεν εις το πυρ και να ομολογήσωμεν ότι επλανήθημεν! 

Αββά Ισαάκ του Σύρου

Ὅσοι εὑρίσκεσθε εἰς τὸ σκότος, ὑψώσατε τὰς κεφαλὰς ὑμῶν, ἵνα λάμψωσι τὰ πρόσωπα ὑμῶν ἐκ τοῦ φωτὸς τοῦ ἁγίου Πνεύματος· ἐξέλθετε ἐκ τῶν παθῶν τοῦ κόσμου, ἵνα ἔλθῃ εἰς ἀπάντησιν ὑμῶν τὸ ἐκ τοῦ Πατρὸς φῶς ὁ Χριστός, καὶ προστάξῃ τοὺς ἀγγέλους τοὺς ὑπηρέτας τῶν μυστηρίων Αὑτοῦ νὰ λύσωσιν ὑμᾶς ἐκ τῶν δεσμῶν, ὅπως περιπατήσητε εἰς τὰ ἴχνη Αὑτοῦ, καὶ ἀπέλθητε πρὸς τὸν ἑαυτοῦ Πατέρα.

St. Justin (Popovich of Serbia) : The "Third Fall"

"In the history of mankind there are 3 falls : The fall of Adam, of Judas the Iscariot and that of the Pope. The essence of falling into sin is always the same: the desire to become God by oneself. In this manner, a man insensibly equates himself with the devil, because he also wants to become God by himself to replace God with himself...The fall of the Pope lies exactly in this very thing: to want to replace the Godman with the man..." 

Ο βλάσφημος ψαράς

Στο πίσω Λιβάδι της Πάρου, προπαραμονή Δεκαπενταύγουστου 1931, βρίσκονταν τρεις ομάδες ψαράδων, που ψάρευαν τις νύχτες με τα γρι-γρι στο στενό μεταξύ Πάρου και Νάξου. 

Εκείνη τη νύχτα η μια ομάδα έμεινε στο μικρό λιμάνι. Οι ψαράδες το έριξαν στο πιοτό, το πιοτό έφερε το κέφι, κι εκείνο παρεξηγήσεις και βαρειές κουβέντες. Ούτε την Παναγία δεν σεβάστηκαν οι βλάσφημοι. Του κάκου προσπαθούσαν ο λιμενοφύλακας και ο μαγαζάτορας του μικρού λιμανιού να τους συγκρατήσουν. 
Απότομα ο ουρανός βάρυνε. Η θάλασσα άρχισε να μουγγρίζει. Σε μισή ώρα το κύμα σηκώθηκε βουνό, παρασύροντας το ψαροκάικο και τις βάρκες με τις λάμπες, μέχρι που τις πέταξε σπασμένες στη στεριά. Κατόπιν η θάλασσα γαλήνεψε, κι ένα καΐκι από τη Νάξο φάνηκε να μπαίνει στο λιμανάκι. Ο καπετάνιος του, απόρησε βλέποντας τα συντρίμμια στη στεριά. 
- Πώς έγινε αυτό; ρώτησε. Εγώ ταξίδευα με θάλασσα γυαλί! 
- Ήταν θαύμα της Παναγίας, εξήγησε ένας από τους ψαράδες του γρι-γρι. 
Οι περισσότεροι συμφώνησαν. Δυο-τρεις όμως μίλησαν ειρωνικά κι έδωσαν άλλη εξήγηση: 
- Ήταν ανεμοστρόβιλος. Καλά που δεν μας σήκωσε στον ουρανό τις βάρκες! Όρεξη δεν είχε η Παναγιά – να μην τη στολίσω και τώρα – να καταπιάνεται με μας τους ψαράδες. 
Αυτά είπε και πήγε να δει τη ζημιά που είχε πάθει η δική του ψαρόβαρκα. Τη βρήκε σμπαραλιασμένη. Έφτυσε τότε έξαλλος πάνω στα συντρίμμια, βλαστήμησε πάλι την Παναγία και αποσύρθηκε να κοιμηθεί. 
Μόλις ξάπλωσε, είδε ολοζώντανη την Παναγία, - σαν σε όνειρο, σαν σε ξύπνιο- να τον πλησιάζει και να τον ερωτά: 
- Γιατί, παιδί μου, δεν με σέβεσαι; 
- Τι είναι αυτά που μου λες , κυρά μου; Θύμωσε εκείνος. Δεν σε ξέρω καθόλου. Πότε δεν σε σεβάστηκα; 
- Δεν με ξέρεις; Τότε γιατί όλο με βλαστημάς; 
Στα λόγια αυτά τινάχθηκε όρθιος. Έκανε να φωνάζει, να τρέξει , αλλά δεν μπορούσε. Τα πόδια του είχαν βυθιστεί ως τα γόνατα στην άμμο. Έκανε τον σταυρό του. Και τότε είδε πάλι, ξεκάθαρα πια, την Παναγία και την άκουσε να του λέει: 
- Έλα στο σπίτι μου, στην Εκατονταπυλιανή, στην Παροικιά της Πάρου. Έλα εκεί να με προσκυνήσεις. 
Ο Λιάκουρας έφυγε την ίδια στιγμή σχεδόν τρέχοντας. Έφθασε στην Εκατονταπυλιανή λίγο μετά την ανατολή του ηλίου. Έτρεξε γρήγορα στο εικόνισμα της Θεοτόκου. Στη θεία της μορφή αναγνώρισε τη γυναίκα του οράματός του. Γονάτισε και προσευχήθηκε ώρες ολόκληρες. Ύστερα γύρισε στο πίσω Λιβάδι. Εκεί διαπίστωσε ένα καινούριο θαύμα : Οι βάρκες και το ψαροκάικο έστεκαν στη στεριά χωρίς καμμία ζημία!

Φώτης Κόντογλου : ΠΟΝΕΜΕΝΗ ΡΩΜΙΟΣΥΝΗ

«Ἡ Ρωμιοσύνη βγῆκε ἀπὸ τὸ Βυζάντιο, ἢ γιὰ νὰ ποῦμε καλύτερα, τὸ Βυζάντιο στὰ τελευταῖα του χρόνια στάθηκε ἡ ἴδια ἡ Ῥωμιοσύνη. Ἀκόμα καὶ τὸν καιρὸ τοῦ Φωκᾶ φανερώνονται καθαρὰ τὰ χαρακτηριστικά της, καὶ στὰ χρόνια τῶν Παλαιολόγων, ποὺ ψυχομαχᾶ τὸ βασίλειο, ἀντρειώνεται ἡ βασανισμένη Ῥωμιοσύνη, ἡ καινούργια Ἑλλάδα. Μεγάλωσε μέσα στὴν ἀγωνία ἡ Χριστιανικὴ Ἑλλάδα, γιατὶ ὁ πόνος εἶναι ἡ καινούργια σφραγίδα τοῦ Χριστοῦ. Ἡ Ῥωμιοσύνη εἶναι ἡ πονεμένη Ἑλλάδα. Ἡ ἀρχαία Ἑλλάδα μπορεῖ νά ῾τανε δοξασμένη κι ἀντρειωμένη, ἀλλὰ ἡ καινούργια, ἡ χριστιανική, εἶναι πιὸ βαθειά, ἐπειδὴς ὁ πόνος εἶναι ἕνα πράγμα πιὸ βαθὺ κι ἀπὸ τὴ δόξα κι ἀπὸ τὴ χαρὰ κι ἀπὸ κάθε τι. Οἱ λαοὶ ποὺ ζοῦνε μὲ πόνο καὶ μὲ πίστη τυπώνουνε πιὸ βαθειὰ τὸν χαραχτήρα τους στὸν σκληρὸ βράχο τῆς ζωῆς, καὶ σφραγίζουνται μὲ μιὰ σφραγίδα ποὺ δὲν σβήνει ἀπὸ τὶς συμφορὲς κι ἀπὸ τὶς ἀβάσταχτες καταδρομές, ἀλλὰ γίνεται πιὸ ἄσβηστη. Μὲ μία τέτοια σφραγίδα εἶναι σφραγισμένη ἡ Ῥωμιοσύνη. Τὰ ἔθνη ποὺ ἐξαγοράζουνε κάθε ὥρα τὴ ζωή τους μὲ αἷμα καὶ μ᾿ ἀγωνία, πλουτίζουνται μὲ πνευματικὲς χάρες, ποὺ δὲν τὶς γνωρίζουνε οἱ καλοπερασμένοι λαοί. Αὐτοὶ ἀπομένουνε φτωχοὶ ἀπὸ πνευματικοὺς θησαυροὺς καὶ ἀπὸ ἀνθρωπιά, γιατὶ ἡ καλοπέραση κάνει χοντροειδὴ τὸν μέσα ἄνθρωπο».

Μητροπολίτης Ναυπάκτου κ. Ιερόθεος: Επειδή εκτός τῆς Εκκλησίας δεν υπάρχουν μυστήρια, γι’ αυτό και οι Κληρικοί τῶν Παπικῶν και αυτός ο Πάπας, δεν έχουν ιερωσύνη.

  Αποστολική διαδοχή και Παπισμός
…Επειδή εκτός τῆς Εκκλησίας δεν υπάρχουν μυστήρια, γι’ αυτό και οι Κληρικοί τῶν Παπικῶν και αυτός ο Πάπας, για μας τους Ορθοδόξους, δεν έχουν ιερωσύνη, δηλαδή έχει διακοπή σε αυτούς η Αποστολική Διαδοχή. Αυτό, βέβαια, μπορεί να ακούγεται λίγο παράξενα, αλλά αυτή είναι η πραγματικότητα, βάσει τῆς Ορθοδόξου Θεολογίας.
Η αποστολική διαδοχή δεν είναι απλώς μια σειρά χειροτονιῶν, αλλά συγχρόνως και μετοχή στην αποκαλυπτική αλήθεια.»

 (Εκκλησιαστική Παρέμβαση Μάρτιος 2001)

Η εξαπάτηση των πιστών (Συνεχίζεται).

3. Η συμφωνία αυτή του 1965 μεταξύ του πάπα Παύλου Στ΄ και Πατριάρχη Αθηναγόρα παρουσιάζει μιά αντινομία. Και θέλει να διατηρήσει κρυπτή τη γενομένη συμφωνία για την Ένωση των Εκκλησιών, αλλά και την αποκαλύπτει, έστω και κατʼ αυτόν τον αδέξιο τρόπο, που είδαμε. Πώς εξηγούνται όλα αυτά;
Και για μεν την διατήρηση της μυστικότητος, ο λόγος είναι προφανής. Θέλησαν να προλάβουν τυχόν αντιδράσεις, από τους διαφωνούντες, μέχρις ότου αμβλυνθεί το θρησκευτικό τους αίσθημα και παύσουν να ενδιαφέρονται για τα θέματα της Ορθοδοξίας.
Η δυσκολία υπάρχει στη δικαιολόγηση της έμμεσης αποκαλύψεως, ότι ο πάπας και ο Πατριάρχης αποκάλυψαν την «άρση της ακοινωνησίας», δηλ. την ένωση των Εκκλησιών!

Τη μόνη εξήγηση, που μπορεί να δώσει ένας Ορθόδοξος είναι δύο τινά:

Ή, ότι από τη στιγμή που ο πάπας Παύλος Στ΄ και ο Πατριάρχης Αθηναγόρας «έκλεισαν» τη συμφωνία τους για την ΄Ενωση των Εκκλησιών, έπρεπε να υπάρχει αυτό το γραπτό κείμενο, για να μην αμφισβητηθεί η συμφωνία αυτή στο μέλλον από κανένα διάδοχό τους, ή και από τις ίδιους, αν κάποιος από αυτούς άλλαζε γνώμη.

΄Η, ότι οι δύο πρωτεργάτες της συμφωνίας αυτής θέλησαν να συνδέσουν το όνομά τους, με το γεγονός αυτό, ώστε αυτοί να εισπράττουν τις επευφημίες σκοτεινών κύκλων ή οπαδών τους, στις επόμενες γενεές, κατά το πρότυπο του Λατινόφρονα Βησσαρίωνα!

Βέβαια, κάθε Ορθόδοξος, με «νορμάλ» και αδιατάρακτη προσωπικότητα, ποτέ δεν ήθελε να συνδέσει τʼ όνομά του με την επαίσχυντη αυτή συμφωνία! Για την προσωπικότητα όμως του Αθηναγόρα, τίποτε δεν είναι περίεργο, αν έχουμε υπʼ όψη μας τα όσα έγραψε γιʼ αυτόν ο τότε Αρχιεπίσκοπος Αθηνών Χρυσόστομος Β΄, ο οποίος υποστήριξε:

«Ο Αθηναγόρας ο Α΄ ουδέν` πρεσβεύει, εις ουδέν πιστεύει, ει μη μόνω εαυτώ δουλεύει και την αποθανάτισιν του ονόματός του επιδιώκει. έστω και κατά Ηρόστρατον δια της καταστροφής της Εκκλησίας» !

Ο Καλαβρύτων κ. Αμβρόσιος : Οι Πατέρες της Ορθοδοξίας πετάχθηκαν στο Καλάθι της ανυποληψίας! Η "Μετα-Πατερική" Θεολογία προβάλλει με αναισχυντία το κεφάλι της! Που είναι η φωνή της Εκκλησίας;

ΑΔΕΛΦΟΙ ΜΟΥ ΑΓΙΟΙ ΑΡΧΙΕΡΕΙΣ, ΠΡΟΣΧΩΜΕΝ!

ΜΕ ΜΕΓΑΛΟ ΔΙΣΤΑΓΜΟ.....

_______Με πολύ μεγάλο δισταγμό προβαίνουμε στη δημοσίευση ενός κειμένου, το οποίο ελάβαμε

μέσω του ταχυδρομείου από άγνωστο αποστολέα και το οποίο εμάς τους Αρχιερείς "περνάει από "γεννεές δεκατέσσαρες" !!! Ασφαλώς και δεν συμφωνούμε σε όλα τα σημεία! Ασφαλέστατα οι προσαπτόμενες κατηγορίες βαρύνουν και το πρόσωπό μας!  Παρουσιάζουμε όμως το κείμενο αυτό όπως ακριβώς μας έχει σταλή, ως ένα σημείο των καιρών. Ο Ελληνικός Λαός ξυπνάει από τον λήθαργο, στον οποίο είχε βυθισθή! Και αν διεγερθή, τότε θα σαρώσει τά πάντα! Παραθέτουμε, λοιπόν, το κείμενο αυτό ώς ένα σημείο των καιρών. Μήπως αντί των συσσιτίων καί τών λοιπών κοινωνικών παροχών, που με περίσσεια ζήλου έχουμε επιδοθή όλοι μας,  και πρώτος ο υποσημειούμενος, μήπως πρέπει να αναλάβουμε την πανοπλίαν μας και να υπερασπισθούμε τα ιερά και τα όσια της πίστεώς μας και της φυλής μας; Μήπως, αντί νά λέμε "και μέ το σκύλο μπονζούρ και με τη γάτα καλημέρα", μήπως λέγω, πρέπει να αναθεωρήσουμε όλοι εμείς οι πνευματικοί Ταγοί, δηλ. Αρχιερείς, Ακαδημαϊκοί, Στρατιωτικοί κλπ., την πορεία μας και να βγούμε στο προσκήνιο με δυνατή φωνή, ώστε να περισώσουμε ό,τι είναι δυνατόν;  Τα τελευταία γεγονότα στο Διαγωνισμό της Eurovision απέδειξαν  ότι η Κοινωία μας είναι "σαλεμμένη", δηλ. έχει χάσει τα λογικά της! Εβράβευσε με πρώτο βραβείο μία-ένα (;) γυναίκο-άνδρα! Η Τρόϊκα έχει υποδουλώσει τη Χώρα μας. Τα πάντα πωλούνται σε τιμή ευκαιρίας! Η Ελληνική συνείδησις έχει εξαφανισθή. 'Οποιος τολμάει να ομιλήσει για την Πατρίδα είναι "ρατσιστής"! Η Ορθόδοξος Πίστις διώκεται! Τό μάθημα των Θρησκευτικών στα δημόσια σχολεία έγινε πια μάθημα Θρησκειολογίας! Στη Θεολογική Σχολή της Θεσσαλονίκης ιδρύεται 'Εδρα του Ισλαμισμού! Η αργία της Κυριακής και αυτή καταργήθηκε! Οι Πατέρες της Ορθοδοξίας  πετάχθηκαν στο Καλάθι της ανυποληψίας! Η "Μετα-Πατερική" Θεολογία προβάλλει με αναισχυντία το κεφάλι της! 

______________Που είναι η φωνή της Εκκλησίας; Είναι ανύπαρκτη! Η φωτογραφία, που δημοσιεύουμε τα λέγει όλα:

Pascha , Anastasi Hymn - Ode 8 in Greek

Με την Ουκρανία εισερχόμαστε στον αστερισμό των δημοψηφισμάτων

http://kyprianoscy.blogspot.ca/

Με τα δημοψηφίσματα, αρχή των οποίων ήταν η Κριμαία, για να ακολουθήσει μετά το Λουχάνσκ, εισερχόμαστε στον αστερισμό των Δημοψηφισμάτων και η Ιστορία μας προκαλεί να θυμηθούμε κάτι ακόμη. Ήταν τότε, τον Ιανουάριο του 1950, όταν οι Κύπριοι κλήθηκαν σε δημοψήφισμα για την Ένωση με την Ελλάδα και το ποσοστό που καταγράφηκε, δείχνοντας την επιθυμία των Κυπρίων.
Από τους 224.747 που είχαν δικαίωμα ψήφου, υπέγραψαν υπέρ της ένωσης 215.108 , ποσοστό 95,7% (1). Ας σημειωθεί, την πρόταση του Δημοψηφίσματος εκείνου είχαν υποστηρίξει και Τουρκοκύπριοι. Ήταν όμως άλλα χρόνια και η επικυρίαρχος Βρετανία με συγκυρίαρχο τις ΗΠΑ, δεν έδωσε σημασία. Φυσικά, ούτε η Σοβιετική Ένωση, αφού με τις συμφωνίες της Γιάλτας (σημ. είχαν διάρκεια 50 χρόνια) η μοιρασιά των νικητών του Πολέμου ήταν συμφωνημένη.

ΠΡΟΣΚΛΗΣΙΣ Την Κυριακή 15 Ιουνίου 2014 (Ν.Η.) ώρα 6 μ.μ

http://agiooros.org/viewtopic.php?f=16&t=9494

ΠΡΟΣΚΛΗΣΙΣ

Την Κυριακή 15 Ιουνίου 2014 (Ν.Η.) στο κλειστό γυμναστήριο της Παιανίας και ώρα 6 μ.μ., οι τέσσερις συνεπώνυμοι σύλλογοι Παιανίας, Αλεξανδρουπόλεως, Καβάλας και Θεσσαλονίκης «ο Άγιος Ιωάννης, ο Θεολόγος» συνδιοργανώνουν εκδήλωση με ομιλίες σε θέματα που αφορούν στην άμυνα των Ελληνορθοδόξων στην καταιγίδα της Νέας Τάξης πραγμάτων
 με την ηλεκτρονική φυλακή
 τον αφελληνισμό
 και την απορθοδοξοποίηση του Έθνους.
Κύριος ομιλητής και επίσημος καλεσμένος της εκδηλώσεως θα είναι ο Καθηγούμενος της Πανιέρου και Μαρτυρικής Μονής Εσφιγμένου του Αγίου Όρους Αρχιμανδρίτης κ. Μεθόδιος.
Η παρουσία όλων κρίνεται απαραίτητη και αναγκαία στη δοκιμαζόμενη σημερινή Ελλάδα.
Υπεύθυνος της συγκεντρώσεως Ο Πρόεδρος του Συλλόγου «ο Άγιος Ιωάννης ο Θεολόγος» Παιανίαςκ. Αθανάσιος Παπαγεωργίου 6937024386

O Συναξαριστής της ημέρας.

Τετάρτη, 14 Μαΐου 2014

Της Μεσοπεντηκοστής. Ισιδώρου μάρτυρος του εν Χίω, Λεοντίου αρχιεπισκόπου Ιεροσολύμων, Θεράποντος ιερομάρτυρος, Μάρκου νεομάρτυρος (1643).

Ὁ μακάριος αὐτός ἄνδρας, καταγόταν ἀπὸ τὴν χώρα τῶν Ἀλεμάνων (Δουκάτο στὴν περιοχὴ τῆς Γερμανίας), ἀπὸ εὐγενεὶς  καὶ ευσεβεὶς γονείς. Καταφρόνησε ὅλες τὶς ἀνάγκες τῆς ζωῆς γιατὶ ἐκπαιδεύτηκε στὰ Ἱερὰ Γράμματα κατανοώντας τα πλήρως.  Περνοῦσε κάθε ἡμέρα, ὅλο τὸν χρόνο του στὶς ἱερὲς Ἐκκλησίες, μελετώντας τὶς Γραφές. Ἡ ζωή του ἦταν πολὺ λιτὴ καὶ ἁπλή. Ἤθελε νὰ ἀρέσει στὸν Θεὸ καὶ γιὰ νὰ ἀποκτήσει τὴν ἐπίδοση τῶν ἀρετῶν, σκληραγωγοῦσε τὸν ἑαυτό του σὲ ἐγκράτεια καὶ πολλοὺς ἀγῶνες. Ἔγινε ἔνθερμος κήρυκας τοῦ Χριστοῦ. Ὁ Ἐπίσκοπος τῆς Ἀλεμανίας τὸν κάλεσε – ἀφοῦ ἔμαθε γιὰ τὴν ζωή του – καὶ μὲ τὴν συνεργεία τῆς Θείας Πρόνοιας καὶ τὴν ψήφο τοῦ λαοῦ χειροτονήθηκε Ἐπίσκοπος. Ἀξίζει νὰ σημειωθεῖ, ὅτι ὁ Ἅγιος Θεράπων δὲν τὸ ἐπιθυμοῦσε αὐτό, ἀλλὰ ὑπάκουσε στὴν ἐντολὴ τῆς Θείας Χάριτος καὶ ἐγκαταστάθηκε στὴν πατρίδα του μὲ τὸν βαθμὸ τοῦ Ἐπισκόπου. Λάμπρυνε τὸ ἀξίωμά του, ἔγινε διδάσκαλος τῆς Ὀρθοδοξίας καὶ ἀκριβὴς στὸν λόγο του. Μετέστρεψε πολλοὺς ἀπὸ διάφορες αἱρέσεις πίσω στὴν Ἀληθινὴ Πίστη τῆς Ὀρθοδοξίας.

Εκλέχτηκε νέος Μητροπολίτης ΓΟΧ Αμερικής Δημήτριος Κυριακού

Μὲ ἐκκλησιαστικὴ μεγαλοπρέπεια τελέσθηκε ἡ ἐνθρόνιση τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Ἀμερικῆς,κ. Δημητρίου, στὸν Καθεδρικὸ Ἱερὸ Ναὸ Ἁγίας Μαρκέλλης στὴν Ἀστόρια τῆς Νέας Ὑόρκης.
  Στὸ πολυαρχιερατικὸ συλλείτουργο προεξῆρχε ὁ νέος Μητροπολίτης, κ. Δημήτριος, μὲ συλλειτουργοὺς Ἀρχιερεῖς τοὺς δύο ἐκπροσώπους τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ἐκκλησίας Γ.Ο.Χ. Ἑλλάδος, τὸ Μητροπολίτη Πειραιῶς, κ. Γερόντιο, ὁ ὁποῖος καὶ ἀνέγνωσε τὴν εὐχὴ τῆς ἐνθρονίσεως καὶ τὸν Ποιμενάρχη μας, κ. Χρυσόστομο· τὸν Τορόντο, κ. Μωυσῆ, τοὺς ἐκπροσώπους τοῦ πατρώου ἡμερολογίου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ρουμανίας, κ. Διονύσιο καὶ κ.Ἰωσήφ, τῆς Ρωσικῆς Διασπορᾶς, κ. Ἀνδρόνικο, Θεουπόλεως, κ. Χριστόδουλο, Φωτικῆς, κ. Αὐξέντιο καὶ τὸν πρώην Ἀμερικῆς, κ. Παῦλο.

Φραγκεμένους μας θέλουν τα τσογλάνια του τρισκατάρατου του Πάπα.

O αθάνατος Στρατηγός Μακρυγιάννης:

Και βγήκαν τώρα κάτι δικοί μας κυβερνήτες, Έλληνες, σπορά της εβραιουργιάς, που είπαν να μας σβήσουν την Αγία Πίστη, την Ορθοδοξία, διότι η Φραγκιά δεν μας θέλει με τέτοιο ντύμα Ορθόδοξον. Και εκάθησα και έκλαιγα δια τα νέα παθήματα. Και επήγα πάλιν εις τους φίλους μου τους Αγίους. Άναψα τα καντήλια και ελιβάνισα λιβάνιν καλόν αγιορείτικον.

Και σκουπίζοντας τα δάκρυά μου τους είπα: «Δεν βλέπετε που θέλουν να κάμουν την Ελλάδα παλιόψαθα; Βοηθείστε, διότι μας παίρνουν, αυτοί οι μισοέλληνες και άθρησκοι, ό,τι πολυτίμητον τζιβαϊρικόν έχομεν. Φραγκεμένους μας θέλουν τα τσογλάνια του τρισκατάρατου του Πάπα. Μην αφήσετε, Άγιοί μου αυτά τα γκιντί πουλημένα κριγιάτα της τυραγνίας να μασκαρέψουν και να αφανίσουν τους Έλληνες, κάνοντας περισσότερα κακά από αυτά που καταδέχθηκεν ο Τούρκος ως τίμιος εχθρός μας».

Το χαρτί του πατρο- Κοσμά έβαλα και μου το εκαθαρόγραψαν. Και το εκράτησα ως Άγιον Φυλαχτόν, που λέγει μεγάλην αλήθειαν. Θα πω να μου γράψουν καλλιγραφικά και τον άλλον αθάνατον λόγον του, «τον Πάπαν να καταράσθε ως αίτιον». Θέλω να το βλέπω κοντά στα’ κονίσματά μου, διότι τελευταίως κάποιοι δικοί μας ανάξιοι λέγουν ότι αν τα φτιάξουμε με τον δικέρατον Πάπαν, θα ολιγοστέψουν οι κίντυνοι, τα βάσανα και η φτώχεια μας, τρομάρα τους.

+Μοναχός Θεόκλητος Διονυσιάτης : Ο Παπισμός.

…Τάσσομεν ως έκτην κεφαλήν τον Παπισμόν, ενώ εις κακότητα κατέχει την πρώτην θέσιν μεταξύ των εχθρών της αγιωτάτης ορθοδόξου Εκκλησίας μας. Αλλά το μίσος του Παπισμού καθ΄ ημών, ουδέν άλλο σημαίνει ή ότι αναγνωρίζει την υπεροχήν μας. Ο Παπισμός υπήρξε μοιραία ιστορική μορφή εις τον κόσμον. Το υποταγέν εις τον χριστιανισμόν στρατοκρατικόν και κοσμοκρατορικόν πνεύμα της ειδολολατρικής Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας, διετήρησεν εν τούτοις τους χαρακτήρας αυτού, τους οποίους βλέπομεν από τους πρώτους εισέτι χριστιανικούς αιώνας να διακρίνουν την ρωμαϊκήν Εκκλησίαν, με προϊούσαν τάσιν επιβολής επί των άλλων Εκκλησιών, ης αποκορύφωμα υπάρχει η σκανδαλώδης ιδέα του Πρωτείου, μεθ’ όλων των συνεπειών αυτού, δια να προαχθή εις το φρενιτιώδες αλάνθαστον του Πάπα.

Σχόλιο γιὰ τὸ Συνέδριο ποὺ συνῆλθε στὸ Βόλο ἀπὸ τὴν Ἀκαδημία Θεολογικῶν Σπουδῶν 8-11 Μαΐου μὲ θέμα: «Κανόνες τῆς Ἐκκλησίας καὶ σύγχρονες προκλήσεις»

ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΗΝΑ

Ὁ  Κύριός μας Ἰησοῦς Χριστός, κατὰ τὴν Θείαν Του Ἀνάληψιν εἰς τὸ Ὄρος τῶν Ἐλαιῶν, παρέσχε εἰς τὸ διηνεκὲς τὴν εὐλογίαν πρὸς τοὺς μαθητὰς καὶ δι’αὐτῶν διαχρονικὰ εἰς τὰ μέλη τῆς Ἐκκλησίας καὶ ἀφοῦ τοὺς διαβεβαίωσε: «...ἰδοὺ ἐγὼ μεθ' ὑμῶν εἰμι πάσας τὰς ἡμέρας ἕως τῆς συντελείας τοῦ αἰῶνος» (Ματθ.,κη΄,20), ἀνελήφθη καὶ ἐκάθισε στὰ δεξιὰ τοῦ Θεοῦ, πιστοποιώντας μὲ τὴν εὐλογία ὅτι Αὐτὸς εἶναι ὁ Ὤν, ὁ Ἦν καὶ ὁ Ἐρχόμενος[1], ἡ Ἀρχὴ καὶ τὸ Τέλος, τὸ Α καὶ τὸ Ω[2], ὁ Πανταχοῦ Παρῶν, ὁ Παντοκράτωρ. Τὴν προσληφθεῖσαν ἀνθρωπίνην φύσιν ἀναλαβὼν, ἀναληφθεὶς,  τῷ Θεῷ καὶ Πατρὶ προσήγαγε. Καὶ μετ’οὐ πολλὰς ἡμέρας ἔπεμψε τὸν Παράκλητον ὡς εἶχε ὑποσχεθεῖ στοὺς μαθητὰς Του, τὸ Πανάγιον Πνεῦμα, ποὺ παραμένει ἐσαεὶ εἰς τὴν Ἐκκλησίαν ὁδηγῶν αὐτὴν εἰς πᾶσαν τὴν ἀλήθειαν.

Πρωτοπρεσβύτερος π. Γεώργιος Μεταλληνός : Ἦταν ἀναμενόμενη ἡ εὐρωπαϊκὴ περιπέτειά μας

...Ἡ συνείδηση τοῦ εὐρωπαίου ἀνθρώπου - πολίτη εἶναι τὸ μόνιμο αἴτημα, ἄλλωστε, ὅλων τῶν εὐρωπαϊστῶν. Τὸ ἐρώτημα ὅμως ἐδῶ εἶναι, ποιὰ σχέση μπορεῖ νὰ ἔχει αὐτὴ ἡ συνείδηση μὲ τὴν ἑλληνική, ἤ καλύτερα τὴν ἑλληνορθόδοξη συνείδηση, ποὺ ἀποτελεῖ τὴν πεμπτουσία τοῦ Ἕλληνα - Εὐρωπαίου. Τὸ πνεῦμα τῶν Κοινοτικῶν κειμένων εἶναι, ὅτι πρεπει νὰ δημιουργηθοῦν κοινὲς συνήθειες, γιὰ νὰ διαμορφωθεῖ βαθμιαῖα ἑνιαῖος τύπος ἀνθρώπου, ὁ Εὐρωπαῖος ἄνθρωπος. Αὐτὸ ὑποβοηθεῖται μὲ τὴν καθιέρωση ἑνιαίων καταναλωτικῶν προτύπων γιὰ τὴν διευκόλυνση τῆς κινητικότητας καὶ ἀλληλοπροσέγγισης. Εὐνόητο ἔτσι εἶναι, ὅτι κάθε ἐθνικὴ ἰδιαιτερότητα πρέπει νὰ ἰσοπεδωθεῖ, ἤ τοὐλάχιστο νὰ ἀμβλυνθεῖ, ἔστω καὶ ἄν αὐτὸ δὲν ζητεῖται -ἀκόμη ρητὰ καὶ ἐκπεφρασμένα. Συνάγεται ὅμως ἀπὸ τὴν προοδευτικὰ ἐπιβαλλόμενη ἑνιαία νομοθεσία  (Κοινοτικὸ Δίκαιο), ποὺ ὁδηγεῖ στὴν ἑνιαιοποίηση τοῦ τρόπου ζωῆς καὶ τῆς κοινωνικῆς πραγματικότητος, καὶ στὴν δημιουργία ἑνὸς νέου ἤθους, τὸ ὁποῖο διαφοροποιεῖται διαμετρικὰ ἀπὸ τὸ ἑλληνορθόδοξο.