Resurrection Matins Ode 9 Chanted by monks of IM Vatopaidi

O Συναξαριστής της ημέρας.

Δευτέρα, 21 Απριλίου 2014

Δευτέρα Διακαινισίμου.Του Οσίου Αναστασίου του Σιναΐτου,  Ιανουαρίου ιερομάρτυρος και της συνοδείας αυτού, Αλεξάνδρας μάρτυρος, συζύγου Διοκλητιανού και των θεραπόντων αυτής Απολλώ, Ισαακίου και Κοδράτου, οσίου  Μαξιμιανού αρχιεπισκόπου Κωνσταντινουπόλεως, Παναγίας Χρυσαφιτίσσης της εν Μονεμβασία.

Ὁ Ὅσιος Ἀναστάσιος ἔζησε τὸν 7ο αἰώνα μ.Χ. καὶ καταγόταν ἀπὸ εὐγενὴ οἰκογένεια. Γρήγορα ὅμως ἐγκατέλειψε τὸν κόσμο καὶ τὰ βιοτικὰ πράγματα καὶ ἐκάρη μοναχός. Ἀργότερα ἐπισκέφθηκε τὴν Συρία, τὴν Αἴγυπτο καὶ τὰ Ἱεροσόλυμα, γιὰ νὰ προσκυνήσει τοὺς Ἁγίους Τόπους καὶ κατέληξε στὴ μονὴ τῆς Ἁγίας Αἰκατερίνης στὸ ὄρος Σινᾶ, τῆς ὁποίας διετέλεσε ἡγούμενος. Ὁ Ὅσιος διακρίθηκε γιὰ τοὺς ἀγῶνες του κατὰ τῶν αἱρετικῶν Μονοφυσιτῶν, γι’ αὐτὸ καὶ ὀνομάσθηκε Ὁμολογητής. Ἐτιμᾶτο ἰδιαίτερα ἀπὸ τοὺς σύγχρονούς του, οἱ ὁποῖοι τὸν ἀποκαλοῦσαν καὶ «νέον Μωυσέα». Κοιμήθηκε μὲ εἰρήνη σὲ βαθὺ γῆρας περὶ τῆς ἀρχὲς τοῦ 8ου αἰῶνος μ.Χ.

Μήνυμα του Πατριάρχη Ιεροσολύμων Θεοφίλου για το Άγιον Πάσχα 2014---- Αν αυτό το μήνυμα δεν λέγεται θράσος, τι λέγεται;;

ΘΕΟΦΙΛΟΣ  Γ΄

Ἐλέῳ Θεοῦ Πατριάρχης τῆς Ἁγίας Πόλεως Ἱερουσαλήμ

καί πάσης Παλαιστίνης

παντί τῷ πληρώματι τῆς Ἐκκλησίας, χάριν καί ἔλεος καί εἰρήνην

ἀπό τοῦ Παναγίου καί Ζωoδόχου Τάφου

τοῦ Ἀναστάντος Χριστοῦ.

«Ἰησοῦν ζητεῖτε τόν Ναζαρηνόν τόν ἐσταυρωμένον.

Ἠγέρθη, οὐκ ἔστιν ὧδε, ἴδε ὁ τόπος ὅπου ἔθηκαν Αὐτόν»,

οὐκ ἔστιν ὧδε, ἴδε ὁ τόπος ὅπου ἔθηκαν Αὐτόν :

Είναι κωμικόν δια τον "Αρχιερέα" Θεόφιλο τον Γ΄ να ψάλη κατά την Μεγάλην Εβδομάδα «Δικαιοσύνην μάθετε οι ενοικούντες επί της Γης» και κατά το Πάσχα «Συγχωρήσωμεν πάντα τη Αναστάσει».....

Χριστός Ἀνέστη! Ἀληθῶς Ἀνέστη! -- Brothers and sisters, glorify our Lord who is Risen from the Dead as we proclaim: Christ is Risen! Truly He is risen!

Ταπεινά ευχόμεθα η Ζωηφόρος Ανάστασις του Χριστού μας να λαμπρύνει τις καρδιές σας με Ουράνιον Χάριν, Φως Κυρίου και ευωδίαν Πνευματικήν, και καταυγάζοντας τα διαβήματά σας εις περιποίησιν των Αγίων Του εντολών, να σας οδηγήση εις την άληκτον και παντευφρόσυνον μακαριότητα της Ουρανίου Βασιλείας Του.

We humbly pray that the Lifegiving Resurrection of our Christ fills your hearts with heavenly grace, the Light of God, and spiritual fragrance, illuminating your path in preserving His holy commandments, thus leading you to the unending and jubilant bliss of His Heavenly Kingdom.

O Συναξαριστής της ημέρας.

Κυριακή, 20 Απριλίου 2014

ΤΟ ΑΓΙΟΝ ΠΑΣΧΑ, Η ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΣΩΤΗΡΟΣ. Θεοδώρου Τριχινά του οσίου, Αθανασίου του των Μετεώρων, Ιωάννου, Ιωάσαφ, Ζακχαίου αποστόλου.

Οι γυναίκες οι οποίες παραβρέθηκαν κατά την εσπέρα της Παρασκευής, στον ενταφιασμό του Σωτήρα, δηλαδή η Μαρία η Μαγδαληνή και οι υπόλοιπες, όταν επέστρεψαν από το Γολγοθά στην πόλη, ετοίμασαν αρώματα και μύρα για να αλείψουν το σώμα του Ιησού, και την επομένη μέρα απείχαν από κάθε δραστηριότητα λόγω της αργίας του Σαββάτου. Κατά το βαθύ όρθρο, όμως, της Κυριακής, η οποία ονομάζεται από τους Ευαγγελιστές «πρώτη Σαββάτου» και «μία Σαββάτων», δηλαδή πρώτη μέρα της εβδομάδος, μετά από τριάντα έξι σχεδόν ώρες από τη νέκρωση του ζωοδότη Λυτρωτή, έρχονται με νεκρώσιμα αρώματα στον τάφο. Και ενώ σκέπτονταν τη δυσκολία της αποκυλίσεως του λίθου από την είσοδο του τάφου γίνεται σεισμός φοβερός, και Άγγελος με αστραπηφόρα όψη και χιονόφωτη στολή, αφού αποκύλισε το λίθο και κάθισε πάνω σε αυτόν, έκανε τους φύλακες να τρομάξουν και τους έτρεψε σε φυγή. Οι γυναίκες, στο μεταξύ, αφού μπήκαν στον τάφο και δε βρήκαν το σώμα του Ιησού, βλέπουν δύο Αγγέλους λευκοφορεμένους, με αντρική μορφή, οι οποίοι αφού τους φανέρωσαν την ανάσταση του Σωτήρα, στέλνουν για να απαγγείλουν τρέχοντας γρήγορα, στους μαθητές τις χαρούμενες ειδήσεις. Σε μικρό χρονικό διάστημα φθάνουν και ο Πέτρος με τον Ιωάννη, αφού έμαθαν τι έγινε από τη Μαρία τη Μαγδαληνή, όπως ήδη ειπώθηκε, και μπαίνουν στον τάφο, βρίσκουν μόνο τα σάβανα. Γι’ αυτό ανέρχονται όλοι στην πόλη με χαρά, κήρυκες της ανήκουστης αναστάσεως του Χριστού, το οποίον και είδαν πραγματικά ζωντανό πέντε φορές κατά την σημερινή εορτή.
Αυτήν τη χαρμόσυνο Ανάσταση γιορτάζοντας σήμερα ασπαζόμαστε μεταξύ μας τον εν Χριστώ ασπασμό, δείχνοντας με τον τρόπο αυτό τη διακοπή της πρώτης έχθρας ανάμεσα σε εμάς και το Θεό και τη διαλλαγή του Θεού προς εμάς για άλλη μια φορά, διαλλαγή που έγινε φανερή με το πάθος του Σωτήρα. Και η εορτή ονομάζεται Πάσχα, έχοντας έτσι ίδιο όνομα με το Πάσχα των Εβραίων, το οποίο, στη γλώσσα τους σημαίνει «διάβαση», διότι ο παθών και αναστάς Ιησούς μας διαβίβασε από την κατάρα του Αδάμ και δουλεία του διαβόλου στην αρχαία ελευθερία και μακαριότητα. Και αυτή η μέρα της εβδομάδος, κατά την οποία έγινε η Ανάσταση του Χριστού, η οποία είναι η πρώτη από τις υπόλοιπες ημέρες, επειδή αφιερώθηκε στην τιμή του Κυρίου ονομάστηκε από το όνομά Του Κυριακή, και σ’ αυτή μετατέθηκε από τους Αποστόλους η αργία και η ανάπαυση της εορτής του Σαββάτου του παλαιού νόμου.

"ΤΟ ΥΠΕΡΕΥΛΟΓΗΜΕΝΟΝ ΕΚΕΙΝΟΝ ΣΑΒΒΑΤΟΝ"

_                                                                                                                                                                     Του Βασίλη Χαραλάμπους

__________________

Κεκλεισμένη ἡ Ἁγία Πόρτα

δεδιωγμένος ὁ γέρων Πατριάρχης Σωφρόνιος

ὁμοῦ μετά τῆς τῶν Ὀρθοδόξων ὁμηγύρεως

δεδιωγμένοι ἀπό Ἀρμενίων ἀλλοδόξων

ἀπό τόν Πανίερον τοῦτον Ναόν

ἐν ἔτει ἀπό τῆς τοῦ Χριστοῦ Γεννήσεως

χίλια πεντακόσια τεσσαράκοντα ἐννέα.

Τοῦ Πατριάρχου αἱ λαμπάδες ἐσβεσμένες

οἱ κώδωνες σιωπηλοί

ἐσβεσμένα καί τά κηρία

τά σήμαντρα ἄηχα

ἡ νύξ μακρά.

Ὁ γέρων Πατριάρχης γονυπετής

τήν ἀρχαίαν ἀφίησι ἱκεσίαν

ἀγωνίας ἀρρήτου

πρός τόν ὄντα Φῶς μέγα

τόν Κύριον τῆς Δόξης.

Αἴφνης ὁ κίων ἐν τῇ Αὐλῇ τῇ Ἁγία ἐσχίσθη

τό Ἅγιον Φῶς ἔλαμψεν

ἡ νύξ φωταυγής γέγονεν

ἀλαλαγμοί χαρᾶς οὐρανίου.

Αὔτη ἡ φωτοφάνεια

τήν θεοφάνειαν εἰκονίζει.*

Τό Ἅγιον Φῶς τάς λαμπάδας τοῦ Πατριάρχου ἀνάπτει

ὁμοῦ καί τοῦ λαοῦ τά κηρία

οἱ μακράν τοῦ ὀλβίου τάφου

ἐγγύς γεγόνασιν

καί οἱ ἐγγύς μακράν.

Καί ὁ τῆς Ἄγαρ υἱός φρουρῶν

ἄλλοις ὀφθαλμοῖς ὁρᾶ τά γενόμενα

τῆς ἀληθείας τήν πίστην ὁμολογεῖ

δι’ αἵματος μαρτυρίου τήν ἀπιστίαν καταργεῖ

υἱός φωτός γενόμενος.

Ψάλλει ὁ Πατριάρχης

ἀντιφωνά ὁ τῆς χάριτος Ἰσραήλ

οἱ κώδωνες ἰσοκρατοῦσιν

τά σήμαντρα τήν ἀνεκλάλητον χαράν

ἄλλῳ τρόπῳ λαλοῦσιν.

Τό ὑπερευλογημένον ἐκεῖνον Σάββατον

οὐρανία βαθμίς γέγονεν.

* Ἀπό τήν προσευχήν πού ἀναπέμπει ὁ Πατριάρχης Ἰεροσολύμων γιά τό Ἅγιον Φῶς «φωτοφάνειαν ποιούμεθα, σοῦ τήν πρός ἡμάς συμπαθῶς γενομένην θεοφάνειαν εἰκονίζοντες».

Σιγησάτω πάσα σαρξ βροτεία

Σιγησάτω πάσα σαρξ βροτεία, και στήτω μετά φόβου και τρόμου και μηδέν γήινον εν εαυτή λογιζέσθω, ο γαρ Βασιλεύς των βασιλευόντων, και Κύριος των κυρευόντων, προσέρχεται σφαγιασθήναι, και δοθήναι εις βρώσιν τοις πιστοίς, προηγούνται δε τούτου, οι χοροί των Αγγέλων, μετά πάσης Αρχής και Εξουσίας, τα πολυόμματα Χερουβείμ, και τα εξαπτέρυγα Σεραφείμ, τας όψεις καλύπτοντα, και βοώντα τον ύμνον, Αλληλούια, Αλληλούια, Αλληλούια.

O Συναξαριστής της ημέρας.

Σάββατο, 19 Απριλίου 2014

ΜΕΓΑ ΣΑΒΒΑΤΟ, Η εις Άδου κάθοδος του Κυρίου. Παφνουτίου ιερομάρτυρος, Γεωργίου επισκόπου Πισιδίας του ομολογητού, Τρύφωνος αρχιεπισκόπου Κωνσταντινουπόλεως, Θεοδώρου του εν Πέργη, Σωκράτους και Διονυσίου των μαρτύρων, οσίου Συμεών του μονοχίτωνος και ανυόδητου, κτίτορος Ι. Μ. Φλαμουρίου Πηλίου (1594), Αγαθαγγέλου οσιομάρτυρος του νέου (1818).

Το Σάββατο, αφού συγκεντρώθηκαν οι αρχιερείς και οι φαρισαίοι στον Πιλάτο, τον παρακάλεσαν να ασφαλίσει τον τάφο του Ιησού για τρεις ημέρες διότι, καθώς έλεγαν οι θεομάχοι, «έχουμε υποψία μήπως οι μαθητές Του, αφού κλέψουν την νύχτα το ενταφιασμένο Του σώμα, κηρύξουν έπειτα στο λαό ως αληθινή την ανάσταση την οποία προείπε ο πλάνος εκείνος, όταν ακόμα ζούσε, και τότε θα είναι η τελευταία αυτή πλάνη, χειρότερη της πρώτης».
Αυτά είπαν στο Πιλάτο και αφού πήραν την άδεια του, έφυγαν και σφράγισαν τον τάφο τοποθετώντας εκεί για την ασφάλειά του κουστωδία, δηλαδή στρατιωτική φρουρά.

Mητρ. Γόρτυνος κ. Ιερεμίας : Τό εἴπαμε πολλές φορές καί τό ξαναλέμε, για νά ἐμπεδωθεῖ μέσα μας:

Σήμερα οἱ μεγαλύτερες καί χειρότερες αἱρέσεις εἶναι ὁ Παπισμός καί ὁ Οἰκουμενισμός. Εἶναι φρικτές οἱ αἱρέσεις αὐτές.Τό δέ ἀκόμη χειρότερο εἶναι ὅτι δέν ἀκούονται «τουφεκιές» πολλῶν ἀγωνιστῶν κατά τῶν αἱρέσεων αὐτῶν, καί τό ἀκόμη χειρότερο εἶναι τό νά βλέπουμε καί νά ἀκοῦμε γιά ἱερεῖς καί ἀρχιερεῖς, πού ὑποχρεοῦνται νά εἶναι φύλακες τῶν ὀρθοδόξων παραδόσεων, ὅτι ἔχουν φιλοπαπικό οἰκουμενιστικό φρόνημα καί ὅτι ἐκφράζονται μέ ἐναγκαλισμούς πρός τόν Πάπα, προσφωνώντας τον μάλιστα καί «ἁγιώτατον».

***
Το κατωτέρω είναι της "ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΦΩΝΗΣ"

«Έτι δεόμεθα υπέρ του Αγιωτάτου και Επισκόπου Πάπα Ρώμης Bενεδίκτου, Φραγκίσκου, κ.λ.π...…  »  

Οι "αντιοικουμενιστές" Αρχιερείς, Γεροντάδες και θεολόγοι, μας οδηγούν στον ουνιτισμό μας!!! ---Διαβάστε και κλάψτε : Catholic, Greek Orthodox bishops to celebrate Easter service together

WORCESTER — History will be made Sunday when Worcester's Roman Catholic Bishop Robert J. McManus joins Metropolitan Methodios of Boston and clergy of the city's Greek Orthodox Church in celebrating the Easter Agape Service at St. Spyridon Greek Orthodox Cathedral on Russell Street.

(ελεύθερη μετάφραση: Ιστορικό γεγονός θα γίνει την Κυριακή του Πάσχα--μεθαύριο-- όταν ο Επίσκοπος της Παπικής παρασυναγωγής Robert J. McManus μαζί με τον "Ορθόδοξο" Μητρ. Μεθόδιο της Βοστώνης τον "κλήρο" και τους "ευλαβείς-βλαμμένους" λαϊκούς θα Συλλειτουργήσουν στον Πασχαλινή Λειτουργία της Αγάπης στον Άγιο Σπυρίδωνα της Ελληνικής "Ορθοδόξου" Μητρόπολης της Βοστώνης.)

ΥΜΝΟΙ ΜΕΓΑΛΗΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ--- ΘΡ. ΣΤΑΝΙΤΣΑΣ

Ο ΑΓΙΟΣ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ : Ο ΑΓΙΟΣ ΣΑΒΒΑΣ Ο ΣΤΡΑΤΗΛΑΤΗΣ

Στίς 18 Ἀπριλίου ἡ Ἐκκλησία μας τιμᾶ τήν μνήμη τοῦ ἁγίου μάρτυρος Σάββα τοῦ Στρατηλάτου. Ὁ ἅγιος Σάββας ἔζησε στήν Γοτθία, στήν βόρεια Εὐρώπη κατά τούς χρόνους τῶν αὐτοκρατόρων Οὐαλεντινιανοῦ καί Οὐάλεντος στά μέσα τοῦ 4ου αἰῶνος. Ἀπό μικρό παιδί ὁ Ἅγιος Σάββας εἶχε μεγάλη πίστη στόν Κύριό μας καί ἐνέπαιζε τούς εἰδωλολάτρες, ἀρνιόταν νά φάη τά εἰδωλόθυτα, ἀλλά καί πολλούς ἀνθρώπους ἐμπόδιζε νά θυσιάζουν στά εἴδωλα κηρύττοντάς τους τήν πίστη στόν Χριστό. Γιά τόν λόγο αὐτό οἱ εἰδωλολάτρες τόν ἔδιωξαν ἀπό τήν πόλη πού κατοικοῦσαν. Ὅταν ἦλθε στόν τόπο τους ὁ ἀρχηγός τῶν Γότθων Ἀθανάριχος συνέλαβαν τὸν Ἅγιο Σάββα καί ἀφοῦ τόν μαστίγωσαν μέ φραγγέλιο καί τόν βασάνισαν ἀπάνθρωπα τόν ἐκρέμασαν στήν δοκό τοῦ σπιτιοῦ του καί τόν ἐξανάγκασαν νά γευθῆ τά εἰδωλόθυτα. Ἐπειδή ὁ ἅγιος Σάββας ἀρνήθηκε τόν ὁδήγησαν σέ ἕνα ποταμό καί ἀφοῦ τοῦ ἔδεσαν ἕνα βαρύ ξύλο στόν λαιμό, τόν ἔπνιξαν. Ὁ ἅγιος Σάββας ἦταν τριάντα ὀκτώ χρονῶν, ὅταν ἔλαβε τόν στέφανο τοῦ μαρτυρίου.

Τὰ Ἅγια καὶ Σωτήρια Πάθη τοῦ Κυρίου μας

Τα Άγια καὶ φρικτὰ Πάθη τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ, «ἅ δι᾽ ἡμᾶς καταδέξατο», γιὰ  νὰ μᾶς ἀπολυτρώσει ἀπὸ τὴ δουλεία τῆς ἁμαρτίας, τὴ φθορὰ καὶ τὸ θάνατο. Ἔπαθε ὁ ἀθῶος στὴ θέση ἡμῶν τῶν ἐνόχων. Καταδικάστηκε ὁ ἀναμάρτητος, γιὰ νὰ ἀθωώσει ἐμᾶς τοὺς ἁμαρτωλούς. Θυσίασε τὸν ἑαυτό Του ὁ «Ἀμνὸς τοῦ Θεοῦ, ὁ αἴρων τὴν ἁμαρτίαν τοῦ κόσμου» (Ἰωάν.1,29), γιὰ νὰ μὴ θυσιαστοῦμε ἐμεῖς. Ἀνέβηκε Ἐκεῖνος στὸ σταυρό, γιὰ νὰ ἑλκύσει καὶ νὰ ἀνεβάσει ἐμᾶς ἀπὸ τὸ βόρβορο τῆς ἁμαρτίας στὸν οὐρανό. Ἔγινε Ἐκεῖνος «λύτρον ἀντὶ πολλῶν» (Μάτθ.20,28), γιὰ νὰ ξεχρεωθοῦμε ἐμεῖς οἱ ὀφειλέτες. Πέθανε Ἐκεῖνος, γιὰ νὰ θανατώσει τὸ θάνατό μας μὲ τὸ δικό του θάνατο. Κατέβηκε στὸν παμφάγο Ἅδη, γιὰ νὰ ἀδειάσει τὰ «ταμεῖα» τοῦ σκοτεινοῦ δεσμωτηρίου ἀπὸ τὶς ἐκεῖ δέσμιες ψυχὲς καὶ νὰ τὸν καταργήσει γιὰ ὅσους πιστεύουν σ’ Αὐτόν. Ἀναστήθηκε ἀπὸ  τοὺς νεκρούς, γιὰ νὰ γίνει «ἀπαρχὴ τῶν κεκοιμημένων» (Α΄ Κορ.15, 20). Νὰ μεταποιήσει τοὺς νεκροὺς σὲ κεκοιμημένους καὶ νὰ μεταβάλει τὰ νεκροταφεῖα σὲ κοιμητήρια. Νὰ μᾶς    δώσει τὴ μακάρια ἐλπίδα ὅτι εἴμαστε προσκεκλημένοι στὸν μεγάλο δεῖπνο τῆς Βασιλείας Του, περιμένοντάς μας ἐναγωνίως «ἵνα γεμισθῆ ὁ οἶκος» Του (Λουκ. 14, 23). Γιὰ ὅλες τὶς εὐεργεσίες ἂς κλίνουμε γόνυ εὐγνωμοσύνης ἐνώπιον τοῦ Ἐσταυρωμένου Λυτρωτῆ μας καὶ ἂς πάρουμε τὴ μεγάλη ἀπόφαση νὰ δεχτοῦμε τὴν πρόσκλησή Του νὰ γίνουμε συνδαιτυμόνες τοῦ Μεγάλου Δείπνου  καὶ μέτοχοι τῆς ἀτέρμονης Βασιλείας Του!

"Ορθόδοξος Τύπος"

Μητρ. Καλαβρύτων κ. Αμβρόσιος : ΑΚΟΜΑ ΕΝΑ ΠΑΣΧΑ ΧΩΡΙΣ ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΜΑΚΑΡΙΩΤΑΤΟ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ κ. ΕΙΡΗΝΑΙΟ;

ΕΝΑΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΣΤΑ ΣΙΔΕΡΑ ΤΗΣ ΦΥΛΑΚΗΣ!

ΑΚΟΜΑ ΕΝΑ ΠΑΣΧΑ ΧΩΡΙΣ ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΜΑΚΑΡΙΩΤΑΤΟ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ κ. ΕΙΡΗΝΑΙΟ;

__________Κατά την ταπεινή μας γνώμη το θέμα του Μακαριωτάτου Πατριάρχου πρ. Ιεροσολύμων κ.κ. Ειρηναίου αποτελεί ένα μελανό στίγμα στο σώμα της Ορθοδόξου Εκκλησίας! Επί επτά τώρα χρόνια παραμένει φυλακισμένος στο διαμέρισμά του εκεί κάτω στα Ιεροσόλυμα! Δεν έχει ιατρική περίθαλψη! Δεν έχει κάποιον δίπλα Του! Εάν σκοντάψει και πέσει στο δάπεδο, δεν υπάρχει κάποιος να Τον βοηθήσει, ώστε να σηκωθή! Εάν κυριευθή από μία ίωση καί ψήνεται στον πυρετό, δέν έχει τόν βοηθούντα! Εάν έχει ένα πονόδοντο, δεν έχει την δυνατότητα να επισκεφθή  ένα οδοντίατρο! Στις Κρατικές Φυλακές το Κράτος και στον πιο απεχθή εγκληματία-κατάδικο παρέχει φαγητό και μιά στοιχειώδη προστασία! Στον Πατριάρχη κ. Ειρηναίο ΟΥΔΕΙΣ, ναί ουδείς, υπάρχει δίπλα Του. Παραμένει μόνος, ΟΛΟΜΟΝΑΧΟΣ, είκοσι τέσσερες ώρες το εικοσιτετράωρο, επτά ημέρες τήν εβδομάδα, τριακόσιες εξήκοντα πέντε ημέρες το χρόνο! 

__________Το θέμα "Πατριάρχης Ειρηναίος"  αποτελεί, λοιπόν, στίγμα στο Σώμα της Ορθοδοξίας! Η ευθύνη βαρύνει όλους τους Προκαθημένους της Ορθοδόξου Εκκλησίας, προεχόντως βέβαια τον διάδοχό Του, τον Μακαριώτατο Πατριάρχη Ιεροσολύμων κ. Θεόφιλο και τα Μέλη της Αγιοταφικής Αδελφότητος! Πλήν όμως εξαιρέτως και πρωτίστως η ευθύνη βαρύνει τον Παναγιώτατο Οικουμενικό Πατριάρχη κ. κ. Βαρθολομαίο!  Όλοι τους ανέχονται να υπάρχει ένας ΖΩΝΤΑΝΟΣ-ΝΕΚΡΟΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ενταφιασμένος στο κελλί του! 

_________Εμείς έχουμε αναφερθή πολλές φορές στο ζήτημα αυτό! Επανερχόμεθα σήμεραγια μια ακόμη φορά! Εάν συνεχίσουν τά κλείνουν τά μάτια τους και τα αυτιά τους ΟΙ ΥΠΕΥΘΥΝΟΙ, θα ευρεθούν αναπολόγητοι ενώπιον του Μεγάλου Αρχιερέως Ιησού Χριστού κατά την ημέρα της κρίσεως! Όσο μικρός καί ασήμαντος και να είναι ο χαράσσων τις γραμμές αυτές, έχει το θάρρος να υπενθυμίσει στους ΥΠΕΥΘΥΝΟΥΣ την μεγάλη αλήθεια, ήτις ελέχθη διά στόματος του Αγ. Ιακώβου: "η γαρ κρίσις ανέλεος τω μη ποιήσαντι έλεος. Κατακαυχάται έλεος κρίσεως" (Ιακ. β΄, 13).

ΑΝΑΣΤΑΣΙΜΟΝ ΜΗΝΥΜΑ ΣΩΤΗΡΙΟΥ ΕΤΟΥΣ 2014---........Μόλις προσφάτως, ὁ Κύριος ἡμῶν ἠξίωσεν ἡμᾶς ὅπως γευθῶμεν μίαν πρώτην Ἀνάστασιν, διὰ μέσου τῆς δωρεᾶς τῆς Ἑνώσεως ἐν τῇ Γνησίᾳ ἡμῶν Ὀρθοδόξῳ Ἐκκλησίᾳ Ἀδελφῶν ἄχρι τοῦδε κεχωρισμένων,

 ΑΝΑΣΤΑΣΙΜΟΝ ΜΗΝΥΜΑ ΣΩΤΗΡΙΟΥ ΕΤΟΥΣ 2014

Παντὶ τῷ πληρώματι τῆς Ἐκκλησίας

«Σήμερον πᾶσα κτίσις ἀγάλλεται καὶ χαίρει, ὅτι Χριστὸς ἀνέστη καὶ ᾅδης ἐσκυλεύθη»! «Αὕτη ἡ ἡμέρα ἥν ἐποίησεν ὁ Κύριος, ἀγαλ­λιασώ­μεθα καὶ εὐφρανθῶ­μεν ἐν αὐτῇ»!

Τέκνα ἐν Κυρίῳ ἀγαπητά·

          Κατὰ τὴν ἁγίαν Λαμπρὰν καὶ Φωτοφόρον σημερινὴν ἑορτήν, ἡ χαρὰ καὶ ἀγαλλίασις τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Κυρίου ἡμῶν πληροῖ τὰς καρδίας πάντων τῶν Ὀρθοδόξων Χριστιανῶν, ὥστε νὰ συνενώνουν τὰς δοξολογίας αὐτῶν μετὰ τῶν ἐν Οὐρανοῖς Ἁγίων Ἀγγέλων, ἀλλὰ καὶ μεθ’ ὅλης τῆς κτίσεως, εἰς ὑμνωδίαν ἄπαυστον καὶ εὐχαριστίαν ἄφατον!

          Ἡ λαφυραγώγησις τοῦ ᾅδου καὶ ἡ Νίκη τῆς Ζωῆς ἐπὶ τοῦ θανάτου ἐν τῷ Ἀναστάντι Χριστῷ Ἰησοῦ τῷ Σωτῆρι ἡμῶν, προοιμιάζει τὴν κλητὴν καὶ ἁγίαν Ἡμέραν, τὴν βασιλίδα καὶ κυρίαν: Ἑορτῶν Ἑορτή, Πανήγυρις Πανηγύρεων, Πάσχα Κυρίου Πάσχα!...

* * *

          Ὅμως, τί προηγήθη τῆς Χαρᾶς ταύτης; Τὸ Μυστήριον τοῦ Σταυροῦ: «Ἰδοὺ γὰρ ἦλθε διὰ τοῦ Σταυροῦ Χαρὰ ἐν ὅλῳ τῷ κόσμῳ»!

          Ὁ Κύριος ἡμῶν ἠπείγετο ἵνα τελειώσῃ τὸ Ἔργον τῆς Σωτηρίας ἡμῶν καὶ προέλεγε συχνάκις τὸ θεῖον Αὐτοῦ Πάθος, τὸν Σταυρὸν καὶ τὴν ἔνδοξον Ἀνάστασιν Αὐτοῦ. Ἐπορεύθη πρὸς τὸ Πάθος «ἑκουσίᾳ βουλῇ», πιὼν τὸ «Ποτήριον» τοῦ θανάτου ἐν ὑπακοῇ, διὰ νὰ λυτρώσῃ ἅπαν τὸ ἀνθρώπινον ἐκ τῆς ἁμαρτίας, τοῦ διαβόλου καὶ τοῦ θανάτου. Ἐξέπνευσεν ἐπὶ τοῦ Σταυροῦ ἀληθῶς καὶ ἐγνώρισε τὴν «φθορὰν» τοῦ θανάτου, ἤτοι ἐχωρίσθη ἡ ἡνωμένη ὑποστατικῶς μετὰ τῆς Θεότητος Ψυχὴ Αὐτοῦ ἐκ τοῦ ἡνωμένου ἐπίσης ὑποστατικῶς μετὰ τῆς Θεότητος Σώματος Αὐτοῦ, κατασκηνώσας οὕτως ἐν τῷ θεοδέγμονι Τάφῳ «ἐπ’ ἐλπίδι».

          Διότι, δὲν ἐγκατελείφθη ἡ Ψυχή Του εἰς ᾅδην, οὐδὲ ἡ Σάρξ Του εἶδε διαφθοράν. Τὸ μὲν Δεσποτικὸν Σῶμα ὕπνωσε μικρὸν ἐντὸς τοῦ Τάφου, χωρὶς νὰ πάθῃ διαφθορὰν καὶ διάλυσιν, ἡ δὲ Ψυχὴ Αὐτοῦ μετέβη εἰς ἅδην διὰ νὰ ἐλευθερώσῃ τοὺς ἀπ’ αἰῶνος δεσμίους αὐτοῦ!

          Ἡ μετὰ τρεῖς ἡμέρας ζωοποίησις τοῦ Σώματος Αὐτοῦ διὰ τῆς ἐπανόδου τῆς Ἀχράντου Αὐτοῦ Ψυχῆς, ἤτοι ἡ Ἀνάστασις Αὐτοῦ, δὲν ἔγινεν ὡς κατόρθωμα διὰ τὸν Ἑαυτόν Του, ἀλλὰ διὰ νὰ παραπεμφθῇ τοῦτο τὸ ἀγαθὸν «εἰς ὅλην τοῦ ἀνθρώπου τὴν φύσιν» (Ἅγιος Κύριλλος Ἀλεξανδρείας).

* * *

          Διὸ καὶ ἡ κοινὴ εὐφροσύνη τῶν θείων Προσώπων τῆς Ἁγίας Τριάδος διὰ τὴν ἐπιτέλεσιν τῆς Σωτηρίας ἡμῶν, εἶναι κοινὴ εὐφροσύνη τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ, μεταδιδομένη εἰς ἕκαστον τίμιον Μέλος Αὐτῆς.

          Ἅπαντες οἱ τῆς τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησίας «σκιρτῶντες ὑμνοῦμεν τὸν Αἴτιον, τὸν μόνον εὐλογητὸν τῶν Πατέρων Θεὸν καὶ ὑπερένδοξον», διὰ τὴν «νέκρωσιν τοῦ θανάτου», διὰ τὴν «καθαίρεσιν» τοῦ ἅδου καὶ διὰ τὴν ἀπαρχὴν τῆς «ἄλλης βιοτῆς», ἤτοι τῆς αἰωνίου.

          Αἱ ὠδῖνες τοῦ θανάτου ἐλύθησαν, ὁ θάνατος δὲν χωρίζει ἡμᾶς ἀπὸ τοῦ Χριστοῦ, δὲν ἀπερχόμεθα πλέον εἰς τὸν σκοτεινὸν ἅδην, ἀλλ’ εἰς οὐρανίους καὶ φωτεινὰς μονάς, εἰς αἰώνιον διαμονὴν πλήρη παντὸς ἀγαθοῦ!

* * *

          Ἀλλ’ ὅμως, βιοῦμεν ταῦτα πάντα ἀπ’ ἐντεῦθεν ὡς ἀρραβῶνα αἰωνίου κληρονομίας; Πιστεύομεν ὀρθοδόξως καὶ ἀκαινοτομήτως καὶ φυλάσσομεν τὰς ἁγίας Ἐντολάς, ὥστε νὰ ἀξιωθῶμεν τῶν ἀναστασίμων δωρεῶν;

          Κύριος ὁ Θεὸς ἡμῶν προτρέπεται ἕκαστον ἡμῶν, ὡς εἰς τὸν φίλον Αὐτοῦ Δίκαιον Ἁβραάμ: «εὐαρέστει ἐνώπιον ἐμοῦ καὶ γίνου ἄμεμπτος»! Ὁ δὲ Ἀδελφόθεος Ἰάκωβος ἀναφωνεῖ εἰς πάντα πιστόν: «ἄσπιλον ἑαυτὸν τηρεῖν ἀπὸ τοῦ κόσμου»!...

          Ἡ Χαρὰ τῆς Ἀναστάσεως καὶ ἡ βίωσις τῆς ἀναστασίμου Ἐλπίδος, ἀποτελεῖ συνάρτησιν τῆς ὀρθῆς ἡμῶν Πίστεως (Ὀρθοδοξίας) καὶ τῆς ἐμπράκτου ἀποδείξεως καὶ ἐπαληθεύσεως αὐτῆς εἰς τὴν ζωὴν ἡμῶν  (Ὀρθοπραξίας). Ἀναλόγως τῆς Μετανοίας ἡμῶν, τῆς νίκης ἐπὶ τῶν παθῶν, τῆς καθάρσεως ἀπὸ τῆς ἁμαρτίας, τῆς ἀπελευθερώσεως ἐκ τῶν δεσμῶν τοῦ πονηροῦ, τῆς ἀξίας καὶ συχνῆς μεθέξεως τῶν Ἀχράντων Μυστηρίων, λαμβάνομεν τὴν Χάριν καὶ Χαρὰν τῆς νίκης τῆς Ἀναστάσεως ἐπ’ ἐλπίδι ζωῆς αἰωνίου.

          Ἐκ τοῦ κενοῦ Μνημείου ἐξεπήγασεν Ἐλπὶς καὶ Χαρά, καὶ πηγάζει ἀείποτε Εἰρήνη, Συμφιλίωσις, Ἕνωσις ἐν Ἀληθείᾳ καὶ Ἀγάπῃ, Κοινωνία ζωῆς, πρόγευσις τῶν Ἐπουρανίων!

* * *

 Τέκνα ἐν Κυρίῳ Ἀναστάντι ἀγαπητὰ καὶ περιπόθητα·

          Μόλις προσφάτως, ὁ Κύριος ἡμῶν ἠξίωσεν ἡμᾶς ὅπως γευθῶμεν μίαν πρώτην Ἀνάστασιν, διὰ μέσου τῆς δωρεᾶς τῆς Ἑνώσεως ἐν τῇ Γνησίᾳ ἡμῶν Ὀρθοδόξῳ Ἐκκλησίᾳ Ἀδελφῶν ἄχρι τοῦδε κεχωρισμένων, ἐκ τῶν ἐγγὺς καὶ τῶν μακράν, πρὸς ἐνίσχυσιν τῶν δεσμῶν τῆς Ἀληθείας καὶ Ἀγάπης, ἐν ἐλπίδι καταισχύνης τῆς οἰκουμενιστικῆς αἱρέσεως καὶ ἀποστασίας εἰς τοὺς ἀποκαλυπτικοὺς χρόνους ἡμῶν. Εἴθε ἡ ἀναστάσιμος ἐμπειρία αὕτη νὰ εὐλογηθῇ καὶ νὰ διευρυνθῇ ἔτι περισσότερον, οὐδεὶς δὲ νὰ ἐμμείνῃ δέσμιος εἰς τὸν ᾅδην τῶν ἐμπαθειῶν τοῦ κόσμου τούτου τῆς φθορᾶς, τῆς διαιρέσεως, τῆς ἀπομονώσεως καὶ τῆς ἀποσυνθέσεως.

          Ἡ ἀναστάσιμος ἡμῶν Ἐλπὶς εἴθε νὰ καταυγάζῃ τὴν Ἐκκλησίαν ἡμῶν καὶ νὰ ὁδηγῇ τὰ διαβήματα πάντων ἡμῶν εἰς τὸν ἀσφαλῆ λιμένα τοῦ ἁγιασμοῦ καὶ τῆς σωτηρίας, εἰς δόξαν Πατρός, Υἱοῦ καὶ Ἁγίου Πνεύματος. Ἀμήν!

Χριστὸς Ἀνέστη! Ἀληθῶς Ἀνέστη!

Ἅγιον Πάσχα 2014

Η ΙΕΡΑ ΣΥΝΟΔΟΣ

Πρωτοπρ. Νικόλαος Μανώλης, Σχολιασμός του άρθρου ''Ενώ βρισκόταν σε κώμα, άκουσε να μιλούν για δωρεά οργάνων!'' [ΒΙΝΤΕΟ 2014]

http://www.impantokratoros.gr & http://katanixis.blogspot.gr

Εγκώμια Επιταφίου Θρήνου. Μ. Παρασκευή.

Πρωτ. π. Γεώργιος Μεταλληνός :

Ἡ ἅλωση τῆς Πόλης ἀπὸ τοὺς Φράγκους (1204), ἡ προπαγανδιστικὴ δραστηριότητα τῶν Δυτικοευρωπαίων στὴν ὑπόδουλη Ἀνατολή, ἡ  Μικρασιατικὴ Καταστροφὴ (1922) καὶ ἡ τραγωδία τῆς Κύπρου (1974)εἶναι τὰ ἐντονότερα ὁρόσημα αὐτῆς τῆς «προδοσίας» τῆς Ὀρθόδοξης Ἀνατολῆς ἀπὸ τὴ χριστιανικὴ Εὐρώπη. Τί μπορεῖ νὰ περιμένει ἡ Ἑλλάδα ἀπὸ μιὰ τέτοια Εὐρώπη;  εἶναι τὸ ἐρώτημα τῶν ἐπιφυλακτικῶν ποὺ δὲν μπορεῖ, φυσικά, νὰ  τὸ παραβλέψει κανεὶς ἀβασάνιστα.

«Ὤ τῆς παραφροσύνης καὶ τῆς χριστοκτονίας τῆς τῶν προφητοκτόνων!»

Τὸ ἔγκλημα

(Ομιλία του †Επισκόπου Φλωρίνης Αυγουστίνου Καντιώτου)

«Ὤ τῆς παραφροσύνης καὶ τῆς χριστοκτονίας τῆς τῶν προφητοκτόνων!» (Γ΄ στ. ἐγκ.)

 Ἔγκλημα, φόνος ἀνθρώπου! Ἄλλοτε ὁ φόνος ἦταν κάτι σπάνιο. Τώρα, ἀλλοίμονο, δὲν περνάει μέρα χωρὶς ἕνα ἢ περισσότερα ἐγκλήματα. Καὶ γίνονται τόσο «τέλεια», ὥστε δὲν ἀφήνουν ἴχνη· οἱ δράστες μένουν ἄγνωστοι.

Ὁ πλανήτης μας, ἀφ᾿ ὅτου ὁ Κάιν σκότωσε τὸν Ἄβελ, μιάνθηκε μὲ αἷμα ἀδελφικό. Καὶ τὸ παράδειγμά του δυστυχῶς μιμήθηκαν πολλοί.

Ἂν μαζευόταν ὅλο τὸ αἷμα τῶν ἀδικοσκοτωμένων, «ἀπὸ τοῦ αἵματος Ἄβελ τοῦ δικαίου ἕως  τοῦ αἵματος Ζαχαρίου υἱοῦ Βαραχίου» (Ματθ. 23,35) καὶ τῶν θυμάτων τῶν ἡμερῶν μας, θὰ σχηματιζόταν μία θλιβερὴ λίμνη μὲ τὴν ἐπιγραφὴ «Λίμνη Ἄβελ».

ΟΤΙ ΗΓΑΠΗΣΕ ΠΟΛΥ (Ζ΄) ---Τελευταίο.

ΟΤΙ ΗΓΑΠΗΣΕ ΠΟΛΥ (Ζ΄) - Αλεξανδρεύς 

Αναδημοσίευση από το http:// anastasiosk.blogspot.com. 

Ευχαριστούμε τον Αναστάσιο και τον Αλεξανδρέα. Ευχόμεθα Καλή Ανάσταση! 

Ένα σκονισμένο σανδάλι με έσπρωξε για να με ξυπνήσει. Ο ήλιος είχε ανέβει ψηλά και όσο κι αν είχα μαζευτεί δεν με έκρυβε πια τίποτε. Σήκωσα το βλέμμα και είδα έναν στρατιώτη να με κοιτάζει άγρια. Πιο πέρα ένας άλλος έψαχνε τον τόπο για παρουσίες σαν τη δική μου. 
Οι υπόλοιποι ήταν απασχολημένοι με το βράχο στο άνοιγμα του τάφου. Του περνούσαν κορδέλες και σφράγιζαν με κερί την ένωσή τους. 
Τι φοβόντουσαν άραγε; 
Και νεκρό σε φοβούνταν; Ύστερα δυο από αυτούς έμειναν εκεί να φυλάνε. Οι υπόλοιποι με τον επικεφαλής ήταν έτοιμοι να αναχωρήσουν. Το βλέμμα τους έδειχνε ότι κι εγώ έπρεπε να κάνω το ίδιο. 
Δεν ξέρω ποιος λυπήθηκε περισσότερο: ο Αδάμ με την Εύα όταν τους έδειχναν την πόρτα του Παραδείσου ή εγώ τώρα που έπρεπε να Σε εγκαταλείψω. Τουλάχιστον ο Αδάμ είχε την Εύα. 
Εγώ ήμουν μόνη σε έναν κόσμο που μου φαινόταν πια τόσο άδειος χωρίς Εσένα. 
Τόσο τρομακτικός και άχρηστος. Χωρίς νόημα και σκοπό. 
Περπατούσα χωρίς να σκέφτομαι πού πάω. Μου πήρε ώρα να καταλάβω πως περπατούσα ανάποδα τη διαδρομή που είχες κάνει  Εσύ: 
Από το Γολγοθά στο λιθόστρωτο, από εκεί στο σπίτι του Καϊάφα, πίσω στη Γεθσημανή όπου έμαθα ότι πέρασες την τελευταία σου νύχτα κι από εκεί κάτω απ΄  το σπίτι που έφαγες με τους μαθητές Σου. Ήταν ένα πολύ καθώς πρέπει σπίτι και φοβόμουν να πλησιάσω. Τι έκανα εκεί; Δεν ξέρω. Ίσως προσπαθούσα να βρω ίχνη της παρουσίας Σου. 
Δε βρήκα παρά μόνο το ξύλο στην αυλή του Πραιτωρίου, εκεί που Σε είχαν δεμένο και Σε μαστίγωναν. Το πλησίασα και το άγγιξα. 
Μου φάνηκε ζεστό ακόμη. Ίσως να ήταν ιδέα μου ... 

Μητρ. Πειραιώς κ. Σεραφείμ: -----Α Ν Α Κ Ο Ι Ν Ω Θ Ε Ν

Πειραιεύς, 18 Ἀπριλίου 2014

Μᾶς αἰτιῶνται ὡς δῆθεν ἀντισημίτες ἐνῶ ἔχομε διακηρύξει άδιαπτώτως ὅτι σεβόμεθα καί ἀγαπούμε τόν λαό τοῦ Ἰσραήλ ἀλλά εἴμεθα ἀντισιωνισταί διότι ὁ Σιωνισμός ἀποτελεῖ διαχρονικά ὀξυτάτη μορφή ρατσισμοῦ ὅπως ὁ πρώην ἀδέσμευτος ΟΗΕ τό 1975 εἶχε διακηρύξει καί ἀφ’ ἑτέρου ἀδιάπτωτα μισεῖ τόν Χριστό καί ἐξακολουθεῖ νά τόν ἀνασταυρώνει σέ κάθε ἱστορική περίοδο μέ τήν κατασκευή ψευδῶν γελοίων καί χαλκευμένων ντοκυμαντέρς σκουπιδιῶν πού διανέμει στούς συμπράττοντες μαζί του γιά προφανεῖς λόγους. Εἶναι γνωστό βέβαια τό ἀβυσσαλέο μῖσος τῶν Ραββίνων τοῦ Ἰσραήλ ἐναντίον τοῦ ἐνσαρκωθέντος Θεοῦ Λόγου καί ἡ ἔκπτωση τους ἀπό τόν θεϊσμό τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης καί τοῦ προφητισμοῦ στόν ἑωσφορισμό τοῦ Ταλμούδ καί τῆς Καμπαλᾶ. Εἶναι ἐπίσης γνωστό ὅτι τό Ἑβραϊκό λόμπυ τῶν ΗΠΑ ὅπως ἀποδεικνύουν οἱ καταγγελίες τῶν Ὀρθοδόξων Ἑβραίων σιωνοκρατεῖται. Ἀποτέλεσμα ἡ παραγωγή τῶν παραπάνω σκουπιδιῶν πού στοχεύουν στό νά ἀναπαράξουν τό μῖσος κατά τοῦ Χριστοῦ ἐνσπείροντας κατά τήν ἀνόητη ἀντίληψή τους τήν ἀμφιβολία στό σωτηριῶδες θεϊκό του ἔργο.

O Συναξαριστής της ημέρας.

Παρασκευή, 18 Απριλίου 2014

ΜΕΓΑΛΗ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ, Τα Άγια Πάθη του Κυρίου. Ιωάννου του οσίου, Κοσμά επισκόπου Χαλκηδόνος και Αθανασίας, μάρτυρος Σάββα του Γότθου, Ιωάννου νεομάρτυρος, του εξ Ιωαννίνων (1526).

Την Παρασκευή, στέλνεται ο Ιησούς δέσμιος από τον Καϊάφα στον τότε ηγεμόνα της Ιουδαίας, Πόντιο Πιλάτο. Αυτός, αφού τον ανέκρινε με πολλούς τρόπους και αφού ομολόγησε δύο φορές ότι ο Ιησούς είναι αθώος, έπειτα, για να ευχαριστηθούν οι Ιουδαίοι, τον καταδικάζει σε θάνατο, και αφού μαστίγωσε σαν δραπέτη δούλο τον Δεσπότη όλων, Τον παρέδωσε για να σταυρωθεί.