Όλα σωστά, αλλά που ήταν η ".. ἡ πλειοψηφία τῶν Θεσσαλονικέων" όταν ο Μπουτάρης έβαλε για Δήμαρχος;


Μας έστειλαν την κάτωθι επιστολή με την παράκληση να  την δημοσιεύσουμε.

http://orthodoksikinisithessalonikis.wordpress.com/


Ἀνοικτή ἐπιστολή διαμαρτυρίας πρός τόν Πρωθυπουργό γιά τίς Gay Pride καί τήν προώθηση τῆς ὁμοφυλοφιλίας

Θεσσαλονίκη      26/6 / 2012
Πρός τόν Πρωθυπουργό τῆς Ἑλλάδας
κ. Ἀντώνιο Σαμαρᾶ.
κοινοποίηση: Δήμαρχο καί ἀντιδήμαρχο Θεσσαλονίκης , Δημάρχους ὅλης τῆς χώρας
Ἀξιότιμε κύριε Πρωθυπουργέ τά σέβη μας,
εἴμαστε μία ὁμάδα ἰδιωτικῆς πρωτοβουλίας-δράσης Ὀρθόδοξων Χριστιανῶν Ἑλλήνων πολιτῶν ( Ὀρθόδοξη Νεολαία Θεσσαλονίκης ).
Θεωρήσαμε ἐπιβεβλημένο νά σᾶς ἀποστείλουμε τήν παρούσα ἐπιστολή ὡς χρέος ἀγάπης μας πρός τόν Τριαδικό Θεό, τούς συμπολίτες μας, τήν πατρίδα μας καί γιά τήν περιφρούρηση τῶν χρηστῶν ἠθῶν, ἀπαραίτητα ὅλα ὥστε νά διαβιοῦμε σέ ὑγιή κοινωνία.
Προκλητικότατη ἀφορμή γιά ἐμᾶς ὑπῆρξε ἡ διοργάνωση τοῦ 1ου Gay-pride festival πού διοργανώθηκε στήν πόλη τοῦ Ἁγίου Δημητρίου καί ἁγιοτόκο πληθώρας Ἁγίων πόλη μας Θεσσαλονίκη, στίς 22 καί 23 Ἰουνίου. Ἡ διοργάνωση  τοῦ ἐν λόγῳ φεστιβάλ, διεξήχθη μέ τίς ἀπαράδεκτες «εὐλογίες»-ἐνέργειες»  τοῦ Δημάρχου της κ. Μπουτάρη καί χωρίς νά ἐρωτηθεῖ δημοκρατικά ἡ πλειοψηφία τῶν Θεσσαλονικέων.
H συνέχεια, ‘’κλικ’’ πιο κάτω στο: Read more

Άγιος Ιουστίνος (Πόποβιτς) : Άνθρωπος και Θεάνθρωπος.

Τα θεανθρώπινα μέσα δεν είναι άλλο παρά αι θεανθρώπιναι ασκήσεις-αρεταί. Και αυτάς δύνανται να εφαρμόζουν επιτυχώς μόνον οι θεανθρώπινοι, οι χριστοφόροι ασκηταί. Αι θεανθρώπιναι αρεταί ευρίσκονται μεταξύ των εις οργανικήν σχέσιν. Η μία εκπηγάζει εκ της άλλης, η μία συμπληρώνει την άλλην.                                                                                                                                                                   Η πρώτη μεταξύ των ασκήσεων-αρετών είναι η άσκησις της πίστεως. Δι΄ αυτής της ασκήσεως πρέπει να περάση και συνεχώς να περνά η ψυχή του λαού μας, να παραδοθή δηλαδή η ψυχή αύτη εις τον Χριστόν άνευ επιφυλάξεων και συμβιβασμών, να εμβαθύνη μέχρι τα θεανθρώπινα βάθη, να ανυψώνεται εις τα θεανθρώπινα ύψη. Πρέπει να δημιουργηθή εις τον λαόν μας το αίσθημα ότι η πίστις του Χριστού είναι αρετή υπερεθνική, οικουμενική και καθολική, τριαδική, και ότι το να πιστεύη κανείς εις τον Χριστόν σημαίνει να υπηρετή τον Χριστόν και μόνον τον Χριστόν, εις όλα τα γεγονότα της ζωής του.  


Συνεχίζεται.                                                                                                                                                  

Έως τον Ιούνιο 17.240 ανθρωποκτονίες έγιναν στο Σικάγο της Αμερικής!!!

Διαβάζω σήμερα στην εφημερίδα New York Times:


Έως τον Ιούνιο 17.240 ανθρωποκτονίες έγιναν στο Σικάγο της Αμερικής!!!


Αμερική, αμερική καλά μου λέγαν μερικοί πως είσαι χώρα, χώρα τραγική..... 

" εις τα ίδια ήλθε, και οι ίδιοι αυτόν ου παρέλαβον".....     (Ιωάν.  1, 11).


As of June 17, 240 people had been killed here this year, mostly in shootings, 66 more deaths than occurred in the same period in 2011.


http://www.nytimes.com/2012/06/26/us/rate-of-killings-rises-38-percent-in-chicago-in-12.html?nl=todaysheadlines&emc=edit_th_20120626

π. Θεόδωρος Ζήσης - Περί του ονόματος του Βαπτιστού


Δημοσιεύτηκε στις 25 Ιούν 2012 από 
π. Θεόδωρος Ζήσης - Περί του ονόματος του Βαπτιστού κατά τον Νικηφόρο Θεοτόκη (video)
Πηγή: http://www.impantokratoros.gr/8CBD01A2.el.aspx 

Αμαρτία της εποχής.


Συνήθως το καλοκαίρι αι γυναίκες κυκλοφορούν ημίγυμνες. Έχουν δε το θράσος να παρουσιάζωνται και εις την Εκκλησίαν ακόμη, κατ΄ εξοχήν δε εις το μυστήριον του γάμου και βαπτίσματος, μερικαί και κατά την θείαν Ευχαριστίαν. Υπενθυμόζομεν εις όλας αυτάς, είτε κυρίαι είναι είτε δεσποινίδες, ότι η γυμνότης εις την γλώσσαν του Θεού λέγεται «πορνεία» και την «πορνείαν» ο Θεός δεν την ευλογεί. Ας το μάθουν, αν δεν το γνωρίζουν, όλαι αυταί που κυκλοφορούν ή θα κυκλοφορήσουν ημίγυμνες, είτε με κοντά μέχρι της μασχάλης μανίκια ή με τολμηρά καρέ ή με διαφανή φορέματα που είναι τοιαύτα, ώστε είτε τα φορούν είτε όχι είναι το ίδιον, ότι αυτό που κάνουν είναι «αμαρτία». Εις παρατήρησίν μας ηκούσθησαν πολλάκις εκ πολλών, ωραίων μεν γυναικείων κεφαλών, άνευ όμως περιεχομένου, παιδαριώδεις απαντήσεις. Μας είπον λ.χ. όποιος σκανδαλίζεται να μη βλέπη, να γυρίζη το πρόσωπον αλλού, δεν του είπε κανείς να κυττάζη κ.τ.τ..  Εγώ ζεσταίνομαι και θα γδυθώ. Και εις αυτάς απαντήσαμε και τώρα επαναλαμβάνομεν ότι δεν δικάζεται όστις πίνει το δηλητήριον, αλλ΄ όστις το προσφέρει και μη πλανώμεθα ότι θα ξεφύγωμεν της δικαίας απειλής. Δι΄ αυτό λέγομεν, σύζυγε ένδυσε την γυναίκα σου και μη την περιφέρεις γυμνήν και γίνεσαι αιτία πορνείας, ανθρώπων από νέου μέχρι γέροντος. Εις το σπίτι σου η γυμνότης, αν επιμένης. Πατέρα, μην αφίνης το κορίτσι σου ημίγυμνο και με διαφανή και ανοικτά τα καρέ του μέχρι ομφαλού και γίνεται αιτία πορνείας και μοιχείας, διότι η φωτιά του Σατανά που σκορπά εις νέους και γέρους θα γίνη πυρ Σοδόμων και Γομόρρων και θα επιστρέψη εις ολόκληρον  την οικογένειά σου, είτε με ασθένειαν, είτε με θάνατον, είτε με δυστυχήματα και αποτυχίας εκτός της κολάσεως των ψυχών σας. Μητέρα πρόσεξε τον εαυτόν σου και τα κορίτσα σου και μη γίνεσαι προαγωγός αυτών. Ένδυσέ τα και φρούρησε ό,τι πολύτιμον τους έχει δώσει ο Θεός. Γυναίκες μικρές και μεγάλες, κυρίαι και δεσποινίδες τα ενδύματα είναι του Θεού, και τα … φύλλα της συκής είναι του Σατανά. Προσέχεται, μην ενδύεσθε με ανδρικά παντελόνια. Ο Θεός ενδύει και ο Σατανάς εκδύει. Το γράφομεν να το γνωρίζετε, ώστε θα είσθε αναπολόγητες εν ημέρα κρίσεως. Η ζέστη θεραπεύεται με ελαφρότερα ρούχα και όχι διαφανή. Δικαιολογία δεν υπάρχει. ενθυμήσθε πάντα ότι εις την Κόλασιν κάμνει πιο πολύ ζέστη και άνευ διακοπής. Ο Χριστός την είπε «πυρ άσβεστον».

(αειμνήστου Δημ. Παναγοπούλου).

Ιερομόναχος Ευθύμιος Τρικαμηνάς. Eρμηνεία του 15ου Κανόνος από το νέο βιβλίο του, που μόλις κυκλοφόρησε.


Ἡ Ἱ. Μονή Γρηγορίου κάνει πολύ ἐκτενῆ ἀναφορά διά τούς λόγους πού τήν ἠνάγκασαν νά προβῆ στήν διακοπή τοῦ μνημοσύνου τοῦ Ἀθηναγόρα. Μεταξύ τῶν
ἄλλων ἀναφέρει: «Δυστυχῶς οὐσιαστικῶς δέν ἤρθησαν οἱ λόγοι οὐδέ αἱ ἐπιφυλάξεις πού ἐπέβαλον, τήν διακοπήν τοῦ μνημοσύνου τοῦ Πατριαρχικοῦ ὀνόματος, δεδομένου ὅτι ὁ νέος Οἰκουμενικός Πατριάρχης ὄχι μόνον δέν ἐφάνη
συντηρητικώτερος τοῦ Προκατόχου Του, ἀλλά τοὐναντίον ὑπερθεματίζει τούτου διά τήν Οἰκουμενικήν κίνησιν» (ὅπ. ἀν. σελ. 24). Ζητᾶ ἐπίσης ἡ ἰδία μονή γραπτῶς τήν καθαίρεσι τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Ἀμερικῆς Ἰακώβου Κουκούζη, διότι, σύμφωνα μέ καταγγελίες ὁμογενῶν, ἀρνήθηκε σέ δηλώσεις του στόν τύπο τό δόγμα τῆς ἁγ. Τριάδος καί διέθεσε ἐκ τοῦ ταμείου τῆς Ἀρχιεπισκοπῆς 300.000 δολλάρια πρός
ἀνέγερσι πανθεϊστικοῦ ναοῦ, ὅπου θά λατρεύονται ὅλοι οἱ θεοί ἀνεξαρτήτως θρησκείας. Ἡ κατάληξις τοῦ ὁμολογιακοῦ κειμένου τῆς μονῆς Γρηγορίου ἔχει ὡς ἑξῆς: «Κατόπιν ὅλων τούτων, ἡ Ἱερά ἡμῶν Μονή θά συνεχίσῃ τήν ἀκολουθητέαν Αὐτῆς γραμμήν κατ’ ἐφαρμογήν τῆς προρρηθείσης ἀποφάσεως τῆς Ἐκτάκτου Διπλῆς Ἱερᾶς Συνάξεως. Ὁ Σεβασμιώτατος Πατριαρχικός Ἔξαρχος ἐπεσήμανε
τό φάσμα τῆς ἐπιβολῆς κυρώσεων. Δηλαδή θά ἐξασκηθῇ βία; Ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι θά θελήσουν νά ἐξασκήσουν βίαν ἄς ἀναλογισθοῦν τάς εὐθύνας των διά τήν τύχην τῶν Ἱερῶν τούτων καί αἰωνοβίων Σκηνωμάτων. Ἄς ἀφήσουν ἡσύχους ἡμᾶς τούς Μοναχούς, τούς ἀπομεμακρυσμένους ἐκ τοῦ κόσμου νά συνεχίζωμεν την ἐφαρμογήν τῶν ὧν παρελάβομεν ἐκ τῶν πατέρων μας ἱερῶν παραδόσεων. Ὄχι κατά τό δοκοῦν νά ζητῶμεν δῆθεν τήν ἐφαρμογήν τῶν θείων καί ἱερῶν Κανόνων καί ὅταν δέν θέλωμεν τήν ἐφαρμογήν τούτων νά θέτωμεν τά δόγματα εἰς τά Σκευοφυλάκια, ὅπως διεκήρυσσεν ὁ ἀποθανών Πατριάρχης Ἀθηναγόρας. Ἐπί
τούτοις διατελοῦμεν μετά πολλῆς τῆς ἐν Χῷ φιλαδελφίας καί ἀγάπης» (ὅπ. ἀν., σελ. 25).

Με κλαυθμούς και αείρρυτα δάκρυα...


Οι Άγιοι σαν θεμέλιο της πνευματικής τους αναγεννήσεως κατέθεσαν την περιεκτική μετάνοια. Δηλαδή είχαν την αδιάλειπτη κατάγνωση των προημαρτημένων και τον φλογίζοντα την ψυχήν τους πόθο της προοδευτικής αλλαγής, που ποτέ δεν έσβυνε, παρά τη συνειδητή πνευματική άνοδό τους στην κλίμακα της αρετής και της αγιότητος. Και η μετάνοιά τους ενεργείτο με κλαυθμούς και αείρρυτα δάκρυα, με πένθος και ταπείνωση, με νηστείες και αγρυπνίες και αδιάλειπτες προσευχές και με όλες τις ευαγγελικές εντολές με τη μορφή ασκητικών και πνευματικών πράξεων.

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΠΑΠΑΔΙΑΜΑΝΤΗΣ : ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ


 Μὲ εἶχε καλέσει ὁ γενναῖος φίλος μου, ὁ κὺρ Στέφανος Μ., εἰς τὴν οἰκίαν του τὴν ἡμέραν τοῦ Πάσχα, διὰ νὰ συμφάγωμεν τὴν ὥραν τοῦ προγεύματος περὶ τὰς δέκα, ἀπὸ συγκατάβασιν καὶ εὐσπλαγχνίαν, διὰ νὰ κάμω κ᾿ ἐγὼ μετὰ τόσα χρόνια  Πάσχα οἰκιακόν, ἔρημος καὶ ξένος στὰ ξένα. Εὔχαρι καὶ θαλπερὸν ἦτο τὸ ἐσωτερικὸν τῆς ἑστίας του, ἀφοῦ διῆλθον τὴν εὐρεῖαν αὐλήν, μὲ τὴν διάπλατον πύλην, καὶ τοὺς σταύλους τῶν ἀλόγων, καὶ τὴν πρασινάδαν, καὶ τὰς γάστρας τῶν ἀνθέων. Ἡ οἰκογένειά του, ἡ γραῖα Μαρία ἡ συμβία του, ἀφελὴς καὶ ἀρχαϊκή, ὁ υἱός του, ἀμόρφωτος καὶ ἄπλαστος καλὸς ἁμαξηλάτης, κι ὁ ἀδελφός του, στιβαρός, γεροντοπαλλήκαρον, τραχὺς καὶ φιλαλήθης. Τέλος ἡ κόρη του ἡ Ρηνούλα, τελεία ἀντιπρόσωπος τῆς νέας γενεᾶς, κεντήτρια, ζωγραφίνα καὶ θεατρίνα. Πλὴν ὅμως κι αὐτὴ ἀφελὴς καὶ ἁπλῆ εἰς τοὺς τρόπους.  Εἶχε μίαν παιδίσκην ἑπτὰ ἐτῶν, τὴν Μαρίαν, πάντοτε μειδιῶσαν καὶ ἀνοικτόκαρδον, καὶ ἓν χαριτωμένον ξενικὸν πλάσμα, τὴν Τοτώ, ξανθήν, γαλανόμορφον, καὶ ἀγγελοθωροῦσαν. Ἡ μικρὰ κόρη, δὲν ἠξεύρω ἀκριβῶς πῶς, εἶχε πέσει εἰς τὰς χεῖράς της, καὶ ἀπετέλει μέρος τῆς οἰκογενείας. 


H συνέχεια, ‘’κλικ’’ πιο κάτω στο: Read more

Άγιος Ιουστίνος (Πόποβιτς) : Άνθρωπος και Θεάνθρωπος.

Είναι πλέον καιρός, είναι η δωδεκάτη ώρα, να παύσουν οι εκκλησιαστικοί μας αντιπρόσωποι να είναι αποκλειστικά δούλοι του εθνικισμού, και να γίνουν αρχιερείς και ιερείς της Μίας, Αγίας, Καθολικής και Αποστολικής Εκκλησίας. Η από τον Χριστόν δοσμένη και από τους Αγίους Πατέρας πραγματοποιημένη αποστολή της Εκκλησίας είναι: να φυτεύεται και να καλλιεργήται μέσα εις την ψυχήν του λαού μας η αίσθησις και η επίγνωσις ότι κάθε μέλος της Ορθοδόξου Εκκλησίας είναι πρόσωπον καθολικόν, πρόσωπον αιώνιον και θεανθρώπινον, ότι είναι του Χριστού και δια τούτο αδελφός όλων των ανθρώπων, και διάκονος όλων των ανθρώπων και των κτισμάτων. Αυτός είναι ο από Χριστού δεδομένος σκοπός της Εκκλησίας, κάθε άλλος σκοπός δεν είναι από τον Χριστόν αλλ΄ από τον αντίχριστον. Δια να είναι η τοπική μας Εκκλησία Εκκλησία του Χριστού, Εκκλησία καθολική, πρέπει να πραγματοποιή συνεχώς αυτόν τον σκοπόν της εις τον λαόν μας. Αλλά ποία είναι τα μέσα, με τα οποία ημπορεί αυτή να πραγματοποιή αυτόν τον θεανθρώπινον σκοπόν; Τα μέσα πάλιν δεν είναι άλλα από τα θεανθρώπινα, διότι ο θεανθρώπινος σκοπός δύναται να πραγματοποιήται με θεανθρώπινα αποκλειστικώς μέσα, ποτέ με ανθρώπινα ή με οιαδήποτε άλλα. Εις αυτό το σημείον διαφέρει ουσιαστικώς η Εκκλησία από κάθε τι το ανθρώπινον, το γήϊνον.    
                                                                                                                                                                                                                   

Δευτέρα, 25 Ιουνίου 2012


Φεβρωνίας οσιομάρτυρος, Λογγίνου μάρτυρος και των 5 αδελφών αυτού, Προκοπίου νεομάρτυρος (1810). 


Βίος Αγίας Φεβρωνίας της Οσιομάρτυρος

Ἡ Ὁσιομάρτυς Φεβρωνία ἐμόναζε σὲ κάποιο μοναστήρι τῆς πόλεως Νισίβεως τῆς Μεσοποταμίας μαζὶ μὲ τὴ θεία της Βρυαίνη καὶ τὴν ἀδελφὴ Θωμαΐδα, διότι ὅλες οἱ ἄλλες μοναχές, ἀφοῦ ἐπληροφορήθηκαν ὅτι
ἔρχονταν στὴ μονὴ πρὸς σύλληψή τους στρατιῶτες τοῦ ἡγεμόνος Σελήνου (288 μ.Χ.), κατὰ τοὺς διωγμοὺς τοῦ Διοκλητιανοῦ (284 – 305 μ.Χ.), ἐζήτησαν σωτηρία διὰ τῆς φυγῆς.



Προσελθόντες δὲ οἱ στρατιῶτες τὶς ἀπήγαγαν πρὸς τὸν Σελῆνο, ὁ ὁποῖος καὶ ἐπέβαλε τὴν Ὁσία Φεβρωνία σὲ φρικότατα βασανιστήρια, ἀφοῦ ἀρνήθηκε νὰ θυσιάσει στὰ εἴδωλα καὶ νὰ δεχθεῖ ὡς σύζυγό της τὸν
Λυσίμαχο, ἀνεψιὸ τοῦ ἡγεμόνος. Μὲ προσευχὲς καὶ πνευματικὴ ἀνδρεία, ἐπιθυμοῦσα νὰ γίνει «τῆς μελλούσης δόξης κοινωνὸς» ἐδέχθηκε τὸ μαρτυρικὸ δι’ ἀποκεφαλισμοῦ τέλος αὐτῆς, τὸ 304 μ.Χ.

Ἡ Σύναξις αὐτῆς ἐτελεῖτο στὸ ναὸ τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Βαπτιστοῦ ποὺ εὑρισκόταν στὴν Ὀξεία.

Ἀπολυτίκιον.Ἦχος γ’. Τὴν ὡραιότητα.
Ὡς τῆς ἀσκήσεως, ῥόδον ἡδύπνευστον, ὀσμὴν ἀθλήσεως, τῷ κόσμῳ ἔμπνευσας, εἰς ὀσμὴν μύρων τοῦ Χριστοῦ, δραμοῦσα ἀσχέτῳ, πόθῳ· ὅθεν ὡς παρθένον σε, καὶ Ὁσίαν καὶ Μάρτυρα, θαυμαστῶς ἐδόξασε, Φεβρωνία ὁ Κύριος· ᾧ πρέσβευε ὑπὲρ τῶν βοώντων· χαῖρε σεμνὴ Ὁσιομάρτυς.

Ιερομόναχος Ευθύμιος Τρικαμηνάς. Eρμηνεία του 15ου Κανόνος από το νέο βιβλίο του, που μόλις κυκλοφόρησε.


Οἱ γραπτές ἀπαντήσεις τῶν μονῶν, οἱ ὁποῖες διέκοψαν τήν μνημόνευσι, πρός τήν Ἱερά Κοινότητα καί τόν πατριαρχικό Ἔξαρχο ἦταν ὄντως ὁμολογιακές, δεδομένου ὅτι ἐγνώριζον οἱ Πατέρες τίς πιέσεις καί ἀπειλές πού θά ὑφίσταντο καί τά ἐπακόλουθα τῆς ὀρθοδόξου ἐνστάσεώς των.
Ἡ Ἱερά μονή Καρακάλλου μεταξύ τῶν ἄλλων ἀνέφερε: «...Ἐπιθυμοῦμεν νά ἐπαναλάβωμεν τήν ἐν πεποιθήσει καί ἀμετάθετον ἀπόφασιν ἡμῶν περί συνεχίσεως τῆς διακοπῆς τοῦ Πατριαρχικοῦ Μνημοσύνου εἰς ἔνδειξιν διαμαρτυρίας, ἐφ’ὅσον ὁ Νέος Οἰκουμενικός Πατριάρχης κ. Δημήτριος ὁ Α΄ θα συνεχίσῃ τήν τηρουμένην ὑπό τῆς Ἱερᾶς Συνόδου Γραμμήν, τήν ὁποίαν εἶχε χαράξει ὁ Ἀθηναγόρας. Ἡμεῖς οἱ ἁγιορεῖται ἐνομίζαμεν ὅτι θά ἠκολούθει αὐστηράν συντηρητικήν γραμμήν ἀντίθετον ἀπό ἐκείνην τοῦ Ἀθηναγόρα. Ἑπομένως ἔργον τοῦ νέου Πατριάρχου εἶναι ἡ ἐπί 24 ἔτη χαραχθεῖσα γραμμή τῆς συνεργασίας μετά τοῦ ἀμετανοήτου πάπα Παύλου διά τήν ἕνωσιν τῶν Ἐκκλησιῶν. Συνεπῶς ἡ καθ’ ἡμᾶς Ἱερά Μονή τοῦ Καρακάλλου ἐπανέρχεται καί αὖθις εἰς τήν παλαιάν ἀπόφασιν τῆς Ἐκτάκτου Διπλῆς Ἱερᾶς Συνάξεως, ἥτις λέγει καί ἀποφασίζει, σύν τοῖς ἄλλοις, ὅτι ἐπαφίεται εἰς την συνείδησιν ἑκάστης Μονῆς ἡ διαμνημόνευσις τοῦ ὀνόματος τοῦ οἰκ. Πατριάρχου, διότι δέν δυνάμεθα νά καταπατήσωμεν τούς Ἱερούς Κανόνας, οὕς τό Πνεῦμα τό Ἅγιον ἐλάλησεν εἰς αὐτούς παρά ταῖς Ἱ. Συνόδοις. Θά πειθώμεθα εἰς τόν νέον Πατριάρχην, ὅταν διαπιστώσωμεν ὅτι οὗτος θά ἀναθεωρήσῃ τάς αἱρετικάς ὁμολογίας τοῦ προκατόχου του καί δέν θα συνεχίσῃ τήν φιλοπαπικήν γραμμήν» (ὅπ. ἀν., σελ. 22). Ἡ ἱερά Μονή ἁγ. Παύλου ἐδήλωσε γραπτῶς τά ἑξῆς:
«Ἀνταποκρινόμενοι εἰς τήν ὑπ’ ἀριθμ. 627 τῆς 19ης τρέχοντος μηνός Ὑμετέραν ἐγκύκλιον, γνωρίζομεν τῇ Ἱ. Κοινότητι ὅτι ἐπί τοῦ θέματος τοῦ μνημοσύνου τοῦ ὀνόματος τῆς Α. Θ. Παναγιότητος τοῦ οἰκ. Πατριάρχου κυρίου Δημητρίου, ἡ ἀπόφασις ἡμῶν εἶναι ὅτι δέν δυνάμεθα νά προχωρήσωμεν εἰς συζήτησιν παρά μόνον ἐφ’ ὅσον δηλωθῇ ὑπό τῆς Α. Παναγιότητος διά τοῦ τύπου ὅτι δέν θά ἀκολουθήσῃ την πορείαν τοῦ προκατόχου Αὐτοῦ» (ὅπ. ἀν., σελ. 23).
Ἡ ἱερά Μονή Ξενοφῶντος ἐδήλωσε τά ἑξῆς: «Ἡ Ἱερά ἡμῶν Μονή ἐμμένει ἐπί τῆς ὑπό στοιχ. ΝΒ΄ 13.11.71 ἐκτάκτου Διπλῆς Ἱερᾶς Συνάξεως δεδομένου ὅτι τά αἴτια, ἅτινα μᾶς ἔφερον εἰς τήν διακοπήν τοῦ μνημοσύνου τοῦ ΟἰκουμενικοῦΠατριάρχου, δέν ἤρθησαν ὡς εὐχόμεθα καί ἀναμένομεν. Ἀντιθέτως μάλιστα, ἐάν λάβῃ κανείς ὑπ’ ὄψιν του τον ἐνθρονιστήριον λόγον τοῦ νέου Πατριάρχου Παναγιωτάτου κ.κ. Δημητρίου ( Ἐφημερίς «Ὀρθοδ. Τύπος», φύλ. 167-168, 1ης και 15ης Αὐγούστου 1972) ὡς καί τάς προγραμματικάς δηλώσεις του πρός τήν ἐνδημοῦσαν Σύνοδον («Ἐπίσκεψις», ἀριθ. 60, 8.8.1972, σελ. 7), ἡ ἐμμονή μας ἐγένετο πλέον σταθερά» (ὅπ.ἀν., σελ. 23).

Συνεχίζεται.

Ο αρχηγός των Γκρίζων Λύκων στην Ελλάδα - Αίσχος!


Έναν σαφώς ανεπιθύμητο και επικίνδυνο επισκέπτη θα έχει η χώρα την ερχόμενη εβδομάδα: Την Τετάρτη αναμένεται στην Θράκη ο αρχηγός των Γκρίζων Λύκων, του κόμματος MHP, ο Ντεβλέ
τ Μπαχτσελί!   

Ακούγεται ως φάρσα το ότι επιτρέπουν την είσοδο του συγκεκριμένου πολιτικού στην Ελλάδα, καθώς οι "Γκρίζοι Λύκοι" πέραν της ρητορικής τους και των δεδομένων θέσεων υπέρ του εδαφικού ακρωτηριασμού της Ελλάδας, ευθύνονται και για την δολοφονία των Ισαάκ και Σολωμού στην Κύπρο.
Στην πρωτάκουστη περιοδεία του-ενίσχυση των εξτρεμιστών της μειονότητας στο Διδυμότειχο, την Αλεξανδρούπολη, την Κομοτηνή, την Ξάνθη, αλλά και στις περιοχές που κατά τους νεοοθωμανούς αποτελούν "ζωτικό χώρο" και "στρατηγικό βάθος" του παντουρκισμού, δηλαδή την Καβάλα και την Θεσσαλονίκη.
Εμείς έχουμe μια απορία: Αν υπάρχει φαιά ουσία στο κρανίο αυτών που ενέκριναν την συγκεκριμένη επίσκεψη. Και βέβαια δεν είναι δικαιολογία το ότι είχαμε εκλογές και ήταν ακεφαλο το υπουργείο Εξωτερικών. Πρώτον  δεν ήταν "ακέφαλο", υπήρχε ο Π.Μολυβιάτης και δεύτερον για να εγκριθεί τέτοια επίσκεψη δεν νομίζουμε ότι χρειάζεται να διαθέτει ισχυρή πολιτική ηγεσία το ΥΠΕΞ, αλλά γραφειοκράτες με ισχυρή πολιτική βλακεία με τάσεις εθνικής προδοσίας. Για να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους.
Εκτός και αν είναι ... παγίδα για να τον συλλάβουν και να τον οδηγήσουν ενώπιον της Δικαιοσύνης για τα εγκλήματα που έχουν διαπράξει οι "Γκρίζοι Λύκοι" κατά του Ελληνισμού και άλλων εθνικών ομάδων (Αρμένιων, Κούρδων, Ασσύριων κλπ) στην Τουρκία και την Κύπρο!

http://www.defencenet.gr

Ὁ καθηγητὴς Θεολογίας Ἀνδρέας Θεοδώρου σχετικῶς μὲ τὸν οἰκουμενισμὸν ἔχει εἴπει τὰ ἀκόλουθα:

«Ὁ Οἰκουμενισμὸς δὲν εἶναι αἵρεση καὶ παναίρεση, ὅπως συνήθως χαρακτηρίζεται. Εἶναι κάτι πολὺ χειρότερο τῆς παναιρέσεως. Οἱ αἱρέσεις ἦταν φανεροὶ ἐχθροὶ τῆς Ἐκκλησίας. Μποροῦσε αὐτὴ νὰ παλέψει ἐναντίον  τους καὶ  νὰ  τὶς κατατροπώσει. Ὁ Οἰκουμενισμὸς ὅμως ἀδιαφορεῖ γιὰ τὰ δόγματα καὶ τὶς δογματικὲς διαφορὲς τῶν Ἐκκλησιῶν.  Εἶναι ὑπέρβαση, ἀμνήστευση, παραθεώρηση, γιὰ νὰ μὴ ποῦμε νομιμοποίηση καὶ δικαίωση τῶν αἱρέσεων. Εἶναι ὕπουλος ἐχθρός, καὶ ἀπὸ ἐδῶ προέρχεται ὁ θανάσιμος κίνδυνος».

ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ Η ΕΣΧΑΤΗ ΑΙΡΕΣΗ.Μέρος 1ο.


Το Περιβόλι της Παναγίας : αποσαθρωμένο οπωροφυλάκιο Ορθοδοξίας !!!


Του κυρίου Ιωάννου Κορναράκη, Ομοτίμου Καθηγητού της Θεολογικής Σχολής Aθηνών.


«Ο Θεός ήλθοσαν έθνη εις την κληρονομίαν σου, εμίαναν τον ναόν τον άγιόν σου, έθεντο Ιερουσαλήμ ως οπωροφυλάκιον» (Ψαλμ. 78, 1)


Η επέλαση της παπικής αιρέσεως, τον Νοέμβριο του 2006, στο Οικουμενικό Πατριαρχείο, μετέβαλε το Άγιο Όρος ή μάλλον την πνευματική του ηγεσία, τους ηγουμένους των είκοσι Ι. Μονών του, σε εγκαταλελειμμένο και έρημο οπωροφυλάκιο Ορθοδοξίας!

Ο λαός του Θεού, το πλήρωμα της Εκκλησίας, ανέμενε την άμεση, δυναμική παρέμβαση του Αγίου Όρους στα διαδραματισθέντα στο Φανάρι, με την επίσκεψη-συλλειτουργία του Πάπα, ως αυτονόητη παρουσία ορθόδοξης αντιδράσεως και μαρτυρίας, όπως ακριβώς συνέβη στο παρελθόν επί Πατριάρχου Αθηναγόρα, με την άρση των αναθεμάτων, όταν σύσσωμο το Άγιο Όρος, η πνευματική του ηγεσία, διέκοψε τη μνημόνευση του ονόματός του!

Αλλά η πνευματική ηγεσία του Αγίου Όρους των ημερών μας, δεν έπραξε το ίδιο!
Δεν διετράνωσε μαχητικά την ορθόδοξη μαρτυρία με το γνωστό κύρος του αγιορείτικου λόγου, ως διορθωτική παρέμβαση στις αυθαίρετες και κραυγαλέες πατριαρχικές παραβιάσεις των ι. Κανόνων της Εκκλησίας.
Αντίθετα επιβράβευσε τις πατριαρχικές αυτές αντορθόδοξες ενέργειες με τη διακήρυξη της ευλαβείας της στο πρόσωπο του κ. Βαρθολομαίου!

Έτσι οι φύλακες της Ορθόδοξης Παράδοσεως, οι πυλωροί της προστασίας και διασφαλίσεως του κύρους των Ι. Κανόνων της Εκκλησίας, εγκατέλειψαν τη θέση τους!
Αρνήθηκαν τον εαυτό τους.

Άφησαν ξέφραγο και απροστάτευτο τον αμπελώνα του Κυρίου και συσχηματίσθηκαν με τον νυν αιώνα του οικουμενισμού, του κακόδοξου χριστιανικού συγκρητισμού.

Ευθυγραμμίσθηκαν με τους νεοεποχίτικους νόες κληρικών και λαϊκών θεολόγων, αρνητών της αληθείας της Μίας, Αγίας Καθολικής και Αποστολικής Εκκλησίας του Χριστού, της Εκκλησίας των ι. Αποστολικών και Συνοδικών Κανόνων, της Πατερικής Παραδόσεως!

Η στάση αυτή της πνευματικής ηγεσίας του Αγίου Όρους αποστερεί σήμερα από την Ορθόδοξη Εκκλησία το φρουρό και φύλακα των παραδεδομένων αληθειών της πίστεως και της διδασκαλίας της.

Σήμερα έπαυσε να είναι το Άγιο Όρος εγγύηση και στήριξη Ορθοδοξίας, έπαλξη παρατάξεως μαρτύρων και ομολογητών Ορθοδοξίας.

Σήμερα το Άγιο Όρος, μοιάζει με αποσαθρωμένο από τον οικουμενισμό και την αίρεση οπωροφυλάκιο, μνημείο πλέον αγιορειτικής εγκαταλείψεως του περιβολιού της Παναγίας!

Το θλιβερό αυτό γεγονός συμβαίνει σήμερα, σε ώρα και στιγμή προχωρημένης αποδυναμώσεως της Ορθοδοξίας από ζωτικές και άγρυπνες δυνάμεις μαρτυρίας και ομολογίας, δεδομένου ότι, σήμερα, επίσκοποι και αρχιεπίσκοποι και

Πατριάρχες αλλά και κληρικοί και λαϊκοί θεολόγοι, μεταποιούμενοι αλαζονικώς σε τάξη εκκλησιαστικής οικουμενικής συνόδου, αποφθέγγονται άρρητα ρήματα κακοδοξίας, «επ’ αγαθώ» της Ορθοδοξίας!

Αιρετικές χριστιανικές κοινότητες αναγνωρίζονται σήμερα ως εκκλησίες, συλλειτουργίες με τους πάσης φύσεως αιρετικούς και συμπροσευχές βαπτίζονται ως αγαπητικές σχέσεις και κάθε ορθόδοξη αλήθεια παραπέμπεται στον κάλαθο του οικουμενισμού, για επανερμηνεία με τα νέα δεδομένα της μετανεωτερικότητας, η οποία απαιτεί τον επαναπροσδιορισμό των πάντων στη θεολογία και γενικώς στη ζωή της Εκκλησίας!

Σ’ αυτή την κρίσιμη ώρα της οικουμενιστικής λαίλαπας, δεν έστερξαν οι αγιορείτες ηγούμενοι να αναδειχθούν· «θεία παρεμβολή και θεηγόροι οπλίται παρατάξεως Κυρίου»!

Παραδόθηκαν στη δειλία και το φόβο της μαρτυρίας, με το…αιρετικό πρόσχημα της ευλαβούς υπακοής στο πρόσωπο του Πατριάρχου!

Έτσι μετέτρεψαν την πνευματική τους ηγεσία σε αποσαθρωμένο οπωροφυλάκιο του περιβολιού της Παναγίας!

Έκαναν την επιλογή τους!

Επέλεξαν την συνοδοιπορία τους με την πατριαρχική οικουμενιστική λογική!

Άγιος Ιουστίνος (Πόποβιτς) : Άνθρωπος και Θεάνθρωπος.

Η Εκκλησία είναι η προσωπικότης του Θεανθρώπου Χριστού, θεανθρώπινος οργανισμός, ουχί ανθρωπίνη οργάνωσις. Η Εκκλησία είναι αδιαίρετος, όπως και το πρόσωπον του Θεανθρώπου, όπως και το σώμα του Θεανθρώπου. Δια τούτο αποτελεί βασικόν λάθος να διαιρήται ο αδιαίρετος θεανθρώπινος οργανισμός της Εκκλησίας εις τας μικράς εθνικάς οργανώσεις. Εις την πορείαν των δια μέσου της ιστορίας πολλαί τοπικαί Εκκλησίαι περιωρίζοντο εις τον εθνικισμόν, εις σκοπούς και μεθόδους εθνικάς. Πολλαί Εκκλησίαι, και μεταξύ αυτών και η ιδική μας. Η Εκκλησία προσηρμόζετο προς τον λαόν, ενώ το κανονικόν είναι το αντίθετον: ο λαός να προσαρμόζεται προς την Εκκλησίαν. Και η ιδική μας Εκκλησία πολλάς φοράς έκανε αυτό το λάθος. Αλλά γνωρίζομεν ότι αυτά ήσαν «τα ζιζάνια» της εκκλησιαστικής μας ζωής. «ζιζάνια» τα οποία ο Κύριος δεν εκριζώνει, αλλά τα αφήνει να αυξάνουν μαζί με τον σίτον μέχρι του θερισμού (Ματθ. 13, 29-30). Γνωρίζομεν επίσης (ο Κύριος μας το εδίδαξε) ότι τα ζιζάνια αυτά προέρχονται από τον αρχικόν εχθρόν μας και εχθρόν του Χριστού, τον διάβολον (Ματθ. 13, 25-28). Αλλ΄ η γνώσις μας αύτη αποβαίνει εις μάτην, εάν δεν μεταβληθή εις προσευχήν δια να μας διαφυλάξη ο Χριστός εις το μέλλον από του να γίνωμε σπορείς και καλλιεργηταί τοιούτων ζιζανίων.    


Συνεχίζεται.                                                                                                   

Annunciation Greek Orthodox Church turns 100 this weekend


Annuciation Greek Orthodox Church celebrates it's 100th anniversary.

MOBILE, ALABAMA USA- Pearl Patronas, 97, Sophia Pappas, 93, and Mary Pafudakis, 94, remember cooking late into the night for Greek Fest, sharing stories and friendship, looking back on decades of involvement at Annunciation Greek Orthodox church.
Nick Lukes, 85, recalls saints days, both festive and spiritual, when people visited house to house.
Callieroy Andreades, 84, and her little sister, Virginia Andreades, 67, who grew up in downtown Mobile, remember walking to the church when it was closeby.
As Annunciation Greek Orthodox Church turns 100 this weekend, these parishioners and others celebrate faith, community, and heritage.
“It’s a blessed time,” says Father Elias Stevens, who arrived at Annunciation church in 2009, becoming its eighth priest over the course of a century. “I feel humbled.”

Striving to Live a Christ-centered Life:


 Five Reasons to Visit a Monastery


Striving to Live a Christ-centered Life: Five Reasons to Visit a Monastery

By Matushka Constantina Palmer 
Introduction: 
Journeying by boat to visit their beloved spiritual father, Constantine Palamas – the father of St. Gregory – suddenly realized he and his family had forgotten to bring food with them for the monastery. While his wife and five children looked on, he raised his voice in prayer and put his hand into the sea; immediately he caught a massive fish. Taking it out of the water, he glorified God for the miracle. Out of his great admiration and respect for the monastic life, Constantine Palamas worked a miracle so that his family would not arrive at the monastery empty-handed. In this way, and in countless others, he instilled in the hearts of his children a firm love for and reverence of monasticism.

Ιερομόναχος Ευθύμιος Τρικαμηνάς. Eρμηνεία του 15ου Κανόνος από το νέο βιβλίο του, που μόλις κυκλοφόρησε.


Εἴπαμε ὅτι εἶναι διά τούς καιρούς μας ἱστορική αὐτή ἡ ἀπόφασις τῆς Ἱερᾶς Κοινότητος τοῦ ἁγ. Ὄρους, ἐπειδή οἱ καιροί μας εἶναι πνευματικά ἄνυδροι καί ὁμολογιακά ἐνδοτικοί. Διά νά ἦταν ὁμολογιακή αὐτή ἡ ἀπόφασις θά ἔπρεπε νά ἀποφασίσουν ὁμοφώνως οἱ μονές τήν διακοπή τῆς μνημονεύσεως τοῦ Πατριάρχου, μέχρις ὅτου αὐτός ἐπιστρέψει εἰς τήν Ὀρθοδοξία. Αὐτό θά ἦταν ἀφ’ ἑνός μέν ἕνα ἄριστο παράδειγμα τῶν ἁγιορειτῶν Πατέρων διά κληρικούς, μοναχούς καί λαϊκούς εἰς τόν κόσμον, ἀφ’ ἑτέρου δέ θά βοηθοῦσε τά μέγιστα εἰς τήν κατάσβεσιν τῆς αἱρετικῆς πυρκαϊᾶς. Μετά τόν θάνατο τοῦ Ἀθηναγόρα ὁ νέος Πατριάρχης Δημήτριος, ὅσο πρᾶος καί ἄν ἐφαίνετο ἐξωτερικά, ἀπαίτησε μετά ἀπειλῶν τήν μνημόνευσι τοῦ ὀνόματός του ἀπό τούς ἁγιορεῖτες Πατέρες. Πρός τόν σκοπόν αὐτόν, δύο μόλις μῆνες μετά τήν ἐνθρόνισί του, ἀπέστειλε τόν Μητροπολίτη
Φιλίππων Νεαπόλεως καί Θάσου Ἀλέξανδρον ὡς πατριαρχικόν Ἔξαρχον, διά νά ἐπιβάλλη μέ κάθε τρόπο τήν ἐπαναφορά τῆς μνημονεύσεως. Ἀπό τό περιοδικό «Ἅγ. Σίμων ὁ μυροβλήτης» μεταφέρουμε τά σχετικά μέ τήν ὑπόθεσι γεγονότα: «Μετά τήν ἄφιξι τοῦ Πατριαρχικοῦ Ἐξάρχου ἐγένετο λόγος περί μνημοσύνου τοῦ πατριαρχικοῦ ὀνόματος.Ὀκτώ Ἱεραί Μοναί δέν ἐμνημόνευον τόν Οἰκ. Πατριάρχην.
Ἀφοῦ προσεπάθησεν ὁ πατριαρχικός Ἔξαρχος νά πείσῃ τους ἀντιπροσώπους τῶν Μονῶν ὅτι ὁ πατριάρχης εἶναι ὀρθόδοξος ὅπως καί ὁ προκάτοχός του, ἐκλήθησαν νά ἀπαντήσουν γραπτῶς αἱ μή μνημονεύουσαι Ἱεραί Μοναί. Ἡ Ἱερά Μονή
Σταυρονικήτα ἀπήντησεν ὅτι θά μνημονεύῃ τοῦ λοιποῦ»
( Ἔτος Γ΄, Σεπτέμβριος-Ὀκτωβριος 1972, τεῦχος 13, σελ. 22).

Συνεχίζεται.

Σε κλίμα οδύνης και συγκίνησης...

Σε κλίμα οδύνης και συγκίνησης...

Σε κλίμα οδύνης και συγκίνησης Ιεράρχες, κληρικοί, φορείς και εκατοντάδες πιστοί "αποχαιρέτησαν" σήμερα το πρωί τον μακαριστό μητροπολίτη Νικοπόλεως και Πρεβέζης Μελέτιο. Της εξοδίου Ακολουθίας, που τελέστηκε στον Ιερό Ναό Αγίου Κωνσταντίνου προεξήρχε ο αρχιεπίσκοπος Αθηνών και Πάσης Ελλάδος Ιερώνυμος, ενώ στην κηδεία παραβρέθηκαν μητροπολίτες, κληρικοί, μέλη της Ιεράς Συνόδου ,βουλευτές, ο περιφερειάρχης Ηπείρου, αντιπεριφερειάρχες, δήμαρχοι, στρατιωτικοί και πλήθος λαού της περιοχής, που είπαν το ύστατο χαίρε στον τόσο αγαπητό Μητροπολίτη. Μετά το πέρας της τελετής εκφωνήθηκαν επικήδειοι λόγοι από ιερείς και τοπικούς φορείς για τον μακαριστό Μελέτιο, εξάροντας την απλότητά του, το ήθος του, την βαθιά και ακλόνητη πίστη του και την μεγάλη του αγάπη για τον συνάνθρωπο, ένα πρότυπο ιερέως με γνήσιο εκκλησιαστικό φρόνημα και πλούσιο φιλανθρωπικό έργο. Το σκήνωμα του μακαριστού γέροντα, που εκοιμήθη το τα ξημερώματα της περασμένης Πέμπτης, ετάφη στον αύλειο χώρο του Ιερού Ναού, εν μέσω συγκίνησης και χειροκροτημάτων.


http://www.atpreveza.gr

Άγιος Ιουστίνος (Πόποβιτς) : Άνθρωπος και Θεάνθρωπος.

 Η Εκκλησία είναι η θεανθρωπίνη αιωνιότης ενσαρκωμένη εις τα όρια του χρόνου και του χώρου. Ευρίσκεται εις τον κόσμον τούτον, αλλά δεν είναι εκ του κόσμου τούτου (Ιωάν. 18,36). Ευρίσκεται εις αυτόν τον κόσμον δια να ανυψώση αυτόν τον κόσμον μέχρι του άνω, από όπου προέρχεται και η ιδία. Η Εκκλησία είναι οικουμενική, καθολική, θεανθρωπίνη, αιώνια, δια τούτο αποτελεί βλασφημίαν, ασυγχώρητον βλασφημίαν εναντίον του Χριστού και του Αγίου Πνεύματος, το να κάμωμεν την Εκκλησίαν ένα εθνικόν ίδρυμα (institutio), να την στενεύωμεν μέχρι των μικρών, πεπερασμένων, χρονικών εθνικών σκοπών και μεθόδων. Ο σκοπός της είναι υπερεθνικός, οικουμενικός, πανανθρώπινος: να ενώση εν τω Χριστώ όλους τους ανθρώπους, όλους άνευ εξαιρέσεων εθνικότητος ή φυλής ή κοινωνικού στρώματος. «Ουκ ένι Ιουδαίος ουδέ Έλλην, ουκ ένι δούλος ουδέ ελεύθερος, ουκ ένι άρσεν και θήλυ, πάντες γαρ υμείς εις εστε εν Χριστώ Ιησού» (Γαλ. 3, 28), διότι «τα πάντα και εν πάσι Χριστός» (Κολ. 3, 11).   Αι  μέθοδοι αυτής της πανανθρωπίνης—θεανθρωπίνης ενώσεως όλων των ανθρώπων εν τω Χριστώ, έχουν δοθή υπό της Εκκλησίας εις τα άγια μυστήριά της και εις τα θεανθρώπινα έργα (ασκήσεις, αρετάς) της. Και πράγματι: το μυστήριον της Θείας Ευχαριστίας συνθέτει και ορίζει και αποτελεί την μέθοδον του Χριστού και το μέσον δια την ένωσιν όλων των ανθρώπων: δια του μυστηρίου τούτου ενώνεται οργανικώς ο άνθρωπος με τον Χριστόν και με όλους τους πιστούς. Δια δε της προσωπικής εξασκήσεως των θεανθρωπίνων αρετών: της πίστεως, της προσευχής, της νηστείας, της αγάπης, της πραότητος, της πανευσπλαγχνίας και ελεημοσύνης, ο άνθρωπος στερεώνει τον εαυτόν του εις αυτήν την ενότητα, διαφυλάττει τον εαυτόν του εις αυτήν την αγιότητα, ζη ο ίδιος προσωπικά τον Χριστόν ως την ενότητα της προσωπικότητός του και ως την ουσίαν της ενότητός του με τα άλλα μέλη του αγίου Σώματος του Χριστού, της Εκκλησίας.  


Συνεχίζεται.                     

ΤΟ ΓΕΝΕΘΛΙΟΝ ΤΟΥ ΤΙΜΙΟΥ ΠΡΟΔΡΟΜΟΥ


Του Αγίου Θεοδώρου του Στουδίτου
«Και του είπε ο άγγελος· μη φοβάσαι Ζαχαρία, γιατί ο Θεός δέχτηκε την προσευχή σου» (Λουκ. 1,13). Αμέσως με τη διαβεβαίωση αυτή του ᾽διωξε το φόβο, όπως ακριβώς συμβαίνει με κάθε αγγελική οπτασία. Μετά δηλαδή από το φόβο που προκαλεί η εμφάνιση του αγγέλου, αφαιρείται από τον άνθρωπο η δειλία. Ενώ γίνεται ακριβώς το αντίθετο όταν εμφανίζεται ο δαίμονας.
Δηλαδή στην αρχή ο άνθρωπος που τον δέχεται είναι χαρούμενος και θαρραλέος, μετά όμως από λίγο γεμίζει ταραχή και φόβο.
«Μη φοβάσαι, είπε, Ζαχαρία, γιατί ο Θεός δέχτηκε την προσευχή σου και η γυναίκα σου η Ελισάβετ θα φέρει στον κόσμο ένα γιο» (Λουκ. 1,18).
H συνέχεια, ‘’κλικ’’ πιο κάτω στο: Read more