«Ὅπως εἶναι ἀδύνατον νὰ λάμψη ὁ ἥλιος χωρὶς φῶς, ἔτσι εἶναι ἀδύνατον νὰ καθαρισθῆ ἡ καρδιὰ ἀπὸ τὴν ἀκαθαρσία τῶν λογισμῶν τῆς ἀπωλείας, χωρὶς τὴν εὐχὴ τοῦ ὀνόματος τοῦ Ἰησοῦ (τὸ γνωστὸν “Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, ἐλέησόν με”). Καὶ ἄν αὐτὸ εἶναι, ὅπως βλέπω ἀληθινόν, νὰ τὸ μεταχειριζόμαστε ὅπως καὶ τὴν ἀναπνοή μας. Γιατὶ τὸ ὄνομα τοῦ Ἰησοῦ εἶναι φῶς, ἐνῶ οἱ πονηροὶ λογισμοὶ σκοτάδι. Καὶ ὁ Ἰησοῦς εἶναι Θεὸς καὶ Κύριος τῶν ὅλων, ἐνῶ οἱ πονηροὶ λογισμοὶ εἶναι δοῦλοι δαιμόνων».
ΚΥΡΙΑΚΗ ΧΑΝΑΝΑΙΑΣ -- Π. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΗΝΑ
Ἡ Χαναναία ἐβγῆκεν ἀπό τά σύνορα ἐκεῖνα, εἰς τά μέρη Τύρου καί Σιδῶνος καί ἐφώναξε δυνατά καί εἶπε: «Ἐλέησον με, Κύριε, ἔνδοξε ἀπόγονε τοῦ Δαυίδ. Ἡ θυγατέρα μου κατέχεται ἀπό δαιμόνιο· καί ὑποφέρει φριχτά, ἐγώ δέ ὡς μάνα φριχτότερα. Κύριε, ἐλέησόν με τήν ἁμαρτωλή καί ταλαίπωρη καί δῶσε τήν Χάριν Σου· μή μέ ἀφήσεις παραπάνω νά πειρασθῶ ἀπ΄ ὅ,τι μπορῶ. Θεωρῶ τόν ἑαυτό μου πιό ἁμαρτωλό ἀπ’ ὅλους τούς ἀνθρώπους. Αὐτό μοῦ λέει ὁ λογισμός μου». [1]
Παπουλάκος (Χριστοφόρος): Δεν ωφελούν σε τίποτα οι κλάψες. Χρειάζεται καινούργιος ξεσηκωμός, καινούργια Άγια Λαύρα.
Ο Χριστοφόρος βουβός σιγόκλαιγε και πότιζε με δάκρυα τα σανίδια του κελιού και το ράσο του.
–Δεν φτάνει να πονούμε και να κλαίμε, Χριστοφόρε, φώναξε ο Κοσμάς. Η καινούργια επιδρομή είναι χειρότερη από του Ιμπραήμ. Κείνος σκότωνε κορμιά κι αφάνιζε το βιος μας, αλλά αυτοί σκοτώνουν τις ψυχές μας. Ό,τι ιερό φυλάξαμε τετρακόσια χρόνια σκλαβιάς ποδοπατιέται, ό,τι μας κράτησε όρθιους, σαν ασάλευτο αντιστήλι, γκρεμίζεται. Σε τέτοιο γιουρούσι του σατανά, κάθε υποταγή είναι άρνηση του Χριστού, άρνηση της Πίστης και παράδοση στο διάβολο. Προδίνουμε τον αγώνα του εικοσιένα, το αίμα που χύθηκε στο Μεσολόγγι, στ΄ Αρκάδι, στην Τριπολιτσά, στα Δερβενάκια στα Ψαρά… Ιούδες γινόμαστε Χριστοφόρε και το κακό δε σταματά ως εδώ…
ΟΙ ΤΟΥ ΒΙΟΥ ΝΑΥΑΓΟΙ…
Τοῦ Πρωτοπρεσβυτέρου Διονυσίου Τάτση
ΥΠΑΡΧΟΥΝ μερικοί χριστιανοί, πού ἀρνοῦνται νά συμβιβα-
στοῦν μέ τόν κόσμο καί ἀγωνίζονται γιά τήν τήρηση τῶν ἐντολῶν τοῦ Θεοῦ στή ζωή τους. Δέν ἀνήκουν στούς κατ᾽ ὄνομα μόνο χριστιανούς. Ἡ εὐαισθησία τους ἀπέναντι στό θεῖο θέλημα εἶναι μεγάλη καί συχνά ἀντιμετωπίζουν ποικίλα προβλήματα, καθώς καί αὐτοί ζοῦν μέσα στή σύγχρονη κοινωνία, πού μόνο χριστιανική δέν μπορεῖ νά χαρακτηριστεῖ. Στίς δύσκολες αὐτές ὧρες ἀναζητοῦν κάποιον κληρικό, γιά νά τόν συμβουλευτοῦν, ἀλλά καί γιά νά τόν ἔχουν οὐσιαστικό βοηθό στίς δύσκολες καταστάσεις, πού ἀντιμετωπίζουν. Δυστυχῶς, τίς περισσότερες φορές δέν τόν βρίσκουν, μέ ἀποτέλεσμα νά μειώνεται ὁ ἱερός τους ζῆλος καί νά μπαίνουν καί αὐτοί στή νοοτροπία τοῦ κόσμου. Ἀπό τήν ἄλλη μεριά ἡ συντριπτική πλειονότητα τῶν κληρικῶν μένει ἀδιάφορη. Ὄχι μόνο δέν μπορεῖ νά βοηθήσει τούς πιστούς, ἀλλά χρειάζεται ἐκείνη τή βοήθειά τους! Νομίζω ὅτι αὐτό εἶναι τό μεγαλύτερο πρόβλημα, πού πρέπει νά ἀντιμετωπίσει ἡ Διοίκηση τῆς Ἐκκλησίας καί εἰδικότερα ὁ κάθε Μητροπολίτης ξεχωριστά.
Τό Ψευδεπίγραφον "Εθνικό Συμφέρον" -- του ιατρού Κυπριανού Χριστοδουλίδη
"Όμως, πλήθος πολύ χωρίς αποδείξεις, είναι βέβαια ικανό νά απειλήσει, αλλά καθόλου νά πείσει" (άγιος Θεόδωρος Στουδίτης)
ΙΕΡΟΜΟΝΑΧΟΣ ΕΥΘΥΜΙΟΣ ΤΡΙΚΑΜΗΝΑΣ :
Πιστεύω τελικά ὅτι οἱ ἡγούμενοι μέ τήν στάσι των δέν κάνουν τίποτε ἄλλο, ἀπό τό νά παραδίδουν στούς αἱρετικούς τό ἐμπιστευθέν εἰς αὐτούς ποίμνιο. Ἄν πάλι, πατέρες, βρῆτε κάποια διδασκαλία τῆς ἁγ. Γραφῆς ἤ τῶν ἁγίων Πατέρων, ἡ ὁποία νά διδάσκη τήν παραμονή στούς αἱρετικούς ποιμένες ἤ τήν εὐλογία τῶν γερόντων γιά νά ἀπομακρυνθῆ κάποιος ἐκκλησιαστικά ἀπό αὐτούς, σᾶς παρακαλοῦμε νά μᾶς τήν ὑποδείξετε, διότι ἐμεῖς μέχρι τώρα συναντήσαμε στούς Ἁγίους τά ἐντελῶς ἀντίθετα.
24 Ἰανουαρίου 2023 – Ὁ Μητροπολίτης πρώην Βελγίου κυρὸς Παντελεήμων Κοντογιάννης ἀπεβίωσε σήμερα τὸ πρωί.
Ἦταν ἐπικεφαλὴς τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας ἐν Βελγίῳ γιὰ 31 χρόνια καὶ διακόνησε ὅλα αὐτὰ τὰ χρόνια ὡς μέλος τοῦ ἱεροῦ κλήρου τοῦ Βελγίου, τῆς Ὁλλανδίας καὶ τοῦ Λουξεμβοῦργου.
Ανάπαυση μέσα στο μόχθο …! -- του αειμνήστου Ιωάννου Κορναράκη, Καθηγητού Παν. Αθηνών
Η βασική επιδίωξη των τεχνολογικών κατακτήσεων εντοπίζεται εύστοχα στην εξασφάλιση κάθε φορά και τελειότερων ανέσεων μέσα στην περιοχή του ανθρωπίνου βίου. Η τεχνολογική πρόοδος δηλαδή υπηρετεί δουλικά και ασταμάτητα μια βασική αδυναμία της ανθρωπίνης προσωπικότητος, την ακατάσχετη τάση για άνεση, για ανάπαυση!
Φαίνεται ότι η νοσταλγία του Παραδείσου, την οποία και ο Μπερδιάγιεφ υπογραμμίζει, συμπυκνώνεται σήμερα (στην κοσμική της διαστροφή) σε μια ψυχική ροπή προς την αμεριμνησία, τη νωχέλεια, την ανάπαυση του σώματος και του νου. Ο τεχνολογικός αιώνας μας, όπως διαμορφώνει τη ζωή μας, εντείνει συνεχώς την ψυχική δίψα για άνεση, για ανάπαυση. Ήδη ο αιώνας αυτός κατόρθωσε να περιορίσει πολλές αναγκαίες εργασίες του ανθρώπου στην απλή πίεση ενός διακόπτη ή ενός ηλεκτρικού πλήκτρου. Έτσι ο σύγχρονος τεχνολογικός άνθρωπος εμπιστεύεται τις προσδοκίες και τις κρυφές αγωνίες του, για ανάπαυση και άνεση, σε μερικά θαυματουργικά κουμπιά. Θέλει να κινεί μόνο το δακτυλάκι του σε κάθε βασικό ή δευτερεύον έργο της ζωής και … τίποτε περισσότερο!! Ο σωματικός κόπος και μόχθος του φαίνεται σαν μια αδικαιολόγητη αδικία της φύσεως, σαν μια προσβολή της «αριστοκρατικής» του υποστάσεως. Θέλει, όσο μπορεί, να … κάθεται! Να αναπαύεται και να τρυγά τις ευχάριστες μόνο εμπειρίες της ζωής! Η τεχνολογική πρόοδος τον έχει κακομάθει αθεράπευτα..!
π. Θεόδωρος Ζήσης:
Ἐνδεικτικὰ ἀναφερθήκαμε στοὺς δύο αὐτοὺς μεγάλους ἀγωνιστὰς καὶ ὑποστηρικτὰς τῆς καλῆς ἑνώσεως καὶ τῆς καλῆς εἰρήνης (Ἰωσὴφ Βρυέννιο καὶ Γεννάδιο Σχολάριο), ποὺ ἐκφράζουν διαχρονικὰ τὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία καὶ τὴν Μεγάλη Ἐκκλησία Κωνσταντινουπόλεως, ἡ ὁποία ἀπὸ τὸν περασμένο αἰώνα προωθεῖ τὴν κακὴ ἕνωση μὲ σοφιστικὰ ἐπιχειρήματα, ὅπως γράφει ὁ Γεννάδιος Σχολάριος, καὶ ἀποκαλεῖ τὸν πάπα ὄχι ἁπλῶς «ἅγιο», πρᾶγμα ποὺ κατακρίνει ὁ Ἰωσὴφ Βρυέννιος, ἀλλὰ ἁγιώτατο καὶ σεβασμιώτατο καὶ ἀγαπητὸ ἀδελφὸ καὶ κανονικὸ ἐπίσκοπο Ρώμης, θυμιάζουσα αὐτὸν ὡς «εὐλογημένον ἐρχόμενον ἐν ὀνόματι Κυρίου» καὶ μνημονεύουσα τὸ ὄνομά του σὲ ὀρθόδοξη ἀκολουθία καὶ πλεῖστα ἄλλα. Ὅταν ὁ «Ὀρθόδοξος Τύπος» ἱδρύθηκε ἀπὸ τὸν Γέροντα Χαράλαμπο Βασιλόπουλο, ὁ Ἀθηναγόρας ποὺ προσπαθοῦσε νὰ ἐπιβάλει τὴν κακὴ ἕνωση εἶχε ἀντιμέτωπη στὸ σύνολό της σχεδὸν τὴν Ἐκκλησία τῆς ῾Ελλάδος καὶ ἰσχυρὲς θεολογικὲς καὶ μοναστικὲς δυνάμεις. Ὁ τωρινὸς Πατριάρχης τὴν ἔχει σύμμαχο, καὶ οἱ θεολογικὲς καὶ μοναστικὲς δυνάμεις μὲ τὴν πάροδο τοῦ χρόνου ἐξασθενοῦν, ἀκόμη καὶ στὸ Ἅγιον Ὄρος.
Γιατί δέν εμβολιάστηκα -- - Γράφει ο ιατρός Kyprianos Christodoulides
COVID-19 Ανοιχτή καί Διαφανής Επιστήμη
- Γράφει ο
Konstantinos Poulas (facebook)
https://m.facebook.com/groups/359281685652020/permalink/703266214586897/
Λόγοι για
τους οποίους δεν εμβολιάστηκα και δεν θα εμβολιαστώ.
1. Έχω ήδη ανεπτυγμένη φυσική ανοσία.
2. Δεν
επιλύθηκε ποτέ το θέμα της κατανομής των λιπιδικών νανοσωματιδίων
3. Τα
δεδομένα της ιαπωνικής Pfizer δείχνουν LNP σε όργανα.
4. Οι
κατασκευαστές τους δεν φέρουν ευθύνη.
5. Κάθε
προηγούμενο εμβόλιο mRNA απέτυχε.
6. Κάθε
προηγούμενο εμβόλιο κατά του κορωνοϊού απέτυχε.
7. Η
Pfizer πλήρωσε δισεκατομμύρια σε πρόστιμα για χειραγώγηση δεδομένων και
απάτη.
8. Η
Moderna δεν έχει ξεπεράσει ποτέ κλινικές δοκιμές.
9.
Μηδενικά μακροπρόθεσμα/μακρόχρονα δεδομένα.
10.
Λογοκρισία της αντίθετης επιστημονικής άποψης.
11.
Λογοκρισία της υπόθεσης περί κατασκευασμένου ιού
12.
Λογοκρισία των γενικών αντιικών, αντιφλεγμονωδών, αντιβιοτικών κ.λπ.
13.
Λογοκρισία ανεπιθύμητων ενεργειών & θανάτων.
14.
99,95% επιβίωση από τον ιό αν είσαι κάτω από 50 ετών
15.
Διογκωμένοι αριθμοί νοσηλείας & θανάτου από covid-19.
16. Ο ιός
θα συνεχίσει να μεταλλάσσεται
17. Οι
εμβολιασμένοι εξακολουθούν να αρρωσταίνουν.
18. Κατά
την κλινική δοκιμή των εμβολίων υπήρξε υποκειμενικότητα ως προς την εξέταση
PCR.
19.
Πανδημία που βασίζεται σε δόλια χρήση του τεστ PCR.
20. Γιατί
να αγνοήσουμε τη φυσική ανοσία;
21.
Ανεπιθύμητες αντιδράσεις μεταξύ οικογένειας και φίλων.
- Γράφει ο ιατρός Kyprianos Christodoulides
Η Ιατρική
είναι σάν τήν Νομική Επιστήμη. Η οποία όπου θέλει τεντώνει καί οπου θέλει
στενεύει νόμους καί γεγονότα.
Ο δικός μου
λόγος άρνησης προκύπτει από τά παρακάτω :
Τό μοναδικό βίωμα ελευθερίας - τά υπόλοιπα άλλα είναι ψευδαισθήσεις - είναι η λειτουργία τής σκέψης. Εκεί βιώνεται η ελευθερία καί όχι στήν εκφορά : γραπτή, εικαστική ή άλλη. Έχει ανάγκη τού μέσου εκφοράς : χαρτί, μολύβι, όργανα κλπ.
Ο Κύριος έγραψε μόνο μία φορά. Καί αυτή ήταν στό χώμα μέ τό δάκτυλο, στήν περίπτωση τής επί μοιχεία συλληφθείσας γυναίκας. Ήταν, η πράξη Του, αυτή καθ' εαυτήν η ελευθερία. 'Ηταν ανενδεής, δεν χρειαζόταν εκφραστικά μέσα.
Στην Ορθοδοξία συντελείται η προσωπική κοινωνία και συνάντηση του πιστού με τον Θεό
Η Ορθοδοξία είναι η αποκάλυψη του Θεού με την ενανθρώπιση του δευτέρου προσώπου της Αγίας Τριάδος. Δεν είναι δηλαδή η Ορθοδοξία απλώς μία θρησκευτική τελετουργία ή θρησκευτική γνωσιολογία και θρησκευτικός στοχασμός. Στην Ορθοδοξία συντελείται η προσωπική κοινωνία και συνάντηση του πιστού με τον Θεό, ο Οποίος στις σχέσεις Του με τον άνθρωπο δεν είναι μόνο Θεός , αλλά Θεάνθρωπος. Και η συνάντηση και κοινωνία του πιστού με τον Θεάνθρωπο συντελείται με την βιωματική ένταξή του στο Σώμα του Χριστού, την Αγία Εκκλησία Του και την μέθεξη της Θείας Χάριτος με τα μυστήρια της Εκκλησίας. Χωρίς την βιωματική αυτή ένταξη είναι αδύνατη η λύτρωση, η αναγέννηση και τελείωση του ανθρώπου. Η Ορθοδοξία ως καθαρώς πνευματική βασιλεία του Χριστού έχουσα αποκλειστικό σκοπό την πνευματική αναγέννηση, απολύτρωση και θέωση του ανθρώπου, αποτελεί την μοναδική δυνατότητα για την διαμόρφωση ολοκληρωμένων προσωπικοτήτων και συνεπώς κοινοτήτων με ανθρώπινο πρόσωπο, όπως απέδειξε με την δισχιλιετή προσφορά Της στην ανθρωπότητα.
ΚΥΡΙΑΚΗ ΖΑΚΧΑΙΟΥ ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΗΝΑ
Φύλαξόν με Κύριε, ἐκ τῶν ἀνθεστηκότων τῇ Δεξιᾷ Σου. Ἀπό τῶν ἀνθρώπων ἐκείνων, πού ζητοῦν νά στήσουν τή δική τους δόξα ἐνώπιον τῶν ἀνθρώπων, ἀγνοώντας τήν Δόξαν τοῦ Θεοῦ. Ὁ Τριαδικός Θεός, σεβαστή γερόντισσα, ἐξ ἀρχῆς ἔδωσε ὑπόσχεση σωτηρίας στόν πεπτωκότα ἄνθρωπο-στό ἀνθρώπινο γένος διά τοῦ Μεσσίου. Ἦταν ἀνάρμοστο γιά τόν Θεό νά καταστρέψει, ἅμα τῇ παρακοῇ, τούς πρωτόπλαστους καί νά πλάσει ἄλλο πλάσμα-ἄνθρωπον, ἄνδρα-γυναῖκα, στή θέση τῶν πρώτων πού παρήκουσαν. Ἡ Παντοδυναμία, ἡ Σοφία, ἡ Ἀγάπη τοῦ Θεοῦ, ἐγνώριζε, προγνώριζε καί τήν πτώση καί τήν ἀνάπλαση τοῦ ἀνθρωπίνου γένους. Ὅπως διά τοῦ ἑνός ἀνθρώπου εἰσῆλθε ὁ θάνατος σέ ὅλο το φύραμα, ἔτσι διά τοῦ Ἑνός Θεανθρώπου Ίησοῦ Χριστοῦ ἐπετεύχθη ἡ ἀνακεφαλαίωσις τῶν πάντων, ἡ ἀνάπλασις, ἡ καινή κτίσις.
Διαχρονικαὶ θέσεις
Ο Παπισμὸς δεν απεκήρυξε τας κακοδοξίας και τας αιρέσεις του. Ο Οικ. Πατριάρχης κ. Βαρθολομαίος πραγματοποιεί την ψευδοένωσιν κάμνων απαραδέκτους υποχωρήσεις και συμβιβασμοὺς μετὰ των Παπικών. Οφείλει όμως να γνωρίζῃ ότι πάσα Ένωσις, αγνοούσα την δογματικὴν ένωσιν εν τη Ορθοδόξω πίστει, καταδικάζεται ως ανίερον πραξικόπημα υπὸ της Πανορθοδόξου Εκκλησιαστικής Συνειδήσεως, οι δε Επίσκοποι, οι οποίοι αποτολμούν πραξικοπηματικὴν ένωσιν, εκπίπτουν αυτομάτως της Ορθοδόξου Πίστεως και ευρίσκονται εις την παράταξιν των Εξωμοτών, φέροντες ως άλλοι Βησσαρίωνες, το αιώνιον στίγμα του προδότου της Ορθοδοξίας.
Η χάρις του Αγίου Πνεύματος κατήλθε στην Βάπτιση του Κυρίου. --- Xarilaos Stoyraitis
Όχι η υπόστασις, ούτε η φύσις αυτού.
΄΄Οἱ παπικοί ταυτίζουν οὐσίαν καί ἐνέργειαν
τοῦ Θεοῦ, ἀλλά καί τόν τρόπον
ἐκπορεύσεως μέ τόν τρόπον ἀποστολῆς τοῦ
Ἁγίου Πνεύματος. «Λατῖνοι δέ τῇ ἐκπορεύσει ταὐτόν ἡγοῦνται τήν ἀποστολήν» (Γρ.
Παλαμᾶ ΕΠΕ 1, σελ 224) καί πάλιν «Ἐντεῦθεν δή πάλιν κατ᾿ αὐτούς, ταῦτά τε εἶναι
καί ἀδιάφορα δείκνυται τοῖς ὑποστατικοῖς τά φυσικά. Εἰ δέ τοῦτο, καί ἡ φύσις
ταῖς ὑποστάσεσι ταὐτόν τε καί ἀδιάφορον» (Γρ. Παλαμᾶ ΕΠΕ 1, σελ.110).
Ὁ Ἀκίνδυνος ἐταύτιζε τήν θείαν χάριν μέ τήν
ὑπόστασιν καί τήν οὐσίαν τοῦ Ἁγίου
Πνεύματος «αὐτό πάντως τό πνεῦμα τό ἅγιον
ἦν ἐπί τήν σάρκα ἐκείνην ἐκχυθεῖσα χάρις,
κατά τόν Ἀκίνδυνον αὐτή ἡ οὐσία καί ἡ
ὑπόστασις τοῦ Ἀγίου Πνεύματος» (Γρ. Παλαμᾶ ΕΠΕ 5, σελ. 306).
Ὁ Βέκκος, τό ἴδιο, «φησί τοιγαροῦν ὁ τά
Λατίνων ἐπεκδικῶν Βέκκος τό τηνικαῦτα, περί
τῆς τοῦ Ἁγίου Πνεύματος ἐκπορεύσεως γράφων,
οὑτωσί κατά λέξιν... ὁ παράκλητος, ἤγουν αὐτή ἡ οὐσία καί ἡ ὑπόστασις τοῦ
Παναγίου Πνεύματος» (Ἑλ. Πατρ. 151, σελ. 916).΄΄
[Το παραπάνω είναι απόσπασμα εκ της
Ποιμαντορικής Εγκυκλίου του Σεβασμιωτάτου Λαρίσης και Τυρνάβου Αμφιλοχίου.]
Συνεπώς,τόσο τα περί συμβολικής όσο και τα
περί εικόνος των τριών Προσώπων της Αγίας Τριάδος [το λεγόμενο ΄΄σύνθρονο΄΄]κατά
τους σύγχρονους σχισματοαιρετικούς ,δεν ανταποκρίνονται στην Ορθόδοξη δογματική
διδασκαλία της Εκκλησίας του Χριστού.
Τοσαύτην οἱ ἀπόστολοι καὶ οἱ μαθηταὶ αὐτῶν ἔσχον εὐλάβειαν πρὸς τὸ μηδὲ μέχρι λόγου κοινωνεῖν τινι τῶν παραχαρασσόντων τὴν ἀλήθειαν
O Άγιος Ειρηναίος γράφει ότι: «Ἰωάννης ὁ τοῦ Κυρίου μαθητὴς ἐν τῇ Ἐφέσῳ πορευθεὶς λούσασθαι καὶ ἰδὼν ἔσω Κήρινθον ἐξήλατο τοῦ βαλανείου μὴ λουσάμενος, ἀλλ' ἐπειπών · “Φύγωμεν, μὴ καὶ τὸ βαλανεῖον συμπέσῃ, ἔνδον ὄντος Κηρίνθου τοῦ τῆς ἀληθείας ἐχθροῦ.” Καὶ αὐτὸς δὲ ὁ Πολύκαρπος Μαρκίωνί ποτε εἰς ὄψιν αὐτῷ ἐλθόντι καὶ φήσαντι· «Ἐπιγίνωσκε ἡμᾶς», ἀπεκρίθη · «Ἐπιγινώσκω, ἐπιγινώσκω τὸν πρωτότοκον τοῦ Σατανᾶ.» Τοσαύτην οἱ ἀπόστολοι καὶ οἱ μαθηταὶ αὐτῶν ἔσχον εὐλάβειαν πρὸς τὸ μηδὲ μέχρι λόγου κοινωνεῖν τινι τῶν παραχαρασσόντων τὴν ἀλήθειαν , ὡς καὶ Παῦλος ἔφησεν · «Αἱρετικὸν ἄνθρωπον μετὰ μίαν καὶ δευτέραν νουθεσίαν παραιτοῦ, εἰδὼςὅτι ἐξέστραπται ὁ τοιοῦτος καὶ ἁμαρτάνει ὢν αὐτοκατάκριτος».
Αλήθεια, Συνείδηση καί Πίστη -- Κυπριανός Χριστοδουλίδης
Kounou Mallo
(σ.σ. κοινό μυαλό ;)
Η αλήθεια έχει μόνο ένα κίνητρο.
Να γίνει ψέμα. Δεν έχει κανένα άλλο.
Δεν υπάρχει στατική αλήθεια. Καλημέρα
Κυπριανός Χ
Η όντως αλήθεια είναι βίωμα, άν θέλετε, πληροφορία ή είδηση
εσωτερική, εάν καί εφόσον δέν αναφερόμαστε μόνο στίς αντιληπτικές μας
ικανότητες μέσω τών αισθητικών κέντρων τών γνωστών πέντε αισθήσεων. Υπάρχει καί
κάποιο άλλο κέντρο, τό κέντρο τών νοερών (ή νοητών) αισθήσεων. Περί αυτού
εγράφη τό "1 Ἀλήθειαν λέγω ἐν Χριστῷ, οὐ ψεύδομαι, συμμαρτυρούσης μοι τῆς
συνειδήσεώς μου ἐν Πνεύματι ἁγίῳ, (2 ὅτι λύπη μοί ἐστι μεγάλη καὶ ἀδιάλειπτος ὀδύνη
τῇ καρδίᾳ μου.) Ρμ. θ'.
Δέν υποχρεώνω κανένα νά συμφωνήσει μέ αυτό που γράφω.
Δηλαδή, συνείδηση σημαίνει πίστη. Αυτή δέν μετριέται μέ νούμερα ή αλγορίθμους
Στατιστικής. Καί οπωσδήποτε, εφόσον περί ενυπόστατης αληθείας ο λόγος, η
στατικότητα αυτής είναι τό πρώτον κινούμενον ακίνητο, κατά τόν Αριστοτέλη καί
τούς πατέρες τής Εκκλησίας :
"... καί ζωή δέ γε ὑπάρχει· ἡ γάρ νοῦ ἐνέργεια ζωή ἐκεῖνος
δε ἡ ἐνέργεια· ἐνέργεια δε ἡ καθ’ αὐτήν ἐκείνου ζωή ἀρίστη καί ἀΐδιος. φαμέν δή
τόν θεόν εἶναι ζῷον ἀΐδιον καί ἄριστον, ὥστε ζωή καί αἰών συνεχής και ἀΐδιος ὑπάρχει
τῷ θεῷ· τοῦτο γάρ ὁ θεός" [10]
10 Μετά τα Φυσικά XII. 1072 b 27-31
http://www.ekivolos.gr/Prwton%20kinoun%20akinhton%20kai%20aitiothta%20ston%20Aristotelh.htm
Η προτροπή της Παρθένου -- Του αείμνηστου Στεργίου Σάκκου, Ομοτ. Καθηγητού του Α.Π.Θ.
Ώρα μοναδική στην ιστορία του κόσμου. Τα μάτια τα σάρκινα των μαθητών μπαίνουν στην πνευματική διάσταση κι ατενίζουν το άκτιστο φως. Εκεί στο υψηλό όρος όπου τους είχε ανεβάσει ο Ιησούς Χριστός και «μετεμορφώθη έμπροσθεν αυτών», οι τρεις απόστολοι (Πέτρος, Ιάκωβος και Ιωάννης) γίνονται θεαταί και μάρτυρες του υπερκοσμίου, «επόπται της θεότητος» και «κοινωνοί της θείας φύσεως».
ΤΟ ΠΑΠΙΚΟΝ ΠΡΩΤΕΙΟΝ -- του αειμνήστου Στεργίου Σάκκου, Ομ. Καθ. Α.Π.Θ.
Αγαπητέ κύριε Διευθυντά,
διάβασα την επιστολή του αγνώστου σε μένα κ. Ι. Καρδάση και τον ευχαριστώ για τα καλά του λόγια και για το ενδιαφέρον του σχετικά με τα τρία άρθρα μου, που πρόσφατα δημοσίευσε ο «Ο.Τ.» με τον τίτλο «Πήγε ο Πέτρος στη Ρώμη;». Θα τον παρακαλούσα, όμως, να υποβληθεί στον κόπο να ξαναδιαβάσει τα άρθρα αυτά. Όπως γράφω εκεί, μελετώ το θέμα με βάση τις σχετικές μαρτυρίες της Καινής Διαθήκης (Μθ 18, 18· 19, 28· 28, 19· Ιω 20, 22 κ.ά.), σύμφωνα με τις οποίες δεν φαίνεται να παρέδωσε ο Κύριος κάποιο ιδιαίτερο αξίωμα στον κορυφαίο μαθητή του Πέτρο ούτε ο ίδιος ο απόστολος έχει τέτοια συνείδηση. Το ότι το κείμενο που φέρεται ως του Διονυσίου Αρεοπαγίτη αποκαλεί τον Πέτρο «κορυφαίο των μαθητών» ή «κορυφαία και πρεσβυτάτη των θεολόγων ακρότητα», δεν αλλάζει την αγιογραφική μαρτυρία ούτε προσθέτει κάτι στην ιστορία. Στην εκκλησιαστική γραμματεία υπάρχει πληθώρα τέτοιων εγκωμιαστικών χαρακτηρισμών για εξέχοντα πρόσωπα εκκλησιαστικά ή και πολιτικά. Εξάλλου, αυτό το ίδιο κείμενο θεωρεί δεδομένη την ισότητα του Πέτρου προς τους υπολοίπους αποστόλους. Γράφει επί λέξει· «Και μην και αυτός ο των μαθητών κορυφαίος, μετά της ομοταγούς αυτώ και ιεραρχικής δεκάδος (=μαζί με τους άλλους δέκα που ανήκουν στην ίδια τάξη μ΄ αυτόν (βλ. λεξικό Liddel – Scott), εις την του δυοκαιδεκάτου των μαθητών εληλυθώς ιερατικήν τελείωσιν, επί τη θεαρχία την εκλογήν ευλαβώς καταλέλοιπεν…» PG 3,512D – 513A. Δεν σχολιάζω τις αντιφάσεις του αγαπητού επιστολογράφου ούτε και τον αστήρικτο συλλογισμό – απορία του ιδίου: «Έτσι, ο Πέτρος, ως κορυφή των θεολόγων είναι πάνω από τον Ιωάννη, τον Παύλο κλπ. Αλλά τότε γιατί το ¨στόμα του Χριστού¨ είναι ο Παύλος και όχι ο Πέτρος, κατά τον ιερό Χρυσόστομο;».
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)