Γ. Κασιμάτης : Αντίσταση στην Εποχή της Τεχνολογικής Φεουδαρχίας
Ο Ομότιμος καθηγητής του Συνταγματικού Δικαίου, Γιώργος Κασιμάτης, σε μια καταιγιστική συνέντευξη, εφ όλης της ύλης στον 98.4 , αναλύει, γιατί σήμερα το ζήτημα είναι ότι το υπερκέρδος και η συσσώρευση κεφαλαίου, δεν εξαρτάται πλέον αποκλειστικά και μόνο από την υπεραξία που βγαίνει μέσα από την κλασσική παραγωγική διαδικασία. Αλλά από το χρηματοπιστωτικό σύστημα, γι αυτό και η εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο δεν αποτελεί τη μόνη πηγή υπεραξίας στο κεφαλαιοκρατικό σύστημα και την τεχνολογική έκρηξη που σήμερα αξιοποιεί. Όπως είπε, η εκμετάλλευση σήμερα παίρνει και άλλες μορφές και πιο σκληρές. Αυτό όμως δημιουργεί ανισορροπία και εκτροπή , παραμόρφωση και αναχαίτηση της εξέλιξης των παραγωγικών δυνάμεων. Έτσι, τονίζει ο Γ. Κασιμάτης, έχουμε μια άλλου είδους διαμόρφωση των παραγωγικών σχέσεων οι οποίες όχι μόνο επηρεάζονται από τον νέο τρόπο παραγωγής, αλλά διαστρεβλώνονται όλο και περισσότερο και για τον επιπλέον λόγο, ότι αφίστανται της παραγωγής. Από την άλλη η διαστρέβλωση της παραγωγικής διαδικασίας, εκτρέπει και το κοινωνικό περιεχόμενο της εργασίας, διευκολύνει την κατάργησή της και το προϊόν της εργασίας, γίνεται ελάχιστα κοινωνικό έως άχρηστο. Ζούμε κατέληξε στην εποχή της τεχνολογικής φεουδαρχίας και η μόνη αντιπαραβολή σε αυτήν όσο δεν υπάρχει πειστικό αντίπαλο αφήγημα, είναι έστω μια ήπιας μορφής αντίστασης στον καταιγισμό της τεχνολογικής αποχαύνωσης, που οδηγούνται οι κοινωνίες.
Η δύναμη της προσευχής στη ζωή μας -- του αειμνήστου Ιωάννου Κορναράκη Ομ. Καθ. Παν. Αθηνών
Το θέμα που μου ζητήθηκε να αναπτύξω είναι: «η δύναμη της προσευχής στη ζωή μας». Είναι ένα θέμα πάρα πολύ πλούσιο σε προβληματισμούς που έχουν άμεση σχέση με την πραγματοποίηση της κατ’ εξοχήν αυτής πνευματικής λειτουργίας που λέγεται προσευχή.
Αν αναζητήσει κανείς ένα διάγραμμα αυτού του θέματος, θα δει ότι πραγματικά δεν μπορεί να ξέρη από που πρέπει ν’ αρχίσει και που πρέπει να τελειώσει. Κι αυτό γιατί, όπως καταλαβαίνουμε, η προσευχή δεν είναι μια διδακτική ενότητα, δεν είναι ένα μάθημα που μπορεί κανείς να διδάξει σε ορισμένη ώρα. Δεν είναι προσδιορισμένο θεωρητικά αυτό το βιωματικό πνευματικό γεγονός. Όταν κανείς μιλά για την προσευχή, καταλαβαίνει ότι μιλάει για ένα μυστήριο. Γιατί, όπως ξέρουμε, η προσευχή είναι, στην απλούστερη διατύπωσή της, η σχέση του ανθρώπου με τον Θεό, ή τουλάχιστον μια βασική μορφή της σχέσεως του ανθρώπου με τον Θεό. Και ασφαλώς ό,τι προσεγγίζει τον Θεό δεν είναι εύκολο να μελετηθεί και να προσδιοριστεί. Γι’ αυτό ομολογώ, ότι κι εγώ δεν μπόρεσα πολύ εύκολα να καταλάβω τι θα έπρεπε να πω. Κατέληξα όμως στο συμπέρασμα, ότι μάλλον πρέπει κανείς να αντιμετωπίσει ένα βασικό θέμα μέσα στο όλο πρόβλημα της δυνάμεως της προσευχής, που είναι οι όροι υπό τους οποίους η προσευχή αποβαίνει ένα δυναμικό στοιχείο της ζωής του ανθρώπου. Νομίζω ότι άμεσα δεν θα ενδιέφερε το να μάθει κανείς τι είναι η δύναμη της προσευχής ή πως εκδηλώνεται. Αυτό θα μπορούσε να αποτελέσει αντικείμενο ενός κατηχητικού μαθήματος. Ίσως περισσότερο βασικό είναι να σταματήσει κανείς σ’ αυτό το ιδιαίτερο πρόβλημα και να διερωτηθεί υπό ποιούς ακριβώς όρους, βάσει ποιών προϋποθέσεων, η προσευχή μας δίνει δύναμη, γίνεται πηγή δυνάμεως.
Αγωνιστικό Φρόνημα --- Χαράλαμπος Β. Κατσιβαρδάς Δικηγόρος Παρ’ Αρείω Πάγω
Η πίστη σε ιδανικά και αξίες αποτελούν την βασική προϋπόθεση για να αγωνίζεται κανείς και να προσδοκά την εξέλιξη του μέλλοντος του, δηλονότι η πίστη αποτελεί απολύτως αναγκαία συνθήκη σιδηράς διεκδίκησης, αρκεί να εμπνέεται κανείς από την ύπαρξη ένα σκοπούμενου συλλογικού οράματος, ενός ενεργού ιδεώδους, χάριν του οπίου θα ενδυναμώνει εσαεί το αγωνιστικό του φρόνημα.
Η σκόπιμη καλλιέργεια μηδενιστικών κοινωνικών προτύπων εις την σημερινή καθημαγμένη κοινωνία ή η παρέλκυση αυτής, εκ της παραπληροφορήσεως των Μ.Μ.Ε, αποτελούν ανυπερθέτως σκόπιμες σοβούσες καταστάσεις, οι οποίες κατατείνουν νομοτελειακά, προς την διάπλαση μίας διανοητικά λοβοτομημένης, και κριτικά εξαρθρωμένης μάζας ως προς τον τρόπο σύλληψης και ερμηνείας των γεγονότων, με αποτέλεσμα να τείνει αφεύκτως προς τον μηδενισμό.
Τη ΛΑ΄ (31η) Μαΐου, μνήμη του Αγίου Μάρτυρος ΕΡΜΕΙΟΥ.
Ερμείας ο Άγιος Μάρτυς ήκμασε κατά τους χρόνους του βασιλέως Μάρκου Αυρηλίου, του και Αντωνίνου καλουμένου, του βασιλεύσαντος κατά τα έτη ρξα΄ - ρπ΄ (161 – 180) στρατιώτης υπάρχων εις την πόλιν της Καππαδοκίας την λεγομένην Κόμανα, γέρων την ηλικίαν και λευκόθριξ. Ούτος λοιπόν δια την εις Χριστόν ομολογίαν και πίστιν συλληφθείς εφέρθη εις τον ηγεμόνα Σεβαστιανόν, και επειδή δεν ηθέλησε να θυσιάση εις τα είδωλα, πρώτον μεν συνέτριψαν τας σιαγόνας αυτού, εξέδαρον το δέρμα του προσώπου του και εξερρίζωσαν τους οδόντας του. Έπειτα ανάψαντες κάμινον, έρριψαν τον Άγιον εις αυτήν.
Ή πιστεύομεν ή δεν πιστεύομεν
Εις τα ζητήματα της πίστεως δεν χωρούν ανθρώπινοι συναισθηματισμοί. Αείποτε η Εκκλησία του Χριστού «δια τους λόγους των χειλέων Του εφύλαξεν οδούς σκληράς». Μέσος όρος δεν υπάρχει. Ή πιστεύομεν ή δεν πιστεύομεν. Ή ο από δέκα αιώνων Καθολικισμός περιέπεσεν εις αιρέσεις, οπότε πρέπει να τας αποβάλη και κατόπιν να έλθη προς ένωσιν Δογματικήν και Εκκλησιαστικήν ή δεν έχει αιρέσεις οπότε η Εκκλησία μας πλανάται επί δέκα αιώνας. Και όχι μόνον δέκα αιώνας, αλλά πλανάται μεθ' όλων των Οικουμενικών Συνόδων και των αγίων Πατέρων, και τα πάντα γίνονται άνω κάτω. Και κατά συνέπειαν πρέπει να διορθώσωμεν Ιερούς Κανόνας, να συμπληρώσωμεν το Σύμβολον της Πίστεως, να διασκευάσωμεν τα λειτουργικά μας βιβλία, να χρίσωμεν με ασβέστη τους τοιχογραφημένους αγίους Πατέρας μας και να καύσωμεν τας φορητάς εικόνας των, αφού επλανήθησαν και πλανούν και ημάς τόσους αιώνας. Πρέπει να παύσωμεν του λοιπού να λέγωμεν εις τας προσευχάς μας «δι' ευχών των αγίων Πατέρων ημών». Πρέπει να κλαύσωμεν δια τα πλήθη των Ομολογητών, που εμαρτύρησαν ματαίως και προ του σχίσματος και μετά το σχίσμα. Και πρέπει να σβήσωμεν πλέον και την ιεράν κανδήλαν, που καίει ακοίμητα εις την είσοδον του Ναού του Πρωτάτου, επάνω εις τα άγια λείψανα των Αγιορειτών Πατέρων, που εμαρτύρησαν από τους Ενωτικούς του 13ου αιώνος, διότι δεν εδέχθησαν το μνημόσυνον του Πάπα. Εάν δεν είναι αιρετική η παπική Εκκλησία, τότε τα θαύματα των αγίων Ομολογητών της Ορθοδοξίας είναι δαιμονικαί απάται. Εάν δεν είναι οι Λατίνοι αιρετικοί, πρέπει να καύσωμεν όλους τους αντιλατινικούς λόγους του Μ. Φωτίου, του Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά, Καβάσιλα, Ιωσήφ Βρυεννίου, Αγίου Μάρκου του Ευγενικού, Γενναδίου του Σχολαρίου και τόσων ιερωτάτων θεολόγων μέχρι του Αγίου Νικοδήμου του Αγιορείτου, ως και τας Συνοδικάς αποφάσεις. Τότε τι χρειάζονται το «Πηδάλιον», το «Ωρολόγιον», το «Τριώδιον»; Να τα ρίψωμεν εις το πυρ και να ομολογήσωμεν ότι επλανήθημεν!
ΛΟΓΟΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗΝ ΤΗΣ ΣΑΜΑΡΕΙΤΙΔΟΣ
Περιέχων ερμηνευμένον τον θαυμάσιον διάλογον του Σωτήρος προς την Σαμαρείτιδα ως και τα της επιστροφής αυτής και πολλών Σαμαρειτών (Ιωάν. δ: 5 – 42). Πραγματευόμενος δε και περί της πανταχού παρουσίας του Θεού.
«Γύναι, πίστευσόν μοι, ότι έρχεται ώρα, ότε ούτε εν τω όρει τούτω, ούτε εν Ιεροσολύμοις προσκυνήσετε τω Πατρί… Αλλ’ έρχεται ώρα, και νυν εστιν, ότε οι αληθινοί προσκυνηταί προσκυνήσουσι τω Πατρί εν πνεύματι και αληθεία» (Ιωάν. δ: 21 – 23). Διήρχετο ποτέ ο Σωτήρ ημών, αγαπητοί, την Σαμάρειαν και έφθασεν έξωθι της πόλεως Συχάρ. Ήτο ήδη μεσημβρία και ο ήλιος έφλεγεν υπερβολικά· οι Μαθηταί είχον πορευθή εις την πόλιν εκείνην, ίνα αγοράσωσι τροφάς, ο δε Ιησούς κεκοπιακώς εκ της οδοιπορίας εκάθισεν, ως έτυχεν, ίνα αναπαυθή εις την πηγήν, εις το φρέαρ εκείνο το ονομαστόν, όπερ το πάλαι είχεν ορύξει αυτός ο Πατριάρχης Ιακώβ. Ενώ δε ανεπαύετο εκεί, ιδού έρχεται εκ της πόλεως Σαμαρείτις γυνή, ίνα αντλήση ύδωρ εκ της πηγής. Ιδούσα δε τον Ιησούν εγνώρισεν Αυτόν ευθύς ότι ήτο Ιουδαίος, εκ της ενδυμασίας Αυτού, μετ’ ολίγον δε και εκ της φωνής· διότι παρ’ αυτής ο Κύριος ύδωρ ζητεί, διψών κυρίως την σωτηρίαν αυτής. Ούτως άρχεται ωραίος διάλογος μεταξύ του Σωτήρος και της γυναικός, ήτις ακούσασα τον λόγον «Δος μοι ποιείν» (Ιωάν. δ: 7), εκπλήττεται και απορεί, πως ο Κύριος, Ιουδαίος ων, παρ’ αυτής ύδωρ ζητεί.
Sunday of the Samaritan Woman
One of the most ancient cities of the Promised Land was Shechem, also called Sikima, located at the foot of Mount Gerazim. There the Israelites had heard the blessings in the days of Moses and Jesus of Navi. Near to this town, Jacob, who had come from Mesopotamia in the nineteenth century before Christ, bought a piece of land where there was a well. This well, preserved even until the time of Christ, was known as Jacob's Well. Later, before he died in Egypt, he left that piece of land as a special inheritance to his son Joseph (Gen. 49:22). This town, before it was taken into possession by Samaria, was also the leading city of the kingdom of the ten tribes. In the time of the Romans it was called Neapolis, and at present Nablus. It was the first city in Canaan visited by the Patriarch Abraham. Here also, Jesus of Navi (Joshua) addressed the tribes of Israel for the last time. Almost three hundred years later, all Israel assembled there to make Roboam (Rehoboam) king.
Ἡ πτώση τῆς Ῥωμανίας -- π. Γεώργιος Μεταλληνός:
Τὰ αἴτια τῆς πτώσης
Η πτώση τῆς Πόλης τὸ 1453 δὲν ἔγινε ἀπροσδόκητα, οὔτε μὲ αὐτὴν ἄρχισε ἡ τουρκοκρατία. Στὶς 29 Μαΐου 1453, ὅπως εἴδαμε, ἕνα μεγάλο μέρος τῆς Ρωμανίας ἦταν ἤδη κάτω ἀπὸ τοὺς Ὀθωμανούς, τοὺς Ἄραβες καὶ τοὺς Βενετούς. Ἀπὸ τὸ 1204 ἡ Πόλη δὲν μπόρεσε νὰ ἀναλάβει τὴν πρώτη της δύναμη καὶ ὅλα ἔδειχναν πὼς βαδίζει στὴν τελικὴ πτώση. Τὸ φραγκικὸ πλῆγμα ἐναντίον της ἦταν τόσο δυνατό, ποὺ ἀπὸ τὸ 13ο αἰ. ἡ Κωνσταντινούπολη ἦταν «μιὰ πόλη καταδικασμένη νὰ χαθεῖ». Ἡ ἅλωση ἦταν ἐξάλλου ἡ κατάληξη μιᾶς μακροχρόνιας ἀποσύνθεσης τῆς πολιτικῆς καὶ οἰκονομικῆς ὑπόστασης τοῦ Γένους. Ἀπὸ τὸ 13ο αἰ. ὁ Ἑλληνισμὸς εἶχε διασπαστεῖ καὶ διαμοιραστεῖ, στὸ μεγαλύτερο μέρος του, σὲ ξένους δυνάστες. Οἱ διεισδύσεις, ἔπειτα, μισθοφόρων στὸ στρατὸ καὶ ἀλλοφύλων στὸ διοικητικὸ μηχανισμό του εἶχαν προκαλέσει τὴν ἐθνολογική του ἀλλοίωση.
ΙΑΤΡΙΚΕΣ ΟΔΗΓΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΛΗΨΗ ΚΑΙ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΟΥ ΚΟΡΩΝΟΪΟΥ -- ΜΑΓΔΑΛΗΝΗ ΚΟΚΟΡΗ ΙΑΤΡΟΣ – ΘΕΟΛΟΓΟΣ Ἀντιπρόεδρος τῆς Πολιτιστικῆς καί Κοινωνικῆς Κινήσεως «ΕΠΑΛΞΕΙΣ».
ΑΝΑΣΚΟΠΗΣΗ
Μᾶς ἔκλεισαν στά σπίτια μας, χωρίς νά μᾶς ρωτήσουν. Ἐπέβαλαν τὴν διαδικτυακή ἐκπαίδευση, χωρίς νά μᾶς ρωτήσουν. Ἀνέσκαψαν τίς ἑλληνικές πόλεις στήν περίοδο τῆς 1ης καραντίνας, γιά νά ἐγκαταστήσουν τό σύστημα 5G, χωρίς νά μᾶς ρωτήσουν. Ἐνεργοποίησαν συγχρόνως μέ τήν ἔναρξη τῶν ἐμβολιασμῶν τίς κεραῖες τοῦ 5G, τίς κεραῖες τῶν καρκινογόνων ραδιοσυχνοτήτων ἐπίσης χωρίς νά ἐρωτήσουν. Χαμηλά στόν ἑλληνικό οὐρανό ἔχουν τοποθετηθεῖ οἱ δορυφόροι τοῦ 5G μέσω τῶν ὁποίων μποροῦν νά ἐντοπίζουν μέ μεγάλη ἀκρίβεια ὅποιον ἔχει πάνω του κάτι τό ὁποῖο μπορεῖ ὁ δορυφόρος νά ἐντοπίσει. Γιά νά ἀντιληφθοῦμε τήν ὑψηλή ἱκανότητα παρακολούθησης πού ἐπιτυγχάνεται μέ 5G, ἀναφέρουμε τό ἑξῆς:
-----------------------------
Πριν από 15 χρόνια είχαμε ξεσκονίσει όλοι τότε τις προφητείες του γέροντα Παΐσιου που τότε ξεκίνησε να γίνεται γνωστός παντού ακόμα και σε μη θρησκευόμενους και πουθενά δεν υπήρχε προφητεία για εμβόλια. Τώρα ξαφνικά το βρήκαν και το πρόσθεσαν και αυτό. Ο Απόστολος Ιωάννης δεν είπε και δεν περιέγραψε τίποτα για εμβόλια(δλδ για υγρό που θα βάζουν στο σώμα μας μέσα με ότι αυτό μπορεί να έχει) αλλά μας το είπε εκ των υστέρων ο γέροντας Παΐσιος. Οι επιστήμονες και τα επίσημα επιστημονικά περιοδικά ξεκαθαρίζουν ότι τα εμβόλια δεν περιέχουν έμβρυα αλλά χρησιμοποιήθηκαν για να παραχθούν τα εμβόλια κυτταρικες σειρές γενετικά τροποποιημενες που αναπτύχθηκαν σε εργαστήρια από κύτταρα από ένα έμβρυο που πήραν το 60. Θα μπορούσαν εύκολα με μία μικρή επέμβαση να πάρουν ένα κύτταρο για καλλιέργεια από τον οποιονδήποτε προς όφελος της ιατρικής χωρίς να χρειαστεί να τον σκοτώσουν άρα τα εμβόλια δεν ευθύνονται ούτε για το θάνατο αυτού του ενός εμβρύου. Το έμβρυο αυτό πέθανε επειδή ήταν επιλογή της μητέρας του και μόνο. Το σωστό και ηθικό θα ήταν να πάρουν κύτταρα από τον ομφάλιο λώρο ή από ζωντανό άνθρωπο με επέμβαση ή εκτάκτως από ζωντανό και υγιέστατο μωρό και μόνο μία φορά κατ εξαίρεση για όλη την ιατρική έρευνα και επιστήμη από εκεί κ έπειτα αλλά αυτό είναι και το μοναδικό λάθος που όμως δεν μπορεί να έχει περισσότερο βάρος στη συγκεκριμένη στιγμή από ότι η ανοσία και η ζωή για ολόκληρη την ανθρωπότητα. Γιατί όποιος κοιτάει το ένα πρέπει να βλέπει και το άλλο στην παρούσα φάση. Από εκεί και έπειτα ο αγώνας είναι να πειστούν οι γυναίκες να μην σκοτώνουν τα παιδιά τους γιατί έως σήμερα όσα έμβρυα πέθαναν, πέθαναν λόγω της αποδοχής από τις μητέρες τους. Φαίνεται πάντως δυστυχώς πως κάποιοι άνθρωποι αν μπορούσαν θα έφερναν πίσω την ευλογιά, την πολυομυελίτιδα, την ιλαρά και πόσες και πόσες ασθένειες με τα όσα λένε... Πρέπει να τους στενοχωρεί πολύ που άνθρωποι έβαλαν το μυαλό τους και με την βοήθεια του Θεού έκαναν εμβόλια που νίκησαν αυτές τις τρομακτικές ασθένειες και έδωσαν ζωή σε δισεκατομμύρια άλλους. Τέλος φαίνεται ότι πολλοί παίζουν το παιχνίδι αντιδημοκρατικών κύκλων στην παραπληροφόρηση σχετικά με τα εμβόλια όπως αποκαλύφθηκε με σκοπό την αποσταθεροποίηση των κοινωνιών ευρύτερα ώστε το υπάρχον δημοκρατικό σύστημα εν τέλει να αποτύχει και να επέλθει κάτι πιο ολοκληρωτικό και παγκόσμιο... Όσοι το σιγοντάρετε με τόσες υπερσυνωμοσιολογικές αναλύσεις για δήθεν υποδουλώσεις ειδικά στην σημερινή εποχή της πλήρους ελευθερίας στα όρια της αναρχίας απλά και μόνο για μια εμβολιαστική προσπάθεια ανάσχεσης ενός ιού ίσως και να παίζετε ένα παιχνίδι που θέλουν ώστε κάποια μέρα να φέρουν τον Αντίχριστο... Άλλωστε ως έχουν τα πράγματα δεν μπορούν να τον φέρουν. Πρέπει όλα να αποτύχουν στην παρούσα τους μορφή για να έρθει ο "καλός", ο "δίκαιος", ο "ηθικός" και "ειρηνοποιός" που θα μας ενώσει... Προς το παρόν επομένως αν και υπάρχουν πολιτικοί που ενώνονται τα σκοτεινά κέντρα επενδύουν στο διχασμό πλαγίως..
-----------------
Xριστός Ανέστη!
έχετε κάνει και τις δύο δόσεις;
------------------
Αληθώς Ανέστη ο Κύριός μας!
Όχι, δεν έχω κάνει καμία δόση, και ούτε θα κάνω εκτός και με αναγκάσουν. Είμαι 77 ετών.
ΛΟΓΟΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗΝ ΤΗΣ ΣΑΜΑΡΕΙΤΙΔΟΣ
«Ο ουν Ιησούς κεκοπιακώς εκ της οδοιπορίας, εκαθέζετο ούτως επί τη πηγή· ώρα ην ωσεί έκτη. Έρχεται γυνή εκ της Σαμαρείας αντλήσαι ύδωρ. Λέγει αυτή ο Ιησούς, δος μοι πιείν» (Ιωάν. δ: 6 – 7).
Εύκαιρον να είπω μετά του Δαβίδ· «καθήλωσον εκ του φόβου σου τας σάρκας μου, από γαρ των κριμάτων σου εφοβήθην» (Ψαλμ. ριη: 120). Ποίον πρότερον και ποίον ύστερον από τα μυστηριώδη κρίματα, άτινα φαίνονται εις την σημερινήν ιστορίαν του Ευαγγελίου να συλλογισθή ο άνθρωπος και να μη θαυμάση; Την κάμινον της φιλανθρωπίας του γλυκυτάτου μας Ιησού ή το βάθος των κριμάτων της συγκαταβάσεως Αυτού; Τις να μη εκπλαγή, όταν βλέπη τον μονάρχην του παντός, την Πηγήν πάσης σοφίας, να κάθηται πλησίον μιας μικράς και γηϊνης πηγής; Τις να μη φοβηθή, όταν βλέπη την ζώσαν και παρεκτικήν πάσης ζωής Πηγήν καθημένην εις μίαν νεκράν πηγήν; Της χάριτος πάσης η Πηγή συγκαταβαίνει να καθίση εις την πηγήν του ύδατος και τις να μη φρίξη; Εις την πηγήν του Ιακώβ έρχεται ιδρωμένος, απηυδησμένος από την πολλήν οδοιπορίαν ώρα έκτη εν τω μέσω της ημέρας, εις το σφοδρότατον καύμα του ηλίου, η Πηγή πάσης αναπαύσεως, δια να εύρη αναψυχήν, άνεσιν εις τους κόπους και ιδρώτας. Τις λοιπόν να μη εκπλαγή εις την τόσην του Σωτήρος ημών Θεού συγκατάβασιν;
ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΣΑΜΑΡΕΙΤΙΔΟΣ
Τη αυτή ημέρα, Κυριακή Πέμπτη από του Πάσχα, την της Σαμαρείτιδος εορτήν εορτάζομεν.
Την αγίαν ταύτην εορτήν της Σαμαρείτιδος επιτελούμεν κατά την σήμερον, επειδή φανερά εν αυτή ο Χριστός Μεσσίαν εαυτόν ωμολόγησεν, όπερ σημαίνει Χριστός ή ηλειμμένος. Παράγεται δε το Μεσσίας εκ της Εβραϊκής λέξεως μεσά, όπερ σημαίνει έλαιον. Επειδή δε οι βασιλείς και οι ιερείς και οι Προφήται, με το της Σκηνής έλαιον, ήτοι το παρά Θεού διωρισμένον, εχρίοντο, δηλαδή ηλείφοντο, δια τούτο κεχρισμένοι ήτοι ηλειμμένοι ελέγοντο· «Και τον Ελισαιέ υιόν Σαφάτ χρίσεις (λέγει η Γραφή) εις Προφήτην αντί σου» (Γ΄ Βασ. ιθ: 16). Ώστε τα τρία ταύτα ονόματα, το εβραϊκόν Μεσσίας και τα ελληνικά Χριστός και ηλειμμένος, εν και το αυτό νόημα έχουσι. Ετάχθη δε η παρούσα εορτή ίνα εν ταύτη τη της Μεσοπεντηκοστής εβδομάδι εορτάζεται, επειδή και εν τη Μεσοπεντηκοστή ποιούμεθα την ανάμνησιν τού ότι ο Χριστός παρρησία εαυτόν Μεσσίαν ωμολόγησε και τους Ιουδαίους εδίδαξε λέγων·
Τη Λ΄ (30η) Μαϊου, μνήμη του Οσίου Πατρός ημών ΙΣΑΚΙΟΥ ή ΙΣΑΑΚΙΟΥ, Ηγουμένου της Μονής των Δαλμάτων, του Ομολογητού.
Ισαάκιος ο Όσιος Πατήρ ημών ήτο Σύρος το γένος, ήκμασε δε κατά τας ημέρας του βασιλέως Ουάλεντος του Αρειανού, του βασιλεύσαντος κατά τα έτη τξδ΄ - τοη΄ (364 – 378). Τότε επεκράτει η αίρεσις των Αρειανών, αι Εκκλησίαι των Ορθοδόξων είχον κλεισθή και όλοι εθρήνουν και ωδύροντο. Κατά δε το τελευταίον έτος της βασιλείας του Ουάλεντος (378) συνήχθη εις τον Δούναβιν πλήθος πολύ βαρβάρων Γότθων, οίτινες εμελέτων να ορμήσωσι κατά της Κωνσταντινουπόλεως, συνάξας δε ο Ουάλης στρατεύματα εκίνησε κατ’ αυτών. Κατά την εποχήν λοιπόν εκείνην ο Όσιος ούτος Ισαάκιος, ευρισκόμενος εις την Ανατολήν και πληροφορηθείς τα γενόμενα, ήλθεν εις την Κωνσταντινούπολιν και απαντήσας τον βασιλέα αναχωρούντα δια τον πόλεμον, είπε προς αυτόν:
Aπό το κείμενο της ιστοσελίδας : "ΦΩΤΕΙΝΗ ΓΡΑΜΜΗ "
...Ὅμως ὁ Πατριάρχης Γεννάδιος ὁ Σχολάριος καὶ οἱ συνεργάτες του δὲν ἦσαν ἐξωμότες, δὲν ἀπέβαλον τὰ ἐγκώλπια των, τοὺς σταυρούς των καὶ ὅ,τι δήποτε ἄλλο θύμιζε Ὀρθόδοξον κληρικόν, γιὰ νὰ μὴ σκανδαλίσουν τοὺς ἀδελφοὺς μουσουλμάνους…, ἐνῷ οἱ ἐξομῶτες κατασκανδαλίζουν τὸ χριστεπώνυμο πλήρωμα γιὰ τὸ ὁποῖο ὁ Θεάνθρωπος ὑπέστη τὰ πάνδεινα γιὰ νὰ ἀπελευθερώσῃ τὴν πρώτη καὶ τὴν δευτέρα ἡμέρα εἰς τὸν Ἄδη τὸν Ἀδὰμ καὶ τοὺς ἀπογόνους τοῦ Ἀδάμ. Αὐτοὶ οἱ δυστυχισμένοι ἐξωμότες καταλύουν τὰ πάντα διαστεβλώνοντες τὴν ἀλήθεια ὅτι δῆθεν δὲν εἶδαν πότε ἀνεστήθη ὁ Θεάνθρωπος καὶ κατάφεραν νὰ συνεορτασθῇ τὸ Πάσχα τῶν Ὀρθοδόξων μὲ τὸ Χάσκα (Φάσκα) τῶν Ἑβραίων, πράγμα τὸ ὁποῖον ρητῶς καὶ κατηγορηματικῶς ἀπαγορεύεται ἀπὸ τοὺς κανόνες οἰκουμενικῶν καὶ τοπικῶν Συνόδων - τὸ Πηδάλιο τῆς Ὀρθοδοξίας κλπ!!!
ΦΩΤΕΙΝΗ
ΓΡΑΜΜΗ τηλ. 210 - 3254321 www.fotgrammi.gr
Απαιτείται η ψυχή ενός Ιερεμίου, δια να παρασταθή το μέγεθος αυτής της συμφοράς!
Απείρως δριμύτερος χειμών, από της εποχής εκείνης του θείου Χρυσοστόμου, κατέλαβε την Εκκλησίαν, με την άρσιν του Αναθέματος (άρση ακοινωνησίας), της Ανατολικής Εκκλησίας κατά του Παπισμού, υπό του Αθηναγόρου την 7ην Δεκεμβρίου του 1965, δια της οποίας εχαρακτηρίζετο ως πεπλανημένη η πορεία, της προ αυτής Εκκλησίας των Αγίων Πατέρων και Ι. Συνόδων, και με την εισαγωγήν εις τα ιερά Δίπτυχα του ονόματος του αιρεσιάρχου Πάπα, όχι μόνον, αλλά και … «πασών των Ανατολικών και Δυτικών ομολογιών»! Ω της συμφοράς! Απαιτείται η μεγαληγορία ενός Μωϋσέως, η δύναμις λόγου ενός Δαβίδ, η ψυχή ενός Ιερεμίου, η καρδιά ενός Απ. Παύλου, η γραφίς ενός Μ. Βασιλείου δια να παρασταθή το μέγεθος αυτής της συμφοράς!
------------------------------
Ἐνθυμοῦμαι πολύ καλῶς ὅτι τήν ἐποχήν ἐκείνην τά ραδιόφωνα μετέδιδον μέ πᾶσαν λεπτομέρειαν πῶς οἱ ποδοσφαιρισταί κλωτσοῦσαν τήν μπάλλαν καί οἱ ἄνθρωποι ἄκουγαν μέ περισσήν «εὐλάβειαν» τά «σπουδαῖα» αὐτά νέα καί ἔτρεχαν στά γήπεδα, ἀλλά οὐδείς ποτέ ἀνέφερε κάτι γιά τήν Ἕνωσιν μέ τόν «πάπαν»! Οὔτε τά ραδιόφωνα, οὔτε οἱ «ἐπίσκοποι», οὔτε οἱ ἱερεῖς, οὔτε οἱ δάσκαλοι, οὔτε οἱ καθηγηταί, οὔτε ... Πυκνόν σκότος παντοῦ! Ἄραγε ἦσαν μικροπράγματα τά γενόμενα, ἀνάξια λόγου, ἤ μήπως διά νά κάμῃ τό ἔργον του ὁ Διάβολος μέ τήν ἡσυχίαν του;
Λόγος εις την Σαμαρείτιδα και εις το: «Έρχεται ουν (ο Ιησούς) εις πόλιν της Σαμαρείας, λεγομένην Συχάρ». Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου. (Ιωάν. δ: 5).
Σήμερον ο Χριστός διεκήρυξε προς ημάς τους άθλους της Σαμαρείτιδος· και είναι ανάγκη ο πτωχός λόγος μου να ταξιδεύση μέσα εις το πέλαγος των κατορθωμάτων της. Βλέπω δηλαδή την πίστιν αυτής και θέλω να την εγκωμιάσω, όπως της αρμόζει, και μαζί με σας να επαινέσω την πτωχήν και πλουσίαν, την πόρνην και την Απόστολον, την άσωτον και την πιστήν, εκείνην η οποία πολλούς εμόλυνε και τον μονογενή Λόγον του Θεού επεριποιήθη, εκείνην η οποία εμολύνθη με πολλάς αμαρτίας αλλά και εκαθαρίσθη εξ αυτών, εκείνην η οποία εδίψασε και επεθύμησε να πίη το Ύδωρ της αιωνίου ζωής, η οποία εκληρονόμησε τέλος την χάριν των ναμάτων του ουρανού. Τι λέγει δηλαδή ο ευαγγελιστής Ιωάννης, ο οποίος ως υιός βροντής μας απεκάλυψε τα άρρητα μυστήρια;
ΕΝΤΥΠΩΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΟ ΚΕΝΤΡΟΝ ΤΗΣ ΠΟΝΕΜΕΝΗΣ ΡΩΜΗΟΣΥΝΗΣ
1. Όποιος ορθόδοξος έλληνας, που επισκέφτηκε την Κωνσταντινούπολη, δεν επέστρεψε περισσότερον έλληνας και θερμότερος ορθόδοξος, σημαίνει ή ότι δεν αισθανότανε ως ελληνορθόδοξος ή ότι ούτε σκέφτηκε ορθά, ούτε αισθάνθηκε τη φρίκη ενός απέραντου τουρκικού νεκροταφείου, που τώρα αριθμεί δέκα εκατομμύρια πτώματα. Ναι, ένα φρικαλέο νεκροταφείον είναι ολόκληρο το τουρκικόν έθνος, στα μάτια ενός ορθοδόξου χριστιανού, που προεκτείνει το όμμα της ψυχής του πέραν από την εμβέλεια, που αγγίζει την Κωνσταντινούπολη και πέραν από τις αισθητές πραγματικότητες. Περισσότερα από πενήντα εκατομμύρια παιδιά του Θεού, απόγονοι της Άγαρ, πλέουν μέσα στο ερεβώδες σκότος του Κορανίου, που ετεχνούργησεν ο σατανάς δια μέσου ενός επιληπτικού καμηλέρη, νεκρά, άταφα, πτώματα!
Theodosia the Virgin-Martyr of Tyre
The holy Virgin Martyr Theodosia was born in Tyre of Phoenicia. At the age of eighteen she was seized in Caesarea of Palestine during a persecution and was brought before Urban the ruler. Because she refused to offer sacrifice to the idols, her sides and breasts were mercilessly scraped even to the inward parts and bones. She endured this in silence with astonishing courage. When Urban again asked her to sacrifice, she mocked him, and after being tormented even more horribly than before, she was cast into the sea in the year 308.
«Μελαγχολικαί ενοράσεις» -- Αθωνικά άνθη
Ο Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς, μεταξύ άλλων, λέγει, ότι «οι Μοναχοί είναι οι κήρυκες της ερχομένης Βασιλείας, οι προφήται της Καινής Διαθήκης». Την φράση αυτή μού θύμισαν κάποιες συζητήσεις, πού είχα τελευταίως με τρεις φίλους ησυχαστές, πού και οι τρείς, ωσάν από προφητική διαίσθηση, ισχυρίζοντο για την επέλευση απιθάνων εθνικών καταστάσεων. Και ποιές καταστάσεις είναι αυτές;
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)