INFALLIBILITY

Infallibility is a heresy

"Through the dogma of "Infallibility" the Western church lost its spiritual freedom. It lost its beauty and balance, and was deprived of the wealth of the grace of the Holy Spirit, the presence of Christ, so that,  from spirit and soul ended up a dead body. We are truly grieved for the injustice done to the church and we pray from the bottom of our hearts that the Holy Spirit illumine the mind and the heart of the Most Blessed Pontiff to have him return to the ONE, HOLY, CATHOLIC AND APOSTOLIC CHURCH that which he took from her, something that should never have taken place".

(St. Nektarios)

ΤΗ ΑΓΙΑ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΗ ΤΕΤΑΡΤΗ

Τη Αγία και Μεγάλη Τετάρτη, της Αλειψάσης τον Κύριον Μύρω Πόρνης γυναικός μνείαν ποιείσθαι οι θειότατοι Πατέρες εθέσπισαν, ότι προ του σωτηρίου Πάθους μικρόν τούτο γέγονε.                                                 

Αναβαίνοντος του Κυρίου εις Ιεροσόλυμα και παραγενομένου εν τη οικία του λεπρού Σίμωνος, προσήλθεν Αυτώ πόρνη γυνή και κατέχεεν επί της κεφαλής Αυτού το πολύτιμον εκείνο μύρον. Ετάχθη δε παρά των θεοφόρων Πατέρων, όπως επιτελήται κατά την σήμερον η ανάμνησις του γεγονότος εκείνου, ίνα, κατά τον του Σωτήρος λόγον, απανταχού και εν πάση τη οικουμένη ανακηρύττεται το θερμότατον εκείνης έργον. Πόθεν δε η γυνή αύτη κινηθείσα ήλθε και ήλειψε τον Κύριον με το μύρον; Ασφαλώς διότι είδε το συμπαθές του Σωτήρος Χριστού προς τους αμαρτωλούς και το προς πάντας κοινωνικόν και μάλιστα τώρα, ότε είδεν αυτόν εισελθόντα εις την οικίαν του λεπρού, τον οποίον ακάθαρτον και απηγορευμένον εις κοινωνίαν ορίζει ο νόμος. Διελογίσθη λοιπόν η γυνή, ότι όπως εκείνου την λέπραν υπέμεινεν, ούτω και αυτής θέλει ανεχθή την νόσον της ψυχής. Ανακειμένου λοιπόν του Κυρίου επί του δείπνου, εκχέει η γυνή επί της κορυφής Αυτού το πολύτιμον μύρον, του οποίου η αξία ήτο τριακοσίων δηναρίων. Τούτο ιδόντες οι Μαθηταί, και μάλιστα ο Ιούδας, επετίμησαν την γυναίκα. Αλλ’ ο Κύριος υπερημύνθη αυτής, ίνα μη το καλόν αυτής σκοπόν ανακόψωσιν.

Τη ΚΗ΄ (28η) Απριλίου, διήγησις ΘΑΥΜΑΤΟΣ γενομένου εν τη πόλει της εν Αφρική Καρθαγένης.

Θαύμα εξαίσιον και πάσης διηγήσεως άξιον εγένετο κατά τους χρόνους Ηρακλείου του βασιλέως και Νικήτα Πατρικίου εν έτει χκε΄ (625) εις την Καρθαγένην της Αφρικής, έχει δε τούτο ως εξής: Εις την Καρθαγένην ευρίσκετο κατά την εποχήν εκείνην στρατιώτης τις βασιλικός, επειδή δε επέπεσεν εις την πόλιν λοιμός πανώλους, παραλαβών ούτος την σύζυγόν του έφυγεν εις τι προάστιον, ίνα σωθή εκ του θανάτου. Ο διαβολος όμως παρακινήσας αυτόν εις σαρκικήν αμαρτίαν, τον ηνάγκασε να μοιχεύση την γυναίκα του γεωργού του. Μετά δε την αμαρτίαν προσβληθείς υπό της νόσου ταύτης, ήτις προσβάλλει τον βουβώνα, ήτοι τας βάσεις των μηρών, απέθανε και ετάφη. Μετά τρεις όμως ώρας ήρχισε να φωνάζη εκ του τάφου λέγων· «Ελεήσατέ με». Όθεν ανοίξαντες οι εκεί παρευρισκόμενοι τον τάφον, εύρον τούτον ζώντα, αλλά μη δυνάμενον να ομιλήση.

The Orthodox Faith

The Orthodox Church is founded on the mystery of God's Word. As the Father has sent me, I also send you (John 20: 21). It is a fundamental conviction of the Orthodox believer that the Church has been sent into the world to live and bear witness to the loving vocation, with which God enfolds humankind from the beginning of its existence, through the presence within herself of God's Word,. "For God so loved the word that he gave his only begotten Son... God did not send his Son into the world to condemn the world, but that the world through him might be saved" (John 3: 16-17).

ΟΤΙ ΗΓΑΠΗΣΕ ΠΟΛΥ - Αλεξανδρεύς

1ον

Ό,τι ξέρετε από τη ζωή μου κράτησε λίγες στιγμές. Για ό,τι προηγήθηκε κάνετε απλές υποθέσεις. Το τι ακολούθησε μοιάζει συχνά να μη σας ενδιαφέρει καν. Μοιάζετε σαν τα μικρά εκείνα παιδιά που κρατιούνται σ΄ όλη τη διάρκεια του παραμυθιού από τη βεβαιότητα του “έζησαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα”. Σ' όλες τις δυσκολίες του ήρωα, σ' όλα τα βάσανα και τις κακοτυχιές του, σ' όλα τα λάθη και τις πτώσεις του σφιχταγκαλιάζετε την σιγουριά του καλού τέλους των πραγμάτων (κατόρθωμα κάθε καλού παραμυθά) και διώχνετε σαν ενοχλητική λεπτομέρεια όσα έγιναν πριν από εκείνο. Μακάρι να μπορούσα να κάνω κι εγώ το ίδιο. Μα ό,τι είχα ζήσει ως τα τότε ήταν αδύνατο να με κάνει να πιστέψω πως θα είχε καλό τέλος η ζωή μου.

Ὁ Λειτουργιολόγος Φουντούλης καταρρίπτει τὴν ἀπόφαση τῆς ΔΙΣ περὶ τῆς Ἀναστάσεως

Ὁ χαρακτηρισθείς καὶ «Πρύτανης τῶν Λειτουργιολόγων» ἀείμνηστος Καθηγητὴς Ἰ. Φουντούλης εἶχε ἀσχοληθεῖ μὲ τὸ ζήτημα τῆς τελέσεως τῆς Ἀναστάσεως. Παρακάτω θὰ παραθέσουμε τὸ κείμενό του, ποὺ ἀποτελεῖ κόλαφο πρὸς τὴν ΔΙΣ ἀλλὰ καὶ πρὸς τοὺς κυρίους Διονύσιο Ἀνατολικιώτη, συντάκτη τοῦ Κανοναρίου τῶν Διπτύχων τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, καὶ Ἀναστάσιο Βαβοῦσκο, Ἄρχοντα τοῦ Πατριαρχείου Κων/λεως, οἱ ὁποῖοι μὲ κείμενά τους ἔσπευσαν νὰ «διαγράψουν» τοὺς Ἱ. Κανόνες καὶ τὴν Ἱ. Παράδοση, γιὰ νὰ ἐπικροτήσουν τὴν αὐθαιρεσίαν. 

Παραθέτουμε τὸ κείμενο:

-----------------------------------

Ο/Η Δημήτριος Χατζηνικολάου είπε...

Ὁ Ἰ. Φουντούλης καταρρίπτει τά ψευδοεπιχειρήματα τοῦ Σεραφείμ «Πειραιῶς» κ.ἄ. Δέν ἐγνώριζα ὅτι ὑπάρχει καί ἱερός Κανών (ὁ 89ος τῆς Πενθέκτης) πού ρυθμίζει τό θέμα, ὅτι ἡ Ἀνάστασις πρέπει νά γίνεται ΜΕΤΑ τό μεσονύκτιον τοῦ Μ.Σ. πρός Κυριακήν. Μόλις τόν ἐδιάβασα καί ἀναρωτιέμαι πῶς ὁ «Πειραιῶς», πού εἶναι καί νομικός, δέν τόν γνωρίζει! Ἑπομένως, εἶναι θέμα Ἱ. Κανόνων καί Ἱ. Πᾳραδόσεως.

ΚΑΙ ΜΕ ΤΟΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟ ΚΑΙ ΜΕ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟ ΔΕΝ ΓΙΝΕΤΑΙ...ΔΙΑΛΕΞΕ.!!! -- π. Γεώργιος Αγγελακάκης.

 Η ΑΓΚΑΛΙΑ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ • Προβολή θέματος - ΚΑΙ ΜΕ ΤΟΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟ ΚΑΙ ΜΕ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟ ΔΕΝ ΓΙΝΕΤΑΙ...ΔΙΑΛΕΞΕ.!!!(25-4-21)π.Γε (agiooros.org)

--------------------------------------------

Ο/Η Δημήτριος Χατζηνικολάου είπε...

Ἐδῶ ταιριάζει τό γνωστόν «καί μέ τόν Ἀστυφύλαξ καί μέ τόν Χωροφύλαξ»!

Holy Tuesday

Today we bring to mind the parable of the ten virgins, which our Saviour related as He was coming to His Passion. This parable teaches us that the accomplishment of the great work of virginity should not make us careless in other matters, especially in almsgiving, wherewith the lamp of virginity is made radiant. Furthermore, it teaches us that we should not be remiss about the end of our life, but should be prepared for it at every moment, like the wise virgins, so that we may meet the Bridegroom, lest He come suddenly and the doors of the heavenly bridechamber be shut, and we also, like the foolish virgins, hear that dread sentence: "Amen, I say unto you, I know you not" (Matt. 25:1-13).

Απαραίτητες διευκρινίσεις ως προς την έρευνα - μελέτη για την Ινδία --- Toυ κ. Ιωάννη Κουτσικίδη

Χαίρετε. Προς αποφυγή οποιασδήποτε «αίσθησης παραπληροφόρησης» που μπορεί να έχει προκύψει από όσους έχουν λάβει την έρευνα – μελέτη για τη στρατηγική ορισμένων ομοσπονδιακών πολιτειών της Ινδίας κατά της πανδημίας, θεώρησα απαραίτητο να γίνουν κάποιες διευκρινίσεις. Η μελέτη που σας έχω στείλει, εξετάζει ότι συνέβη στην Ινδία από το φθινόπωρο 2020 έως τις 20/04/2021. Όπως έχετε διαπιστώσει η συγκεκριμένη έρευνα, καταγράφει αποκλειστικά δημόσιες δηλώσεις και επιστημονικά στοιχεία από καταξιωμένους γιατρούς που ζουν σε όλο τον κόσμο. Δεν υπάρχει απολύτως τίποτα που επινοήθηκε από τον υπογράφοντα. Έχει γίνει μία ακριβής καταγραφή των πραγματικών γεγονότων που συνέβησαν στην Ινδία. Τα πάντα τεκμηριώνονται από τις παραπομπές της εργασίας. Πιστεύω ότι θα βρείτε πολύ ενδιαφέρον ότι αναφέρεται στις πηγές που τελικά δεν μπόρεσε να συμπεριληφθεί εξολοκλήρου στην έρευνα, για ευνόητους λόγους. Αξίζει να τις επισκεφτείτε. 

Παληό και Νέο ημερολόγιο -- Του αειμνήστου Αθανασίου Σακαρέλλου, Θεολόγου

5. Πως θα πεισθεί ένας πιστός, ότι το 1924 υπήρχαν λόγοι πίστεως.

1. Είναι δυνατόν ένας πιστός να γνωρίζει, αν ο επίσκοπός του είναι αιρετικός;

α. Βεβαίως, είναι! Έχει δικαίωμα και υποχρέωση γι’ αυτό. Ο κάθε Ορθόδοξος είναι μέλος του σώματος της Εκκλησίας, που κατά τους πατριάρχες της Ανατολής του 1848, είναι υπερασπιστής της. Ο Απ. Παύλος παραγγέλλει στους Γαλάτες «αλλά και εάν ημείς ή άγγελος εξ ουρανού ευαγγελίζηται υμίν πάρ’ ο ευηγγελισάμεθα υμίν, ανάθεμα έστω».  Αυτό σημαίνει, ότι ο κάθε πιστός οφείλει να εξετάζει, αν όσα διδάσκουν οι ποιμένες του είναι ορθόδοξα. Όσοι κηρύττουν κακοδοξίες, αυτούς ο Απ. Παύλος τους αναθεματίζει. Τους αποκόπτει δηλαδή απ’ την Εκκλησία. Και η Εκκλησία με τη σειρά της αναθεματίζει, όσους δεν αναθεματίζουν αυτούς, που η ίδια αναθεματίζει!

Ecumenism and the Ecclesiology of Saint Cyprian of Carthage

Saint Cyprian of Carthage developed with fearless consistency a doctrine of the complete absence of Grace in every sect which had separated itself from the True Church. His doctrine is one of the basic foundation blocks of Orthodox ecclesiology and it stands in direct opposition to the presuppositions of the ecumenical movement. Moreover, his warnings about the enemies of the Church have traditionally guided Orthodox in their response to those outside Her fold:

Not only must we beware of what is open and manifest, but also what deceives by the craft of subtle fraud. And what can be more crafty, or what more subtle, than for this enemy...to devise a new fraud, and under the very title of the Christian name to deceive the incautious. [139]

Saint Cyprian’s warnings about enemies of the Church who call themselves "Christians" in order to destroy the Faith can be applied to many of those who support unity through the contemporary ecumenical movement. The fact that such application is seldom made gives us evidence of just how far contemporary ecumenism has removed some Orthodox from the criterion of truth that is their Faith.

ΛΟΓΟΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΠΑΡΑΒΟΛΗΝ ΤΩΝ ΔΕΚΑ ΠΑΡΘΕΝΩΝ (Αγ. Ιωάννου Χρυσοστόμου)

Όταν βάλω κατά νουν του κόσμου τούτου τα πράγματα και φέρω τον λογισμόν μου εις τα καλά του, τον πλούτον, λέγω, την δόξαν την πρόσκαιρον και την φθαρτήν φαντασίαν, ως και τον χρόνον πως γυρίζει και τρέχει ως σκιά και ενθυμηθώ το τέλος, της συντελείας την ημέραν και τον φοβερόν και ακολάκευτον Κριτήν, όστις γεμίζει ημάς φόβου και τρόμου· πως τότε αστράπτει ο Κριτής εξ ουρανού καταβαίνων, πως τότε ταρασσόμεναι αι Δυνάμεις προστρέχουσι, πως ο φοβερός ετοιμάζεται θρόνος, πως μετά ταύτα ο ουρανός τυλίσσεται ως χαρτίον, πως θέλουν κατακαή τα στοιχεία και θέλουν λυθή εις το μη ον, πως θέλει κλονισθή η γη τρέμουσα· διότι έρχεται ο φοβερός Κριτής· πως θέλουν παίζει τας σάλπιγγας και θέλουν ανοιχθή με τον ήχον της θείας σάλπιγγος τα μνημεία, πως θέλουν τρέξει πάλιν αι ψυχαί εις τα ιδικά των σώματα, δια να αναστηθή των τόσων χρόνων το χώμα ως να εκοιμώντο οι νεκροί, πως θέλουν τρέξει οι Δίκαιοι εις απάντησιν του Νυμφίου, πως θέλουν αξιωθή οι Δίκαιοι της απαντήσεως του Νυμφίου, πως θέλουν αξιωθή οι έτοιμοι του νυμφώνος και θέλει αποκλεισθή προς τους οκνηρούς ο Νυμφίος.

Man is God’s special creature.

He is the only one “created in the image and likeness of God” (Gen 1.26). He is created by God from the dust at the end of the process of creation (the “sixth day”) and by the special will of God. He is made to breathe “the breath of life” (Gen 2.7), to know God, to have dominion over all that God has made.

God created humans as male and female (Gen. 1.27; 2.21) in order “to be fruitful and multiply” (Gen 1.28). Thus, according to Orthodox doctrine sexuality belongs to the creation which God calls “very good” (Gen 1.31), and in itself it is in no way sinful or perverse. It belongs to the very nature of humanity directly willed by God.

As the image of God, ruler over creation and co-creator with the Uncreated Maker, man has the task to “reflect” God in creation; to make His presence, His will and His powers spread throughout the universe; to transform all that exists into the paradise of God. In this sense man is definitely created for a destiny higher than the bodiless powers of heaven, the angels. This conviction is affirmed by Orthodox Christianity not only because of the Scriptural emphasis on man as made in God’s image to rule creation, which is not said about angels; but it is also directly affirmed because it is written of Jesus Christ, Who is truly the perfect man and the Last Adam (1 Cor 15.45) that “God has highly exalted him and bestowed upon him the name which is above every name, that at the name of Jesus every knee should bow, in heaven and on earth and under the earth, and every tongue should confess that Jesus Christ is Lord, to the glory of God the Father” (Phil 2.10–11).

ΤΗ ΑΓΙΑ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΗ ΤΡΙΤΗ.

Τη αγία και μεγάλη Τρίτη, της των Δέκα Παρθένων παραβολής της εκ του Ιερού Ευαγγελίου μνείαν ποιούμεθα.                                                                   

Της των Δέκα Παρθένων παραβολής την ανάμνησιν ποιούμεθα σήμερον, την οποίαν ομού και με άλλας ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός, αναβαίων εις τα Ιεροσόλυμα και επί το Πάθος ερχόμενος, είπε προς τους ιδίους Αυτού Μαθητάς. Είναι δε αύται εκείναι, τας οποίας και προς τους Ιουδαίους απέτεινε. Είπε δε την παραβολήν ταύτην των Δέκα Παρθένων ο Κύριος, ίνα εις ελεημοσύνην προτρέψη τους Αυτόν πιστεύοντας ομού δε και ίνα διδάξη, ότι πρέπει να είμεθα έτοιμοι πριν ή έλθη το τέλος. Επειδή δε πολλά περί παρθενίας και περί παρθένων είπε προς αυτούς και επειδή η παρθενία πολλήν την δόξαν έχει (διότι μέγα αληθώς κατόρθωμα είναι), δια τούτο και ίνα μη τις το έργον τούτο κατορθών, αμελή των άλλων αρετών και μάλιστα της ελεημοσύνης, δι’ ης η λαμπάς της παρθενίας φαιδρύνεται, προβάλλει εις ημάς δια του ιερού Αυτού Ευαγγελίου την παραβολήν ταύτην των Δέκα Παρθένων. Και τας μεν πρώτας πέντε αναγορεύει φρονίμους, διότι ομού μετά της παρθενίας είχον πολύ και δαψιλές το της ελεημοσύνης έλαιον· τας δε άλλας πέντε ονομάζει μωράς, διότι αν και αυταί ειργάζοντο την παρθενίαν, όμως δεν είχον και την ελεημοσύνην ανάλογον.

Τη ΚΖ΄ (27η) Απριλίου, ο Άγιος ΕΥΛΟΓΙΟΣ ο Ξενοδόχος εν ειρήνη τελειούται.

Ευλόγιος ο εν Αγίοις Πατήρ ημών ούτος, ο δια την περιάκουστον αρετήν της φιλοξενίας του αποκληθείς Ξενοδόχος, ήκμαζεν εις την Θηβαϊδα της Αιγύπτου κατά τους ευλογημένους εκείνους χρόνους, καθ’ ους ήκμαζε και ήνθει εκεί ο Χριστιανισμός, η δε περιώνυμος Σκήτη της Θηβαϊδος ήτο κατάμεστος από χιλιάδας ευσεβών Μοναχών, οι οποίοι μετήρχοντο εν αυτή παν είδος αρετής και ασκήσεως. Ανάμεσα εις τους μεγάλους εκείνους ασκητικούς Πατέρας, οι οποίοι τότε εφημίσθησαν και θα φημίζωνται μέχρι συντελείας των αιώνων δια τας υπέρ άνθρωπον αρετάς των, διέλαμψε και ο Άγιος ούτος Πατήρ ημών Ευλόγιος. Ο μακάριος Ευλόγιος δεν ήτο Μοναχός, δεν ήτο Ασκητής εις την έρημον, αλλά κοσμικός, διαμένων εις την πόλιν της Θηβαϊδος. Όμως αν και εις την πόλιν ευρίσκετο, επί τοσούτον η αρετή του εξέλαμψεν, ώστε έγινεν ονομαστός μεταξύ των Πατέρων και το όνομά του εγγράφει εις τας δέλτους της ζωής ομού με τα ονόματα των μεγάλων εκείνων Ασκητών Αντωνίου του Μεγάλου, Μακαρίου του Αιγυπτίου, Αμμούν και τόσων άλλων ευθαλών βλαστών της αυχμηράς ερήμου της Θηβαϊδος. Ποία δε ήτο η αρετή εκείνη, την οποίαν μετά τοσούτου ζήλου ειργάσθη και η οποία τοσούτον τον ανέδειξε;

Ο χρυσοχόος

Κάποτε οι μοναχοί ανέθεσαν σε ένα χιώτη χρυσοχόο να επενδύσει με χρυσό ένα μέρος της ιερής Eικόνας (της Παναγίας της Νιαμονίτισσας ), για να την προφυλάξουν από τη φθορά. Ο εκκλησιάρχης την τοποθέτησε στον κυρίως ναό, και ο τεχνίτης άρχισε την εργασία του με ευλάβεια. 

Ξαφνικά ακούει μια γλυκειά φωνή να του λέει ψιθυριστά: 
- Ελαφρά χτύπα, ελαφρά. Να ʼ χης την ευχή μου, γιατί η Eικόνα είναι παλαιά! 
Σηκώνει τα μάτια ο χρυσοχόος και βλέπει μια μεγαλόπρεπη γυναίκα με ολόχρυση φορεσιά. Δεν πρόλαβε να τη ρωτήσει ποια ήταν, γιατί μπήκε αμέσως στο ιερό βήμα από τη νότια πύλη. Τρέχει να την προφθάσει, αλλά Εκείνη είχε εξαφανιστεί. Μπαίνει στο ιερό, και τότε αναγνωρίζει στη μορφή της πλατυτέρας τη Γυναίκα, που πριν λίγο του είχε φανερωθεί.

ΟΙ ΤΟΥΡΚΙΚΕΣ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΕΣ :

Τα άρθρα 1 & 2 της Συνθήκης των δικαιωμάτων του ανθρώπου περί γενοκτονίας, την θεσμοθετούν ως εξής: Γενοκτονία κατά τη διεθνή παραδοχή, υπάρχει όταν μια φυλετική ή θρησκευτική ομάδα διώκεται επειδή δεν ανήκει φυλετικώς ή θρησκευτικώς στην ίδια με αυτήν ομάδα. Η σχετική Σύμβαση του Ο.Η.Ε. για την πρόληψη και την καταστολή του εγκλήματος της «γενοκτονίας» διά του άρθρου {2}αναφέρει τα εξής: «Εις την παρούσα Σύμβαση, ως γενοκτονία νοείται οποιαδήποτε εκ των κατωτέρω πράξεων ενεργουμένη με την πρόθεση ολικής ή μερικής καταστροφής ομάδος εθνολογικής, φυλετικής ή θρησκευτικής, φόνος μελών της ομάδος, σοβαρή βλάβη της σωματικής ή διανοητικής ακεραιότητος των μελών αυτής, μέτρων αποβλεπόντων στην παρεμπόδιση των γεννήσεων στους κόλπους μιας ορισμένης ομάδος και αναγκαστική μεταφορά παίδων από τη μια ομάδα στην άλλη».

Θὰ ἀνεχθεῖ ὁ πιστὸς λαὸς τοῦ Θεοῦ νὰ ρυθμίζουν Ἰοῦδες τὴν ζωή του;

…ἐπιμένουν αὐτοὶ ἀκριβῶς οἱ «κατ᾽ ὄνομα χριστιανοὶ» νὰ θέλουν, ὅπως ὁ Ἰούδας, νὰ ρυθμίσουν τὴν ζωή καὶ τὴν πορεία τῆς Ἐκκλησίας, ὅσων δηλαδὴ γνήσια πιστεύουν στὸν Χριστό. Εἶναι οἱ ἐκσυγχρονιστὲς καὶ οἰκουμενιστές, ποὺ τίποτε δὲν βρίσκουν στὴ ζωή τοῦ πιστοῦ λαοῦ τοῦ Θεοῦ ὀρθό. Θέλουν τὴν Ἐκκλησία κομμένη καὶ ραμμένη στὰ μέτρα τους. Νὰ πορεύεται ὄχι κατὰ τὸ αἰώνιο θέλημα τοῦ θείου της Ἱδρυτοῦ, ἀλλὰ κατὰ τὶς δικὲς των ἐπιθυμίες καὶ ὀρέξεις. Καταγγέλλουν τὴν εὐσέβεια σὰν ὑπερβολή, τὴν ἐμμονὴ στὴν πίστη καὶ παράδοση τῶν Πατέρων ὡς «εὐσεβισμό», κατηγοροῦν τὴν ἐγκράτεια καὶ εὐλάβεια σὰν καλογηρισμὸ καὶ πολεμοῦν τὴν ἀγωνιστικότητα καὶ τὸ γενναῖο φρόνημα σὰν «ταλιμπανισμὸ» καὶ ἀκρότητα. Ἰοῦδες καὶ αὐτοί, λαθρεπιβάτες τοῦ σκάφους τῆς Ἐκκλησίας, θέλουν νὰ ὑποκλέψουν τὴν γνησιότητα τῶν κανονικῶν ἐπιβατῶν της. Ὁπότε γεννᾶται τὸ ἐρώτημα. Θὰ ἀνεχθεῖ ὁ πιστὸς λαὸς τοῦ Θεοῦ νὰ ρυθμίζουν Ἰοῦδες τὴν ζωή του;

APPEAL to His Beatitude Kyr Athenagoras of Constantinople New Rome and the Ecumenical Patriarch -- 15 December1965

Your All-Holiness!

From the Holy Fathers we inherited the testament that in the Church of God, all must follow a lawful order, in unity of mind and in concordance with ancient traditions. If any of the bishops or even the leaders of autocephalous Churches commits an act in discord with that which the Church teaches, then each of Her members may declare his objection. The 15th Rule of the Double Council of Constantinople of 861 recognizes as worthy of honor suited to Orthodoxy those bishops or clergymen who depart from communion from even their own Patriarch, if he publicly preach heresy or teach it openly in Church. In this way, we all are guardians of the Church's truth, Which always protected Herself with care that nothing having general ecclesiastical significance occured without the agreement of all.

Επιθανάτιος Ρόγχος --- Χαράλαμπος Β. Κατσιβαρδάς Δικηγόρος Παρ’ Αρείω Πάγω

Η Ελλάδα, κυβερνάται από ανθρώπους οι οποίοι δεν αγαπούν τον τόπο των προγόνων τους και ουδόλως έχουν γαλουχηθεί εκ των ναμάτων του παρελθόντος των Αγίων και την Ηρώων, δεδομένου ότι ουδέποτε είχαν αγνή ψυχή και πυρωμένο σθένος να τηρούν απαρεγκλίτως τις Αρχές τους και να μάχονται διαπρυσίως, προς την σιδηρά προάσπισή των Αξιών τους, έμπλεοι αγάπης και αφοσίωσης, ως έδει.

Η ως άνω φράση ονομάζεται δίψα για την ελευθερία, αρξαμένης, δια την ανεξαρτησία του έθνους, την κοινωνική και προσωπική ελευθερία έως τον νόστο για την ελευθερία του ήθους, ήτοι την οντολογική Αναγέννηση μας, καθ’ ημέρα και καθ’ ομοίωση προς τον Θυσιασθέντα Δημιουργό μας.

Περιοδικόν «Θεοδρομία» : ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΟΜΟΛΟΓΙΑ

«Αποδεχόμαστε όλα τα δόγματα τής Ορθοδόξου Καθολικής Εκκλησίας, όλους τους Ιερούς Κανόνες της, όλες τις Οικουμενικές και Τοπικές Συνόδους και αποκρούουμε και αποκηρύσσουμε όλες τις αιρέσεις, παλαιές και νεώτερες, και μεταξύ αυτών τις πάμπολλες του Παπισμού και του Προτεσταντισμού. Όσοι τις δικαιολογούν ως θεολογούμενα, όσοι αναγνωρίζουν τα μυστήρια και την Χάρη των δήθεν αδελφών  εκκλησιών, των αιρέσεων, των δήθεν εκκλησιών, αυτοί σχίζουν και διαιρούν τους Ορθοδόξους  πιστούς και υπόκεινται στα σχετικά επιτίμια των Ιερών Κανόνων, που δεν έχουν παλιώσει, ούτε έχουν ακυρωθή, αλλά ίσχυαν, ισχύουν και θα ισχύουν πάντοτε. Η Νέα Εποχή, η καινή κτίση, άρχισε δια της ενανθρωπήσεως, δια της Γεννήσεως του Χριστού, και συνεχίζεται δια των Αποστόλων και των Πατέρων. Δεν την αρχίζουν τώρα οι πατριάρχες και οι αρχιεπίσκοποι, που διακρίνουν τις εποχές και διαιρούν την Εκκλησία, για να αποφύγουν τις συνέπειες της συνεχείας και της ταυτότητος».  

Saint Marina's miracle

 

A few years ago, a family from Lemessos, Cyprus, named Vassiliou received the following miracle. In Greece they are well known from the televised requests they made in order to find a donor for their young boy Andrea, who suffered from leukemia. The donor was indeed found and the parents began preparing for their trip to Texas, U.S.A where the bone marrow transplant was going to be performed. Meanwhile, they also prayed and begged Jesus Christ to save their boy. Before they left for the U.S.A the parents heard of St. Marina’s miracles and they called the monastery of St. Marina located on the island of Andros in Greece to ask for Her blessing. The Elder of the monastery, Archimandrite Fr. Cyprianos promised that he would pray to St. Marina. He also wished the parents for St. Marina to be with Andrea in the operating room, to help him. With Elder Cyprianos’ blessing and with strong faith that St. Marina would help indeed, the Vassiliou family went to the U.S.A.