Το Ἰσλάμ δέν εἶναι θρησκεία εἰρήνης καί ἀγάπης. Ἡ ἵδρυσή του συνοδεύτηκε ἀπό ἐξοντωτικούς ἐπεκτατικούς πολέμους καί ἡ παρουσία του στόν κόσμο οἰκοδομήθηκε πάνω στά ἐρείπια τῶν κατακτήσεών του καί τό αἷμα τῶν ἀντιπάλων. Τό 600 μ.Χ. δέν ὑπῆρχαν πουθενά μουσουλμάνοι. Τό 632 μ.Χ. πεθαίνει, ὁ προφήτης γι᾽ αὐτούς, Μωάμεθ. Μέσα σέ λίγα χρόνια τό 641 μ.Χ., οἱ μουσουλμανικοί στρατοί ἔχουν κυριεύσει τή Συρία, τήν Παλαιστίνη, τήν Αἴγυπτο, τό Ἰράκ καί τούς Ἁγίους Τόπους. Τό 700 μ.Χ. ὁλόκληρη τήν Ἱσπανία, τό Πακιστάν καί τό μεγαλύτερο μέρος τῆς κεντρικῆς Ἀσίας. Ἡ Εὐρώπη ὁλόκληρη γλύτωσε τόν ἐξισλαμισμό λόγῳ ἱστορικῶν συγκυριῶν καί κάποιων σημαντικοῦ μεγέθους προσωπικοτήτων.
Παληό και Νέο ημερολόγιο -- Του αειμνήστου Αθανασίου Σακαρέλλου, Θεολόγου
13. Η κατάσταση της Εκκλησίας τον 19ο αιώνα
1. Ο 19ος αιώνας είναι πολύ δύσκολη εποχή για τα Ρωμαϊκά Πατριαρχεία της Ανατολής. Ιδιαίτερα για το Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως, του οποίου ο Πατριάρχης Γρηγόριος Ε΄ ανήλθε στην αγχόνη από τον Τούρκο δυνάστη. Το Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως την εποχή αυτή έκανε τιτάνιο αγώνα, για να περιφρουρήσει την Ορθοδοξία και τη Ρωμηοσύνη. Άρχισε όμως σιγά σιγά να απογυμνώνεται από περιοχές του, οι οποίες αποτελούσαν τοπικές Εκκλησίες του. Αυτές μεταβάλλονταν σε Αυτοκέφαλες εθνικές Εκκλησίες, με την υποκίνηση ξένων κέντρων. Τέτοια Εκκλησία, που πρώτη αποκόπηκε απ’ το Πατριαρχείο, ήταν η Εκκλησία της Ελλάδας το 1833. Έτσι, η Εκκλησία της Ελλάδος έπεσε στα χέρια των Βαυαρών, του Μάουρερ, του Φαρμακίδη και των οπαδών του Κοραή. Το αποτέλεσμα ήταν, όχι μόνο να καταστεί σχισματική, αλλά και να αμβλυνθούν τα ρωμέηκα αισθήματα του ποιμνίου της, αυτό δηλ. που επί αιώνες ήθελαν να πετύχουν οι Φράγκοι σε βάρος μας. Η δυσάρεστη για την Ορθοδοξία και τη Ρωμηοσύνη κατάσταση αυτή στην Ελλάδα, κράτησε τουλάχιστον μέχρι την Μικρασιατική καταστροφή. Τότε, πρόσφυγες Ρωμηοί, λόγω της καταστροφής, πάνω από ένα εκατομμύριο ήρθαν στην Ελλάδα. Την ίδια εποχή, μέχρι τα τέλη του 19ου αιώνα, το Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως, αλλά και τ’ άλλα Πατριαρχεία, ήταν πολύ περισσότερο προσκολλημένα στη Πατερική Παράδοση.
Τη ΚΔ΄ (24η) Μαρτίου, Προεόρτια του Ευαγγελισμού της Υπεραγίας Θεοτόκου και μνήμη του Οσίου Πατρός ημών ΑΡΤΕΜΟΝΟΣ Επισκόπου Σελευκείας της εν Πισιδία.
Αρτέμων ο μακάριος Πατήρ ημών κατήγετο εκ της Σελευκείας της Πισιδίας, ένθα εγεννήθη και ανετράφη κατά τους χρόνους των ιερών Αποστόλων. Όθεν, όταν ο μακάριος Απόστολος Παύλος περιεπάτει εις εκείνα τα μέρη κηρύττων τον λόγον του Ευαγγελίου, εύρε τον Άγιον Αρτέμονα και κατέστησεν αυτόν Επίσκοπον, ποιμένα και διδάσκαλον της πόλεως εκείνης, επειδή δεν έπρεπεν ο λύχνος να κρύπτεται υπό τον μόδιον. Καλώς λοιπόν ποιμάνας το ποίμνιόν του ο Άγιος και γενόμενος εις πάντας τους έχοντας ανάγκην λιμήν σωτηρίας, των χηρών και των ορφανών προνοητής και των πτωχών βοηθός και ιατρός των ψυχών και των σωμάτων, και με τοιαύτα θεάρεστα έργα διελθών την ζωήν του ο τρισόλβιος, εις γήρας βαθύ απήλθε προς Κύριον.
Ο τυφλός και παράλυτος
Κάποτε ο διονυσιάτης μοναχός Άνθιμος επισκέφθηκε στο νοσοκομείο της μονής του ένα νεόκουρο μοναχό που είχε αρρωστήσει. Για να τον παρηγορήσει, του διηγήθηκε μια προσωπική του εμπειρία:
" Έχε, αδελφέ μου, την ελπίδα σου στην Παναγία μας. Την μεγάλη ιατρό και προστάτιδα των μοναχών. Άκουσε μια δική μου περιπέτεια, για να θαυμάσεις την κραταιά Tης προστασία.
Όταν ήμουν στην ηλικία σου, είκοσι πέντε χρονών και μάλιστα νεόκουρος, αρρώστησα βαριά. Είχα γίνει ένα πτώμα για μεγάλο χρονικό διάστημα. Δεν γνωρίζω τι αρρώστια ήταν, ρευματισμοί ή κάτι άλλο, πάντως ένοιωθα μεγάλη αδυναμία σε όλο το σώμα. Για να περπατήσω χρησιμοποιούσα δεκανίκια. Σαν να μην έφθανε αυτό, θάμπωσαν και τα μάτια μου και διέκρινα με δυσκολία μπροστά μου.
Τοῦ Πρωτοπρεσβυτέρου Διονυσίου Τάτση
Στὴν ἐποχὴ μας οἱ κληρικοὶ καὶ οἱ θεολόγοι συνηθίζουν νὰ γράφουν ἐγκωμιαστικὰ κείμενα, ποὺ ἀναφέρονται σὲ ἀξιωματούχους τῆς Ἐκκλησίας, μὲ σκοπὸ νὰ ἀποκτήσουν τὴν εὔνοιά τους, γιὰ νὰ ἱκανοποιήσουν στὸ ἄμεσο μέλλον τὰ δικά τους συμφέροντα. Δὲν τοὺς ἐνδιαφέρει πολὺ ἡ ὑπεράσπιση τῆς ἀλήθειας καὶ ἡ διόρθωση τῶν κακῶς κειμένων καὶ τῶν ἀθεοφόβως διαπραττομένων στὴν Ἐκκλησία. Δὲν ὑπερασπίζονται τὸ ὀρθόδοξο ἦθος καὶ τὴν παράδοση. Δὲν ἐνοχλοῦνται ἀκόμα καὶ ἀπὸ τοὺς οἰκουμενιστές, οἱ ὁποῖοι προκαλοῦν μεγάλη φθορὰ στοὺς Ὀρθοδόξους. Ὅλα αὐτὰ εἶναι ἀποτελέσματα τοῦ κοσμικοῦ φρονήματος, ποὺ ἔχει αἰχμαλωτίσει τοὺς σύγχρονους κληρικοὺς καὶ λαϊκοὺς θεολόγους.
Ὁ Τζὸ Μπάϊντεν συγκρίνει τὸν Πατρ. Βαρθολομαῖον μὲ τὸν Χριστόν!
Ο ΝΕΟΣ «πλανητάρχης» Τζὸ Μπάιντεν, πρόταξε, στὶς προτεραιότητες τῆς πολιτικῆς του, τὸ ἄνοιγμα τῶν συνόρων τῶν ΗΠΑ, γιὰ τὴν εὐκολότερη εἴσοδο καὶ ἐγκατάσταση μουσουλμάνων λαθρομεταναστῶν, ἀνακαλώντας ἀπόφαση τοῦ προηγουμένου προέδρου. Ἡ πλημμυρίδα τῆς λαθρομετανάστευσης ὅμως εἶναι ἕνα ὀργανωμένο σχέδιο τῆς Νέας Τάξεως Πραγμάτων, γιὰ τὴν ἐθνολογικὴ καὶ ἀνθρωπολογικὴ ἀλλοίωση τῆς ἀνθρωπότητας. Παρὰ ταῦτα αἴσθηση προκάλεσε ὁ ἔνθερμος χαιρετισμὸς τοῦ Πατρ. Βαρθολομαίου, πρὸς τὸν κ. Μπάιντεν, «νὰ ἄρει τὶς ταξιδιωτικὲς ἀπαγορεύσεις ποὺ εἶχαν ἐπιβληθεῖ σὲ 13 χῶρες, μέ, κατὰ πλειοψηφία, μουσουλμανικὸ πληθυσμό»! Καὶ ὁ ἀμερικανὸς πρόεδρος ἀνταπέδωσε τὸν χαιρετισμό του πρὸς αὐτόν, συγκρίνοντάς τον μὲ τὸν …Χριστό! Ἔγραψε: «Ἔχω ταξιδέψει σὲ ὅλο τὸν κόσμο καὶ γνώρισα μεγάλους ἡγέτες, καὶ ἔχω γνωρίσει μόνο δύο φιγοῦρες σὰν τὸν Χριστὸ – μία εἶναι ὁ Νέλσον Μαντέλα καὶ ἡ ἄλλη εἶναι ὁ Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης Βαρθολομαῖος»! Αὐτοὶ οἱ χαριεντισμοὶ δὲν εἶναι ἄσχετοι μὲ τὴν ἐξαγγελία τοῦ κ. Μπάιντεν γιὰ ἐντατικοποίηση καὶ ἐπέκταση τῶν διαθρησκειακῶν διαλόγων, κάτι ποὺ ἱκανοποίησε ἰδιαίτερα τὸν Πατρ. Βαρθολομαῖο! Ὁ νομιζόμενος «πρῶτος ἄνευ ἴσων» καὶ «ἡγέτης τῆς Ὀρθοδοξίας», δὲν διανοήθηκε νὰ ἀποποιηθεῖ αὐτὴν τὴν βλάσφημη σύγκρισή του μὲ τὸν Χριστό! Τὴν ἀποδέχτηκε σιωπηρῶς, χωρὶς ἀντίδραση, μιμούμενος προφανῶς τὸν «ἀδελφό» του Πάπα Φραγκίσκο, ὁ ὁποῖος νομίζει ὅτι «ἀντιπροσωπεύει τὸν Χριστὸ στὴ γῆ» καὶ αἰσθάνεται ὡς «ὁ ἐπὶ γῆς Χριστός»! Σημεῖα τῶν καιρῶν!
"Ο.Τ."
------------------------------
Σχόλιο του κ. Δημητρίου Χατζηνικολάου, Ἀν. Καθηγητού Οἰκονομικῶν τοῦ
Παν/μίου Ἰωαννίνων:
Εὐχαριστῶ δι' αὐτήν τήν εἴδησιν, ἀγαπητέ μου Κωνσταντῖνε. Τήν εἶχα ιδῇ καί ἀλλοῦ,
ἀλλ' ὁ «ΟΤ» τήν διετύπωσε καλύτερα. Ὥστε τώρα ἡ ἀνθρωπότης ἔχει εἰς μέν τήν Ἀνατολήν
τόν δῆθεν «πρῶτον ἄνευ ἴσων» πού δῆθεν ἔφθασε στό «καθ' ὁμοίωσιν», στήν δέ
Δύσιν ἔχει τόν δῆθεν «ἀντιπρόσωπον τοῦ Χριστοῦ»! Κατ' ἀλήθειαν, ἀμφότεροι εἶναι
θλιβεροί ὑπηρέται καί πρόδρομοι τοῦ Ἀντιχρίστου!
Ο Καινοφανής Ποινικός Κώδιξ : Θεραπαινίδα, θεραπεία, Κερκόπορτα ή βραδυφλεγής βόμβα εις τα θεμέλια της σύγχρονης κοινωνίας; -- Χαράλαμπος Β. Κατσιβαρδάς Δικηγόρος Παρ’ Αρείω Πάγω.
Ο πολιτικός εξτρεμισμός και κομματικός φονταμενταλισμός, χρόνια ενδημούσα παθογένεια εις την αγκυλωμένη Ελλαδική κοινωνία, συνιστά δείκτη και μέτρο μίας υποανάπτυκτης και πολιτικά απαίδευτης κοινωνίας, η οποία, αντιδημοκρατικά, ασυνείδητα και άλογα, εν ονόματι ενός μαζικού πολιτικού συνθήματος, προβαίνει ανεξέλεγκτα και αγεληδόν σε τυφλή και ωμή άσκηση συλλήβδην βίας, βαπτίζοντας, βάσει προκρούστειας λογικής, οιονδήποτε διαφωνούντα- ως θανάσιμο εχθρό, ο οποίος επιβάλλεται να εξουδετερωθεί αυθωρεί και παραχρήμα, «ξύλοις και ροπάλοις» .
“ΕΛΛΑΔΑ ΕΜΠΡΟΣ”: ΕΠΕΤΕΙΑΚΟ CD ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ
Τιμούμε την Επανάσταση και τραγουδάμε! Με υπερηφάνεια οι «ΕΡΩΣ ΕΛΛΑΣ» παρουσιάζουν το Επετειακό CD τους «ΕΛΛΑΔΑ ΕΜΠΡΟΣ!» για τα 200 χρόνια από την Εθνεγερσία του 1821, το οποίο θα κυκλοφορήσει μαζί με την Εφημερίδα «ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΩΡΑ» στις 24 Μαρτίου. Πρόκειται για 12 τραγούδια που στόχο έχουν να τονώσουν την Ιστορική Μνήμη και το Φρόνημα των Ελλήνων. Δείτε εδώ το ομώνυμο τραγούδι: https://www.youtube.com/watch?v=fRmm_7ArAn0
Τα 12 τραγούδια του CD είναι:
«ΙΔΡΥΜΑ ΕΘΝΙΚΟΥ ΚΑΙ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΟΥ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΥ» --- Δελτίο Τύπου:
«INSTITUTE FOR NATIONAL AND RELIGIOUS AFFAIRS»
e-mail: academic-i.n.r.a@hotmail.com
(Κεντρικά
Γραφεία: Μουσών 37, Άνω Πόλη, Θεσσαλονίκη).
(Πάτρα, Προσωρινή έδρα: «Πνευματικό Κέντρο Ιερού Ναού Αγίου Νικολάου Πατρών», Μητρ. Παρθενίου 18)
Δελτίο Τύπου:
Αρχισυντάκτης
του Επιστημονικού Περιοδικού SingiLogos,
του Πανεπιστημίου Singidunum –
Βελιγραδίου,
ο
Καθ. Γεώργιος Νεκτάριος Λόης
Το «Ίδρυμα Εθνικού και Θρησκευτικού Προβληματισμού» -διά τού Διοικητικού Συμβουλίου, των Τακτικών και των Επιτίμων Μελών- εκφράζει τα εγκάρδια και ειλικρινή συγχαρητήρια προς τον κ. Γεώργιο Νεκτάριο Λόη για την επιλογή του, από το Πανεπιστήμιο Singidunum του Βελιγραδίου, ως Αρχισυντάκτου (από κοινού με την Καθηγήτρια Marijana Prodanovic) του Επιστημονικού Περιοδικού SingiLogos.
Ὁ Ἑλληνορθόδοξος κλῆρος καὶ ἡ ἑλληνικὴ ἐπανάστασις* -- Τοῦ πρωτοπρ. π. Γεωργίου Δ. Μεταλληνοῦ, Ὁμοτ. Καθηγητοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν
ΕΝΑ ΑΠΟ τὰ φοβερότερα ἀνοσιουργήματα στὸ χῶρο τῆς Ἱστορίας-αὐτόχρημα ἀναιρετικὸ τῆς ἱστορικῆς ἐπιστήμης- εἶναι ἡ ἰδεολογικὴ ἑρμηνεία καὶ χρήση τῶν ἱστορικῶν δεδομένων. Τότε ὁ Ἱστορικὸς δὲν κάνει ἐπιστήμη (ἀπροκατάληπτη δηλαδὴ καὶ ἐλεύθερη ἔρευνα), ἀλλὰ πολιτική. Ἕνα δὲ ἀπὸ τὰ ἱστορικὰ γεγονότα, πρωταρχικῆς γιὰ τὸν Ἑλληνισμὸ σημασίας, ποὺ δεινοπαθεῖ ἰδιαίτερα ἀπὸ τὴν ἰδεολογικοποιημένη ἱστορία, εἶναι τὸ 1821, ἡ Μεγάλη Ἐπανάσταση τοῦ Ἑλληνικοῦ Ἔθνους καὶ ὁ ἀληθινὸς χαρακτήρας της. Μιὰ ὁμάδα ἐρευνητῶν προσεγγίζουν τὸ ᾽21 μὲ ἕνα πνεῦμα ἀμφισβητήσεως καὶ διάθεση ἀπορριπτικὴ γιὰ κοινωνικὲς ὁμάδες, ποὺ καταλέγονται στοὺς συντελεστές του. Γι᾽ αὐτοὺς τὸ ᾽21 εἶναι «σημεῖον ἀντιλεγόμενον» (Λουκ. 2, 34) καὶ ζητοῦν τὴν ἀπομύθευσή του, στὰ πλαίσια τοῦ γνωστοῦ αἰτήματος «νὰ ξαναγραφεῖ ἡ ἱστορία». Διατυπώθηκαν μάλιστα θέσεις, ποὺ ἐπαναλαμβάνονται αὐτούσιες ἀπὸ τοὺς συνεχιστές τους, ἰδιαίτερα στὸ χῶρο τῆς παιδείας καὶ τῆς ἀνεύθυνης (ὑπάρχει καὶ τέτοια) δημοσιογραφίας. Κυρίως πολεμεῖται ἡ θέση τοῦ "ἀνωτέρου" (λεγομένου) Κλήρου στὸν Ἀγώνα καὶ ἀμφισβητεῖται γενικότερα ὁ ρόλος τοῦ Ράσου σ' αὐτόν. Ἐπισημαίνονται προδοσίες, χαρακτηρίζονται προδότες, ἐλέγχονται συμπεριφορές, ἀμφισβητεῖται ἡ προσφορά. Τὰ «ἐπιχειρήματα» ὅμως περιορίζονται συνήθως σὲ ἀνέρειστες γενικεύσεις ἢ γλωσσικὰ πυροτεχνήματα χωρὶς τεκμηρίωση. Ἡ ἰδεολογικοποιημένη αὐτὴ «ἱστορικὴ ἑρμηνεία» ἀναπαράγεται, συνεχῶς, καὶ παρασύρει τοὺς ἀδύνατους καὶ ἀνίκανους νὰ ἐπιχειρήσουν αὐτοδιαπιστώσεις.
Παληό και Νέο ημερολόγιο -- Του αειμνήστου Αθανασίου Σακαρέλλου, Θεολόγου
12. Οι «Θεολογικοί Διάλογοι»
1. Η αίρεση του
Οικουμενισμού ξεφύτρωσε τον 19 ο αιώνα. Γιγαντώθηκε τον 20 ο κι’ εμείς σήμερα
δρέπουμε, όπως οι Πρωτόπλαστοι, τους «ωραίους εις όρασιν» 88 , αλλά
θανατηφόρους 89 καρπούς του. O άγιος Κύριλλος Αλεξανδρείας λέει ότι «οι
καταστροφικές διδασκαλίες των ετεροδόξων διατυπώνονται με την ομορφιά της
ευσέβειας και επιχειρούν να διανθιστούν με τα λόγια της αλήθειας, χωρίς βέβαια
να νοιάζονται καθόλου για την αλήθεια, αλλά κρύβοντας μέσα τους την θεομίσητη
ασέβεια του ψεύδους» 90 .
α. Ο Οικουμενισμός είναι η μεγαλύτερη αίρεση. Ανατρέπει το έβδομο άρθρο του Συμβόλου της Πίστεως. Καταργεί την Εκκλησία, που είναι η κιβωτός της σωτηρίας των ανθρώπων. Η αχρήστευση, ή κατάργηση της Εκκλησίας είναι ο μόνιμος στόχος και επιδίωξη του διαβόλου.Οι Πατέρες διδάσκουν ότι έξω από τήν Εκκλησία κανένας άνθρωπος δεν σώζεται! Ο Οικουμενισμός σε σχέση με την Ορθοδοξία αποσκοπεί στην ένωσή της με με την πανσπερμία των αιρέσεων και ακόμη την ένωσή της με τις άλλες θρησκείες. Οι θεοί των θρησκειών των εθνών είναι οι δαίμονες 91 . Η ένωση όλων των θρησκειών μέλλει ν’ αποτελέσει την λεγόμενη «πανθρησκεία» 92 . Σ’ αυτή θα λατρεύεται ως θεός ο διάβολος! Τη θρησκεία αυτή θα θελήσει να επιβάλει σ’ όλο τον κόσμο ο Αντίχριστος. Και για την επιβολή αυτής της θρησκεία στην ανθρωπότητα εργάζονται οι προ του Αντίχριστου «αντίχριστοι», για τους οποίους ομιλεί ο Ευαγγελιστής Ιωάννης, όταν λέγει: «Ο αντίχριστος έρχεται και νυν αντίχριστοι πολλοί γεγόνασι». 93
Υβριδικός Πόλεμος -- Χαράλαμπος Β. Κατσιβαρδάς Δικηγόρος Παρ’ Αρείω Πάγω
Η κεντροαριστερή πλεύση της Ν.Δ και ο αβρός εναγκαλισμός της προς την ακροαριστερά, θυσιάζοντας ανενδοίαστα, ως οιονεί κυματοθραύστη τους άνδρες της αστυνομίας, ανεχόμενη πολυπληθείς πορείες, συνιστά ανυπερθέτως ένα βαθύτατο ρήγμα στην Δημοκρατία και πλήγμα προς τους Θεσμούς και πόσω μάλλον δε, διαρκούσης της κρισίμου περιόδου της πανδημίας, όπου πανθομολογουμένως διακυβεύεται η δημόσια υγεία, - ανεξαρτήτως της εργαλειοποιήσεως αυτής καθ’ αυτήν κατ’ εντολήν των επίδοξων υπερ-εθνικών διευθυντηρίων επανακκινήσεως του κόσμου, καταλύοντας τα παραδοσιακά έθνη κράτη καθώς και την συμπαγεία της ταυτότητας των αξίων της Ευρωπαϊκής ενοποιήσεως, χρησιμοποιώντας ως εφεδρεία αποσταθεροποιήσεως και πολιορκητικό κριό, προς κιβδηλοποιήση των εθνών, την ανέλεγκτη και άναρχη μετανάστευση με συγκεκριμένα πολιτικά και θρησκευτικά χαρακτηριστικά, κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωση ενός σύγχρονου εποικισμού-.
Τη ΚΓ΄ (23η) Μαρτίου, μνήμη του Αγίου Νέου Οσιομάρτυρος ΛΟΥΚΑ, του εν Μυτιλήνη μαρτυρήσαντος κατά το έτος αωβ΄ (1802), αγχόνη τελειωθέντος.
Λουκάς ο Νέος Οσιομάρτυς του Χριστού κατήγετο από την Αδριανούπολιν, από την ενορίαν του Αγίου Νικολάου, και ο μεν πατήρ αυτού ωνομάζετο Αθανάσιος, η δε μήτηρ αυτού Δομνίτσα. Επειδή όμως εις ηλικίαν εξ ετών έμεινεν ο Άγιος ορφανός από πατέρα και ανετρέφετο με πτωχείαν από την μητέρα του, ευρούσα εκείνη έμπορον τινά Ζαγοραίον παρέδωκεν εις αυτόν το παιδίον, ίνα το ανατρέφη βοηθούμενος και αυτός, κατά το δυνατόν, εις την υπηρεσίαν του. Ο δε έμπορος, ευθύς ως έλαβεν υπό την προστασίαν του το παιδίον, εταξίδευσε δι’ εμπορικάς του ανάγκας εις την Ρωσίαν· έπειτα επιστρέψας εις την Κωνσταντινούπολιν, εις την οποίαν είχε κατάστημα, έμεινεν εκεί. Ημέραν δε τινά, ευρεθέν το παιδίον έξω της οικίας, εφιλονίκησε μετά τινος παιδίου Τούρκου και το έδειρε.
Η Παναγία της Τήνου
Δεν έχει περάσει ένας χρόνος από την ιστορική ημέρα, που ο επίσκοπος Πατρών Γερμανός ύψωσε το λάβαρο της επαναστάσεως. Στο μοναστήρι του Κεχροβουνίου, που φαντάζει κάτασπρο πάνω στο νησάκι της Τήνου, η μοναχή Πελαγία, ύστερα από τη βραδινή προσευχή αποσύρθηκε στο κελλί της να ησυχάσει. Ενώ είχε αποκοιμηθεί, ένοιωσε ξαφνικά μιαν άρρητη ευωδία, κι αμέσως άκουσε την πόρτα του κελλιού να ανοίγει με πάταγο. Μια μεγαλόπρεπη γυναίκα, που άστραφτε σαν βασίλισσα, μπήκε μέσα και στάθηκε απέναντι από το κρεβάτι της.
- Σήκω γρήγορα, της είπε. Πήγαινε να συναντήσεις τον Σταματέλλο Καγκάδη, και
πες του πως στο χωράφι του Αντώνη Δοξαρά είναι χωμένη χρόνια τώρα η εικόνα μου.
Να φροντίσει να τη βγάλει και να χτίσει το σπίτι μου.
Η γερόντισσα ξύπνησε τρομαγμένη, αλλά από ταπείνωση δεν υπάκουσε στην εντολή.
Την άλλη εβδομάδα, την ώρα που η μοναχή προσευχόταν, δέχτηκε στον ίδιο τόπο για
δεύτερη φορά την επίσκεψη της Παναγίας. Τη φορά αυτή η Θεοτόκος συνόδευε τα
λόγια της με ένα γλυκό μειδίαμα, σαν να έλεγε: « Γνωρίζω τους λογισμούς και
δισταγμούς σου, αλλά μη φοβάσαι. Εσένα διάλεξα για να εκπληρώσεις τη βουλή μου.
Λοιπόν, μη διστάζεις ».
Αλλά ο δισταγμός κρατούσε ακόμη δέσμια την αγαθή γερόντισσα. Για αυτό η
Θεοτόκος την επισκέπτεται και τρίτη φορά, την 29η Ιουλίου 1822, σε ώρα πάλι
προσευχής. Την είδε τότε η μοναχή να στέκεται μπροστά της ακίνητη και να
εκπέμπει τριγύρω της ένα ουράνιο φως, απαλό και λευκό. Ύστερα κάρφωσε το βλέμμα
επάνω της και είπε:
Θὰ ἀνεχθεῖ ὁ πιστὸς λαὸς τοῦ Θεοῦ νὰ ρυθμίζουν Ἰοῦδες τὴν ζωή του;
…ἐπιμένουν αὐτοὶ ἀκριβῶς οἱ «κατ᾽ ὄνομα χριστιανοὶ» νὰ θέλουν, ὅπως ὁ Ἰούδας, νὰ ρυθμίσουν τὴν ζωή καὶ τὴν πορεία τῆς Ἐκκλησίας, ὅσων δηλαδὴ γνήσια πιστεύουν στὸν Χριστό. Εἶναι οἱ ἐκσυγχρονιστὲς καὶ οἰκουμενιστές, ποὺ τίποτε δὲν βρίσκουν στὴ ζωή τοῦ πιστοῦ λαοῦ τοῦ Θεοῦ ὀρθό. Θέλουν τὴν Ἐκκλησία κομμένη καὶ ραμμένη στὰ μέτρα τους. Νὰ πορεύεται ὄχι κατὰ τὸ αἰώνιο θέλημα τοῦ θείου της Ἱδρυτοῦ, ἀλλὰ κατὰ τὶς δικὲς των ἐπιθυμίες καὶ ὀρέξεις. Καταγγέλλουν τὴν εὐσέβεια σὰν ὑπερβολή, τὴν ἐμμονὴ στὴν πίστη καὶ παράδοση τῶν Πατέρων ὡς «εὐσεβισμό», κατηγοροῦν τὴν ἐγκράτεια καὶ εὐλάβεια σὰν καλογηρισμὸ καὶ πολεμοῦν τὴν ἀγωνιστικότητα καὶ τὸ γενναῖο φρόνημα σὰν «ταλιμπανισμὸ» καὶ ἀκρότητα. Ἰοῦδες καὶ αὐτοί, λαθρεπιβάτες τοῦ σκάφους τῆς Ἐκκλησίας, θέλουν νὰ ὑποκλέψουν τὴν γνησιότητα τῶν κανονικῶν ἐπιβατῶν της. Ὁπότε γεννᾶται τὸ ἐρώτημα. Θὰ ἀνεχθεῖ ὁ πιστὸς λαὸς τοῦ Θεοῦ νὰ ρυθμίζουν Ἰοῦδες τὴν ζωή του;
Την Άχραντον Εικόνα σου προσκυνούμεν Αγαθέ... --- Γράφει ο Χαρίλαος Ι. Στουραΐτης. Θεολόγος.
Επειδή “Την Άχραντον Εικόνα σου προσκυνούμεν Αγαθέ...” Απολυτίκιον Κυριακής της Ορθοδοξίας, επειδή η Ορθόδοξος Εκκλησία δεν θέσπισε εορτή της Αγίας Τριάδος διότι δεν υπάρχει εικόνα ούτε απολυτίκιο της Αγίας Τριάδος, επειδή “..εν γαρ ταις εικόσιν ορώμεν τα υπέρ ημών του Δεσπότου Πάθη, τον Σταυρόν, τον Τάφον, τον Άδην νεκρούμενον και σκυλευόμενον, μαρτύρων τους άθλους, τους στεφάνους, ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΣΩΤΗΡΙΑΝ, ην ο πρώτος ημών αθλοθέτης και στεφανίτης εν μέσω της γής κατειργάσατο” (Πρακτικά Ζ΄ Οικουμενικής. Τόμος Γ΄, σελ.405), επειδή “...οι γαρ Χριστιανοί... καθό ο Λόγος σάρξ εγένετο, και εσκήνωσεν εν ημίν, ΤΑ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ ΑΥΤΟΥ ΑΝΑΓΡΑΦΟΥΣΙ ΚΑΙ ΕΙΚΟΝΙΖΟΥΣΙ..” (Πρακτικά Ζ Οικουμενικής, Τόμος Γ΄, ΣΕΛ.347 και 381), επειδή “ορίζομεν συν ακριβεία πάση και εμμελεία ...[ποιείτε εικόνας] της τε του Κυρίου... εικόνος, και της Αχράντου ...Θεοτόκου, τιμίων Αγγέλων, και πάντων Αγίων και οσίων..” (Δογματικός Όρος της Αγίας Ζ. Οικουμενικής. Τόμος Γ΄σελ. 374).
ΠΑΓΚΟΣΜΙΕΣ ΗΜΕΡΕΣ ΚΑΙ ΠΑΓΚΟΣΜΙΕΣ ΝΥΧΤΕΣ
Αγαπητοί
φίλες και φίλοι,
Σας
προτείνεται να μελετήσετε άπαντα τα άρθρα της κ. Μπουκουβάλα τα οποία
αποκαλύπτουν τα παγκόσμια παρασκήνια, ποίοι ελέγχουν τα ηνία της ανθρωπότητας,
που μας οδηγούν και ποίο θα είναι το τέλος μας, αν δεν ξυπνήσουμε.
Το
πολιτικό σύστημα έχει συμβιβασθεί με τον θάνατο της Πατρίδος μας.
Ας
αποτελέσετε την μαγιά για να ένα καλύτερο αύριο. Μη σας περάσουν στο σώμα τα
νανοσωματίδια και μη σας μετατρέψουν σε πειραματόζωα.
Να
μη ξεχνάτε ότι η άσκηση της Πανδημίας, που το 2005 συνεφώνησαν 194 χώρες χωρίς
την εξουσιοδότηση των Λαών τους, πρέπει να την τελειώσουμε και το δικό
μας RESET βρίσκεται στα χέρια σας.
Στέργιος
Σμυρλής
https://aperopia.fr/01-2021/pagkosmies-imeres-kai-pagkosmia-nychta/#i
Με τους θερμότερους Πατριωτικούς Χαιρετισμούς
Στέργιος Σμυρλής
ΕΙΜΑΣΤΕ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ; -- Του αειμνήστου Στεργίου Ν. Σάκκου, Ομ. Καθηγητού Α.Π.Θ.
Είμαστε χριστιανοί; Ξενίζει το ερώτημα. Κι είναι πράγματι κάπως αναπάντεχο, τουλάχιστον για το περιβάλλον και την εποχή μας. Χρειάζεται ερώτημα; Και βέβαια είμαστε χριστιανοί! Έτσι γεννηθήκαμε. Μ’ αυτό το φρόνημα ανατραφήκαμε, αυτό δηλώνει η ταυτότητά μας. Κι όμως είναι χρήσιμο και αναγκαίο κάποιες φορές να προβληματίζεται κανείς ακόμη και για τα αυτονόητα. Λοιπόν, είμαστε χριστιανοί; Τι μας λέει η συνείδησή μας, τι απαντά η καρδιά μας; Τι αποδεικνύει η ζωή μας; Δεν είναι εύκολο να πεις πως είσαι χριστιανός, όταν αναλογισθείς ότι αυτή η ιδιότητα σε συνιστά ως γνήσιο αντίγραφο του Ιησού Χριστού, ως ένα μικρό μικρό Χριστό. Ο άγιος Ιγνάτιος ο θεοφόρος, του οποίου την καρδιά πύρωνε η αγάπη του Χριστού, ομολογεί ότι «μεγέθους εστίν ο χριστιανισμός», είναι μεγάλο πράγμα ο χριστιανισμός. Πως, λοιπόν, να το προσμετρήσει και πως να το επωμισθή η δική μας αδύναμη ύπαρξη; Μόνος του κανείς δεν θα μπορούσε να πει πως είναι χριστιανός, ακόμη κι αν είχε θαυματουργήσει, κι αν είχε χύσει το αίμα του για το Χριστό. Μήπως αυτό δεν επιβεβαιώνουν οι μάρτυρες της πίστεώς μας; Όταν στο δικαστήριο δέχονταν την ερώτηση «είσαι χριστιανός»; Απαντούσαν: «Με τη χάρη του Κυρίου, είμαι χριστιανός».
Δεν ασπάζεσαι την εικόνα; Ανάθεμα!
Τῇ καθολικῇ ἐκκλησίᾳ οὔτε, προσθήκην, οὔτε μείωσιν ἐπιδέχεται· μεγίστη γὰρ τὸν προστιθέντα καὶ τὸν ἀφαιροῦντα τιμωρία δεσμεῖ. «Ἐπικατάρατος γὰρ ,φησὶν, ὅς μετατίθησιν ὅρια πατέρων αὐτοῦ»
Γράφει ο Χρήστος Βλαμάκης για το orthopraxia.gr
Ένας χρόνος μετά το ξεκίνημα της “πανδημίας” και τα πράγματα συνεχίζουν και προχωράνε. Ειδικά στα εκκλησιαστικά, σε λίγο, αν τα πράγματα συνεχίσουν έτσι, θα φτάσουμε να παίρνουμε και την Θεία Κοινωνία από …το περίπτερο. Μάσκες, αντισηπτικά, γάντια, κορδέλες στα καθίσματα είναι λίγα από τα πολλά της “νέας κανονικότητας”.
Όλα αυτά, κάπως, δυστυχώς, πάμε να τα συνηθίσουμε. Κάτι όμως που δεν αντέχεται, και ποτέ δεν πρέπει να συνηθίσουμε, είναι το να βλέπεις ανθρώπους να υποκλίνονται μπροστά στις εικόνες χωρίς να τις ασπάζονται! Τους οδήγησαν, βλέπετε, οι ίδιοι οι Ιεράρχες προς το ανάθεμα!
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)