Nηστεία

- Ευλογείτε Γέροντα.

- Ο Kύριος να σε ευλογεί χαρά μου.

- Είστε πολλά χρόνια στο Άγιον Όρος;

- Είμαι εξήντα χρόνια, αλλά τι είναι εξήντα χρόνια για το Θεό; Μια ανάσα είναι.

- Γέροντα θα ήθελα να πείτε δύο πράγματα για τη νηστεία.

- Για να πεις κάτι πρέπει να το βιώνεις, να το ζεις. Μόνο ένας που έχει γεννηθεί κοντά σε θάλασσα ή είναι ναυτικός μπορεί να μιλήσει για τη θάλασσα. Αλλά θα κάνω υπακοή στο θέλημά σου και θα σου πω τί λένε οι πατέρες οι οποίοι ήταν φίλοι της νηστείας.

- Η νηστεία Γέροντα είναι σκοπός;

- Η νηστεία δεν είναι σκοπός, είναι μέσο. Να, σκοπός σου ήταν να έλθεις στο Άγιον Όρος, ήταν ο προορισμός σου. Το καραβάκι που σε έφερε είναι το μέσο. Έτσι και η νηστεία, είναι ένα από τα μέσα που μας έδωσε η αγάπη του Θεού για να Τον ποθούμε. Ο Θεός είναι ο προορισμός μας.

- Πότε εμφανίστηκε η νηστεία;

Αγιοποιήσεις -- Του Αθανασίου Σακαρέλλου, θεολόγου

Δεν λέει ο αγαπητός Misha ποιοί είναι αυτοί οι λεγόμενοι «Παλαιοημερολογίτες», που ισχυρίζεται ότι είχαν μέχρι πρόσφατα «κοινωνία» με την Υπερόρια αυτή Σύνοδο! Είναι τα μέλη της Εκκλησίας του Παλαιού Ημερολογίου, ή είναι «εκτός αυτής», δηλ. άτομα, τα οποία ακολουθούν μεν το Παλαιό Ημερολόγιο, όμως δεν έχουν καμιά σχέση με την πραγματική Εκκλησία του Παλαιού Ημερολογίου. Έτσι, ο καλός αδελφός Misha μένει αμετάπειστος, στο ισχυρισμό του περί «κοινωνίας» της Εκκλησίας του Παλαιού Ημερολογίου με τη Υπερόρια Ρωσική Σύνοδο! 

Με αυτά όμως τα δεδομένα δεν γίνεται διάλογος. Η «μισή» αλήθεια, είναι ψέμα. Και με «μισές» αλήθειες» θέλει να κάνει διάλογο ο αδελφός Misha! Καταντά διάλογος «κωφών»! Το ίδιο ισχύει και με το ζήτημα, λεγομένων Παρατάξεων και καθαιρέσεων, που κατά καιρούς διενήργησε η Εκκλησία μετά το 1924, όπως διενεργούσε και πριν απ’ τη χρονολογία αυτή. 
Το ίδιο ισχύει ακόμα και για τους αναθεματισμούς, που σαρκάζει ο καλός αδελφός. Εγώ γνωρίζω ένα μόνο αναθεματισμό, στον οποίο προέβη η Εκκλησία μετά το 1924. Είναι ο αναθεματισμός της Ιεράς Συνόδου του Παλαιού Ημερολογίου, που έκανε το έτος 1998 και τον οποίο θα μου επιτραπεί να καταχωρήσω, επειδή δεν ξέρω κατά πόσο είναι γνωστός ευρύτερα: 


« ΣΥΝΟΔΙΚΗ ΚΑΤΑΔΙΚΗ ΚΑΙ ΑΝΑΘΕΜΑΤΙΣΜΟΣ 
της αιρέσεως του Οικουμενισμού 

Τοις λέγουσιν ότι η Μία αγία καθολική και αποστολική Εκκλησία, υπάρχουσα ως Εκκλησία πρωτοτόκων εν ουρανοίς, και καταστάσα σώμα Χριστού κατά την επιδημίαν του αγίου Πνεύματος κατά την αγίαν Πεντηκοστήν, εξέλιπεν εκ του κόσμου, ως κατατμηθείσα εις πολλούς κλάδους, έκαστος των οποίων κατέχει μέρος της αποκαλυφθείσης αληθείας και χάριν μυστηρίων, καθ’ α οι καινοφανείς οικουμενισταί διδάσκουσι, δι’ ο και πρέπει αύτη να επανιδρυθή εκ νέου εξ ημών των ανθρώπων, δια της συνενώσεως πάντων των κλάδων εις ενιαίον δένδρον, ήτοι δια της αφομοιώσεως εις εν όλον πασών των αιρέσεων και σχισμάτων μετά της αληθούς Ορθοδόξου Εκκλησίας ,εν συνεχεία δε και πασών αυτών μετά των άλλων θρησκειών, προς απαρτισμόν μιας πανθρησκείας, η οποία ούτω θ’ αποτελεί την ‘εκκλησίαν’ του Αντιχρίστου, ΑΝΑΘΕΜΑ. 

Ιωακείμ Γ΄, Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως, Μελετίω Μεταξάκη, και Χρυσοστόμω Παπαδοπούλω, τοις πρωτεργάταις των κακοδοξιών του Οικουμενισμού, ΑΝΑΘΕΜΑ. 

Τοις φρυαξαμένοις συνεδρίοις κατά της Ορθοδόξου πίστεως εν Κωνσταντινουπόλει εν έτει 1923 και εν Αγίω Όρει, εν έτει 1930, ΑΝΑΘΕΜΑ. 

Τοις λέγουσι ότι ο Χριστός είχε δύο αγιότητας, θείαν τε και ανθρωπίνην, και ότι προέκοπτε η ανθρωπίνη αγιότης Αυτού, ΑΝΑΘΕΜΑ. 

Τοις αγωνισαμένοις υπέρ της Ορθοδόξου Πίστεως Ιερεμία τω Τρανώ, Σιλβέστρω Αλεξανδρείας, Σωφρονίω Ιεροσολύμων και πάσι τοις λοιποίς τοις μετασχούσι ταις Πανορθοδόξοις Συνόδοις εν έτεσιν 1583, 1587 και 1593, αι οποίαι κατεδίκασαν την ημερολογιακήν καινοτομίαν και απέκοψαν από το σώμα της Εκκλησίας, τους δεχθέντας και δεχθησομένους τούτο, ΑΙΩΝΙΑ Η ΜΝΗΜΗ. 

Ανθίμω τω Οικουμενικώ Πατριάρχη και τοις μετασχούσι της εν Κωνσταντινουπόλει Συνόδου του έτους 1848, ΑΙΩΝΙΑ Η ΜΝΗΜΗ. 

Πάσι τοις αγωνισαμένοις, έργοις και λόγοις, υπέρ της Ορθοδόξου πίστεως και κατά των καινοτομιών του νέου Καλενδαρίου και της αιρέσεως του Οικουμενισμού, ΑΙΩΝΙΑ Η ΜΝΗΜΗ.» 

[Εκκλησία ΓΟΧ Ελλάδος, ( Νοέμβριος- Δεκέμβριος 1998), σελ. 45]. 

ΤΗΣ ΜΕΤΑΝΟΙΑΣ ΑΝΟΙΞΟΝ ΜΟΙ...--- Orthodox Hymns

O Συναξαριστής της ημέρας.

Δευτέρα, 27 Φεβρουαρίου 2017

Καθαρά Δευτέρα. Προκοπίου ομολογητού, του Δεκαπολίτου, Στεφάνου του Γηροκόμου, Γελασίου, Νησίου μαρτύρων, Θεοδώρου νεομάρτυρος (1795).

Ὁ Ὅσιος Προκόπιος ὁ Δεκαπολίτης ἔζησε στὰ χρόνια τοῦ εἰκονομάχου αὐτοκράτορα Λέοντος τοῦ Ἰσαύρου (717 – 741 μ.Χ.) καὶ διακρίθηκε γιὰ τὴν πνευματικὴ γενναιότητά του ὡς ὑπέρμαχος τῆς Ὀρθοδοξίας. Ἂν καὶ ἀπὸ νεαρὴ ἡλικία ἀκολούθησε τὸ μοναχισμό, δὲν ἔμεινε στὴν ἀπομόνωση τοῦ κελιοῦ του, ἀλλὰ ἀγωνίσθηκε σθεναρὰ κατὰ τῶν εἰκονομάχων. Γι’ αὐτὸ ὑπέστη πολλὰ βασανιστήρια, μαστιγώσεις, φυλακὲς καὶ ἐξορίες. Διακρίθηκε, ἐπίσης, στὸν ἀγῶνα τῆς Ἐκκλησίας κατὰ τῶν αἱρετικῶν Μονοφυσιτῶν.
Ὁ Ἅγιος Προκόπιος φαίνεται ὅτι λίγο μετὰ τὴν ἀποφυλάκισή του κοιμήθηκε, ἐνῷ κατ’ ἄλλους ὑπέμεινε μαρτυρικὸ θάνατο.

«Όπου δικαιολογίαι εκεί το δίκαιον και ου το φιλάνθρωπο» -- του αδελφού μας Κ. Χριστοδουλίδη

1) Ανώνυμος Ο/Η Ανώνυμος είπε...Η δική μου γνώμη σύμφωνα με αυτά που διάβασα - όλα τα σχόλια- είναι οτι εσείς πάσχετε απο αδιακρισία. Η συμβαίνει κάτι άλλο...
26 Φεβρουαρίου 2017 - 4:12 π.μ.

2) Ανώνυμος Ο/Η Ανώνυμος είπε... ΚΧ, έχω την γνώμη ότι κάνετε λάθος στα σχόλιά σας. Εγώ γνωρίζω ότι ο Π. Γρηγόριος κατηχούσε νυχθημερόν το ποίμνιο, άφησε το ησυχαστήριο του και έμενε στην κουζίνα της ενορίας για να προσφέρει τις υπηρεσίες του ολο το 24ωρο! Ήμουν εκεί και τα έζησα! Έβγαζε πύρινα αντί οικουμενιστικα, αντιμασονικα και ορθόδοξα κηρύγματα, η εκκλησία επί των ημερών του γέμιζε μέχρι έξω από πιστούς! Τα απαντητικα σχόλια του ιερέως είναι αληθινά!!!
26 Φεβρουαρίου 2017 - 5:07 π.μ.

3 ) Απάντηση ΚΧ
Μπορεί τα απαντητικά σχόλια του Ιερομόναχου Γρηγορίου Ζιώγου να είναι αληθινά, απάδει όμως του σχήματός του ο τρόπος με τον οποίο εκφράστηκε γραπτώς. «Όπου δικαιολογίαι εκεί το δίκαιον και ου το φιλάνθρωπο», γράφει ο Όσιος Πέτρος ο Δαμασκηνός. Εφόσον λοιπόν ο Ιερομόναχος Γρηγόριος Ζιώγος διεκδικεί το επ΄αληθεία δίκαιον, το φιλάνθρωπο των σχολίων του, με αυτές τις ανήκουστες κατηγορίες κατά της Ιεράς Συνόδου Καλλινίκου ( δικά του λόγια : «αιρετικοί λασπολόγοι ρωτήστε την εκκλησία σας για τα παραπάνω» ), εμφανώς απουσιάζει.

Eάν ο διάβολος μετασχηματίζεται εις Άγγελον φωτός, πόσω μάλλον ημείς πρέπει να μετασχηματίζωμεν τον εαυτόν μας…

Έμεινε λοιπόν ο μακάριος Αυξίβιος εις τον τόπον εκείνον ικανόν χρόνον, χωρίς να φανερώση εις κανένα ότι ήτο Χριστιανός, αλλ’ υπεκρίνετο ότι ηκολούθει την θρησκείαν των Ελλήνων συλλογιζόμενος καθ’ εαυτόν, ότι εάν ο διάβολος μετασχηματίζεται εις Άγγελον φωτός, δια να σύρη εις τον εαυτόν του εκείνους, οι οποίοι πείθονται εις αυτόν και δια μέσου των καλών και ευαρέστων λόγων να τους φέρη από το φως εις το σκότος, καθώς κάνουν και οι υπηρέται και ακόλουθοι αυτού, πόσω μάλλον ημείς πρέπει να μετασχηματίζωμεν τον εαυτόν μας ως τους ομοιοπαθείς ανθρώπους, δια να τους αφαρπάσωμεν από την εξουσίαν του σκότους και του διαβόλου και να τους μεταφέρωμεν εις το θαυμαστόν φως της επιγνώσεως του Ιησού Χριστού του Υιού του Θεού!

Μια έκτρωση που δεν έγινε

Τα πρώτα παιδιά που απέκτησε η Ευτυχία Αλεξάνδρου ήταν αγόρια, αλλά δεν επέζησαν. Κατόπιν έφερνε στη ζωή μόνο κορίτσια. 
Το 1939 μετοίκησε οικογενειακώς στο Χαρτούμ του Σουδάν. Εκεί έμεινε πάλι έγκυος, αλλά στενοχωρημένη από τις προηγούμενες εμπειρίες της αποφάσισε να κάνει έκτρωση. 
Το ίδιο βράδυ ,βλέπει στον ύπνο της ένα συγκλονιστικό όνειρο: Ήταν μεγάλη Παρασκευή, κι ετοιμαζόταν να μπει στον Ορθόδοξο ναό της Ευαγγελίστριας του Χαρτούμ. Τη στιγμή εκείνη ο ιερέας, ντυμένος τα άμφιά του και κρατώντας το ιερό Ευαγγέλιο, της είπε: 

ΝΗΣΤΕΙΑ -- του αειμνήστου Στεργίου Σάκκου Ομ. Καθηγητού Α.Π.Θ.

Α΄ Η σχέση της με την ελπίδα                                                                                                                                                         

Καθώς γύρω μας  αυξάνουν καθημερινά τα καταναλωτικά μας αγαθά, καθώς απολαμβάνουμε συνεχώς και πλουσιώτερη την τροφή και καθώς συσσωρεύονται πάνω μας το ένα μετά το άλλο τα βάρη και οι συμφορές της καλοφαγίας και πολυφαγίας, συνειδητοποιούμε όλο και περισσότερο, όλο και καλλίτερα πόσο ωφέλιμη και πόσο αναγκαία είναι η νηστεία. Οι γιατροί και οι επιστήμονες επισημαίνουν ότι πρέπει η δίαιτά μας να γίνει απλή και λιτή και έμμεσα ή άμεσα αναγνωρίζουν ότι οι διατάξεις της Εκκλησίας για γενική εγκράτεια στο φαγητό και για αποχή κατά καιρούς από ορισμένες τροφές είναι η πιο κατάλληλη και αποτελεσματική αντιμετώπιση της πλημμύρας των αγαθών στην ζωή μας, είναι η πιο σωστή στάση για την υγεία και για την ευεξία μας. Όλοι συμφωνούν ότι ακόμη κι αν δεν υπήρχε ο θεσμός της νηστείας, θα έπρεπε να εφευρεθεί τώρα και να επιβληθεί για να μας σώσει από τον ολέθριο κίνδυνο του ευδαιμονισμού, που απειλεί να μας καταστρέψει περισσότερο από ό,τι μας απείλησε κάποτε η πείνα, η πενία, η απορία.     

Ἱερὸς Σύνδεσμος Κληρικῶν Ἑλλάδος: ΟΧΙ ΕΙΣ ΕΚΚΛΗΣΙΟΚΑΠΗΛΕΙΑΝ ΚΑΙ ΠΑΤΡΙΔΟΚΑΠΗΛΕΙΑΝ ΤΩΝ ΜΑΣΚΑΡΑΔΩΝ

Ὁ Πρόεδρος τοῦ Ἱεροῦ Συνδέσμου Κληρικῶν Ἑλλάδος πρωτοπρεσβύτερος Γεώργιος Σελλῆς, εἰς ἀνακοίνωσίν του, ὑπὸ ἡμερομηνίαν 22 Φεβρουαρίου, ἐκφράζει, ἐκ μέρους τοῦ Ἱεροῦ Κλήρου, τὴν θλῖψιν του διὰ τὴν Ἐκκλησιοκαπηλείαν καὶ τὴν Πατριδοκαπηλείαν τῶν μασκαράδων, ὡς αὐτὴ ἀναδεικνύεται διὰ τῶν Καρναβαλικῶν ἐκδηλώσεων, τὰς ὁποίας ὀργανώνει ἡ τοπικὴ Αὐτοδιοίκησις. Τὸ πλῆρες κείμενον τῆς ἀνακοινώσεως ἔχει ὡς ἀκολούθως:

«Μὲ βαθὺ πόνο παρακολουθοῦμε, ὅπως κάθε χρόνο ἔτσι καὶ φέτος, τὴν ἐκ μέρους τῶν κατὰ τόπους Διοικητικῶν φορέων διοργάνωση σʼ ὅλο τὸν Ἑλλαδικὸ χῶρο μὲ ἐπίκεντρο τὴν Πάτρα, καρναβαλικῶν Ἐκδηλώσεων, μὲ ἀφορμὴ δῆθεν τὴν ἔναρξη τοῦ Τριωδίου. Διερωτώμεθα ὅμως κύριοι διοργανωτὲς αὐτῶν τῶν ἀπολίτιστων “πολιτιστικῶν” καὶ βεβαίως οἰκονομικὰ κερδοφόρων ἑορτασμῶν: Τι πανηγυρίζετε αὐτὲς τὶς ἡμέρες; Διατείνεσθε, “ὅτι ἑορτάζετε τὴν ἔναρξη τοῦ Τριωδίου. Ὅμως τὸ Τριώδιο εἶναι Ἐκκλησιαστικὴ περίοδος, μὲ περιεχόμενο τὴν πνευματικὴ κατάνυξη, τὴν συγχωρητικότητα πρὸς τοὺς συνανθρώπους καὶ τὸν πνευματικὸ ἀγώνα γιὰ αὐστηρότερη τήρηση τῶν Εὐαγγελικῶν διδαχῶν. Τί σχέση ἔχουν οἱ ἐκδηλώσεις σας μ᾽ ὅλα αὐτά; Γιατί καπηλεύεσθε τὴν Ἐκκλησιαστικὴ ὁρολογία; Γιατί ἀμαυρώνετε τοὺς θεσμούς;

Η ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΣ ΚΟΙΝΟΤΗΣ ΧΟΡΕΥΕΙ ΕΙΣ ΤΟN ΡΥΘΜΟΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ ΤΟΥ ΣΚΟΤΟΥΣ; -- Τοῦ πρεσβυτέρου π. Εὐσταθίου Κολλᾶ

«... Ὁ Θεὸς ἔχει δώσει εἰς ἡμᾶς, τὸν περιούσιον λαόν του, τὴν διασποράν, καί, ἐν ταύτῃ τῇ ἀδυναμίᾳ τῆς γενεᾶς μας εὑρέθη ἡ ἰσχύς μας, ἥτις μᾶς ἔχει ὁδηγήσει σήμερον ἕως εἰς τὸ κατώφλιον τῆς παγκοσμίου κυριαρχίας. Ὀλίγα πράγματα μᾶς ὑπολείπονται, ἵνα ἱδρύσωμεν τὴν Παγκόσμιαν Κυβέρνησίν μας » (Τὰ μυστικὰ πρωτόκολλα τῶν σοφῶν τῆς Σιῶν. κεφ. 11ον).

Ἡ παγκόσμια Κοινότητα εὑρίσκεται μπροστὰ σὲ μιὰ ἀπροσδόκητη, πρωτόγνωρη, καὶ πρωτοφανή παγκόσμια οἰκονομικὴ κρίση, συνοδευόμενη μὲ μία ἐξίσου παγκόσμια, Βία, Ἀναρχία, Τρομοκρατία καὶ Ἀναταραχή, προσέτι δὲ καὶ ἀπὸ μιὰ μεθοδευμένη καὶ ἐκ βάθρων καταρράκωση καὶ ἀνατροπὴ τῶν ἀνθρώπινων κοινωνικῶν της θεσμῶν. Πρὸ αὐτῶν τῶν μεθοδεύσεων ἡ παγκόσμια κοινότητα «ἐν συνοχῇ ἐθνῶν καὶ ἐν ἀπορίᾳ», ψάχνει νὰ βρεῖ καὶ νὰ πατάξει, «ἐν τῇ γενέσει τους», ὅλους ἐκείνους τοὺς ἀπάνθρωπους μηχανισμούς, ποὺ δημιουργοῦν προβλήματα σὲ παγκόσμια κλίμακα. Πάντως, ἡ ἴδια ἡ ζωή μᾶς ἔχει ἀποδείξει, ὅτι ἐκεῖνος, ποὺ μᾶς κάνει νὰ πονᾶμε περισσότερον, εἶναι αὐτὸς ὁ ἀνύποπτος, ποὺ εἶναι δίπλα μας, ποὺ τὸν ἔχουμε βοηθήσει, τὸν βοηθοῦμε, καὶ τὸν περιβάλλουμε μὲ περισσὴ ἐμπιστοσύνη καὶ ἀγάπη. Εἶναι ἐκεῖνος, ποὺ ἐνεργεῖ, καὶ πράττει, ὅπως «τὸ φίδι, ποὺ θὰ βάλουμε στὸν κόρφο μας». Ἡ παγκόσμια αὐτὴ Οἰκονομικὴ κρίση, ποὺ συνοδεύεται μὲ Βία, Τροκρατία, καὶ Ἀναρχία, δικαίως μᾶς ἐμβάλλει σὲ πολλὲς καὶ διάφορες σκέψεις, καὶ μᾶς ὁδηγεῖ σὲ συμπεράσματα. Καὶ Ἐρωτᾶται:

ΕΦΗΜΕΡΙΑΚΑ ΚΕΝΑ ΚΑΙ ΙΣΟΒΙΟΙ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΑΙ -- Τοῦ Πρωτοπρεσβυτέρου Διονυσίου Τάτση

 ΕΝΑ ἀπὸ τὰ πολλὰ προβλήματα τῆς Ἐκκλησίας εἶναι καὶ ἡ κάλυψη τῶν ἐφημεριακῶν κενῶν. Νὰ βρεῖ τοὺς κατάλληλους ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι πρόθυμα θὰ δεχτοῦν τὴν ἱερωσύνη καὶ θὰ ἐργαστοῦν μὲ ζῆλο γιὰ τὸν πιστὸ λαό. Ἡ δυσκολία εἶναι μεγαλύτερη στὴν ἐπαρχία, ὅπου πολλὰ χωριὰ μένουν ἀλειτούργητα. Ἐκεῖ λείπει ὁ μόνιμος ἐφημέριος καὶ κατὰ ἀραιὰ χρονικὰ διαστήματα ἐμφανίζεται κάποιος ἱερέας ἀπὸ ἄλλη περιοχὴ γιὰ νὰ λειτουργήσει ἢ νὰ τελέσει κάποιο ἄλλο μυστήριο. Στὴν ἐποχὴ μας οἱ ὑποψήφιοι εἶναι ἀπρόθυμοι νὰ ὑπηρετήσουν σὲ ἀπομακρυσμένα χωριά. Ὅλοι τους βλέπουν τὶς πόλεις, τὶς μεγάλες ἐνορίες μὲ τὰ τυχερὰ καὶ τὸν πολὺ κόσμο. Ἐκεῖ ἔχουν τὴν εὐκαιρία νὰ ζοῦν μὲ ἀνέσεις καὶ νὰ ἀποφεύγουν τὶς πρόσθετες δυσκολίες τῶν ἀκριτικῶν καὶ ἀπομονωμένων ἐνοριῶν.

Brigitte Gabriel's Epic and Brilliant Answer To "Most Muslims Are Peaceful..."

ΤΟ ΜΑΘΗΜΑ ΤΩΝ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΩΝ : Η ΟΥΣΙΑ ΚΑΙ Η ΕΘΝΙΚΗ ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΟΥ* -- Πρωτοπρ. Γεώργιος Δ. Μεταλληνός, Ὁμότ. Καθηγητὴς Πανεπιστ. Ἀθηνῶν

Οἱ ὑποστηρίζοντες τὴν ἀπαλλαγὴ τῶν μαθητῶν ἀπὸ τὸ Μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν ἰσχυρίζονται, ὅτι, ὅπως διδάσκεται σήμερα, δὲν προσφέρει γνώσεις, ἀλλὰ «θρησκευτικὴ κατήχηση βιωματικοῦ χαρακτήρα» καὶ εἶναι συνεπῶς, «καθαρὰ ὁμολογιακό» καὶ μάλιστα «μονοφωνικό». Ὑποστηρίζουν δέ, συγκεκριμένα1, ὅτι ἱκανοποιεῖ ἐν πρώτοις τὴν στοχοθεσία τῆς Ἐκκλησίας, «ἡ ὁποία μέσῳ ἑνὸς κρατικοῦ μηχανισμοῦ μεταδίδει τὶς θρησκευτικές της πεποιθήσεις, ἀναζητώντας ἀκροατήριο» καὶ «κατὰ δεύτερον ἱκανοποιεῖ τὸ κράτος, τὸ ὁποῖο χρησιμοποιεῖ τὴν θρησκεία... γιὰ τὸν κοινωνικὸ ἔλεγχο μέσω τῆς ἠθικοποίησης τῶν πολιτῶν του καὶ —τέλος— ἢ μήπως πρωτίστως; ἱκανοποιεῖ ἐπαγγελματικὰ μιὰ κοινωνικὴ ὁμάδα, ἡ ὁποία προασπίζεται τὰ συλλογικὰ της συμφέροντα ἔναντι τοῦ συλλογικοῦ ἀγαθοῦ. Ποιὰ εἶναι ἡ λύση;» ἐρωτᾶ. Καὶ ἀπαντᾶ: «Κατάργηση τώρα». Ἐπὶ πλέον, ὁ ὁμολογιακὸς χαρακτήρας τοῦ μαθήματος θεωρεῖται ἐπικίνδυνος, «δεδομένης τῆς μόνιμης ροπῆς τῶν θρησκειῶν καὶ τῶν Ἐκκλησιῶν πρὸς τὸν φονταμενταλισμὸ καὶ τὴν παραδοσιοκρατία». Πρόκειται γιὰ συνθηματολογία, φυσικά, προσδιοριζόμενη ἀπὸ τὸ πνεῦμα καὶ τὶς στοχοθεσίες τῆς Νέας Ἐποχῆς. Ἡ ἀπάντηση ὅμως εἶναι, ὅτι ἡ θρησκεία δὲν ὁδηγεῖ στὴν τρομοκρατία, ἀλλὰ ἡ πολιτικοποίηση καὶ χρήση της ἀπὸ τὶς πολιτικὲς δυνάμεις. Καὶ αὐτὸ συμβαίνει ὄχι μόνο στὸ Ἰσλάμ, μὲ τὴν «ρέμπελη» τρομοκρατία του, ἀλλὰ καὶ στὶς ΗΠΑ, μὲ τὴν ἀναφορὰ σὲ «Ἱερὸ πόλεμο», ποὺ συνιστᾶ τὴν «νόμιμη» τρομοκρατία τῆς Νέας Τάξης.

Πρωτοπρ. Θεόδωρος Ζήσης, Η απαντητική επιστολή στον Μητροπολ. Θεσσαλονίκης Άνθιμο [ΒΙΝΤΕΟ 2017].

Αγιοποιήσεις -- Του Αθανασίου Σακαρέλλου, θεολόγου

ΔΕΥΤΕΡΟΝ: Ο αγαπητός Misha στη συζήτηση εφαρμόζει αυτό που λέει ο λαός «ου με πείσεις, καν με πείσεις»! 

Ενώ δηλ. του αποδεικνύεις ότι «ένα και ένα κάνουν δύο», ο αδελφός με διάφορα παραπειστικά τεχνάσματα, ισχυρίζεται ότι «ένα και ένα δεν κάνουν δύο»! Με τέτοιες μεθόδους, όμως δεν γίνεται συζήτηση. Εκτός, αν θέλουμε να την σαμποτάρουμε και υπονομεύσουμε. Αλλά, αυτό δεν θέλω να πιστεύσω ότι είναι στις προθέσεις του καλού αυτού αδελφού. 

Και για να γίνω πιό σαφής. ΄Έθεσε ο αδελφός το θέμα της «κοινωνίας» της Εκκλησίας του Παλαιού Ημερολογίου με την Υπερόρια Ρωσική Σύνοδο της Διασποράς, που κατ’ αυτόν είχε πάντα «κοινωνία» με τους Πατριάρχες του Φαναρίου κλπ. Εξηγήσαμε στον αδελφό ότι η Εκκλησία του Παλαιού Ημερολογίου είχε «κοινωνία» με τους Ρώσους της Διασποράς, για ένα διάστημα, μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του 1980. Πρέπει μάλιστα να σημειώσουμε, ότι η Ρωσική αυτή Σύνοδος ήταν σφόδρα εναντίον του Οικουμενισμού! Ήταν η μόνη Σύνοδος, που αναθεμάτισε την αίρεση του Οικουμενισμού! Πέραν τούτου, οι Πατριάρχες. πιεζόμενοι από τη Μόσχα, από το 1968 και δώθε, δεν είχαν καμιά «κοινωνία» με τη Ρωσική αυτή Σύνοδο, μέχρι τον προηγούμενο μήνα, που η Σύνοδος αυτή ενώθηκε με το Ρωσικό Πατριαρχείο. 

Το θέμα όμως της Υπερόριας Ρωσικής Συνόδου εν προκειμένω δεν μας ενδιαφέρει μετά το 1982, που η Εκκλησία του Παλαιού Ημερολογίου έκοψε μαζί την «κοινωνία». 

Παρά ταύτα, ο αδελφός για να δημιουργήσει εντυπώσεις, ισχυρίζεται προσχηματικά ότι οι Παλαιοημερολογίτες είχαν μέχρι τώρα «κοινωνία» με την Υπερόρια αυτή Σύνοδο! Αυτό δεν είναι αλήθεια. Και όμως ο αδελφός με πείσμα επιμένει, γιατί έτσι πιστεύει ότι θα σπιλώσει την Εκκλησία του Παλαιού Ημερολογίου και θα εκτρέψει τη συζήτηση σ’ άλλες δαιδαλώδεις κατευθύνσεις, για να προκληθεί σύγχυση! 

ΠΑΡΑΚΛΗΣΗ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΓΟΡΓΟΕΠΗΚΟΟΥ -- Orthodox Hymns

O Συναξαριστής της ημέρας.

Κυριακή, 26 Φεβρουαρίου 2017

ΤΗΣ ΤΥΡΟΦΑΓΟΥ. Πορφυρίου επισκόπου Γάζης, Φωτεινής μεγαλομάρτυρος της Σαμαρείτιδος, Θεοκλήτου μάρτυρος, επέτειος της εις αρχιεπίσκοπον χειροτονίας Ιωάννου του Χρυσοστόμου.

Ὁ Ἅγιος Πορφύριος γεννήθηκε στὴ Θεσσαλονίκη ἀπὸ πλούσιους καὶ εὐσεβεῖς γονεῖς. Ἀφοῦ ἐγκατέλειψε καὶ γονεῖς καὶ πλούτη, στὰ χρόνια τῆς βασιλείας τοῦ Ἀρκαδίου καὶ Ὀνωρίου, ἀναχώρησε γιὰ τὴν Αἴγυπτο ποὺ ἦταν τότε μεγάλο μοναστικὸ κέντρο καὶ ἔγινε μοναχὸς σὲ σκήτη. Μετὰ πενταετὴ διαμονὴ ἦλθε στὰ Ἱεροσόλυμα καὶ κήρυσσε στοὺς Ἰουδαίους καὶ τοὺς Ἕλληνες τὸ Εὐαγγέλιο τοῦ Χριστοῦ. Ἐκεῖ ἀσθένησε σοβαρὰ ἀπὸ κίρρωση τοῦ ἥπατος, ἀλλὰ παρὰ τὴν ἀσθένειά του δὲν παρέλειπε καθημερινὰ νὰ ἐπισκέπτεται τὸ Ναὸ τῆς Ἀναστάσεως καὶ τὰ ἄλλα ἱερὰ προσκυνήματα, προκαλώντας τὸν θαυμασμὸ τῶν ἄλλων προσκυνητῶν. Μεταξὺ αὐτῶν ἦταν καὶ ὁ Μᾶρκος, ὁ μετέπειτα βιογράφος τοῦ Πορφυρίου, ὁ ὁποῖος εἶχε μεταβεῖ, ἐπίσης, γιὰ προσκύνημα ἀπὸ τὴν Ἀσία στὰ Ἱεροσόλυμα καὶ ἀπὸ τότε συνδέθηκαν διὰ βίου.

Όταν λείπει η διάκριση -- του αδελφού μας Κυπριανού Χριστοδουλίδη

«Συγκεκριμένα ο π. Γρηγόριος Ζιώγος, ως εφημέριος του ναού μας, ξεκίνησε μια εκστρατεία αναβαπτισμού όλων των ενοριτών μας που προέρχονταν από το νέο ημερολόγιο, κατά παράβαση των Ιερών Κανόνων. Οι ενορίτες ξεσηκωθήκαμε και απαιτήσαμε την απομάκρυνσή του. Ο π.Γ.Ζ. τότε με υπομνήματά του προς την Ιερά Σύνοδο των Γ.Ο.Χ. απαίτησε να κηρυχθούν αιρετικοί οι Νεοημερολογίτες και να αναβαπτίζονται εξάπαντος.»
( Εκ της ενορίας Αγίου Φανουρίου Γ.Ο.Χ. Γλυφάδος )

κχ
Τώρα, που αλωνίζει ο οικουμενισμός, αυτή η παναίρεση, και οι πιστοί δεν ξέρουν πού τους πάνε τα τέσσερα, βρήκε την ώρα να ξεσηκωθεί ο Ιερομόναχος Γρηγόριος Ζιώγος, με λεξιλόγιο πεζοδρομιακό, κηρύσσοντας εκστρατεία αναβαπτισμού των προερχομένων εκ του νέου ημερολογίου ; Και ποιος του εγγυάται ότι οι αναβαπτισμένοι θα αποδειχθούν άξιοι του αναβαπτισμού των ; Ο Άρειος, ο Νεστόριος, ο Σεβήρος, ο Ωριγένης και πλήθος άλλων αιρεσιαρχών - μη ξεχνάμε και τους πρό φιλιόκβε πάπες - δεν ήταν όλοι αυτοί βαπτισμένοι σύμφωνα με το Ορθόδοξο Τυπικό ; Και τί έγινε ύστερα ;

Λείπει η διάκριση από τον Ιερομόναχο Γρηγόριο Ζιώγο. Και το γράφω αυτό διότι ναι μεν τυπικά το Βάπτισμα είναι άκυρο, όπως και η μετατεθείσα Ιερωσύνη των Καινοτόμων, παρά ταύτα όμως ουσιαστικά - κατά την Ιερολογία μόνο του Μυστηρίου - δεν είναι. Θα μπορούσε αυτά να τα πει στο εκκλησίασμα, στους πιστούς, και να τους συστήσει να προσπαθήσουν με την δική του βοήθεια και τη βοήθεια της Εκκλησίας, να αποβάλλουν τον ρύπο της καινοδοξίας του νεοημερολογητισμού. Ρύπο, σημειωτέον, που οδηγεί αναπόφευκτα στον σιωνιστικό οικουμενισμό της συμπαντικής οντότητας ! Αν κάποιοι από τούς πιστούς είχαν πρόβλημα και επιθυμούσαν να αναβαπτισθούν, θα το μάθαινε κατά Μυστήριο της Ιεράς Εξομολογήσεως. Το να αρχίζει όμως δημόσια εκστρατεία αναβαπτισμού τον εκθέτει ανεπανόρθωτα, και μάλιστα, αν αναλογιστεί κανείς αυτά που έγραψε.

Δεν κερδίζονται με αυτό τον τρόπο οι πιστοί. Χρειάζονται πολλά άλλα, προπαντός δε διάκριση, την οποία δεν έχει ο Ιερομόναχος Γρηγόριος Ζιώγος. Προς πίστωση των ανωτέρω, ας κάνει τον κόπο να ξαναδιαβάσει και να ακούσει πάλι τα δικά του λόγια :

« - είστε κοινοί συκοφάντες του ποινικού δικαίου
» - ειστε Συκοφάντες ψεύτες και λασπολογοι, όσο για το αιρετικοί είναι δεδομένο.
» - υποκινείστε κάποιοι… από τον γνωστό καραμπινάτο αιρετικό της αγίας Παρασκευής
» - αιρετικοί λασπολόγοι ρωτήστε την εκκλησία σας για τα παραπάνω.»

Γράφω πάντα τη γνώμη μου σύμφωνα με αυτά που διαβάζω. Δεν εκκλησιάζομαι στην ενορία του Αγίου Φανουρίου Γλυφάδος.

Του Αγίου Νείλου του ασκητού:

Αν ο Μωυσής προσπαθώντας να πλησιάσει την φλεγόμενη βάτο εμποδίζεται μέχρις ότου λύσει το υπόδημα των ποδιών του, πως εσύ πού θέλεις να δεις το Θεό πού είναι πάνω από κάθε αίσθηση και έννοια και να συνομιλήσεις μαζί Του, δε θα λύσεις και δε θα απομακρύνεις κάθε εμπαθή σκέψη;

Η ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΚΗ ΠΡΑΞIΣ ΤΟΥ 1928 ΚΑΙ ΟΙ ΙΕΡΟΙ ΚΑΝΟΝΕΣ -- Τοῦ κ. Νικολάου Γ. Σαββοπούλου, Πολιτ. Ἐπιστήμονος, Νομικοῦ, Θεολόγου–καθηγητοῦ

 Οἱ νικηφόροι Βαλκανικοὶ πόλεμοι τοῦ 1912, ἐνῶ ἐπεξέτειναν τὰ ὅρια τοῦ Ἑλληνικοῦ Κράτους (πολιτείας), δυστυχῶς ὅμως δὲν ηὔξησαν τὰ ὅρια τοῦ Αὐτοκεφάλου τῆς Ἑλληνικῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας. Καὶ τοῦτο κατὰ παράβασιν τῶν Ἱερῶν Κανόνων, ποὺ θεσπίζουν: «Τὰ ἐκκλησιαστικὰ ταῖς

πολιτικαῖς ἐπικρατείαις καὶ διοικήσεσι, συμμεταβάλλεσθαι εἴωθεν». Τὸ Φανάρι δηλαδή, ἐνῶ ἄλλοτε περιφρονεῖ καὶ καταπατεῖ τοὺς Ἱεροὺς Κανόνας, στὴν περίπτωσιν αὐτήν, ὑπεράνω τοῦ Ἱεροῦ Κανόνος θέτει μία ἐφήμερη ἀντικανονικὴ πατριαρχικὴν πρᾶξιν, ἡ ὁποία βέβαια ἦταν ἡ συνέπεια τοῦ Ἑλλαδικοῦ Νόμου 361/1928 ἐπὶ Ἐλ. Βενιζέλου διὰ τὴν διευθέτησιν τοπικιστικῶν σκοπιμοτήτων.

Θεοτόκε μου, τὸ ὑπερπόθητον ὄνομα !

Οὐδὲν γὰρ τῆς σῆς βοηθείας ὀχυρώτατον τρόπαιον. Σὺ γὰρ ἀφεῖλες πᾶν δάκρυον ἀπὸ προσώπου τῆς γῆς· σὺ τὴν κτίσιν ἐνέπλησας παντοίας εὐεργεσίας. Τὰ οὐράνια εὔφρανας, τὰ ἐπίγεια ἔσωσας· τὸ πλάσμα κατήλλαξας, ἐξιλάσω τὸν Πλάστην· τοὺς Ἀγγέλους ὑπέκλινας, τοὺς ἀνθρώπους ἀνύψωσας· τὰ ἄνω τοῖς κάτω δι’ ἑαυτῆς ἐμεσίτευσας· μετεσκεύασας ἄριστα τὸ πᾶν πρὸς τὸ βέλτιον. Διὰ σοῦ τῆς ἀναστάσεως ἡμῶν ἀψευδῆ τὰ σύμβολα κατέχομεν· διὰ σοῦ τῆς ἐπουρανίου βασιλείας ἐπιτυχεῖν ἐλπίζομεν.

ΤΟ ΧΑΡΟΠΟΙΟΝ ΠΕΝΘΟΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΟΝ ΑΣΚΗΤΙΚΟΗΣΥΧΑΣΤΙΚΗΝ ΠΑΡΑΔΟΣΙΝ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ -- Τοῦ κ. Παναγιώτου Σωτ. Γκιουλὲ

 «Οὐκ ἐγκληθησόμεθα, ὦ οὗτοι, οὐκ ἐγκληθησόμεθα ἐν ἐξόδω ψυχῆς, διότι οὐ τεθαυματουργήκαμεν, οὐδ᾽ ὅτι οὐ τεθεολογήκαμεν, οὐδ᾽ ὅτι θεωρητικοὶ οὐ γεγόναμεν· ἀλλὰ λόγον πάντως δώσομεν τῷ Θεῷ, διότι ἀδιαλείπτως οὐ πεπενθήκαμεν» (Κλῖμαξ Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Σιναΐτου, λόγος 7ος, στίχος 73ος).

Ὡς εὔηχον σάλπισμα, ἀδιαλείπτου ἡσυχαστικοῦ πένθους, ἀντηχοῦν στὶς ἀκοὲς τῶν ὀρθοδόξων πιστῶν, οἱ ἀσκητικοησυχαστικοὶ αὐτοὶ λόγοι τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Σιναΐτου, ποὺ διασαλπίζουν διαχρονικὰ σ᾽ ὁλόκληρο τὸ πλήρωμα τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας ὅτι κατὰ τὴν ἔξοδο τῆς ψυχῆς μας τὴν ὥρα τοῦ θανάτου, δὲν θὰ κατηγορηθοῦμε ἐνώπιον τοῦ φοβεροῦ βήματος τοῦ Χριστοῦ, γιατὶ δὲν θαυματουργήσαμε ἢ γιατὶ δὲν γίναμε θεωρητικοί, οὔτε γιατὶ δὲν θεολογήσαμε· ἀλλ᾽ ὁπωσδήποτε ὅμως θὰ δώσουμε λόγο στὸν Θεό, γιατὶ ἀδιαλείπτως δὲν ἐπενθήσαμε σ᾽ ὁλόκληρη τὴν ζωὴ μας γιὰ τὸ ἀπύθμενο βάθος τῆς ἁμαρτωλότητὸς μας!… Γιατὶ εἶναι ἀλήθεια, πὼς κι ἄν ἀκόμη δὲν ἀξιωθήκαμε νὰ λάβουμε, «τὰ κρείττονα χαρίσματα» τοῦ Ἁγίου Πνεύματος (Α´ Κορινθ. ιβ´ 31), ἐν τούτοις, δὲν θὰ κατηγορηθοῦμε, κατὰ τὸν Ἅγιον Ἰωάννην τῆς Κλίμακος, ἐνώπιον τοῦ φοβεροῦ βήματος τοῦ Χριστοῦ, γιὰ τὴν ἔλλειψη αὐτὴ τῶν θαυματουργικῶν καὶ θεολογικῶν μας ἱκανοτήτων, ἀλλὰ γιὰ τὴν ἔλλειψη ἐπιγνώσεως τοῦ συνεχοῦς καὶ ἀδιαλείπτου πένθους σ᾽ ὁλόκληρη τὴν ζωὴν μας…