Kέντρον και τέλος και σκοπός όλου του Νόμου και όλων των ρήσεων και αινιγμάτων των Προφητών Συ υπάρχεις, Θεοτόκε

Εσέ προεικόνισαν αι ρήσεις των Προφητών και τα αινίγματα, και του παλαιού Νόμου τα σύμβολα, δηλαδή τα εν τη Σκηνή ευρισκόμενα Άγια, τουτέστιν η Κιβωτός της Διαθήκης η κεκαλυμμένη πάντοθεν με χρυσίον: ήτοι με την αστράπτουσαν αίγλην της παρθενίας· καθώς γαρ το χρυσίον τιμιώτερόν εστι πάντων των άλλων μετάλλων· ούτω και η παρθενία είναι τιμιωτέρα κοντά εις Εσέ πάντων των άλλων χαρισμάτων· Εσέ προετύπωνεν η Στάμνος του Μάννα, η Ράβδος του Ααρών, αι Πλάκες της Διαθήκης, το Ιλαστήριον, το χρυσούν Θυμιατήριον, και τα λοιπά. Εσέ προετύπωναν των Προφητών αι ρήσεις και τα αινίγματα: ήτοι ο Τόμος ο καινός του Ησαϊου, εν ω εγράφη ο Λόγος του Θεού με το δάκτυλον του Θεού: ήτοι με το Πνεύμα το Άγιον· η Πύλη του Ιεζεκιήλ, ήτις και εν τη εισόδω και εν τη εξόδω του Κυρίου κεκλεισμένη διέμεινε· το αλατόμητον Όρος του Δανιήλ, από το οποίον εκόπη λίθος άνευ χειρός: ήτοι εγεννήθη ο ακρογωνιαίος λίθος Χριστός άνευ συνουσίας ανδρός· η Άμπελος η ευκληματούσα του Ωσηέ, και ο καρπός αυτής ευθηνών· το Τείχος το αδαμάντινον του Αμώς, εν ω ίστατο ως ανήρ ο του Θεού Υιός· το επ΄ εσχάτων εμφανέν Όρος του Κυρίου, και μετεωρισθέν υπεράνω των βουνών του Μιχαίου· το κατάσκιον Όρος του Αββακούμ· η όλη χρυσή Λυχνία του Ζαχαρίου, επάνω εις την οποίαν ήτον το λαμπάδιον και οι επτά λύχνοι, και αι επτά επαρυστρίδες τοις λύχνοις, και δια να ειπώ καθολικώς, κέντρον και τέλος και σκοπός όλου του Νόμου και όλων των ρήσεων και αινιγμάτων των Προφητών Συ υπάρχεις, Θεοτόκε, και προ Σου ο εκ Σου σαρκωθείς Θεός Λόγος.

O Συναξαριστής της ημέρας.

Σάββατο, 2 Απριλίου 2016

Τίτου οσίου, του θαυματουργού, Αμφιανού, Αιδεσίου, μαρτ., Πολυκάρπου μάρτυρος, Θεοδώρας παρθενομάρτυρος.

Ὁ Ὅσιος Τίτος ὁ Θαυματουργὸς εἶχε ἔνθεο ζῆλο πρὸς τὴν μοναχικὴ πολιτεία ἀπὸ νεαρὴ ἡλικία. Ἔτσι προσῆλθε σὲ κοινόβιο καὶ ἐπιδόθηκε στὴν ἄσκηση, στὴν ὁποία διέπρεψε μεταξὺ τῶν συνασκητῶν του γιὰ τὴν ἐγκράτεια, τὴν καθαρότητα τοῦ βίου καὶ τὶς ἀρετές του, ποὺ τὸν ἀνέδειξαν καὶ ἡγούμενο τῆς μονῆς. Ἀξιώθηκε δὲ νὰ λάβει ἀπὸ τὸν Θεὸ καὶ τὸ χάρισμα τῆς θαυματουργίας.
Ἔτσι ἀφοῦ ἔζησε ὁ Ὅσιος Τίτος καὶ διέλαμψε στὴν ἐνάρετη πολιτεία, κοιμήθηκε μὲ εἰρήνη.

Γ Χαιρετισμοί ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΦΑΝΕΡΩΜΕΝΗΣ .Βουλιαγμένη ΑΤΤΙΚΗΣ

Εκκλησία και κόσμος --- του αείμνηστου Στεργίου Σάκκου Ομ. Καθηγητού Α.Π.Θ.

Η αγάπη του Θεού αγιάζει τον κόσμον

Είναι κάποιες αλήθειες παλιές, αλλά όχι ξεπερασμένες. Άφθορες από το πέρασμα του χρόνου, αδιάσειστες από τους σεισμούς και αδιάφθορες από τους συρμούς των καιρών μένουν φωτεινά μετέωρα. Φέγγουν στα σκοτάδια αυτού του κόσμου και κοντρολάρουν την πορεία μας μέσα σ΄ αυτόν. Διευκρινίζω ότι χρησιμοποιώ τη λέξη «κόσμος» με την ειδική έννοια, που της δίνει ο λόγος του Θεού· «ο κόσμος όλος εν τω πονηρώ κείται» (Α΄ Ιω. 5: 19). Ο κόσμος παραδομένος στον πονηρό, που τον ανακηρύσσει άρχοντα και κοσμοκράτορα του αιώνος τούτου, αντιτίθεται συνειδητά στο θέλημα του Θεού. Είναι εντούτοις, θαυμαστό ότι αυτός ο πονηρός κόσμος συνιστά το άμεσο αντικείμενο της αγάπης του Θεού. Αφοπλιστικός ο λόγος της αγίας Γραφής αποκαλύπτει ότι «ούτω γαρ ηγάπησεν ο Θεός τον κόσμον, ώστε τον Υιόν αυτού τον μονογενή έδωκεν» (Ιω. 3: 16). Συγκλονιστικός ο μετασχηματισμός του θείου λόγου σε πράξη· επάνω από το σταυρό ο Κύριος Ιησούς Χριστός εμπιστεύεται το κλειδί του Παραδείσου του στον χειρότερο εκπρόσωπο του διεφθαρμένου κόσμου, σ΄ έναν κακούργο ληστή. Είναι η εγγύηση ότι τα ματωμένα χέρια του έχουν την πρόθεση και τη δύναμη ν΄ αγκαλιάσουν τον βρόμικο κόσμο, να τον καθαρίσουν με το αίμά τους, να τον επαναφέρουν στο αρχέγονο κάλλος και να τον ανεβάσουν στην ουράνια δόξα. Με την απαραίτητη, όμως, προϋπόθεση ότι ο κόσμος θ΄ αναγνωρίσει την πλάνη, την αμαρτία του, θα εξομολογηθεί με συντριβή και μετάνοια και θα ομολογήσει πίστη στον μόνο Λυτρωτή Ιησού Χριστό.

ON THE JESUS PRAYER by Saint Theophan the Recluse

"Reserve in your rule of prayer a place for the Jesus prayer. Repeat this prayer several times at the beginning of your recital of prayers, and several times at the end. If you have the zeal, do the same after every prayer which enters into your recital, imitating Saint Joanniky the Great, who, after every verse of the psalms, included in his rule of prayer, repeated his short prayer: 'The Father is my hope, the Son is my refuge, the Holy Spirit is my protection.'"

π. Γεώργιος Μεταλληνός: τότε ἡττηθήκαμε, ἐνῶ σήμερα προχωρήσαμε στὴν ἅλωση μὲ τὴν συγκατάθεσή μας, θεωρώντας την μάλιστα ὡς σωτηρία!

…Οἱ κινήσεις ὅμως αὐτὲς τῶν θλιβερῶν ἐθνοκτόνων μας ἐνισχύονται ἀπὸ τὴν πέμπτη φάλαγγα τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ χώρου, τοὺς μεταπατερικοὺς Κληρικοὺς καὶ κατ᾽ ἐπάγγελμα θεολόγους, τοὺς «συνευδοκοῦντας τοῖς πράσσουσι» (Ρωμ. 1, 32) τὴν ἀνομίαν. Ἡ διάσπαση δὲ τῆς Ἱεραρχίας εὐνοεῖ ἀποφασιστικὰ τὴν προώθηση καὶ ἐπιβολὴ τῶν ἀνατρεπτικῶν καινοτομιῶν. Ὅπως τὸν 19° αἰώνα, ἔτσι καὶ σήμερα, δυστυχῶς δεσπόζουν «ὑδαρεῖς» —κατὰ τὸν ἀείμνηστο καθηγητὴ Χρῆστο Ἀνδροῦτσο— Κληρικοί, συσχηματιζόμενοι μὲ τὰ μέτρα τῆς Πολιτικῆς Ἡγεσίας γιὰ λόγους προοδευτισμοῦ ἢ διεκδίκησης προσωπικῶν ὠφελημάτων. Ἐπειδὴ δὲ τὰ πνευματικὰ συμπορεύονται πάντοτε μὲ τὰ πολιτειακά, πρέπει νὰ ὑπενθυμίσουμε ὅτι ἡ πνευματικὴ καὶ πολιτιστικὴ ἀποδόμηση τοῦ Ἔθνους ἔχει σημαντικὸ ἀντίκτυπο καὶ στὰ ἐθνικὰ θέματα σὲ κάθε περίοδο τῆς ἱστορίας μας. Καὶ αὐτὸ τὸ ζοῦμε σήμερα μὲ τὴ νέα κατοχή μας καὶ πάλι ἀπὸ τὴν Φραγκία, ὅπως τὸ 1204! Ἡ διαφορὰ τῆς προϊούσας σήμερα Τρίτης Ἁλώσεως ἀπὸ ἐκεῖνες τοῦ 1204 καὶ τοῦ 1453 εἶναι ὅτι τότε ἡττηθήκαμε, ἐνῶ σήμερα προχωρήσαμε στὴν ἅλωση μὲ τὴν συγκατάθεσή μας, θεωρώντας την μάλιστα ὡς σωτηρία!

Ὑπόµνηµα διὰ τὴν ἀπόρριψιν τοῦ συνοδικοῦ κειµένου «σχέσεις τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας πρὸς τὸν λοιπὸν χριστιανικὸν κόσµον» Γράφει ὁ Πρωτοπρεσβύτερος π. Θεόδωρος Ζήσης, Ὁµότιµος Καθηγητής Α.Π.Θ.

3ον

7. Ἀποκρύπτουν τὶς δυσµενεῖς ἐξελίξεις στὸν χῶρο τοῦ Οἰκουµενισµοῦ καὶ µεθοδεύουν τὴν πανορθόδοξη ἀποδοχή του 

Οἱ κατευθύνοντες καὶ διευθύνοντες τὰ τῆς Συνόδου πράττουν τὰ ἴδια καὶ µὲ τὸ λεγόµενο «Παγκόσµιο Συµβούλιο Ἐκκλησιῶν», ποὺ ἀποτελεῖ τὸν κύριο ἐκφραστὴ τῆς παναιρέσεως τοῦ Οἰκουµενισµοῦ. Ὅπως ἀφήρεσαν τὰ περὶ ∆ιαλόγων ἀπὸ τὸ κείµενο «Σχέσεις τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας πρὸς τὸν λοιπὸν χριστιανικὸν κόσµον», ἔτσι ἀφήρεσαν τὸν τίτλο καὶ τὶς µισὲς παραγράφους ἀπὸ τὸ κείµενο τῆς Γ´ Προσυνοδικῆς Πανορθοδόξου ∆ιασκέψεως ποὺ ἔφερε τὸν τίτλο «Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία καὶ Οἰκουµενικὴ Κίνησις», δηλαδὴ ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία ἔναντι τοῦ Οἰκουµενισµοῦ. Ἀπὸ τὰ δώδεκα ἄρθρα τοῦ κειµένου κράτησαν µόνον τὰ ἕξι. Αὐτὰ ποὺ κράτησαν τὰ ἄλλαξαν, πρόσθεσαν δὲ καὶ ἄλλα ἄρθρα, ἐκκωφαντικῶς ἀπαράδεκτα γιὰ τὴν ἀσάφεια καὶ τὴν σύγχυση, µόνο καὶ µόνο γιὰ νὰ θεµελιώσουν τὴν ἐκκλησιαστικότητα τῶν αἱρέσεων καὶ τὴν ἀναγνώριση τοῦ βαπτίσµατός των, καὶ νὰ τροµοκρατήσουν µὲ ἀπειλὲς ὅσους κατὰ καθῆκον, ἀπολύτως κανονικό, θὰ κρίνουν καὶ θὰ ἀξιολογήσουν τὶς ἀποφάσεις τῆς Ἁγίας καὶ Μεγάλης Συνόδου. Ὁ παλαιὸς τίτλος τοῦ κειµένου «Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία καὶ Οἰκουµενικὴ Κίνησις» ἀπορρίφθηκε καὶ ἐξαφανίσθηκε γιὰ τὸν ἴδιο λόγο ποὺ ἐξαφανίσθηκαν στὸ ἄλλο κείµενο οἱ Θεολογικοὶ ∆ιάλογοι. Γιὰ νὰ µὴ προσεχθεῖ δηλαδὴ τὸ κείµενο, ὡς ἀσχολούµενο µὲ τὸν Οἰκουµενισµό, καὶ προσελκύσει τὴν προσοχὴ καὶ τῶν ἱεραρχῶν καὶ τοῦ πληρώµατος τῆς Ἐκκλησίας.

Πρωτοπρ. Νικόλαος Μανώλης, Η Πρωταπριλιά αφιερωμένη στο δαιμόνιο του ψεύδους; [mp3 - 2016].

Ἀνοικτὴ ἐπιστολὴ πρὸς τοὺς Ἀρχιερεῖς τῆς Ἐκκλησίας τῆς Κρήτης

 Σεβασµιώτατοι Ἅγιοι Ἀρχιερεῖς, Ἀπευθυνόµαστε σέ Σᾶς, τούς Ποιµένες τῆς Ἐκκλησίας µας, ὡς Ὀρθόδοξοι Χριστιανοί, καί ὡς µέλη τοῦ Σώµατος τοῦ Χριστοῦ καί θά θέλαµε νά σᾶς γνωστοποιήσουµε τήν ἔντονη ἀνησυχία µας, καθώς καί τήν ἀντίθεσή µας γιά τά ὅσα ἔχουν συµβεῖ, συµβαίνουν ἤ ἐπίκειται νά συµβοῦν, ὅσον ἀφορᾷ στά θέµατα τῆς Πίστεώς µας, στά πλαίσια τῆς παναιρέσεως τοῦ Οἰκουµενισµοῦ, καθώς καί γιά τίς ἐπικίνδυνες ἐνέργειες τοῦ Οἰκουµενικοῦ Πατριάρχου κ. Βαρθολοµαίου πού τόν στηρίζουν καί τόν προωθοῦν. Ἡ δική σας ἀπουσία καί ἀφωνία στά τεκταινόµενα µᾶς θλίβει βαθύτατα, καθώς δίνει τήν ἐντύπωση συµπορεύσεώς σας µέ τήν παναίρεση τοῦ Οἰκουµενισµοῦ, πού µαστίζει ἐδῶ καί δεκαετίες τήν Ἐκκλησία µας. Ἡ Ἁγιωτάτη Ἐκκλησία τῆς Κρήτης µας, καλεῖ- ται σέ λίγο καιρό νά φιλοξενήσει τήν «Ἁγία καί Μεγάλη Σύνοδο τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας» γιά τίς ἀποφάσεις τῆς ὁποίας -ὑπάρχουν σοβαρές ὑποψίες- ὅτι θά εἶναι ἀλλότριες πρός τήν Ὀρθόδοξη Πίστη καί τήν Ἁγιοπατερική Παράδοση. Σ’ αὐτή τήν ἀνησυχία µᾶς ὁδηγοῦν τά κείµενα τῶν Προσυνοδικῶν ∆ιασκέψεων πού κυκλοφόρησαν πρόσφατα καί θά τεθοῦν πρός ψήφιση στήν Ἁγία καί Μεγάλη Σύνοδο. Σ’ αὐτά ὑπάρχει πλῆθος ἀντορθοδόξων καί ἀντικανονικῶν θέσεων, πού ὑπογραµµίζονται σ’ ἕνα πλῆθος ἄρθρων καί ἐµπεριστατωµένων  µελετῶν πού ἔχουν γραφεῖ στήν ὑπόλοιπη Ἑλλάδα ἀπό Σεβασµιωτάτους µητροπολίτες, ὅπως ὁ Ναυπάκτου καί Ἁγίου Βλασίου κ. Ἱερόθεος, ὁ Πειραιῶς κ. Σεραφείµ, ὁ Λεµεσοῦ κ. Ἀθανάσιος, καθώς καί ἀπό ἐγκρίτους θεολόγους, ὅπως ὁ κ. ∆ηµήτριος Τσελεγγίδης, π. Θεόδωρος Ζήσης, π. Γεώργιος Μεταλληνός καί πολλοί ἄλλοι. Οἱ κριτικές ὅλων γιά τά Κείµενα αὐτά, εἶναι πολύ ἀρνητικές καί ὁδηγοῦν στό συµπέρασµα ὅτι ἡ Σύνοδος αὐτή θά εἶναι µᾶλλον λῃστρική καί ὄχι Ὀρθόδοξη.

π.Θεόδωρος Ζήσης, Β΄ Κυριακή των Νηστειών - Αγ. Γρηγορίου Παλαμά [mp3 - 2016].

Δεν τολμά να μεταβή εις τον Άθωνα ο Πατριάρχης Κων/πόλεως;

Αγιορειτική Μονή ετοιμάζεται να διακόψη το μνημόσυνον του Πατριάρχου και να μνημονεύση τον κανονικόν ιστορικώς Επίσκοπον του Αγ. Όρους, τον Σεβ. Ιερισσού; Ως κατέστη γνωστόν από το vimaorthodoxias.gr της 28ης Μαρτίου 2016:

«Σε δεκάδες κελλιά και Σκήτες κυρίως στην ευρύτερη περιοχή των Ιερών Μονών Μεγίστης Λαύρας και Αγίου Παύλου ο Οικουμενικός Πατριάρχης κ. Βαρθολομαίος δεν μνημονεύεται από τους πατέρες εδώ και αρκετό χρονικό διάστημα. Βοά το Άγιον Όρος, αλλά για ευνόητους λόγους διατηρείται σιωπή μήπως και μεταπειστούν οι μοναχοί που αρνούνται κατηγορηματικά το μνημόσυνο στον κ. Βαρθολομαίο, τονίζει Ιεράρχης που επισκέπτεται τον Άθωνα.

ΣΧΟΛΙΑ ΕΠΙ ΤΗΣ ΠΑΝΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΠΡΟΣΥΝΟΔΟΥ

«Μη μέταιρε όρια, α έθεντο οι Πατέρες σου». Σοφία Σολομώντος. 

Η Ι. Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος απεδέχθη την σύγκλησιν Πανορθοδόξου Προσυνόδου. Ομολογούμεν, ότι το γεγονός είναι εν εκ των σημαντικωτέρων, δια την Ορθοδοξίαν καθόλου, κατά τους τελευταίους τέσσαρας αιώνας, και το μέγιστον, εξ όσων γνωρίζομεν εν τω κλίματι της Ελληνικής Εκκλησίας, από της απελευθερώσεως του Έθνους. Διο και χαίρομεν σφοδρώς.                                                                                                                                                                                  

Είχομεν γνωρίσει την Εκκλησίαν μας κατά κρημνών φερομένην, υπό της Προτεσταντικής αντιβασιλείας του Όθωνος, και ωδυνήθημεν. Την είδομεν ριπιζομένην υπό του αντορθοδόξου πνεύματος του Θεοκλήτου Φαρμακίδου, και επενθήσαμεν. Την εθεωρήσαμεν δεινώς υπό της Σιμωνίας κατακλυζομένην, και εκλαύσαμεν. Ήδη την βλέπομεν δεσμίαν τυραννικώς επί το άρμα της Πολιτείας, ης οι άρχοντες αποδεικνύονται μασόνοι, και πάσχομεν. Και το τραγικώτερον, ότι σήμερον την ζώμεν εσωτερικώς εσχισμένην, και σπαράσσεται η καρδία μας. 

Χαιρετισμοί - Ακάθιστος Ύμνος - Λυκούργος Αγγελόπουλος

Part 3: On the Great and Holy Council - Fr Theodoros Zisis

O Συναξαριστής της ημέρας.

Παρασκευή, 1 Απριλίου 2016

Γ Χαιρετισμοί. Μαρίας οσίας της Αιγυπτίας, Γεροντίου και Βασιλίδου μαρτύρων, Γεωργίου νεομάρτ. (1801).

Τὸν Βίο τῆς Ὁσίας Μαρίας τῆς Αἰγυπτίας συνέγραψε ὁ Ἅγιος Σωφρόνιος Πατριάρχης Ἱεροσολύμων († 11 Μαρτίου), ὁ ὁποῖος συνέγραψε διάφορα ἀσκητικὰ καὶ ὑμνογραφικὰ κείμενα ποὺ διαποτίζονται ἀπὸ τὸ  πνεῦμα τῆς Ὀρθοδόξου θεολογίας καὶ τῆς ἀσκητικῆς παραδόσεως.

Ἡ Ὁσία Μαρία γεννήθηκε στὴν Αἴγυπτο καὶ ἔζησε κατὰ τοὺς χρόνους τοῦ αὐτοκράτορος Ἰουστινιανοῦ (527 – 565 μ.Χ.). Ἀπὸ τὰ δώδεκα χρόνια της πέρασε στὴν Αἴγυπτο μία ζωὴ ἀσωτίας, ἀφοῦ ἀπὸ τὴν μικρὴ αὐτὴ ἡλικία διέφθειρε τὴν παρθενία της καὶ εἶχε ἀσυγκράτητο καὶ ἀχόρταγο τὸ πάθος τῆς σαρκικῆς μείξεως. Ζώντας αὐτὴν τὴν ζωὴ δὲν εἰσέπραττε χρήματα, ἀλλὰ ἁπλῶς ἱκανοποιοῦσε τὸ πάθος της. Ἡ ἴδια ἐξαγορεύθηκε στὸν Ἀββᾶ Ζωσιμᾶ ὅτι διετέλεσε: «δημόσιον προκείμενη τῆς ἀσωτίας ὑπέκκαυμα, οὐ δόσεώς τινος, μὰ τὴν ἀλήθειαν, ἕνεκεν», κάνοντας δηλαδὴ τὸ ἔργο της δωρεάν, «ἐκτελοῦσα τὸ ἐν ἐμοὶ καταθύμιον». Καὶ ὅπως τοῦ ἀπεκάλυψε, εἶχε ἀκόρεστη ἐπιθυμία καὶ ἀκατάσχετο ἔρωτα νὰ κυλιέται στὸ βόρβορο ποὺ ἦταν ἡ ζωή της καὶ σκεπτόταν ἔτσι ντροπιάζοντας τὴν ἀνθρώπινη φύση.

Ο ΑΣΤΗΡ ΤΗΣ ΕΦΕΣΟΥ

Υπεύθυνος ύλης Μάριος Ι. Πηλαβάκης.

(Διδάκτωρ Βυζαντινής Φιλολογίας

του Πανεπιστημίου του Λονδίνου)

 Τόπος εκδόσεως: Θεσσαλονίκη

ΑΠΟΔΕΧΕΣΘΕ ΤΗΝ ΕΠΙΒΟΛΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΝΟΡΘΟΔΟΞΗ ΣΥΝΟΔΟ ΤΩΝ 14 ΑΥΤΟΚΕΦΑΛΩΝ  ΕΚΚΛΗΣΙΩΝ – ΜΕΛΩΝ ΤΗΣ (ΚΑΙ ΟΧΙ ΤΩΝ 336 ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΝΤΩΝ ΕΠΙΣΚΟΠΩΝ ΠΟΥ, ΕΝΩ ΘΑ ΕΠΡΕΠΕ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΔΟΣΗ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΝΑ ΕΙΝΑΙ, ΕΝ ΤΟΥΤΟΙΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΕΛΗ ΤΗΣ) ΤΟΥ ΙΟΥΝΙΟΥ 2016 ΤΟΥ  ΕΩΣΦΟΡΙΚΟΥ ΣΥΓΚΡΗΤΙΣΤΙΚΟΥ ΔΙΑΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΟΥ ΚΑΙ ΔΙΑΘΡΗΣΚΕΙΑΚΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΥ ΚΑΙ, ΔΙ’ ΑΥΤΟΥ, ΤΗΝ ΑΡΝΗΣΗ ΤΟΥ ΘΕΑΝΘΡΩΠΙΝΟΥ ΠΡΟΣΩΠΟΥ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΚΑΙ ΤΗΝ ΥΠΟΤΑΓΗ ΣΑΣ ΣΤΟ ΣΑΤΑΝΑ ΚΑΙ ΣΤΟ ΑΜΕΣΟ ΟΡΓΑΝΟ ΤΟΥ, ΤΟΝ ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟ, ΜΕΣΩ ΤΗΣ – ΘΕΟΛΟΓΙΚΑ ΑΔΥΝΑΤΗΣ – ΥΠΟΚΡΙΤΙΚΑ ΑΓΑΠΟΛΟΓΙΚΗΣ ΣΥΝΥΠΑΡΞΗΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΤΩΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΩΝ ΣΥΝΟΔΩΝ ΚΑΙ ΤΟΥ ΒΕΛΙΑΡ – ΕΩΣΦΟΡΟΥ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΥ ΠΟΥ ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟ ΠΡΟΣΥΝΟΔΙΚΟ ΚΕΙΜΕΝΟ «ΣΧΕΣΕΙΣ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΜΕ ΤΟΝ ΛΟΙΠΟΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΟΝ ΚΟΣΜΟΝ» ΠΟΥ ΥΙΟΘΕΤΗΘΗΚΕ ΗΔΗ ΑΠΟ ΤΗ ΣΥΝΑΞΗ ΤΩΝ ΠΡΟΚΑΘΗΜΕΝΩΝ ;

«Και αποκριθείς ο Ιησούς είπεν αυτοίς: Βλέπετε μη τις υμάς πλανήση… Ο δε υπομείνας εις τέλος, ούτος σωθήσεται…»  (Ματθ. ΚΔ΄. 4, 13, 24-27).

Ως γνωστόν, ο Διαχριστιανικός και ο Διαθρησκειακός Οικουμενισμός, αποτελεί διαχρονική θρησκευτική διδασκαλία του Σατανισμού και της Θεοσοφίας, που είναι παρακλάδι του. Δηλ. δεν αποτελεί νέο προϊόν της εποχής μας, αλλά αποτελεί διαχρονικό προϊόν του Σατανισμού, του Γνωστικισμού και της Μαγείας, δηλ. του Αποκρυφισμού, με γνωστότερο εκπρόσωπο τον Σίμωνα τον Μάγο. Μάλιστα ο γνωστικός Μάνης είχε χρησιμοποιήσει τον συγκρητιστικό διαθρησκειακό οικουμενισμό στην ανάμειξη του Ιουδαϊσμού, του Χριστιανισμού και του Βουδισμού (βλέπετε Παν. Χρήστου, Ο Γνωστικισμός, Σίμων ο Μάγος, και Μανιχαϊσμός, σε: Ελληνική Πατρολογία, τομ. Β΄, σελ. 105-115, 136-137 και 188-194). Ο Διαχριστιανικός Οικουμενισμός είναι η κίνηση που έχει σκοπό την ένωση της Μίας Αγίας Καθολικής και Αποστολικής Εκκλησίας, δηλαδή της Ορθοδόξου Εκκλησίας, με τον Αιρετικό Παπισμό και τον Αιρετικό Προτεσταντισμό σε ενιαίο θρησκευτικό οργανισμό, τη Χριστιανική Θρησκεία, με αρχηγό του τον Αιρεσιάρχη Πάπα.

Καθηγούμενος Αρχιμ. Κύριλλος Μελισσοχωρίου : το «κοινόν Ποτήριον» γίνεται σταδιακά και μεμονωμένα προς το παρόν

...Κυριολεκτικά ισοπεδώθηκαν όλα όσα επί χίλια και πλέον έτη εχώριζαν και χωρίζουν – και θα χωρίζουν – τους αιρετικούς Παπικούς από τους Ορθοδόξους. Μόνο προσχηματικά και τυπικά δεν υπήρξε και το «κοινόν Ποτήριον» ακόμη. Αυτό γίνεται σταδιακά και μεμονωμένα προς το παρόν. Αλλ’ όμως ήδη από το 1965, μετά την αντικανονική και μονομερή «άρση των αναθεμάτων», το όνομα του αιρεσιάρχου Πάπα έχει αναγραφή στα Δίπτυχα του Πατριαρχείου και μνημονεύεται «σιωπηρώς» ως ομόπιστος Πατριάρχης Ρώμης και μάλιστα ως πρώτος τη τάξει!

Αγιος Ιωάννης ο Σιναίτης : Μερικές φορές, καθώς ἀντλούσαμε νερό ἀπό τίς πηγές, ἀντλήσαμε μαζί μέ αὐτό, χωρίς νά τό καταλάβωμε, καί ἕναν βάτραχο.

Παρόμοια πολλές φορές, καθώς καλλιεργοῦμε τίς ἀρετές, ὑπηρετοῦμε καί τίς κακίες πού χωρίς νά φαίνωνται εἶναι συμπεπλεγμένες μαζί τους. Ἐπί παραδείγματι: Μέ τήν φιλοξενία συμπλέκεται ἡ γαστριμαργία, μέ τήν ἀγάπη ἡ πορνεία, μέ τήν διάκρισι ἡ δεινότης, μέ τήν φρόνησι ἡ πονηρία, μέ τήν πραότητα ἡ ὑπουλότης καί ἡ νωθρότης καί ἡ ὀκνηρία καί ἡ ἀντιλογία καί ἡ ἰδιορρυθμία καί ἡ ἀνυπακοή. Μέ τήν σιωπή ἡ διδασκαλική ὑπεροψία, μέ τήν χαρά ἡ οἴησις, μέ τήν ἐλπίδα ἡ ὀκνηρία, μέ τήν ἀγάπη πάλι ἡ κατάκρισις, μέ τήν ἡσυχία ἡ ἀκηδία καί ἡ ὀκνηρία, μέ τήν ἁγνότητα ἡ πικρή συμπεριφορά, μέ τήν ταπεινοφροσύνη ἡ παρρησία. Σέ ὅλα δέ αὐτά ἀκολουθεῖ ὡσάν κοινό κολλύριο ἤ μᾶλλον δηλητήριο, ἡ κενοδοξία.

Σύντομη Ιστορική Αναφορά στον Απελευθερωτικό Αγώνα της Ε.Ο.Κ.Α στην Κύπρο (1955-1959)

Εισαγωγή
Η Κύπρος, από το 1191 μ.Χ., όταν κατακτήθηκε από το βασιλιά της Αγγλίας Ριχάρδο το Λεοντόκαρδο, που πήρε μέρος στην Γ΄ σταυροφορία για απελευθέρωση των Αγίων Τόπων, πέρασε συνεχή δουλεία οκτώ σχεδόν αιώνων (1191-1960 μ.Χ.). Οι Ναΐτες (1191-1192), οι Λουζινιανοί (1192-1489), οι Ενετοί (1489-1571), οι Τούρκοι (1571-1878) και οι Άγγλοι (1878-1960) ήταν οι κυρίαρχοι του νησιού, που καταδυνάστευαν το λαό της και εκμεταλλεύονταν τον πλούτο της.
Παρά τις δύσκολες συνθήκες, κάτω από τις οποίες βρέθηκε ο Κυπριακός λαός, διατήρησε ακλόνητη την πίστη του στην ελληνική καταγωγή του και αντιστάθηκε με πολλούς τρόπους στην αλλοίωση του ελληνικού τρόπου της ζωής του. Ο πόθος της ελευθερίας δεν έσβησε ποτέ από την ψυχή του Κυπριακού λαού. Μα η δύναμη των κατακτητών δεν επέτρεπε την πραγματοποίησή του.
Για 77 χρόνια, από το 1878 μέχρι το 1955, οι Κύπριοι διεκδικούσαν με ειρηνικό τρόπο από τους Άγγλους την ελευθερία τους και την ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα, αλλά χωρίς αποτέλεσμα. Η μια διάψευση της ελπίδας τους ακολουθούσε την άλλη. Γι΄ αυτό το 1955 ξεκίνησαν ένοπλο Αγώνα, για να κερδίσουν αυτό που δικαιωματικά τους ανήκε.
Η περίοδος της Αγγλοκρατίας
Η περίοδος της Αγγλοκρατίας στην Κύπρο είχε διάρκεια 82 ετών (1878 – 1960). Σ’ όλα αυτά τα χρόνια οι Έλληνες της Κύπρου, που αποτελούσαν το 82% του πληθυσμού, εξέφραζαν συνεχώς τα εθνικά τους αισθήματα και διαδήλωναν τον αναλλοίωτο πόθο τους για ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα, γιατί ένιωθαν ότι η Κύπρος αποτελούσε αναπόσπαστο τμήμα της.

Μητρ. Καλαβρύτων κ. Αμβρόσιος : Σε λίγο η Ελλάδα μας θα έχει μετατραπή σε μια Μουσουλμανική Χώρα! Ξυπνείστε, λοιπόν, από τον λήθαργο, που σας έχει κατακυριεύσει!

ΑΠΕΘΝΙΚΟΠΟΙΕΙΤΑΙ Η ΕΛΛΑΣ

ΟΛΟΙ ΕΒΑΛΑΝ ΣΤΟΧΟ ΝΑ ΕΞΑΦΑΝΙΣΟΥΝ 

ΤΗΝ ΔΥΣΤΥΧΗ ΕΛΛΑΔΑ ΜΑΣ!

____________Κάποιο βάσκανο μάτι μας κοίταξε και μας ....βάσκανε! Τι περίεργα πράγματα συμβαίνουν στον τόπο μας! Ο αναπληρωτής Υπουργός των Εξωτερικών, αντί να επαγρυπνή, ώστε να διαφυλαχθή αμόλυντος η φυλή μας, τοποθετεί τις ελπίδες του στην αιμομιξία μεταξύ Ορθοδόξων Χριστιανών καί Μουσουλμάνων, Ελλήνων καί Αράβων, ούτως ώστε να λυθή το δημογραφικό πρόβλημα της Ελλάδος! Μεγαλύτερη βλακεία από επίσημα κυβερνητικά χείλη, καί μάλιστα Υπουργού επί τών Εξωτερικών, ΔΕΝ ΗΤΟ ΔΥΝΑΤΟΝ ΝΑ ΛΕΧΘΗ! Η έγκριτος και σοβαρή εφημερίδα των Αθηνων ΕΣΤΙΑ χαρακτηρίζει ώς «απαράδεκτες» τις δηλώσεις του αναπληρωτού Υπουργού των Εξωτερικών κ. Ξυδάκη!
__________Σάν αντιστάθμισμα στο παραπάνω ατόπημα εμείς σήμερα θα σας παραθέσουμε ένα δυναμικό άρθρο, που μας απέστειλε από τις ΗΠΑ μία Κυρία, γνήσια Ελληνίδα, η οποία αγωνιά για το κατάντημα του τόπου, η κα Μ. Σ., μέ τίτλο: 

«Όλοι και όλα για την σωτηρία της πατρίδας»,

γραμμένο μέ πόνο από τον κ. Δημήτριον Νατσιόν, Εκπαιδευτικόν στο Κιλκίς. Παρακαλω, να το μελετήσετε προσεκτικά καί να βγάλετε τα συμπεράσματά σας.

___________Στο τέλος σας παραθέτουμε και μια προσωπική εμψυχωτική προς ημάς επιστολή ενός Σεβ. Μητροπολίτου της Εκκλησίας μας, λίαν δε αγαπητού μας εν Χριστώ Αδελφού, που είναι αφιερωμένη στο αγωνιστικό φρόνημα του Έλληνος και του  Χριστιανού, το περιεχόμενο της οποίας πολύ μας συνεκίνησε.    

 __________Αγαπητοί μου Αδελφοί και Πατέρες, Φίλοι και Συμπατριώτες,

             Κάποιοι από το Εξωτερικό έβαλαν στόχο να διαγράψουν την Ελλάδα από τον Χάρτη της Υδρογείου! Και κάποιοι απο το Εσωτερικό, σαν 5η Φάλλαγα, έβαλαν στόχο να υπηρετήσουν τα άνομα σχέδια των εχθρών της Πατρίδος μας και της Πίστεώς μας!  Από τη μια ο ρατσιστικός Νόμος, από τήν άλλη ο Νόμος περί νομιμοποιήσεως της συμβιώσεως των Ομοφυλοφίλκων, από την άλλη η παράλογη φορολογία των Πολυτέκνων, γενικώτερα δε των Ελλήνων, από τήν άλλη η ανεργία, συνεπεία της οποίας οι νέοι στην ηλικία αναγκάζονται και μεταναστεύουν στο Εξωτερικό, από την άλλη οι βλακείες του αναπληρωτού Υπουργού των Εξωτερικών περί του Δημογραφικού καί, τέλος, τα αλληλοκαρφώματα των Πολιτικών Αρχηγών στη Βουλή χθες το βράδυ (Τρίτη 29 Μαρτίου) δείχνουν ότι η Ελλάδα μας χάνει την εθνική της ταυτότητα! Σε λίγο θα έχει μετατραπή σε μια Μουσουλμανική Χώρα! Ξυπνείστε, λοιπόν, από τον λήθαργο, που σας έχει κατακυριεύσει!

Αίγιον, 31 Μαρτίου 2016

+ Ο ΚΑΛΑΒΡΥΤΩΝ ΚΑΙ ΑΙΓΙΑΛΕΙΑΣ ΑΜΒΡΟΣΙΟΣ 

http://mkka.blogspot.ca/

Κυρία, μάλλον εγώ είμαι αυτός, αλλά το όνομά μου δεν διαβάζεται έτσι. Πως καταντήσαμε Λοχία...

Η σημαία της Βορείου Ηπείρου και το διπλό πρότυπο των αλβανικών μέσων ενημέρωσης

Χρειάστηκε να αναρτηθεί η σημαία της Αυτόνομης Βορείου Ηπείρου στο γήπεδο Καραϊσκάκη, για να πέσουν οι μάσκες του θύματος που φορούσαν τόσο η Αλβανική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία, όσο και τα αλβανικά μέσα ενημέρωσης, μετά την αμφιλεγόμενη αναμέτρηση της Αλβανίας με την Σερβία τον Σεπτέμβρη του 2014 στο Βελιγράδι, όπου πάνω από τον αγωνιστικό χώρο, πέταξε το λάβαρο με το χάρτη της Μεγάλης Αλβανίας, το οποίο περιλαμβάνει εδάφη απ όλες τις βαλκανικές χώρες με αποτέλεσμα να διακοπεί ο αγώνας.