Παναγία η Φανερωμένη

Στη Σαλαμίνα, απέναντι από τη μεγαρική ακτή « Μεγάλο Πεύκο», βρίσκεται η μονή της Φανερωμένης, που ιδρύθηκε στα ερείπια παλαιού μοναστηριού τον 17ο αι. από τον όσιο Λαυρέντιο. 
Όταν ο όσιος ήταν ακόμη κοσμικός με το όνομα Λάμπρος Κανέλλος, είδε μια νύχτα τη Θεοτόκο και την άκουσε να του λέει:
 
- Στο νησί της Σαλαμίνας, στο βόρειο μέρος, βρίσκεται ένας ερειπωμένος ναός μου. Πήγαινε λοιπόν να τον ανοικοδομήσεις.
 
Ο Λάμπρος δεν πίστεψε στο όραμα. Για αυτό η Παναγία εμφανίζεται αυστηρή για δεύτερη και τρίτη φορά, και τον προστάζει να υπακούσει. Έτσι ο Λάμπρος ξεκίνησε για την παραλία, σκοπεύοντας να περάσει με κάποιο πλοιάριο στο νησί. Συνάντησε όμως θαλασσοταραχή και δεν βρήκε κανένα πλεούμενο.
 
Ενώ καθόταν συλλογισμένος, ακούει από ψηλά τη φωνή της Θεοτόκου να του λέει:
 
- Ρίξε την κάπα σου στη θάλασσα, κάθησε πάνω, κι εκείνη θα σε μεταφέρει χωρίς κίνδυνο στο νησί.
 
Έτσι κι έγινε. Ο Λάμπρος χωρίς δισταγμό ανέβηκε στην κάπα, διέσχισε τα κύματα κι έφθασε σώος στην απέναντι ακτή.
 

Εκεί στη Σαλαμίνα, στο σημείο που του υπέδειξε η Θεοτόκος, βρήκε τα ερείπια του ναού της καθώς και μιας παλαιάς μονής. Μέσα στην εκκλησία υπήρχε μια θεομητορική εικόνα, από την οποία ονομάστηκε αργότερα η μονή « Φανερωμένη η Νεοφανείσα ».
 
Ο Λάμπρος ανοικοδόμησε τον ναό και τα κελλιά, έμεινε εκεί, εκάρη μοναχός, και με την αγία του βιοτή δεν άργησε να γίνει πόλος έλξεως για κοσμικούς και μοναχούς.
 
Η παλαιά μονή διέθετε μεγάλη κτηματική περιουσία, η οποία όμως είχε καταπατηθεί από τους περιοίκους. Ο όσιος αγωνίζεται και τη διεκδικεί. Η ίδια η Παναγία του εμφανίζεται σε όραμα και του υποδεικνύει τα όρια των καταπατημένων κτημάτων.
 
Σε λίγο διάστημα κατορθώνει, ώστε να αποδοθούν όλα τα κτήματα στη μονή. Απομένει ένας μεγάλος ελαιώνας στη Γλυφάδα, το οποίο κατακρατεί κάποιος πανίσχυρος και φανατικός οθωμανός. Ο όσιος πηγαίνει να τον συναντήσει αυτοπροσώπως εκ μέρους του πατριάρχου, αλλά ο οθωμανός είναι ανένδοτος.
 
Τότε επεμβαίνει η θεία δίκη. Η γυναίκα του Τούρκου αρρωσταίνει βαριά. Ούτε γιατροί ούτε φάρμακα μπορούν να τη θεραπεύσουν. Η ίδια ζητά με πίστη τον όσιο Λαυρέντιο για να τη θεραπεύσει, αλλά ο Τούρκος αρνείται εξαγριωμένος. Η κατάστασή της διαρκώς χειροτερεύει και την οδηγεί ολοταχώς στον θάνατο.
 
Τότε μόνο ο σκληρός αγαρηνός καλεί τον όσιο. Κι εκείνος, αφού προσευχήθηκε, σταύρωσε, σταύρωσε την άρρωστη στο κεφάλι και τη θεράπευσε.
 

Το θαύμα συγκλόνισε τον φανατικό μωαμεθανό, ο οποίος ευχαρίστησε «εκ βαθέων » τον άγιο. Κι όχι μόνο επέστρεψε με επίσημα έγγραφα τον ελαιώνα, αλλά πρόσφερε κι ένα σεβαστό χρηματικό ποσό στη μονή.

Πάσα πνοή, στιχολογία, προσόμοιον Αγ. Ιωάν. Κουκουζέλη


O Συναξαριστής της ημέρας.

Παρασκευή, 10 Οκτωβρίου 2014

Ευλαμπίου, Ευλαμπίας μαρτύρων.

Ἔζησαν στὰ χρόνια του αὐτοκράτορα Μαξιμιανοῦ (296 μ.Χ.). Ὁ διωγμὸς κατὰ τῶν χριστιανῶν ἦταν σκληρὸς καὶ ἀνελέητος. Γι’ αὐτό, ὁ Εὐλάμπιος καὶ ἡ ἀδελφή του Εὐλαμπία κρύβονταν μαζὶ μὲ ἄλλους χριστιανοὺς στὸ βουνό. Ἐκεῖ, ζοῦσαν καλλιεργώντας τὴν προσευχὴ καὶ τὴ μελέτη τῶν Ἱερῶν Γραφῶν.
Κάποια μέρα, ὁ Εὐλάμπιος πῆγε στὴ Νικομήδεια νὰ προμηθευθεῖ τροφές. Ἀλλὰ οἱ εἰδωλολάτρες τὸν ἀναγνώρισαν καὶ ἀμέσως τὸν συνέλαβαν. Βέβαια, στὴν ἐρώτηση τοῦ βασιλιὰ ἂν πιστεύει στὸ Χριστό, ὁμολόγησε φανερὰ ὅτι εἶναι χριστιανός, ὁπότε τὸν ἔβαλαν μέσα σὲ εἰδωλολατρικὸ ναὸ γιὰ νὰ θυσιάσει μὲ τὴ βία. Ὁ Εὐλάμπιος, ὅμως, διὰ τῆς προσευχῆς συνέτριψε τὸ εἴδωλο τοῦ θεοῦ Ἄρη. Καὶ ἐνῷ ἄρχισαν νὰ τὸν μαστιγώνουν μὲ τὸν πιὸ ἀπάνθρωπο τρόπο, ὅρμησε ἡ ἀδελφή του Εὐλαμπία, καὶ ἀφοῦ τὸν ἀγκάλιασε, παρακάλεσε τὸ Θεὸ νὰ τὴν ἀξιώσει νὰ συμμαρτυρήσει μὲ τὸν ἀδελφό της. Τότε ἔβαλαν καὶ τοὺς δυὸ σὲ ἕνα καζάνι μὲ βραστὸ νερό. Ἀλλὰ διὰ θαύματος αὐτοὶ δροσίζονταν, καὶ ἔτσι βγῆκαν σῶοι καὶ ἀβλαβεῖς.
Αὐτὸ ἔκανε νὰ πιστέψουν στὸ Χριστὸ 200 εἰδωλολάτρες, οἱ ὁποῖοι μαζὶ μὲ τὸν Εὐλάμπιο καὶ τὴν Εὐλαμπία ἀποκεφαλίστηκαν ὑπὲρ τῆς ἀλήθειας τοῦ Κυρίου.
Καὶ ὅπως λέει ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ, «Δόξα καὶ τιμὴ καὶ εἰρήνη παντὶ τῷ ἐργαζομένῃ τὸ ἀγαθόν». Δηλαδή, δόξα καὶ τιμὴ καὶ εἰρήνη θὰ ἀποδοθεῖ στὸν καθένα ποὺ ἐργάζεται τὸ ἀγαθὸ καὶ πεθαίνει γι’ αὐτό.

π. Θεόδωρος Zήσης : Ἐκεῖνο ποὺ δὲν μπόρεσε μὲ τὴ δολιότητα νὰ πετύχει ὁ Πάπας, δηλαδὴ νὰ ὑποτάξει τὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία, τὸ πετυχαίνει τώρα μὲ τοὺς «ὀρθοδόξους» οἰκουμενιστές...

«Ὁ οἰκουμενισμὸς προκαλεῖ μεγάλη βλάβη στὴν ἑνότητα τῆς Ὀρθοδοξίας. Ἐκεῖνο ποὺ δὲν μπόρεσε μὲ τὴ δολιότητα νὰ πετύχει  Πάπας, δηλαδὴ νὰ ὑποτάξει τὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία, τὸ πετυχαίνει τώρα μὲ τοὺς «ὀρθοδόξους» οἰκουμενιστές...  ἐκ τοῦ φιλοπαπισμοῦ καὶ φιλοπροτεσταντισμοῦ κίνδυνος εἶναι μεγάλος. Πρέπει νὰ προλάβουμε τὴν ἐπερχόμενη προδοσία. Χρειάζονται περισσότεροι ζηλωτές, οἱ ὁποῖοι θὰ μιλοῦν μὲ παρρησία καὶ θὰ ἀφυπνίζουν τοὺς Ἐπισκόπους  ποὺ ἀναπαύονται στοὺς θρόνους τους καὶ νωχελικὰ ἁπλώνουν τὰ χέρια τους νὰ εὐλογήσουν ἀδιακρίτως ὀρθοδόξους, παπικοὺς καὶ προτεστάντες, ἀδιαφορώντας ἂν μὲ τὴν τακτική τους αὐτὴ προδίδουν τὴν Ὀρθοδοξία»

Η εθνική μας ταυτότητα ως αντίδοτο στην κρίση

Kωνσταντίνος Χολέβας

Η συζήτηση για την αναθεώρηση του Συντάγματος θα αρχίσει συντόμως, όπως δεσμεύθηκε δημοσίως ο πρωθυπουργός, και ένα από τα θέματα που έχει θέσει η Νέα Δημοκρατία είναι και η συνταγματική κατοχύρωση της γλώσσας μας και της εθνικής ταυτότητάς μας. Θεωρώ πολύ σημαντική αυτή την πρόταση και μακάρι να υλοποιηθεί. Η εθνική και γλωσσική ταυτότητά μας απειλείται από τις ανιστόρητες δοξασίες ορισμένων γειτόνων, αλλά και από ψευδοπροοδευτικές θεωρίες και ανωφελείς μοντερνισμούς ξενομανών Νεοελλήνων. Είναι δικαίωμα και υποχρέωση ενός λαού να προστατεύει την Ιστορία του, τη γλώσσα του, τη θρησκεία του και τις παραδόσεις του, για να μην καταλήξει άμορφος χυλός κάτω από τον οδοστρωτήρα της παγκοσμιοποιήσεως.

Ποια στοιχεία αποτελούν την εθνική ταυτότητα των Ελλήνων; Συμφώνως προς τον ορισμό του Ηροδότου τον 5ο αιώνα π.Χ., οι ελληνικές πόλεις, παρά τις διαφορές τους, είχαν ως κοινά ενοποιητικά στοιχεία τη συνείδηση κοινής καταγωγής, την κοινή γλώσσα, την κοινή θρησκεία και τα κοινά ήθη και έθιμα. Το όμαιμον, ομόγλωσσον, τα κοινά των θεών ιδρύματα και τα ομότροπα ήθη! Για να έλθουμε στα νεότερα χρόνια, ο Ιωάννης Καποδίστριας έγραφε προς ηγέτες δυτικών χωρών ότι Ελληνες είναι όσοι μιλούν τη γλώσσα των πατέρων τους και ακολουθούν την Ορθόδοξη Ανατολική Εκκλησία.

«Ορθόδοξος Τύπος»: Ο Βαρθολομαίος είναι αστείρευτος πηγή πνευματικής μολύνσεως των Ορθοδόξων.

…Αλλά οι «Ταλιμπάν» του Οικουμενισμού δεν δίδουν σημασίαν εις τοιαύτα ζητήματα. Διότι δεν υπακούουν εις τους Ιερούς Κανόνας, αλλά εις τον Αρχιστράτηγον της Προδοσίας της Πίστεως Οικουμενικόν Πατριάρχην Βαρθολομαίον, ο οποίος υπηρετεί τον Παπισμόν, τον Προτεσταντισμόν εις όλας του τας μορφάς, αλλά όχι την Ορθοδοξίαν. Είναι πηγή πάσης διοικητικής ανωμαλίας εις την Ορθόδοξον Εκκλησίαν και αστείρευτος πηγή πνευματικής μολύνσεως των Ορθοδόξων….ο Αρχιστράτηγος της Προδοσίας της Πίστεως, Οικουμενικός Πατριάρχης, απευθυνόμενος προς τον Πάπαν του είπε ότι αυτός είναι πρώτος εις την Εκκλησίαν της Ανατολής και ο Πάπας εις την Εκκλησίαν της Δύσεως.

Πρωτοπρ. Νικόλαος Μανώλης, Χαιρετίζουμε τέτοιες ιερατικές συνάξεις.

Αυτοκτονούμε!!!

Ιανουάριος 1970---Δεκέμβριος 2013

15.960.000 ελληνόπουλα κατακρεουργήθηκαν από εκτρώσεις!!!
Με το εθνικό έγκλημα της νομιμοποιήσεως των αμβλώσεων και μάλιστα με δαπάνες του κράτους, δια του Ν. 1609 του 1986.
 Με την έντεχνη από το  1980  αλλοίωση της ομοιογένειας των Ελλήνων με περίπου 3.000. 000 μουσουλμάνων λαθρομεταναστών.
 Και τώρα με την  σταδιακή απονομή της ελληνικής ιθαγένειας σε μετανάστες και λαθρομετανάστες, είναι όντως τραγικόν, ευρισκόμεθα προ της  αλλοιώσεως και μειώσεως του ελληνικού πληθυσμού, και οι υπεύθυνοι του έθνους συνεχίζουν να νομιμοποιούν και να πληρώνουν δια 350 χιλιάδες περίπου, εκτρώσεις, ετησίως.


 Αυτοκτονούμε!!!

Σοκαριστικό βίντεο : Γιατί η έκτρωση είναι ουσιαστικά φόνος.

«Ου γαρ βούλομαι κέρκωπας μεν ευδοκιμείν, ηρεμείν δε λέοντας…»

Ο άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος, προς τον πρεσβύτερον Τιμόθεον:


«…Τα μεν ουν ημέτερα πέρας έχει. Υπεχωρήσαμεν τω φθόνω, φιλοσοφούμεν εφ΄ ησυχίας τω Θεώ, καθ΄ ημάς αυτούς συγγινόμεθα ταις ευχαίς, των εν μέσω κλόνων και θορύβων ηλευθερώμεθα. Συ δε ημίν ανδρίζου και κραταιού και υπεραγωνίζου της Τριάδος εις δύναμιν. Και ο πραύς έστω μαχητής, Ο και ημάς εώρας ποιούντας. Ου γαρ βούλομαι κέρκωπας μεν ευδοκιμείν, ηρεμείν δε λέοντας…».

π. Θεόδωρος Ζήσης - Συμπλήρωμα στο κήρυγμα Κυριακής 5/10/2014 - Θαύματα της Οσίας Μεθοδίας της εν Κιμώλω (video - 2014)

Απολυτίκιο Άγ. Νικολάου Αρχιεπισκόπου Μύρων της Λυκίας


Η επίσκεψη της Λυδίας στην κρυφή πατρίδα της

Φαήλος Μ. Κρανιδιώτης

*δικηγόρος

Μια επαγγελματική υποχρέωση με έφερε για τρεις ημέρες στην όμορφη Μυτιλήνη, εκεί όπου ο προ-προπάππους μου από το Κρανίδι κατέληξε στο ορεινό Σκουτάρο έπειτα από τον φόνο ενός Τούρκου στην Κερύνεια. Η πόλη ήταν γεμάτη τουρίστες από απέναντι, λόγω του Μπαϊραμιού. Το μεσημέρι μετά το ακροατήριο έκατσα να φάω στου εξαίρετου Τζίμη του Χοντρού, πάνω στη θάλασσα. Δίπλα μου ήρθε ένα ζευγάρι από τη Σμύρνη με το κοριτσάκι τους. Ο άντρας, ένας ψηλός νεαρός, είναι -λόγω ομοιότητας- ο… χαμένος αδελφός του γενικού γραμματέα του υπουργείου Εσωτερικών, του Αγγελου Συρίγου, η ξανθή σύζυγος, με μια μπλούζα του Παναθηναϊκού (!) και σλάβικα χαρακτηριστικά καλλονών που συναντάς στο Βελιγράδι, θα έπαιζε άνετα σε διαφήμιση εισιτηρίων διαρκείας του βάζελου και το όμορφο κοριτσάκι τους, γύρω στα επτά. Η συζήτηση στα αγγλικά ξεκίνησε με το αστείο ότι πρέπει να βρει γυναίκα Ολυμπιακό, αλλά έγινε πολύ πιο ενδιαφέρουσα κατά τη διάρκεια της ουζοποσίας.

Λοιπόν, ο Κεμάλ, εκτός από οπαδός του Παναθηναϊκού στο μπάσκετ, όπως και η γυναίκα του, είναι μεσίτης στη Σμύρνη, μεγαλωμένος στην άγνωστη σε μένα Τζούντα. Μετά κατάλαβα ότι έτσι λένε οι Τούρκοι τα Μοσχονήσια. Ο ίδιος μου εξηγούσε την ελληνοπρέπεια της εμφάνισής του αποδίδοντάς τη στη «γεωγραφία», ότι δηλαδή ήρθαν οι Τούρκοι από τα βάθη της Ασίας και κατοικώντας στα παράλια της Ιωνίας, στη Λυδία, στην Πόλη, στο Αϊβαλί, στα παλιά μέρη των Ιώνων, των Ελλήνων και των γύρωθεν πρωτοξάδερφών τους, λόγω του κλίματος, του αέρα και του ιωδίου της θάλασσας, στρογγύλεψαν τα μάτια τους, ίσιωσαν τα πόδια τους και τα ζυγωματικά τους.

Mητρ. Καλαβρύτων Αμβρόσιος : Να πάρουμε στα χέρια μας και πάλι το λάβαρο της εξεγέρσεως με σύνθημα: «ουκ αρνησόμεθά Σε φίλη Ορθοδοξία!»



Έπειτα από τα παραπάνω ντρέπομαι που είμαι Μητροπολίτης και ευρίσκομαι «εις τύπον και τόπον Χριστού», κατά την Ορθόδοξον Θεολογίαν. Από τη θέση αυτή, ως ταπεινός και ανάξιος Αδελφός εν Χριστώ, απευθύνω έκκληση προς όλους τους ιερωμένους της Εκκλησίας της Ελλάδος, μικρούς και μεγάλους, επώνυμους και ανώνυμους, γενικώς πρός όλους τους Κληρικούς παντός βαθμού, και τούς Μοναχούς, μάλιστα δέ τους πατέρες του Αγίου Όρους, και τους παρακαλώ να εξέλθουμε από την ραστώνη και να αναλάβουμε τον ιερό ρόλο μας, δηλ. ένα ιερό αγώνα για να προστατεύσουμε την αγία Ορθοδοξία μας, αντιτασσόμενοι με κάθε νόμιμο μέσο και τρόπο σε όλους όσοι την επιβουλεύονται, μικρούς ή μεγάλους, επώνυμους ή ανώνυμους, φανερούς ή κρυφούς, οι οποίοι ευρίσκονται είτε μέσα είτε έξω από την Εκκλησία! Να πάρουμε στα χέρια μας και πάλι το λάβαρο της εξεγέρσεως με σύνθημα: «ουκ αρνησόμεθά Σε φίλη Ορθοδοξία!»

ΕΓΚΛΕΙΣΤΟΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΩΝ κ.κ. ΕΙΡΗΝΑΙΟΣ.....

http://agiooros.org/viewtopic.php?f=85&t=5294&p=31745#p31745

π. Θεόδωρος Ζήσης - Αγία Χαριτήνη και Οσία Μεθοδία.

Psalm 33 I will bless the Lord- Ψαλμός 33 Ευλογήσω Τον Κύριον



O Συναξαριστής της ημέρας.

Πέμπτη, 9 Οκτωβρίου 2014

Ιακώβου του Αλφαίου, Αβραάμ και Λώτ.

Ἦταν ἕνας ἀπὸ τοὺς δώδεκα μαθητὲς τοῦ Κυρίου, ἀδελφός τοῦ Ματθαίου τοῦ Εὐαγγελιστοῦ καὶ γιὸς τοῦ Ἀλφαίου.
Ὁ Ἰάκωβος, ἀφοῦ ἀγωνίστηκε γιὰ τὴν ἀλήθεια τοῦ Χριστοῦ στὴν Ἱερουσαλήμ, ἔπειτα πῆγε καὶ σὲ  ἄλλες χῶρες γιὰ νὰ κηρύξει τὸ Εὐαγγέλιο. Ἐκεῖ, κατέστρεφε τοὺς βωμοὺς τῶν εἰδώλων καὶ μὲ τὴν χάρη τοῦ Θεοῦ γιάτρευε ἀρρώστιες καὶ ἐξεδίωκε τὰ ἀκάθαρτα πνεύματα. Γι' αὐτὸ καὶ οἱ εἰδωλολάτρες τὸν ὀνόμαζαν θεῖο σπέρμα.
Ὁ ἱδρῶτας, οἱ μόχθοι καὶ οἱ κίνδυνοι ποὺ ὑπέστη γιὰ τὴ διάδοση τοῦ Εὐαγγελίου, ἦταν πολλοί. Ὁ θάνατος πολλὲς φορὲς τὸν πλησίασε, ἀλλὰ στὴν σκέψη τοῦ Ἰακώβου κυριαρχοῦσαν ἐνθαρρυντικὰ τὰ λόγια τοῦ Κυρίου, «ὅστις θέλει ὀπίσω μου ἀκολουθείν, ἀπαρνησάσθω ἐαυτὸν καὶ ἀράτω τὸν σταυρὸν αὐτοῦ, καὶ ἀκολουθείτω μοι». Ἐκεῖνος ποὺ θέλει νὰ μὲ ἀκολουθεῖ σὰν γνήσιος μαθητής μου, λέει ὁ Κύριος, ἂς ἀπαρνηθεῖ τὸ διεφθαρμένο ἀπὸ τὴν ἁμαρτία ἑαυτό του, καὶ ἂς πάρει τὴν ἀπόφαση νὰ ὑποστεῖ γιὰ μένα ὄχι μόνο θλίψη καὶ δοκιμασία, ἀλλὰ ἀκόμα καὶ θάνατο σταυρικό. Καὶ τότε ἂς μὲ ἀκολουθεῖ, μιμούμενος τὸ παράδειγμά μου.
Ἔτσι καὶ ὁ Ἰάκωβος, μιμούμενος τὸ Διδάσκαλό του, ὑπέστη σταυρικὸ θάνατο.

Ο Πανσεξουαλισμός αφηνίασε.

Πολλά θηρία λυσσομανούν, δια να κατασπαράξουν τους Ορθοδόξους Έλληνας. Να εξαφανίσουν τον Ορθόδοξον Ελληνισμόν. Το πιο επικίνδυνον από αυτά, ο Πανσεξουαλισμός. Αποκτηνώνει τον άνθρωπον. Δολοφονεί την ψυχήν και θεοποιεί την σάρκα. Καταβιβάζει το κέντρον της σκέψεως του ανθρώπου από τον Θεοδρόμον νουν εις το υπογάστριον. Ανέκαθεν βεβαίως υπήρχεν ο «νόμος της σαρκός», που αντεστρατεύετο εις τον «νόμον της διανοίας». Σήμερα, όμως, προσέλαβε τας διαστάσεις συστηματικής κινήσεως. Σήμερα διαθέτει άφθονα και πλούσια μέσα: α) Τον ημερήσιον και περιοδικόν Τύπον. Αι φωτογραφίαι, που δημοσιεύονται, τροφοδοτούν τας κατωτέρας ορμάς· αφυπνίζουν την γενετήσιον βουλιμίαν· κατασπιλώνουν τον παρθενικόν θάλαμον της ψυχής με εικόνας και παραστάσεις αισχρότητος. β) Τας διαφημίσεις. Αι παραστάσεις ημιγύμνων γυναικών, με πορνικήν διάθεσιν, καταστρέφουν την εντροπήν, χαλαρώνουν την ηθικήν αυστηρότητα και αιχμαλωτίζουν με τα δεσμά του φιληδόνου θεάματος την διάνοιαν. γ) Τον κινηματογράφον. Αποκορύφωσις του εγκλήματος. Σκηναί βρωμεραί, υπενθυμίζουσαι Σόδομα και Γόμορρα. Τίτλοι και υπότιτλοι, διαφλέγοντες, με την φωτιά της εφαμάρτου ηδονής, την φαντασίαν. Προβολή έργων γενετησίου διαστροφής και ολογύμνων οργίων ναρκώνουν, μέχρις απονεκρώσεως την ηθικήν συνείδησιν και μεταμορφώνουν τους θεατάς εις «αγέλην χοίρων πολλών βοσκομένην». δ) Την τηλεόρασιν. Δεν υστερεί εις καταστρεπτικήν επίδρασιν από τον Κινηματογράφον. ε) Τα ραδιοφωνικά προγράμματα. Το ελαφρό τραγούδι, που από απόψεως μουσικής τέχνης, αποτελεί εξάμβλωμα, επιδρά επί των δυστυχών ακροατών, όπως η μαριχουάνα και, τουλάχιστον, τους αποβλακώνει. στ) Τα ναϊτ κλάμπς και τα καμπαρέ. Αποτελούν πλέον τους «φυσιολογικούς» χώρους εκτονώσεως της διαφθοράς της ψυχής. Τα ημίφωτα αι αναθυμιάσεις των σιγαρέττων και των ναρκωτικών, αι χειρονομίαι, η βορβορώδης φρασεολογία και τα οινοπνευματώδη ποτά καταστρέφουν και τα πλέον πενιχρά «λείψανα» της δολοφονημένης ψυχής. Ο πανσεξουαλισμός ευρίσκεται εις επικίνδυνον έξαρσιν. Εις αποκορύφωσιν! Αυτό το παρετήρησαν και κοσμικαί εφημερίδες. Και … ανησυχούν, όσοι βεβαίως ημπορούν να ανησυχήσουν συνωμόται! Και τα αποτελέσματα αυτού του πανσεξουαλισμού; Τραγικά. Καταστρεπτικά. Υποβιβάζουν την γυναίκα εις εταίραν, προωρισμένην να τροφοδοτή, με τα σαρκικά καρυκεύματά της, την ασέλγειαν και την γενετήσιον λαιμαργίαν του ανδρός. (Τι έχουν να είπουν αι αφελείς φεμινίστριαι δι΄ αυτό το κατάντημα της γυναικός;). Καταστρέφουν το αρρενωπόν φρόνημα του ανδρός και τον μεταβάλλουν εις αηδή «ντιντή». Τορπιλλίζουν τον οικογενειακόν βίον. Προετοιμάζουν μίαν γενεάν Ελλήνων, που θα έχουν αποβλακωθή θα πάσχουν από αθεράπευτα αφροδίσια νοσήματα· θα έχουν υποστή μαλάκυνσιν εγκεφάλου. Θα έχουν αποκτηνωθή! Θα έχουν χάσει το νόημα του ανθρωπίνου προορισμού. Μια τέτοια γενεά πώς να στοχασθή; Πώς να αγωνισθή δι΄ ιδανικά, αφού δεν θα έχη ιδανικά; Πώς να περιφρουρήση την Πατρίδα, αφού δεν θα αισθάνεται την ομορφιά της Πατρίδος; Και τότε δεν θα χρειασθή πόλεμος των Τούρκων και των Εβραίων, δια να κατακτήσουν την Ελλάδα, αφού ο Πανσεξουαλισμός θα την έχη εξαφανίσει από τον χάρτην της Ευρώπης! Τι πρέπει λοιπόν να γίνη; Μα … θέλει ερώτημα; Η Ελλάς, η χώρα των Μαρτύρων και των Ηρώων της Ορθοδοξίας, δεν είναι Στοκχόλμη, Αμβούργον, Πλας Πιγκάλ. Οι Ορθόδοξοι Έλληνες, όσοι αισθάνονται το «αίμα να βράζη» μέσα των δεν πρέπει να αδιαφορήσουν. Η αδιαφορία ευνοεί την διαφθοράν. Χρειάζεται αντίστασις, έστω και αν αυτό σημαίνει αγών, θυσία, πάλη!

Aνάγκη Ομολογίας

Πάντοτε μεν, μάλιστα δε σήμερον είναι αναγκαία η ομολογία της Ορθοδόξου Πίστεως και η μαρτυρία της αποκεκαλυμμένης αληθείας υπό παντός πιστού, χάριν της σωτηρίας εαυτού και του πλησίον. Ούτε μόνη η πίστις, ούτε μόνη η αγάπη, ουδέ πίστις και αγάπη ομού συνιστούν τον πιστόν, εάν δεν υπάρχη και η ομολογία. Τότε ο Χριστιανός είναι ωλοκληρωμένος και ευάρεστος ενώπιον του Κυρίου, όταν εν αυτώ, ως λέγει ο άγιος Γρηγόριος Νύσσης, «και η πίστις της ομολογίας προλάμπη και η αγάπη τη πίστει συμπλέκηται» (PG, 44, 928). Η ανακήρυξις της αληθείας και η ομολογία της ευσεβείας, τονίζει ο Συμεών Θεσσαλονίκης είναι αναγκαία, και ο θεμέλιος παντός πιστού (PG, 155,  36). Δεν πρέπει να σιωπώμεν το φρόνημα της αληθείας, γράφει ο Μ. Αθανάσιος, αλλά να το διαγγέλωμεν μεγαληγόρως (ΒΕΠΕΣ, 30, 205). Ο Μ. Βασίλειος εφιστά την προσοχήν, μήπως «ένοχοι του αίματος των υπό της αμαρτίας τεθανατωμένων δια της σιωπής ευρεθώμεν» (PG, 31, 1512). O δε άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς κατατάσσει την απουσίαν της ομολογίας εις «τρίτον αθεϊας είδος». Δια τούτο πάντες οι μέχρι σήμερον Ορθόδοξοι πιστοί ωμολόγησαν την αλήθειαν, πολλοί δε εξ αυτών και μέχρι μαρτυρικού θανάτου, συμμορφούμενοι προς το τέλειον υπόδειγμα του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, «του μαρτυρήσαντος επί Ποντίου Πιλάτου την καλήν ομολογίαν» (1Τιμ. στ: 13). Ο απόστολος Πέτρος μακαρίζεται υπό του Κυρίου δια την ομολογίαν (Ματθ. ιστ: 17). Ο απόστολος Παύλος «τον στέφανον ελπίζει λαβείν της ζωής, τηρήσας και κηρύξας την πίστιν», γράφει ο Συμεών Θεσσαλονίκης (PG, 155,  36). Πάντες οι άγιοι Απόστολοι εκήρυξαν το Ευαγγέλιον πάση τη κτίσει. Ο Πρωτομάρτυς Στέφανος ωμολόγησε τον Χριστόν εντός του Συνεδρίου των απειθούντων εις τον Θεόν Ιουδαίων. Οι άγιοι Μάρτυρες ωμολόγησαν την αλήθειαν, θυσιαζόμενοι ως άλλα ολοκαυτώματα εις τον βωμόν της Ορθοδόξου πίστεως. Πάντες οι Άγιοι και οι Πατέρες συνέζησαν με την καλήν ομολογίαν, περιφρονούντες τας απειλάς των ασεβών,  ή μάλλον λυπούμενοι, διότι είς είναι ο θάνατος και είναι φύσει αδύνατον δια πολλών μαρτυρικών θανάτων να δοξάσουν τον Θεόν, ως απήντησεν ο Μ. Βασίλειος εις τον αιρετικόν ηγεμόνα. Ταύτην την ομολογίαν της πίστεως εκράτησαν και πάντες οι Ορθόδοξοι Έλληνες μέχρι των ημερών μας, φρονούντες ότι η ομολογία της θείας αληθείας είναι πρόξενος αιωνίου ζωής.

Ο άγιος Αλέξανδρος Αλεξανδρείας (4ος μ. Χ. αιών) : Στην πραγματικότητα τσιμπημένοι από τον οίστρο του διαβόλου (oi Eπίσκοποι), που ενεργεί μέσα τους, πέφτουν σε όποια ηδονή βρουν μπροστά τους και αποσκιρτώντας από κάθε ευλάβεια καταπνίγουν τον φόβο της κρίσεως του Θεού.

Στις προθέσεις των μοχθηρών ανθρώπων, τις γεμάτες από φιλαρχία και φιλαργυρία, είναι πάντοτε να επιβουλεύονται τις επαρχίες που φαίνονται μεγαλύτερες. Με ποικίλες προφάσεις λοιπόν επιτίθενται κατά της εκκλησιαστικής ευσεβείας. Στην πραγματικότητα τσιμπημένοι από τον οίστρο του διαβόλου, που ενεργεί μέσα τους, πέφτουν σε όποια ηδονή βρουν μπροστά τους και αποσκιρτώντας από κάθε ευλάβεια καταπνίγουν τον φόβο της κρίσεως του Θεού. Εγώ που τα υφίσταμαι αυτά, αναγκάζομαι να τα επισημάνω στην ευλάβειά σου, ώστε να φυλάγεσαι από τέτοιους ανθρώπους μήπως κάποιος απ΄ αυτούς τολμήση και επικαθήση στη δική σου επαρχία. Είτε αυτοί οι ίδιοι (είναι πράγματι ικανοί να υποκρίνονται και να απατούν οι γόητες), είτε με γράμματα όλο ψεύτικη κομψότητα, μπορούν να κατακλέψουν όποιον τους προσεγγίσει με απλή και αφελή εμπιστοσύνη.


Αυτά έγραφε μεταξύ άλλων, ο άγιος Αλέξανδρος Αλεξανδρείας (4ος μ. Χ. αιών) προς τον συνεπίσκοπό του και συνώνυμό του Αλέξανδρο Θεσσαλονίκης.


Εδώ τώρα ένα άλλο κείμενο από τον 21ο αιώνα μ. Χ. 


Μητρ. Καλαβρύτων κ. Αμβρόσιος : Αίσχος, Παναγιώτατε! Αίσχος! Και πάλιν Αίσχος! Η πράξη αυτή ΔΕΝ ΣΑΣ ΤΙΜΑ! Στη συνείδησή μας κατεβήκατε πολύ χαμηλά! Ο Κύριος να Σας συγχωρήση! 
 Ο Οικουμενικός Πατριάρχης ορμάει με περισσή αυταρχικότητα. Κινδυνεύει η γεωγραφική 
ενότης του Ελλαδικού Χώρου!
 Κινδυνεύει επίσης η αυτονομία, η αυτοκεφαλία και η
ανεξαρτησία της Εκκλησίας μας!  Η Εκκλησία της
Ελλάδος με μαθηματική ακρίβεια οδηγείται σε διχοτόμηση! Ο Οικουμενικός
Πατριάρχης ορμάει με περισσή αυταρχικότητα! Δεν θα υπερασπισθούμε, λοιπόν, ό,τι
οι Ιεροί Κανόνες μας αναγνωρίζουν; Δεν θα αντιδράσουμε;  Θα
παραδώσουμε την Εκκλησία μας αμαχητί;

Όλο το κείμενο : http://mkka.blogspot.gr/

Πρωτοπρ. Νικόλαος Μανώλης, Πώς βιώνουν οι Άγιοι το ''αράτω τον σταυρόν αυτού και ακολουθείτω μοι''