Χριστός Ανέστη!

Ευχή μυστική του Αγίου Συμεών του Νέου Θεολόγου...

Πρόσκληση 

Έλα, το φως το αληθινό, 
έλα, η αιώνια ζωή, 
έλα, το απόκρυφο μυστήριο, 
ο ανώνυμος θησαυρός, 
το ανεκφώνητο πράγμα, 
το ακατανόητο πρόσωπο, 
η παντοτινή αγαλλίαση, το ανέσπερο φως, 
έλα, η αληθινή προσδοκία 
αυτών που μέλλουν να σωθούν. 
Έλα, των πεσμένων η έγερση, 
έλα, των νεκρών η ανάσταση. 
Έλα, Δυνατέ, που δημιουργείς, 
μεταπλάθεις κι αλλοιώνεις τα πάντα 
με μόνη τη θέλησή σου! 
Έλα, αόρατε, ανέγγιχτε κι αψηλάφητε. 
Έλα, συ που μένεις πάντα αμετακίνητος, 
μα κάθε στιγμή μετακινείσαι ολόκληρος, 
για να 'ρθεις σε μας, που κειτόμαστε στον άδη, 
ο υπεράνω πάντων των ουρανών. 
Έλα, πολυπόθητο και πολυθρύλητο όνομα, 
που όμως αδυνατούμε να περιγράψουμε 
τι ήσουν ακριβώς, 
ή να γνωρίσουμε την ουσία και τις ιδιότητές σου. 
Έλα, παντοτινή χαρά, 
έλα, αμαράντινο στεφάνι, 
έλα, πορφύρα του μεγάλου Θεού και βασιλιά μας. 
Έλα, κρυστάλλινη ζώνη διαμαντοστόλιστη, 
έλα, απλησίαστο υπόδημα, 
έλα βασιλική αλουργίδα 
κι όντως αυτοκρατορική δεξιά! 
Έλα, συ που πόθησε και ποθεί 
η ταλαίπωρή μου ψυχή, 
έλα, συ ο Μόνος 
προς εμένα τον μόνο 
γιατί, καθώς βλέπεις 
είμαι μόνος!… 
Έλα, συ που με ξεχώρισες απ' όλα 
και μ' έκανες μοναδικό πάνω στη γη. 
Έλα, συ που έγινες ο πόθος της ψυχής μου 
και μ' αξίωσες να σε ποθήσω 
τον απρόσιτο παντελώς! 
Έλα, πνοή μου και ζωή, 
έλα της ταπεινής μου ψυχής παρηγοριά, 
έλα, χαρά και δόξα μου κι' ατέλειωτη τρυφή. 

π. Θεόδωρος Ζήσης - Η Θεομητορική εορτή Ζωοδόχου Πηγής

Simeron Wordpress 

Eλάβαμε το παρόν σχόλιο το οποίο και ανεβάζουμε :

Αγαπητέ ανώνυμε,

Ο Πειραιώς ομιλεί δια την αίρεσιν του οικουμενισμού,

Υπέροχο το τέχνασμά του.

Διότι αίρεσις δεν υπήρχε ποτέεεεε.

Εκ πάλαι υπήρχαν και υπάρχουν, μόνον αιρετικοί.

Άσε την στάχτη στα μάτια και τις υπεκφυγές.

Η αίρεσις γενάται εκ των αιρετικών.

Ο Πειραιώς, καταδικάζει τας αιρέσεις, και συνυπάρχει, συνπροσεύχεται, συλλειτουργεί και μνημονεύει, τους πρωτεργάτας της παναιρέσεως του Οικουμενισμού, εκ μέρους της Ορθοδόξου Εκκλησίας.

Ποιος ο λόγος να μη θέλη να μιμηθή τον Άγ. Μάρκο, τον Ευγενικόν.                                                       
Ποιος ο λόγος που δεν συγκαλεί, Σύνοδον, εις την οποίαν θα πρέπη να καταδικασθή,  Συνοδικώς, και ο Οικουμενισμός, αλλά και οι εμμένοντες εκκλησιαστικοί ταγοί της Ορθοδόξου Εκκλησίας, εις την προσπάθειαν της εξαπλώσεως της παναιρέσεως του Οικουμενισμού.

Δεν μας ενδιαφέρει καθόλου το γεγονός, ότι καταδικάζει τον της Ρώμης μοιχεπιβάτην, διότι είναι καταδικασμένος από το 1054 έτος. Καταδικάζει, δηλαδή, τον ήδη καταδικασμένον, και μη όντα χριστιανόν, ότι αβάπτιστος υπάρχει, και προσποιήται τον Πάπαν.

Όμως μας ενδιαφέρει και μας καίει το γεγονός, ότι ο κανονικός βεβαπτισμένος και χειροτονημένος, Βαρθολομαίος μας εκπροσωπεί, όπως νομίζει, ημάς τους Ορθοδόξους, πράττοντας άτοπα τοις Ορθοδόξοις χριστιανοίς και δη τοις αρχιερεύσι, τον Πατριάρχην του Οικουμενικού Θρόνου.

Ο δειλός Σεραφείμ, της Μητροπόλεως Πειραιώς, ομολογεί αδυναμίαν να κατονομάση τους, Βαρθολομαίον, Ιωάννην Ζηζιούλαν, Ιγνάτιον Βόλου, Χρυσόστομον Καλαμάτας, Αυγουστίνον Γερμανίας, αλλά πολύ φοβούμαι και όλην την Ιεραρχίαν της Ελλαδικής Εκκλησίας και αυτής της Εκκλησίας της Κύπρου, Χρυσόστομον.                                                                                                         Επαναλαμβάνω, οι αιρέσεις, δημιουργούνται από πρόσωπα, υπερήφανα, υπερφύαλα  και ανυπότακτα εις το άγιον θέλημα του Χριστού, και εις τας αγίας αποφάσεις των Ιερών Συνόδων. Οικουμενικών τε και τοπικών.

Αν οι αιρετικοί αλλάξουν γνώμην και αποδεχθούν την αλήθειαν, οι αιρέσεις αυτομάτως εξαφανίζονται, και απαρνούμενοι αυτάς οι πρώην αιρετικοί καταδικάζουν οι ίδιοι, ως μετανοημένοι πλέον, και πρώην υπηρέται της πλάνης.

Σεραφείμ Πειραιώς, και κάθε ανώνυμε, ποιοι είναι οι αιρετίζοντες και εμπαίζοντες το πλήρωμα της Ορθοδόξου Εκκλησίας, που δεν θέλης να ανοίξης τα μάτια σου;;;                                       
Μήπως ο ίδιος ο Μητροπολίτης Πειραιώς, Σεραφείμ είναι ένας από τους αριστοτέχνας εμπαίκτας. Μήπως ως πλανόμενος αποπλανά το ποίμνιον του Χριστού, και ουκ αφίει αυτούς εισελθείν εις την Βασιλείαν των Ουρανών, ουδέ αυτός εισέρχεται,…… κατά τα άλλα, όπως ομολογεί, εις το video σε ενδιαφέρει να σώσης την ψυχήν σου!!!!

Θέλουμε Αρχιερέα της πράξεως, διωκόμενον δια την ομολογίαν, και καθηρημένον δια λόγους Πίστεως, ως και ο άγιος Πριζρένης Αρτέμιος.

Μετ΄ ευχών και ευλογιών προς τους ορθοφρονούντας, και ορθοτομούντας λαϊκούς Ορθοδόξους Χριστιανούς, διότι οι Αρχιερείς μας έπαψαν να ορθοτομούν από το έτος 1965, τουλάχιστον.

_________________________________

Οι Οικουμενισταί, και οι πλάνοι Αρχιερείς και ιερείς, δεν επιτρέπεται να χρησιμοποιούν το : Δι΄ ευχών των Αγίων Πατέρων ημών. Είναι πολύ παραπλανητικό δια τους αφελείς και απροσέκτους.

Αποτειχισμένος

Ιερεύς  Πρωτοπρεσβύτερος:

Και διωκόμενος δια την των Πατέρων Αγίαν Πίστην

+π. Ά. +ΙΗΣΟΥΣ ΧΡΙΣΤΟΣ ΝΙΚΑ +Π.

Χριστός Ανέστη.

Παρασκευή της Ζωοδόχου Πηγής 10 Μαϊου 2013.

Από το κείμενο : Διακήρυξη κληρικών και μοναχών (Ιούλιος 2002)

Το θέμα της κοινωνίας με τους αιρετικούς, ως και της εν συνεχεία κοινωνίας με τους κοινωνούντες, οι οποίοι με την πράξη τους αυτή αποβαίνουν ακοινώνητοι, είναι το μείζον και επείγον θέμα στην σημερινή εκκλησιαστική ζωή. Το εκκλησιαστικό σώμα νοσεί επικίνδυνα· υπεύθυνοι για την νόσο είμαστε όλοι, όχι μόνον οι κοινωνούντες με τους ετεροδόξους, αλλά και όσοι κοινωνούμε με τους κοινωνούντες· η εκτροπή και η παράβαση μοιάζει με τα συγκοινωνούντα δοχεία, με την μόλυνση του περιβάλλοντος, η οποία δεν περιορίζεται στον προκαλούντα την μόλυνση. Μνημονεύοντας τους πατριάρχες, αρχιεπισκόπους και επισκόπους στις ιερές ακολουθίες, συμμετέχουμε στην οικουμενιστική αποστασία.

Η ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΚΑΙ Ο ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ του Αγίου Ιουστίνου (Πόποβιτς)

Καθολικότης της Εκκλησίας.

Η ιδία η φύσις της Εκκλησίας είναι καθολική, διότι ο θεανθρώπινος οργανισμός της Εκκλησίας, ούσης το Σώμα του Χριστού, περιέχει τα πάντα:  ολόκληρον την δημιουργίαν του Θεού, ακριβέστερον την Οικονομίαν του Θεού περί του κόσμου και του ανθρώπου. Ο Θεάνθρωπος Χριστός δι΄ Εαυτού και εν Εαυτώ ήνωσε κατά τελειώτατον και πληρέστατον τρόπον τον Θεόν και τον άνθρωπον, και δια του ανθρώπου όλους τους κόσμους και όλην την κτίσιν, διότι η κτίσις είναι ουσιαστικώς συνδεδεμένη με τον άνθρωπον (πρβλ. Ρωμ. 8, 19-24) και η ένωσις αυτή εν Χριστώ είναι η υπόστασις της καθολικότητος της Εκκλησίας. Ο Θεανθρώπινος οργανισμός της Εκκλησίας του Χριστού περιλαμβάνει και τον Θεόν και τον άνθρωπον και «τα πάντα, τα εν τοις ουρανοίς και τα επί της γης, τα ορατά και τα αόρατα, είτε (εισί) θρόνοι, είτε αρχαί, είτε κυριότητες, είτε εξουσίαι» (Κολ. 1, 16), διότι τα «τα πάντα δι΄ αυτού—του Θεανθρώπου—και εις Αυτόν—τον Θεάνθρωπον—έκτισται… και συνέστηκε, και Αυτός εστιν η κεφαλή του σώματος, της Εκκλησίας» (Κολ. 1, 17-18).                       

Παγιώνεται βαθμιαίως ἡ παναίρεση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ....

Αναφέρουμε συγκεκριμένες πράξεις προβολῆς καὶ ἀποδοχῆς τῆς αἱρέσεως του οικουμενισμού ἀπὸ τοὺς ἐπισκόπους, ὄχι πρὸς στιγμὴν καὶ μεμονωμένα, ἀλλὰ σὲ διάρκεια χρόνου καὶ Συνοδικά, διὰ τῶν ὁποίων παγιώνεται βαθμιαίως ἡ παναίρεση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ. Οἱ κυριότερες οἰκουμενιστικὲς ἐνέργειες, ἑκάστη τῶν ὁποίων συνιστᾶ αὐτοτελῆ αἵρεση, εἶναι: 

Ι) Ἡ συνοδικὴ ἄρση τὸ 1965, ἐπὶ πατριάρχου Ἀθηναγόρα, τῶν ἀναθεμάτων κατὰ τῶν Παπικῶν. Αὐτὴ ἡ ἄρση ἀντίκειται στὴν ὀρθόδοξη Παράδοση καὶ δὴ στὸ Συνοδικὸ τῆς Ζ΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου, ἐφ’ ὅσον δὲν ἤρθησαν οἱ αἰτίες ποὺ προκάλεσαν τὰ ἀναθέματα.

ΙΙ) Οἱ Συμφωνίες τοῦ Σαμπεζὺ (1991) καὶ τοῦ Μπάλαμαντ (1993), διὰ τῶν ὁποίων οἱ ἐκπρόσωποί μας ἀναγνώρισαν τὰ μυστήρια τῶν Μονοφυσιτῶν καὶ τῶν Παπικῶν ἀντίστοιχα. Ἀποδέχτηκαν τὸ «κοινὸ βάπτισμα» μὲ τοὺς Παπικούς, ὡσὰν νὰ ἔχουν καὶ οἱ αἱρέσεις ἔγκυρο Βάπτισμα καὶ νὰ παρέχουν σωτηρία, ὅπως ἡ ΜΙΑ Ἐκκλησία. Δηλαδὴ ἔγιναν ἀποδεκτὲς ἔκτοτε φανερὰ καὶ κατὰ κυριολεξία οἱ κοινότητες τῶν αἱρετικῶν ὡς «ἀδελφὲς Ἐκκλησίες»· ἔγιναν ἀποδεκτὲς οἱ «θεωρίες τῶν κλάδων», τῶν «δύο πνευμόνων» καὶ τῆς «βαπτισματικῆς θεολογίας». 

Ἐφαρμογὴ τῶν παραπάνω συνιστᾶ ἡ –κατόπιν ἐπισήμου Συνοδικῆς ἀποφάσεως τοῦ Πατριαρχείου Ἀντιοχείας– «μυστηριακὴ διακοινωνία μὲ τοὺς Μονοφυσίτες καί, ἀπὸ τὸ Πατριαρχεῖο Ἀλεξανδρείας, ἡ «μερικὴ ἀναγνώριση μυστηρίων τῶν Μονοφυσιτῶν» Αἰγύπτου, ἀλλὰ καὶ ἡ ἀναγνώριση στὴν Κων/πολη τῶν μυστηρίων τῶν Λουθηρανῶν τῆς Γερμανίας (2004). 

ΙΙΙ) Ἡ ἰσότιμη ἔνταξη τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας στὸ Π.Σ.Ε., πράξη ἡ ὁποία ἀκυρώνει πλῆθος εὐαγγελικῶν ἐντολῶν καὶ Ἱερῶν Κανόνων, καὶ διὰ τῆς ὁποίας ἀρνούμεθα τὴν μοναδικότητα τῆς Ἐκκλησίας καὶ ὅλη τὴν δισχιλιετῆ ὀρθόδοξη Παράδοση. Αὐτὴ ἡ προδοσία τῆς ὀρθοδοξίας ἀποτυπώνεται στὴν ἀπόφαση τῆς 9ης Συνελεύσεως τοῦ Π.Σ.Ε. (Porto Alegre, ΦΕΒ 2006)· ἀπόφαση ποὺ ὑπέγραψαν ἢ ἀποδέχθηκαν ἀδιαμαρτύρητα οἱ ἐκπρόσωποί μας ἐπίσκοποι καὶ τὴν ὁποία, τὸ μὲν Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο διὰ τοῦ κ. Βαρθολομαίου ἀποδέχτηκε μὲ ἐνθουσιασμό, ἡ δὲ ἑλλαδικὴ Ἐκκλησία τὴν ἔχει ἕως σήμερα ἀποδεχθεῖ σιωπηρῶς. 

Στὸ Porto Alegre(Φεβρουάριος 2006, 9η Συνέλευσις του Π.Σ.Ε.) οἱ ἐκπρόσωποί μας διὰ τῶν Δημητριάδος κ. Ἰγνατίου καὶ Καλαβρύτων κ. Ἀμβροσίου δέχθηκαν: 
1) Ὅτι τὴν Ἐκκλησία τὴν ἀποτελοῦν ὅλες μαζί, οἱ 350 αἱρετικὲς “ἐκκλησίες” τοῦ Π.Σ.Ε.», ἀνάμεσα στὶς ὁποῖες ἀριθμεῖται ὡς ἰσότιμος καὶ ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία. Ὡς ἐκ τούτου, ἀρνήθηκαν ἐμπράκτως τὸ Σύμβολο τῆς Πίστεως διὰ τοῦ ὁποίου ὁμολογοῦμε «πίστιν εἰς “Μίαν Ἐκκλησίαν”! 
2) Δέχθηκαν, ὅτι ἤδη «εἴμαστε ἑνωμένοι» (ἀοράτως!) μ’ αὐτὸ τὸ συνονθύλευμα τῶν αἱρετικῶν κοινοτήτων, ἀλλὰ ἀποβλέπουμε στὴν ἐπίτευξη “πλήρους ὁρατῆς ἑνότητας”. 
3) Ὅτι ἡ πληθώρα τῶν κακοδοξιῶν τῶν “ἐκκλησιῶν” τοῦ Π.Σ.Ε., εἶναι “διαφορετικοὶ τρόποι διατυπώσεως τῆς ἰδίας Πίστης καὶ ποικιλία Χαρισμάτων τοῦ Ἁγίου Πνευματος”! 
4) Ὅτι αὐτὸ ποὺ ὁριοθετεῖ τὴν Ἐκκλησία δὲν εἶναι ἡ κοινὴ ὀρθὴ Πίστη, ἡ Παράδοση καὶ ἡ Ἀποστολικὴ διαδοχή, ἀλλὰ τὸ “βάπτισμα”!

ΟΜΙΛΙΑ ΕΙΣ ΤΗΝ ΖΩΟΔΟΧΟΝ ΠΗΓΗΝ ΚΑΙ ΟΤΙ ΔΟΥΛΕΥΟΝΤΕΣ ΤΗ ΑΜΑΡΤΙΑ ΑΔΥΝΑΤΟΝ ΝΑ ΤΕΛΩΜΕΝ ΥΠΟ ΤΗΝ ΚΡΑΤΑΙΑΝ ΤΗΣ ΠΑΡΘΕΝΟΥ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΝ.

(Θεοδώρου Ζωγράφου Ιωαννίτου. Βόλος 1914).

«Ος αν πίη εκ του ύδατος, ου εγώ δώσω αυτώ, ου μη διψήση εις τον αιώνα· αλλά το ύδωρ, ο δώσω αυτώ, γενήσεται εν αυτώ πηγή ύδατος αλλομένου εις ζωήν αιώνιον» (Ιωάν. δ: 14).

Συνήλθομεν σήμερον, αγαπητοί, εν τω ιερώ τούτω Ναώ φαιδροί, ίνα ευχαριστηρίους ύμνους προς τον εκ νεκρών αναστάντα Σωτήρα ημών αναπέμψωμεν και την επέτειον εορτήν της Ζωοδόχου Πηγής επιτελέσωμεν. Εκ της ακενώτου ταύτης Πηγής της Θεοτόκου αντλούντες σήμερον θάρρος και ισχύν τον υπέρ ημών υπομείναντα θάνατον σταυρικόν και αναστάντα εκ νεκρών και ζωήν χαρισάμενον ημίν ως Ύδωρ ζων, σωτήριον και αθάνατον, ας δοξολογήσωμεν, και την Μητέρα Αυτού, την Παρθένον Μαρίαν, ως Πηγήν αέναον του ζώντος τούτου ύδατος ας ανευφημήσωμεν και ευγνώμονες ας αναμνησθώμεν των μεγάλων εκείνων θαυμάτων, άτινα ετελέσθησαν εκ του αγιάσματος αυτής, του οποίου τα ρείθρα ουδέποτε χάνουσι την δύναμιν αυτών την ιαματικήν, αλλά και νυν έτι προχέουσι τους πιστοίς χάριν και θαυμάτων πληθύν. Το περιλάλητον τούτο και εις πάσαν την οικουμένην εξάκουστον αγίασμα της Θεοτόκου πηγάζει εν Κωνσταντινουπόλει και υπ΄ αυτής της Θεοτόκου εφανερώθη εις τον τέως μεν ιδιώτην,

H συνέχεια, “κλικ’’ πιο κάτω στο: Read more

πέπεισμαι γαρ ότι...

"τις ημάς χωρίσει από της αγάπης του Χριστού; θλίψις ή στενοχωρία ή διωγμός ή λιμός ή γυμνότης ή κίνδυνος ή μάχαιρα;

καθώς γέγραπται ότι ένεκά σου θανατούμεθα όλην την ημέραν· ελογίσθημεν ως πρόβατα σφαγής.

αλλ΄ εν τούτοις πάσιν υπερνικώμεν δια του αγαπήσαντος ημάς.

πέπεισμαι γαρ ότι ούτε θάνατος ούτε ζωή ούτε άγγελοι ούτε αρχαί ούτε δυνάμεις ούτε ενεστώτα ούτε μέλλοντα ούτε

ύψωμα ούτε βάθος ούτε τις κτίσις ετέρα δυνήσεται ημάς χωρίσαι από της αγάπης του Θεού της εν Χριστώ Ιησού τω Κυρίω ημών."

Cherubic Hymn-Theodoros Vasilikos-Our Home

Ὁ Ἅγιος Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς σὲ λόγο του, ποὺ ἐκφωνήθηκε τὸ Μέγα Σάββατο γράφει:

«Ἔπρεπε νὰ κηρυχθεῖ τὸ Εὐαγγέλιο καὶ σὲ αὐτούς, ποὺ βρίσκονται στὸν ἅδη καὶ νὰ τοὺς φανερωθεῖ τὸ μεγάλο αὐτὸ σχέδιο τῆς σωτηρίας, καὶ νὰ τοὺς δοθεῖ τελειωτικὴ ἐλευθερία ἀπὸ τοὺς δαίμονες, ποὺ τοὺς αἰχμαλώτιζαν, καθὼς καὶ ὁ ἁγιασμὸς καὶ οἱ ὑποσχέσεις γιὰ τὰ μελλοντικὰ ἀγαθά. Λοιπόν, ἔπρεπε ὁ Χριστὸς νὰ κατεβεῖ μέχρι καὶ στὸν ἅδη. Ἀλλὰ καὶ ὅλα αὐτὰ νὰ γίνουν μὲ ἀρετή, χωρὶς τὴν ὁποία δὲν πραγματοποιεῖται τίποτε ἐκ μέρους τοῦ Θεοῦ…  Καὶ εὐδόκησε νὰ κατεβεῖ ἐκεῖ (ὁ Κύριος), ὅπου ριχθήκαμε ἐμεῖς, ὥστε νὰ μᾶς ξαναφέρει πίσω. Ἦταν ὁ μόνος, ποὺ φάνηκε ἐλεύθερος ἀνάμεσα στοὺς νεκρούς, γιατί κατέβηκε ἐκεῖ μὲ ζωντανὸ πνεῦμα, καὶ ὄχι μόνο αὐτό, ἀλλὰ καὶ ἄστραφτε μὲ θεῖο φῶς καὶ κατεῖχε δύναμη, ποὺ δίνει ζωή, γιὰ νὰ φωτίσει αὐτούς, ποὺ κάθονται στὸ σκοτάδι καὶ νὰ  ζωοποιήσει στὸ πνεῦμα αὐτούς, ποὺ ἐκεῖ θὰ πίστευαν σὲ Αὐτόν».

ΤΗ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ ΤΗΣ ΔΙΑΚΑΙΝΗΣΙΜΟΥ

Τη Παρασκευή της Διακαινησίμου εορτάζομεν τα εγκαίνια του Ναού της Υπεραγίας Δεσποίνης ημών της ΖΩΗΦΟΡΟΥ ΠΗΓΗΣ και Θεομήτορος· έτι δε και μνείαν ποιούμεθα των εν τούτω τελεσθέντων υπερφυών θαυμάτων παρά της Θεομήτορος.

Μάννα, Σιλωάμ και Στοάν Σολομώντος,                                                                                        Πηγήν, Κόρη, σην, εμφανώς πας τις βλέπει.

Ο Θείος Ναός της Ζωοδόχου Πηγής εκτίσθη το πρώτον εν Κωνσταντινουπόλει υπό του βασιλέως Λέοντος Α΄ του μεγάλου (457-474), όστις και Μακέλλης προσεπωνομάζετο. Ούτος ήτο άνθρωπος καλοπροαίρετος και συμπαθητικός την γνώμην, προτού δε ακόμη βασιλεύση, ότε ήτο ιδιώτης, ευρών κατ΄ εκείνον τον τόπον, εις τον οποίον μετά ταύτα ίδρυσε τον Ναόν, τυφλόν τινα, όστις εφέρετο άνω και κάτω πλανώμενος, ήλθε προς αυτόν και τον εχειραγώγει. Ο δε τυφλός κυριευθείς από δίψαν υπερβολικήν παρεκάλει τον χειραγωγόν του, ήτοι τον Λέοντα, θερμώς να του εύρη ύδωρ να καταψύξη την γλώσσάν του. Ευσπλαγχνισθείς δε αυτόν ο καλός Λέων εισήλθεν

H συνέχεια, “κλικ’’ πιο κάτω στο: Read more

Καλή σου ημέρα αγιοτόκε Ελλάδα μας!

Ο Κοσμάς :

Ο αδελφός Silver θέτει ένα τεράστιο θέμα, που πρέπει οπωσδήποτε να το συζητήσουμε, γιατί απασχολεί πολλούς πιστούς. Συχνά ακούγεται το επιχείρημα, ότι επειδή ορισμένοι επίσκοποι ή Πατριάρχες υποστηρίζουν αιρετικές θέσεις, εμείς δεν θα εγκαταλείψουμε την Εκκλησία!
Τι έχουμε να πούμε στο ζήτημα αυτό;

1. Κατ΄ αρχήν, πρέπει να πούμε, ότι συμφωνούμε απόλυτα με το ότι, επειδή μερικοί, ή όλοι οι επίσκοποι της Ορθοδοξίας κηρύττουν αιρέσεις, οι πιστοί σε καμιά περίπτωση δεν επιτρέπεται να εγκαταλείψουν την Εκκλησία!
Φαίνεται όμως, ότι αλλοιώς εννοούμε εμείς τα παραπάνω λόγια κι΄ αλλοιώς ο αδελφός Silver, ή άλλοι ομόφρονές του. Αυτό οφείλεται στη διαφορετική αντίληψη, που υπάρχει μεταξύ μας, ως προς το τι είναι η Εκκλησία και που υπάρχει αυτή

Τι είναι η Εκκλησία;

Κατά την αποστολικοπατερική Παράδοση, το έχουμε γράψει κι΄ άλλες φορές, Εκκλησία είναι «κοινωνία αγίων», δηλ. των ανθρώπων, που αξιώθηκαν να φτάσουν στην τέλεια πνευματική ζωή, που είναι η θέωση, ή ένωση με το Θεό. Οι άνθρωποι αυτοί αποτελούν μέλη του σώματος του Χριστού. Επομένως η Εκκλησία είναι το «σώμα του Χριστού»! Η Εκκλησία αυτή είναι άκτιστη, όχι μόνο γιατί η κεφαλή της, που είναι ο Χριστός, είναι άκτιστος, αλλά και τα μέλη της, επειδή έγιναν κατά χάρη θεοί, είναι κατά χάρη άκτιστοι.
Στην κατάσταση αυτή οι άνθρωποι βλέπουν και γνωρίζουν απ΄ τη θεία εμπειρία τους τα μυστήρια της βασιλείας των ουρανών. Δηλαδή, με τον τρόπο αυτό, τους αποκαλύπτεται απ΄ ευθείας από το Θεό η ορθή πίστη. Το γεγονός αυτό αποτελεί και το «κλειδί», με το οποίο ελέγχεται αν ένας πιστός έφτασε στη θέωση, κι΄ επομένως αποτελεί μέλος της Εκκλησίας. Δηλ. αν λέει άλλα πράγματα, από όσα κηρύττουν οι άλλοι θεούμενοι, αυτό σημαίνει ότι ο πιστός αυτός δεν έφτασε στη θέωση, κι΄ επομένως δεν είναι μέλος της Εκκλησίας.
Για να αξιωθεί όμως ένας πιστός να φτάσει στη κατάσταση αυτή της «θεωρίας του Θεού», που είναι όρος σωτηρίας του ανθρώπου, είναι απαραίτητο να διαθέτει ορθή πίστη και ορθό βίο. Ο άγιος Συμεών ο Νέος θεολόγος λέει ότι όποιος δεν αξιώθηκε στη παρούσα ζωή να δει τη δόξα του Θεού, να μην ελπίζει ότι θα τη δει ούτε στη μέλλουσα. Δηλ., δεν σώζεται!
Το λεγόμενο Αθανασιανό Σύμβολο λέει κάτι το πολύ σημαντικό για τη σωτηρία μας. Λέει «όστις βούλεται σωθήναι, προ πάντων χρη αυτώ την καθολικήν κρατήσαι πίστιν, ην ει μη τις σώαν και άμωμον τηρήσειεν, άνευ δισταγμού, εις τον αιώνα απολείται»! Οι Πατέρες δίνουν τεράστια σημασία στο ζήτημα της ύπαρξης ορθής πίστης για να είναι κάποιος μέλος της Εκκλησίας. Ο Μέγας Αθανάσιος λέει ότι αυτός ο οποίος εκπίπτει από την Ορθόδοξη αλήθεια δεν είναι δυνατό να ονομάζεται χριστιανός, «...ούτ΄ αν είη, ούτ΄ αν λέγοιτο χριστιανός»! Ο δε άγιος Γρηγόριος Παλαμάς λέγει για όσους διδάσκουν αιρετικές διδασκαλίες «Ουδέ της του Χριστού Εκκλησίας εισί, ως μη της αληθείας όντες»!
Συνεπώς, όποιος διδάσκει κακοδοξίες δεν είναι μέλος της Εκκλησίας. Η Εκκλησία ύστερα από όσα ελάχιστα είπαμε πιό πάνω, κατά τους Πατέρες, υπάρχει όπου υπάρχουν οι άγιοι, και άγιοι είναι όσοι διαθέτουν την ορθή πίστη και τον ορθό βίο.

Ο τυφλός προ του Σταυρού

του Ιωάννη Πολέμη

Τι είν' η βοή στο Γολγοθά που κόσμος τρέχει απάνω; 
-Πηγαίνουν να σταυρώσουν δυο μαζί με κάποιον πλάνο. 
-Ποιοι ναν οι δυο, που εκδικητής ο χάρος τους προσμένει; 
-Κλέφτες, φονιάδες, άρπαγες, κακούργοι ξακουσμένοι. 
-Και ποιος ο πλάνος που κι αυτός θα σταυρωθή μαζί τους; 
-Τους Φαρισαίους ρώτησε, είναι δουλειά δική τους! 
-Θα πάω να δω... 

Είπα να δω κι ήρθαν στο νου μου πάλι, 
τα χρόνια που ήμουνα τυφλός. Τυφλός! Εσείς οι άλλοι 
δεν ξέρετε πόσο η ψυχή μέσα στα στήθη είν' άδεια, 
όταν με μάτια ορθάνοιχτα βαδίζει στα σκοτάδια! 
Πως τη θυμούμαι τη στιγμή που εστάθη αυτός μπροστά μου 
και μ' ευσπλαχνίσθη, κι έσκυψε, πήρε πηλό από χάμου 
κι αλείφοντας τα μάτια μου με τον πηλό εκείνο, 
μου είπε να πάω στου Σιλωάμ τη στέρνα να τα πλύνω! 

Όταν τον πρωτοακτίκρυσα τον Φωτοδότη εμπρός μου, 
στην όψη του είδα όλες μαζί τις ομορφιές του κόσμου. 
Μοσχοβολούσε κι έλαμπε το κάθε κίνημά του... 
Φως και τα χείλη, κι η φωνή, τα μάτια κι η ματιά του. 
Στα χείλη του η παρηγοριά, στα μάτια του η ελπίδα... 
Έστρεψα τότε ολόγυρα τα δυο μου μάτια κι είδα 
κάθε που ζει και που δεν ζει, κι είδα παντού γραμμένη 
την όψη του, λες κι ήτανε καθρέπτης του η οικουμένη. 

Φως η ζωή, χαρά το φως! Ας πάω να δω τον πλάνο 
που θα καρφώσουν στο Σταυρό. Κατά το λόφο επάνω 
κόσμος, περιγελάσματα κι οχλοβοή κι αντάρα 
χίλιες φωνές σαν μια φωνή κι όλες σαν μια κατάρα. 
Που πάει; Σπρώχνει και σπρώχνεται και πνίγεται και πνίγει, 
και σταματά προσμένοντας. Παράμερα ξανοίγει 
τρεις μαυροφόρες που κρατούν μια λιγοθυμισμένη. 
Θε νάναι μάνα η δύστυχη! Ξάφνου, με μιας σωπαίνει 
το πλήθος που ανταριάζονταν. -Γκάπ! Γκούπ! Καρφώνουν, κρότοι 
πνιγμένοι μεσ' στα βογγητά! Υψώνονται οι δυο πρώτοι 
σταυροί• κανείς δεν στρέφεται. Γκάπ! Γκούπ! Ξανακαρφώνουν 
μα βόγγος δεν ακούγεται. Να, και τον τρίτον υψώνουν 
............ ......... ......... ......... ......... ......... ......... ......... ......... ......... .... 
Πως; Συ που μούδωσες το φως, εσένα πλάνο λένε; 
Κι ήταν γραφτό τα μάτια μου να βλέπουν για να κλαίνε; 
Τι να τα κάνω και της γης και τ' ουρανού τα κάλλη; 
Πάρε το φως που μούδωσες και τύφλωσέ με πάλι! 

Byzantine chant - Φωτίζου, φωτίζου

ΚΑΤΑΦΥΓΙΟΝ Η ΘΕΟΤΟΚΟΣ.

Ο Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης γράφει στὸ «Συμβουλευτικὸν Εγχειρίδιον» για την Παναγίαν Θεοτόκον την «προστασίαν πάντων των Χριστιανών» ότι είναι το καταφύγιον όλων των πονεμένων και δυστυχισμένων αυτού του κόσμου. Και αυτό γίνεται, διότι: 

«Νυν η Θεοτόκος ως Μήτηρ Θεού αμέσως μετά τον Θεόν ούσα και ασυγκρίτως υπερβάσα όχι μόνον ανθρώπους, αλλά και αυτάς τας πρώτας και ανωτάτας τάξεις των αγγέλων, Χερουβίμ και Σεραφίμ, δι᾽εαυτής διανέμει τον πλούτον όλων των εκ Θεού χαρισμάτων και θείων ελλάμψεων, εις όλους αγγέλους ομού και ανθρώπους, καθώς όλη κοινώς η του Χριστού φρονεί Εκκλησία». 

Υπεραγία Θεοτόκε, σώσον ημάς… 

Σημερινή στρατιωτική παρέλαση στη Μόσχα για την "Ημέρα Νίκης"

Ομολογία Πίστεως

12 ΜΑΙΟΥ 2013
ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΘΩΜΑ

(Ιωάν. κ΄ 19-31) (Πραξ. ε΄ 12-20)

Χριστός Ανέστη.

Κλεισμένοι στο υπερώο των Ιεροσολύμων ήταν οι δέκα μαθητές (απουσίαζε ο Θωμάς). Και αυτό γιατί τους διακατείχε μεγάλος φόβος μετά από τα όσα έζησαν κατά τη διάρκεια του Πάθους του Διδασκάλου τους. Ιδιαίτερα μετά το μεγάλο γεγονός της Αναστάσεως ο κίνδυνος καταδίωξής τους ήταν ιδιαίτερα έντονος.

Έτσι εξηγείται γιατί το βράδυ της Αναστάσεως ήταν τρομοκρατημένοι και βρίσκονταν σε αμηχανία για το τί έπρεπε να πράξουν. Ξαφνικά όμως και χωρίς να ανοίξει η πόρτα του υπερώου εμφανίσθηκε ο Αναστάς Κύριος και είπε: “Ειρήνη υμίν”. Βέβαια δεν εμφανίσθηκε με το φθαρτό ανθρώπινο σώμα, αλλά με το νέο, το αφθαρτοποιημένο. Η εμφάνιση αυτή συνδέεται πιο πολύ με την ανάγκη να τους ενημερώσει και να τους διαβεβαιώσει ότι το έργο της σωτηρίας του ανθρώπου, στο οποίο είχαν κληθεί να γίνουν συνεργοί, θα συνεχιζόταν. Για να τους στηρίξει στην πίστη και να μην τους αφήσει περιθώρια αμφιβολιών τους έδειξε τα χέρια και την πλευρά Του για να δουν τα σημάδια των πληγών Του που άφησε στο σώμα Του η Σταύρωση.

Παρών και ο Θωμάς

“Μεθ’ ημέρας οκτώ” στον ίδιο χώρο του υπερώου ο Αναστάς Κύριος πραγματοποιεί νέα εμφάνιση,

H συνέχεια, “κλικ’’ πιο κάτω στο: Read more

Ὁ Ἅγιος Γρηγόριος Νύσσης σὲ λόγο του στὴ Μεγάλη Κυριακὴ τοῦ Πάσχα:

«Πότε ἦταν ἀτιμασμένος (ὁ Κύριος); Ὅταν γαύγιζαν τὰ σκυλιὰ καὶ ὁ Δεσπότης ἔδειχνε ἀνοχή. Ὅταν οἱ λύκοι ἅρπαζαν καὶ τὸ πρόβατο δὲν ἔφερνε ἀντίσταση. Ὅταν ὁ ληστὴς δεχόταν πρόσκληση στὴ ζωή, ἐνῶ ἡ ζωὴ τοῦ κόσμου συρόταν στὸν θάνατο. Ὅταν ἔβγαζαν ἐκείνη τὴν ἄτακτη καὶ ὀλέθρια φωνή, “θάνατος, θάνατος, σταύρωσέ Τον. Τὸ αἷμα Του ἐπάνω μας καὶ στὰ παιδιά μας”, οἱ φονιάδες τοῦ Κυρίου καὶ τῶν Προφητῶν, οἱ πολέμιοι τῆς χάριτος, οἱ ἐχθροὶ     τῆς πίστεως τῶν Πατέρων, οἱ συνήγοροι τοῦ διαβόλου, τὰ γεννήματα τῶν ἐχιδνῶν, οἱ ψιθυριστές, οἱ κατήγοροι, οἱ σκοτισμένοι στὴ διάνοια, ἡ ζύμη τῶν Φαρισαίων, τὸ συνέδριο   τῶν δαιμόνων, οἱ μιαροί, οἱ κακότατοι, οἱ λιθοβολιστές, οἱ μισόκαλοι. Καὶ δίκαια φώναζαν    “θάνατος, θάνατος, σταύρωσέ Τον”, διότι τοὺς βάραινε ἡ παρουσία τῆς Θεότητος μὲ σάρκα   καὶ τοὺς στεναχωροῦσε ὁ ἔλεγχος γιὰ τὸν τρόπο τῆς ζωῆς τους. Εἶναι συνήθεια οἱ ἁμαρτωλοὶ  νὰ μισοῦν τὴν συναναστροφὴ μὲ τοὺς δικαίους».

Η ΑΝΤΙΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗ, ΠΑΡΑΝΟΜΟΣ ΑΝΤΙΚΑΝΟΝΙΚΗ ΚΑΙ ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑΤΙΚΗ ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΠΑΠΙΙΚΟΥ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΥ ΚΑΤΑ ΤΟ 1924

Από τον αδελφό Τηλέμαχο Δουμάνη:

ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ! 

ΑΓΑΠΗΤΕ ΚΩΣΤΑ ΑΝ ΔΕΝ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΝ ΘΕΛΗΣ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕ ΤΟ! 


Ἡ φρικτή Ἀπόφασις τῆς ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ κατά τῆς Ἀλλαγῆς τοῦ Ἡμερολογίου κατεπατήθη κακοβούλως ὑπό πονηρῶν ἐπιβούλων τῆς Σωτηρίας τοῦ ἀνθρώπου, ἠγνοήθη ὑπό σκοτεινῶν χαρακτήρων, ὑπεσκάφθη ὑπό ἀνδρεικέλων, τυφλῶν ἐντολοδόχων καί μελῶν τῆς Ἑβραιοσιωνιστικῆς Μασσωνίας, ὅπως ἦσαν ὁ προσκυνητής τοῦ Προτεσταντισμοῦ Προύσσης Δωρόθεος, καί ὁ τρίς καθαιρεθείς καί καθῃρημένος ὤν ἀναρριχηθείς εἰς τόν Θρόνον Κωνσταντινουπόλεως Μελέτιος Μεταξάκης, καθώς καί ὁ δι᾽ ἀριστίνδην Συνόδου, ἀντικανονικῶς, ὑπό πραξικοπηματικῆς Κυβερνήσεως ἐπιβληθείς ἐπί τοῦ Θρόνου τῶν Ἀθηνῶν, Μητροπολίτης Χρυσόστομος Παπαδόπουλος.

Οὕτω τόν Ἰανουάριον τοῦ 1920, ἐπί Προύσσης Δωροθέου, τοποτηρητοῦ τοῦ Οἰκουμενικοῦ Θρόνου, ἐξηγγέλθη δημοσίως ἡ Ἀλλαγή τοῦ Ἡμερολογίου ὡς προοπτική Ἑνώσεως μετά τῶν Δυτικῶν.

H συνέχεια, “κλικ’’ πιο κάτω στο: Read more