Αιδώς, προδότες της Ορθοδοξίας

Τι να είπωμεν, δια την υποκρισίαν και ξενοδουλείαν εκείνων που έταξαν την ζωήν των να είναι διδάσκαλοι της αληθείας Χριστού. Το δε χείριστον όλων, ότι οι τοιούτοι υποκριταί, ξενοκίνητοι και ξενόδουλοι, προτρέπουν τον ευσεβή λαό όπως πείθεται εις τας αποφάσεις των, τας οποίας επιγράφουν αποφάσεις της Εκκλησίας! 

Αιδώς, προδότες της Ορθοδοξίας.

Άγιος Ιουστίνος (Πόποβιτς) : Άνθρωπος και Θεάνθρωπος.

49. Ολόκληρος η Παλαιά Διαθήκη ήτο, τρόπον τινά, μία σκιά του Θεού Λόγου. Πράγματι, όπως μία πελωρία σκιά προηγείται του σώματος, έτσι όλος ο κόσμος εβάδιζε προ Αυτού. Όλη η θρησκεία της Παλαιάς Διαθήκης είναι θρησκεία σκιάς, πίσω από την οποίαν έρχεται το σώμα της:  ο σαρκωθείς Θεός Λόγος, το θεανθρώπινον σώμα Του—η Εκκλησία. Και όντως είναι έτσι:  όλος ο ορατός κόσμος δεν είναι άλλο παρά σκιά, η οποία προδηλώνει και αναγγέλλει το σώμα, το οποίον έρχεται όπισθέν της, την σάρκωσιν του Θεού Λόγου. Μόλις δια της σαρκώσεώςΤου και της Εκκλησίας, του σώματος Αυτού, αποκαλύπτεται η αληθινή πραγματικότης των κτιστών κόσμων, το περιεχόμενόν των, το νόημά των, ο σκοπός των. εις το θεανθρώπινον σώμα της Εκκλησίας όχι μόνον οι ορατοί αλλά και οι αόρατοι κόσμοι λαμβάνουν το «σώμα» των, την πλέον διαρκή και πλέον έλλογον πραγματικότητά των.

Συνεχίζεται.  

Ελληνοποιήσεις με μίζες και λευκούς γάμους μέσω δήμων και περιφέρειας

Η αστυνομική επιχείρηση ήταν σε εξέλιξη μέχρι αργά χθες τη νύχτα και είχαν συλληφθεί δέκα άτομα, μεταξύ των οποίων υπάλληλος ενός δήμου, ενώ εμπλέκεται και υπάλληλος της αποκεντρωμένης περιφέρειας Μακεδονίας - Θράκης και υπάλληλοι ακόμη τεσσάρων δήμων, στο σύνολο των κατηγορουμένων που φτάνουν τους 180.
Η έρευνα ξεκίνησε πριν από τέσσερις μήνες και ήδη στη δικογραφία που σχηματίζεται υπάρχουν στοιχεία για τέλεση 70 εικονικών γάμων από Έλληνες και Γεωργιανούς, προκειμένου οι τελευταίοι να αποκτήσουν την ελληνική ιθαγένεια ως σύζυγοι Ελλήνων. Οι αστυνομικοί, χρησιμοποιώντας τον «κοριό» της ΕΥΠ, κατέγραψαν συνομιλίες μεταξύ των βασικών εμπλεκομένων. 

H συνέχεια, “κλικ’’ πιο κάτω στο: Read more

Πρωτ. Θεόδωρος Ζήσης Ο Άγιος Ευθύμιος ο Μέγας

Simeron Wordpress

Διαλυόμεθα ως Ορθόδοξον Έθνος…

Δεν εμφανιζόμεθα ως προφήται. Αλλά δεν χρειάζεται περισσότερον από μίαν προσεκτικήν εμβάθυνσιν εις τας πεποιθήσεις του σημερινού κόσμου, δια να διαπιστωθή ο μηδενισμός του. Αλλ’ εάν ο μηδενισμός των ούτως ή άλλως πλανωμένων εις τα ερέβη ψευδών θρησκειών και φιλοσοφιών οδηγή εις την εύρεσιν ίσως της Ορθοδοξίας, όμως ο μηδενισμός ημών των Ορθοδόξων, υπό την «οικουμενικήν» μορφήν των, αποτελεί την ασφαλεστέραν εγγύησιν, ότι διαλυόμεθα ως Ορθόδοξον Έθνος… Κατά κόρον έχει υποστηριχθή ότι, εάν επεβιώσαμεν ως φυλή, τούτο οφείλομεν εις την συνοχήν μας εν τη Ορθοδοξία. Τούτο είναι μαθηματικώς εξακριβωμένον. Επομένως, ο ασφαλέστερος τρόπος δια να απολέσωμεν την εθνικήν μας φυσιογνωμίαν, την πνευματικήν και εθνικήν μας υπόστασιν είναι ο καλλιεργούμενος «οικουμενισμός», όστις κάμνει θραύσιν εις τον καλυτέρας τύχης άξιον Τόπον μας.  Τα θεμέλια της Πατρίδος μας τρίζουν. Ουδείς δύναται να την σώση, εκτός από την αγίαν Ορθοδοξίαν μας, της οποίας η ευρύτης εκτείνεται πολύ μακρότερον των φαντασιώσεων των «οικουμενιστών». Οι οποίοι εις το βάθος των είναι μηδενισταί, άρα ουδέν το πραγματικόν έχουν, ουδέν ανθρώπινον, ουδέν θείον. Μόνον η Ορθοδοξία αποτελεί ύπαρξιν και καλύπτει πάσας τας αξίας, ανθρωπίνας και θείας. Είναι θεανθρωπίνη…

θ.μ.δ. 

(σ.σ. το κείμενο είναι γραμμένο το 1968)

Ο Μητρ. Πειραιώς κ. Σεραφείμ διά τήν ἀνίδρυσιν εἰς τό Βερολῖνον τῆς Γερμανίας «Διαθρησκειακοῦ Ναοῦ».

᾿Εν Πειραιεῖ τῇ 23ῃ Ἰανουαρίου 2013

Α Ν Α Κ Ο Ι Ν Ω Θ Ε Ν

Διαπέμπομεν ἐπίκαιρον ἀνακοινωθέν τῆς καθ’ ἡμᾶς Ἱ. Μητροπόλεως διά τήν ἀνίδρυσιν εἰς τό Βερολῖνον τῆς Γερμανίας «Διαθρησκειακοῦ Ναοῦ».

Εισαγωγή

Μετ’αφάτου θλίψεως και πόνου και συνοχή καρδίας, πληροφορηθήκαμε από τα έντυπα και ηλεκτρονικά Μ.Μ.Ε.[1] ότι «ένας «Οίκος Προσευχής και Μαθητείας» για Χριστιανούς, Μουσουλμάνους και Εβραίους πρόκειται να κατασκευαστεί στην πλατεία Petriplatz (πλατεία του Αγίου Πέτρου) του Βερολίνου. Ο οίκος προσευχής και μαθητείας θα φιλοξενεί υπό την ίδια στέγη εκκλησία, συναγωγή και τζαμί. Ο ναός δεν θα έχει θρησκευτικά σύμβολα στο εσωτερικό του, ενώ σε μία από τις αίθουσες θα μπορούν να προσεύχονται μαζί πιστοί από διαφορετικές θρησκείες. Ο ναός αυτός είναι μοναδικός όχι μόνο γιατί καλεί  Χριστιανούς, Μουσουλμάνους και Εβραίους να προσευχηθούν μαζί, αλλά και επειδή θα έχει ανοικτές τις πόρτες του σε οποιονδήποτε θέλει να προσευχηθεί, είτε ανήκει είτε δεν ανήκει σε κάποια θρησκεία. Και ο λόγος είναι ότι το Βερολίνο είναι μία μητρόπολη που δεν πιστεύει, η πρωτεύουσα των αθέων και των αγνωστικιστών.

Για την έναρξη του έργου, η Εβραϊκή Κοινότητα του Βερολίνου, το εκκλησιαστικό κολέγιο Αβραάμ Γκάιγκερ του Πότσδαμ, το Φόρουμ Διαπολιτισμικού Διαλόγου και η Οργάνωση St. Petri-St. Marien της Ευαγγελικής Εκκλησίας ίδρυσαν την οργάνωση «Ο Οίκος Προσευχής και Μαθητείας της Petriplatz του Βερολίνου».

H συνέχεια, “κλικ’’ πιο κάτω στο: Read more

Η ΘΡΗΣΚΕΙΑ ΕΙΝΑΙ ΝΕΥΡΟΒΙΟΛΟΓΙΚΗ ΑΣΘΕΝΕΙΑ, Η ΔΕ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ Η ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΤΗΣ

+ π. Ιωάννης Σ. Ρωμανίδης

Ότι οι επίσκοποι πρέπει να εκλέγωνται εκ των θεουμένων, έμεινε βασική προϋπόθεσις της Ορθοδόξου Παραδόσεως, ιδιαιτέρως υποστηριζομένη υπό του Αγίου Διονυσίου του Αρειοπαγίτου, μέχρι τον 19ον αιώνα. Με την πάροδον του χρόνου οι θεούμενοι αποσυνδέθησαν από τον ενοριακόν κλήρον και ήρχισαν να εμφανίζωνται εις το επίκεντρον των αναχωρητών και μοναχών, οι οποίοι γίνονται εν συνεχεία τα φυτώρια δια την προετοιμασίαν υποψηφίων Ιεραρχών και κυρίως προέδρων συνόδων. Η κυρία ευθύνη των επισκοπικών συνόδων ήτο η προαγωγή της θεραπείας της καθάρσεως και του φωτισμού της καρδίας και της θεώσεως καθώς και η πλήρης υποστήριξις όλων των προγραμμάτων εφαρμογής των αποτελεσμάτων της εν λόγω θεραπείας δια την εξύψωσιν του συνόλου της κοινωνίας. Πάντα ταύτα προϋπέθετον την χειροτονίαν γνησίων ιατρών και την απόρριψιν των κομπογιαννιτών, των οποίων οι αφηρημένοι στοχασμοί ή απεμάκρυνον απ' αυτήν την θεραπείαν και τελείωσιν ή έφθανον μέχρι πρό της θεραπείας και εβούλιαζον εν συνεχεία εις το τέλμα της ηθικολογίας.

Ακριβώς λόγω της ταυτότητος θεραπείας και τελειώσεως εις όλους τους φωτισμένους και θεουμένους, δεν κατενόησαν ποτέ οι Ορθόδοξοι την δογματικήν αυθεντίαν ως επιβαλλομένην άνωθεν, αλλ' ως υπάρχουσαν εις τους φωτισμένους και θεουμένους έσωθεν. Επειδή δε η κοινή αυτή εμπειρία καταξιώνει την πραγματικότητα, ότι "Θεόν φράσαι μεν αδύνατον, νοήσαι δε αδυνατώτερον," δεν ήτο δυνατόν οι δοξασμένοι να διαφωνήσουν μεταξύ των εις την χρήσιν διαφορετικών όρων, αρκεί να οδηγούν εις τον φωτισμόν και δοξασμόν. Το σχίσμα μεταξύ των Ορθοδόξων και των Ανατολικών Ορθοδόξων είναι ένα παράδειγμα αποδοχής διαφορετικών τρόπων διατυπώσεως από την μίαν πλευράν και ενός μόνον τρόπου διατυπώσεως από την άλλην.

Συνεχίζεται.

Βατικανό: Η αυτοκρατορία πίσω από την... τσέπη του Μουσολίνι

Πολυτελή ακίνητα στη Βρετανία, τη Γαλλία και την Ελβετία και ένα διεθνές χαρτοφυλάκιο 600 εκατομμυρίων ευρώ μέσω υπεράκτιων εταιρειών θα ταίριαζαν απόλυτα στο προφίλ κάποιας μεγάλης πολυεθνικής εταιρείας. Ανήκουν όμως στο Βατικανό και προέρχονται από χρήματα που αρχικά είχαν δοθεί στην Καθολική Εκκλησία από τον δικτάτορα Μπενίτο Μουσολίνι σε αντάλλαγμα για την παπική αναγνώριση του φασιστικού του καθεστώτος το 1929.

H συνέχεια, “κλικ’’ πιο κάτω στο: Read more

Τον Κύριον υμνείτε - - Praise Ye The Lord - 1st Tone

Άγιος Ιουστίνος (Πόποβιτς) : Άνθρωπος και Θεάνθρωπος.

48. Όλον «το πλήρωμα της Θεότητος» κατοικεί «σωματικώς» εις το σώμα του Χριστού—την Εκκλησίαν. Και οι χριστιανοί, ζώντες εν τη Εκκλησία, ζουν εν τω πληρώματι της θείας ζωής, και βιούν όλα τα του Χριστού ως ιδικά των. με το θεανθρώπινον πλήρωμά Του πληρούνται (πρβλ. Ιω. 1, 16. Β΄ Πέτρ. 1, 3-9). Επειδή η Εκκλησία είναι «σώμα Αυτού», δι΄ αυτό και είναι «το πλήρωμα του τα πάντα εν πάσι πληρουμένου» (Εφ. 1, 23). Όντως, δεν υπάρχει διαφορά μεταξύ Χριστού και Εκκλησίας, Αυτός είναι εν αυτή τα πάντα εν πάσι:  αυτή το σώμα Του και Αυτός η κεφαλή της. Μόνον εν τη Εκκλησία ο άνθρωπος είναι ο πλήρης άνθρωπος, έχει πάντα όσα του χρειάζονται δια την αιωνίαν ζωήν εις όλους τους κόσμους. Όλος χριστοποιείται, όλος θεανθρωποποιείται, όλος ουσιοποιείται, όλος απαθανατίζεται. Αντιθέτως, εκτός της Εκκλησίας ο άνθρωπος δεν είναι άλλο παρά ένα σχήμα ανθρώπου, μία σκιά μάλλον του ανθρώπου, φάντασμα και όνειρο και ρομπότ. Αισθάνεται άνευ περιεχομένου, κενός και έρημος.

Συνεχίζεται.  

Η ΘΡΗΣΚΕΙΑ ΕΙΝΑΙ ΝΕΥΡΟΒΙΟΛΟΓΙΚΗ ΑΣΘΕΝΕΙΑ, Η ΔΕ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ Η ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΤΗΣ

+ π. Ιωάννης Σ. Ρωμανίδης

  Η ΠΡΟΕΛΕΥΣΙΣ ΤΩΝ ΣΥΝΟΔΩΝ

Το συνοδικόν σύστημα προήλθεν 1) εκ της ομάδος των προφητών εις κάθε Εκκλησίαν, και 2) εκ των αποστόλων ως των εποπτών των υπ' αυτών ιδρυομένων Εκκλησιών.

Οι επίσκοποι και πρεσβύτεροι των αποστολικών εκκλησιών προήρχοντο από τους προφήτας και διδασκάλους. Η γενική υπό των αποστόλων επίβλεψις επί τοπικών ομάδων εκκλησιών συνεχίσθη, μετά τον θάνατόν των, από την συλλογικήν επίβλεψιν αυτών υπό των εκπροσωπούντων τους ενοριακούς των φωτισμένους και θεουμένους επισκόπων συγκροτημένων εις συνόδους. Ακριβώς υπό την ιδιότητα αυτήν οι συνοδικοί επίσκοποι είναι κατά κυριολεξίαν, οι διάδοχοι των αποστόλων.

Εις κάποιον σημείον, εκκλησίαι, όπως εκείνη της Λαοδικείας (Αποκ. 3:14-22), ηυξήθησαν εις τοιούτον βαθμόν, ώστε έγιναν δεκταί ως ημιφυσιολογικαί, όσον έμειναν υπό εποπτίαν. Φαίνεται ότι εξ αιτίας μιάς τοιαύτης συγκυρίας, αρχίζουν να εμφανίζωνται Εκκλησίαι, όπου προΐστανται πρεσβύτεροι αντί επισκόπων, διότι δεν υπήρχον αρκετοί θεούμενοι, δια τον βαθμόν του επισκόπου.

Συνεχίζεται.

Ο Οικουμενισμός

Ο Οικουμενισμός αποτελεί ένα κοκτέιλ, συντεθειμένον από τας πλέον παραδόξους θρησκευτικάς δοξασίας και τας πλέον εκκεντρικάς φιλοσοφίας. Είναι ένας θρησκευτικός και φιλοσοφικός συγκρητισμός. Είναι μία σαθρά στέγη, όπου στεγάζει ό,τι ημπορεί κανείς να διανοηθή, ως θρησκειολογίαν και φιλοσοφίαν. Ένα μόνον δεν είναι: α λ ή θ ε ι α. Είναι ένα δυσθεώρητον ψεύδος, αλλ’  ωραίον ψεύδος, όπου θέτει εις δοκιμασίαν τας συνειδήσεις, τας πεπειθήσεις, την πίστιν. Είναι ένα γοητευτικόν μηδέν, όπου λαμβάνει υπόστασιν υπαρξιακήν εις την ψυχήν εκείνων, οίτινες δεν έζησαν την πληρότητα της Ορθοδοξίας και δεν εύρον «ανάπαυσιν ταις ψυχαίς αυτών»…                     
Ο οικουμενισμός έχει δαιμονικήν διάρθρωσιν. Υποστηρίζει ότι ουδαμού υπάρχει αλήθεια. Υπόσχεται ότι με την μωσαϊκήν του σύνθεσιν θα δώση λύσιν εις όλα τα προβλήματα του ανθρώπου. Αποτελεί το μέσον μιας νέας θεωρήσεως της ζωής. Είναι άθεος μέσα εις την πολυθεϊαν του. Είναι ασεβής εν τη αποδοχή του υπό την στέγην του όλων των ασεβών. Παντού βλέπει κλάσματα αληθείας, κλάσματα ενός τεθραυσμένου καθρέπτου, τα οποία φιλοδοξεί να ενώση. Δεν παραδέχεται προσωπικόν Θεόν. Αρνείται να δεχθή αυθεντικά, θεόπνευστα δόγματα. Δεν πιστεύει εις αποκεκαλυμμένην αλήθειαν. Δεν υπάρχει μία αλήθεια, αλλά πολλαί, μερικαί, ατελείς. Ο οικουμενισμός δεν κάμνει διακρίσεις. Δεν στενοχωρείται δια την ποικιλίαν ιδεών. Διαλέγετε και παίρνετε. Δεν υπάρχουν αυθεντικά κριτήρια θρησκείας, φιλοσοφίας, τέχνης, ηθικής. Όλα είναι δεκτά και συγχωρημένα. Η αρνητική στάσις του εις πάσαν αλήθειαν, ως απόλυτον τον οδηγεί εις πάσαν ελευθερίαν. Ηθικόν είναι ό,τι επιθυμείς. Αληθές είναι ό,τι φρονείς. Καλόν ό,τι αισθάνεσαι. Ο οικουμενισμός λοιπόν αποτελεί μίαν νέαν έκδοσιν του παλαιού μηδενισμού. Δεν πιστεύει εις τίποτε και δεν απορρίπτει τίποτε. Είναι ένα τέρας, όπου αφομοιώνει τα πάντα…

Ξεχωρίζει η ήρα από το στάρι;

http://krufo-sxoleio.blogspot.ca/

Μετά την "Ομολογία Πίστεως κατά του Οικουμενισμού" (2009), έρχεται φέτος να χαροποιήσει τους ευσεβείς ορθοδόξους χριστιανούς και η "Διακήρυξη για την Μασονία" (2013), από την ίδια μερίδα Ορθοδόξων Κληρικών, Μοναχών και Λαϊκών που προσπαθούν να κρατήσουν με νύχια και δόντια ότι έχει διασωθεί από το ναυάγιο που λέγεται κρατική "Εκκλησία της Ελλάδος" και η οποία δεν αντιπροσωπεύει κανονικώς και στην ολότητά της την αληθινή Εκκλησία της Ελλάδος.

Εμείς οι, αποτειχισμένοι από το 1924, Ορθόδοξοι Χριστιανοί, οι με τιμή φέροντες τον τίτλο Παλαιοημερολογίτες, χαιρετίζουμε την εξέγερση της Ορθοδόξου Συνειδήσεως των πατέρων και αδελφών μας αντιοικουμενιστών, που είναι όμως ακόμη εγκλωβισμένοι στην κοινωνία με τους οικουμενιστές υπηρέτες της μασονίας.

Ευελπιστούμε και προσευχόμαστε να βρεθούμε στο ίδιο μετερίζι εντός των τειχών της Αγίας μας Πίστεως. Θεωρούμε πως αυτό όμως δεν μπορεί να επιτευχθεί παρά μόνο με δύο τρόπους. Ο πρώτος είναι οι αγωνιστές πατέρες και αδελφοί αυτοί να διακόψουν την κοινωνία με τους οικουμενιστές λυκοποιμένες τους και με τους κοινωνούντες με αυτούς, πράγμα το οποίο σημαίνει ότι θα χάσουν τη θέση τους, θα καθαιρεθούν, θα στερηθούν του μισθού τους, της φήμης τους και θα λοιδωρηθούν από το εκκλησιαστικό κατεστημένο, που ελέγχεται από τους οικουμενιστές και τους μασόνους, όπως φαίνεται, το οποίο, για να είμαστε ειλικρινείς, θεωρούμε ότι δεν πρόκειται να συμβεί, διότι καλές οι ομολογίες και οι διακηρύξεις, αλλά στην πράξη είναι δύσκολα τα πράγματα...

Ο δεύτερος τρόπος, ο οποίος θα είναι πραγματικά ευλογία από τον Θεό, θα είναι να εγερθεί μια αθεϊστική κυβέρνηση, η οποία θα προβεί σε χωρισμό Εκκλησίας - Κράτους και θα διακόψει τη μισθοδοσία των κληρικών. Τότε οι μεν καθαρά επαγγελματίες θα αυτοαποσχηματισθούν, οι δε συνειδητοί και ακραιφνείς ορθόδοξοι, θα μπορέσουν πλέον να διακόψουν την κοινωνία με τους οικουμενιστές επισκόπους τους, αφού δεν θα τους συνδέει πλέον μαζί τους ο φόβος για τη διακοπή της κρατικής μισθοδοσίας και γενόμενοι έτσι ομολογητές έστω και με το στανιό...

Σε αυτήν την περίπτωση θα μπορούμε να μιλάμε για Αναλαμπή της Ορθοδοξίας, η οποία για μας δεν έχει σχέση με εθνικούς πόθους, αλλά με τη συνοδική καταδίκη της παναιρέσεως και την ειρήνευση της Εκκλησίας. 

Κωνσταντῖνος Χολέβας : Αυλαία στην καταστροφική διακυβέρνηση του Χριστόφια

Κατατέθηκαν επισήμως οι υποψηφιότητες για τις προεδρικές εκλογές στην Κύπρο. Στις 17 Φεβρουαρίου οι Ελληνοκύπριοι γυρίζουν σελίδα και δίνουν τέλος στην κακή διακυβέρνηση του Προέδρου Χριστόφια και του κομμουνιστικού κόμματος ΑΚΕΛ. Οι τρεις επικρατέστεροι υποψήφιοι είναι: Ο Νίκος Αναστασιάδης, πρόεδρος του Δημοκρατικού Συναγερμού (ΔΗ.ΣΥ.), ο οποίος υποστηρίζεται επισήμως από το κόμμα του και το κεντρώο Δημοκρατικό Κόμμα (ΔΗ.ΚΟ.) του αείμνηστου Τάσσου Παπαδόπουλου. Ο Σταύρος Μαλάς, διακεκριμένος επιστήμων, ο οποίος υποστηρίζεται από το ΑΚΕΛ και τον Χριστόφια. Ο Γιώργος Λιλλήκας, πρώην υπουργός του Τάσσου Παπαδόπουλου, ο οποίος υποστηρίζεται επισήμως από το σοσιαλιστικό ΕΔΕΚ.

H συνέχεια, “κλικ’’ πιο κάτω στο: Read more

H πανηγυρική διακήρυξις ότι ο Παπισμός δεν είναι Εκκλησία Χριστού αλλά κακοδοξία και αίρεσις

H πανηγυρική διακήρυξις ότι ο Παπισμός δεν είναι Εκκλησία Χριστού αλλά κακοδοξία και αίρεσις αποτελεί παγία θέσι της Αδιαιρέτου Ορθοδόξου Καθολικής του Χριστού Εκκλησίας και μάλιστα αλήθεια ποτισθείσα με ποταμούς αιμάτων αγίων και ηρώων της πίστεως, ως οι Οσίαθλοι Πατέρες οι επί Βέκκου εν Αγίω Όρει μαρτυρήσαντες, οι εν τη Μονή Καντάρας εν Κύπρω αναιρεθέντες, οι 800.000 των Αγίων ενδόξων Νεομαρτύρων οι υπό του ψευδοαγίου του Βατικανού Καρδιναλίου Στέπινατς και των φασιστών Ουστάσι δια πολυωδύνων βασάνων τελειωθέντες, οι άγιοι ένδοξοι ιερομάρτυρες Μάξιμος ο Καρπαθορώσσος ο υπό των Ουνιτών δια τυφεκισμού τελειωθείς και Αθανάσιος ο Λιθουανός ο υπό των Ουνιτών δια πελέκεως αποκεφαλισθείς και εις βόρθον ριφθείς και μετά δέκα επτά έτη ανασυρθείς έχων αδιαλώβητο, ευωδιάζον και θαυματουργούν το σκήνωμά του.

SIMONOPETRA - PSALM 110 .wmv

Ο Άγιος Ισαάκ ο Σύριος

 γράφει πολλά για το «χαροποιόν πένθος» κι ανάμεσα στα άλλα, λέγει: Κανένας δεν γνωρίζει τη βοήθεια που έρχεται από τα δάκρυα της μετανοίας, παρά μονάχα εκείνοι που παραδώσανε τις ψυχές τους  σ΄ αυτό το έργο. Κι ο άγιος Συμεών ο Νέος Θεολόγος λέγει: πρώτη απ΄ όλες τις αρετές του χριστιανισμού είναι η ταπείνωση, που είναι η αρχή και το θεμέλιο. Δεύτερο είναι το πνευματικό πένθος και η πηγή των δακρύων. Είναι ένα θαύμα ανεκδιήγητο, γιατί τρέχουν τα δάκρυα από τα μάτια και ξεπλύνουν νοερά την ψυχή από τον μολυσμό της αμαρτίας. Ω δάκρυα, που αναβρύζετε από θεϊκό φωτισμό κι ανοίγετε τον ουρανό και μου προξενείτε θεϊκή παρηγοριά… Από τα δάκρυα γεννιέται το να αγαπά κανείς τους εχθρούς του και να παρακαλή το Θεό γι΄ αυτούς, το να στοχάζεται σαν δικές του τις αμαρτίες των άλλων και να κλαίη γι΄ αυτές…

Άγιος Ιουστίνος (Πόποβιτς) : Άνθρωπος και Θεάνθρωπος.

47. Η «κατά Χριστόν» φιλοσοφία, η φιλοσοφία κατά Θεάνθρωπον, δεν είναι άλλο από το Ευαγγέλιον του Θεανθρώπου. Και τι είναι το Ευαγγέλιον του Θεανθρώπου; Αυτός ο Ίδιος και πάντα τα ιδικά Του: η ζωή Του, η διδασκαλία Του, το έργον Του, ο θάνατός Του, η ανάστασίς Του, η ανάληψίς Του, η Εκκλησία Του. Τα πάντα πηγάζουν εξ Αυτού και ανακεφαλαιούνται εν Αυτώ. Αυτός κάμνει το Ευαγγέλιον Ευαγγέλιον. Διότι ο Ίδιος είναι η ζώσα προσωποποίησις του Ευαγγελίου και η πραγματοποίησίς του. Ό,τι αποτελεί         ευ-αγγέλιον δια τα ανθρώπινα όντα έχει ενσαρκωθή και ανθρωπίνως πραγματοποιηθή εν τω Χριστώ. Αυτός έχει λύσει όλα τα προβλήματα του ανθρωπίνου πνεύματος κατά τρόπον θεϊκώς τέλειον και ανθρωπίνως πραγματικόν, μεταβάλλων τοιουτοτρόπως κάθε αγωνίαν μας εις ένα ευ-αγγέλιον… Διότι όλα τα προβλήματα ευρίσκουν την έλλογον και ευαγγελικήν λύσιν των εις την σάρκωσιν του Θεού Λόγου. Δι΄ αυτό η βασική αρχή της «κατά Χριστόν» φιλοσοφίας είναι:  ο Θεάνθρωπος είναι μέτρον όλων των όντων και όλων των πραγμάτων. Ο Θεάνθρωπος, ο Οποίος είναι ο πάντοτε ζων και ο πάντοτε παρών εις τον ανθρώπινον κόσμον μας, και ο πάντοτε προσιτός εις όλους. Διότι ο Ίδιος δεν μας άφησε μόνον την θεανθρωπίνην φιλοσοφίαν Του, αλλά και τον Εαυτόν Του άφησεν εις τον γήϊνον κόσμον μας ως θεανθρώπινον σώμα και θεανθρωπίνην ζωήν, δηλαδή ως την Εκκλησίαν. Είναι εμπειρική αλήθεια ότι η θεανθρωπίνη φιλοσοφία ευρίσκεται όλη εις την θεανθρωπίνην ζωήν. Εκείνος που ζη αυτήν την ζωήν, αυτός έχει και την φιλοσοφίαν αυτήν. Εντεύθεν ο κάθε χριστιανός είναι κατά την κλήσιν του φιλόσοφος. Διότι, ζων εις το θεανθρώπινον σώμα της Εκκλησίας ο κάθε ένας, κατά το μέτρον της πίστεώς του και του ζήλου του, ζη και την ζωήν και τον θάνατον, και το αγαθόν και την αλήθειαν, και την αγάπην και την δικαιοσύνην, και τον Θεόν και τον άνθρωπον, κατά τον ίδιον τρόπον, καθ΄ όν τα έζη ο σαρκωθείς Θεός και Κύριός μας. και οι Άγιοι, επειδή ακριβώς ζουν όλα αυτά εις μέγιστον βαθμόν, είναι οι πραγματικοί και αληθινοί φιλόσοφοι. Αυτοί γνωρίζουν το μυστήριον του Θεού και του ανθρώπου, της αληθείας και του καλού, της ζωής και του θανάτου. Δι΄ αυτό τους ονομάζει η Εκκλησία «αγίους φιλοσόφους», «φιλοσόφους του Αγίου Πνεύματος». Διότι η «κατά Χριστόν» φιλοσοφία αποκτάται δια της αγίας ζωής, της «κατά Χριστόν» ζωής, και τοιουτοτρόπως γίνεται κανείς φιλόσοφος του Αγίου Πνεύματος.

Συνεχίζεται.  

Η ΘΡΗΣΚΕΙΑ ΕΙΝΑΙ ΝΕΥΡΟΒΙΟΛΟΓΙΚΗ ΑΣΘΕΝΕΙΑ, Η ΔΕ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ Η ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΤΗΣ

+ π. Ιωάννης Σ. Ρωμανίδης

 Η διατύπωσις των δογμάτων

Ο μόνος σκοπός της διατυπώσεως των δογμάτων από Οικουμενικάς και Τοπικάς Συνόδους ήτο και είναι η διαφύλαξις των πιστών εντός της θεραπευτικής αυτής αγωγής της καθάρσεως και του φωτισμού της καρδίας και του δοξασμού/θεώσεως και από κομπογιαννίτες μη ορθοδόξους και τυπικά ορθοδόξους ιατρούς. Τούτο επειδή "πάντες γαρ ήμαρτον και υστερούνται της δόξης του Θεού..." (Ρωμ. 3:23). Αι διατυπώσεις των δογμάτων ουδεμίαν σχέσιν έχουν με θεολογικόν ή φιλοσοφικόν στοχασμόν επάνω στα μυστήρια της Αγίας Τριάδος, της ενσαρκώσεως του Λόγου και της θεώσεως. Η αρρώστεια του ανθρώπου συνίσταται εις τον σκοτασμόν του πνευματός εις την καρδίαν που αρχίζει να θεραπεύεται με την αδιάλειπτον προσευχήν, και όχι με στοχασμούς θεολογικο-φιλοσοφικούς. Τούτο διότι ουδεμία ομοιότης υπάρχει μεταξύ του ακτίστου Θεού και των κτισμάτων Του και "Θεόν φράσαι αδύνατον, νοήσαι δε αδυνατώτερον." Δια τούτο οι περί Θεού και ενσαρκώσεως στοχασμοί του Αυγουστίνου και των Φραγκο-Λατίνων και διαρμαρτυρομένων οπαδών του και όπως και οι στοχασμοί ορισμένων τυπικά ορθοδόξων "θεολόγων", γενόμενοι βάσει της analogia entis και της analogia fidei, είναι παντελώς ξένοι προς την Βιβιλικήν και Πατερικήν παράδοσιν. Σήμερον θεωρούνται μάλιστα ως γνώρισμα νοητικώς καθυστερουμένων τινων θρησκολήπτων.

Ο μόνος σκοπός των ορθοδόξων δογμάτων είναι η διαφύλαξις της οδού της εν Χριστώ θεραπείας μέσω της καθάρσεως και του φωτισμού της καρδίας και της θεώσεως των πιστών.

Συνεχίζεται.

Theotokion

Ο Καθηγητής Ιωάννης Κορναράκης :

Ἡ ἕνωση τοῦ Πατριαρχείου μὲ τὸν Παπισμὸ θὰ γίνει ὁπωσδήποτε. Καί, κάποια στιγμή, ὁ ὀρθόδοξος κόσμος, ποὺ ἀγνοεῖ τὴν πραγματικότητα, ἢ ἐκεῖνοι ποὺ νομίζουν ὅτι ἡ ἕνωση αὐτὴ δὲν πρόκειται νὰ πραγματοποιηθεῖ, θὰ ἐκπλαγοῦν.
Τὸ θέμα τῆς πραγματοποιήσεως αὐτῆς ἔχει ἤδη «κλειδώσει», πρὶν ἀπὸ λίγα χρόνια, στὸν γνωστὸ διάλογο μεταξὺ ὀρθοδόξων καὶ παπικῶν στὴν Ραβέννα τῆς Ἰταλίας.

Στὸν διάλογο αὐτόν, οἱ ὀρθόδοξοι ἐκπρόσωποι ἐψήφισαν καὶ ἀποδέχθηκαν, αὐτούσιο, τὸ παπικὸ κείμενο ποὺ τοὺς παρουσίασαν οἱ παπικοὶ «ἑταῖροι» τους.
Σύμφωνα μὲ τὸ κείμενο αὐτό, ἡ παπικὴ ἐξουσία ἐπὶ τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας ἀποτυπώνεται μὲ τὴν εἰκόνα πυραμίδος. Στὴν κορυφὴ τῆς πυραμίδος, εἶναι ὁ Πάπας. Ὅποιος Ἐπίσκοπος δὲν θὰ ἀποδέχεται τὸν Πάπα, θὰ μένει ἐκτὸς τῆς παπικῆς «ἐκκλησίας», ποὺ εἶναι ἡ μόνη ὁλοκληρωμένη καὶ ὁριστικῶς διαμορφωμένη μὲ τὴν ρωμαϊκὴ παράδοση.
Ὁ Πατριάρχης ἔχει προωθήσει αὐτὴν τὴν ἕνωση μὲ τὴν ἀρωγὴ τοῦ πρωτοπαλλήκαρου τῆς ἑνώσεως αὐτῆς: τοῦ Μητροπολίτη Περγάμου, Ἰωάννη Ζηζιούλα, ὁ ὁποῖος εἶναι πασίγνωστος γιὰ τὴν διαχρονική του ἐπιμονὴ στὸ κυρίαρχο καὶ ἐξουσιαστικὸ πρωτεῖο τοῦ Πάπα, καὶ ὄχι στὸ πρωτεῖο τιμῆς.
Ξαφνικά, λοιπόν, θὰ πληρώσουν τοὺς ναούς μας παπικοὶ πιστοί, γιὰ τὴν πραγματοποίηση τοῦ κοινοῦ Ποτηρίου τοῦ Πάσχα τῶν ὀρθοδόξων μὲ τοὺς παπικούς! 

Πρωτοπρεσβύτερος π. Γεώργιος Μεταλληνός:

…Οἱ κινήσεις ὅμως αὐτὲς τῶν θλιβερῶν ἐθνοκτόνων μας ἐνισχύονται ἀπὸ τὴν πέμπτη φάλαγγα τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ χώρου, τοὺς μεταπατερικοὺς Κληρικοὺς καὶ κατ᾽ ἐπάγγελμα θεολόγους, τοὺς «συνευδοκοῦντας τοῖς πράσσουσι» (Ρωμ. 1, 32) τὴν ἀνομίαν. Ἡ διάσπαση δὲ τῆς Ἱεραρχίας εὐνοεῖ ἀποφασιστικὰ τὴν προώθηση καὶ ἐπιβολὴ τῶν ἀνατρεπτικῶν καινοτομιῶν. Ὅπως τὸν 19° αἰώνα, ἔτσι καὶ σήμερα, δυστυχῶς δεσπόζουν «ὑδαρεῖς» —κατὰ τὸν ἀείμνηστο καθηγητὴ Χρῆστο Ἀνδροῦτσο— Κληρικοί, συσχηματιζόμενοι μὲ τὰ μέτρα τῆς Πολιτικῆς Ἡγεσίας γιὰ λόγους προοδευτισμοῦ ἢ διεκδίκησης προσωπικῶν ὠφελημάτων. Ἐπειδὴ δὲ τὰ πνευματικὰ συμπορεύονται πάντοτε μὲ τὰ πολιτειακά, πρέπει νὰ ὑπενθυμίσουμε ὅτι ἡ πνευματικὴ καὶ πολιτιστικὴ ἀποδόμηση τοῦ Ἔθνους ἔχει σημαντικὸ ἀντίκτυπο καὶ στὰ ἐθνικὰ θέματα σὲ κάθε περίοδο τῆς ἱστορίας μας. Καὶ αὐτὸ τὸ ζοῦμε σήμερα μὲ τὴ νέα κατοχή μας καὶ πάλι ἀπὸ τὴν Φραγκία, ὅπως τὸ 1204! Ἡ διαφορὰ τῆς προϊούσας σήμερα Τρίτης Ἁλώσεως ἀπὸ ἐκεῖνες τοῦ 1204 καὶ τοῦ 1453 εἶναι ὅτι τότε ἡττηθήκαμε, ἐνῶ σήμερα προχωρήσαμε στὴν ἅλωση μὲ τὴν συγκατάθεσή μας, θεωρώντας την μάλιστα ὡς σωτηρία!