+π.Ιωάννης Σ. Ρωμανίδης : Ορθόδοξος και Βατικάνιος Συμφωνία περί Ουνίας Μπαλαμάντ Λίβανος, Ιούλιος 1993.

      54) Το 1976-1977 άρχισε η εργασία της λεγομένης Τεχνικής Επιτροπής δια την προετοιμασίαν του διαλόγου μεταξύ του Βατικανού και των Ορθοδόξων Εκκλησιών. Οι εκπρόσωποι του Φαναρίου και της Αλεξανδρείας παρέσυραν την πλειοψηφίαν κατά της προτάσεως των εκπροσώπων της Εκκλησίας της Ελλάδος ότι ο σκοπός και το θεμέλιον του διαλόγου δεν ημπορεί παρά να είναι η παράδοσις της αδιαιρέτου Εκκλησίας των 7 Οικουμενικών Συνόδων. Με άλλα λόγια από τότε έθεσαν τα θεμέλια της εν λόγω συμφωνίας του Μπαλαμάντ ότι τα μυστήρια θα θεωρούνται έγκυρα άσχετα αν κανείς δέχεται 7 ή 21 Οικουμενικάς Συνόδους, άσχετα αν δέχεται την μεθεκτήν σωστικήν χάριν κτιστήν ή άκτιστον, άσχετα αν δέχεται τον Άγγελον της Δόξης της Παλαιάς Διαθήκης κτιστόν ή άκτιστον, άσχετα αν δέχεται ότι ο Σεσαρκωμένος Λόγος είναι Αυτός Ούτος ο Μεγάλης Βουλής Άγγελος της Παλαιάς Διαθήκης και αν είναι άκτιστος και ομοούσιος τω Πατρί, ή το εκ του μηδενός γινόμενον και στο μηδέν απογινόμενον του Αυγουστίνου και των Φραγκο-Λατίνων, του σημερινού Βατικανού και των πλείστων των Προτεσταντών.

Συνεχίζεται

2ο Ιερά Μονή Παναγίας Εικοσιφοίνισσας

Uploaded by ecypr9il on Dec 27, 2010

H Διαρκής Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος

Συνέρχεται, από την Τρίτη 4 έως και την Πέμπτη 6 Σεπτεμβρίου 2012, η Διαρκής Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος, της 156ης Συνοδικής Περιόδου, από 1/9/2012 έως 31/8/2013, για να ασχοληθεί με θέματα της Ημερησίας Διατάξεως.

Η σύνθεση της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος της 156ης Συνοδικής Περιόδου, είναι η ακόλουθη:

Πρόεδρος: Ο Μακαριώτατος Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Ιερώνυμος,

Μέλη οἱ Σεβασμιώτατοι Μητροπολίτες:

Φιλίππων, Νεαπόλεως και Θάσου κ. Προκόπιος,

Αιτωλίας και Ακαρνανίας κ. Κοσμάς,

Δράμας κ. Παύλος,

Σισανίου και Σιατίστης κ. Παύλος,

Γόρτυνος και Μεγαλοπόλεως κ. Ιερεμίας,

Κορίνθου κ. Διονύσιος,

Τριφυλίας και Ολυμπίας κ. Χρυσόστομος,

Μεσσηνίας κ. Χρυσόστομος,

Λευκάδος και Ιθάκης κ. Θεόφιλος,

Πολυανής και Κιλκισίου κ. Εμμανουήλ,

Λαγκαδά, Λητής και Ρεντίνης κ. Ιωάννης,

Χίου, Ψαρών και Οινουσσών κ. Μάρκος

Εκ της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος

O Συναξαριστής της ημέρας

Τρίτη, 4 Σεπτεμβρίου 2012

Μωϋσέως του προφήτου, Βαβύλα ιερομάρτυρος, επισκόπου Αντιοχείας, 
Ιερουσαλήμ μάρτυρος και των υϊών αυτής Σεκένδου, Σεκενδίνου 
και Κεγούρου των εν Βεροία, Ερμιόνης αγ. θυγατρός Ευαγγ.
Φιλίππου του εκ των επτά Διακόνων.

Άγιος Ιουστίνος (Πόποβιτς) : Άνθρωπος και Θεάνθρωπος.

Το ανθρώπινον πνεύμα αδιακόπως ποθεί την άπειρον γνώσιν, την άπειρον ζωήν, την άπειρον ύπαρξιν. Και δια μέσου όλων αυτών εν μόνον επιδιώκει: να νικήση το πρόσκαιρον, το πεπερασμένον, το περιωρισμένον, και να καταστήση δυνατόν και εξασφαλίση το αιώνιον, το άπειρον και απεριόριστον. Εις όλας τας κουλτούρας και τους πολιτισμούς όλοι οι κόποι του ανθρωπίνου πνεύματος, εις το τέλος, συγκεντρούνται εις μίαν γιγαντιαίαν προσπάθειαν: να ηττηθή ο θάνατος και η θνητότης και να εξασφαλισθή η αθανασία και η αιωνία ζωή, να εξασφαλισθή οπωσδήποτε.                                                                         

Αλλά δεν μας παροτρύνουν άρά γε τα πάντα να θέσωμεν την ερώτησιν: πόθεν εις το πνεύμα του ανθρώπου αυτή η νοσταλγία και η φορά προς το άπειρον εις όλας τας κατευθύνσεις; Τι είναι εκείνο το οποίον ωθεί την ανθρωπίνην σκέψιν από πρόβλημα εις πρόβλημα και από απεραντοσύνην εις απεραντοσύνην; Εάν αυτός ο πόθος δια το άπειρον επιβάλλεται έξωθεν εις τους αδυνάτους ανθρώπους, πως τότε ευρίσκεται ούτος και εις τους πλέον ανεξαρτήτους των φιλοσόφων; Εις τούτους μάλιστα έχει αναπτυχθή ούτος εις πολυσύνθετον προβληματολογίαν. Πάντα ταύτα αποδεικνύουν ότι ο πόθος δια το άπειρον ευρίσκεται εις αυτήν ταύτην την φύσιν του ανθρωπίνου πνεύματος. Η φύσις αυτής ταύτης της γνώσεως τείνει προς την άπειρον γνώσιν, η φύσις αυτής ταύτης της αισθήσεως τείνει προς την άπειρον αίσθησιν, η φύσις αυτής ταύτης της ζωής τείνει προς την άπειρον ζωήν. Όλον το πνεύμα του ανθρώπου και δια της γνώσεως και δια της αισθήσεως και δια της θελήσεως και δια της ζωής θέλει να είναι άπειρον, δηλαδή να είναι αθάνατον. Η δίψα του απείρου, η δίψα δια την αθανασίαν, είναι η παμπαλαία, η μεταφυσική δίψα του ανθρωπίνου πνεύματος. Αυτή ωθούσε το πνεύμα του ανθρώπου προς το άπειρον δια των πολυαρίθμων θρησκειών, φιλοσοφιών, επιστημών, αγώνων και αγωνιών. Με μίαν λέξιν: το ανθρώπινον πνεύμα θέλει την αθανασίαν, την θέλει καθ΄ οιονδήποτε τρόπον και υπό οιανδήποτε μορφήν.  

    Συνεχίζεται.                                                                                                  

+π.Ιωάννης Σ. Ρωμανίδης : Ορθόδοξος και Βατικάνιος Συμφωνία περί Ουνίας Μπαλαμάντ Λίβανος, Ιούλιος 1993.

50) Η εν λόγω συμφωνία ότι ο λόγος υπάρξεως της Ουνίας δεν υφίστατο πλέον, συνεπάγεται οριμένα φυσιολογικά σενάρια. Από το 1965 μέχρι σήμερα έχουν περάσει 29 χρόνια και έχουν μεγαλώσει πλέον οι τότε γεννηθέντες Ορθόδοξοι της Δυτικής Ευρώπης, της Βορείου και Νοτίου Αμερικής, της Αυστραλίας, της Νέας Ζηλανδίας, Αφρικής και Ασίας, όπου ζούν ως μικραί μειονότητες. Από τα νεανικά τους χρόνια οι εν λόγω Ορθόδοξοι έχουν ποτισθεί από τους Λατίνους φίλους τους ότι το Βατικανό και το Φανάρι έχουν κοινά μυστήρια. Κατά τρόπον συστηματικόν η Ορθόδοξος νεολαία του εξωτερικού ζεί κάτω από την σκιά της ιδέας ότι μόνον η μισαλλοδοξία ημπορεί να είναι η αιτία της εκ μέρους των Ορθοδόξων αρνήσεως της μυστηριακής συγκοινωνίας και της ιερατικής συλλειτουργίας με τους Λατίνους.

51) Από τουλάχιστον το 1975 το Παγκόσμιον Συμβούλιον των Εκκλησιών καλλιεργεί με μεγάλη επιτυχία την εικόνα των Ορθοδόξων από τους οποίους λείπει η Χριστιανική αγάπη επειδή αρνούνται την μυστηριακήν κοινωνίαν με τους άλλους Χριστιανούς. Τούτο μάλιστα αρνούνται οι Ορθόδοξοι όχι μόνον εις τους Προτεστάντας, αλλά και εις τους Λατίνους οι οποίοι, υποτίθεται από την εν λόγω συμφωνίαν, ότι έχουν τα ίδια έγκυρα μυστήρια με τους Ορθοδόξους.

52) Οι υπογράψαντες την εν λόγω συμφωνίαν εταύτισαν την από κοινού αναγνώρισιν των μυστηρίων με αυτήν ταύτην την μυστηριακήν κοινωνίαν. Τούτο σημαίνει κατά συνέπειαν ότι ο λόγος υπάρξεως της Ουνίας δεν υφίσταται πλέον. Το πρακτικό αποτέλεσμα θα είναι ότι όπου υπάρχουν Ουνίτες θα καταργηθούν γενόμενοι μέρος του ποιμνίου του τοπικού Ορθοδόξου Πατριάρχου ή Αρχιεπισκόπου.

53) Έτσι, ενώ οι Ουνίτες θα αφομοιωθούν στα παραδοσιακά μέρη της Ορθοδοξίας, παρομοίαν αφομοίωσιν θα υποστούν οι Ορθόδοξοι εις την Δύσιν. Από το 1965 μέχρι σήμερα αυξάνεται ο αριθμός των Ορθοδόξων του εξωτερικού που προτιμούν να εκκλησιάζωνται και να κοινωνούν στην γειτονικήν Λατινικήν Εκκλησίαν όπου συνήθισαν να συνοδεύουν τους Λατίνους φίλους τους. Πηγαίνουν στην μακρυνήν Ορθόδοξον Εκκλησίαν το Πάσχα με τα παιδιά τους, που έχουν βαπτισθεί ή στην Λατινικήν ή στην Ορθόδοξον Εκκλησίαν. Παίρνουν μαζί τους και Λατίνους φίλους τους δια να θαυμάσουν και αυτοί την λαμπρότητα των Ορθοδόξων ακολουθειών κυρίως του Πάσχα. Το κλειδί της τακτικής αυτής είναι ότι οι Λατίνοι κληρικοί έχουν εντολήν να μη κάμνουν προσυλητισμόν των Ορθοδόξων, και κυρίως αυτών που εκκλησιάζονται σ' αυτούς. Τουναντίον τους κάμνουν να αισθάνωνται υπερήφανοι δια την Ορθοδοξίαν τους. Παραλλήλως ποτίζουν τους Λατίνους πιστούς τους με χαράν όταν Ορθόδοξοι έρχονται και κοινωνούν στην εκκλησίαν τους.

Συνεχίζεται.

Η Χαρά Νικοπούλου ξεκινάει ένα "Κρυφό Σχολειό" στην Κομοτηνή

Με μεγάλη χαρά διαβάζουμε για τη νέα δράση της ηρωικής μας δασκάλας. Είναι προφανές ότι πρέπει να κινητοποιηθούμε όλοι και να στηρίξουμε την τόσο σημαντική και πρωτότυπη αυτή προσπάθεια. Σε μια Ελλάδα που καταρρέει όχι μόνον οικονομικά αλλά κυρίως ηθικά, πνευματικά, εθνικά, με μια παιδεία που παράγει "γενίτσαρους", τέτοια ΚΡΥΦΑ ΣΧΟΛΕΙΑ χρειάζεται σήμερα η πατρίδα μας. Πολύ σημαντικό -ειδικά στην παρούσα συγκυρία- που εκτός από αληθινή παιδεία θα προσφέρει ακόμη και δωρεάν ιατρικές υπηρεσίες.
Ένα πνευματικό «σχολείο» με πρακτική δράση προσφέρει δωρεάν σε όποιον ζητήσει, την βοήθειά του Η δασκάλα Χαρά Νικοπούλου και ο σύζυγός της Γιάννης Φριτζαλάς αποτελούν τους καθοδηγητές της προσπάθειας που θα στηρίξει τη νέα μαθητική χρονιά
Μια κιβωτός πλέον αγκυροβόλησε εδώ στην Κομοτηνή και έρχεται να συμβάλλει σε ένα κύκλο δράσεων, μαθημάτων φιλοσοφίας, προβληματισμού, γνώσεων, παράλληλα με την υποστήριξη μαθητών στις σχολικές τους υποχρεώσεις. Οι βάσεις μπήκαν, ο χώρος ήδη ετοιμάζεται και οι επικεφαλής και οραματιστές της προσπάθειας ο Γιάννης Φριτζαλάς γεωστρατηγικός σύμβουλος και η γνωστή δασκάλα του Δερείου Χαρά Νικοπούλου, ζευγάρι και στην ζωή, παντρεύτηκαν πριν λίγες μέρες, μας μίλησαν για το  εγχείρημά τους.  «Θέλουμε συνταξιούχους εκπαιδευτικούς να ενταχθούν στην προσπάθειά μας έτσι ώστε η κιβωτός να στηριχθεί σε λαϊκή βάση, θα πουν  πιστεύοντας στην μεθοδολογία και την εμπειρία των παλιών δασκάλων που ήδη γαλούχησαν γενιές και γενιές, Ζητούν ακόμη και τη στήριξη τωνφροντιστηρίων να διαθέσουν έστω και μια ώρα δωρεάν μαθήματος σε παιδιά που το έχουν ανάγκη. Ήδη οι σχετικές ανακοινώσεις και τα καλέσματα μέσω του Τύπου θα ξεκινήσουν  από την προσεχή εβδομάδα ενώ για την Κιβωτό που άραξε στην Κομοτηνή με πολλές ελπίδες και όνειρα θα πουν:  «Η  Κιβωτός της Δόμνας Βισβίζη, ουσιαστικά είναι ένα πνευματικό σχολείο η κυριότερη δραστηριότητα του οποίου θα είναι αρχικά η ενισχυτική διδασκαλία σε μαθητές, δημοτικού, γυμνασίου και λυκείου. Θα πραγματοποιούνται κάποια σεμινάρια γενικότερου επιμορφωτικού χαρακτήρα όπως αρχαίων ελληνικών, φιλοσοφίας, γεωπολιτικής, οτιδήποτε έχει να κάνει με την ιδέα πάνω στην οποία οικοδομήθηκε η κιβωτός, δηλαδή της πανεπιστημονικής προσέγγισης του ελληνικού τρόπου σκέπτεσθαι, έτσι ώστε να αντιμετωπίσουμε όπως είχε πει και ο Δημάρατος στο Ξέρξη στη γνωστή απάντηση που διασώζει ο Ηρόδοτος  ότι μέσω της αρετής αντιμετωπίζεται η σκλαβιά και η φτώχεια, η οποία ενδεχομένως και μεθοδευμένα έχει εξαπλωθεί πάνω στην πατρίδα μας. Πού θα απευθύνεται η Κιβωτός;  - Χαρακτηριστικά έχουμε πει ότι θα απευθύνεται σε άτομα ηλικίας από 5 έως 105 ετών, δηλαδή δεν υπάρχει κάποιος περιορισμός. Η κυριότερη σκέψη είναι να ενισχυθεί ο χριστιανικός πληθυσμός της περιοχής, να τονωθεί το συναίσθημά του όσον αφορά το τι βιώνει ειδικά η περιοχή της Θράκης σε σχέση με την οικονομική κρίση.  Από εκεί και πέρα όμως θα απευθύνεται και στη μουσουλμανική μειονότητα. Δηλαδή, αν κάποιος ενδιαφερθεί από το έργο της Κιβωτού είναι ευπρόσδεκτος να ενταχθεί στα μαθήματά της. Οι εγγραφές αρχίζουν από 1η Σεπτεμβρίου. Θα δώσουμε τα τηλέφωνα. Υπάρχουν δυο κινητά και ένα σταθερό στα οποία θα μπορεί να απευθύνεται ο κόσμος και για τα σεμινάρια των ενηλίκων και για την ενισχυτική διδασκαλία τις απογευματινές ώρες. Θα υπάρχουν αρχικά  μαθήματα κάθε μέρα  για παιδιά και του δημοτικού και του γυμνασίου και του λυκείου και εβδομαδιαία θα υπάρχουν κάποια σεμινάρια για τους ενηλίκους σε συνεργασία πάντα και με την Ακαδημία Αθηνών και με κάποιουςπανεπιστημιακούς όπως τον κ. Καργάκο, την κ. Τσιροπούλου, τον κ. Λυγερό, τον κ. Χαραλαμπίδη, άτομα τα οποία θα ταξιδεύουν μια φορά την εβδομάδα από την Αθήνα και θα έρχονται πάνω εδώ σε εμάς και ανάλογα με τη ζήτηση και τα πνευματικά ενδιαφέροντα των ντόπιων κατοίκων, θα παραδίδουν κάποια σεμινάρια. Γι΄αυτό θα ετοιμάσουμε και κάποια ερωτηματολόγια τα οποία θα μοιραστούν στον κόσμο για να μας δείξει και ποια είναι τα ενδιαφέροντά του.  Στο κομμάτι της φιλοσοφίας με τι θα ήθελε να ασχοληθεί;  Στο κομμάτι των αρχαίων ελληνικών ποιους συγγραφείς θα ήθελε να ακούσει και να αναλύσει; Όλα στηρίζονται σε εθελοντική προσπάθεια. Θα είναι δωρεάν και η προσφορά των μαθημάτων στα μικρά παιδιά και η προσφορά των μαθημάτων στους ενηλίκους και θα προσπαθούμε να καλύψουμε και κάποιες πάγιες ζωτικές ανάγκες. Δηλαδή, σε συνεργασία με διάφορες μητροπόλεις και αρχιεπισκοπές της Ελλάδας όπως τελευταία με την αρχιεπισκοπή Κρήτης στο Ηράκλειο μας έχουν σταλεί χειμερινά ρούχα για να μοιράσουμε στον κόσμο, ενώ θα προσφέρουμε καθημερινά κάποιο μικρό κολατσιό για τα παιδιά που θα είναι μαθητές εδώ στο σχολείο, ενώομάδα ιατρών θα επισκέπτεται και τα Πομακοχώρια, αλλά και εδώ κάτω θα λειτουργεί μια φορά την εβδομάδα ένα ανοιχτό ιατρείο για όλο τον κόσμο. Γενικότερα θέλουμε και το πνεύμα να στηρίξουμε όσο μπορούμε και το σώμα. Επίσης, θα αναλάβουμε και δραστηριότητες εκδρομές στα χωριά, στην ορεινή περιοχή, έτσι ώστε να αξιοποιηθεί και τουριστικό δυναμικό που έχει η Θράκη, που ενδεχομένως να μην έχει αξιοποιηθεί μέχρι σήμερα, γι’ ατό θα αναπτύξουμε συνεργασίες με συλλόγους με συνεταιρισμούςγια την προώθηση των τοπικών προϊόντων και την ανάδειξή τους». Αυτά ως αρχή αφού τα περισσότερα θα ανακοινωθούν και λεπτομερέστατα για να μετέχουν όσο μπορούν περισσότεροι και στην προσφορά υπηρεσιών εθελοντισμού και στην ανταπόκριση των παιδιών που θα αποκτήσουν γνώσεις δεξιότητες υποστήριξη. Μελαχροινή Μαρτίδου  Πηγή Υπεύθυνος της «Κιβωτού της Δόμνας Βιζβίζη»: Ιωάννης Φριτζαλάς, Γεωπολιτικός και Ιστορικός ερευνητής Διεύθυνση: Μητροπολίτου Μαρωνείας Κωνσταντίου 8, Κομοτηνή, Τ.Κ.: 69100   Τηλέφωνα επικοινωνίας: 6948781892 και 6936868684   Αριθμός λογαριασμού: Τράπεζα Κύπρου 38550775  http://antiparakmi.blogspot.com/2012/08/blog-post_31.html#more

O μακαριστός π. Φιλόθεος Ζερβάκος :

Η ένωση των «Εκκλησιών»: 

«Ουδείς πιστός Ορθόδοξος Χριστιανός, συνετός, φρόνιμος, έχων ολίγον φόβον Θεού θα δεχθεί ποτέ την ένωσιν με τους αιρετικούς παπιστάς τους καταφρονητάς των επτά Αγίων Οικουμενικών και των Αποστολικών και Πατρικών Παραδόσεων. Ας στοχαστεί καλώς ο Πατριάρχης και ας μην αυταπατάται και νομίζει εύκολον την ένωσιν και ότι θα τον ακολουθήσουν οι γνήσιοι Έλληνες Ορθόδοξοι και ότι θα καταπατήσουν την συνείδησή των και θα καταφρονήσουν ευκόλως Αποστολικάς και Πατρικάς παραδόσεις και τους ιερούς κανόνας.

Και οι μεν Άγιοι Πατέρες, οι καλοί και αληθινοί Ποιμένες, εξεδίωξαν μακράν της Εκκλησίας τους αιρετικούς, τους λοιμώδεις λύκους, ο δε οικουμενικός Πατριάρχης καλεί τον αιρετικόν Πάπαν, τον εχθρόν της Εκκλησίας, τον παραβάτην και καταφρονητήν των αποστολικών και Πατρικών Παραδόσεων.

Οίμοι! Οίμοι, ψυχή μου! Στέναξον, κλαύσον, θρήνησον, ως άλλος Ιερεμίας, ουχί δια την επίγειον Ιερουσαλήμ, την πόλιν των αιμάτων, Συ θρήνησον δια την Νύμφην του Χριστού, την ακηλίδωτον και άμωμον, την Μίαν, Αγίαν, Ορθόδοξον Καθολικήν και Αποστολικήν Εκκλησίαν, την πνευματικήν Μητέρα των Ορθοδόξων Χριστιανών».

To Συναξάρι της Ημέρας.

Δευτέρα, 3 Σεπτεμβρίου 2012

Ανθίμου Ιερομάρτυρος επισκόπου Νικομήδειας, Χαρίτωνος μάρτυρος, Θεοκτίστου οσίου, οσιομάρτυρος Θοίβης διακ., Πολυδώρου νεομάρτυρος του εν Νέα Εφέσω, του Κυπρίου (1794).

π. Θεόδωρος Ζήσης. Η αρετή της Αγάπης

Δημοσιεύτηκε στις 2 Σεπ 2012 από simeronwordpress

Πηγή: http://www.impantokratoros.gr/4E5C5C4E.el.aspx

Η ΜΟΝΑΧΗ ΜΑΚΑΡΙΑ ΜΙΛΑΕΙ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΕΦΡΑΙΜ

http://agiooros.org/

Hρνήθησαν την Αλήθεια της Ορθοδοξίας και επροτίμησαν το ψεύδος του Παπισμού.

Ως πρόβατα επί σφαγήν, ούτως ηκολούθουν εις την οδόν της προδοσίας της Ορθοδόξου πίστεως οι Έλληνες Επίσκοποι εις την Φλωρεντία. Ανελεύθεροι άνθρωποι, οφθαλμόδουλοι, ταπεινοί καιροσκόποι, ένα μόνο επιζητούντες, την εύνοια του Καίσαρος. Κατεπρόδωσαν τα άγια των αγίων της Ορθοδοξίας, ουδόλως απαιτήσαντες, όπως μελετήσουν επισταμένως και ελέγξουν προ της υπογραφής τον απαίσχυντο ενωτικό όρο. Συνηθίσαμε να αποδίδουμε εις πολλά αίτια την πανώλεθρο συμφορά της Αλώσεως της Κωνσταντινουπόλεως από τους Τούρκους κατά την 29^ην Μαϊου του 1453. Και μεταξύ αυτών απαριθμούμε την αφύλακτο Κερκόπορτα, από την οποία εισήλθον οι Πορθητές. Δεν αμφισβητούμε την ιστορική βαρύτητα των αιτίων (οικονομικών, κοινωνικών, πολιτικών, στρατιωτικών), το σημαντικότερο όμως υπήρξε η προδοσία των Ελλήνων Επισκόπων, που υπέγραψαν τον επαίσχυντο ενωτικό όρο εις την Φλωρεντία. Διότι α) ηρνήθησαν την Αλήθεια της Ορθοδοξίας και επροτίμησαν το ψεύδος του Παπισμού. β) εδίχασαν τον Ελληνισμό εις κρισίμους στιγμάς και εχαλάρωσαν την αμυντική του ενότητα. γ) επεδίωξαν την εύνοια του Καίσαρος και επώλησαν τον Χριστό εις τον Παποκαίσαρα της Ρώμης και δ) έταμων την οδό της προδοσίας της Ορθοδόξου Πίστεως την οποία εξακολουθούν να βαδίζουν και σήμερα ανελεύθεροι άνθρωποι, οφθαλμόδουλοι, ταπεινοί καιροσκόποι οι ομότροποί των, σημερινοί Οικουμενιστές και φραγκοπαπόδουλοι Επίσκοποι και οι Ηγούμενοι του Αγίου Όρους, οι … λοκατζίδες της Ορθοδοξίας!

Άγιος Ιουστίνος (Πόποβιτς) : Άνθρωπος και Θεάνθρωπος.

 Η ψυχή αξίζει περισσότερον από όλους τους κόσμους μαζί.                                                                  
Πράγματι, όλην την ορατήν ζωήν του, την ζωήν εν τω χρόνω και τω χώρω, ο άνθρωπος θεμελιώνει επί των αοράτων, τ. έ. επί της ψυχής, επί των σκέψεών της, επί της συνειδήσεώς της. Εις τον κόσμον των ορατών πραγματικοτήτων και γεγονότων ο άνθρωπος προσανατολίζεται δια της σκέψεώς του και δι΄ αυτής μετρεί και αξιολογεί τα πάντα, ενώ αυτή είναι και δια τον ίδιον αόρατος. Ακόμη περισσότερον είναι φυσικόν και λογικόν να προσανατολίζεται δι΄ αυτής εις τον κόσμον των πνευματικών πραγματικοτήτων και αξιών. Δια της σκέψεως ο άνθρωπος είναι συνδεδεμένος ουχί μόνον με τον κόσμον των ορατών, των υλικών πραγματικοτήτων, αλλά και με τον κόσμον των πνευματικών πραγματικοτήτων. Και οι πλέον ακραίοι αισθησιοκράται εις την γνωσιολογίαν δεν δύνανται να αρνηθούν τούτο. Πρέπει να ομολογήσωμεν ότι το ανθρώπινον πνεύμα είναι εν θαυματουργικόν εργαστήριον, εις το οποίον αι εκ των αισθήσεων εντυπώσεις μεταπλάττονται, κατά τρόπον ασύλληπτον, εις σκέψεις. Ο σοβαρός παρατηρητής του κόσμου, εξ οιασδήποτε πλευράς και αν πλησιάζη τας υλικάς ή πνευματικάς πραγματικότητας, αισθάνεται κατ΄ ανάγκην την παρουσίαν του απείρου μυστηρίου εις όλα τα φαινόμενα. Τούτο είναι ο φόρος τον οποίον κάθε στοχαστής πληρώνει υποχρεωτικώς εις το αινιγματικόν μυστήριον του κόσμου. Αναμφιβόλως, ο ορθός προσανατολισμός εις αυτόν τον αινιγματώδη κόσμον εξαρτάται εκ του πνεύματος δια του οποίου προσανατολίζεται ο άνθρωπος ή ακριβέστερον εκ της φύσεως του πνεύματος. Την δε φύσιν του το ανθρώπινον πνεύμα εκδηλοί και καταδεικνύει δια της εμπειρίας της αποκτωμένης δια των ενεργειών του. Εξ όλης της εμπειρίας ταύτης εκπηγάζει ο πόθος του ανθρωπίνου πνεύματος δια το άπειρον εις όλας του τας εκφάνσεις: εις την γνώσιν, εις την ζωήν, εις την ύπαρξιν.   

 Συνεχίζεται.                                                                                                 

12''Ο ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ'' ΘΕΟΛΟΓΙΚΗ ΗΜΕΡΙΔΑ ΠΑΤΡΑ 2 4 06

Uploaded by megasfilippos on Sep 4, 2010

12''Ο ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ'' ΘΕΟΛΟΓΙΚΗ ΗΜΕΡΙΔΑ ΠΑΤΡΑ 2- 4- 06

+π.Ιωάννης Σ. Ρωμανίδης : Ορθόδοξος και Βατικάνιος Συμφωνία περί Ουνίας Μπαλαμάντ Λίβανος, Ιούλιος 1993.

48) Οι New York Times μετέδωσαν την από κοινού αγγελίαν του Βατικανού και του Φαναρίου της 7ης Δεκεμβρίου 1965 δια την άρσιν του excommunicatio (τής ακοινωνησίας του Λατινικού κειμένου) εις την πρώτην σελίδα, ως το τέλος του σχίσματος του 1054 και ως την επανέναρξιν της μυστηριακής κοινωνίας που είχε τότε δήθεν διακοπεί. Φαίνεται πλέον σαφώς ότι το Ελληνικόν κείμενον που αναγγέλει την "άρσιν των αναθεμάτων" ήτο τεχνηέντως παραπλανητικόν. Φαίνεται είχε σκοπόν να αμβλύνη ενδεχομένας αρνητικάς αντιδράσεις των Ορθοδόξων Εκκλησιών.

49) Δια τους Λατίνους η άρσις της ακοινωνησίας έγινε συμφώνως προς την απόφασιν της 21ης Οικουμενικής Συνόδου του Βατικανού Β' περί της εγκυρότητος των Ορθοδόξων μυστηρίων. Αμέσως μετά την άρσιν της ακοινωνησίας το Βατικανόν επέτρεψε και ενεθάρρυνε τους πιστούς του να προσέλθουν εις τας Ορθοδόξους Εκκλησίας δια να κοινωνήσουν. Ήλπιζε να κάμνουν το ίδιο και οι Ορθόδοξοι. Οι Ορθόδοξοι κληρικοί γενικά απέφυγαν τότε να κοινωνήσουν τους Λατίνους. Έτσι το Βατικανόν αναγκάσθηκε να αναστείλη προσωρινώς την εφαρμογήν του τεχνάσματος.

Συνεχίζεται.

Σήμερα τιμοῦνται οἱ Ἅγιοι:

Κυριακή, 2 Σεπτεμβρίου 2012

ΙΓ ΜΑΤΘΑΙΟΥ. 

Ιωάννου του νηστευτού πατριάρχου Κων/λεως, 

Μάμαντος μάρτυρος.

Πρόσωπον προς πρόσωπον

Ο Χριστιανισμός δεν είναι θεωρητικό τι είδος ή σύνταγμα ηθικών κανόνων. Είναι βίωσις εντολών, εκ της οποίας θα εξαρτηθή το ποσόν γνώσεως. Εάν ζήσωμε όλας τας εντολάς με συνέπεια εις όλο το βάθος και την έκτασή των, τότε θα ίδωμε τον κεκρυμμένον εις αυτάς Χριστόν, πρόσωπον προς πρόσωπον. Είναι αδύνατον να εννοήσωμε το Ευαγγέλιον της Χάριτος χωρίς προηγουμένως να το κάμωμε ζωή.

Η πλέον αρμόζουσα προσευχή μας προς τον Παράκλητον :

 Είναι ο «Οίκος» της Πεντηκοστής, τον οποίον πολλάκις επιβάλλεται να επαναλαμβάνωμεν καθ΄ ημέραν : Ταχείαν και σταθεράν δίδου παραμυθίαν τοις δούλοις σου Ιησού, εν τω ακηδιάσαι τα πνεύματα ημών, μη χωρίζου των ψυχών ημών εν θλίψει, μη μακρύνου των φρενών ημών εν περιστάσεσιν, αλλά αεί ημάς πρόφθασον. Έγγισον ημίν, έγγισον ο πανταχού, ώσπερ και τοις Αποστόλοις σου πάντοτε συνής, ούτω και τοις Σε ποθούσιν ένωσον σαυτόν οικτίρμων ίνα συνημμένοι Σοι, υμνώμεν και δοξολογώμεν το πανάγιόν Σου Πνεύμα.

Για τους επίορκους οικουμενιστές "Επισκόπους"

Εκτός του Συμβόλου της Πίστεως, εκφωνεί κάθε Επίσκοπος εν τω καιρώ της χειροτονίας του και τούτο ακόμη: «Προς τούτοις αποδέχομαι τας αγίας και Οικουμενικάς Ζ' Συνόδους, αίτινες επί φυλακή των σεπτών δογμάτων συνηθροίσθησαν, καθομολογών τους υπ΄ αυτών διωρισμένους στέργειν τε και φυλάττειν Κανόνας και τας αγίας διατάξεις, όσαι τοις ιεροίς ημών Πατράσι κατά διαφόρους καιρούς και χρόνους ετυπώθησαν, πάντας ους αποδέχονται, συναποδεχόμενος, και ους αποστρέφονται, συναποστρεφόμενος».

Άγιος Ιουστίνος (Πόποβιτς) : Άνθρωπος και Θεάνθρωπος.

Η  ΥΨΙΣΤΗ  ΑΞΙΑ  ΚΑΙ  ΤΟ  ΕΣΧΑΤΟΝ  ΚΡΙΤΗΡΙΟΝ  ΕΝ  ΤΗ  ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ.

Όταν ο άνθρωπος αφυπνισθή μέσα εις το πήλινον σώμα του και ίδη τας πνευματικάς πραγματικότητας, τότε αισθάνεται ότι αι υλικαί πραγματικότητες είναι τόσον πραγματικαί, όσον το πνεύμα του τας αντιλαμβάνεται ως τοιαύτας, και φθάνει αμέσως εις μίαν παράδοξον διαπίστωσιν: Οι άνθρωποι, ως εν ωρισμένον είδος όντων, γνωρίζουν τας πραγματικότητας εις τον υλικόν κόσμον δια του πνεύματος, το οποίον δεν έχει τα ιδιώματα των υλικών πραγματικοτήτων, αλλά είναι κάτι το οποίον δεν δύναται να αντικειμενοποιηθή υλικώς, ούτε να αποδειχθή ως υπερ-υποκειμενική πραγματικότης, ούτε να γίνη απτόν δια των αισθήσεων. Αλλά, μολονότι είναι ασύλληπτον δια τας μορφάς της υλικής πραγματικότητος, αποτελεί εν τούτοις το πνεύμα με την αόρατον ουσίαν του το μέτρον όλων των ορατών πραγματικοτήτων εις τον κόσμον της ύλης. Και ο άνθρωπος αισθάνεται και αντιλαμβάνεται ολονέν και περισσότερον ότι η σκέψις του πνεύματος, αν και είναι αψηλάφητος, αόρατος και άϋλος, είναι όμως περισσότερον πραγματική πάσης άλλης υπερ-υποκειμενικής πραγματικότητος εις την σφαίραν της ύλης. Επί πλέον: όλαι αι πραγματικότητες θεμελιώνουν την πραγματικότητά των επί των σκέψεων του πνεύματος, το οποίον είναι καθ΄ εαυτό άϋλον. Εις τούτο ακριβώς έγκειται η υπεροχή, το μυστηριώδες και το μεγαλείον του ανθρωπίνου πνεύματος. Και ο αφυπνισμένος άνθρωπος, αγόμενος υπό του αϋλου πνεύματός του δια των μυστηρίων του υλικού, του φυσικού κόσμου, αντιλαμβάνεται ολονέν και περισσότερον ότι το πνεύμα του είναι η μεγαλυτέρα και αμεσωτέρα πραγματικότης του και εν ταυτώ και η υψίστη του αξία. Μέσα εις μίαν τοιαύτην διάθεσιν ο άνθρωπος αισθάνεται την ακαταμάχητον αλήθειαν των λόγων του Σωτήρος περί της ανθρωπίνης ψυχής ως της μεγαλυτέρας πραγματικότητος και της μεγαλυτέρας αξίας, πραγματικότητος περισσότερον πραγματικής ολοκλήρου του ορατού κόσμου και αξίας αξιωτέρας όλων των ηλιακών συστημάτων: «Τι γαρ ωφελείται άνθρωπος, εάν τον κόσμον όλον κερδήση, την δε ψυχήν αυτού ζημιωθή; ή τι δώσει άνθρωπος αντάλλαγμα της ψυχής αυτού;» (Ματθ. 16, 26. Μαρκ. 8, 36-37). Με άλλας λέξεις: εις τον ορατόν κόσμον δεν υπάρχει αξία ισότιμος προς την αξίαν της ανθρωπίνης ψυχής, ούτε αξία δια της οποίας θα ηδύνατο η ανθρωπίνη ψυχή να εκτιμηθή και εξαγορασθή.

Συνεχίζεται.  

Τί σημαίνει “αρχή της ινδίκτου”;

Η Εκκλησία του Χριστού εορτάζει σήμερα την αρχή της Ινδικτιώνος – από την λατινική λέξη “indictio”, η οποία σημαίνει ορισμός – δηλαδή την έναρξι του εκκλησιαστικού έτους. Ο όρος προήλθε από την συνήθεια των Ρωμαίων αυτοκρατόρων να ορίζουν δια θεσπίσματος για διάστημα δεκαπέντε ετών το ποσόν του ετησίου φόρου, που εισέπρατταν αυτήν την εποχή για την συντήρησι του στρατού. Κατ’ επέκτασιν καθιερώθηκε να ονομάζωνται ινδικτιώνες και οι δεκαπενταετείς αυτοί κύκλοι που άρχισαν επί Καίσαρος Αυγούστου, τρία χρόνια πριν από την γέννησι του Χριστού.

Επειδή ο Σεπτέμβριος είναι εποχή συγκομιδής καρπών και προετοιμασίας για τον νέο κύκλο βλαστήσεως, ταίριαζε να εορτάζουν οι χριστιανοί την αρχή της γεωργικής περιόδου αποδίδοντας ευχαριστίες στον Θεό για την εύνοιά του προς την κτίσι. Είναι αυτό που ήδη έκαναν οι Ιουδαίοι σύμφωνα με τις εντολές του Μωσαϊκού Νόμου· την πρώτη δηλαδή ημέρα του εβδόμου ιουδαϊκού μηνός, αρχές Σεπτεμβρίου, τελούσαν την εορτή της Νεομηνίας ή των Σαλπίγγων, κατά την οποίαν εσχόλαζαν από κάθε εργασία, για να προσφέρουν θυσίες ολοκαυτωμάτων “εις οσμήν ευωδίας Κυρίω” (Λευϊτ. 23,18).

Ο Χριστός, ο Υιός και Λόγος του Θεού, ο δημιουργός του χρόνου και του σύμπαντος, ο προάναρχος Βασιλεύς των αιώνων, ο οποίος εσαρκώθη, για να αποκαταλλάξη τα πάντα εις Εαυτόν και να συναγάγη Ιουδαίους και εθνικούς εις μίαν Εκκλησίαν, ήθελε να ανακεφαλαιώση εν Εαυτώ τον αισθητό κόσμο και τον γραπτό Νόμο. Έτσι, αυτήν την ημέρα που η φύσις ετοιμάζεται να διατρέξη ένα νέο κύκλο εποχών, εορτάζουμε το γεγονός, κατά το οποίο ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός εισήλθε στην Συναγωγή και ανοίγοντας το βιβλίο του Ησαϊου ανέγνωσε το χωρίο, όπου ο Προφήτης ομιλεί επ’ ονόματι του Σωτήρος “Πνεύμα Κυρίου επ’ εμέ, ού είνεκεν έχρισέ με, ευαγγελίσασθαι πτωχοίς απέσταλκέ με, κηρύξαι ενιαυτόν (= έτος) Κυρίου δεκτόν” (Λουκ. 4,18).

Όλες οι Εκκλησίες, συναθροισμένες “επί το αυτό”, αναπέμπουν σήμερα δοξολογία προς τον ένα τρισυπόστατο Θεό, ο οποίος διαμένει στην αιώνια μακαριότητα, διακρατεί τα πάντα εν τη ζωή και στέλνει άφθονες τις ευλογίες του κάθε εποχή στα κτίσματά του. Ο ίδιος ο Χριστός ανοίγει τις θύρες του νέου έτους και μας προσκαλεί να τον ακολουθήσωμε, για να γίνωμε μέτοχοι της αιωνιότητός του.

Πηγή: Νέος Συναξαριστής της Ορθοδόξου Εκκλησίας, υπό Μακαρίου ιερομονάχου Σιμωνοπετρίτου, εκδ. Ίνδικτος, τόμος πρώτος (Σεπτέμβριος)

http://vatopaidi.wordpress.com/

+π.Ιωάννης Σ. Ρωμανίδης : Ορθόδοξος και Βατικάνιος Συμφωνία περί Ουνίας Μπαλαμάντ Λίβανος, Ιούλιος 1993.

 46) Και το να θεωρούν εν προκειμένω οι Λατίνοι και τινές Ορθόδοξοι έγκυρα τα μυστήρια αλλήλων μέσα εις τα πλαίσια αυτά δεν σημαίνει απολύτως τίποτε. Απλώς σημαίνει ότι οι εν λόγω Ορθόδοξοι ή αγνοούν το Φραγκο-Λατινικόν δόγμα περί θείων χαρίτων ή το Ορθόδοξον δόγμα περί ακτίστου μεθεκτής θείας χάριτος. Οι εν λόγω Λατίνοι γνωρίζουν και την ιδικήν τους θέσιν περί θείας χάριτος και την σύγχρονον Ορθόδοξον σύγχυσιν στο θέμα. Παραμένει το γεγονός ότι τα μυστήρια του Σώματος του Χριστού είναι αμέθεκτα όταν δεν συνοδεύονται από την κάθαρσιν της καρδίας ως την προέναρξιν του φωτισμού της καρδίας που οδηγεί εις την τελικήν μέθεξιν του δοξασμού της Πεντηκοστής. Με άλλα λόγια η εν λόγω συμφωνία δεν θα μας οδηγήση στην εκπλήρωσιν της Κυριακής Προσευχής του Ιωάννου 17 όπως υπόσχεται η εν λόγω συμφωνία.

      

    47) Πάντως η Ορθόδοξος θέσις περί των Μυστηρίων του Σώματος του Χριστού δεν φαίνεται εις αυτήν την συμφωνίαν. Δημιουργείται επομένως η εντύπωσις ότι οι Ορθόδοξοι, τουλάχιστον σιωπηλώς, δέχονται ή ανέχονται το Λατινικόν δόγμα περί "κτιστών μεθεκτών θείων χαρίτων," όπως λέγονται από την Φραγκο-Λατινικήν παράδοσιν.

Συνεχίζεται.