Προσθήκη αναθεώρησης (update) παλαιότερης δημοσίευσης
https://docs.google.com/document/d/1s0kgs8qM2JnWNBQm7sF6uhOoydKt_3y05SORYwk4NMc/edit?usp=drivesdk
Προσθήκη αναθεώρησης (update) παλαιότερης δημοσίευσης
https://docs.google.com/document/d/1s0kgs8qM2JnWNBQm7sF6uhOoydKt_3y05SORYwk4NMc/edit?usp=drivesdk
Αφιερωμένο σέ έναν παπά, που έβγαλε τά ράσα κατόπιν οδηγιών τού Διαβόλου και ευνούχισε τό ανύπαρκτο δικό του πνεύμα. Τήν πτωχείαν του αναπλήρωσε τό πνεύμα τών ιών τής απάτης.
Ομολόγησε meta θάρρους τήν πλήρη κατοχή του, από τόν άρχοντα τής εξουσίας τού αέρος, τό πνεύμα τών υιών (καί ιών) τής απειθείας (Εφ. β'). Πλήρης η οντολογική του απώλεια, ψυχής τε καί σώματος, μέ τόν τρόπο που διάλεξε.
Εκείνος που αμαρτάνει δια δευτέραν φοράν, με την ελπίδα ότι θα μετανοήση, αυτός πορεύεται ενώπιον του Θεού με το φορτίο της πανουργίας, εις αυτόν τον πανούργον επέρχεται ο θάνατος εντελώς απροσδοκήτως, εις τελείως άγνωστον στιγμήν και ώραν, και δεν κατορθώνει να φθάση εις την ημέραν που ήλπισε πως θα μετανοήση.
Πρωτοπρεσβυτέρου Δημητρίου Αθανασίου(χημικού)
Πρόσφατα κυκλοφόρησε εγκύκλιος Μητροπολίτη της Δυτικής Ελλάδος με την οποία απαγορεύει στους κληρικούς να κηρύττουν οι ίδιοι τις Κυριακές και υποχρεωτικά να διαβάζουν το κήρυγμα, που ο ίδιος έγραψε και θα στέλνει στους ναούς. Όπως γράφεται στην εγκύκλιο το γραπτό κήρυγμα «θα αναγιγνώσκεται αυτούσιο χωρίς αλλοιώσεις και σχολιασμούς», ενώ όπως διευκρινίζει, «δεν θα πραγματοποιείται κανένα άλλο κήρυγμα όλες τις Κυριακές του εκκλησιαστικού έτους».
Ἐνδεικτικὰ ἀναφερθήκαμε στοὺς δύο αὐτοὺς μεγάλους ἀγωνιστὰς καὶ ὑποστηρικτὰς τῆς καλῆς ἑνώσεως καὶ τῆς καλῆς εἰρήνης (Ἰωσὴφ Βρυέννιο καὶ Γεννάδιο Σχολάριο), ποὺ ἐκφράζουν διαχρονικὰ τὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία καὶ τὴν Μεγάλη Ἐκκλησία Κωνσταντινουπόλεως, ἡ ὁποία ἀπὸ τὸν περασμένο αἰώνα προωθεῖ τὴν κακὴ ἕνωση μὲ σοφιστικὰ ἐπιχειρήματα, ὅπως γράφει ὁ Γεννάδιος Σχολάριος, καὶ ἀποκαλεῖ τὸν πάπα ὄχι ἁπλῶς «ἅγιο», πρᾶγμα ποὺ κατακρίνει ὁ Ἰωσὴφ Βρυέννιος, ἀλλὰ ἁγιώτατο καὶ σεβασμιώτατο καὶ ἀγαπητὸ ἀδελφὸ καὶ κανονικὸ ἐπίσκοπο Ρώμης, θυμιάζουσα αὐτὸν ὡς «εὐλογημένον ἐρχόμενον ἐν ὀνόματι Κυρίου» καὶ μνημονεύουσα τὸ ὄνομά του σὲ ὀρθόδοξη ἀκολουθία καὶ πλεῖστα ἄλλα. Ὅταν ὁ «Ὀρθόδοξος Τύπος» ἱδρύθηκε ἀπὸ τὸν Γέροντα Χαράλαμπο Βασιλόπουλο, ὁ Ἀθηναγόρας ποὺ προσπαθοῦσε νὰ ἐπιβάλει τὴν κακὴ ἕνωση εἶχε ἀντιμέτωπη στὸ σύνολό της σχεδὸν τὴν Ἐκκλησία τῆς ῾Ελλάδος καὶ ἰσχυρὲς θεολογικὲς καὶ μοναστικὲς δυνάμεις. Ὁ τωρινὸς Πατριάρχης τὴν ἔχει σύμμαχο, καὶ οἱ θεολογικὲς καὶ μοναστικὲς δυνάμεις μὲ τὴν πάροδο τοῦ χρόνου ἐξασθενοῦν, ἀκόμη καὶ στὸ Ἅγιον Ὄρος.
https://www.youtube.com/watch?v=pCasC4wOgQ8&t=1441s
Ένας ακόμα μητροπολίτης της Εκκλησίας της Ελλάδος έθεσε την παραίτησή του στη διάθεση του Αρχιεπισκόπου Ιερώνυμου, μετά την προ ημερών παραίτηση του Μητροπολίτη Θεσσαλονίκης Άνθιμου. Ειδικότερα, ο ηλικίας 92 ετών Μητροπολίτης Παραμυθίας Τίτος παραιτήθηκε από τα καθήκοντά του. Χειροτονήθηκε Μητροπολίτης Παραμυθίας τον Ιούλιο του 1974. O κατά κόσμον Σωτήριος Παπανάκος διαδέχθηκε τον Παύλο Καρβέλη στην επισκοπική έδρα της Παραμυθιάς την Τετάρτη 17 Ιουλίου 1974. Όπως αναφέρει η ανακοίνωση της Μητρόπολης: «Ο Σεβασμιότατος Μητροπολίτης Παραμυθίας, Φιλιατών, Γηρομερίου και Πάργας κ.κ. Τίτος χθες, ημέρα Πέμπτην, 17η του μηνός Αυγούστου τού έτους 2023, έθεσε την παραίτησή του εκ των καθηκόντων του ως εν ενεργεία Μητροπολίτης στον Μακαριότατο Αρχιεπίσκοπο Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ.κ. Ιερώνυμο και στην Ιερά Σύνοδο»
https://www.tanea.gr/print/2023/08/19/greece/paraitithike-o-mitropolitis-paramythias-titos/
Ἡ ἐντολή τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ εἶναι σαφής. Συγχωροῦμε τόν ἀδελφό μας, γιά νά συγχωρηθοῦμε ἀπό τόν Πατέρα Του καί Πατέρα μας. Τά χρέη δέν ξεπληρώνονται μέ δική μας δυνατότητα· καί ὅλον τόν κόσμον, ἄν κατακτήσομεν, ὁ τρόπος νά συγχωρεθοῦν οἱ ἁμαρτίες, εἶναι διαφορετικός καί τελείως ξένος ἀπό τίς δικές μας σκέψεις καί ἱκανότητες.
Ὀφείλουμε νά παραδεχτοῦμε ταπεινά καί ὀριστικά, ὅτι ἡ ἄφεσις καί ἡ συγχώρησις, ἀνήκει ἀποκλειστικά στή σφαῖρα τοῦ Θεοῦ· στήν θυσία τοῦ Χριστοῦ. Ἄν δέν ἀκολουθήσομε σωστά τόν Μεσσία, θά βρίσκουμε μπροστά μας, μεγάλα καί ἀνυπέρβλητα ἐμπόδια, ἄλυτα προβλήματα συνεχῶς. Ὁ Ἰησοῦς Χριστός δέν θέλει νά μᾶς πληγώσει· σέβεται τό αὐτεξούσιον μέ τό ὁποῖον Ἐκεῖνος, μᾶς προίκισε. Λέγει λοιπόν: «ἀγάπησε καί ἄφες τά ὀλίγα πταίσματα τοῦ ἀδελφοῦ σου, γιά νά σοῦ χαριστοῦν τά ἀμέτρητα χρέη ἀπό τόν Θεόν. Ἄλλαξε ζωή· μή γίνου πονηρός, ἀλλά ἐλεήμων, σπλαχνικός, ὅπως ὁ Πατήρ ὁ οὐράνιος».
Οι δύο όψεις τού Μονοφυσιτισμού (θεοκεντρική ή ανθρωποκεντρική) γέννησε πληθώρα παραλλαγών. Ουδεμία ανταποκρίνεται στόν ημέτερο θεανθρωποκεντρικό χαρακτήρα τής πίστεώς μας.
Ώρα μοναδική στην ιστορία του κόσμου. Τα μάτια τα σάρκινα των μαθητών μπαίνουν στην πνευματική διάσταση κι ατενίζουν το άκτιστο φως. Εκεί στο υψηλό όρος όπου τους είχε ανεβάσει ο Ιησούς Χριστός και «μετεμορφώθη έμπροσθεν αυτών», οι τρεις απόστολοι (Πέτρος, Ιάκωβος και Ιωάννης) γίνονται θεαταί και μάρτυρες του υπερκοσμίου, «επόπται της θεότητος» και «κοινωνοί της θείας φύσεως». Βλέπουν την ουράνια δόξα σ΄ όλη τη λάμψη και το μεγαλείο της! Κλήση και πρόκληση ιερή, για τον κάθε άνθρωπο—και για τη δική σου ψυχή, αδελφέ μου--, η ενόραση του Θεού, η κοινωνία μαζί Του· αυτή η άγια συντροφιά, που διώχνει τη μοναξιά, νικά το φόβο και εμπνέει, για τα μεγάλα και υψηλά στη ζωή. Ρωτάς πως θα την επιτύχεις;
πρωτοπρεσβυτέρου Δημητρίου Αθανασίου (χημικού)
Εισαγωγικά
ιστορικά στοιχεία
Τα τελευταία χρόνια πολύς λόγος γίνεται για ένα
καινούργιο σχετικά «έθιμο» που εξαπλώνεται σιγά-σιγά σε όλη την Ελλάδα, η
περιφορά του Επιταφίου της Παναγίας την παραμονή της τίμησης της Κοιμήσεώς της,
την 15η Αυγούστου, και οι ψαλμοί των Εγκωμίων της, μια πρακτική που ο μεν ο
κόσμος το ενστερνίστηκε ως έθιμο, ενώ η επίσημη Εκκλησία προβληματίζεται ακόμα.
Τα εγκώμια της Παναγίας είναι οι ύμνοι που
ψάλλονταν πάνω από τον Τάφο της Παναγίας στα Ιεροσόλυμα ανήμερα της Κοιμήσεως
και εμφανίστηκαν στα τέλη του περασμένου αιώνα στις Κυκλάδες, ενώ σύντομα
εξαπλώθηκαν ακόμα και σε Ελληνορθόδοξες Ενορίες της Διασποράς και Μοναστήρια,
εκτός από τα Αγιορείτικα.
Σύντομα το «καινοφανές» ζήτημα συζητήθηκε στην Ιερά Σύνοδο του Απριλίου 1865, η οποία υπό την Προεδρία του Μητροπολίτου Αθηνών Θεοφίλου αποφάσισε ότι δεν περιέχονται στο τυπικό της δικής μας θρησκείας, και παρ’ ότι εξυμνούν τη Μητέρα του Χριστού δεν είναι ανεκτή η «εισαγωγή» τους στη λατρεία.
«Έχουμε ανάγκη από πολλή ταπείνωση εφόσον με τη χάρη του Θεού φροντίζουμε για τη φύλαξη του νου. Ταπείνωση πρώτα απέναντι στο Θεό και έπειτα απέναντι στους ανθρώπους Με κάθε τρόπο και από παντού οφείλουμε να συντρίβουμε την καρδιά μας, μεταχειριζόμενοι κάθε τι που μας ταπεινώνει. Ταπεινώνουν την ψυχή μας οι πολλές ευεργεσίες του Θεού σε μας, όταν τις μετρούμε μία- μία και τις φέρνουμε στο νου μας».
Πρωτοπρεσβυτέρου Δημητρίου Αθανασίου
Η κοίμηση της Θεοτόκου καταρχήν είναι πραγματική και η μετάσταση είναι μια ιδιαίτερη και κατά χάρη ενέργεια του Θεού για να φυλάξει αλώβητο το σκεύος της κυοφορίας του Θεού Λόγου από τη «διαφθορά» του θανάτου. Τούτη όμως η θεϊκή ενέργεια δεν είναι τίποτε άλλο παρά μια κατά πρόληψη πραγμάτωση της ανάστασης. Η Θεοτόκος μπαίνει στο βασίλειο της ζωής αναστημένη χάρη στις συνέπειες της κατά χάρη αγιότητας, που αφορά όλους τους ανθρώπους και όχι ως ένα προνομιούχο ον που απαλλάχτηκε από το προπατορικό αμάρτημα κατά τη σύλληψή του. Για την Θεοτόκο και τη μετάστασή της έχουμε μαρτυρίες αγίων της Εκκλησίας μας:
Τώρα έχουμε τόν νέον Άρχοντα Οφφικιάλιο Πατριαρχείου κ. Βαρθολομαίου, τόν σωτήρα μας κ. Σωτήρη Τσιόδρα ο οποίος είπε : " Όποιος πεθαίνει από ή μέ covid, εμείς γράφουμε θάνατος από covid ".
Προηγουμένως, είχαμε κι άλλον. Αυτός ήταν " μεγάλος" Άρχοντας Ρήτορας. Ο κ. Τσιόδρας είναι απλά "άρχοντας" - υποτίθεται τής Ιατρικής.
Καί τί είπε αυτός ο άλλος ;
Ἡ Παναγία, ἀδελφοί μου ἀγαπητοί, ἄσκησε ὁλοκληρωτικά τήν παρθενία, προσκολληθείσα στόν Τριαδικόν Θεόν, μέ τέλεια ὑπακοή, ταπείνωση καί ἀγάπη στό πανάγιον θέλημά Του.
Τό προπατορικό ἁμάρτημα
πού ἔφερε, ἐξαιτίας τῆς ἀστοχίας τῆς προμήτορος Εὔας, οὐδέποτε ἐβλάστησε καρπόν
ἤ φύλλα, οὔτε καί κατά διάνοια. Ἐπεδίωκε, ἀδιαλλείπτως μέ ἀγῶνες πνευματικούς,
τήν παρθενίαν, τήν ὑπακοήν. Ἐξομοιώνεται, στόν ναόν, κατά χάριν μέ τόν Πατέρα
πού γέννησε μέ παρθενία τόν Υἱόν, ἀϊδίως καί ἀχρόνως καί μέ τόν παρθένο Υἱό πού
προῆλθε μέ γέννηση ἀπό τόν Πατέρα· καί πού γεννήθηκε σωματικά τόν κατάλληλο
καιρό, ἀπό τά δικά της ἄχραντα αἵματα καί μέ τό Ἅγιον Πνεῦμα πού προβάλλεται
μόνο ἀπό τόν Πατέρα, ὄχι μέ γέννηση, ἀλλά μέ ἐκπόρευση, μέ τρόπο ἀνείπωτο.
Ἀγαποῦμε τήν Δέσποινα ὑπερβολικά, σεβαστή γερόντισσα, ἐπειδή ἀναμφιβόλως στό πανάχραντο πρόσωπό Της, ἔγκειται ὁλόκληρο τό μυστήριο τῆς Κ.Διαθήκης· καί μέσω τῆς Θεοτόκου Μαρίας, συγγενεύουμε μέ συγγένεια ἐξ’ αἵματος, μέ τόν Θεόν. Μέ μεσίτρια τήν Ἀειπάρθενον, βιώνουμε ἐμπειρικά τό μυστήριο πού μᾶς καταδεικνύει καί μᾶς προσφέρει ὁλόκληρο τόν Κύριον Ἰησοῦν Χριστόν, σέ ὅλον τόν θαυμαστόν Πλοῦτον τῆς Θεανθρωπίνης προσωπικότητός Του· ὅλες τίς δυνάμεις καί ὅλη τήν ἀγάπη Του. Ἔτσι πληροῦται ὅλη ἡ πνευματική καί ὑπερφυής οἰκονομία τῆς σαρκώσεως τοῦ Θεοῦ Λόγου.
Ἰδόντες οἱ Παγκοσμιοποιηταί (= Σατανισταί) ὅτι αἱ πελωρίων διαστάσεων ἀπάται τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, τῆς «κοινοβουλευτικῆς δημοκρατίας», τοῦ «προσφυγικοῦ» ζητήματος (διάβαζε «ἀντικαταστάσως πληθυσμῶν» μέ στόχον τήν ἰσλαμοποίησιν τῆς Εὐρώπης), τῶν καταστρεπτικῶν μνημονίων, τοῦ κορονοϊοῦ καί τῆς ὑποχρεωτικότητος τῶν «ἐμβολίων» (διάβαζε «θανατηφόρων ἐνέσεων», κατά Vladimir Zelenko, μέ στόχον τήν μείωσιν τοῦ πληθυσμοῦ), τῆς «κλιματικῆς κρίσεως», τῆς καταστροφῆς τοῦ φυσικοῦ περιβάλλοντος διά τῶν ἐμπρησμῶν, χάριν τῆς ἐξυπηρετήσεως ἀλλοτρίων συμφερόντων (ἐγκατάστασιν ἀνεμογεννητριῶν, ἀνέγερσιν ξενοδοχείων κ.λπ.), τήν σκόπιμον/ἐγκληματικήν παράλειψιν ἐκσυγχρονισμοῦ τῶν σιδηροδρόμων κ.ἄ., τάς ὁποίας αὐτοί ἔχουν διοργανώσει καί ἐκτελέσει παγκοσμίως, «ἔπιασαν» εἰς τό εὐρύ κοινόν· καί ὅτι αἱ κατά τόπους Διοικοῦσαι Ἱεραρχίαι, αἱ ὁποῖαι ἀποτελοῦν τήν μόνην δύναμιν πού θά ἠδύνατο ν’ ἀνατρέψῃ τά ἄκρως βρωμερά συνωμοτικά σχέδιά των, εἶναι πλέον συνεργοί των, ὡς ἄλλοι Ἰοῦδαι· προχωροῦν τώρα ἀκάθεκτοι εἰς νέας ἀπάτας, νέους περιορισμούς τῶν ἐλευθεριῶν καί νέας βρωμεράς προδοσίας.
Έλεγαν για τον άγιο Σπυρίδωνα ότι είχε μια θυγατέρα παρθένο, ευλαβή σαν τον πατέρα της, με το όνομα Ειρήνη. Ένας γνωστός αυτής, της έδωσε ένα πολύτιμο κόσμημα να του το φυλάξει. Κι αυτή για να το ασφαλίσει καλύτερα, έκρυψε το θησαυρό στη γη. Μετά όμως από λίγο καιρό έφυγε από τον κόσμο αυτό η παρθένος.
«Ὅπως τὰ βλέφαρα ἀγγίζουνε τόνα τ᾿ ἄλλο, ἔτσι κι οἱ πειρασμοὶ εἶνε κοντὰ στοὺς ἀνθρώπους. Καὶ τὰ οἰκονόμησε ὁ Θεὸς μὲ σοφία, γιὰ τὴ δική σου ὠφέλεια, γιὰ νὰ χτυπᾶς μὲ ὑπομονὴ τὴν πόρτα Του, καὶ ἀπὸ τὸν φόβο τῶν λυπηρῶν νὰ Τὸν θυμᾶται ὁ λογισμός σου, καὶ νὰ Τὸν σιμώσεις μὲ τὴν προσευχή, καὶ ν᾿ ἁγιαστεῖ ἡ καρδιά σου μὲ τὸ νὰ Τὸν συλλογίζεσαι. Καὶ σὰν Τὸν ἐπικαλεστεῖς θὰ σ᾿ ἀκούσει, καὶ θὰ μάθεις πῶς ὁ Θεὸς εἶνε Κεῖνος ποὺ θὰ σὲ γλυτώσει. Καὶ θὰ νοιώσεις Κεῖνον ποὺ σ᾿ ἔπλασε καὶ ποὺ νοιάζεται γιὰ σένα καὶ ποὺ σὲ φυλάγει καὶ πώπλασε διπλὸ τὸν κόσμο γιὰ σένα, τὸν ἕνα σὰν δάσκαλο καὶ πρόσκαιρο παιδευτή, τὸν ἄλλο σὰν πατρογονικὸ σπίτι σου καὶ αἰώνια κληρονομιά σου. Δὲν σ᾿ ἔκανε ὁ Θεὸς ἀπαλλαγμένο ἀπ᾿ τὰ λυπηρά, μήπως θαρρευόμενος στὴν Θεότητα, κληρονομήσεις ὅ,τι κληρονόμησε κεῖνος, ποὺ πρῶτα λεγότανε Ἑωσφόρος, κι ὕστερα γίνηκε Σατανᾶς καὶ πάλι δὲν σ᾿ ἔκανε ἀλύγιστον καὶ ἀσάλευτον, γιὰ νὰ μὴ γίνεις σὰν τ᾿ ἄψυχα τὰ κτίσματα καὶ σοῦ δοθοῦνε τὰ ἀγαθὰ δίχως κέρδος καὶ δίχως μισθό, ὅπως στὰ ἄλογα εἶνε τὰ φυσικὰ χαρίσματα τὰ χτηνώδικα. Γιατὶ εἶνε εὔκολο σ᾿ ὅλους νὰ καταλάβουνε πόση ὠφέλεια καὶ πόση φχαρίστηση καὶ ταπείνωση κερδίζει ὁ ἄνθρωπος περνώντας τοῦτα τὰ μπόδια».