Ο Θεσμός των Διακονισσών

πρωτοπρεσβυτέρου Δημητρίου Αθανασίου.(χημικού-βιοχημικού).

Εισαγωγικά

Κατά τις δεκαετίες του ’70 και του ΄80  στην οικουμενιστική κίνηση δέσποζε το ζήτημα της χειροτονίας των γυναικών  και η αναβάθμιση των ποικίλων ρόλων τους, για τα οποία και οι ορθόδοξοι καλούνταν να δώσουν τις απαντήσεις τους.

Μετά την «Σύνοδο» της Κρήτης, στις συνοδικές αποφάσεις της οποίας, ως γνωστόν, το έργο και η «θεολογική» παραγωγή του Π.Σ.Ε. καταφάσκεται και επαινείται, (αντί απορρίψεως), αναζωπυρώθηκε και πάλι το εν λόγω θέμα από γνωστούς κύκλους, στην προσπάθειά τους να φέρουν σε ακόμη μεγαλύτερη προσέγγιση την Ορθοδοξία με τον Προτεσταντισμό. Από τις 31 Ιανουαρίου έως 2 Φεβρουαρίου 2020  πραγματοποιήθηκε, στη Θεσσαλονίκη, ένα Διεθνές Συμπόσιο με τίτλο: «Διακόνισσες: Παρελθόν – Παρόν – Μέλλον». Συγκλήθηκε και πραγματοποιήθηκε με πρωτοβουλία, (όχι τυχαία)  από το «Κέντρο Οικουμενικών, Ιεραποστολικών και Περιβαλλοντικών Μελετών “Μητροπολίτης Παντελεήμων Παπαγεωργίου”» (CEMES) και σε συνεργασία με το, (επίσης όχι τυχαία), «Διορθόδοξο Μεταπτυχιακό Πρόγραμμα “Ορθόδοξη Οικουμενική Θεολογία”, και άλλων συνδιοργανωτών. Σύμφωνα με σχετική ανοικτή επιστολή της διοργανωτικής επιτροπής προς τις Τοπικές Ορθόδοξες Εκκλησίες: «Το συμπόσιο εξέτασε από επιστημονική και εκκλησιαστική προοπτική τον θεσμό των διακονισσών της Εκκλησίας, τόσο κατά τους πρώτους όσο και κατά τους επόμενους αιώνες, καθώς και τις σύγχρονες αντιδράσεις και επιφυλάξεις των Ορθοδόξων Εκκλησιών και άλλων χριστιανικών παραδόσεων». Μάλιστα ως προοίμιο στην επιστολή τέθηκε το εξής χαρακτηριστικό συμπέρασμα του συμποσίου: «Δεν υπάρχει βιβλικός ή θεολογικός, κανονικός, ή λειτουργικός, πατερικός, ή ποιμαντικός λόγος που να δικαιολογεί την καθυστέρηση, ή την παρεμπόδιση της πλήρους αποκατάστασης του παραδοσιακού θεσμού των διακονισσών από την σύγχρονη Εκκλησία». Σε άλλη παράγραφο της επιστολής τονίζεται ότι: «Το συμπόσιο επικεντρώθηκε κατά κύριο λόγο στη διακονική φύση της χριστιανικής μαρτυρίας και της Ιερωσύνης, η οποία παραθεωρήθηκε από αιώνες πατριαρχικής νοοτροπίας και θεσμικού κληρικαλισμού. Και κατέληξε στο συμπέρασμα, ότι «η Εκκλησία είναι ένα μυστήριο Ευχαριστίας και όχι μια πυραμίδα εξουσίας». Ακολουθούν στην επιστολή οι λόγοι, οι οποίοι καθιστούν την αναβίωση του θεσμού των διακονισσών ως «επείγουσα ανάγκη». Το συμπόσιο επικαλείται ακόμη τις αποφάσεις «της Διορθόδοξης Συνδιάσκεψης της Ρόδου, που καλούσαν την Εκκλησία να αντιμετωπίσει τις πρωτοφανείς προκλήσεις των καιρών».

Στο παρακάτω άρθρο γίνεται μια  εκλαϊκευμένη προσπάθεια προσέγγισης του θεσμού των διακονισσών. Συν Θεώ θα επανέλθουμε  εξετάζοντας το θεμα-ΓΥΝΑΙΚΑ ΚΑΙ ΙΕΡΩΣΥΝΗ.

Πρωτοπρεσβύτερος π. Γεώργιος Μεταλληνός

Είναι τραγικό! Δεν επιχαίρω, ούτε θριαμβολογώ. Η επιθυμία όλων μας πρέπει να είναι να συναντηθούμε στην ενότητα των Προφητών, των Αποστόλων και των Πατέρων όλων των αιώνων. Διαφορετικά κάθε ένωση θα είναι ψευδένωσις και όχι μόνον αυτό, αλλά θα καταστρέφει και θα διαστρέφει κάθε προσπάθεια, ειλικρινή προσπάθεια, που θέλει να οδηγηθεί στο θέμα της σωτηρίας. Ο Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς ελέγχει την σημερινή κατάσταση της Ορθοδοξίας. Υπάρχει σύγχυση. Σχετικοποίηση της πίστεως, πολιτικοί συμβιβασμοί. Οι διάλογοι οι εκκλησιαστικοί είναι απομίμηση των πολιτικών συζητήσεων. Έτσι, ο Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς -γι’ αυτό δεν γίνεται ευχάριστα δεκτός- εμπνέει διάθεση ομολογίας και μαρτυρίου ακόμη, αν ο Θεός το επιτρέψει, στην εποχή μας. Βοηθεί, επίσης, στη συνέχεια της Ορθοδοξίας, της Ορθοδόξου Παραδόσεως. Η επανέκφραση της Πίστεως με τα μέσα κάθε εποχής δεν έχει τίποτε το κοινό με την αναζητούμενη από δικούς μας θεολόγους Οικουμενιστές «επανερμηνεία» της πίστεως. Δεν είναι θέμα επανερμηνείας, πώς θα κατανοήσουμε λ.χ. το παπικό πρωτείο. Συγγνώμη για την φράση, και ο σκύλος χορτάτος και η πίτα αφάγωτη! Μα είναι αυτά σοβαρά πράγματα, όταν παίζουμε «εν ου παικτοίς»; Όταν παίζουμε με τη σωτηρία; Όταν παίζουμε με την αιωνιότητα; Διαγράφουμε όλους τους Αγίους εν ονόματι των Αγίων. Διότι το πνεύμα, το οποίον κυριαρχεί, είναι να εκθειάζουμε τους Αγίους. Κι όπως, μακαρίτης τώρα, Αρχιεπίσκοπος έλεγε: Δεχόμεθα τον Μάρκο τον Ευγενικό και τον τιμάμε. Εκείνος έτσι έπρεπε να μιλήσει στην εποχή του, εμείς μιλούμε με τον δικό μας τρόπο στην δική μας εποχή. Κάτι παρόμοιο ελέχθη. Ο Χριστός όμως είναι πάντα ο αυτός «παρατεινόμενος εις τους αιώνες». Και η πίστη που σώζει είναι μία συνταγή, ένα φάρμακο που δεν αλλοιώνεται, δεν δέχεται αλλαγές. Είναι μία και ενιαία η πίστις. Η αποδοχή του Λόγου του Θεού από την εμπειρία των Αγίων, για να γίνει και δική μας εμπειρία.

ΘΥΜΑΣΑΙ ΠΑΝΤΟΤΕ ΤΟΝ ΘΕΟΝ;

Τὸ ἐρώτημα αὐτὸ πρέπει νὰ τὸ κάνουμε στὸν ἑαυτό μας, διότι φαίνεται

ὅτι συχνὰ κάνουμε τὸ λάθος, ἄλλοτε νὰ τὸν θεωροῦμε ὡς

«πανταχοῦ παρόντα» καὶ ἄλλοτε ὡς «ἀπόντα», ὅπως προκύπτει ἀπὸ

τὴν γνώμη ἑνὸς Γέροντος Ἀσκητοῦ, τὴν ὁποία βρῆκα στὸ «Γεροντικόν»,

καὶ ἀναφέρει:

«Εἶναι περίεργον καὶ ἀξιοθαύμαστον τὸ γεγονός, ὅτι τὶς μὲν

προσευχὲς τὶς ἀναπέμπουμε πρὸς τὸν Θεόν, ὡσὰν νὰ εἶναι παρὼν καὶ

ἀκούει ὅσα λέμε, ἐνῶ τὶς ἁμαρτίες τὶς διαπράττουμε τόσον ἀδιάντροπα

καὶ ἄφοβα, ὡσὰν νὰ εἶναι ἀπὼν ὁ Θεὸς καὶ δὲν βλέπει οὔτε τὰ ἔργα μας,

οὔτε καὶ μᾶς τοὺς ἴδιους».

Κι ὅμως εἶναι πάντοτε παρών.

Το πνεύμα-(Πνεύμα) όπου θέλει πνεί.» ((Ἰω. 3:8)..Ερμηνευτικές πατερικές απαντήσεις στις οικουμενιστικές αντιλήψεις

πρωτοπρεσβυτέρου Δημητρίου Αθανασίου

Εισαγωγικά

Υπάρχουν ένα σωρό τρόποι χρήσης του όρου «πνεύμα» μέσα στην Αγία Γραφή: το πνεύμα του Ανθρώπου, «τα πνεύματα» σε πληθυντικό αριθμό, που σημαίνουν τους αγγέλους και τους δαίμονες. Υπάρχει επίσης και μία άλλη προσέγγιση, που προέρχεται επίσης από την Αγία Γραφή και που μας οδηγεί ίσως, σύμφωνα και με τις πρώτες μου επισημάνσεις, σε μια εγγύτερη κατανόηση. Σίγουρα όλοι θα θυμάστε τη συζήτηση που είχε κάποια νύχτα ο Κύριος Ιησούς Χριστός με τον Νικόδημο, και που περιγράφεται στο ευαγγέλιο του αγίου Ιωάννη του Θεολόγου. Μπορείτε να φανταστείτε το σκηνικό. Το απόγευμα είχε ζυγώσει. Ο Χριστός και ο Νικόδημος στέκονται ή κάθονται στην ταράτσα ενός εκ των σπιτιών της Ιερουσαλήμ και βυθίζονται σιγά-σιγά στη δροσιά της νύχτας και στο σκοτάδι, που ολοένα πυκνώνει. Μιλούν για τον Θεό και ο Νικόδημος παλεύει να καταλάβει.

Α. Ο  στιχος 3,8  στο κατά Ιωάννη Ευαγγέλιο

Τα λόγια λοιπόν αυτά λέγονται από τον Κύριο προς το Νικόδημο στη νυκτερινή τους συνομιλία (Ιω. 3, 1-21). Κατ' αρχάς ο Κύριος χωρίς περιστροφές τον διδάσκει περί της βασιλείας του Θεού λέγοντάς του: «Αμήν, αμήν λέγω σοι, εάν μη τις γεννηθή άνωθεν, ου δύναται ιδείν την βασιλείαν του Θεού».

Παραλειπόμενο τού "οδηγοί τυφλών " --- Kyprianos Christodoulides

Γνωρίζω καλώς. Θά φανώ ασυνεπής, επειδή χρόνια τώρα υποστήριζα καί υποστηρίζω τήν Αποχή. Αλλά, πλέον, "ο κόμπος έφτασε στό χτένι", όπως συνήθως λέγεται, όταν όλα οδηγούν σέ αδιέξοδο, καθώς είναι η σημερινή μας πραγματικότητα. Φυσικά, τό πρυτανείο τών συτιζομένων θά συστήσει στό υπηρετικό προσωπικό της, νά επαναλάβει αυτό που  χρόνια τώρα διδάσκει : Η δημοκρατία δέν έχει αδιέξοδα ! Νά, όμως, που έχει.

 

  Έχουν λυσάξει. Τό πρυτανείο τών σιτιζόμενων μέ δανεικά (παγκόσμια τράπεζα usa) δίνει ρέστα, παρότι έχει χρέος 33 τρις δολάρια, λόγω ... δανεικά κι αγύριστα. Θά γίνουν όλοι καί όλα οικόπεδο. Ύστερα, θά πέσουν οι υπογραφές γιά δάνεια - η Fed ξέρει - καί η ανάπτυξη - ανοικοδόμηση, θά μάς βρεί ... σάν εκ θεού ευλογία. Άϊντε στά τσακίδια φονιάδες.

Οδηγοί τυφλών --- Kyprianos Christodoulides

Η Παγκόσμια Τράπεζα δανείζει τά έθνη-κράτη, ώστε νά γίνουν Πολιτείες - αλά usa - καί τά έθνη-κράτη δανείζουν μέ τά δανεικά, τίς εγχώριες εφημερίδες, τηλεοράσεις καί ραδιόφωνα, μέ στόχο νά υποσκάπτουν ανιδιοτελείς ανθρώπους - παράδειγμα τό πολιτικό κίνημα τής ΝΙΚΗς - καί τού ανατρεπτικού ρόλου τους, κατά τής υποδούλωσης (NWO) στή Νέα Τάξη. 

 

Τόση είναι η τύφλωσή τους ! Δέν βλέπουν ότι μέ δανεικό χρήμα σιτίζονται. Όποτε θέλει ο δανειστής, τούς τά παίρνει πίσω - παράδειγμα Μνημόνια. Κι ύστερα, έχουμε τούς αγανακτισμένους στίς πλατείες, φυσικά δέ, καί τήν ψήφο ! 

Ψηφίσετε, λοιπόν, αυτούς που σάς σκάβουν τό λάκκο και ... : "14 ἄφετε αὐτούς· ὁδηγοί εἰσι τυφλοὶ τυφλῶν· τυφλὸς δὲ τυφλὸν ἐὰν ὁδηγῇ, ἀμφότεροι εἰς βόθυνον πεσοῦνται" (Μτ. ιε').

Οι εκκλησιολογικές απόψεις του Βρεσθένης Ματθαίου με την ερμηνευτική του Πηδαλίου και την οπτική της εκκλησιαστικής ιστορίας

Πρωτοπρεσβυτέρου Δημητρίου Αθανασίου

Εισαγωγικά

Όπως είπαμε και σε προηγούμενες δημοσιεύσεις οι λόγοι διακοπής της εκκλησιαστικής κοινωνίας των Τριών ΓΟΧ Αρχιερέων το 1935, δεν εμπίπτουν ούτε σε ότι προβλέπει  ο 31^ος  Αποστολικός  κανόνας ούτε σε ότι προβλέπει ο ΙΕ κανόνας της ΑΒ Συνόδου. Οπότε ουσιαστικά δεν υφίσταται λόγος ύπαρξης του άρθρου. Επειδή όμως ασχοληθήκαμε με τις εκκλησιολογικές θέσεις του πρ.Φλωρίνης Χρυσοστόμου, δεόντως θα ασχοληθούμε και τις εκκλησιολογικές θέσεις του Βρεσθένης Ματθαίου.

ΑΠΟΨΗ ΠΡΩΤΗ.

Περί του Προσώπου τοῦ Θεοῦ που βλέπουν οι Άγγελοι.

 [Ευαγγέλιο της Δευτέρας του Αγίου Πνεύματος.]

Καμία σχέση με την αιρετική μορφή γέροντος,την οποίον ταυτίζουν με τον Θεόν Πατέρα και την προσκυνούν ως Θεό,στην δήθεν εικόνα της Αγίας Τριάδος,τα όσα αναφέρει ο Κύριος στο Ευαγγέλιο.[Ματθ.ιη΄10]

Τό ἄκτιστον φῶς, ὁ γνόφος, αἱ ἄκτιστοι ἐνέργειαι εἶναι τό Πρόσωπον τοῦ Θεοῦ.

Το Άγιο Πνεύμα και το Παγκόσμιο Συμβούλιο των Εκκλησιών (Π.Σ.Ε)

 

πρωτοπρεσβυτέρου Δημητρίου Αθανασίου (χημικού-βιοχημικού)

ΜΕΡΟΣ-Α

Εισαγωγικά

Η φετεινή ανακοίνωση του προεδρίου του  Παγκοσμίου Συμβουλίου των Εκκλησιών (Π.Σ.Ε) με αφορμή την Πεντηκοστή, ήταν αφορμή για να γραφτεί  το παρακάτω άρθρο. Στην συγκεκριμένη  ανακοίνωση δηλώνουν οι  Οικουμενιστές  ότι οι γλώσσες του Αγίου Πνεύματος στην Πεντηκοστή συμβολίζουν τις διάφορες "Εκκλησίες" και θρησκείες.

Το κείμενο είναι το εξής;

Ο Χριστός είναι η μοναδική εικόνα της Αγίας Τριάδος.

Ὁ δέ μέγιστος Ἅγιος Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς  διδάσκει ὅτι  ἡ εἰκών  τοῦ Κυρίου, λόγω 

τῆς κοινῆς θείας οὐσίας καί τῶν κοινῶν φυσικῶν ἰδιωμάτων, εἶναι καί εἰκών τῆς Ἁγίας
Τριάδος: «Ἀλλά γάρ οὕτως ἡμῖν ὁ ἐν τρισίν ὑποστάσεσιν εἷς Θεός ἐκπεφασμένος, οὕτω καί
δοξάζεται˙ καί οὕτω μιᾶς εἰκόνος οὔσης καί μορφῆς ἐπί τῆς μόνης ἀνειδέου καί
προσκυνητῆς Τριάδος... τόν μέν Υἱόν τοῦ Πατρός μορφήν  τε καί εἰκόνα λέγομεν, τό δέ
Πνεῦμα τοῦ Υἱοῦ. Οὕτω γάρ ἡμῖν ὡς εὐδόκησεν ἑαυτήν ἐγνώρισε καί οὕτως ἔχειν πρός τόν
Υἱόν τό Πνεῦμα λέγομεν, ὡς αὐτός πρός τόν Πατέρα˙ ὁμοίως γάρ ἀμφότερα ἔχουσι πρός
τόν Πατέρα, πλήν τοῦ τρόπου τῆς ὑπάρξεως...» (ΕΠΕ 1, σελ. 156).

 

Χαρίλαος Ι.Στουρα΄ί΄της.

Θεολόγος.

Περί εικονίσεως του Θεού Πατρός.

Θεοπασχιτισμός και Βογομιλισμός ,δύο κατεγνωσμένες αιρέσεις, ξανά στο προσκήνιο .

Οι Θεοπασχίτες και οι Βογόμιλοι,εκτός των άλλων αιρέσεών τους, πίστευαν και διακήρυτταν τα περί μορφής γέροντος του Θεού Πατρός , τον οποίον και εικόνιζαν .

Απαράδεκτη τοιχογραφία ---- Kyprianos Christodoulides

Υποβόλιμη αποδοχή τού filioque (φιλιόκβε)

 

https://www.facebook.com/1510885305/posts/10222055473245135/

Η χρονολόγηση 11ος καί 12ος αιών (1200, 1300), δηλαδή μετά τήν καθιέρωση τού φιλιόκβε (filioque), είναι δηλωτική τής πρόθεσης εκείνων, οι οποίοι τήν δέχθηκαν. Η Αγία Τριάς είναι μία καί δέν εικονογραφείται, αφορά στήν υπερούσιο θεότητα καί όχι στά υποστατικά ιδιώματα. Εξ αυτών (ιδιωμάτων) μόνο ο Υιός καί Λόγος ενσαρκώθηκε.

Ἐπιβάλλεται ἡ δημοσία ὑποστήριξις Ὀρθοδόξων ὑποψηφίων

Τοῦ Δημητρίου Χατζηνικολάου, Ἀναπληρωτοῦ Καθηγητοῦ Οἰκονομικῶν τοῦ Παν/μίου Ἰωαννίνων

 

          Ἔχω γράψει καί ἄλλοτε ὅτι ἄν κάποιος ἐπείγεται νά λάβῃ θέσιν ἐπί σοβαροῦ τινος ζητήματος, τό ὁποῖον ὅμως δέν γνωρίζει, θά ἦτο ἀσφαλές νά πληροφορηθῇ τήν θέσιν πού ἔχουν λάβει ἐπ’ αὐτοῦ ἡ «κυβέρνησις» (οἱασδήποτε ἀποχρώσεως), ἡ Διοικοῦσα Ἐκκλησία (ἰδίως ἐπί τῶν ἡμερῶν τοῦ «ἀρχιεπισκόπου» Ἱερωνύμου) καί τά ΜΜΕ (=Μέσα Μαζικοῦ Ἐξανδραποδισμοῦ) καί νά θεωρήσῃ ὀρθόν τό ἀκριβῶς ἀντίθετον ἀπό αὐτό πού λέγουν (πάντοτε ὁμοφώνως) οἱ ὡς ἄνω τρεῖς αὐτοί ἐχθροί τῆς Ἐκκλησίας καί τοῦ Ἔθνους! Προσφάτως, ἔχει ἀνακύψει τό ζήτημα ἄν οἱ κληρικοί καί οἱ μοναχοί ἔχουν τό δικαίωμα νά ὑποστηρίζουν προεκλογικῶς ἕν πολιτικόν κόμμα. «Ἡ Ἐκκλησία δέν πρέπει νά ἐργαλειοποιῇται ἀπό κάποιους πού ἐκμεταλλεύονται τό θρησκευτικόν συναίσθημα τῶν πιστῶν, διότι αὐτό ἀποτελεῖ παραχάραξιν τῆς πίστεώς μας», τονίζουν πολλοί, καί δή οἱ κατ’ ἐξοχήν παραχαράκται τῆς Πίστεως καί Προδόται τοῦ ἔθνους! Συνεπῶς, ἡμεῖς ἀντιλαμβανόμεθα ὅτι οἱ ἐν λόγῳ Προδόται εἶναι καί πάλιν «ἐπί τό ἔργον», ἤτοι κάμνουν τό ἄσπρον μαῦρον καί τό μαῦρον ἄσπρον! Ἡ ὀρθή ἑρμηνεία τῶν ὅσων λέγουν εἶναι καί πάλιν ἀκριβῶς ἀντίθετος τῆς ἰδικῆς των!

Επιβεβαιωτικά θαύματα του Ιουλιανού ημερολογίου;;;;;;;;;;

πρωτοπρεσβυτέρου Δημητρίου Αθανασίου

Κύριε διαχειριστά   του ιστολογίου -ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΦΩΝΗ.

Χρόνια πολλά. Καλοφωτισμένα και καλόν αγώνα.

Επειδή στο δημοσιευμένο στο ιστολόγιο άρθρο μου που αφορά την νηστεία των Αγίων Αποστόλων και τα ημερολόγια, σχολιαστές αναφέρθηκαν σε θαύματα, που τα ερμηνεύουν ως επιβεβαιωτικά της εκκλησιαστικότητας του Ιουλιανού (παλαιού ημερολογίου) σας παρακαλώ να δημοσιεύσετε το άρθρο αυτό, σαν δική μου απάντηση στους ισχυρισμούς τους.

΄Ενας ανώνυμος σχολιαστής έγραψε:

Η ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΤΩΝ ΤΡΙΩΝ ΘΕΙΩΝ ΠΡΟΣΩΠΩΝ ΚΑΙ Η ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΤΗΣ ΧΑΡΙΤΟΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ.

Την ημέρα της Πεντηκοστής [όπως και κατά την ημέρα της Βαπτίσεως του Κυρίου] δεν κατήλθε η υπόστασις του Αγίου Πνεύματος πρός τους Μαθητάς του Κυρίου, αλλά η Χάρις Αυτού.

Τόσο η ουσία του τριαδικού Θεού όσο και τα ακοινώνητα υποστατικά ιδιώματα, διακρίνονται των φυσικών ακτίστων ιδιωμάτων, και δεν μετέχονται υπό των πιστών.

Η αποστολή -πέμψις της χάριτος του Αγίου Πνεύματος είναι προ΄ι΄όν της α΄ι΄δίου κοινωνίας των τριών θείων προσώπων.

Λέγει σχετικώς ο Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς : ΄΄Διό μη μόνον παρά του Υιού, αλλά και παρά του Πατρός, και διά του Υιού πέμπεται, και παρ΄εαυτού έρχεται φανερούμενον.

Κοινόν γαρ έργον η αποστολή, δηλονότι η φανέρωσις του Πνεύματος.΄΄ [PG 151,σελ.766Α]

Τα άκτιστα κοινά φυσικά ιδιώματα, τα οποία προέρχονται εκ της θείας φύσεως, κατέχονται υπό των τριών θείων προσώπων και πέμπονται από κοινού πρός αγιασμό και σωτηρία των πιστών.

Μεγάλοι αιρετικοί όπως ο Ακίνδυνος, ο Βαρλαάμ, ο Βέκκος και πολλοί άλλοι, ταύτιζαν τα κοινά φυσικά ιδιώματα των θείων υποστάσεων με τα μη κοινά υποστατικά η, τις υποστάσεις με την ουσία ή, τον τρόπο εκπορεύσεως με τον τρόπο φανερώσεως του Αγίου Πνεύματος κτλ.

Η εορτή της Πεντηκοστής.

Η Αγία Τριάδα, ο Πατέρας, ο Υιός και το Άγιο πνεύμα δεν εορτάζουν!!! Βασικό χαρακτηριστικό για να μπορούμε να μιλάμε για εορτή είναι να υπάρχει ο τόπος, ο χρόνος, τα συναισθήματα, οι αισθήσεις, κ.ά. Τίποτα από αυτά δεν έχουν, ούτε εξωτερικά ”κολλάει” σε Αυτούς, ούτε καν συμβαδίζει με την Απρόσιτη Αγία Τριάδα. Η εορτή και η Αγία Τριάδα ΔΕΝ συναντώνται. Ο Θεός Εορτάζεται μόνο στο Πρόσωπο του Χριστού. Κατά την παράδοση και σύμφωνα με τα λειτουργικά βιβλία, αυτή είναι η ημέρα και η εορτή της Πεντηκοστής.

Η ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΙΚΗ ΑΙΡΕΣΗ «ΤΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ»

Μια συνοπτική παρουσίαση της νέας βλασφημίας του Αγίου Πνεύματος.

πρωτοπρεσβυτέρου Δημητρίου Αθανασίου (χημικού-βιοχημικού)

Ενώ η  παναίρεση του Οικουμενισμού κάνει θραύση ιδιαίτερα μάλιστα μετά την συνοδική κατοχύρωσή της από την «Σύνοδο» της Κρήτης (Ιούνιος 2016),  παράλληλα κάθε τόσο νέες οικουμενιστικές θεωρίες βγαίνουν στο φως της δημοσιότητας. Οι ΘΙΑΣΩΤΕΣ του Οικουμενισμού, προκειμένου να στηρίξουν τα ανεπίτρεπτα «ανοίγματα» στον διαχριστιανικό και διαθρησκειακό συγκρητισμό, εφεύραν και προωθούν την νεοφανή δοξασία «Οικονομία του Αγίου Πνεύματος». Σύμφωνα με αυτή, το Άγιο Πνεύμα σώζει και εκτός της Εκκλησίας, και στις αιρέσεις και θρησκείες του κόσμου.

ΑΓΙΑ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗ --- ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΗΝΑ

«Ὁ πιστεύων εἰς ἐμέ…».

Ἡ πίστις εἰς τόν Χριστόν, σεβαστή γερόντισσα, εἶναι ἡ δύναμις, ἡ νικήσασα τόν κόσμον. Ποταμοί σοφίας καί γνώσεως καταρδεύουν τίς ψυχές τῶν ὀρθοδόξων πιστῶν, ποτίζοντας τίς καρδιές ἀενάως, μέ τά ὕδατα τῶν δογμάτων· φωτίζων, ἡ σοφία καί ἡ γνῶσις, τόν νοῦν, ὥστε ὁ καθένας νά κατέχει τό φῶς τῆς ζωῆς καί νά μή περιπατοῦμε εἰς τά σκοτάδια τῆς ἄγνοιας καί τῆς πλάνης.

Συνεπῶς μαθαίνουμε σήμερα, ὅτι: «οἱ ἁμαρτάνοντες πολέμιοί εἰσιν, τῆς ἑαυτῶν ζωῆς». Δυστυχισμένοι· ἐχθροί τοῦ Θεοῦ. Κι αὐτό γιατί ὁ Κύριος εἶπε: «Εὐτυχισμένοι εἶναι ὅσοι ἔχουν πστέψει, ἄν καί δέν ἔχουν δεῖ». Αὐτοί λοιπόν, εἶναι ὅσοι ἔχουν γνώση, μόνο μέσα ἀπό τά ἀκούσματά τους καί βλέπουν μέ τήν πίστη τους· καί ἀρδεύουν τά μεγαλεῖα τοῦ Χριστοῦ καί Θεοῦ.

Νεοέλληνες καί ο Προφήτης Ησαΐας ---- Kyprianos Christodoulides

Επειδή ζούμε "στήν σωστή πλευρά τής Ιστορίας" τών χρόνων, ως μή ώφελε, τής Π. Διαθήκης. Ποιός αμφιβάλλει περί αυτού ; Ο Σιωνισμός πάντων δεσπόζει.

 

https://docs.google.com/document/d/1puzWBqlg6fR_CEBVondDxSrXkOwc_YHI/edit?usp=drivesdk&ouid=109270966716349707863&rtpof=true&sd=true

Εάν ο Αγιορείτης Μοναχός Θεόκλητος Διονυσιάτης έγραφε αυτά το 1957, τι γίνεται με την σημερινή κατάσταση;

Ουδέποτε άλλοτε η Εκκλησία μας είχε τόσην ανάγκην επιστροφής και αναβαπτίσεως εις τας ζωογόνους πηγάς της αμωμήτου Ορθοδοξίας όσην σήμερον, ότε πολυώνυμα στοιχεία συνεκεράσθησαν με την διδασκαλίαν της τόσον, ώστε να μη γνωρίζη τις τι είναι γνήσιον και τι νόθον, τι Ορθόδοξον και τι Προτεσταντικόν, ποία η Ανατολική και ποία η Δυτική θεολογία, ποία ημετέρα πνευματικότης και ποία ξένη.

Πάπας καί παιδόφιλοι --- Kyprianos Christodoulides

https://docs.google.com/document/d/1pu2DRYaciKCBh05-GoyhthDzW4CDcUqX/edit?usp=drivesdk&ouid=109270966716349707863&rtpof=true&sd=true

π. Γεωρ. Μεταλληνός:

«Ἀντὶ ἡ Ὀρθοδοξία νὰ ἐπηρεάζει σωτηριολογικὰ τὸν μὴ Ὀρθόδοξο κόσμο, ἐφθάσαμε στὴν ἀποδοχὴ στὴν πράξη τῆς ‘βαπτισματικῆς Θεολογίας’, τῆς ‘Θεολογίας τῶν ἀδελφῶν Ἐκκλησιῶν’ (πρβλ. συμφωνίας Balamand 1993), τῆς ‘κοινῆς διακονίας’ τῆς ‘διευρυμένης Ἐκκλησίας’ καὶ τοῦ ‘πολιτιστικοῦ πλουραλισμοῦ’, ὅπως ὀρθότατα ἔχει ἐπισημανθεῖ…Ὁ Οἰκουμενισμὸς σ’ ὅλες τὶς διαστάσεις καὶ ἐκδοχὲς του ἔχει ἀποβεῖ ἀληθινὴ βαβυλώνιος αἰχμαλωσία τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου καὶ ὅλων των τοπικῶν ἡγεσιῶν τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, μὲ ἐλάχιστες ἐξαιρέσεις, ποὺ δέχονται ὅμως ἀφόρητη πίεση. Ἡ καύχηση καὶ ὁ αὐτοθαυμασμὸς τῶν οἰκουμενιστῶν μας γιὰ μιὰ δῆθεν νέα ἐποχή, ποὺ ἄνοιξε τὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο μὲ τὶς πατριαρχικὲς ἐγκυκλίους τῶν ἐτῶν 1902, 1904, καὶ 1920, δὲν δικαιώνονται, διότι αὐτὸ ποὺ κατορθώθηκε εἶναι νὰ νομιμοποιήσουμε τὶς αἱρέσεις καὶ τὰ σχίσματα τοῦ Παπισμοῦ καὶ τοῦ Προτεσταντισμοῦ».