Μια ένδοξη ημέρα ξημερώνει. Ημέρα Ιστορική και λαμπερή. Ημέρα γραμμένη εις τις χρυσές δέλτους της ελληνικής και παγκοσμίου Ιστορίας. Ημέρα μνήμης και θυσίας υπέρ πίστεως και πατρίδος. Υπέρ της ελευθερίας και της Δημοκρατίας.
Από τις πλέον ένδοξες σελίδες της ελληνικής Ιστορίας γράφτηκαν εκείνη την περίοδο. Μιλάμε για το ηρωικό έπος του 1940, το οποίο γράψανε με αίμα και γενναιότητα οι πατεράδες μας και οι παππούδες μας στα κακοτράχαλα και χιονισμένα βουνά της Βορείου Ηπείρου.
Ἐνδεικτικὰ ἀναφερθήκαμε στοὺς δύο αὐτοὺς μεγάλους ἀγωνιστὰς καὶ ὑποστηρικτὰς τῆς καλῆς ἑνώσεως καὶ τῆς καλῆς εἰρήνης (Ἰωσὴφ Βρυέννιο καὶ Γεννάδιο Σχολάριο), ποὺ ἐκφράζουν διαχρονικὰ τὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία καὶ τὴν Μεγάλη Ἐκκλησία Κωνσταντινουπόλεως, ἡ ὁποία ἀπὸ τὸν περασμένο αἰώνα προωθεῖ τὴν κακὴ ἕνωση μὲ σοφιστικὰ ἐπιχειρήματα, ὅπως γράφει ὁ Γεννάδιος Σχολάριος, καὶ ἀποκαλεῖ τὸν πάπα ὄχι ἁπλῶς «ἅγιο», πρᾶγμα ποὺ κατακρίνει ὁ Ἰωσὴφ Βρυέννιος, ἀλλὰ ἁγιώτατο καὶ σεβασμιώτατο καὶ ἀγαπητὸ ἀδελφὸ καὶ κανονικὸ ἐπίσκοπο Ρώμης, θυμιάζουσα αὐτὸν ὡς «εὐλογημένον ἐρχόμενον ἐν ὀνόματι Κυρίου» καὶ μνημονεύουσα τὸ ὄνομά του σὲ ὀρθόδοξη ἀκολουθία καὶ πλεῖστα ἄλλα. Ὅταν ὁ «Ὀρθόδοξος Τύπος» ἱδρύθηκε ἀπὸ τὸν Γέροντα Χαράλαμπο Βασιλόπουλο, ὁ Ἀθηναγόρας ποὺ προσπαθοῦσε νὰ ἐπιβάλει τὴν κακὴ ἕνωση εἶχε ἀντιμέτωπη στὸ σύνολό της σχεδὸν τὴν Ἐκκλησία τῆς ῾Ελλάδος καὶ ἰσχυρὲς θεολογικὲς καὶ μοναστικὲς δυνάμεις. Ὁ τωρινὸς Πατριάρχης τὴν ἔχει σύμμαχο, καὶ οἱ θεολογικὲς καὶ μοναστικὲς δυνάμεις μὲ τὴν πάροδο τοῦ χρόνου ἐξασθενοῦν, ἀκόμη καὶ στὸ Ἅγιον Ὄρος.
Υστερα ἀπὸ πολλὴ ἀπαντοχή, ἦρθε τέλος πάντων ἡ ἄνοιξη. Ἄρχισε
ἡ γλυκύτητα τοῦ καλοκαιριοῦ. Ἥλιος! Χαρὰ Θεοῦ! Ὅλα εἶνε χαρούμενα, ὁ οὐρανός, ἡ
στεριά, ἡ θάλασσα, τὰ βουνά, τὰ δέντρα, τὰ ζῶα, τὰ πουλιά, οἱ ἄνθρωποι. Ἀκόμα κ᾿
οἱ ἄψυχες καὶ ψυχρὲς πέτρες σὰν νὰ μιλοῦνε, σὰν νὰ τραγουδοῦνε ἀπὸ χαρά. Τώρα δὲν
ὑπάρχει κανένα ἄψυχο. Εὐχαριστοῦνε τὸν ζωοδότη ποὺ τοὺς δίνει τὴ ζωή, γιὰ νὰ
χαίρουνται.
Εὐχαριστοῦμε κ᾿ ἐμεῖς οἱ ἄνθρωποι τὸν Χριστὸ ποὺ ἀναστήθηκε, γιὰ τὸ μεγάλο δῶρο
τῆς ζωῆς ποὺ μᾶς χάρισε καὶ γιὰ τὴ φλέβα τῆς χαρᾶς ποὺ ἀναβρύζει μέσα στὴν
καρδιά μας, κ᾿ εὐφραινόμαστε ἀπὸ τὴν θαυμαστὴ πλάση του, μαζὶ μ᾿ ὅλα τὰ
πλάσματά του.
Σήμερα, σὰν νὰ μεταμορφωθήκαμε ὅλοι σὲ Ἀγγέλους, καὶ δοξολογοῦμε τὸν Κύριο, ποὺ
εἶπε στὸν Ἰώβ: «Τὸν καιρὸ ποὺ γινήκανε τὰ ἄστρα, μὲ ὑμνήσανε μὲ τὶς φωνές τους ὅλοι
οἱ Ἄγγελοί μου». Τώρα, τὸν ὑμνοῦν ὄχι μοναχὰ οἱ Ἄγγελοι, ποὺ τότε μονάχα ἐκεῖνοι
εἴχανε πλασθῆ, ἀλλὰ κ᾿ οἱ ἄνθρωποι, κι᾿ ὅσα ἄλλα πλάσματα, πλασθήκανε ὕστερα ἀπὸ
τοὺς Ἀγγέλους.
Αγαπητέ κ. Κωνσταντίνε,καλημέρα σας.
Μήπως θα μπορούσατε να
δημοσιεύσετε την παρούσα Εγκύκλιο;
Ευχαριστώ και καλή
συ-σταύρωση και καλή συν-ανάσταση.
Χαρίλαος Ι.Στουρα΄ί΄της.
ΓΝΗΣΙΑ ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ
ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΛΑΡΙΣΗΣ &ΤΥΡΝΑΒΟΥ
ΝΙΚΟΛΟΠΟΥΛΟΥ 9 –Τ.Κ. 41334 ΛΑΡΙΣΑ
ΤΗΛ. 24950 42020 & 2410 613651
Email: mitropolilarisis@gmail.com
Α.Π. Δευτέρα τοῦ Ἁγ. Πνεύματος 8-6-
2021
ΠΟΙΜΑΝΤΟΡΙΚΗ ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ
ΠΡΟΣ ΑΠΑΝ ΤΟ ΧΡΙΣΤΕΠΩΝΥΜΟΝ ΠΛΗΡΩΜΑ
ΜΕΡΟΣ ΠΡΩΤΟΝ
Κύριε Κυπριανέ,
ευχαριστώ για την ευκαιρία που μου δίνεται να αναφερθώ ξανά στην Τριαδική Μονάδα του Θεού. Όλα τα άρθρα που έγραψα στο παρόν ιστολόγιο σε συνέχειες, έχουν ένα συγκεκριμένο σκοπό. Τα έγραψα για να φανεί η Δογματικά αστήρικτη τριτοπρόσωπη εικόνα του Θεού. Η μελέτη μου απαντάει όχι μόνο σε όσους λένε για τρεις εικόνες των Προσώπων του Θεού, αλλά και σε όσους μιλάνε για τρις συμβολικές εικόνες και για τρία διακριτικά ονόματα του Θεού. Αυτό που λέω λοιπόν είναι ότι δεν μπορούμε να κάνουμε με άλλους τρόπους διάκριση των Προσώπων του Θεού, πλην των Υποστατικών Ιδιωμάτων Του. Αυτή πάλι την τελευταία την διάκριση, δεν την βιώσαμε, αλλά λεκτικά την μάθαμε από τον Κύριο και βέβαια μας την εξήγησαν καλύτερα οι άγιοι πατέρες μας. Μόνο ακουστικά μάθαμε κάποιες πολύ βασικές και στοιχειώδεις Αλήθειες σχετικά με την φύση του Θεού.
Στον αντιρρητικό λόγο λοιπόν που εξέφρασα, μιλάω για τον Απρόσιτο Θεό μας διδάχτηκε η Τριαδική Μονάδα και ότι ο Θεός δεν έχει τριάδα συμβόλων, αλλά και ούτε τρία χωριστά ονόματα. Αντίθετα με αυτά ο Θεός έχει Ένα Μεσίτη στον κόσμο. Κάθε Πράξη, Τιμή, Δόξα και Προσκύνηση του Τριαδικού Θεού, γίνεται μέσα από ένα Πρόσωπο, με μία προσφώνηση και σε ένα σύμβολο:
Ανώνυμος
Μπράβο
στον π.Δημήτριο που μας παρουσιάζει τα άπλυτα των γοχ. Ξεκουράζει τον π.Ευθύμιο
και πέρνει την σκυτάλη του αγώνα για την ένωση των παραπλανημένων γοχ στην
Εκκλησία. Βροχή οι αποτειχίσεις στις τάξεις των γοχ(Νικόλαος Μάννης, Κυπριανός
Χριστοδουλίδης, Δημήτριος Χατζηνικολάου, Σταύρος Τάκας κ.α.)!
Δηλαδή ο Παπάς θεωρούσε κακόδοξο τον Καβουρίδη και μας παρουσιάζει το τί ήταν ο
"άγιος" των γοχ.
Που είναι οι Ενιστάμενοι για να απαντήσουν σε αυτά που μας παρουσιάζει ο
π.Δ.Α.;Τί απάντησή δίνει στον Ακάκιο ο κ.Χατζηνικολάου ;
Κυπριανός
Χ.
Επειδή
δέν επιθυμώ νά γίνω αφορμή σκανδαλισμού όλων εκείνων, που παραμένουν πιστοί στά
νάματα τής Ορθοδοξίας άνευ επιθέτων, θά αναφέρω τά εξής ολίγα.
Η
παγίδα στήν οποία έπεσαν οι Λατίνοι, όταν ο Πάπας πρόσθεσε τό φιλιόκβε, δέν θά
μέ παρασύρει. Οι πιστοί εκείνης τής εποχής δέν είχαν καμμία επιλογή σωτηρίας
τών ψυχών τους. Η μόνη ελπίδα που είχαν, καί εξακολουθούν νά έχουν, ήταν νά
παραμείνουν "εντός εκκλησίας". Εκτός αυτής τού φιλιόκβε θά γινόταν
προκαθήμενοι στήν Κόλαση, οπότε ... "απολείπειν ο θεός Αντώνιον". Οι
Προτεστάντες "ήταν κι αυτοί μιά λύση".
Στίς
μέρες μας, τώρα που κυριαρχεί τό σύνθημα "ένας θεός γιά όλους", οι
πιστοί έχουν πολλές ευκαιρίες επιλογής, αρκεί αυτές νά υπακούουν στό δόγμα τής
πολιτικής καί τής θρησκευτικής ορθότητας.
Ανέφικτο
νά ζήσουμε χωρίς βαρβάρους.
Πρωτοπρεσβυτέρου Δημητρίου Αθανασίου(χημικού-βιοχημικού).
Εισαγωγικά
Η Ορθόδοξη Εκκλησία από τον 15ο ως τα τέλη του 19ου αιώνα παρέμεινε αμετακίνητη στη στάση της απέναντι στον δυτικό χριστιανισμό, τον παπισμό και τον προτεσταντισμό (λουθηρανισμό, καλβινισμό, κ.λπ.) και τον αγγλικανισμό, που χαρακτηρίζονται σαφώς ως αιρετικές εκπτώσεις από τη Μία Εκκλησία.
Σαν σήμερα, πρίν από εβδομήντα τρία χρόνια, δεκατέσσερις Μα΄ί΄ου του 1950 [Ορθ.Ημερ.]απεδήμησε εις Κύριον ο μεγάλος Άγιος και Ομολογητής,Ματθαίος Καρπαθάκης.
Ήταν αυτός που αντιμετώπισε,μαζί με τον υπόλοιπο κλήρο και λαό, τον αντίχριστο Νεοημερολογιτισμό το 1924 και τους αιρετικοσχισματικούς Νεοημερολογίτες, που δημιουργήθηκαν τότε.
Αυτά που ποτέ δέν αναδημοσιεύθηκαν, διαβάστηκαν ή κοινοποιήθηκαν, έστω, καί σέ θρησκευτικά ιστολόγια. Παρένθεση, ήταν μέχρι πρότινος απαγορευμένα στό κοινωνικό δίκτυο φέησμπουκ. Τώρα δέν είναι.
Καί άλλη μία απαγορευμένη ανάμνηση, επειδή αντιβαίνει στούς Όρους
Κοινότητας f/b, αλλά καί στά ελληνικά θρησκευτικά Ιστολόγια γνησίων, ημιγνησίων
καί Νεορθόδοξων πιστών. Παραδόξως, μετά από χρόνια αποκλεισμού τού ιστολογίου
μέ τό όνομά μου, οι Διαχειριστές τού f/b επιτρέπουν, πλέον, αναδημοσιεύσεις από
τόν σύνδεσμο που επισυνάπτω. Τό χρονολόγιο τού γράφοντος είναι Δημόσιο. Άν
υπάρχουν "εκφράσεις μίσους", θά παρακαλούσα νά μού υποδειχθούν, ώστε
νά τίς αφαιρέσω ή διορθώσω.
ΥΓ.
Στόν δεσμό 2 διαβάστε τά σχόλια
1.
https://kyprianoscy.blogspot.com/2016/01/blog-post_2.html?m=1
2.
https://kyprianoscy.blogspot.com/2016/02/blog-post_10.html?m=0
Το πρώτο σχίσμα που στην κυριολεξία συντάραξε τις τάξεις των Γ.Ο.Χ. και απέβη καθοριστικό για το μέλλον της ιστορικής τους πορείας είναι το ματθαιικό. Κατά την περίοδο 1924-1935 ποιμαίνονταν μόνο από ιερείς, καθώς κανείς αρχιερεύς δεν είχε συμφωνήσει με την απόσχισή τους από την Εκκλησία. Το 1935 τρεις μητροπολίτες της Ελλαδικής Εκκλησίας, οι Δημητριάδος Γερμανός, πρώην Φλωρίνης Χρυσόστομος και Ζακύνθου Χρυσόστομος αποκήρυξαν την εκκλησιαστική τους αρχή και ανέλαβαν την ηγεσία του παλαιοημερολογιτικού λαού. Οι τρεις μητροπολίτες προέβησαν αμέσως σε χειροτονίες τεσσάρων νέων αρχιερέων, οι δύο όμως από τους οποίους -μαζί με τον Ζακύνθου Χρυσόστομο- έκαναν πολύ σύντομα αίτησι επιστροφής στους κόλπους της Εκκλησίας.
Την παλαιοημερολογιτική ηγεσία αποτελούσαν
λοιπόν κατά τα έτη 1935-1937 εκτός από τους Γερμανό και Χρυσόστομο οι Κυκλάδων
Γερμανός και Βρεσθένης Ματθαίος.
Δύο έτη μετά την χειροτονία τους (1937) οι επίσκοποι Κυκλάδων και Βρεσθένης αποκήρυξαν με την σειρά τους τους επισκόπους που τους χειροτόνησαν με το εξής αιτιολογικό: Όταν οι επίσκοποι Δημητριάδος και πρώην Φλωρίνης ανέλαβαν την ηγεσία των Γ.Ο.Χ., διεκήρυξαν προς τον πιστό λαό, ότι η Εκκλησία της Ελλάδος λόγω της αλλαγής του ημερολογίου κατέστη άμεσα σχισματική, οι δε «σχισματικοί λειτουργοί» της έχασαν την «χάριν του Παναγίου Πνεύματος».
Στα σχόλια προηγούμενων αναρτήσεων ο “ανώνυμος” έγραψε αρκετές αντιρρήσεις. Στο τέλος φαίνεται σαν να βρέθηκε σε σύγχυση και με κατηγόρησε για Νεστοριανισμό. Αυτό έχει επίκαιρη σημασία γιατί κοντά στην πίστη της αίρεσης που περιγράφει τριτοπρόσωπο τον Θεό, είναι οι Μάρτυρες του Ιεχωβά. Δέχονται αμφότεροι αδυναμία στον Χριστό, έναντι του μείζονος πατέρα Του και αμφότεροι αρνούνται την Παναγία ως Θεοτόκο. Το Θέμα λοιπόν είναι άκρως σοβαρό. Μου δίνεται λοιπόν η ευκαιρία για να μιλήσω για αυτό το Θέμα, και τον ευχαριστώ. Με τη βοήθεια του Θεού θα προσπαθήσω να κάνω αναίρεση της κατηγορίας του για να φανεί ποιος πραγματικά άφησε το φως της Δικαιοσύνης και πλανήθηκε με τις βορβορώδεις πλάνες του Νεστορίου.
Το ότι είμαι ενάντια στο Νεστοριανισμό δεν το λέω μόνο εδώ, ούτε μόνο ως τίτλο. Επαλειμμένα στο παραπάνω σύγγραμμα μου, αναφέρω ότι :
Ὑπάρχει φανερὴ ὑπερηφάνεια, ὑπάρχει καὶ κρυφὴ ὑπερηφάνεια.
Κύριε διαχειριστά του ιστολογίου
Επειδή ο κ.Δ.Χ σε ορισμένα σχόλια
παρερμηνεύει τον 37ο κανόνα της εν Λαοδικεία Συνόδου σας παρακαλώ να
δημοσιεύσετε το παρακάτω.
--------------------------------------------------------------------------------------
Ο 37ος κανόνας της Εν Λαοδικεία Συνόδου λέει:
«Ὅτι οὐ δεῖ παρὰ τῶν Ἰουδαίων ἢ αἱρετικῶν, τὰ
πεμπόμενα ἑορταστικὰ λαμβάνειν, μηδὲ συνεορτάζειν αὐτοῖς.(37Ος ΚΑΝΟΝΑΣ).
Οπότε το πρόβλημα είναι ποια είναι η ερμηνεία
του «συνεορτάζειν».
ΣΤΟ ΠΗΔΆΛΙΟ του Αγίου Νικοδήμου του Αγιορείτη
ο κανόνας αυτός συνδέεται
Α. Με τον ΜΕ΄ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟ ΚΑΝΟΝΑ ο οποίος λέει:
«Επίσκοπος ή
πρεσβύτερος η διάκονος αιρετικοίς συνευξάμενος, μόνον αφοριζέσθω, ει δε
επέτρεψεν αυτοίς ως κληρικοίς ενεργήσαι τις,καθαιρέσθω».
Β. Με τον -70ο - ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟ ΚΑΝΟΝΑ
ο οποίος λέει:
«Εἴ τις ἐπίσκοπος, ἢ
πρεσβύτερος, ἢ διάκονος, ἢ ὅλως τοῦ καταλόγου τῶν κληρικῶν, νηστεύοι μετὰ
Ἰουδαίων, ἢ ἑορτάζοι μετ᾿ αὐτῶν, ἢ δέχοιτο παρ᾿ αὐτῶν τὰ τῆς ἑορτῆς
ξένια, οἷον ἄζυμα ἤ τι τοιοῦτον, καθαιρείσθω· εἰ δὲ λαϊκὸς εἴη, ἀφοριζέσθω».
Επομένως η ερμηνεία του «συνεορτάζειν» θα
πρέπει να γίνει σε συνδυασμό με τους παραπάνω ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟΥΣ κανόνες.
Ο συνεορτασμός με τους Ιουδαίους αφορά μόνο την
εορτή του Πάσχα και αυτός έχει λυθεί από τους Όρους της Α Οικουμενικής για τον
καθορισμό της ημερομηνίας εορτασμού του Πάσχα. Στην ερμηνεία του Ο
Αποστολικού κανόνα ο Άγιος Νικόδημος επικεντρώνεται ως επί το πλείστον στον
συνεορτασμό του Πάσχα ΟΡΘΟΔΌΞΩΝ και ΙΟΥΔΑΙΩΝ.
Το ΣΥΝΕΟΡΤΑΖΕΙΝ με τους άλλους αιρετικούς περιλαμβάνει:
Αγαπητοί επισκέπτες, ιατροί καί μή, διαβάστε τί αναφέρει ο σύνδεσμος (*) καί μετά (όχι méta) στά σχόλια, δείτε καί ακούστε τό επισυναπτόμενο βίντεο, από ένα πρώην αποκλεισμένο blog στό f/b - ίσως, YouTube καί Google. Η παράκαμψη τού αποκλεισμού γίνεται μόνο μέ feed reader καί αυτό δέν είναι εύκολο σέ μή ειδικούς χρήστες κομπιούτερ. Τό γράφω αυτό, διότι ανά πάσαν στιγμή μπορεί νά εξαφανιστούν αυτά που έχω γράψει εδώ καί 20 σχεδόν χρόνια. Είμαι "σημαδεμένος" μέ ... δύο κίτρινες κάρτες.
Ο άνθρωπος που επιθυμεί νά είναι συνεπής καί εγκρατής πρός τήν πίστη, οφείλει νά είναι ολιγαρκής καί σέ αυτά που λέγει ή γράφει. Ενθυμούμενος τό : "Μη εν πολλοίς ολίγα λέγε, αλλά εν ολίγοις πολλά." ( : Λέγε πολλά αλλά με λίγα λόγια, Πυθαγόρας ο Σάμιος). Έχουμε, όμως, καί τό "εκ τής πολυλογίας δέν αποφεύγεται η αμαρτία" (Παροιμίαι. ι' 19).
Μέ αυτό τό σκεπτικό, αποφεύγω νά γίνομαι κουραστικός ή καί
δυσνόητος, στόν αναγνώστη. Δέν αποκλείεται νά κάνω λάθος.
Αγαπητέ κύριε
Οι
παρακάτω δύο σύνδεσμοι αφορούν σέ άρθρο δικό σας (1) καί σχόλιο τού γράφοντος.
Ο έτερός δε σύνδεσμος (2) αφορά άρθρο Κ. Χ. καί σχόλιο Σ. Α.
1. https://orthodox-voice.blogspot.com/2023/05/blog-post_17.html?m=1
Σχόλιο
(Ανώνυμος) Κυπριανός Χ. σέ άρθρο Σταύρου Ασλανίδη :
[
Ανώνυμος17 Μαΐου 2023
στις 5:04 μ.μ..
Κύριε
Ασλανίδη, παρακολουθώ αυτά που γράφετε καί θέλω νά επισημάνω κάτι. Άν θυμάμαι
καλά, έχετε γράψει ότι "ο Θεός δέν έχει όνομα". Στήν περίπτωση που
έχω λάθος αγνοήσετε αυτό που ακολουθεί.
"5 καὶ νῦν δόξασόν με σύ, πάτερ, παρὰ σεαυτῷ τῇ δόξῃ ᾗ εἶχον πρὸ τοῦ τὸν κόσμον
εἶναι παρὰ σοί. 6 ᾿Εφανέρωσά σου τὸ ὄνομα τοῖς ἀνθρώποις οὓς δέδωκάς μοι ἐκ τοῦ
κόσμου. σοὶ ἦσαν καὶ ἐμοὶ αὐτοὺς δέδωκας, καὶ τὸν λόγον σου τετηρήκασι."
(Ιν. ιζ')
Ο στίχος 6 δέν συμφωνεί μέ τό "ο Θεός δέν έχει όνομα". Ευχαριστώ. ]
2. https://orthodox-voice.blogspot.com/2023/05/kyprianos-christodoulides.html?m=1
Σχόλιο Σταύρου Ασλανίδη
σέ άρθρο Κυπριανός Χ.
Απάντηση Κυπριανός Χ.
Στόν σύνδεσμο 1. υπήρχε
δικό μου σχόλιο (Ανώνυμος 17 Μαΐου 2023) τό οποίο, ίσως, δέν προσέξατε καί τό
συμπλήρωσα μέ τό νεώτερο άρθρο στόν σύνδεσμο 2. Δική μου παράλειψη, ότι δέν
αναφέρθηκα στό άρθρο σας τού συνδέσμου 1. Καί ακόμη, ότι παρέλειψα εκεί -
δεσμός 2 - τήν γνωστή αντιγραφή-επικόλληση, ως απαραίτητο συμπλήρωμα τού δικού
μου σχολίου στό άρθρο σας ( : δεσμός 1).
Αυτός είναι, ίσως, ο
λόγος τού " κάπου έχασα τό νόημα ", όπως γράψατε. Άν υπάρχουν καί
άλλα σημεία, θά σάς παρακαλούσα νά μού τά αναφέρετε.
Αληθώς Ανέστη Χριστός
Επειδή πολλές φορές ο κ.Δ.Χ σε σχολεία του επικαλείται τον 37ο κανόνα της εν Λαοδικεία Συνόδου και προβαίνει σε αυθαίρετη ερμηνεία σας παρακαλώ να δημοσιεύσετε το παρακάτω σημείωμα:
Ο 37ος κανόνας της Εν Λαοδικεία Συνόδου λέει:
Ἐλᾶτε, ἀγαπητοί, ἂς βαδίσουμε στὸν δρόμο ποὺ
Αγαπητέ κύριε
Οι
παρακάτω δύο σύνδεσμοι αφορούν σέ άρθρο δικό σας (1) καί σχόλιο τού γράφοντος.
Ο έτερός δε σύνδεσμος (2) αφορά άρθρο Κ. Χ. καί σχόλιο Σ. Α.
1. https://orthodox-voice.blogspot.com/2023/05/blog-post_17.html?m=1
Σχόλιο
(Ανώνυμος) Κυπριανός Χ. σέ άρθρο Σταύρου Ασλανίδη :
[
Ανώνυμος17 Μαΐου 2023 στις
5:04 μ.μ..
Κύριε
Ασλανίδη, παρακολουθώ αυτά που γράφετε καί θέλω νά επισημάνω κάτι. Άν θυμάμαι
καλά, έχετε γράψει ότι "ο Θεός δέν έχει όνομα". Στήν περίπτωση που
έχω λάθος αγνοήσετε αυτό που ακολουθεί.
"5 καὶ νῦν δόξασόν με σύ, πάτερ, παρὰ σεαυτῷ τῇ δόξῃ ᾗ εἶχον πρὸ τοῦ τὸν κόσμον
εἶναι παρὰ σοί. 6 ᾿Εφανέρωσά σου τὸ ὄνομα τοῖς ἀνθρώποις οὓς δέδωκάς μοι ἐκ τοῦ
κόσμου. σοὶ ἦσαν καὶ ἐμοὶ αὐτοὺς δέδωκας, καὶ τὸν λόγον σου τετηρήκασι."
(Ιν. ιζ')
Ο στίχος 6 δέν συμφωνεί μέ τό "ο Θεός δέν έχει όνομα". Ευχαριστώ. ]
2. https://orthodox-voice.blogspot.com/2023/05/kyprianos-christodoulides.html?m=1
«Ο Θεός ήλθοσαν έθνη εις την κληρονομίαν σου, εμίαναν τον ναόν τον άγιόν σου, έθεντο Ιερουσαλήμ ως οπωροφυλάκιον» (Ψαλμ. 78, 1)
Η επέλαση της παπικής αιρέσεως, τον Νοέμβριο του 2006, στο Οικουμενικό Πατριαρχείο, μετέβαλε το Άγιο Όρος ή μάλλον την πνευματική του ηγεσία, τους ηγουμένους των είκοσι Ι. Μονών του, σε εγκαταλελειμμένο και έρημο οπωροφυλάκιο Ορθοδοξίας!