Οι περισσότεροι Μητροπολίτες τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος δέν ἔχουν ἐκτιµήσει τόν πνευµατικό κίνδυνο τοῦ οἰκουµενισµοῦ. Ἐνῶ ὑποτίθεται ὅτι ἀγρυπνοῦν γιά τό ποίµνιό τους, θεωροῦν ὅτι ὁ οἰκουµενισµός δέν εἶναι ἐπικίνδυνος, ἀφοῦ ξεκινάει καί κατευθύνεται ἀπό τό Οἰκουµενικό Πατριαρχεῖο! Δέν ἐξετάζουν οἱ ἴδιοι τό θέµα, ἀλλά παθητικά δέχονται ὅσα τό Πατριαρχεῖο προγραµµατίζει καί µεθοδεύει. Καί αὐτό τό θεωροῦν σπουδαῖο κατόρθωµα, γιατί κάνουν τυφλή ὑπακοή στόν Πατριάρχη τοῦ Γένους, τήν ὥρα πού θά ἔπρεπε νά εἶχαν χάσει τόν ὕπνο τους καί νά µιλοῦσαν συνεχῶς γιά τήν παναίρεση τοῦ οἰκουµενισµοῦ, ὁ ὁποῖος κατεδαφίζει τήν Ὀρθοδοξία. Δυστυχῶς αὐτοί ἀδιαφοροῦν καί συχνά συνευφραίνονται µέ τόν Πατριάρχη κατά τίς ἐπισκέψεις του στήν Ἑλλάδα. Οἱ ἀδιάφοροι αὐτοί µητροπολίτες συνήθως εἶναι πολυµέριµνοι καί ἀσχολοῦνται µέ κοινωνικά καί πολιτικά θέµατα, ἀκόµη καί ἀθλητικά γεγονότα, προκαλώντας τήν πλειοψηφία τοῦ λαοῦ µας. Θέλουν νά ἐµφανίζονται ὡς πνευµατικοί ἡγέτες, ὄντας ἀδιάφοροι στούς πνευµατικούς κινδύνους, ὅπως εἶναι ὁ οἰκουµενισµός. Σέ λίγο θά χάσουµε τήν ἀκεραιότητα τῆς πίστεώς µας καί τήν πολύτιµη παράδοσή µας. Ἀναφέρω µιά περίπτωση πνευµατικῆς ἀφασίας, ἡ ὁποία ἐπιβεβαιώνει τά παραπάνω.
Γεώργιος Ι. Μαντζαρίδης, Ομότιμος Καθηγητής Θεολογικής Σχολής Α.Π.Θ.
Η αποσύνδεση της χριστιανικής ζωής από την Εκκλησία, που σημειώθηκε κατά τους νεώτερους χρόνους, παραμόρφωσε τον Χριστιανισμό και ευνόησε την εκκοσμίκευση. Κι επειδή η εκκοσμίκευση καθιερώθηκε και εμπεδόθηκε πρώτα στην Δύση, για να διαδοθεί ως εισαγόμενη και στην Ανατολή, η υπεροχή των δυτικών στην κατάσταση αυτή ήταν ευνόητη. Γι αὐτό οι εκκοσμικευόμενες κοινωνίες της Ανατολής είναι φυσικό να μειονεκτούν απέναντι στις εκκοσμικευμένες κοινωνίες της Δύσεως και να χρειάζονται να τις ακολουθούν διαρκώς ως ουραγοί κατευθυνόμενοι σε αδιέξοδο. Περιφρονήσαμε τις αυθεντικές μας ρίζες, απαρνηθήκαμε τον πνευματικό μας πλούτο, λησμονήσαμε τον υπερβατικό προσανατολισμό μας και θελήσαμε να εκσυγχρονιστούμε περπατώντας ξιπόλητοι στα αγκάθια της εκκοσμικεύσεως.
Η επανέναρξις της μυστηριακής κοινωνίας των «Ορθοδόξων» με την Παπική παρασυναγωγή
Τό πρωτότυπο γαλλικό κείμενο τῆς συμφωνίας τοῦ 1965 ἀναφέρει ὅτι:
Ὁ Πάπας Παῦλος ὁ ΣΤ´ καί ὁ Πατριάρχης Ἀθηναγόρας
αἴρουν τήν «ἀκοινωνησία» μεταξύ τῶν δύο Ἐκκλησιῶν. Συγκεκριμένα ἡ σωστή
μετάφραση τῆς παραγράφου 4, ἐδάφιο β´, τῆς συμφωνίας λέγει τά ἑξῆς: «ἀποδοκιμάζουσιν
ὡσαύτως καί αἴρουσιν ἀπό τῆς μνήμης καί ἐκ μέσου τῆς Ἐκκλησίας τάς ἀποφάσεις ἀκοινωνησίας
(=lessentences d’ excommunication), ὧν ἡ ἀνάμνησις ἐπενεργεῖ μέχρι
σήμερον ὡς κώλυμα εἰς τήν ἐν ἀγάπῃ προσέγγισιν, παραδίδουσι δέ αὐτάς τῇ λήθῃ»! Ὁ
ἀείμνηστος καθηγητής π. Ἰωάννης Ρωμανίδης ἐπισημαίνει ὅτι «οἱ New York Times μετέδωσαν τήν ἀπό
κοινοῦ ἀγγελίαν τοῦ Βατικανοῦ καί τοῦ Φαναρίου τῆς 7ης Δεκεμβρίου 1965 διά τήν ἄρσιν
τοῦ excommunicatio (τῆς ἀκοινωνησίας
τοῦ Λατινικοῦ κειμένου) εἰς τήν πρώτην σελίδα, ὡς τό τέλος τοῦ σχίσματος τοῦ
1054 καί ὡς τήν ἐπανέναρξιν τῆς μυστηριακῆς κοινωνίας, πού εἶχε τότε δῆθεν
διακοπεῖ. Φαίνεται πλέον σαφῶς, ὅτι τό ἑλληνικόν κείμενον, πού ἀναγγέλλει τήν «ἄρσιν
τῶν ἀναθεμάτων», ἦτο τεχνηέντως παραπλανητικόν. Φαίνεται εἶχε σκοπόν νά ἀμβλύνη
ἐνδεχομένας ἀρνητικάς ἀντιδράσεις τῶν Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν». Ἀπό τά παραπάνω
συμπεραίνουμε ὅτι, τοὐλάχιστον γιά τό Φανάρι, (ἀπό Ὀρθοδόξου πλευρᾶς), ὅπως καί
γιά τό Βατικανό, «ἀκοινωνησία», «σχίσμα», πλέον δέν ὑφίσταται καί ἡ ἕνωση τῶν «Ἐκκλησιῶν»
ἤδη ἔγινε.
Μακρυγιάννης:
Καί ἐπῆγα πάλιν εἰς τούς φίλους μου τούς Ἁγίους. Ἄναψα τά καντήλια καί ἐλιβάνισα λιβάνιν καλόν ἁγιορείτικον. Καί σκουπίζοντας τά δάκρυά μου τούς εἶπα: "Δέν βλέπετε ποῦ θέλουν νά κάνουν τήν Ἑλλάδα παλιοψάθα; Βοηθεῖστε, διότι μᾶς παίρνουν, αὐτοί οἱ μισοέλληνες καί ἄθρησκοι, ὅ,τι πολύτιμον τζιβαϊρικόν ἔχομεν….
Περί Οικουμενισμού
Υπάρχουν σήμερα ορισμένα αυτονόητα, τα οποία επιτρέπουν την ομαλή εξέλιξη των γεγονότων, που θα οδηγήσουν στο «κοινό ποτήριο» εφόσον η ένωση των Εκκλησιών έχει ήδη υπογραφεί από καιρό! Δυστυχώς δε, με μίαν απίστευτη ειρωνεία της Ιστορίας είναι τα ίδια «αυτονόητα», τα οποία στον καιρό τους δεν επέτρεψαν την εσχάτη προδοσία της αληθινής πίστεως. Το μεγαλύτερο είναι πως όταν έρθει η ώρα, ο λαός του Χριστού θα αντιδράσει! Στην ερώτηση, γιατί ο λαός του Χριστού δεν έχει αντιδράσει ακόμη, η απάντηση είναι πως ο λαός αυτός δεν είναι ενημερωμένος! Όλα γίνονται με πρωτοβουλία της διοικήσεως της Εκκλησίας, η οποία διοίκηση, σαν γραφειοκρατικός οργανισμός, δεν έχει υποχρέωση να δίνει λόγο. Έχει στηθεί λοιπόν μία Μυστική συμφωνία τύπου Ποντίου Πιλάτου, ανάμεσα στον «λαό» και στην «Ιεραρχία», κατά την οποία θα εμφανιστούν όλα σαν τετελεσμένα. Ο λαός θα νίπτει τας χείρας του, επειδή δεν ήταν ενημερωμένος. Και η Ιεραρχία θα νίπτει τους πόδας της, διότι ό,τι κι αν έγινε και ό,τι κι αν γίνει δεν πρόκειται να προδόση την Ορθοδοξία! Το μοντέλο της μη-προδοσίας είναι ήδη έτοιμο: Η ΟΥΝΙΑ! Η αλήθεια είναι πως δεν υπάρχει πλέον ούτε ο λαός του Χριστού, ούτε η «Ιεραρχία» της Εκκλησίας! Υπάρχει μόνον η Διοίκηση της Εκκλησίας της Ελλάδος! Ένα μεγάλο μέρος του υποτιθέμενου λαού του Χριστού κρέμεται από τους κανόνες, που επιβάλλουν τα διάφορα Γεροντοπαλλήκαρα, που παριστάνουν τους Γέροντες, και δεν γνωρίζει τίποτα άλλο πλέον παρά να μισεί και να κατακρίνει όλους όσους δεν τηρούν τους ίδιους κανόνες και δεν έχουν μεταμορφώσει την ζωή τους σε Κόλαση! Το υπόλοιπο μέρος του λαού απολαμβάνει τις ακολουθίες και την Θ. Λειτουργία της Ορθοδοξίας μας, έχοντας και την διαβεβαίωση του κ. Ζηζιούλα ότι αυτή την απόλαυση δεν θα τους την αφαιρέσει κανείς, καθώς η Θ. Ευχαριστία στο κέντρο της Θ. Λειτουργίας είναι όλη η αλήθεια και η Δόξα της Εκκλησίας. Ξεχνώντας ύποπτα την εμπειρία και την διδασκαλία του Αγίου Σιλουανού, ο οποίος μέσα στην πληρότητα της Χαράς της Ορθοδόξου Μοναστικής ζωής, είχε εκ Κυρίου την αποκάλυψη πως όλα όσα έκανε ήταν ψεύτικα και πως όλα τα έκανε χάριν του εαυτού του και όχι του Κυρίου! ….
Η Ελλάς, κράτος πολυεθνικόν!
Καθ΄ ην στιγμήν η Ελλάς υποχωρεί και ταπεινούται εις κάθε τομέα, εφ΄ όλης της γραμμής των εθνικών θεμάτων, και ενώ εκδηλούται γενική διάλυσις και παρακμή της Χώρας, έχομεν τώρα το συμπλήρωμα: Δια νομοσχεδίου νομιμοποιούνται οι μετανάστες εις την Χώραν μας! Συνεπώς ανατρέπεται η δημογραφική τάξις και νοθεύεται η πληθυσμιακή αναλογία εις την χώραν μας. Η Ελλάς αποδεχομένη την τοιαύτην εξέλιξιν και νομιμοποιούσα την πανσπερμίαν των ξένων, μετατρέπεται εις χώραν μεταναστών, λαθρομεταναστών και γενικώς αλλοδαπών! Δεν είχομεν αμφιβολίαν δια την πορείαν αυτήν του ολέθρου. Από 34 ετών επετράπη εις τους Αλβανούς να κατακλύσουν ανεξελέγκτως την Χώραν. Άκρα αβρότης επεδεικνύετο προς αυτούς, και όταν ακόμη επεδίδοντο εις πρωτοφανείς κακουργίας κατά των Ελλήνων. Εις την απορίαν, διατί ενεργούν κατ΄ αυτόν τον τρόπον αι αρχαί, εδόθη κατά τα τελευταία έτη απάντησις, όταν απεκαλύφθη ότι αι Ελληνικαί Κυβερνήσεις εχρηματοδοτούντο αφειδώς από την Αμερικήν και την Ευρώπην δια την υποδοχήν και εγκατάστασιν των λαθρομεταναστών, όπερ εκρατήθη μυστικόν. Ήδη το έγκλημα συμπληρούται δια του νέου νομοσχεδίου. Η Πατρίς μας μετατρέπεται εις πολυεθνικόν Κράτος, με όλας τας εντεύθεν τραγικάς συνεπείας. Όταν θα κληθώμεν να αντιμετωπίσωμεν τας συνεπείας αυτάς, μάλλον θα είναι αργά. Ίσως θα είναι αργά και όταν οι μειοψηφούντες Έλληνες θα ζητήσουν από τους συνεργούς να δώσουν λόγον των πράξεών των…
π. Θεόδωρος Ζήσης:
«Ἔγγαμος ἱερεύς, μοῦ εἶπε: “Προτιμῶ νὰ καλλιεργῶ τὰ χωράφια μου, ὡς ἁπλὸς ἀγρότης, καὶ νὰ κρατήσω τὴν πίστη μου, παρὰ νὰ συνεργήσω στὴν κατεδάφισή της καὶ νὰ πάω στὴν κόλαση μαζὶ μὲ τὸν πατριάρχη καὶ τοὺς ἐπισκόπους”... Αὐτὰ ποὺ εἶπε ὁ ὀλιγογράμματος ἱερεὺς ...ἐκφράζουν τὴν διαχρονικὴ συνείδηση τῆς Ἐκκλησίας γιὰ τὴν στάση ὅλων τῶν πιστῶν καὶ τῶν λαϊκῶν ἀπέναντι τῶν ἐπισκόπων καὶ τῶν πρεσβυτέρων σὲ περίπτωση ποὺ δὲν ὀρθοτομοῦν τὸν λόγο τῆς ἀληθείας, ἀλλὰ ἐνισχύουν τὴν αἵρεση καὶ τὴν πλάνη».
Ἡ ὀρθόδοξος ἐκκλησιολογία τοῦ ἁγίου Κυπριανοῦ καί αἱ καινοτομίαι τοῦ Πόρτο Ἀλέγκρε καί τοῦ Πουσάν
Ὁ ἅγιος Κυπριανός, τονίζει ἤδη τόν 3ον αἰῶνα, τήν ἑνότητα περί τόν Ἐπίσκοπον, περί τήν εὐχαριστίαν καί ἐν τῇ ὀρθοδοξίᾳ· γράφει ὁ ἅγιος Πατήρ: «Ὁ Θεός ἐστιν εἷς, καί ὁ Χριστός εἷς, καί μία ἡ Ἐκκλησία Aὐτοῦ, καί ἡ πίστις μία, καί ἡ ποίμνη μία ἡνωμένη διά τῆς κόλλας τῆς ὁμοφωνίας εἰς τήν στερεάν ἑνότητα τοῦ Σώματος». Ἀλλ’ ἡ Ὀρθοδοξία διά τόν ἅγιον Κυπριανόν δέν ἀποτελεῖ Πίστιν ἀποφασιζομένην ἑκάστοτε κοινῇ συναινέσει ὑπό τῶν Ἐπισκόπων, ἀλλά τήν ἀπ΄ ἀρχῆς παραδοθεῖσαν ὑπό τῶν Ἀποστόλων τοιαύτην. Χάριν αὐτῆς ὁ ἅγιος Κυπριανός, δέν ἐσεβάσθη τήν δικαιοδοσίαν ἤ τήν ἄποψιν τοῦ Ἐπισκόπου Ρώμης Στεφάνου, ἀλλά συνίστα τήν ἀνυπακοήν πρός αὐτόν, διότι ὁ Στέφανος ἐνήργει κατά παράβασιν τῆς ἀποστολικῆς Πίστεως (Epistola LXXIV, Ad Pompeium contra Epistolam Stephani) ! Ἡ αὐστηρά ἐκκλησιολογική διδασκαλία τοῦ ἁγίου Κυπριανοῦ περί μή σωτηρίας ἐκτός Ἐκκλησίας (“extra Ecclesiam nulla salus”) εἶναι, κατά τόν Καθηγητήν Βλάσιον Φειδᾶν, ἡ κατ΄ ἐξοχήν και κατά παράδοσιν ὀρθόδοξος. Ἀντιθέτως, ἡ αὐγουστίνειος ἐκκλησιολογία, ἡ ὁποία ἀποδέχεται στοιχεῖα ἐκκλησιαστικότητος ἐκτός τῆς Ἐκκλησίας καί ἀποτελεῖ οὕτω τήν βάσιν τοῦ κειμένου τῆς Ραβέννας καί τῶν τελευταίων κειμένων τοῦ Π.Σ.Ε. (Πόρτο Ἀλέγκρε καί Πουσάν) συνιστᾷ καινοτομίαν, καί ὡς γνωστόν, πᾶσα ἐπίμονος καί ἀμετανόητος δογματική καινοτομία ἀποτελεῖ διά τήν Ὀρθοδοξίαν αἵρεσιν!
Σχεδόν Κανεὶς δὲν ἀσχολεῖται µὲ τὶς 350.000 δολοφονίες ἐτησίως (ἐκτρώσεις) ἤτοι 1.000 φόνων Ἑλλήνων ἡµερησίως
Τὸ διεστραµµένο πολιτικὸ σύστηµα ἔφερε τὸν πολιτικὸ γάµο, τὸ συναινετικὸ διαζύγιο, ἀκολούθως τὸ σύµφωνο συµβίωσης ἑτεροφύλων, βολὲς χαριστικὲς γενοκτονίας γιὰ τὸ αὔριο τοῦ ἔθνους µας, ἀφοῦ οἱ θάνατοι ἤδη ὑπερέβησαν τὶς γεννήσεις. Σχεδόν κανεὶς δὲν ἀσχολεῖται µὲ τὶς 350.000 δολοφονίες ἐτησίως µέσῳ ἐκτρώσεων ἤτοι 1.000 φόνων Ἑλλήνων ἡµερησίως, οὔτε µὲ τὴν εὐρωπαϊκὴ ἔκθεση, σύµφωνα µὲ τὴν ὁποία ὁ ἴδιος σηµερινὸς πληθυσµός, µᾶλλον γερόντων, θὰ ὑπάρχει – ἂν ὑπάρχει – τὸ 2060, ἐνῷ ἡ ἐθνικὴ στατιστική µας ὑπηρεσία προβλέπει τὸ 2030 νὰ ἔχουµε 60% ἀλλοδαποὺς καὶ µόνον 40% Ἕλληνες µαθητὲς στὰ ἑλληνικὰ σχολεῖα.
Μητροπολίτης Βολοκολάμσκ Ιλαρίων σε εκπομπή του τηλεοπτικού σταθμού ΡΩΣΙΑ της 17ης Οκτωβρίου 2009 δήλωσε:
«Ουσιαστικά και σε εμάς (όπως και στους Καθολικούς) υπάρχει η αμοιβαία αναγνώριση των Μυστηρίων. Δεν έχουμε Μυστηριακή κοινωνία, όμως αναγνωρίζουμε τα Μυστήρια... Αν ένας καθολικός κληρικός προσέλθει στην Ορθοδοξία εμείς τον δεχόμαστε ως κληρικό, δεν τον χειροτονούμε εκ νέου. Και αυτό σημαίνει ότι de facto αναγνωρίζουμε τα Μυστήρια της Καθολικής Εκκλησίας».
π. Θεόδωρος Ζήσης: η οικουμενιστική προσπάθεια προέρχεται εκ του Διαβόλου
H συγκρητιστική χοάνη της παναιρέσεως του Οικουμενισμού, ως εκφράζεται σήμερον τόσον εις το Παγκόσμιον Συμβούλιον των λεγομένων Εκκλησιών, όσον και εις τα διάφορα διεθνή fora καταδολιεύει και ευτελίζει την Χριστιανικήν αποκάλυψιν και εκκοσμικεύει το άγγελμα της σωτηρίας, μετατρέπουσα αυτό εις ηθικολογίαν στερουμένης ζωής, χάριτος και δυνάμεως Θεού. Είναι τελικώς η προσπάθεια αυτή μία ακόμη άπεπλις απόπειρα του βυθίου δράκοντος να εκμηδενίση το σταυροαναστάσιμον μήνυμα ζωής της Αποστολικής Καθολικής Εκκλησίας. Συγκρητιστική παναίρεση λοιπόν ο Οικουμενισμός, οι εκκλησίες του Παγκόσμιου Συμβουλίου λέγονται εκκλησίες, χωρίς να είναι, όλη δε αυτή η οικουμενιστική προσπάθεια προέρχεται εκ του Διαβόλου.
π. Γεώργιος Μεταλληνός: τότε ἡττηθήκαμε, ἐνῶ σήμερα προχωρήσαμε στὴν ἅλωση μὲ τὴν συγκατάθεσή μας, θεωρώντας την μάλιστα ὡς σωτηρία!
…Οἱ κινήσεις ὅμως αὐτὲς τῶν θλιβερῶν ἐθνοκτόνων μας ἐνισχύονται ἀπὸ τὴν πέμπτη φάλαγγα τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ χώρου, τοὺς μεταπατερικοὺς Κληρικοὺς καὶ κατ᾽ ἐπάγγελμα θεολόγους, τοὺς «συνευδοκοῦντας τοῖς πράσσουσι» (Ρωμ. 1, 32) τὴν ἀνομίαν. Ἡ διάσπαση δὲ τῆς Ἱεραρχίας εὐνοεῖ ἀποφασιστικὰ τὴν προώθηση καὶ ἐπιβολὴ τῶν ἀνατρεπτικῶν καινοτομιῶν. Ὅπως τὸν 19° αἰώνα, ἔτσι καὶ σήμερα, δυστυχῶς δεσπόζουν «ὑδαρεῖς» —κατὰ τὸν ἀείμνηστο καθηγητὴ Χρῆστο Ἀνδροῦτσο— Κληρικοί, συσχηματιζόμενοι μὲ τὰ μέτρα τῆς Πολιτικῆς Ἡγεσίας γιὰ λόγους προοδευτισμοῦ ἢ διεκδίκησης προσωπικῶν ὠφελημάτων. Ἐπειδὴ δὲ τὰ πνευματικὰ συμπορεύονται πάντοτε μὲ τὰ πολιτειακά, πρέπει νὰ ὑπενθυμίσουμε ὅτι ἡ πνευματικὴ καὶ πολιτιστικὴ ἀποδόμηση τοῦ Ἔθνους ἔχει σημαντικὸ ἀντίκτυπο καὶ στὰ ἐθνικὰ θέματα σὲ κάθε περίοδο τῆς ἱστορίας μας. Καὶ αὐτὸ τὸ ζοῦμε σήμερα μὲ τὴ νέα κατοχή μας καὶ πάλι ἀπὸ τὴν Φραγκία, ὅπως τὸ 1204! Ἡ διαφορὰ τῆς προϊούσας σήμερα Τρίτης Ἁλώσεως ἀπὸ ἐκεῖνες τοῦ 1204 καὶ τοῦ 1453 εἶναι ὅτι τότε ἡττηθήκαμε, ἐνῶ σήμερα προχωρήσαμε στὴν ἅλωση μὲ τὴν συγκατάθεσή μας, θεωρώντας την μάλιστα ὡς σωτηρία!
Αββά, τί κλαίεις;
Τότε ένας ησυχαστής μου υπενθύμισε την περίπτωση του ασκητού πού, μετά την άλωση τής Κωνσταντινουπόλεως, είδε επάνω στήν αγία Πρόθεση ερειπωμένου Ναού, μία γουρούνα με τα νεογνά της και άρχισε να κλαίει και νά οδύρεται. Τότε ενεφανίσθη Άγγελος Κυρίου και του λέγει· Αββά, τί κλαίεις; Γνωρίζεις ότι, αυτό πού είδες, είναι πιο ευάρεστον στόν Κύριον από την αναξιότητα τών ιερέων, πού λειτουργούσαν; Και ο Αγγελος εγένετο άφαντος.
Ανάθεμα, Ανάθεμα, Ανάθεμα
- Τω κανονικώς ανυποστάτω και εκπεσόντι αιρεσιάρχη Πάπα και Πατριάρχη Παλαιάς Ρώμης Βενεδίκτω τω 16ω και τοις αυτώ κοινωνούσι, Ανάθεμα, Ανάθεμα, Ανάθεμα.
- Τοις Μαρτίνω Λουθήρω, Ιωάννη Καλβίνω, Ουρλίχω Σβιγλίω και Ερρίκω τω 8ω
δυσσεβή βασιλεί και τοις συν αυτοίς συγκροτήσασι τας αιρετικάς παραφυάδας της
Διαμαρτυρήσεως, Ανάθεμα, Ανάθεμα, Ανάθεμα.
- Τοις αρνουμένοις και καθυβρίζουσι την Παναγίαν, Ομοούσιον, Αδιαίρετον και
Ζωοποιόν Τριάδαν, Ραβίνοις του Ιουδαϊσμού, Ισλαμισταίς και μέλεσι της ανωνύμου
φυλλαδικής Εταιρίας Σκοπιά του Πύργου, των Μαρτύρων του Ιεχωβά, Ανάθεμα,
Ανάθεμα, Ανάθεμα.
- Τοις αρνουμένοις τας Αγίας 4ην, 5ην, 6ην και 7ην Οικουμενικάς Συνόδους
Μονοφυσίταις, Μονοθελήταις και Μονοενεργήταις, Ανάθεμα, Ανάθεμα, Ανάθεμα.
- Τοις κηρύσσουσι και διδάσκουσι την παναίρεσιν του Διαχριστιανικού και
Διαθρησκειακού Συγκρητιστικού Οικουμενισμού, Ανάθεμα, Ανάθεμα, Ανάθεμα
Η ΚΛΗΣΙΣ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ(Β’ ΛΟΥΚΑ) ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΗΝΑ
Ὁ προφήτης Ἠσαΐας εἶδε τόν Θεόν ἐπί θρόνου δόξης ὑψηλοῦ καί ἐπηρμένου, τόν Κύριο Σαβαώθ. Ἡ καρδιά του κατηνύγη, ἡ ψυχή του ἐφωτίσθη, ὁ νοῡς του ἐκαθαρίσθη καί ἀμέσως ἀντελήφθη τό αὐτονόητον γιά κάθε ἀπόγονο τῶν πρωτοπλάστων μετά τήν πτῶσιν καί τήν ἔξωσιν ἐκ τοῦ παραδείσου. Ὁμολόγησε ἁπλά καί γρήγορα τήν ἁμαρτωλότητά του ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ.« Ταλαίπωρος ἐγώ ὁ ἄνθρωπος πού ἔχω ἀκάθαρτα χείλη καί ζῶ ἀνάμεσα σέ ἀνθρώπους ἀκαθάρτους».[1]
Εάν δεν είναι οι Λατίνοι αιρετικοί, τότε τι χρειάζονται το «Πηδάλιον», το «Ωρολόγιον», το «Τριώδιον»; Να τα ρίψωμεν εις το πυρ και να ομολογήσωμεν ότι επλανήθημεν!
Εις τα ζητήματα της πίστεως δεν χωρούν ανθρώπινοι συναισθηματισμοί. Αείποτε η Εκκλησία του Χριστού «δια τους λόγους των χειλέων Του εφύλαξεν οδούς σκληράς». Μέσος όρος δεν υπάρχει. Ή πιστεύομεν ή δεν πιστεύομεν. Ή ο από δέκα αιώνων Καθολικισμός περιέπεσεν εις αιρέσεις, οπότε πρέπει να τας αποβάλη και κατόπιν να έλθη προς ένωσιν Δογματικήν και Εκκλησιαστικήν ή δεν έχει αιρέσεις οπότε η Εκκλησία μας πλανάται επί δέκα αιώνας. Και όχι μόνον δέκα αιώνας, αλλά πλανάται μεθ' όλων των Οικουμενικών Συνόδων και των αγίων Πατέρων, και τα πάντα γίνονται άνω κάτω. Και κατά συνέπειαν πρέπει να διορθώσωμεν Ιερούς Κανόνας, να συμπληρώσωμεν το Σύμβολον της Πίστεως, να διασκευάσωμεν τα λειτουργικά μας βιβλία, να χρίσωμεν με ασβέστη τους τοιχογραφημένους αγίους Πατέρας μας και να καύσωμεν τας φορητάς εικόνας των, αφού επλανήθησαν και πλανούν και ημάς τόσους αιώνας.
π. Θεόδωρος Ζήσης: Αλήθεια ποτισθείσα με ποταμούς αιμάτων αγίων και ηρώων της πίστεως
H πανηγυρική διακήρυξις ότι ο Παπισμός δεν είναι Εκκλησία Χριστού αλλά κακοδοξία και αίρεσις αποτελεί παγία θέσι της Αδιαιρέτου Ορθοδόξου Καθολικής του Χριστού Εκκλησίας και μάλιστα αλήθεια ποτισθείσα με ποταμούς αιμάτων αγίων και ηρώων της πίστεως, ως οι Οσίαθλοι Πατέρες οι επί Βέκκου εν Αγίω Όρει μαρτυρήσαντες, οι εν τη Μονή Καντάρας εν Κύπρω αναιρεθέντες, οι 800.000 των Αγίων ενδόξων Νεομαρτύρων οι υπό του ψευδοαγίου του Βατικανού Καρδιναλίου Στέπινατς και των φασιστών Ουστάσι δια πολυωδύνων βασάνων τελειωθέντες, οι άγιοι ένδοξοι ιερομάρτυρες Μάξιμος ο Καρπαθορώσσος ο υπό των Ουνιτών δια τυφεκισμού τελειωθείς και Αθανάσιος ο Λιθουανός ο υπό των Ουνιτών δια πελέκεως αποκεφαλισθείς και εις βόρθον ριφθείς και μετά δέκα επτά έτη ανασυρθείς έχων αδιαλώβητο, ευωδιάζον και θαυματουργούν το σκήνωμά του.
Θ΄ Το Παλαιοημερολογητικό
Μέσα σ’ αυτήν την ατμόσφαιρα της αποσυνθέσεως, ήλθε ξαφνικά, ύστερα από πίεσι του Κράτους, το πρώτο επίσημο βήμα της ελληνικής Εκκλησίας πρός τον Πάπα: Η υιοθέτησις του παπικού ημερολογίου. Λίγοι έχουν, δυστυχώς, εννοήσει την σημασία του “παλαιοημερολογητικού”, όπως ονομάζεται, ζητήματος. Οι περισσότεροι αποδίδουν σε στενοκεφαλιά του αγραμμάτου λαού την αντίδρασι των Παλαιοημερολογιτών, δείγμα κι αυτό της βαθειάς περιφρονήσεως που τρέφουν οι οιηματίες εγγράμματοι πρός τους αγραμμάτους. Όμως οι αγράμματοι αυτοί, για να αντιδράσουν όπως αντέδρασαν, θα έπρεπε να έχουν, αν μη τι άλλο, θρησκευτικόν ζήλο και ενδιαφέροντα πνευματικά, που τα εστερείτο η μάζα των αδιαφόρων που ακολούθησαν, χωρίς κάν να γνωρίζουν πώς τίθεται το πρόβλημα, την πλειοψηφία των ιεραρχών. Κανείς από τους φωτισμένους θεολόγους και τους οπαδούς των δεν έδειξε πάντως σημεία αγωνίας μπροστά στό φαινόμενο αυτό του διαχωρισμού της ελληνικής Εκκλησίας, ούτε ζήτησε να βρή μια απάντησι στην γεμάτη πόνο κραυγή τόσων χιλιάδων πιστών.
---------------------------
Ἐξαιρετικόν ἄρθρον! Πιάνει τήν οὐσίαν τοῦ ζητήματος, ἡ ὁποία εἶναι (1) «το πρώτο επίσημο βήμα της ελληνικής Εκκλησίας πρός τον Πάπα» καί (2) ἡ διάσπασις τῆς ἑνότητος τῶν Ὀρθοδόξων, ἔτσι ὥστε νά καμφθοῦν οἱ ἀντιστάσεις στά ἐπερχόμενα σατανικά σχέδια πού θά ἐφηρμόζοντο στήν Ἑλλάδα, ὅπως ἡ ἐπιβολή τῆς αἱρέσεως τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, τοῦ Σεργιανισμοῦ, τοῦ Οὐνιτισμοῦ (ἀπό 7-12-1965) κ.λπ., ἡ «ἐκπούστευσις» καί ἡ «ἐκπουτάνευσις» τῶν Ἑλλήνων (Σ. Καργάκος), ἡ ἀντικατάστασίς των μέ ἰσλαμιστάς ἀπό τό Πακιστάν καί ἀλλαχοῦ, τό ξεπούλημα τῆς Ἑλλάδος καί τοῦ πολιτισμοῦ της κ.λπ. Τοὐτέστιν, ἡ εἰσαγωγή τοῦ νέου ἑορτολογίου ἦτο ἡ ὡρολογιακή βόμβα στά θεμέλια τῆς Ὀρθοδοξίας καί τῆς Ἑλλάδος καί ὄχι ζήτημα ἀστρονομικῆς ἀκριβείας, ὅπως τό παρουσίασαν οἱ Μασσῶνοι, διά νά τό περάσουν εὐκόλως. Οἱ ἀντιστάσεις πού προεβλήθησαν ἀπό 2.000.000 περίπου πιστῶν τό 1924 «ἔπρεπε» νά καμφθοῦν, νά χλευασθοῦν, νά κτυπηθοῦν ἀγρίως! Ἔτσι καί ἔγινε, ὅπως γίνεται καί σήμερα ἐναντίον ὅσων ἀνθίστανται εἰς τήν ὑγειονομικήν δικτατορίαν, ἡ ὁποία ἐπίσης ἐπεβλήθη μέ ἄπειρα ψεύδη! Σύμμαχοι τῶν διωκτῶν εἰς τήν δυσφήμησιν τῶν τότε ἐνισταμένων ὑπῆρξαν οἱ αἰρετικοί Ματθαιϊσταί, οἱ ὁποῖοι ἐφρόντισαν νά δώσουν πολλές λαβές στούς Μασσώνους καί στούς ἀθέους, προκειμένου νά χλευασθῇ ἔτι περισσότερον τό ἁγνόν κίνημα τοῦ 1924. Παρόμοιον ρόλον ἔπαιξαν (καί παίζουν ἀκόμη) καί ἄλλοι ὑπέρμαχοι τῆς καινοτομίας (Τρικαμηνᾶς κ.ἄ.) Ὅλοι αὐτοί, ὡς γνήσια ὄργανα τοῦ Σατανᾶ, χύνουν ἄφθονον δηλητήριον καί ποταμούς ψεύδους ἐναντίον ὅσων ἀγωνίζονται ἀπό τό σωστόν μετερίζι διά τήν ἐκδίωξιν τῶν Οἰκουμενιστῶν, τήν σύγκλησιν Πανορθοδόξου Συνόδου καί τήν ἐπαναφοράν τῆς πρό τοῦ 1924 ἐκκλησιαστικῆς καταστάσεως.
----------------------
Χάριν τῶν ἀναγνωστῶν, νομίζω ὅτι ἔχω χρέος νά καταγγείλω καί πάλιν τόν κ. ΧΣ ὡς σχισματοαιρετικόν. Ἀνήκει καί κηρὐττει τήν αἵρεσιν τοῦ Ματθαιϊσμοῦ, ἡ ὁποία τούς ὡδήγησεν εἰς σχίσμα τό 1937. Παριστάνοντες τούς «αὐστηρούς ὀρθοδόξους», φλυαροῦν ὅτι ἀπό τό 1924 οἱ Ν/Ηται εἶναι ἐκτός Ἐκκλησίας, διότι τό ν.ἑ. κατεδικάσθη τόν 16ον αἱῶνα. Πλανῶνται, ὅμως, διότι ὅποιος παραβαίνει τίς ἐντολές τοῦ Θεοῦ, οἱ ὁποῖες εὑρίσκονται εἰς τήν Ἁγίαν Γραφήν ἤ εἰς τάς Συνοδικάς Ἀποφάσεις, δέν ἀποκόπτεται αὐτομάτως ἀπό τήν Ἐκκλησίαν, ὅπως φλυαροῦν οἱ Ματθαιϊσταί μέ τήν αἵρεσιν τῆς «αὐτομάτου ἀπωλείας τῆς Χάριτος», ἀλλ' εἶναι ὑπόδικος ἐνώπιον Συνόδου δι' ἀναθεματισμόν καί καθαίρεσιν (ἄν εἶναι κληρικός). Μάλιστα, εἰδοποιεῖται τρίς μέ ἐπιστολάς νά ἔλθῃ εἰς τήν Σύνοδον ν' ἀπολογηθῇ, κατά τό γνωστόν «μηδενί δίκην δικάσῃς, πρὶν ἀμφοῖν μῦθον ἀκούσῃς». Αὐτά λέγει ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησιολογία, τήν ὁποίαν οἱ Ματθαιϊσταί ἔχουν πετάξει εἰς τόν κάλαθον τῶν ἀχρήστων καί φλυαροῦν ὅτι δέν χρειάζεται Συνοδική καταδίκη, διότι μόλις κάποιος κηρύξει κάτι αἱρετικόν αὐτομάτως ἀποκόπτεται δῆθεν ἀπό τό Σῶμα τῆς Ἐκκλησίας! Ἐκτός ἀπό τήν ὡς ἄνω Ὀρθόδοξον Ἐκκλησιολογίαν, ὅμως, ἡ ὁποία κονιορτοποιεῖ τήν Ματθαιϊστικήν αἵρεσιν, καί ἡ Ἐκκλησιαστική Ἱστορία βρίθει παραδειγμάτων ὅπου ἐγένοντο ἀποδεκτά μυστήρια πού ἐτελέσθησαν ἀπό αἱρετικούς, τόσον ἀκρίτους ὅσον καί κεκριμένους. Χάριν παραδείγματος, εἶναι γνωστόν ὅτι γύρω στό 449 μ.Χ., δύο ἔτη πρίν τήν καταδίκην του ἀπό τήν Δ' Οἰκ. Σύνοδον ὁ αἱρετικός (Μονοφυσίτης) Διόσκορος ἐχειροτόνησε Πατριάρχην Κων-πόλεως τόν Ἅγιον Ἀνατόλιον. Ἐπίσης, γύρω στό 359 μ.Χ. ἡ ἐν Ἀριμίνῳ Σύνοδος καθῄρεσε τό ΚΕΚΡΙΜΕΝΟΝ ἀπό τήν Α' Οἰκ. Σύνοδον Ἀρειανόν Δημόφιλον. Ἐάν, κατά τούς αἱρετικούς Ματθαιϊστάς, ἦτο ἤδη αὐτοκαθῃρημένος ἀπό τήν Α' Οἰκ. Σύνοδον (325 μ.Χ.), τότε πρός τί 34 ἔτη ἀργότερον ἠθροίσθη ἡ ἐν Ἀριμίνῳ Σύνοδος διά νά καθαιρέσῃ τόν Δημόφιλον; «Σέ δουλεία νά βρίσκωνται»; Σημειωτέον δέ ὅτι κατόπιν οἱ Ἀρειανοί ἐχειροτόνησαν τόν Δημόφιλον «πατριάρχην» Κων-πόλεως, γιά νά καθαιρεθῇ καί πάλιν τό 381 μ.Χ. ἀπό τήν Β' Οἰκ. Σύνοδον. Μήπως τά μυστήρια πού ἐτέλεσε κατά τήν 10ετῆ «πατριαρχείαν» του ἐπανελήφθησαν; Δέν ἔχω ἀκούσει ποτέ νά ἔχῃ γίνει κάτι τέτοιο. Καί πάλιν, ὑπάρχουν πολλά παραδείγματα, ἀλλ' οἱ αἱρετικοί Ματθαιϊσταί φλυαροῦν ὅτι ἡ ἀλλαγή ἡμερολογίου κατέστησεν αὐτομάτως ἀνιέρους ὅσους τήν υἱοθέτησαν. Καί ὅσους δέν ἀκολουθοῦν τήν αἵρεσιν τοῦ Ματθαιϊσμοῦ τούς ἀποκαλοῦν «προδότας», ἐνῷ κατ' ἀλήθειαν αὐτοί εἶναι οἱ μεγάλοι Προδόται τόσον τῆς Πίστεως ὅσον καί τοῦ ἱεροῦ ἀγῶνος τῶν Π/Ητῶν. Ὁ ΧΣ λέγει καί πολλά ἄλλα ψευδῆ καί ἀνόητα (ἀντιεπιστημονικά), τά ὁποῖα ἔχω καταγγείλει ἐπανειλημμένως εἰς προηγούμενα σχόλιά μου. Ἐδῶ ἐστάθην εἰς τήν οὐσίαν τῆς αἱρέσεώς του.
(Συνέχεια τοῦ σχολίου μου τῆς 24 Σεπτεμβρίου 2022 - 11:30 π.μ.)
Ἕν ἀκόμη παράδειγμα-καταπέλτης διά τήν Ματθαιϊστικήν αἵρεσιν εἶναι τό τοῦ Ἁγίου Μελετίου Ἀντιοχείας, ὁ ὁποῖος ἐχειροτονήθη ὑπό Ἀρειανῶν, καθότι ἀρχικῶς ἦτο ὁμοιουσιανός καί σταδιακῶς μετεστράφη εἰς τήν Ὀρθοδοξίαν, ὅπως ἀναφέρουν ὁ Δοσίθεος Ἱεροσολύμων εἰς τήν Δωδεκάβιβλον καί ὁ Στεφανίδης εἰς τήν Ἐκκλησιαστικήν Ἱστορίαν του (δέν ἔχω μαζί μου τά βιβλία αὐτά διά νά παραπέμψω στις ἀκριβεῖς σελίδες). Αὐτά γίνονται γύρω στό 360 μ.Χ., δηλαδή 35 περίπου χρόνια ΜΕΤΑ τήν καταδίκην τοῦ Ἀρειανισμοῦ ἀπό τήν Α' Οἰκ. Σύνοδον. Στήν περιπέτειαν τοῦ Ἀντιοχειανοῦ σχίσματος, ὅταν ἄλλη μερίς ἐχειροτόνησε τόν Παυλῖνον ὡς ἐπίσκοπον Ἀντιοχείας, ὁ μέν Μελέτιος ὑπεστηρίζετο ὑπό τοῦ Ἁγίου Βασιλείου τοῦ Μεγάλου καί τοῦ Γρηγορίου τοῦ Θεολόγου, ὁ δέ Παυλῖνος ὑπό τοῦ Ἁγίου Ἀθανασίου τοῦ Μεγάλου καί τῆς Δύσεως, ἄν καί αὐτός δέν ἦτο ἀκριβῶς σύμφωνος μέ τό Σύμβολον τῆς Νικαίας. Ἄς ἀναρωτηθοῦν οἱ τσαρλατᾶνοι Ματθαιϊσταί: Πῶς οἱ μεγάλοι Ἅγιοι Βασίλειος καί Γρηγόριος ἐδέχοντο τήν χειροτονίαν τοῦ Μελετίου πού ἔγινεν ὑπό τῶν ἤδη καταδικασθέντων ἀπό τήν Α' Οἰκ. Σύνοδον Ἀρειανών.
----------------------
@ 26 Σεπτεμβρίου 2022 - 3:10 π.μ. ΧΣ: «Πότε θα αντιληφθείτε ότι οι Νεοημερολογίτες είναι δυνάμει σχισματικοί και χωρίς Άγιο Πνεύμα και Μυστήρια;»
Σχόλιον χάριν τῶν ἀναγνωστῶν: Ὁ κ. ΧΣ ἐπαναλαμβάνει ἀμετανοήτως τήν αἵρεσίν του καί τίς γνωστές ἀντιεπιστημονικές γνῶμες του γιά τήν Ὀρθόδοξον Ἐκκλησιολογίαν, τήν ἐαρινήν ἰσημερίαν κ.λπ., οἱ ὁποῖες δέ στηρίζονται ἀπολύτως πουθενά! Γι' αὐτόν ἀκριβῶς τόν λόγον τόν χαρακτηρίζω καινοτόμον/αἱρετικόν. Ἡ ὡς ἄνω φράσις του περιέχει καί μίαν νέαν ἀντίφασιν. Λέγει ὅτι οἱ Ν/Ηται εἶναι δυνάμει σχισματικοί, ὅπερ ὀρθόν, ἀλλά προσθέτει κατόπιν ὅτι δέν ἔχουν μυστήρια, ὅπερ ἰσχύει γιά τούς ἐνεργείᾳ σχισματοαιρετικούς, δηλαδή μετά τήν καθαίρεσίν των ἀπό Πανορθόδοξον Σύνοδον! Ἀλαλούμ, δηλαδή, ὅπως πάντα! Καί χωρίς ἐντροπήν, ὑπογράφει καί ὡς «θεολόγος»!!!
H Αειπάρθενος Κόρη
Η πάντιμος των Ορθοδόξων Παράδοση, μας διδάσκει, ότι η Αειπάρθενος Κόρη ευρέθη η μόνη καθαρά και άμωμος, ώστε να σαρκωθή εξ Αυτής ο πάσης επέκεινα καθαρότητος Υιός και Λόγος του Θεού. Είναι Ναός του Υψίστου υγιασμένος πρώτα με την προσωπικήν Της αγιότητα και αρετήν και ύστερα με την επιφοίτησιν της αγιαστικής δυνάμεως του Αγίου Πνεύματος. Κάθε άλλη υπερτίμηση ή υποτίμηση της Ορθοδόξου αυτής θεωρήσεως αποτελεί ασέβεια και βλασφημία στο πρόσωπό Της και οδηγεί σε αίρεση και πλάνη.
Ό Άγιος Ιωάννης ό Χρυσόστομος, με βάσει τα λόγια τού Χριστού «στο σπίτι τού Πατέρα μου υπάρχουν πολλά μέρη για διαμονή», λέει:
«Ό Δεσπότης μας, χάραξε διάφορους τρόπους για τη σωτηρία των ανθρώπων. Δεν μπορείς να μπεις στη βασιλεία των ουρανών με την παρθενία; Να μπεις με το μυστήριο τού γάμου. Δεν μπορείς να μπεις με τον πρώτο γάμο (γιατί πέθανε ή γυναίκα σου); Μπορείς έστω με δεύτερο γάμο. Δεν μπορείς να μπεις με μια πειθαρχημένη ζωή; (Τότε) να μπεις με την ελεημοσύνη. Δεν μπορείς και με την ελεημοσύνη; Να μπεις με τη νηστεία. Δεν μπορείς μ' αυτό τον τρόπο; "Έλα μ' εκείνον. Δεν μπορείς μ' εκείνον; "Έλα μ' αυτόν...».
«Να σου δείξουμε πέντε τρόπους για μετάνοια: Πρώτος
τρόπος να είναι ή τέλεια γνώση των αμαρτημάτων μας. Δεύτερος τρόπος ή συγχώρηση
των αμαρτημάτων τού πλησίον. Τρίτος τρόπος είναι (ή μετάνοια) με την προσευχή.
Τέταρτος τρόπος με την ελεημοσύνη. Πέμπτος με την ταπείνωση. Λοιπόν μην αργείς,
αλλά κάθε μέρα χρησιμοποίησε όλους αυτούς τούς τρόπους (για τη μετάνοια σου)».
…Η ιστορία διδάσκει τα εξής: -- Του αειμνήστου Διον. Μ. Μπατιστάτου
Α) Ότε της Ορθοδόξου Εκκλησίας ηγείτο μορφή Πατερική, με έντονον τον σεβασμόν προς την Ορθοδοξίαν και βαθείαν συνείδησιν της εν αυτή αληθείας, οίος ο Ιερεμίας ο Β΄, ο πράγματι τρανός κατά την φρυκτωρίαν της ης έλαβεν θείας Ακροπόλεως, (1572 – 1586), απήντησε προς τον Δόγην της Βενετίας Δαπόντε, προτείνοντα εκ μέρους του Πάπα κοινόν εορτασμόν του Πάσχα «… ει και ο χρόνος και η των φωστήρων κίνησις περί την ημέραν του Πάσχα ανωμαλίαν τινά ποιεί, τη ευσεβεία γε μην ουδ΄ οπωστιούν τούτο λυμαίνεται· όθεν ουδέ μετατρέπειν δει τον των Πατέρων Κανόνα και καινοτομεί και εις αιτίαν στάσεως τας Χριστού Εκκλησίας κινείν· είπερ αληθεία και θείω πνεύματι περί αναγκαίων καλώς εσκόπουν, πολλά εισι τα ψυχωφελή και ουχί τα παίγνια των ωρολογίων τούτων». (Εκκλησιαστική Ιστορία Φιλαρέτου Βαφείδου, τόμος Γ΄, σελ. 124). Κατεδικάσθη δε κατά το 1587 εν τοπική Συνόδω εις Κων)πολιν η ημερολογιακή μεταρρύθμισις και ο προτεινόμενος εορτασμός του Πάσχα.
Β΄) Ότε κρίμασιν, οις οίδεν Κύριος, κατέλαβε το Φανάριον, ο εξ Αμερικής
την πορείαν αρξάμενος και πολλάς τας συμφοράς τω τε έθνει και τη Εκκλησία
επενεγκών Μελέτιος Μεταξάκης, ιδού τι απήντησεν εις τον εκπρόσωπον της
αιρετικής Δύσεως, αγγλικανόν επίσκοπον Core. Ούτος, ο Core, «τυχέως» ευρεθείς εν τω
παρανόμω Συνεδρίω της Κωνσταντινουπόλεως λέγει: «… Αλλά θα ήτο καλόν να
επιτευχθή μία διαρρύθμισις ημερολογιακή τοιαύτη, η οποία να συντελέση ώστε όλοι
οι Χριστιανοί να εορτάζωμεν ταυτοχρόνως το Άγιον Πάσχα». Και ο παν άλλο ή
Ορθόδοξος Πατριάρχης Μεταξάκης απήντησε: «Θα παρακαλέσω την Υμ. Σεβασμιότητα να
ανακοινώση εις τον Αρχιεπίσκοπον Καντουαρίας ότι είμεθα διατεθειμένοι να
δεχθώμεν το νέον ημερολόγιον, το οποίον θα εξευρίσκετο υπό της Δύσεως». (Ε΄
Συνεδρία Τετάρτης 23 Μαΐου 1923). Η Ιστορία, λοιπόν, διδάσκει, ότι οι
φρονούντες και ενεργούντες ως ο Μεταξάκης, ο την κατάραν της Ορθοδόξου
Εκκλησίας περιβληθείς ως ιμάτιον ανθ΄ ων εισηγήθη και έπραξεν, εξυπηρετούν
σχέδια καταλύσεως και διασπάσεως της Ορθοδοξίας.
…. Η Εκκλησία δεν είναι αστρονομικόν Ινστιτούτον, αλλά Παλλάδιον
Χάριτος· δεν πρέπει όμως ο κλήρος και ο λαός της Ορθοδοξίας να λησμονήση, ότι
ουδεμία υποχώρησις επιτρέπεται εν τω εορτασμώ του Πάσχα, ουδεμία εν παντί
απόκλισις προς την αιρετικήν Δύσιν. Θα αγαπώμεν πάντας, αλλ’ υπέρ πάντας την
Ορθοδοξίαν εν τη αγία πληρότητι αυτής, εν η εκλήθημεν και δι’ ης σωζόμεθα.
Ελπίζομεν δε και απαιτούμεν, απηχούντες το Ορθόδοξον αίσθημα του λαού μας, ότι
θα ευρεθώσι πολλοί Αρχιερείς της Ορθοδόξου Ελλαδικής Εκκλησίας, να αποδιώξουν
με την αγιαστικήν δύναμιν της Ορθοδοξίας και την επαγρύπνησίν των τα πνεύματα
της καταστροφής, τους βρυκόλακες του Μεταξάκη, που επιζητούν να επιτύχουν τον
όλεθρον της Ορθοδοξίας.
Πηγή: https://dionysiosmpatistatos.blogspot.com/