Saint Athanasius had Trebizond for his homeland. He first entered the monastic life on the mountain called Kymaeos or Kyminas, which is in Mysia of Bithynia, then he went to Mount Athos and founded a large monastery, which is known as the Great Lavra. He became so renowned for his virtue that from Rome, Calabria, Georgia, and elsewhere, rulers, men of wealth and nobility, abbots, and even bishops came to him and were subject to him. When the time for his departure was at hand, God revealed to him how it would take place, so that he was able to instruct his spiritual children not to be troubled when it should come to pass. A new church was being built for the sake of the many who came to him, and only the dome had not been finished. Together with six of the brethren, the Saint went to the top of the church to help the workmen. The dome collapsed, and they fell. Five were killed at once, and the Saint died three hours later. His holy body remained incorrupt and he worked many miracles after his death. He reposed about the end of the tenth century.
Αναμορφωταί μεταμορφωμένοι -- Του αειμνήστου Στεργίου Ν. Σάκκου, Ομ. Καθηγητού Α.Π.Θ.
Αν η Ανάσταση υπήρξε το γεγονός, που πιστοποίησε ότι ο Ιησούς Χριστός είναι Θεάνθρωπος, η Μεταμόρφωση του Χριστού έδειξε πόσο λαμπρή είναι η Θεότητά Του και πόσο «καλή» η θέωση, στην οποία ο Κύριος μάς καλεί. Και παρ’ όλο που η Ανάσταση αποτελεί το πρώτο και βασικό γεγονός της πίστεως, εν τούτοις η Μεταμόρφωση κατέχει τα πρωτεία σε δόξα και μεαλείο μπροστά στα ανθρώπινα μάτια. Διότι την Ανάσταση δεν την είδε κανένας και ο αναστημένος Χριστός εμφανιζόταν μπαίνοντας στη δική μας συχνότητα και παίρνοντας τις δικές μας διαστάσεις. Τη Μεταμόρφωση, όμως, την αντίκρυσαν εκστατικοί οι μαθητές, μπαίνοντας αυτοί στη συχνότητα του Πνεύματος και παίρνοντας τη διάστασή Του. Μ’ αυτό τον τρόπο έγιναν αυτόπτες της μεγαλειότητος «ως εχώρουν», όπως επισημαίνεται στο κοντάκιο της γιορτής, όσο μπορούσε να χωρέσει και να αντέξει η ανθρώπινη ύπαρξή τους. Έγιναν αυτήκοοι της φωνής του Θεού, που σύστηνε τον Υιό Του στους ανθρώπους.
Οι Τσάμηδες είναι εγκληματίες πολέμου
Ήταν συνεργάτες των Ναζί και των Ιταλών εναντίον της Ελλάδας: Οι Τσάμηδες είναι εγκληματίες πολέμου
Του ΠΕΤΡΟΥ ΜΗΛΙΑΡΑΚΗ *
O πρωθυπουργός της
Αλβανίας Έντι Ράμα παγίως μεριμνά και τυρβάζει περί το λεγόμενο «Τσάμικο
ζήτημα». Έτσι υπερασπίζεται τους άνομους και προκλητικούς ισχυρισμούς των
Τσάμηδων! Δημοσίως, δε, έχει προβάλει και ζήτημα, ανέγερσης… «μνημείου στην
Ήπειρο», χάριν των Τσάμηδων!
Βεβαίως διευκρίνισε ότι το ζήτημα αυτό δεν
αφορά αλυτρωτισμούς, αλλά μια «τιμητική» (!) δημιουργία «μνημείου» (!)
παραβλέποντας όμως ότι οι Τσάμηδες δεν είναι κάτι διαφορετικό από τους
εγκληματίες πολέμου!
ΣΥΝΤΟΜΗ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΠΡΟΔΙΑΘΕΣΗ:
H Κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής:
Το 1944 επίσημα τοποθετείται και διακηρύττει πως κάθε συζήτηση περί «Μακεδονικού έθνους», «Μακεδονικού λαού» και «Μακεδονικής συνείδησις» είναι άδικη δημαγωγία με επικάλυμμα για επιθετική ενέργεια εναντίον της Ελλάδος.
H FOREIGN RELATIONS OF THE UNITED STATES:
DIPLOMATIC PAPERS, 1945, THE NEAR EAST AND
AFRICA, VOLUME VIII
868. 014/12 – 2644: Circular airgram
The Secretary of State to Certain Diplomatic
and Consular Officers 74
WASHINGTON, December 26, 1944 – 10: 00 a.m.
The following is for your information and
general guidance, but not for any positive action at this time.
The Department has noted with considerable
apprehension increasing propaganda rumors and semi – official statements in
favor of an autonomous Macedonia, emanating principally from Bulgaria, but also
from Yugoslav Partisan and other sources, with the implication that Greek
territory would be included in the projected state. This Government considers
talk of Macedonian “nation”, Macedonian “Fatherland”, or Macedonian “national
consciousness” to be unjustified demagoguery representing no ethnic nor
political reality, and sees in its present revival a possible cloak for
aggressive intentions against Greece.
Τα ελεύθερα μιάσματα και οι υποτελείς εκλεκτοί του συστήματος -- Χαράλαμπος Β. Κατσιβαρδάς Δικηγόρος Παρ’ Αρείω Πάγω
H Nέα Τάξη πραγμάτων επιτίθεται αισχρά εξαπολύοντας ανηλεώς επίθεση, κατά του ανθρώπινου προσώπου, επιβάλλοντας ξύλοις και ροπάλοις τους εωσφορικούς σχεδιασμούς της.
Είναι πρόδηλο ότι η εργαλειοποίηση της δημόσιας υγείας κείται επί θύραις, και δεν συνιστά απλώς μία ορισμένη κατάσταση, απλώς οι μηχανισμοί του συστήματος την μετέρχονται προκειμένου αφενός να καθυποτάξουν τον κόσμο και εξ ετέρου δια να τον χειραγωγήσουν προς την κατά το δοκούν κατεύθυνση πλήρους υποταγής.
Τη Ε΄ (5η Ιουλίου), μνήμη του Οσίου και Θεοφόρου πατρός ημών ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ του εν Άθω και των συν αυτώ αποκτανθέντων εξ μαθητών αυτού.
Χρήσιμον ήτο πάντοτε να γράφωνται οι βίοι των εναρέτων και αγίων ανδρών, δια την ψυχικήν ωφέλειαν την οποίαν λαμβάνουν οι ακούοντες. Μάλιστα τώρα εις τα τέλη των αιώνων είναι τούτο έτι αναγκαιότερον, ένεκα της φοβεράς αμελείας ην δεικνύομεν, εις σημείον ώστε μετά βίας να δύνανται πολλά και μεγάλα παραδείγματα να παρακινήσουν ημάς προς μικρότατον αγώνα δια την του βίου διόρθωσιν. Ως εκ τούτου, μετά των άλλων ψυχωφελών διηγήσεων, γράφομεν και τούτον τον θαυμάσιον βίον του τρισμάκαρος Αθανασίου, όστις ησκήτευεν εις τον Άθωνα, τον οποίον έγραψαν οι μαθηταί αυτού και αφήκαν εις τους μεταγενεστέρους ως κληρονομίαν εκ θησαυρού πολυτίμου. Ο δε λόγος δεν θα είναι εγκωμιαστικός, αλλά διηγηματικός, μάλιστα προς ωφέλειαν των ακουόντων και όχι ίνα ευφημήσωμεν και επαινέσωμεν τον Άγιον, όστις, επειδή επαινείται υπό των θείων Αγγέλων, δεν χρειάζεται ανθρώπων εγκώμια.
Οι antifa καί οι fa-Δημοκράτες -- Του ιατρού κ. Κυπριανού Χριστοδουλίδη
Τελικά, οι antifa δημοκράτες ( ! ) σέ τί διαφέρουν από τούς fa (φασίστες) δημοκράτες τής καθολικά εμβολιασμένης ( pro covid-19) νέας παγκόσμιας αυτοκρατορίας ; Μπορεί κάποιος νά απαντήσει ; (Κυπριανός Χ.)
"Η κρίσιμη μάζα έχει σχηματιστεί. Υπομονή
χρειάζεται μόνο. Τα μεγάλα ποντίκια ένα-ένα εγκαταλείπουν το καράβι που
βουλιάζει. Βγάζουν τον εαυτό τους απ' το 'κάδρο', διότι οι νομικές συνέπειες
που έρχονται θα είναι σαρωτικές. Το υπουργικό συμβούλιο στη Βρετανία σταματάει
κάθε συζήτηση για 'πιστοποιητικά' και διακρίσεις ως εξωπραγματική, και ο Guardian αναγκάζεται να δημοσιεύσει το προφανές: η συντριπτική πλειοψηφία των
σοβαρών περιστατικών και θανάτων στις ΜΕΘ είναι οι 'εμβολιασμένοι'. Η απάτη
περί δήθεν 'μετάλλαξης Δ' (γελάνε και τα σαλιγκάρια, από τη στιγμή που καθε νέα
μετάλλαξη ΑΠΟΔΥΝΑΜΩΝΕΙ έναν ιό) ξεβρακώνεται στα μάτια και του πλέον ηλιθίου.
“O εις και η Αλήθεια αποτελούν την πλειοψηφία”
Στα θέματα της πίστεως και της αγιοπνευματικής εκκλησιαστικής διοργανώσεως ουδεμία αξία ή σημασία έχουν αποφάσεις, που λαμβάνονται κατά πλειονοψηφία ή ακόμη και παμψηφία, εάν έρχωνται σε αντίθεση και σύγκρουση με τα δόγματα και τους κανόνες της Εκκλησίας. Στις περιπτώσεις αυτές έχει απόλυτη εφαρμογή η αρχή: «Ο εις και η αλήθεια αποτελούν την πλειοψηφία». Με βάση την αρχή αυτή διασφαλίσθηκε η Ορθοδοξία δια μέσου των αιώνων και συνετρίβησαν οι αιρέσεις και τα σχίσματα. Αρκεί να θυμηθούμε τι συνέβη κατά την επί δεκαετίες κυριαρχία των Αρειανών κατά τον Δ΄ αιώνα, ότε η πλειονοψηφία ή και η παμψηφία πολυαρίθμων Συνόδων, που αποδείχθησαν ληστρικές ή ψευδοσύνοδοι, ετάχθησαν υπέρ της αιρέσεως του Αρείου και εναντίον της Ορθοδοξίας. Οι Μεγάλοι Πατέρες της Εκκλησίας όχι μόνο δεν υπετάχθησαν στις αποφάσεις αυτές των ψευδοσυνόδων, αλλά όρθωσαν το ανάστημά τους επί των επάλξεων της Ορθοδοξίας, όπως ο Μέγας Αθανάσιος. Είναι ίσως η συγκλονιστικώτερη περίπτωση στην εκκλησιαστική ιστορία, που επιβεβαιώθηκε με τον πιο πανηγυρικό τρόπο, ότι «Ο εις και η αλήθεια αποτελούν την πλειοψηφία». Εάν ο Μέγας Αθανάσιος συνεμορφώνετο με την αρχή της πλειονοψηφίας και υπετάσσετο εις τις αντικανονικές και αντορθόδοξες αποφάσεις της, θα επρόδιδε την ιδιότητά του, ως αληθινού ορθοδόξου Ιεράρχου και Επισκόπου, που έχει σαν ύψιστη αποστολή την προάσπιση μέχρι θανάτου της εμπιστευθείσης σε κάθε αληθινό επίσκοπο Ιεράς Παρακαταθήκης, της αποκαλυφθείσης από τον Εσταυρωμένο Θεό της Αγάπης, Αληθείας και τότε αντί της Κυριακής της Ορθοδοξίας θα εορτάζετο ο θρίαμβος της Αιρέσεως και στη θέση του Μεγάλου Αθανασίου θα δοξολογείτο ο Άρειος!
ΠΙΣΤΙΣ ΚΑΙ ΣΩΤΗΡΙΑ -- Τοῦ Πρωτοπρεσβυτέρου Διονυσίου Τάτση
Υπάρχουν χριστιανοί, ποὺ ἀντιμετωπίζουν σοβαρὰ προβλήματα καὶ θέλουν νὰ καταφύγουν σὲ ἐνάρετους κληρικοὺς καὶ μοναχούς, γιὰ νὰ ἀπαλλαγοῦν ἀπό αὐτά. Ἀναζητοῦν τὴ λύση ἔξω ἀπὸ τὸν ἑαυτό τους, ξεχνώντας ὅτι ὁ Χριστὸς πολλὲς φορὲς ἔλεγε ὅτι ἡ πίστη σώζει. Ἡ φράση του «ἡ πίστις σου σέσωκέ σε» ἦταν ἀποκαλυπτική. Τὸ θαῦμα γινόταν, γιατὶ προϋπῆρχε ἡ πίστη καὶ ἡ καλὴ προαίρεση. Ἐναγωνίως θέλουν νὰ ἀναθέσουν τὴν ὑπόθεσή τους στὸ Θεὸ μέσῳ κάποιου ἄλλου. Ἡ τακτικὴ αὐτὴ θυμίζει τοὺς παραβάτες τοῦ ποινικοῦ κώδικα, οἱ ὁποῖοι ἀναθέτουν σὲ κάποιον καλὸν δικηγόρο νὰ τοὺς ὑπερασπιστεῖ καὶ νὰ τοὺς ἀπαλλάξει. Οἱ ἴδιοι παραμένουν ἀπρόθυμοι νὰ βιώσουν τὸ πρόβλημά τους πνευματικὰ καὶ ἀναποφάσιστοι νὰ ἀλλάξουν τρόπο ζωῆς. Τὸ θέμα εἶναι σοβαρό. Ὁ Χριστιανὸς πρέπει νὰ ἐπικοινωνεῖ μὲ τὸν Θεὸ μέσῳ τῆς μετανοίας του καὶ τῆς προσευχῆς του. Οἱ ἄλλοι εἶναι ἀπὸ ἔξω καὶ δὲν μποροῦν νὰ ἀντικαταστήσουν οὔτε τὸ Θεό, οὔτε τὸν ἴδιο. Βοηθητικὸ καὶ παρηγορητικὸ ρόλο μποροῦν νὰ παίξουν.
200 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ᾽21. Η ΕΛΛΑΔΑ ΠΟΛΥΧΡΩΜΟΣ ΑΡΛΕΚΙΝΟΣ; -- τῆς κ. Μαρίας Μαντουβάλου, Ἀναπλ. Kαθηγήτριας Φιλοσοφικῆς Σχολῆς Ε.Κ.Π.Α.
Οἱ ἐπίσημοι φορεῖς τῆς Ἑλλάδας, ἡ πολιτική δηλαδή καί πνευματική ἡγεσία, ἴσως καί ἡ ἐκκλησιαστική ἱεραρχία, μέ τόν ἐκπρόσωπό της Μητροπολίτη Ἰγνάτιο, μᾶς δήλωσαν, κυρίως οἱ δύο πρῶτοι φορεῖς, ὅτι κύριο μέλημά τους γιά τήν ἐπέτειο τῶν 200 χρόνων ἀπό τήν Ἐπανάσταση τοῦ 1821, θά εἶναι: Ἡ ἐπαναξιολόγηση τῆς Ἐπανάστασης, ἄν δηλαδή περνάει στίς εἰσαγωγικές της ἐξετάσεις στό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο, γιατί ὅπως μᾶς γνωστοποίησε τό Ε.Κ.Π.Α., πρό ἡμερῶν, πού ἀνακοίνωσε τήν ἔναρξη τῶν ἑορτασμῶν γιά τό ᾽21, μέ χορηγό τήν Τράπεζα Πειραιῶς, τήν 25η Μαρτίου 2021 θά ὀργανώσει τό Α´ Διεθνές Συνέδριό του μέ θέμα «Ἡ Ἑλληνική Ἐπανάσταση στήν Ἐποχή τῶν Ἐπαναστάσεων. Ἐπαναξιολόγηση καί Συγκρίσεις». Δηλαδή, μέ ἄλλα λόγια, εἶναι βέβαιο ἀπό τά ὀνόματα τῶν Εἰσηγητῶν, Ἑλλήνων καί Ξένων, πού ἀναφέρουν, ὅτι μᾶλλον οἱ ἥρωες τοῦ ᾽21, λαϊκοί καί κληρικοί, θά βρεθοῦν κατώτεροι τῶν ἀξιολογικῶν μέτρων τῶν κριτῶν τους καί συνεπῶς θά ἀποτύχουν νά εἰσαχθοῦν στό Καποδιστριακό καί θά πέσουν στήν ἀνυποληψία καί ἀσφαλῶς στήν τάξη τῶν κακῶν ἀντιγραφέων ἄλλων ἐπαναστάσεων, ὅπως τῆς κοσμοϊστορικῆς, κυρίως γιά τούς ἴδιους αὐτούς κριτές, καί βαρύγδουπης Γαλλικῆς Ἐπανάστασης, καί αὐτό θά συμβεῖ, γιατί ἡ Ἑλληνική Ἐπανάσταση δέν ἐπιδόθηκε, δυστυχῶς κατά τούς ἀξιολογητές της τοῦ Καποδιστριακοῦ καί τῶν ξένων Πανεπιστημίων, στό προσφιλές ἄθλημα τῶν ἐπαναστατῶν τῆς Γαλλικῆς νά κόβουν τά κεφάλια ὁ ἕνας τοῦ ἄλλου, ἀλλά καί νά ἀνακηρύξουν Αὐτοκράτορα, μετά τόν ἀποκεφαλισμό τοῦ Βασιλιᾶ τους, ὁ ὁποῖος Αὐτοκράτορας ἔσπευσε ἀμέσως νά καταλάβει τά Ἑπτάνησα καί νά ἀπαλλάξει τούς ἱερεῖς τοῦ τόπου ἀπό τά ὀρθόδοξα σύμβολά τους.
Andrew of Crete Author of the Great Canon
Saint Andrew was from Damascus; his parents' names were George and Gregoria. He became a cleric and secretary of Theodore and Patriarch of Jerusalem; from this, he is called "the Jerusalemite." He was present at the Sixth Ecumenical Council in Constantinople, which was convoked in 680 during the reign of Emperor Constantine IV (668-685). He became deacon of the Great church in Constantinople, that is, the Church of the Holy Wisdom of God, then Archbishop of Crete. He reposed in 720 or 723. Beside his other sacred writings, he also composed various hymns, among which is the famous Great Canon, which is chanted during Great Lent (see the Thursday of the Fifth Week of the Fast).
ΧΩΡΙΣ ΥΠΕΡΒΟΛΕΣ ΚΑΙ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ... -- τοῦ κ. Ἀλεξάνδρου Παναγιώτου, ἰατροῦ-κυτταρολόγου
Κάποια πράγματα δέν γίνεται νά μήν λέγονται...ἔστω κι ἄν εἶναι αὐτονόητα ἀκόμα καί γιά τριτοετεῖς φοιτητές Ἰατρικῆς (στό τρίτο ἔτος διδασκόμαστε τήν Μικροβιολογία)... 1. Ὅλοι οἱ ἰοί ἐξασθενοῦν ὅσο ἀνεβαίνει ἡ θερμοκρασία. Εἰδικά τό καλοκαίρι μᾶς ἀπασχολοῦν ἐλάχιστα ἕως καθόλου. 2. Ὅλοι οἱ ἰοί καταλείπουν ἀνοσία μετά τήν ἀποδρομή τους ἔστω καί ὀλιγόμηνη (κάποιοι ἀκόμα καί ἰσόβια, ὅπως ἡ ἱλαρά, ἡ ἀνεμοβλογιά, ἡ λοιμώδης μονοπυρήνωση κλπ.). 3. Ὅλοι οἱ ἰοί ἔχουν τήν ἰδιότητα νά μεταλλάσσονται πολύ εὔκολα (εἰδικά οἱ ἰοί RNA ὅπως ὁ Covid 19), κάτι πού συμβαίνει ἄλλωστε αἰῶνες τώρα μέ τή γρίππη· αὐτό ὅμως δέν τούς ἀλλάζει ὡς διά μαγείας ἀπό μή παθογόνους γιά τόν ἄνθρωπο σέ μαζικά θανατηφόρους (ὅπως προσπαθοῦν νά μᾶς πείσουν κάποιοι). 4. Ὅλοι οἱ ἰοί εἶναι οὐσιαστικά ἐντελῶς ἀνενεργοί ἔξω ἀπό τόν ξενιστή τους (τό ἀνθρώπινο κύτταρο π.χ.) καί ἑπομένως δέν μποροῦν νά “αἰωροῦνται” γιά ὧρες ὡς παθογόνοι στόν ἀέρα, ὅπως εἰπώθηκε (καί τό χειρότερο ὅλων, ἔγινε πιστευτό). 5. Ὅλοι οἱ ἰοί ἀπέχουν πολύ ἀπό τό νά χαρακτηριστοῦν ὡς ζωντανοί ὀργανισμοί (ὅπως εἶναι π.χ. τά βακτήρια) καί γι᾽ αὐτό ὁ ὅποιος πολλαπλασιασμός τους δέν μπορεῖ νά γίνει ἔξω ἀπό ἕνα ζωντανό κύτταρο (στό ὁποῖο, ὅπως εἶπα, δροῦν μόνο ὡς ξενιστές).
«Κύριε, Κύριε,
Ἐπίβλεψον ἐξ οὐρανοῦ καί ἴδε» σέ ποία ἀξιοθρήνητη καί ἐλεεινή κατάσταση ἔχει φθάσει ἡ πρωτόθρονη ἐκκλησία τῆς Κωνσταντινουπόλεως, ἀλλά καί γενικότερα. Διά τάς ἁμαρτίας μας καί διά τήν ἀμέλειά μας παρεχώρησες νά ἐπικρατήσει καί νά κυριαρχήσει ἡ φοβερή αὐτή παναίρεση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, ἔτσι ὥστε νά εἴμαστε ἀναπολόγητοι ἐνώπιόν Σου. Κλῆρος καί λαός ἐγκαταλείψαμε τήν ὁδόν τῶν ἁγίων Πατέρων μας καί «ἐπορεύθημεν ἐν τοῖς θελήμασιν τῶν καρδιῶν ἡμῶν». Ἔπαυσαν οἱ Ἅγιοι Πατέρες μας νά ἀποτελοῦν γιά μᾶς παραδείγματα καί πρότυπα πρός μίμηση στούς μέχρι θανάτου ἀγῶνες των γιά τήν διαφύλαξη τῆς ἀμωμήτου ἡμῶν πίστεως. Πατοῦμε ἀνερυθριάστως ἐπάνω στά αἵματα τῶν Ἁγίων καί Ἡρώων τῆς Ἀμωμήτου Ὀρθοδόξου Πίστεώς μας, οἱ ὁποῖοι ὑπέρ Αὐτῆς, διά πυρός καί σιδήρου καί ὕδατος ἐτελειώθησαν. «Ἀλλ᾽ ἱκετεύομε τήν σήν ἀνείκαστον ἀγαθότητα. Φεῖσαι ἡμῶν, Κύριε, κατά τό πλῆθος τοῦ ἐλέους Σου καί σῶσον ἡμᾶς» ἀπό τήν φοβερή αὐτή λύμη τῆς παναιρέσεως του Οικουμενισμού, καί ἀνάδειξε στούς ἐσχάτους αὐτούς χρόνους τῆς γενικῆς ἀποστασίας, στούς ὁποίους ζοῦμε, ἁγίους καί ἀξίους ἱεράρχες, ἀληθινούς μιμητές τῶν ἁγίων Πατέρων τῆς Ἐκκλησίας μας.
KYΡΙΑΚΗ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΠΑΝΤΩΝ
Τη αυτή ημέρα Δευτέρα Κυριακή του Ματθαίου, την μνήμην εορτάζομεν Πάντων των Οσίων Πατέρων, των εν Αγίω Όρει του Άθω λαμψάντων.
ΛΟΓΟΣ ΕΓΚΩΜΙΑΣΤΙΚΟΣ
Οσιακή πανήγυρις, πάντες οι δήμοι των Οσίων συνάχθητε, Μοναστών και Μιγάδων εορτή σήμερον εις την του Χριστού Εκκλησίαν ανέτειλε. Τα πλήθη των Μοναστών και Μιγάδων συνεορτάσατε. Καινή και κοινή μνήμη πάντων των του Όρους Οσίων Πατέρων εξέλαμψε. Καινά και κοινά άσματα πάντες κοινώς οι εν τω Όρει Πατέρες ψάλατε. Διατί κοινά; Ότι κοινοί προστάται και ευεργέται όλου κοινώς του Αγιωνύμου Όρους και οι θείοι ούτοι Πατέρες εφάνησαν. Διατί καινά; Ότι καινή και νεοφανής και η τούτων μνήμη· εις μεν τους παλαιοτέρους χρόνους ουδαμώς τελουμένη, ήδη δε εις τους καθ’ ημάς καιρούς δικαίως και ευλόγως εορταζομένη. Επειδή δεν ήτο δίκαιον των μεν εν Σινά και Ραϊθώ αναιρεθέντων Οσίων Πατέρων να εορτάζωμεν την μνήμην κοινώς, οίτινες δεν έγιναν αίτιοι τοσούτων αγαθών εις ημάς, των δε εν τω Αγίω Όρει του Άθω Αγίων Πατέρων, των αναιρεθέντων υπό τε των απίστων Αράβων, και υπό των κακοδόξων λατινοφρόνων, να παραβλέψωμεν την μνήμην αγέραστον, και να μη εορτάζωμεν τούτους πάντας κοινώς, οίτινες έγιναν εις ημάς μυρίων αγαθών πρόξενοι.
Τη Δ΄ (4η Ιουλίου), μνήμη του εν Αγίοις πατρός ημών ΑΝΔΡΕΟΥ Αρχιεπισκόπου Κρήτης του Ιεροσολυμίτου.
Ανδρέας ο θείος πατήρ ημών ήκμασε περί το χπ΄ (680) από Χριστού έτος, πατρίδα έχων την περίφημον Δαμασκόν, και γεννηθείς από γονείς θεοσεβείς και εναρέτους, Γεώργιον και Γρηγορίαν ονομαζομένους. Ούτος ο εν Αγίοις πατήρ ημών Ανδρέας έως του εβδόμου έτους της ηλικίας αυτού ήτο άφωνος, μη δυνάμενος να λαλήση ουδόλως. Όθεν ένεκα τούτου οι γονείς του ελυπούντο πάρα πολύ, νομίζοντες ότι θα μείνη βωβός δια παντός του βίου αυτού. Αλλά αφ’ ου παρήλθον τα επτά έτη, μεταβάς κάποτε μετά των γονέων αυτού ίνα μεταλάβη το πανάχραντον Σώμα και Αίμα του Κυρίου, ω του θαύματος! ευθύς ως μετέλαβεν, ελύθη η γλώσσα του και ελάλει ανεμποδίστως. Έκτοτε οι γονείς του έστειλλον αυτόν εις το σχολείον, δια να μάθη τα ιερά γράμματα.
Ὁ κορυφαῖος μικροβιολόγος Sucharit Bhakdi εἶπε προσφάτως ὅτι οἱ αὐτοδιαγνωστικοί ἔλεγχοι εἶναι ἀναξιόπιστοι, τά ἐμβόλια εἶναι ἄχρηστα καί ἐπικίνδυνα -- Του κ. Δημητρίου Χατζηνικολάου, Ἀν. Καθηγητού Οἰκονομικῶν τοῦ Παν/μίου Ἰωαννίνων
Ὁ κορυφαῖος μικροβιολόγος Sucharit Bhakdi εἶπε προσφάτως ὅτι οἱ αὐτοδιαγνωστικοί ἔλεγχοι εἶναι ἀναξιόπιστοι, τά ἐμβόλια εἶναι ἄχρηστα καί ἐπικίνδυνα καί ὅτι εἶναι ἀπογοητευμένος ἀπό τούς σημερινούς Ἕλληνας, τούς ὁποίους δέν ἀναγνωρίζει, διότι εἶναι φοβισμένοι καί συμπεριφέρονται βλακωδῶς, ἐμπιστευόμενοι τούς πολιτικούς των ἀντί τοῦ Θεοῦ, ένῷ εἰς τό παρελθόν, ὅταν εἶχον πίστιν εἰς τόν Θεόν των, ἔδωσαν τά φῶτα τοῦ πολιτισμοῦ εἰς τήν ἀνθρωπότητα. Δικαία ἡ κρίσις του.
Πράγματι, ὁ Ἑλληνικός λαός ἔχει ἀποβάλει τάς παραδοσιακάς ἀρετάς τῆς εὐσεβείας, τῆς φιλοπατρίας, τῆς ταπεινώσεως κ.ἄ., ἔχει ἀποστατήσει ἀπό τόν Θεόν καί κάμνει ὅ,τι τοῦ ἐπιβάλλουν αἱ διεστραμμέναι πολιτικαί καί ἐκκλησιαστικαί μαριονέτται τοῦ διεθνοῦς Σιωνισμοῦ (=Σατανισμοῦ), ἤτοι τά ἀκριβῶς ἀντίθετα ἀπό αὐτά πού ἀπαιτεῖ ἡ Πατρίς καί πού ἐντέλλεται ὁ Θεός. Ἔχει δέ προφανῶς γίνει καταμερισμός «ἔργου» καταστροφῆς: οἱ μέν πολιτικοί ἔχουν ἀναλάβει νά καταστρέψουν τήν Πατρίδα, οἱ δέ ἐκκλησιαστικοί τήν Ὀρθοδοξίαν. Τό ἄκρως βρωμερόν αὐτό ἔγκλημα ὑλοποιεῖται μέ τήν ἐπιβολήν τοῦ ψεύδους, τῆς πλάνης, τῆς παρανομίας, τῆς προδοσίας καί τοῦ γκρεμίσματος τῶν ἱερῶν καί ὁσίων τοῦ Ἔθνους μέσῳ τῶν συστημικῶν Μέσων Μαζικοῦ Ἐξανδραποδισμοῦ (ΜΜΕ).
Μένουμε ἀνυπάκουοι… --- τοῦ Νεκτάριου Δαπέργολα, Διδάκτορος Ἱστορίας
Ἐπανερχόμαστε στό θέμα τῆς «ὑπακοῆς στην Ἐκκλησία», ἐπειδή μέ ἀφορμή καί τήν ψευτοπανδημία παράγινε το κακό μέ τούς γνωστούς τυφλο-ὑπακοούληδες ἀπέναντι σέ ὅσα ἀνεκδιήγητα στρεβλοτομεῖ τό σκοτεινό Φανάρι ἤ τό ἐν Ἀθήναις θλιβερό διευθυντήριο τῆς Ἑλλαδικῆς Ἐκκλησίας ἤ ἀκόμη καί ἀπό μόνος του ὁ κάθε ἐπίσκοπος πού ἔχει δεῖ τήν Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ σάν τό προσωπικό του φέουδο καί θαρρεῖ πώς ἔχει τό δικαίωμα, μέ τούς ἐπηρμένους του ἰδεασμούς, νά τινάζει στόν ἀέρα δόγματα, ἀποφάσεις Οἰκουμενικῶν Συνόδων καί μία Ἱερά Παράδοση αἰώνων.
Ἐπανερχόμαστε, γιά νά ποῦμε γιά μία ακόμη φορά ὅτι ἀπροϋπόθετος ὑπακοή δέν ὑπάρχει καί ὅτι ἡ ἀντίδραση ἀπέναντι σέ πατριάρχες καί ἐπισκόπους πού καινοτομοῦν ἐν πλάνῃ (ἡ ἀντίδραση καί ὁ ἔλεγχος «οὐ περί βίου, ἀλλά περί πίστεως» δηλαδή), ἀποτελεῖ ὅχι μόνο δικαίωμα, ἀλλά καί καθῆκον τῶν Χριστιανῶν, ἀπολύτως στηριγμένο καί κατοχυρωμένο πάνω στούς Ἱερούς Κανόνες καί στή γραπτή παρακαταθήκη τῶν μεγάλων ἐκκλησιαστικῶν μας Πατέρων.
Δεν ξεχνώ:
Όπως μιά αρρώστια δεν βλάπτει μόνο το άρρωστο όργανο, αλλά ολόκληρο τον οργανισμό, με τον ίδιο τρόπο και η αίρεση, εφόσον δηλητηριάζει κάποια μέλη της Εκκλησίας, προκαλεί πόνο σε ολόκληρο το σώμα της και το βλάπτει. Γι’ αυτόν τον λόγο, κάθε φορά που εμφανιζόταν μία αίρεση, η οποία απειλούσε το Σώμα της Εκκλησίας, συνέρχονταν Οικουμενικές και Τοπικές Σύνοδοι, που αναθεμάτιζαν και την αίρεση και τους αιρετικούς, οι οποίοι την υπεράσπιζαν. Με τον τρόπο αυτόν, απέκοπταν από το Σώμα της Εκκλησίας και την αιρετική διδασκαλία και αυτούς, που την προωθούσαν.
Hyacinth the Martyr of Caesarea & Theodotos and Theodota the Martyrs
The Martyr Hyacinth, who was from Caesarea of Cappadocia, was the chamberlain of the Emperor Trajan. On being constrained by the Emperor to partake of the sacrifices offered to idols and not wishing to do so, he was shut up in prison without food, where he gave up his spirit to God in the year 108.