«Εκείνοι οι απλοϊκοί άνθρωποι, εκείνα τα αγράμματα γεροντάκια και οι γριούλες, που τη Σαρακοστή και τη Μεγάλη Βδομάδα βρίσκονται όλη μέρα στην εκκλησία, ζήσανε από τα μικρά τους χρόνια εν παιδεία και νουθεσία Κυρίου και καταλάβανε αυτό το χαροποιόν πένθος, που δεν το καταλάβανε, αλίμονο, οι σπουδαγμένοι μας, που θέλουνε να τους διδάξουμε, αντί να διδαχθούνε απ΄ αυτούς. Τώρα τις μέρες της Σαρακοστής, της Μεγάλης Βδομάδας και του Πάσχα πορεύονται μαζί με τον Χριστό, ακολουθάνε ολοένα από πίσω του, αληθινά, όχι φανταστικά, ακούγοντάς Τον να λέγη: «Ιδού αναβαίνομεν εις Ιεροσόλυμα και παραδοθήσεται ο Υιός του ανθρώπου, καθώς γέγραπται περί αυτού». Μαζί Του βρίσκονται στο Μυστικό Δείπνο και δακρύζουνε από τα λόγια Του, μαζί Του πάνε στο πραιτώριο και στον Πιλάτο, μαζί Του ραπίζονται, μαζί Του μαστιγώνονται, μαζί Του εμπαίζονται, μαζί Του σταυρώνονται, μαζί Του θάβονται, μαζί Του ανασταίνονται. Τα μάτια τους γίνονται βρύσες και τρέχουνε, μα αυτά τα δάκρυα δεν είναι δάκρυα της απελπισίας, αλλά της ελπίδας και της βεβαιότητας πως μ΄ αυτά ποτίζεται το ολόδροσο κι αμάραντο δέντρο της αληθινής χαράς, της χαράς της Αναστάσεως. Αυτό γίνεται κάθε χρόνο. Ω! Πόσο αληθινή πίστι είναι η ορθόδοξη πίστι του λαού μας!»
St. IGNATIUS -- Epistle to the Ephesians -- Beware of false teachers.
For some are in the habit of carrying about the name [of Jesus Christ] in wicked guile, while yet they practise things unworthy of God, whom ye must flee as ye would wild beasts. For they are ravening dogs, who bite secretly, against whom ye must be on your guard, inasmuch as they are men who can scarcely be cured. There is one Physician who is possessed both of flesh and spirit; both made and not made; God existing in flesh; true life in death; both of Mary and of God; first possible and then impossible, even Jesus Christ our Lord.
But some most worthless persons are in the habit of carrying about the name [of Jesus Christ] in wicked guile, while yet they practise things unworthy of God, and hold opinions contrary to the doctrine of Christ, to their own destruction, and that of those who give credit to them, whom you must avoid as ye would wild beasts.
ΤΗ ΤΡΙΤΗ ΤΗΣ ΔΙΑΚΑΙΝΗΣΙΜΟΥ
Τη αυτή ημέρα Τρίτη της Διακαινησίμου, εορτάζομεν την προς την εν Άθω περιφανή των Ιβήρων Μονήν δια θαλάσης παράδοξον έλευσιν της θαυματουργού και αγίας Εικόνος της ΥΠΕΡΑΓΙΑΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ, της Κυρίας ημών ΠΟΡΤΑΪΤΙΣΣΗΣ, γενομένην κατ’ αυτήν την ημέραν, εν έτει 1004.
Κατά τον θ΄ μετά Χριστόν αιώνα, επί της βασιλείας Θεοφίλου του Εικονομάχου (829 – 842), εξηγριώθη ο κατά των αγίων Εικόνων διωγμός, και οι μεν Ορθόδοξοι προσκυνηταί αυτών παρεδίδοντο εις τιμωρίας και βάσανα, αι δε άγιαι Εικόνες απερρίπτοντο εκ των ιερών Ναών και κατεκαίοντο. Καθ’ όλας δε τας πόλεις και τα χωρία ήσαν απεσταλμένοι μυστικώς κατάσκοποι, εις ανεύρεσιν κεκρυμμένων Εικόνων μετά αυστηράς διαταγής, ίνα εξολοθρεύωσιν αυτάς. Κατ’ εκείνον τον καιρόν έζη εις τα μέρη της Νικαίας πλουσία τις, ευσεβής και ενάρετος χήρα γυνή, έχουσα και υιόν νέον μονογενή. Είχε δε αύτη την θαυματουργόν ταύτην Εικόνα, προς την οποίαν είχεν ιδιαιτέραν πίστιν και ευλάβειαν. Οικοδομήσασα δε Εκκλησίαν μικράν πλησίον του οίκου αυτής, έθεσεν εν αυτή και την αγίαν ταύτην Εικόνα και συνεχώς ανέπεμπεν έμπροσθεν αυτής θερμάς δεήσεις. Οι δε βασιλικοί κατάσκοποι, ελθόντες εις την οικίαν αυτής, και ιδόντες εκ της θυρίδος εντός του Ναού του παρ’ αυτής οικοδομηθέντος το θείον τούτον θησαυρόν, είπον προς την χήραν γυναίκα απειλητικώς· «ή δώσε εις ημάς χρήματα ή θα εκτελέσωμεν αμέσως το του βασιλέως διάταγμα και θα σε τιμωρήσωμεν μάχρι θανάτου».
Η Δημοκρατία Εν Τάφω -- Χαράλαμπος Β. Κατσιβαρδάς Δικηγόρος Παρ’ Αρείω Πάγω
Εφέτος για δεύτερο συναπτό έτος, βιώνουμε, εξ αφορμής της ενδημούσης πανδημίας, την Αγίαν Μεγάλη Εβδομάδα, του Εκουσίου Πάθους του Θεανθρώπου, έγκλειστοι εις την ειρκτή της οικίας μας, «απολαμβάνοντας» την μέγγενη της φαλκίδευσης του θεμελιώδους Θρησκευτικού μας δικαιώματος περί λατρείας και ενεργούς συμμετοχής εις τα Εκκλησιαστικά μυστήρια, καθότι τούτο παραμερίζεται- θυσιάζεται, χάριν, του υπέρτερου (δικαιώματος), ήτοι της δημόσιας υγείας, με την συναυτουργία της επισήμου Ελλαδικής Εκκλησίας, την στιγμή την οποία όμως, διαρκούντος του χειμώνα ελάμβαναν χώρα, ανενόχλητα και απρόσκοπτα, πολυπληθείς πορείες, για ετερόκλητους πολιτικούς λόγους, με την ανοχή της κυβερνήσεως, όπως ωσαύτως το αυτό θα επαναληφθεί όπως και πέρυσι, σχετικώς προς τις εκδηλώσεις οσονούπω, όπως άλλωστε έχει ήδη προαναγγελθεί ενόψει του επικείμενου εορτασμού περί της Εργατικής Πρωτομαγιάς.
Πρωτοπρεσβύτερος π. Θεόδωρος Ζήσης :
Το θέμα της κοινωνίας με τους αιρετικούς, ως και της εν συνεχεία κοινωνίας με τους κοινωνούντες, οι οποίοι με την πράξη τους αυτή αποβαίνουν ακοινώνητοι, είναι το μείζον και επείγον θέμα στην σημερινή εκκλησιαστική ζωή. Το εκκλησιαστικό σώμα νοσεί επικίνδυνα· υπεύθυνοι για την νόσο είμαστε όλοι, όχι μόνον οι κοινωνούντες με τους ετεροδόξους, αλλά και όσοι κοινωνούμε με τους κοινωνούντες· η εκτροπή και η παράβαση μοιάζει με τα συγκοινωνούντα δοχεία, με την μόλυνση του περιβάλλοντος, η οποία δεν περιορίζεται στον προκαλούντα την μόλυνση. Μνημονεύοντας τους πατριάρχες, αρχιεπισκόπους και επισκόπους στις ιερές ακολουθίες, συμμετέχουμε στην οικουμενιστική αποστασία.
Renewal Tuesday: The Commemoration of Saints Raphael, Nicholas, Irene, and the Other Newly-revealed Martyrs of Lesbos
On the island of Mytilene (Lesbos in ancient times), near the village of Therme, the villagers had a custom of ascending a certain hill on this day to celebrate the Divine Liturgy in the ruins of a small chapel, although no one knew whence the tradition sprang. In the year 1959, certain villagers began seeing persons who spoke to them, first in dreams, then awake, both by day and by night. Through these wondrous appearances, which were given to many people independently, the holy Martyrs Raphael, Archimandrite of the ancient monastery, and Nicholas, his deacon, together with other Saints who had been martyred on the island, told the villagers the whole account of their martyrdom, which had taken place at the hands of the Moslem Turks ten years after the fall of Constantinople, in 1463. The twelve-year-old Irene had been tortured, then burned alive in a large earthenware jar in the presence of her parents. On Tuesday of Renewal Week, Saint Raphael had been tied to a tree and his head sawn off through his jaws; Saint Nicholas had died at the sight of this. Although the feast is celebrated today because it is the day of their martyrdom, through the appearances of the Saints as living persons five hundred years after their martyrdom, it is also a singular testimony to the Resurrection of Christ.
An Exact Exposition of the Orthodox Faith -- by St John Damascene
BOOK I CHAPTER II
Concerning things utterable and things unutterable, and things knowable and
things unknowable.
It is necessary, therefore, that one who wishes to speak or to hear of God should understand clearly that alike in the doctrine of Deity and in that of the Incarnation, neither are all things unutterable nor all utterable; neither all unknowable nor all knowable. But the knowable belongs to one order, and the utterable to another; just as it is one thing to speak and another thing to know. Many of the things relating to God, therefore, that are dimly understood cannot be put into fitting terms, but on things above us we cannot do else than express ourselves according to our limited capacity; as, for instance, when we speak of God we use the terms sleep, and wrath, and regardlessness, hands, too, and feet, land such like expressions.
Παληό και Νέο ημερολόγιο -- Του αειμνήστου Αθανασίου Σακαρέλλου, Θεολόγου
4. Οι Παρατάξεις των Παλαιοημερολογιτών
1. Μια κατηγορία που απευθύνουν όσοι δέχτηκαν το Φράγκικο Ημερολόγιο, σε βάρος όσων έμειναν πιστοί σ’ αυτό το 1924, είναι το ότι η Εκκλησία τους είναι διηρημένη σε πολλές Παρατάξεις και φατρίες! Η κατηγορία αυτή υπονοεί, ότι οι Παλαιοημερολογίτες δεν αποτελούν την Μία Αγία Καθολική και Αποστολική Εκκλησία του Χριστού. Αυτό οδηγεί κατ’ ανάγκη στην αποδοχή, ότι οι Νεοημερολογίτες είναι πλέον η Εκκλησία! Ο πολυκερματισμός αυτός, δίνει σ’ ορισμένους το πρόσχημα να συμπεραίνουν ότι «οι Παλαιοημερολογίτες, επειδή φύγανε απ’ την Εκκλησία, γίνανε χίλια κομμάτια»! Άλλοι, να λένε: «Ναι, το Παληό είναι το σωστό, αλλά, σε ποια απ’ τις τόσες Παρατάξεις τους να πάμε;»
2. Οι Παλαιοημερολογίτες αρνούνται ότι η κατηγορία αυτή των Νεοημερολογιτών λέει όλη την αλήθεια. Αυτό που είναι αλήθεια είναι, ότι όλοι οι Παλαιοημερολογίτες δεν είναι μέλη της Εκκλησίας. Ορισμένοι αποκόπηκαν. Ίδρυσαν δικές τους «εκκλησίες», τις λεγόμενες Παρατάξεις. Η Εκκλησία όμως, στο χώρο των Παλαιοημερολογιτών, ποτέ δεν έπαυσε να υπάρχει, επειδή ορισμένοι αποκόπηκαν απ’ αυτή και δημιούργησαν σχίσματα, όπως τις λεγόμενες Παρατάξεις και φατρίες.
Τη Δ΄ (4η) Μαϊου, μνήμη της Αγίας Μάρτυρος ΠΕΛΑΓΙΑΣ της από Ταρσού.
Πελαγία η αγία Μάρτυς ήκμασε κατά τους χρόνους του βασιλέως Διοκλητιανού του κατά τα έτη σπδ΄ - τε΄ (284-305) βασιλεύσαντος, καταγομένη μεν εκ Ταρσού της Κιλικίας, κατοικούσα δε εις Ρώμην. Επειδή δε ο Ρώμης Επίσκοπος Λίνος, όστις και εχρημάτισε, μετάτον κορυφαίον Πέτρον, πρώτος Επίσκοπος της Ρώμης, εβάπτιζε δια του Αγίου Βαπτίσματος πολλούς ειδωλολάτρας, κάμνων ούτω τούτους Χριστιανούς, η μακαρία Πελαγία είδε κατ’ όναρ την μορφήν του Επισκόπου τούτου, όστις την παρεκάλει να υπάγη να την βαπτίση.
Virgin Mary Saves First Sergeant from Certain Death
First Sergeant Vasiliki Plexida recounts the miracle she received when the helicopter she was boarding crashed in a ravine
On the
morning of April 19, 2017, a Huey UH-1H helicopter of the Hellenic National
Defense with a crew of five executing a planned flight from Larissa to Kozani
crashed in the area of Sarantaporos, Elassona, Greece. Immediate rescue
operations retrieved the bodies of four of the crew (Lieutenant Ioannis
Tzanidakis, Colonel Thomas Adamou, Major Demosthenes Goula, and Lieutenant
Konstantinos Hatzis.) Fifth crew member (First Sergeant Vasiliki Plexida) was
located injured but in a stable and non-critical condition. She is being
transported to 424 General Military Hospital in Thessaloniki.
The above is an unofficial translation of the brief issued by the Hellenic National Defense on April 19, 2017, which can be found in the following link: http://www.geetha.mil.gr/el/briefing-el/press-el/6004-ptwsh-elikopteroy-toy-sx.html
Ο Άγιος Υπάτιος είπε στον Επίσκοπο Ευλάλιο,
για τον Νεστόριο πριν ακόμη καταδικαστεί (ο Νεστόριος) από την Σύνοδο:
"Εγώ από τότε που έμαθα που ομιλεί ο Νεστόριος άσχημα για τον Κύριό μου, παύω την επικοινωνία μαζί του, καί ούτε αναφέρω το όνομά του, δεν είναι πια Επίσκοπος".
(Βίος Αγίου Υπατίου άνθη τής ερήμου
σελ 94).
PAPACY
Papacy is a heresy
" The papacy is included among the heretical weeds forever appearing in
the church of God which is very often plagued and continues to plague the
salvation of mankind in Christ; in being bad seeds and rotten members they are
justly cut off from the healthy body and the Orthodox Catholic Church of
Christ".
(Ecumenical
Patriarch Anthimos 1895)
π. Θεόδωρος Ζήσης:
«Δέν είμαι βέβαιος ότι, αν απόψε με καλέσει ο Θεός καί εκδημήσω ἀπ’ αυτή τή ζωή, δέν ξέρω αν θά βρώ δικαιολογία μπροστά στούς Αγίους, στούς Ομολογητάς, τους μάρτυρας, γι’ αυτήν τήν στάση τήν οποία κρατούμε όλοι τώρα. Η αίρεση ξεχειλίζει, οι λατινόφρονες και οι φιλο-Οικουμενιστές είναι όλοι ανάμεσά μας προβατόσχημοι λύκοι, κι εμείς κάνουμε διακρίσεις καί οικονομούμε. Προσπαθώ νά βρώ μιά δικαιολογία γιά τόν εαυτό μου...
Αφού οι Επίσκοποι μνημονεύουν τόν Πατριάρχη καί επομένως υπόκεινται καί αυτοί
στόν κανόνα: “ο κοινωνών
ακοινωνήτω, ακοινώνητος έσται”· καί εγώ μνημονεύω τόν Επίσκοπό μου, ο οποίος
μνημονεύει τόν Πατριάρχη, ο οποίος κοινωνεί μέ τόν Πάπα· καί εσείς οι λαϊκοί έρχεστε
από μένα, ο οποίος μνημονεύω τόν Επίσκοπο καί κοινωνάτε καί μέ αποδέχεστε.
Επομένως, μία σειρά –αυτή η σειρά τού παραπτώματος πού αρχίζει
από τόν Πατριάρχη, αρχίζει σιγά-σιγά σάν συγκοινωνούν δοχείον, νά φθάνει σάν ευθύνη
μέχρις
εμάς!
Αλλά ποιός από
τόν κόσμο τά ξέρει αυτά; Οι περισσότεροι
από τούς λαϊκούς, θά πούν: “Μά, αφού τό κάνει ο Πατριάρχης, αφού τό κάνει ο
Πάπας, τί φταίω εγώ;”. Φταίς κι
εσύ! Δέν
δικαιολογείται η άγνοια...
Είμαστε όλοι υπεύθυνοι. Δέν είναι μόνον
υπεύθυνος ο Πατριάρχης. Δέν είναι μόνον υπεύθυνος ο Επίσκοπος ο οποίος σιωπά
καί η οποία σιωπή είναι τρίτο είδος αθεϊας. Είμαστε υπεύθυνοι
καί εμείς οι Πρεσβύτεροι καί μαζί μέ εμάς,
είστε καί σείς οι λαϊκοί, πού έρχεστε μαζί μέ μάς καί δέν μάς λέτε: “Φεύγουμε εμείς”.
Saint George the Great Martyr and Triumphant
George, this truly great and glorious Martyr of Christ, was born of a father from Cappadocia and a mother from Palestine. Being a military tribune, or chiliarch (that is, a commander of a thousand troops), he was illustrious in battle and highly honoured for his courage. When he learned that the Emperor Diocletian was preparing a persecution of the Christians, Saint George presented himself publicly before the Emperor and denounced him. When threats and promises could not move him from his steadfast confession, he was put to unheard-of tortures, which he endured with great bravery, overcoming them by his faith and love towards Christ. By the wondrous signs that took place in his contest, he guided many to the knowledge of the truth, including Queen Alexandra, wife of Diocletian, and was finally beheaded in 296 in Nicomedia.
The Paschal homily of St John Chrysostomos (Archbishop of Constantinople)
This sermon is read at the Paschal Divine Liturgy on the Sunday of the Resurrection. It was written circa 400 AD
If any be a devout lover of God,
let him partake with gladness from this fair and radiant feast.
If any be a faithful servant,
let him enter rejoicing into the joy of his Lord.
If any have wearied himself with fasting,
let him now enjoy his reward.
If any have laboured from the first hour,
let him receive today his rightful due.
If any have come after the third,
let him celebrate the feast with thankfulness.
If any have come after the sixth,
let him not be in doubt, for he will suffer no loss.
If any have delayed until the ninth,
let him not hesitate but draw near.
If any have arrived only at the eleventh,
let him not be afraid because he comes so late.
For the Master is generous and accepts the last even as the first.
ΣΤΑΥΡΟΣ, ΤΑΦΗ ΚΑΙ ΑΝΑΣΤΗΣΙΣ, το τρίδυμον της λυτρωτικής ενεργείας του Χριστού -- του αειμνήστου Ανδρέου Θεοδώρου Καθ. Παν. Αθηνών.
Ο Σταυρός είναι το σύμβολον του λυτρωτικού έργου του Χριστού. Εις αυτό συγκλίνουν η απειρόσοφος λυτρωτική βουλή του Θεού και ο προαιώνιος «προορισμός» του ανθρώπου, ο σεσιγημένος και απόκρυφος εν τη θεία αγαθότητι και πανσοφία. Επ’ αυτού απλώσας τας αγίας παλάμας του ο Χριστός, «ήνωσε τα το πριν διεστώτα», δηλαδή Θεόν και άνθρωπον, τους οποίους διεχώρισεν η αμαρτία, απέθανε κατά την σάρκα του ο Θεός και δια της υπερτάτης θυσίας του, της αγάπης και της άκρας υπακοής του, εις τα οποία εκορυφώθη το μυστήριον της θείας κενώσεως αυτού ως σαρκωμένου Λόγου, εξιλέωσε τον αμαρτωλόν άνθρωπον ενώπιον του Θεού, εξηγόρασε το πλάσμα του από την κακότητα του πνεύματος της αποστασίας και την σιδηροπαγή αρπαγήν του θανάτου, καταβαλών ως λύτρον το πανάγιον αίμα του, αίμα ουχί «ψιλού» (απλού) ανθρώπου, αλλά το αίμα του Υιού της Παρθένου και του Θεού, και κατήργησε δια του πάθους του, ως πραγματικού μεσίτου μεταξύ Θεού και ανθρώπων, το μεσότοιχον της έχθρας, το διαχωρίζον τον πλάστην από του πλάσματος, αφ’ ότου το τελευταίον δια της αλογιστίας του εξεδιώχθη από τον αρχαίον παράδεισον της Εδέμ.
An Exact Exposition of the Orthodox Faith by St John Damascene
BOOK I CHAPTER I
That the Deity is incomprehensible, and that we ought not to pry into and meddle
with tire things which have not been delivered to us by the holy Prophets, and
Apostles, and Evangelists.
No one hath seen God at any time; the Only-begotten Son, which is in the bosom of the Father, He hath declared Him. The Deity, therefore, is ineffable and incomprehensible. For no one knoweth the Father, save the Son, nor the Son, save the Father. And the Holy Spirit, too, so knows the things of God as the spirit of the man knows the things that are in him. Moreover, after the first and blessed nature no one, not of men only, but even of supramundane powers, and the Cherubim, I say, and Seraphim themselves, has ever known God, save he to whom He revealed Himself.
Παληό και Νέο ημερολόγιο -- Του αειμνήστου Αθανασίου Σακαρέλλου, Θεολόγου
3. Δεν έπρεπε να αποκηρύξουν ολόκληρη Εκκλησία
1. Εντύπωση προκαλεί η
κατηγορία αυτή των Νεοημερολογιτών. Λένε ότι έπρεπε να παραμείνουν ενωμένοι με
τουςΝεοημερολογίτες, επειδή οι άλλες Ορθόδοξες Εκκλησίες είχαν και έχουν
«κοινωνία» με την Εκκλησία του Νέου. Για να στηρίξουν την κατηγορία τους αυτή,
επικαλούνται τον ισχυρισμό, ότι η Εκκλησία της Ρώμης, μολονότι δίδασκε
κακοδοξίες, ήταν ζωντανή Εκκλησία, μέχρι το 1054, που αποσχίστηκε! Ισχυρίζονται
ακόμα ορισμένοι ότι μια τοπική Εκκλησία είναι ζωντανή Εκκλησία, ακόμη κι’
αν διδάσκει αιρέσεις. Αρκεί μόνο να έχει «κοινωνία» με τις άλλες τοπικές
Εκκλησίες! Τι έχει να παρατηρήσει κάποιος στους πιοπάνω ισχυρισμούς ;
2. Όσοι υποστηρίζουν τα παραπάνω ξεκινούν από εσφαλμένες βάσεις. Έτσι, καταλήγουν σε επικίνδυνα συμπεράσματα, ικανά να τινάξουν στον αέρα το οικοδόμημα της Ορθοδοξίας! Οι εσφαλμένες βάσεις είναι δύο. Πρώτον, η Εκκλησία της Ρώμης δεν αποσχίστηκε το 1054, όπως ανιστόρητα υποστηρίζουν πολλοί. Και, δεύτερον, δεν δίδασκε ποτέ κακοδοξίες, μέχρι που αποσχίστηκε. Όλα αυτά τα εξετάσαμε ήδη. Επομένως, καταρρέει από μόνη της η κατηγορία αυτή. Και θα μπορούσαμε εδώ, να κλείσουμε τη συζήτησή της.
Τη Γ΄ (3η) Μαϊου, μνήμη των Αγίων ενδόξων Μαρτύρων ΤΙΜΟΘΕΟΥ και ΜΑΥΡΑΣ.
Τιμόθεος και Μαύρα το αγιώτατον ζεύγος, η ξυνωρίς των Μαρτύρων η ένθεος, κατήγοντο εκ της Θηβαϊδος της Αιγύπτου, ήθλησαν δε επί της βασιλείας Διοκλητιανού του βασιλεύσαντος κατά τα έτη σπδ΄ - τε΄ (284 – 305) και Αρριανού ηγεμονεύοντος της εν Αιγύπτω Θηβαϊδος. Τούτων των πανενδόξων Αγίων Μαρτύρων το υπέρ του αληθινού Θεού και Κυρίου ημών Ιησού Χριστού πανευφρόσυνον Μαρτύριον παραθέτομεν σήμερον εις την αγάπην σας. Μεγάλην πράγματι πρόνοιαν και ανεκδιήγητον κηδεμονίαν, αγαπητοί μου ακροαταί, έδειξεν ο μεγαλόδωρος Κύριος προς ημάς τους ανθρώπους, οίτινες ευρισκόμεθα υπό τον ήλιον ως και καθ’ ημέραν δεικνύει, καθώς ημπορούμεν να εννοήσωμεν και εξ αυτής της συνθέσεως των ουρανίων σωμάτων, εκ της απαθούς ουσίας και από της ακαταπαύστου κυκλικής κινήσεως.