Ο ΒΙΟΣ ΤΟΥ ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΑΝΔΡΙΑΝΟΥ ΤΟΥ ΣΙΝΑΪΤΟΥ

«Ο Ελληνισμός προσταγή και ο Ελληνισμός τύψη» του Στέλιου Παπαθεμελή*

5ετές ΜΝΗΜΟΣΥΝΟ ΛΕΝΑΣ ΠΑΠΑΘΕΜΕΛΗ
Σάββατο 25/7
Ώρα 8 π.μ.
Στο Μοναστήρι «ΓΕΝΝΕΣΙΟΝ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ»
(Πανόραμα Θεσσαλονίκης)

------------------------------------------------------------------------------------------------------------

   Είμαστε ένας λαός με βαθιά πίστη στην Ελευθερία. Στους μακρούς αιώνες τής ιστορίας μας το δικαίωμα τής ζωής είναι δεύτερο έναντι εκείνου τής ελευθερίας. Και η ευτυχία έχει ως προϋπόθεση την ελευθερία. «Εύδαιμον το ελεύθερον» αποσαφηνίζει ο Περικλής (Θουκυδίδης 11,43).
   Κάπου, όμως, το πάθος τής ελευθερίας συγχέεται με την εγωπάθεια, την απειθαρχία και άλλες αντιφάσεις. Οι αρματολοί και κλέφτες καταντούν τότε …αμαρτωλοί και κλέφτες! Στους Έλληνες, έγραφε τον 19^ο αιώνα ο Εντμόντ Αμπού, η αγάπη τής ελευθερίας «αντισταθμίζεται από την περιφρόνηση των νόμων και κάθε κανονικής εξουσίας». Και συνεχίζει: «Η αγάπη της ισότητας εκδηλώνεται συχνά με έναν άγριο φθόνο, εναντίον εκείνων που ανεβαίνουν. Ο στενός πατριωτισμός γίνεται εγωισμός και το εμπορικό πνεύμα αγγίζει τα όρια τής κατεργαριάς» (Η Ελλάδα τού Όθωνος, σ.67). Ενίοτε ο φθόνος εκδηλώνεται ασίγαστος, «μια που εγώ δεν είμαι άξιος να ανεβώ ψηλότερα από σένα, τότε τουλάχιστον και σύ να μην ανεβείς από μένα ψηλότερα. Συμβιβάζομαι με την ισότητα». Έτσι αποφαίνεται ένας από τούς ήρωες τού Κωνσταντίνου Τσάτσου στους «Οξυρρύγχειους Παπύρους» τού (Αφορισμοί και Διαλογισμοί II,262).

Εκκλησία : εθνισμός ή Διεθνισμός; -- Χαράλαμπος Β. Κατσιβαρδάς Δικηγόρος Παρ’ Αρείω Πάγω

Ο Ψευδεπίγραφος προοδευτισμός ορισμένων Μητροπολιτών της Εκκλησίας φορείς του ουτοπικού Μαρξισμού της Κομμουνιστικής Θηριωδίας εν συνδυασμώ με την διεθνιστική τους τάση, φρονώ κατά την ταπεινή μου γνώμη ότι εξυπηρετεί τα συμφέροντα της Παγκοσμιοποίησης και της Νέας Τάξης πραγμάτων, διότι ημείς εκ της συστάσεως του Ελλαδικού Κράτους, ως Χριστιανοί Ορθόδοξοι είμεθα ταυτόσημοι με το έθνος, όπως πλειστάκις δια του βήματος τούτου έχει τεκμηριώσει,  τον αμιγώς Ορθόδοξο Χριστιανικό Χαρακτήρα του Συντάγματος.
---------------------------------
Δημήτριος Χατζηνικολάου είπε...

Κατσιβαρδᾶς: «Εμπνευστής της παράδοσης μας αυτής ο οποίος προέταξε τα στήθη κατά της λαίλαπας της παγκοσμιοποιήσεως και της Νέας Τάξης Πραγμάτων ήτο ο Μακαριστός Αρχιεπίσκος Χριστόδουλος ο οποίος ενέπνευσε άπαντες τους Ελληνόψυχους Χριστινικούς Ορθοδόξους».

Ἀγαπητέ μου κ. Κατσιβαρδᾶ, ἐνῷ γενικῶς γράφετε ὡραιότατα ἄρθρα, δυστυχῶς κάνετε καί σοβαρά σφάλματα, ἴσως ἐπειδή εἶσθε σχετικῶς νέος. Χθές γράψατε ὅτι οἱ προσευχές τῶν «Ἁγιορειτῶν» μᾶς σώζουν! Εἰς τό παρόν ἄρθρον ἐκθειάζετε τόν Χριστόδουλον! Δυστυχῶς, ὁ ἐν λόγῳ ἦτο μέγας πλάνος καί ἔβλαψε πολλαπλῶς τήν Ἐκκλησίαν! Κατ' ἀρχάς, ἦτο Οἰκουμενιστής! Μέ τήν συγκατάθεσίν του ξεκίνησε τό ἰσλαμικόν Τέμενος τό 2006! Μέ τήν συγκατάθεσίν του ἦλθεν ὁ «πάπας» στήν Ἑλλάδα τό 2001 καί, ὅπως ὀρθότατα ἔχει ἐπισημάνει ὁ π. Θεόδωρος Ζήσης, οὐδέποτε ἔφυγε! Αὐτός προώθησε πληθώραν Οἰκουμενιστῶν ψευδεπισκόπων! Ἡ διδακτορική του διατριβή εἶναι μνημεῖον ψεύδους καί διαστροφῆς κατά τῶν Ὀρθοδόξων τοῦ π.ἑ., τούς ὁποίους ἐχαρακτήριζε δημοσίως «σχισματικούς», ἐνῷ ἡ Ἱεραρχία του εἶχε προηγουμένως ἀποφανθῆ (τό 1998) ὅτι δέν εἶναι οὔτε σχισματικοί οὔτε αἱρετικοί. Κ.λπ.

ΑΝΑΤΟΜΙΑ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΥ -- ΑΘΩΝΙΚΑ ΑΝΘΗ

Χρειάζεται κατά καιρούς κάποια αιτία, μία νέα ιδέα, ένα σύνθημα μοντέρνο, δια να φανερωθή ο εσωτερικός, ο κρυπτός κόσμος των ιδεών μας, αι πεποιθήσεις μας, η πίστις μας. Χρειάζεται μία πνευματικής φύσεως λυδία λίθος, δια να δοκιμάση τι έχομεν μέσα εις τας καρδίας μας, ως ανεκδήλωτον σύστημα ιδεών, ως σύγχυσιν, ως κενόν, ως άρνησιν ή ως πίστιν. Από την άποψιν αυτήν αντιλαμβάνεται κανείς την σκοπιμότητα του Αποστόλου Παύλου λέγοντος: «Δει και αιρέσεις είναι εν υμίν, ίνα οι δόκιμοι φανεροί γένωνται», άρα και οι αδόκιμοι…                                 

Σήμερον εις τον χώρον της ορθοδόξου Ελλάδος, ως νέα ιδέα, ως λυδία λίθος, που κάμνει να «αποκαλύπτωνται εκ πολλών καρδιών οι διαλογισμοί», είναι ο οικουμενισμός. Έστι δε «οικουμενισμός», εις την μοντέρναν φιλοσοφικοθρησκευτικήν εκδοχήν του, υπέρβασις των τεθειμένων θρησκευτικών, φιλοσοφικών, παραδοσικακών ορίων και σύνθεσις θρησκειών, φιλοσοφιών, παραδόσεων, εις μίαν ενότητα. Λοιπόν, αυτή η «θαυμασία» ιδέα του «συγκερασμού», της «οικουμενικότητος», έχει κατακτήσει όλον τον κόσμον, επομένως και εις μεγάλην κλίμακα τον εξ απυθμένου μωρίας και αφιλοτιμίας πάσχοντα λαόν μας.

ΘΕΟΤΟΚΕ ΠΑΡΘΕΝΕ -- ΘΕΟΤΟΚΕ ΠΑΡΘΕΝΕ

Ο Ἅγιος Γρηγόριος ο Παλαμᾶς, ὁ ὁποῖος στὸν μεγάλο καὶ ἐκτενῆ του λόγο στὰ Εἰσόδια τῆς Θεοτόκου - ὑπάρχει καὶ μικρός - παρουσιάζει τὴν Παναγία κατὰ τὰ παιδικὰ καὶ ἐφηβικὰ της χρόνια, κατὰ τὰ δώδεκα χρόνια ποὺ ἔμεινε μέσα στὸν Ναό, μέχρι τὴν ἡλικία τῶν 15 ἐτῶν ποὺ ἔγινε ὁ Εὐαγγελισμός, ὡς τὴν πρώτη ἡσυχάστρια, τὴν πρώτη ἀσκήτρια, νὰ μὴ ἔχει καμμία σχέση μὲ τὰ κοσμικά, τὰ γήϊνα, τὰ σαρκικά, οὔτε σὲ ἐπίπεδο σκέψεων καὶ λογισμῶν, ἀλλὰ ἁγνὴ καὶ ὁλοκάθαρη νὰ προετοιμάζει τὸν ἑαυτό της, γιὰ νὰ γίνει κατοικητήριο τοῦ Θεοῦ.

Τη ΚΑ΄ (21η) Ιουλίου, μνήμη των Οσίων Πατέρων ημών ΣΥΜΕΩΝ του δια Χριστόν σαλού, και ΙΩΑΝΝΟΥ.

Συμεών και Ιωάννης οι δύο ούτοι Όσιοι Πατέρες ήλθον κατά τας ημέρας του βασιλέως Ιουστίνου του νέου, εν έτει φιη΄ (518), από την Έδεσσαν εις τα Ιεροσόλυμα κατά την εορτήν της Υψώσεως, δια να προσκυνήσουν τον Τίμιον Σταυρόν, καθώς και άλλοι πολλοί την ημέραν αυτήν προσέρχονται. Εκ τούτων ο πρώτος, ο Ιωάννης, πατέρα μεν είχε, μητέρα δε δεν είχεν. Ο δε έτερος, ο Συμεών, πατέρα δεν είχε, μόνον δε μητέρα, γεροντικής ηλικίας ογδοήκοντα περίπου ετών. Ήτο δε ο Ιωάννης ετών είκοσι δύο και τον υπάνδρευσεν ο πατήρ αυτού κατ’ εκείνον τον χρόνον. Είχον δε οι νέοι ούτοι πολλήν αγάπην μεταξύ των, ώστε δεν ηδύναντο ουδόλως να χωρισθώσιν ο εις από τον άλλον. Αφού λοιπόν επροσκύνησαν τους Αγίους Τόπους, ήλθον εις τον Ιορδάνην. Καθώς δε περιήρχοντο και παρετήρουν τους Οσίους Ασκητάς, ετρώθη η καρδία των εις τον θείον έρωτα και έβαλον κατά νουν να γίνουν Μοναχοί.

Τά αρχαία δέν παρήλθαν

Γράφει ο π. Fdimitrios Athanassiou στό φέησμπουκ

Συχνά ο Θεός, μέσω Προφητών, αναφέρεται στο μέλλον διαφόρων λαών, όπως διαβάζουμε σε προφητείες του Ησαϊα, του Ιερεμία, του Ιεζεκιήλ. Ο Δανιήλ, για παράδειγμα, προφητεύει για τη νίκη των Ελλήνων κατά των Περσών. Δεν ομιλεί, συνεπώς, ο Θεός μόνο για τον Ισραήλ. Ομιλεί για όλους τους λαούς και κατευθύνει τις τύχες όλων των λαών. Έτσι ούτε οι Έλληνες βγαίνουν έξω από το σχέδιο του Θεού, πολύ δε περισσότερο αφού δεχθήκαμε το Ευαγγέλιό Του από τους πρώτους. Όμως, προκύπτει το ερώτημα: Μήπως και η πατρίδα μας ζει και πολιτεύεται στα ίδια χνάρια του παλαιού Ισραήλ; Και όσα δεινά επήλθαν πού οφείλονται; Μήπως πρόκειται να συρρικνωθούμε ως έθνος και ως κράτος; Μα στο πρώτο ερώτημα απαντήσαμε μόνοι μας. Πόσα παιδιά πια γεννιούνται στη “ρυτιδιασμένη” πρόωρα γερασμένη πατρίδα μας; Όσο για τα σύνορά μας, δεν υπάρχει τίποτα αμετάθετο και σίγουρο. Ακόμη, υφιστάμενοι μια τεράστια κοινωνικοοικονομική κρίση, αναλογιστήκαμε ποια είναι η αφετηρία της;

“Ασφαλώς η αποστασία του λαού μας και την στροφή του προς την ειδωλολατρία. Αποστατούμε από τον Θεό καθημερινά. Το φαινόμενο της αθεΐας (...) έχει γίνει πια πραγματικότητα εδώ που αναπτύχθηκε η Ορθοδοξία και έχουμε τόσους Αγίους! Αλλά γιατί το είπε αυτό ο Προφήτης στον Αχαάβ; Για να μετανοήσει ο λαός. Μετανόησε ο Αχαάβ; Ούτε ο Αχαάβ, ούτε ο λαός. Άραγε εμείς θα μετανοήσουμε; (...) Είμαστε σε παράλληλες ημέρες με την εποχή του βορείου Ισραήλ, που ο Προφήτης ελέγχει με δριμύτητα την κατάσταση και χρησιμοποιεί, το έκτακτο εκείνο στοιχείο, που καταπλήσσει με την παρουσία του τον λαό. Θα το αντιληφθούμε εμείς ότι οι ημέρες είναι κρίσιμες για τον λαό μας αλλά και για την οικουμένη; Θα το καταλάβουμε αυτό;”
(προέβλεπε ο π. Αθανάσιος Μυτιληναίος)

Κυπριανός Χριστοδουλίδης

Ζούμε κατά κυριολεξία σέ χρόνους παλαιοδιαθηκικούς. Τό γράφω τούτο, διότι τό αξίωμα ή σύνθημα τών Οικουμενιστών, είναι τό «ένας θεός γιά όλους» καί «όλες οι θρησκείες οδηγούν στόν ένα θεό». Αυτό δέν επετεύχθη στούς χρόνους τής Παλαιάς Διαθήκης. Δέν επετεύχθη όμως ούτε καί στούς χρόνους τής Καινής. Σήμερα, η προσπάθεια ενοποίησης πάντων γίνεται μέσω τής Οικονομίας, αφού ένας πόλεμος θά ήταν καταστροφή γιά όλους, αλλά ... καί γιά τόν "ένα θεό όλων". Κι εδώ, οφείλω νά μνημονεύσω τόν Παπαδιαμάντη, ο οποίος - δέν θυμάμαι πού ακριβώς - παρατηρεί γράφοντας : "Ο Χριστός δέν είπε, πώς δέν μπορούμε νά υπηρετούμε τόν Βαάλ, τήν Αστάρτη ή άλλους. Είπε : «13 ... οὐ δύνασθε Θεῷ δουλεύειν καὶ μαμωνᾷ». (Λκ. ις΄)", συμπληρώνει δέ, προσθέτω, καί ο Απ. Παύλος : «15 τίς δὲ συμφώνησις Χριστῷ πρὸς Βελίαλ; ἢ τίς μερὶς πιστῷ μετὰ ἀπίστου;» (Β΄ Κορ. ς΄). Ο θεός τών απίστων, ανεξάρτητα άν δηλώνουν θεϊστές, είναι ο Μαμωνάς.

https://kyprianoscy.blogspot.com/

Ἅγιος Μακάριος ὁ Αἰγύπτιος:

Ἡ ψυχρότητα στὴν προσευχὴ ὀφείλεται εἴτε σὲ ψυχικὴ κόπωση εἴτε σὲ πνευματικὸ κορεσμὸ εἴτε σὲ σωματικὲς ἀπολαύσεις καὶ ἀναπαύσεις εἴτε σὲ πάθη, ποὺ κυριεύουν τὴν ψυχή, προπαντὸς στὴν ἔπαρση. Ὅλα αὐτὰ εἶναι ἐνάντια στὴν πνευματικὴ ζωή, μέσα στὴν ὁποία κεντρικὴ θέση κατέχει ἡ προσευχή. Ἔτσι, πρῶτα καὶ κύρια προκαλοῦν τὸ στέρεμα τῆς πηγῆς τῆς προσευχῆς μέσα μας. Αὐτό, ὅμως, μπορεῖ νὰ oφείλεται καὶ σὲ ἀπομάκρυνση τῆς χάριτος, ποὺ συμβαίνει μὲ θεία παραχώρηση. Και να γιατί:

Ὅταν ἡ ψυχὴ μας φλέγεται ἀπὸ τὸν πόθο τοῦ Θεοῦ καὶ ἀπὸ τὴν καρδιὰ μας ξεχύνεται ὁλόθερμη προσευχή, δὲν ἔχουμε παρὰ ἐλεητικὴ ἐπίσκεψη τῆς χάριτος. Ἐμεῖς ὅμως, ὅταν ἡ εὐλογημένη αὐτὴ κατάσταση παρατείνεται γιὰ πολύ, νομίζουμε ὅτι κατορθώσαμε κάτι σπουδαῖο μὲ τὸ δικό μας ἀγώνα καὶ κυριευόμαστε ἀπὸ τὴν κενοδοξία.

π. Θεόδωρος Ζήσης : Μνημονεύοντας τους πατριάρχες, αρχιεπισκόπους και επισκόπους στις ιερές ακολουθίες, συμμετέχουμε στην οικουμενιστική αποστασία.

Το θέμα της κοινωνίας με τους αιρετικούς, ως και της εν συνεχεία κοινωνίας με τους κοινωνούντες, οι οποίοι με την πράξη τους αυτή αποβαίνουν ακοινώνητοι, είναι το μείζον και επείγον θέμα στην σημερινή εκκλησιαστική ζωή. Το εκκλησιαστικό σώμα νοσεί επικίνδυνα· υπεύθυνοι για την νόσο είμαστε όλοι, όχι μόνον οι κοινωνούντες με τους ετεροδόξους, αλλά και όσοι κοινωνούμε με τους κοινωνούντες· η εκτροπή και η παράβαση μοιάζει με τα συγκοινωνούντα δοχεία, με την μόλυνση του περιβάλλοντος, η οποία δεν περιορίζεται στον προκαλούντα την μόλυνση. Μνημονεύοντας τους πατριάρχες, αρχιεπισκόπους και επισκόπους στις ιερές ακολουθίες, συμμετέχουμε στην οικουμενιστική αποστασία.                                           

Είμαστε όλοι υπεύθυνοι. Δέν είναι μόνον υπεύθυνος ο Πατριάρχης. Δέν είναι μόνον υπεύθυνος ο Επίσκοπος ο οποίος σιωπά καί η οποία σιωπή είναι τρίτο είδος αθεϊας. Είμαστε υπεύθυνοι καί εμείς οι Πρεσβύτεροι καί μαζί μέ εμάς, είστε καί σείς οι λαϊκοί, πού έρχεστε μαζί μέ μάς καί δέν μάς λέτε:  “Φεύγουμε εμείς”.
---------------------------
Κυπριανός Χριστοδουλίδης είπε...

Ευχαριστώ !!!
----------------------
Σ. σ. : Ο πατέρας Θεόδωρος Ζήσης είναι σε αποτείχιση από τους οικουμενιστές, μετά από την ψευδοσύνοδο της Κρήτης.

Το Περιβόλι της Παναγίας αποσαθρωμένο οπωροφυλάκιο Ορθοδοξίας !!! -- Του αειμνήστου Ιωάννου Κορναράκη, Καθηγητού της Θεολογικής Σχολής Αθηνών.

«Ο Θεός ήλθοσαν έθνη εις την κληρονομίαν σου, εμίαναν τον ναόν τον άγιόν σου, έθεντο Ιερουσαλήμ ως οπωροφυλάκιον» (Ψαλμ. 78, 1) 

Η επέλαση της παπικής αιρέσεως, τον Νοέμβριο του 2006, στο Οικουμενικό Πατριαρχείο, μετέβαλε το Άγιο Όρος ή μάλλον την πνευματική του ηγεσία, τους ηγουμένους των είκοσι Ι. Μονών του, σε εγκαταλελειμμένο και έρημο οπωροφυλάκιο Ορθοδοξίας!

Ο λαός του Θεού, το πλήρωμα της Εκκλησίας, ανέμενε την άμεση, δυναμική παρέμβαση του Αγίου Όρους στα διαδραματισθέντα στο Φανάρι, με την επίσκεψη-συλλειτουργία του Πάπα, ως αυτονόητη παρουσία ορθόδοξης αντιδράσεως και μαρτυρίας, όπως ακριβώς συνέβη στο παρελθόν επί Πατριάρχου Αθηναγόρα, με την άρση των αναθεμάτων, όταν σύσσωμο το Άγιο Όρος, η πνευματική του ηγεσία, διέκοψε τη μνημόνευση του ονόματός του!

Αλλά η πνευματική ηγεσία του Αγίου Όρους των ημερών μας, δεν έπραξε το ίδιο!

Απάντηση του πατρός Γεωργίου Αγγελακάκη στην ερώτηση του αδελφού μας Ιουστίνου

Ερώτηση: Ποιός είναι ο πιο κατάλληλος τρόπος για να σωθώ; Ή πώς θα σωθώ σήμερα;

 Απάντηση: Επειδή πόνεσα με το πρόβλημα του αδελφού μας σχετικά με το " ποιός είναι ο κατάλληλος τρόπος για να σωθώ" ; (είναι και δικό μου  πρόβλημα το οποίο με απασχολεί από το 1955, πρωτοετή μαθητή Γυμνασίου). Επικαλούμενος τον φωτισμό του κοινού μας Πατέρα και της Μητέρας μας, αναφέρω πως το αντιμετώπισα και το αντιμετωπίζω, αλλά και τι συνιστώ στην περίπτωση αυτή στους αδελφούς μου, όταν με ερωτούν.

Αδελφέ, ζούμε σε περίοδο Βαβέλ, σε εποχή προ του κατακλυσμού του Νώε. Σε περίοδο Σοδόμων και Γομόρων επί Λώτ και κινδυνεύουμε να γίνουμε βορρά του ανθρωποκτόνου. Η σύγχιση που υπάρχει στα πνευματικά μας πείθει ότι ζούμε τα έσχατα.

Για να μην χαθούμε κατέληξα στα εξής: Να είμαστε ευθείς, ειλικρινείς και ταπεινοί στο φρόνημα. Να δοκιμάσουμε τα πνεύματα όσων νομίζουμε ότι θα μπορούσαν να γίνουν οδηγοί στο δρόμο της σωτηρίας μας, όπως λέει ο Απόστολος Παύλος "πάντα δοκιμάζετε (εννοεί τα πνεύματα των ανθρώπων) και το καλό κατέχετε". Μετά να γονατίσουμε προ του Εσταυρωμένου και με απλότητα καρδιάς να καταθέσουμε το πρόβλημά μας σε Εκείνον, παρακαλώντας να μας πληροφορήσει για τον κατάλληλο οδηγό.

 Είδα στην ζωή μου ότι ο Θεός απαντά και στα μικρότερα προβλήματά μας, πολύ περισσότερο στο θέμα της σωτηρίας μας. Εκείνος με το στόμα του Προφητάνακτος μας λέει να ζητούμε: " Γνώρισόν μοι Κύριε οδόν  εν ή πορεύσομαι"  και αλλού " Ό, τι αν αιτήσετε εν τω ονόματί μου τούτο ποιήσω" και πάλι " Αιτείτε, ζητείτε, κρούετε και δοθήσεται ημίν"

Με βάση τα ανωτέρω, πήρα απάντηση για τον Οικουμενισμό, για το ημερολογιακό, για τα αναμενόμενα, χάραγμα, σφράγισμα, τσίπ κτλ. Δόξα σοι ο Θεός μυριάκις και απειράκις. Είη το όνομά Του ευλογημένο.

Με αδελφική αγάπη και πόνο ψυχής στον προβληματισμένο αδελφό μου και όσους έχουν την καλήν ανησυχίαν.

Ο τελευταίος των πρεσβυτέρων

π. Γεώργιος Αγγελακάκης

τηλ επικ. 00302392061932

Η πόλις Εάλω την 10η-07-2020 και οι εύλαλες Ελλαδικές μαριονέτες σιωπούν.

Η ιταμή και άκρως προκλητική στάση της Άγκυρας να μετατρέψει τον πάνσεπτο Ιερό Ναό της Ορθοδοξίας, το επίκεντρο του Ελληνο-Χριστιανικού μας πολιτισμού σε Ισλαμικό Τέμενος, συνιστά ένα βαθύτατο πλήγμα εις τον πυρήνα της εθνικής και εν γένει ιστορικής και πολιτισμικής μας ταυτότητας.

Η συμβολική αυτή κίνηση, του Σουλτάνου, να επιβεβαιώσει την παντοδυναμία του και να εξάρει το εθνικιστικό φρόνημα των Τούρκων, ο οποίος έναντι των ιδικών του διεκδικήσεων, δεν υπολογίζει ούτε την Ε.Ε, αλλά ούτε και διεθνείς φορείς, τρέφοντας το όραμα της οιονεί «Μεγάλης Ιδέας» της Τουρκίας.

Το πολιτισμικό Ισλάμ, διαπλέκει άρρηκτα την πολιτική επικυριαρχία, γεωστρατηγικά και γεωπολιτικά της Τουρκίας, με την επιβολή των θρησκευτικών στοιχείων και της παραδόσεως των Μουσουλμάνων.
------------------------------
Δημήτριος Χατζηνικολάου είπε...

Κατσιβαρδᾶς: «φρονώ ότι η Ελλάς παραμένει όρθια χάρη εις τις προσευχές των Μοναχών του Αγίου όρους».

Ἀγαπητέ μου κ. Κατσιβαρδᾶ, κατ' ἀρχάς σᾶς συγχαίρω θερμότατα γιά τά ἄρθρα σας, τά ὁποῖα ἀποπνέουν ἄρωμα Ὀρθοδοξίας καί Ἑλληνισμοῦ. Ὡστόσον, νομίζω ὅτι ἡ ὡς ἄνω φράσις σας δέν εἶναι ὀρθή, διότι ἀναφέρεται εἰς ὁλόκληρον τό Ἅγιον Ὄρος. Δυστυχῶς, εἰς τήν συντριπτικήν των πλειοψηφίαν, οἱ Ἁγιορεῖται ἔχουν συνταχθῆ μέ τούς Οἰκουμενιστάς (=Σατανιστάς) καί διώκουν ἀπηνῶς τούς ὀλίγους Ὀρθοδόξους πού ἔχουν ἀπομείνει, ὅπως π.χ. τήν ἀληθινήν Ἱ.Μ. Ἐσφιγμένου καί τούς νεοαποτειχισθέντας πατέρας. Καί τό Ἅγιον Ὄρος ἑάλω, κ. Κατσιβαρδᾶ! Ἔκλιναν γόνυ τῷ Βάαλ καί κατήντησαν διῶκται τῶν Ὀρθοδόξων!

Σαν απαλή αύρα -- του Στεργίου Σάκκου, Ομοτ. Καθηγητού Α.Π.Θ.

Φοβισμένος και αποθαρρημένος βρίσκεται ο προφήτης Ηλίας κρυμμένος μέσα σε μια σπηλιά του όρους Χωρήβ. Οι απειλές της Ιεζάβελ τον κυνηγούν και η αποστασία του λαού τον λυγίζει. Εκείνη την ώρα της πίκρας και της αδυναμίας, όμως, διαλέγει ο Κύριος για να τον επισκεφθεί. Έρχεται και του κλείνει συνάντηση, του ορίζει χρόνο και τόπο, που θα τον δει· «Θα βγείς», του λέει, «αύριο και θα σταθείς ενώπιον Κυρίου στο βουνό» (Γ΄ Βασ. 19: 11). Και όχι μόνο αυτό, αλλά του δίνει και σημάδι αναγνωρίσεως, πώς να καταλάβει ο Ηλίας την παρουσία του Θεού· «θα περάσει από μπροστά σου ο Κύριος», συνεχίζει. «Θα ξεσηκωθεί άνεμος δυνατός, αλλά δεν θα είναι εκεί ο Κύριος. Θα ακολουθήσει σεισμός, ύστερα φωτιά, αλλά ούτε εκεί θα είναι. Και μετά το πυρ φωνή αύρας λεπτής, κακεί Κύριος» (Γ΄ Βασ. 19: 11-12). Έχει πολλούς τρόπους να παρουσιάζεται ο Θεός στους αγίους του.

ΛΟΓΟΣ ΕΙΣ ΤΟΝ ΠΡΟΦΗΤΗΝ ΗΛΙΑΝ – ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ

Ολίγοι ημίν σήμερον οι παραγενόμενοι· άρα τι το αίτιον; Μνήμη Μαρτύρων επιτελούμεν, και ουδείς ημίν απήντησεν· άρα το διάστημα της οδού εις ραθυμίαν ενέβαλε; Μάλλον δε ου το διάστημα της οδού, αλλ’ η ραθυμία αυτούς ενεπόδισεν. Ώσπερ γαρ τον σπουδαίον και διεγηγερμένον τη προαιρέσει ουδέν δύναται κωλύσαι, ούτω δη τον ράθυμον και αναπεπτωκότα πάντα δύναται κωλύσαι. Οι Μάρτυρες το ίδιον αίμα εξέχεον υπέρ της αληθείας, συ δε ουδέ βραχείας οδού καταφρονείς; Εκείνοι την κεφαλήν απέθεντο δια τον Χριστόν, συ δε ουδέ έξω της πόλεως απαντήσαι θέλεις δια τον Δεσπότην; Ο Δεσπότης δια σε απέθανε, και συ δι’ αυτόν οκνείς; Μνήμη Μαρτύρων, και συ ραθυμείς και αναπέπτωκας; Δέον εστί σε παραγενέσθαι και ιδείν τον διάβολον ηττώμενον, και Μάρτυρα νικώντα, και Θεόν δοξαζόμενον, και Εκκλησίαν στεφανουμένην. Αλλ’ η πρόφασις αυτών αύτη· αμαρτωλός ειμι, φησί, και ου δύναμαι απαντήσαι. Αυτό γαρ τούτο, ότι αμαρτωλός ει, απάντησον ίνα μη εκπέσης της δικαιοσύνης. Τις δε των ανθρώπων άνευ αμαρτίας, ειπέ μοι; Αλλά δια τούτο θυσία και Εκκλησία, δια τούτο ευχαί και νηστείαι, επειδή πολλά τα τραύματα της ψυχής· δια τούτο και τα φάρμακα κατ’ αυτών εύρηνται, και προς έκαστον των τραυμάτων της ψυχής κατάλληλον φάρμακον κατεσκευάσθη.

Η μάσκα-φίμωτρο -- Του ιατρού κ. Κυπριανού Χριστοδουλίδη

Όπως κορόϊδεψαν τόν κόσμο μέ τόν εγκεφαλικό "θάνατο", τό ίδιο κάνουν τώρα μέ τόν κορονοϊό γρίπης. Ποτέ δέν έψαχναν νά βρούν ποιός τύπος ιού προκαλούσε τίς ετήσιες συχνές επιδημίες γρίπης. Απλά, έλεγαν ιός γρίπης τύπου α, β, χψω. Τώρα βρήκαν τόν επικίνδυνο κορονοϊό ! Κατόπιν εργαστηριακής επέμβασης ή όχι, άγνωστο. Δέν θά τό μάθουμε ποτέ, όπως δέν μάθαμε ποτέ, πώς, στήν ευχή, μάς βρήκε τό σύνδρομο AIDS (HIV virus). Πειστική δέν είναι, νομίζω, η άποψη τής μετάλλαξης. Ερωτήματα υπάρχουν πολλά, ποτέ όμως δέν τίθενται σέ διεπιστημονικά συνέδρια ούτε σέ Round Tables (στρογγυλά) τραπέζια).

https://kyprianoscy.blogspot.com/

O Πύρινος Άγιος Ηλίας ο Θεσβίτης -- Φώτης Κόντογλου

Προχθές την Παρασκευή ήτανε η μνήμη του προφήτη Hλία. Aυτός ο άγιος ξεχωρίζει ανάμεσα στους άλλους, και με όλο που ήτανε άνθρωπος, φαίνεται σαν κάποιο υπερφυσικό και μυστηριώδες πλάσμα, που έρχεται και ξανάρχεται στον κόσμο. Oι Iουδαίοι περιμένανε να ξανάρθει στον κόσμο, για τούτο θαρρούσανε πως ο άγιος Iωάννης ο Πρόδρομος ήτανε ο Hλίας. Kαι τότε που ρώτησε ο Xριστός τους μαθητές του "Ποιος, λένε, πως είμαι, οι άνθρωποι;", του απαντήσανε πως λέγανε πως ήτανε ο Hλίας ή κάποιος άλλος από τους προφήτες. O προφήτης Mαλαχίας, που έζησε πολύ υστερώτερα από τον Hλία, λέγει: "Tάδε λέγει Kύριος Παντοκράτωρ. Iδού εγώ αποστελώ υμίν Hλίαν τον Θεσβίτην, πριν ή ελθείν την ημέραν Kυρίου την μεγάλην και επιφανή", και πολλοί το εξηγήσανε πως ο Hλίας θάρθη πάλι στον κόσμο πριν από τη Δευτέρα Παρουσία και θα μαρτυρήσει.

Ἀπολυτίκιον Προφήτου Ἠλιοῦ

Τη Κ΄ (20) Ιουλίου, η ως εις Ουρανόν πυρφόρος ανάβασις του Αγίου ενδόξου Προφήτου ΗΛΙΟΥ του Θεσβίτου.

Ηλίας ο ένδοξος Προφήτης ήτο υιός Σωβάκ, καταγόμενος εκ Θέσβης, πόλεως της Γαλαάδ πέραν του Ιορδάνου, εκ της φυλής του Ααρών, η δε Θέσβη, εξ ης και θεσβίτης εκλήθη ο Άγιος, ήτο δεδομένη εις τους ιερείς. Όταν δε ούτος εγεννήθη, είδεν ο πατήρ του Σωβάκ οπτασίαν, ότι άνδρες λευκοφόροι τον ωνόμαζον Ηλίαν (όπερ δηλοί Θεός ή θείος, παραγόμενον εκ του Ηλί, το οποίον σημαίνει εβραϊστί Θεός), ότι τον εσπαργάνωναν με πυρ, και πυρ έδιδον εις αυτόν να φάγη. Όθεν μεταβάς εις την Ιερουσαλήμ εφανέρωσε την οπτασίαν ταύτην εις τους ιερείς, οι οποίοι είπον εις αυτόν δια χρηματισμού προφητικού και αποκαλύψεως ταύτα· «Μη φοβηθής, ω άνθρωπε, ότι η κατοίκησις του τέκνου θα είναι φως, ο λόγος του απόφασις, η ζωή του κατά Κύριον, και ο ζήλος του θα φανή ευάρεστος εις τον Θεόν, θέλει δε κρίνει τον Ισραήλ δια πυρός και μαχαίρας». Ούτος ο Άγιος ήκμασε περί τα εννεακόσια έτη προ της ελεύσεως του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού και προεφήτευσεν έτη είκοσι πέντε (921- 896 π.Χ.), ας ίδωμεν δε ποία και πόσα έργα και θαύματα έκαμεν.

Εφημερίς «Ορθόδοξος Τύπος»: Αυτοί που αντιστέκονται είναι λίγοι.

…ο φύλαξ της Ορθοδοξίας πιστός λαός δεν αντιστέκεται. Αυτοί που αντιστέκονται είναι λίγοι. Οι πολλοί είναι αδιάφοροι ή έχουν εσφαλμένη ιδέα, ότι μόνον την ψυχή μας πρέπει να αγωνιζώμαστε να σώσωμε. Τι κάνουν οι άλλοι και μάλιστα οι κληρικοί, δεν είναι δική μας δουλειά να τους κρίνωμε. Έτσι λένε και καθησυχάζουν. Με τέτοια νοοτροπία και χωρίς αντίσταση το κακό θα εξαπλώνεται ως γάγγραινα. Οι οικουμενιστές θα επιβάλλουν τη θέλησή τους παντού και οι λίγοι πιστοί θα υβρίζωνται ως ταλιμπάν, ως μικρόνοες, ως φανατικοί και άνθρωποι του μίσους, ως γραφικοί κλπ. Και ου θαυμαστόν: «Ει τον οικοδεσπότην Βεελζεβούλ εκάλεσαν, πόσον μάλλον τους οικιακούς αυτού»; Μερικοί πιστοί και παραδοσιακοί κληρικοί και λαϊκοί συνέταξαν και εκυκλοφόρησαν μια «Ομολογία πίστεως κατά του οικουμενισμού». Την υπέγραψαν μερικές χιλιάδες πιστών κληρικών και λαϊκών. Δεν είναι αρκετό. Αν την υπέγραφαν όλοι οι Μητροπολίτες της Ελλαδικής Εκκλησίας, όλοι οι Ηγούμενοι των Αγιορειτικών και λοιπών Ιερών Μονών της Ελλάδος, όλοι οι θεολόγοι κλπ. τότε οι οικουμενιστές θα σιγούσαν και η Εκκλησία θα ησύχαζε από τα κοάσματά τους. Τώρα όμως οι αντιστεκόμενοι είναι λίγοι, μια μικρή μειοψηφία. Γι΄ αυτό οι οικουμενιστές, στηριζόμενοι στον όγκο τους και στην υποστήριξη κοσμικών αρχόντων του αιώνος τούτου, δεν υποχωρούν και συνεχίζουν το διαβρωτικό τους έργο. Τι θα γίνη; Φαίνεται ότι χρειάζονται Ομολογητές και Μάρτυρες.  

Πετούν έξω τη ΜΚΟ του Σόρος από το πρόγραμμα ESTIA για τους μετανάστες!

Διαμαρτύρεται στην Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ η διευθύντρια της Solidarity Now

Έξω από το πρόγραμμα ESTIA II του υπουργείου Μετανάστευσης και Ασύλου βρέθηκε η ΜΚΟ Solidarity Now. Η είδηση θα περνούσε στα ψιλά, αν η συγκεκριμένη μη κυβερνητική οργάνωση δεν είχε απασχολήσει πολλές φορές την επικαιρότητα, γιατί ανήκει στον γνωστό σκοτεινό κερδοσκόπο Τζορτζ Σόρος. Θα περνούσε, επίσης στα ψιλά, αν δεν ήταν γνωστές οι σχέσεις της οργάνωσης με την οικογένεια Μητσοτάκη. Και αυτή η αποκλειστική είδηση προκαλεί τουλάχιστον απορίες για το γεγονός ότι η… εμβληματική Solidarity Now δεν θα λάβει μέρος σε ένα πρόγραμμα με τεράστια χρηματοδότηση.
-------------------------------
Δημήτριος Χατζηνικολάου είπε...
Κάποιον «λάκκον ἔχει ἡ φάβα»! Δέν εἶναι δυνατόν ν' ἀποκλείωνται οἱ διεφθαρμένοι καί διεστραμμένοι ἀνθέλληνες ἀπό τήν μοιρασιά ἑκατομμυρίων! Κάτι ἄλλο συμβαίνει!

Η ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΑΝΩΘΕΝ....ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΑΓ.ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ ΠΕΤΡΟΥ ΚΑΙ ΠΑΥΛΟΥ 12-7-2020.. -- π. Γεώργιος Αγγελακάκης

https://agiooros.org/viewtopic.php?f=43&t=15723&mobile=on

π. Θεόδωρος Ζήσης: Αγιομάχος οικουμενιστής προσβάλλει την μνήμη του Προφήτη Ηλία

Ποιοί εὐθύνονται γιά τό ἁγιομαχικό κλῖμα

1. Ἀντιοικουμενιστής ὁ προφήτης Ἠλίας.

Γιά δύο βασικῶς λόγους ὅσοι ἀκολουθοῦν τόν Οἰκουμενισμό – Συγκρητισμό τῆς Νέας Ἐποχῆς τοῦ Ἀντιχρίστου δέν τά πᾶνε καλά μέ τόν ἔνδοξο καί πυρφόρο προφήτη Ἠλία. Ἐν πρώτοις, διότι καταπολέμησε ἀποφασιστικά καί ἔμπρακτα, περισσότερο ἀπό τούς ἄλλους προφῆτες, τόν θρησκευτικό Συγκρητισμό – Οἰκουμενισμό τῆς ἐποχῆς του, ὑποστάς γι᾽ αὐτό διωγμούς καί ταλαιπωρίες, «ἐν ὄρεσι καί σπηλαίοις καί ταῖς ὀπαῖς τῆς γῆς»1 ἀπό τόν βασιλιᾶ τοῦ Ἰσραήλ Ἀχαάβ καί τήν εἰδωλολάτρισσα σύζυγό του Ἰεζάβελ, ἡ ὁποία ἐπέβαλε στούς Ἰσραηλίτες τήν προσκύνηση τοῦ εἰδωλολατρικοῦ θεοῦ Βάαλ, ἀντίστοιχου πρός τόν ἑλληνικό θεό Δία. Ὁ δεύτερος λόγος τῆς ἐχθρότητος τῶν Οἰκουμενιστῶν πρός τόν ἀντιοικουμενιστή προφήτη εἶναι ὁ πύρινος ζῆλος του γιά τήν Πίστη πρός τόν ἀληθινό Θεό, ὁ ὁποῖος ζῆλος τοῦ ἐχάρισε τόν ἐπίζηλο τίτλο τοῦ ζηλωτῆ, ὅπως φαίνεται καί ἀπό τό ἀπολυτίκιο τοῦ Ἁγίου Ἀντωνίου, τόν ὁποῖο ἐπαινεῖ ὁ ὑμνογράφος γιά τό ὅτι μιμήθηκε τόν ζηλωτή Ἠλία· «Τόν ζηλωτήν Ἠλίαν τοῖς τρόποις μιμούμενος». Μέ τούς ζηλωτές δέν τά πᾶνε καλά οἱ Συγκρητιστές – Οἰκουμενιστές, διότι τούς εἶναι ἐμπόδιο στό κατεδαφιστικό καταστροφικό τους ἔργο, στήν ἀποστασία ἀπό τήν Ἀλήθεια, ἀπό τήν Ὀρθοδοξία. Γι᾽ αὐτό καί, ὅταν μποροῦν καί βροῦν εὐνοϊκό καιρό γι᾽ αὐτούς καί κλῖμα, προσπαθοῦν νά τούς δυσφημήσουν, νά συκοφαντήσουν κάποιες πράξεις τους, νά μειώσουν τήν διαχρονική τιμή καί δόξα τους μέ τήν ἐλπίδα σιγά-σιγά νά παρασύρουν κάποιους ἀμύητους, ἀφελεῖς καί ἀπληροφόρητους ἤ καί ἐπιπόλαιους καί ἀβαθεῖς, στήν προφητοκτόνο καί ἁγιοκτόνο γραμμή τους.
---------------------------

Δημήτριος Χατζηνικολάου είπε...

Μαργαριτάρι καί ἄρωμα Ὀρθοδοξίας εἶναι τό παρόν ἄρθρον τοῦ π. Θεοδώρου! Τό συνιστῶ ἐκ καρδίας σέ ὅλους τούς ἀναγνῶστας τῆς ἱστοσελίδος, καθότι οἱ «θεολόγοι» τοῦ τύπου Μιλτιάδου Κωνσταντίνου μπορεῖ νά μᾶς πλανήσουν μέ τά δηλητηριώδη κείμενά των, ἰσχυρόν ἀντίδοτον γιά τά ὁποῖα εἶναι ἡ παροῦσα ἀνάρτησις. Καί πάλιν εὖγε, π. Θεόδωρε.
------------------------
Κυπριανός Χριστοδουλίδης είπε...

Κωλύομαι νά δώσω συγχαρητήρια, επειδή ο π. Θεόδωρος είναι μέν αντιοικουμενιστής, όμως, κοινωνεί μέ Οικουμενιστές ! Άν δέν κάνω λάθος, δέν είναι αποτειχισμένος.

Ευχαριστώ τόν Διαχειριστή κύριον Κωνσταντίνο Αργυρακόπουλο, γιά τήν κατανόηση τού "πνεύματος" τού σχολίου που κατέθεσα.