Εκκλησία και κόσμος -- του αειμνήστου Στεργίου Σάκκου Ομ. Καθηγητού Α.Π.Θ.

Η αγάπη του Θεού αγιάζει τον κόσμον
Είναι κάποιες αλήθειες παλιές, αλλά όχι ξεπερασμένες. Άφθορες από το πέρασμα του χρόνου, αδιάσειστες από τους σεισμούς και αδιάφθορες από τους συρμούς των καιρών μένουν φωτεινά μετέωρα. Φέγγουν στα σκοτάδια αυτού του κόσμου και κοντρολάρουν την πορεία μας μέσα σ΄ αυτόν. Διευκρινίζω ότι χρησιμοποιώ τη λέξη «κόσμος» με την ειδική έννοια, που της δίνει ο λόγος του Θεού· «ο κόσμος όλος εν τω πονηρώ κείται» (Α΄ Ιω. 5: 19). Ο κόσμος παραδομένος στον πονηρό, που τον ανακηρύσσει άρχοντα και κοσμοκράτορα του αιώνος τούτου, αντιτίθεται συνειδητά στο θέλημα του Θεού. Είναι εντούτοις, θαυμαστό ότι αυτός ο πονηρός κόσμος συνιστά το άμεσο αντικείμενο της αγάπης του Θεού. Αφοπλιστικός ο λόγος της αγίας Γραφής αποκαλύπτει ότι «ούτω γαρ ηγάπησεν ο Θεός τον κόσμον, ώστε τον Υιόν αυτού τον μονογενή έδωκεν» (Ιω. 3: 16).

Οικουμενισμός= τό μυστήριο της ανομίας (11ον) μέρος


Τη ΚΣΤ΄ (26η) του Αυγούστου, μνήμη του Οσίου ΙΩΑΣΑΦ, βασιλέως των Ινδιών, υιού του βασιλέως Αβεννήρ.

Ιωάσαφ του Οσίου και θεοφόρου πατρός ημών η άθλησις και οι κατά των δαιμόνων αγώνες υπερβάλλουσι πάντας των Αγίων τους βίους και ο βίος αυτού τόσον είναι ηδύς και γλυκύτατος, ώστε υπέρκειται της αμβροσίας και του νέκταρος, και δύναται να απαλύνη και την σκληροτέραν καρδίαν και να παρακινήση τους οφθαλμούς να σταλάξωσι πολλά δάκρυα. Πλην, επειδή οι περισσότεροι αγαπούν την βραχυλογίαν, εσμικρύναμεν την διήγησιν, μη αφήσαντες ή τα αναγκαιότατα, καθώς έγραψε ταύτα ο θείος πατήρ ημών Δαμασκηνός Ιωάννης.

ΠΑΣΗ ΘΥΣΙΑ ΝΑ ΑΠΟΤΡΑΠΕΙ Η ΑΠΩΛΕΙΑ ΤΩΝ ΥΠΟΛΟΙΠΩΝ ΚΟΝΔΥΛΙΩΝ ΤΗΣ ΕΣΠΑ.


ΝΑ ΣΥΜΠΕΡΙΛΗΦΘΗ ΚΑΙ Η ΙΣΤΟΡΙΚΗ Ι.ΜΟΝΗ ΦΑΝΕΡΩΜΕΝΗΣ ΑΡΟΑΝΙΑΣ ΚΑΛΑΒΡΥΤΩΝ
 (800 μ. Χ.)

                                                                                  24.8.2019

Εἶναι μέγιστο κρίμα καὶ ἀσυγχώρητο ἔγκλημα νὰ χάνωνται τεράστια ποσὰ τοῦ προγράμματος τῆς Ἑνωμένης Εὐρώπης γιὰ τὴν Ἑλλάδα μας (ΕΣΠΑ) καὶ νὰ τὰ ἐπωφελοῦνται ἄλλες χῶρες, οἱ ὁποῖες ἀφήνουν τὶς κομματικὲς ἀντιπαλότητες στὴ ἄκρη καὶ συνεργάζονται ὅλοι γιὰ τὸ κοινὸ καλὸ τῶν πατρίδων των.


Καλοῦνται ὅλοι οἱ βουλευτὲς Δυτικῆς Ἑλλάδος νὰ πιέσουν, ἀπὸ τὰ ὑπόλοιπα κονδύλια τοῦ ΕΣΠΑ (ἔχουν ἀπομείνει 3 / 4), νὰ ἐνταχθεῖ στὸ πρόγραμμα καὶ Η ΑΝΑΣΤΥΛΩΣΗ ΤΗΣ ΠΑΛΑΙΦΑΤΟΥ ΙΕΡΑΣ ΜΟΝΗΣ ΦΑΝΕΡΩΜΕΝΗΣ ΑΡΟΑΝΙΑΣ ΚΑΛΑΒΡΥΤΩΝ (800 μ. Χ.), καθὼς ἐπίσης νὰ δημιουργηθοῦν συνθῆκες ἀνθρωπίνης διαβιώσεως στὴν νέα πτέρυγα αὐτῆς, γιὰ τὴν ὁποία ἔχουμε ἤδη σχεδὸν ἕτοιμη τὴν μελέτη καὶ τὴν ἄδεια.

ΙΔΡΥΜΑ ΠΡΟΑΣΠΙΣΕΩΣ ΗΘΙΚΩΝ
 ΚΑΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΩΝ ΑΞΙΩΝ
ΤΗΛ. 210 -3254321


ΧΛΙΑΡΟΙ ΚΑΙ ΕΜΕΤΙΚΟΙ -- Του Πρωτοπρεσβυτέρου Διονυσίου Τάτση

Οι άνθρωποι της εποχής μας εύκολα συμβιβάζονται με ό,τι προβάλλεται ως σύγχρονο, μοντέρνο και προοδευτικό, γιατί πιστεύουν ότι έτσι θα κάνουν τη ζωή τους πιό ευχάριστη. Δεν έχουν ηθικές αρχές και δέν αντιδρούν. Είναι παθητικοί αποδέκτες των όσων οι επιτήδειοι προτείνουν, αδιαφορώντας αν πολλά από αυτά είναι ηθικά και θεάρεαστα. Την ίδια περίπου νοοτροπία έχουν και οι περισσότεροι χριστιανοί! Ενώ δέχονται τη διδασκαλία του Χριστού και θεωρούν την Εκκλησία Του κιβωτό σωτηρίας, παραμένουν συμβιβασμένοι με το κυριαρχούν κοσμικό φρόνημα, γεγονός που αποκαλύπτει ότι η χριστιανική τους ιδιότητα πολύ λίγο τους επηρεάζει. Γι᾽ αυτό και είναι ιδιαίτερα επίκαιροι οι φοβεροί λόγοι της Αποκαλύψεως προς τον Επίσκοπο της Εκκλησίας της Λαοδικείας:

Ὁμολογιακὸς ἤ ὁμολογητικὸς ὁ ἀγών μας;

ΕΞΕΧΩΝ κληρικός μας, λαμπρὸς πανεπιστημιακὸς δάσκαλος καὶ ὁμολογητὴς τῆς Ὀρθοδοξίας μας, πρόβαλε, σὲ μία συνάντηση συνεργατῶν του, τὸν ἑξῆς προβληματισμό. Τὰ τελευταῖα χρόνια πάμπολλοι κληρικοί, μοναχοὶ καὶ λαϊκοὶ ἀγωνίζονται γιὰ τὴν διάσωση τῆς σῴζουσας ὀρθοδόξου πίστεως. Ἀποκαλοῦν τὸν ἀγώνα τους «ὁμολογιακό», διότι θεωροῦν ὅτι ὁμολογοῦν τὴν ἀπαραχάρακτη πίστη τῆς Ἐκκλησίας μας.

ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΕΝΟΣ ΕΡΗΜΙΤΟΥ -- Αθωνικά άνθη

Προσφιλέστατα εν Κυρίω τέκνα. Χαίρω και δοξάζω το πανύμνητον όνομα του Κυρίου Ιησού συν Πατρί και Πνεύματι, δια την πίστιν σας και τας αγίας εμπνεύσεις σας…                                                                                                                                      
… Γράφετε, προφανώς υπό τον φωτισμόν του αγίου Πνεύματος, του «συναντιλαμβανομένου ταις ασθενείαις ημών»: «Είμεθα νέοι φοιτηταί τεσσάρων διαφόρων επιστημονικών κλάδων. Ζώμεν και ημείς εις τον καταλυτικόν 20ον  αιώνα. Ρεύματα μας περιβάλλουν ποικίλα, φιλοσοφικά, θρησκευτικά, κοινωνιστικά, πολιτιστικά, πολιτειακά, εκκλησιαστικά και μας προκαλούν εις αντιμετώπισίν των, εις μίαν τοποθέτησιν απέναντί των… Βεβαίως, πλην των διανοητικών προκλήσεων έχομεν και πειρασμούς ηθικούς. Είμεθα Ορθόδοξοι χριστιανοί και θέλομεν να ζήσωμεν και να αποθάνωμεν εν ευσεβεία και να μη εκπέσωμεν, όσον εξαρτάται από ημάς, της αιωνίου ζωής και μακαριότητος…  Δια τούτο, παρακαλούμεν την αγιότητά σας, όπως μας υποδείξη τρόπους οικοδομής εν Χριστώ και μας βοηθήση εις μίαν ορθήν αντιμετώπισιν των ανωτέρω συγχρόνων προκλήσεων, ώστε, χωρίς υπεκφυγάς, να πάρωμεν μίαν έλλογον στάσιν και θέσιν…».  

Ορθόδοξοι ύμνοι -- Orthodox Hymns


Τη ΚΕ΄ (25η) του Αυγούστου, η επάνοδος του λειψάνου του Αγίου ενδόξου Αποστόλου ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΥ.

Βαρθολομαίος ο ένδοξος Απόστολος και του Χριστού Μαθητής, περιερχόμενος διαφόρους τόπους, εκήρυττε το όνομα του Ιησού Χριστού, τελευταίον δε φθάσας εις την μεγάλην Αρμενίαν, εκεί εσταυρώθη και απήλθε το πνεύμα του εις τα ουράνια. Το δε άγιον τούτου λείψανον εναποθέσαντες οι εκεί Χριστιανοί εντός θήκης λιθίνης το έκρυψαν εις την Ουρβανούπολιν, εξ αυτού δε επήγαζον διάφοροι ιατρείαι· όθεν οι λαοί συνέτρεχον εκεί και ελυτρώνοντο από τα πάθη και τας ασθενείας των.

Κοινή ανακοίνωση της ΕΝ.Ε.Δ. για τις εκδηλώσεις διαμαρτυρίας στην ΔΕΘ


Από τα μέσα Ιουλίου και πιο έντονα το τελευταίο διάστημα διαβάζουμε στο διαδίκτυο ανακοινώσεις για συλλαλητήριο στις 7 Σεπτεμβρίου στην Θεσσαλονίκη κατά την επίσκεψη του πρωθυπουργού Κ.Μητσοτάκη στην ΔΕΘ.
Πολλές από αυτές τις ανακοινώσεις υπογράφονται από πρωτοεμφανιζόμενες ομάδες του διαδικτύου ώστε κανείς να μην μπορεί να γνωρίζει με σιγουριά ποιοι βρίσκονται από πίσω.

Πρωτοπρ. Γεώργιος Μεταλληνός, «Ἅγιος Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλὸς καὶ ὁ ὁραματισμὸς του γιὰ τὸ ἑλληνικὸ ἔθνος»

«Ὁ Πατροκοσμᾶς1 εἶναι ἀπό τις γνωστότερες ἐκκλησιαστικές μορφές τῶν προεπαναστατικῶν χρόνων, ἀκόμη καί στό χῶρο τῆς ἐπιστημονικῆς ἔρευνας2, μολονότι ἡ δράση καί προσφορά του δέν ἀνήκουν κυρίως στόν χῶρο τῆς ἐπιστήμης. Αὐτό ἔχει μέ ἔμφαση ὑπογραμμίσει ὁ καθηγητής Gerhard Podskalsky, πού συμπεριέλαβε και τόν Πατροκοσμᾶ σέ καθαρά ἐπιστημονικό ἔργο του, ὡς μοναδική ἐξαίρεση. Ἀρκοῦν δέ πρός διακρίβωση τῆς σημασίας του γιά το ὑπόδουλο Γένος, ὅσα ἐγκωμιαστικά λέγει γι’ αὐτόν ὁ ἴδιος ὁ γερμανός ἐρευνητής: «Ἐξαιρετικά δημοφιλής ἱεραπόστολος καί ἐθνοδιδάσκαλος». Χαρακτηριστικό παράδειγμα λαϊκοῦ ἱεροκήρυκα, πού «διέθετε μιά θρησκευτική εὐσέβεια ξένη πρός τήν ἀκαδημαϊκή θεολογία»--«Τά κηρύγματά του συγκλόνισαν τό Λαό τόσο ἀπό ἐθνική, ὅσο καί ἀπό θρησκευτική ἄποψη»--γι’ αὐτό ἐθεωροῦντο «ἀπό κοινωνικοπολιτική ἄποψη ἀνατρεπτικά»3. Καί εἶναι γεγονός, ὅτι στό στόμα τοῦ Λαοῦ καί τῶν Τραγουδιῶν του σώθηκε ὁ ἀπόηχος τῶν κηρυγμάτων αὐτοῦ τοῦ μεγάλου διδάχου τοῦ Γένους.

Πρωτοπρ. Θεόδωρος Ζήσης - Τον πάπα να καταράσθε. Το είπε ο Άγιος Κοσμάς;


ΠΟΝΕΜΕΝΗ ΡΩΜΙΟΣΥΝΗ. -- του Φώτη Κόντογλου

«Ἡ Ρωμιοσύνη βγῆκε ἀπὸ τὸ Βυζάντιο, ἢ γιὰ νὰ ποῦμε καλύτερα, τὸ Βυζάντιο στὰ τελευταῖα του χρόνια στάθηκε ἡ ἴδια ἡ Ῥωμιοσύνη. Ἀκόμα καὶ τὸν καιρὸ τοῦ Φωκᾶ φανερώνονται καθαρὰ τὰ χαρακτηριστικά της, καὶ στὰ χρόνια τῶν Παλαιολόγων, ποὺ ψυχομαχᾶ τὸ βασίλειο, ἀντρειώνεται ἡ βασανισμένη Ῥωμιοσύνη, ἡ καινούργια Ἑλλάδα. Μεγάλωσε μέσα στὴν ἀγωνία ἡ Χριστιανικὴ Ἑλλάδα, γιατὶ ὁ πόνος εἶναι ἡ καινούργια σφραγίδα τοῦ Χριστοῦ. Ἡ Ῥωμιοσύνη εἶναι ἡ πονεμένη Ἑλλάδα.

Man's Fall (PART 2) -- Η πτώση του ανθρώπου 2ον μέρος, του Μοναχού Αθανασίου Σακαρέλλου


Τη ΚΔ΄ (24η) Αυγούστου, η ανακομιδή του λειψάνου του εν Αγίοις Πατρός ημών ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ Αρχιεπισκόπου Αιγίνης, και η τούτου εκ Στροφάδων νήσων εις Ζάκυνθον επάνοδος.

Διονύσιος ο Άγιος και θαυματουργός Ιεράρχης εγεννήθη εν Ζακύνθω εν έτει αφμζ΄ (1547) Ιουνίου κα΄ (21) ευσεβών και πλουσίων γονέων υιός, Μωκίου και Παυλίνης την κλήσιν. Εισήλθεν εκ νεότητος εις την κατά τας Στροφάδας νήσους βασιλικήν Μονήν και ενεδύθη το μοναχικόν σχήμα.

ΘΕΟΤΟΚΑΡΙΟΝ -- Orthodox Hymns


Η πάντιμος των Ορθοδόξων Παράδοση, μας διδάσκει, ότι η Αειπάρθενος Κόρη ευρέθη η μόνη καθαρά και άμωμος, ώστε να σαρκωθή εξ Αυτής ο πάσης επέκεινα καθαρότητος Υιός και Λόγος του Θεού. Είναι Ναός του Υψίστου υγιασμένος πρώτα με την προσωπικήν Της αγιότητα και αρετήν και ύστερα με την επιφοίτησιν της αγιαστικής δυνάμεως του Αγίου Πνεύματος. Κάθε άλλη υπερτίμηση ή υποτίμηση της Ορθοδόξου αυτής θεωρήσεως αποτελεί ασέβεια και βλασφημία στο πρόσωπό Της και οδηγεί σε αίρεση και πλάνη.


telemaxos doumanis

Τη ΚΔ΄ (24η) του Αυγούστου, ο Άγιος Νέος Ιερομάρτυς και Ισαπόστολος ΚΟΣΜΑΣ, ο εν Αλβανία μαρτυρήσας κατά το έτος αψοθ΄ (1779) αγχόνη τελειούται.

Κοσμάς ο Άγιος Ιερομάρτυς και Ισαπόστολος, ο αληθώς άνθρωπος του Θεού, διδάσκαλος και κήρυξ του θείου Ευαγγελίου, κατήγετο από το μικρόν χωρίον της Αιτωλίας το ονομαζόμενον Μέγα Δένδρον. Ήτο υιός γονέων ευσεβών, παρά των οποίων ανετράφη και εξεπαιδεύθη εις τα γράμματα εν νουθεσία Κυρίου, κατά τον θείον Απόστολον. Όταν δε ήλθεν εις ηλικίαν περίπου είκοσιν ετών, ήρχισε να διδάσκεται από τον Ιεροδιάκονον Ανανίαν, τον καλούμενον Δερβισάνον.

Ὁ ἀββάς Δουλᾶς, ὁ μαθητής τοῦ ἀββᾶ Βησσαρίωνα, διηγήθηκε:

‒ Πῆγα κάποτε στό κελλί τοῦ Γέροντα, καί τόν βρῆκα σέ στάση προσευχῆς, μέ τά χέρια ὑψωμένα στόν οὐρανό. Δεκατέσσερεις ἡμέρες ἔμεινε σ᾽ αὐτή τή στάση! Ὕστερα μέ φώναξε καί μοῦ εἶπε: "Ἀκολούθησέ με". Βγήκαμε μαζί στήν ἔρημο. Κάποια στιγμή δίψασα, καί τοῦ εἶπα: "Ἀββά, διψάω". Τότε ἐκεῖνος πῆρε τό δερμάτινο πανωφόρι μου καί πῆγε λίγο πιό πέρα, σέ ἀπόσταση μιᾶς πετροβολιᾶς. Προσευχήθηκε, καί μοῦ τό ἔφερε πίσω γεμάτο νερό!

H Θεοτόκος -- του αειμνήστου Παναγιώτου Γκιουλέ

Ως προεγνωσμένον και κρύφιον Μυστήριον της Αγίας Τριάδος και ως Μήτηρ της Νοεράς Ησυχίας εις τα Άγια των Αγίων

Ιλιγγιά ο ανθρώπινος νους προ του ασυλλήπτου Θεολογικού Μυστηρίου της Υπεραγίας Θεοτόκου και Αειπαρθένου Μαρίας και ο ανθρώπινος λόγος μένει άφωνος και σιωπών, γιατί αδυνατεί να εκφράση το ασύλληπτο, απερινόητο, άρρητο και ανέκφραστο αυτό μυστήριο της ευσεβείας!...                                                                                                                                                         

Γιατί όντως και «ομολογουμένως μέγα εστί το της ευσεβείας μυστήριον· Θεός εφανερώθη εν σαρκί(1)» δια της Θεοτόκου. Γιατί η Παρθένος εγέννησε «εν σαρκί», τον ενυπόστατο Λόγο του Πατρός, την ενυπόστατη Αλήθεια και Ζωή(1α) και έγινε η ουράνιος παστάς του Λόγου, που μέσα Της ετελεσιουργήθη το μέγα Μυστήριο της υποστατικής ενώσεως θείας και ανθρωπίνης φύσεως. Γι΄ αυτό ο ιερός Ιωάννης ο Δαμασκηνός θεολογεί: «Δικαίως και αληθώς Θεοτόκον την Αγίαν Μαρίαν ονομάζομεν· τούτο γαρ όνομα, άπαν το μυστήριον της οικονομίας συνίστησιν»(2). Αυτό σημαίνει ότι το Μυστήριο της Θεοτόκου, ως συνιστών και εκφράζον «άπαν το μυστήριον της θείας οικονομίας», είναι «κρύφιον». Γιατί, κατά την έκφρασιν, του Αγίου Διονυσίου του Αρεοπαγίτου, ο Ιησούς «κρύφιος εστί και μετά την έκφανσιν και εν τη εκφάνσει και εν ουδενί λόγω ή νω το κατ΄ αυτόν εξήκται μυστήριον. Ώστε και νοούμενον άγνωστον μένει και λεγόμενον άρρητον μένει»(3). Το μυστήριο, δηλαδή, της Θεοτόκου, είναι και θα παραμείνη κρύφιο και κεκρυμμένο, γιατί και ο Ιησούς και κατά την σάρκωση και μετά την σάρκωση, παραμένει κρύφιος και κεκρυμμένος και το ανερμήνευτο μυστήριό Του, δεν μπορεί να εξηγηθή, από κανένα νου και από κανένα ανθρώπινο λόγο.

ΔΙΑ ΜΙΑ ΟΡΘΟΔΟΞΟΝ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ -- Τοῦ αειμνήστου Μιχαὴλ Ε. Μιχαηλίδη, Θεολόγου

Εἶναι θαυμαστό τό μεγαλεῖο τοῦ ἀνθρώπου. Ἀποτελεῖ τό ἔξοχο δημιούργημα τοῦ Θεοῦ καί τήν τελειότητα ἀνάμεσα στόν σύμπαντα ὑλικό κόσμο. Ἡ ἀνθρώπινη ἐξοχότητά του βρίσκεται στά μοναδικά πνευματικά του χαρίσματα τῆς ἀθάνατης ψυχῆς του. Τίποτε δέ μπορεῖ νά συγκριθεῖ μέ τή συνείδηση, τό λογικό καί τήν ἐλευθερία του. Μονάχα ὁ ἄνθρωπος χαρακτηρίζεται γιά τό ἦθος καί την πνευματική του ζωή. Καί το μέν ἦθος εἶναι ὁ σταθερός τρόπος ἠθικῆς συμπεριφορᾶς. Ἕνας τρόπος πού ἀναφέρεται στό σύνολο τῶν βουλητικῶν καί συναισθηματικῶν ἐκδηλώσεων τῆς προσωπικότητάς του. Εἶναι, κατά κάποιο τρόπο, ὁ χαρακτήρας τοῦ ἀνθρώπου. Ἄμεση σχέση μέ τό ἀνθρώπινο ἦθος ἔχει ἡ πνευματική, ἡ ἐσωτερική ζωή, σάν ἔκφραση τῆς θρησκευτικῆς εὐσέβειας. Εἰδικότερα στόν Ὀρθόδοξο Χριστιανισμό, ἡ πνευματικότητα —ὅπως ἔχει διαμορφωθεῖ— ἐκφράστηκε καί βιώθηκε στήν ὀρθόδοξη παράδοση καί ζωή. Εἶναι ἡ ζωή τοῦ Πνεύματος τοῦ Ἁγίου. Ἡ ὀρθόδοξη πνευματικότητα εἶναι Ὀρθοδοξία καί ὀρθοπραξία. Εἶναι θεῖος ἔρωτας. Εἶναι γνήσια καί αὐθεντική ζωή «ἐν Χριστῷ» καί «κατά Χριστόν». Εἶναι μέθεξη καί ἕνωση Θεοῦ.

ΧΡΗΣΙΜΑ ΠΡΟΣ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΚΑΙ ΕΠΙΚΟΔΟΜΗ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΚΑΙ ΔΙΟΡΘΩΣΗ ΚΑΛΟΠΡΟΑΙΡΕΤΩΝ.

Ο/Η Ανώνυμος είπε...
ΧΡΗΣΙΜΑ ΠΡΟΣ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΚΑΙ ΕΠΙΚΟΔΟΜΗ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΚΑΙ ΔΙΟΡΘΩΣΗ ΚΑΛΟΠΡΟΑΙΡΕΤΩΝ. 
Επειδη στα συγκεκριμενα ιστολογια απαιτειται στοιχειωδης σεβασμος, παρακληση να μη χρησιμοποιουνται χαρακτηρισμοι ως λογον αποδωσοντες εις τον Θεον. ''αδοκιμοι'' Να ιδουμε απλως και κατανοητως τι μας γραφει ο Α. Νικοδημος, για τους συναιτιους στην αμαρτιαν. Εαν, Θεος φυλαξει, καμης πνευματικε καμμιαν συγγνωστην αμαρτιαν με υποκειμενον σου, τουτον δεν δυνασαι να εξομολογησεις συ, πλεον, αλλα να τον στελλης σ αλλον πνευματικο, διοτι με το να εισθε συναιτιοι της αυτης αμαρτιας, ουτε αυτος εχει να λαβη εντροπην εις την εξομολογησιν και να διορθωθη, ουτε συ δυνασαι να κανονισης και να διορθωσης τον τοιουτον καθως πρεπει.... ειπα δε συγγνωστην αμαρτιαν, και οχι θανασιμον, διατι, αν πραξης τοιαυτην, κ α θ η ρ ε σ α ι   ε ν τ α υ τ ω  και απο την  ι ε ρ ω σ υ ν η ν  και απο το πνευματικον επαγγελμα, ως προειπωμεν, και ορα εις την α' υποσημ. του ζ' κεφαλαιου...... Ποτε αραγε μια συγγνωστη αμαρτια καθισταται θανασιμος; Ποιος δυναται να μας ενημερωσει; Μηπως καποιοι ή και ολοι μας πρεπει να λαβουμε γνωσιν και με πληρη υπευθυνοτητα να προσερχωμεθα εις το μυστηριον της εξαγορευσεως; Ο Σιναιτης Αναστασιος, ερωτ. νδ, λεγει, οτι προς θανατον αμαρτια ειναι η  ε ν   γ ν ω σ ε ι   γ ε ν ο μ ε ν η,  μ η προς θανατον δε, ή  ε ν   α γ ν ο ι α,..., Ο δε Ε' της Ζ' κανων Οικουμ, και ο Οικουμενιος, προς θανατον αμαρτιαν λεγουν τ η ν   α μ ε τ α ν ο η τ ο ν  και   α δ ι ο ρ θ ω τ ο ν. κ.α.π..... Εγεννηθημεν γαρ φησιν, ως ακαθαρτοι παντες ημεις, ως ρακκη αποκαθημενης πασα δικαιοσυνη ημων. Ησα. κδ,6 . Ο Αγιος Βασ. λεει πως συναμαρτανωμεν με τρεις τροπους 1.κατα το εργον  2.κατα την γνωμην οταν συγκατατεθουμε με την διαθεση του αμαρτανοντος και συναρεσκομεθα εις αυτην, 3.οταν γνωριζουμε την πραξιν, αμαρτ., και εφησυχαζομεν και δεν ελεγχομεν αυτον... Ι. Θεοφυλακτος,..., δει εν ταυτω και πιστεως και φρονησεως. οιδα γαρ εγω πολλους σπουδαιους μεν δοκουντας κατ' αρετην, και θεοσεβεις και πιστιν εχοντας, εν τω μη δυνασθαι διαθεσθαι τα ε κ κ λ η σ ι α σ τ ι κ α, ου μονον,..., αλλα και ψυχας ζημιωσαντας.  ΕΠΙ ΤΕΛΟΥΣ ΟΙΚΟΔΟΜΗΣΟΥΜΕ ΑΓΩΝΙΖΟΜΕΝΟΙ ΑΠΟ ΤΩΝ ΘΕΣΕΩΝ ΤΩΝ ΩΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΙ ΚΑΙ ΑΛΗΘΕΥΟΝΤΕΣ.

23 Αυγούστου 2019 - 5:12 π.μ.

Ἡ οὐνία καὶ ὁ Σεβ. Δημητριάδος

Εἰς συζητήσεις συμμετέχει ἡ Ἀκαδημία τοῦ Σεβ. Δημητριάδος μὲ οὐνίτας, ὅπου ἀπεφασίσθη ὅτι ἡ οὐνία δὲν εἶναι εἰς βάρος τῆς Ὀρθοδοξίας! Παραλλήλως ἐδήλωσαν ὅτι οἱ διάλογοι δὲν καταλήγουν πουθενὰ καὶ πρέπει νὰ προχωρήσουν εἰς τὴν εὕρεσιν ἑνὸς νέου προτύπου, διὰ νὰ γίνη ἡ ἕνωσις!