Ακολουθία Αναστάσεως

Λόγος στὴν Φωτοφόρο καὶ Ἁγία Ἀνάσταση -- Ἁγίου Γρηγορίου Ἐπισκόπου Νύσσης

1. «Εἶναι δοξασμένος ὁ Θεός» (Λουκ. α´ 68). Ἂς ποῦμε ἐπαινετικὰ λόγια σήμερα στὸ Μονογενῆ Θεό, τὸν δημιουργὸ τῶν οὐρανίων πραγμάτων, Αὐτὸν ποὺ ἔσκυψε στὶς μυστικὲς ἐκτάσεις τῆς γῆς καὶ μὲ τὶς φωτεινὲς ἀκτῖνες Του φώτισε ὅλη τὴν οἰκουμένη. Ἂς ποῦμε ὕμνους σήμερα γιὰ τὴν Ταφὴ τοῦ Μονογενῆ, τὴν Ἀνάσταση τοῦ Νικητῆ, τὴ χαρὰ τοῦ κόσμου, τὴ ζωὴ ὅλων τῶν ἐθνῶν (Ἰωάν. ιστ´ 20, Λουκ. β´ 10). Ἂς ὑμνήσουμε σήμερα αὐτὸν ποὺ φόρεσε τὴν ἁμαρτία (Β´ Κορ. ε´ 21). Ἂς ποῦμε εὔφημα λόγια σήμερα στὸ Θεὸ Λόγο, ποὺ ντρόπιασε τὴ σοφία τοῦ κόσμου (Α´ Κορ. α´ 20) ἐπιβεβαίωσε τὴν πρόρρηση τῶν Προφητῶν, συγκέντρωσε τὸν ὅμιλο τῶν Ἀποστόλων, διέδωσε τὴν πρόσκληση τῆς Ἐκκλησίας καὶ τὴ Χάρη τοῦ Πνεύματος.

ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ ΑΛΗΘΩΣ ΑΝΕΣΤΗ • Μᾶς λέγει ὁ Ἅγ. Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος:

Ἔφθασε λοιπὸν ἡ πολυπόθητη καὶ σωτήρια γιορτή, ἡ ἀναστάσιμη ἡμέρα τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ. Ἡ προϋπόθεση τῆς εἰρήνης, ἡ ἀφορμὴ τῆς καταλλαγῆς, ἡ κατάργηση τῶν πολέμων, ἡ κατάλυση τοῦ θανάτου, ἡ ἧττα τοῦ διαβόλου. Σήμερα οἱ ἄνθρωποι ἀναμείχτηκαν μὲ τοὺς ἀγγέλους καὶ προσφέρουν τώρα πιὰ τὶς ὑμνῳδίες τους μαζὶ μὲ τὶς ἀσώματες δυνάμεις. Σήμερα καταλύθηκε ἡ τυραννία τοῦ διαβόλου καὶ ἡ ἐξουσία τοῦ ᾅδη ἐξαφανίστηκε. Σήμερα εἶναι ἐπίκαιρο νὰ ἀναφωνήσουμε πάλι «ποῦ σου θάνατε τὸ κέντρον; ποῦ σου ᾅδη τὸ νῖκος;». Ἀπὸ θνητοὶ γίναμε ἀθάνατοι, ἀπὸ νεκροὶ ἀναστηθήκαμε καὶ ἀπὸ νικημένοι γίναμε νικητές. Ἀνέστη Χριστὸς καὶ πεπτώκασι δαίμονες. Ἀνέστη Χριστὸς καὶ χαίρουσιν Ἄγγελοι. Ἀνέστη Χριστὸς καὶ ζωή πολιτεύεται. Ἀνέστη Χριστὸς καὶ νεκρὸς οὐδείς ἐπὶ μνήματος.

«Νυν πάντα πεπλήρωτα φωτός" -- του Στέλιου Παπαθεμελή*

Ως έθνος και ως χώρα μάς έχει βρει μεγάλο κακό. Σε κάτι τέτοιες ώρες η σοφία τού ποιητή μάς προτρέπει:

«Όπου και να σας βρίσκει το κακό, αδελφοί,
όπου και να θολώνει ο νους σας,
μνημονεύετε Διονύσιο Σολωμό
 και μνημονεύεται Αλέξανδρο Παπαδιαμάντη»
(Οδυσσέας Ελύτης, το Άξιον Εστί).

     Είναι «η λαλιά που δεν ξέρει από ψέμα», βεβαιώνει ο ίδιος(Ένθ.αν).

      Ο Σολωμός μάς μιλάει για το «Τόσο γλυκὸ στὸ πρόσωπο τ᾿ ἀέρι / ποὺ λὲς καὶ λέει μὲς τῆς καρδιᾶς τὰ φύλλα / γλυκειὰ ἡ ζωή κι᾿ ὁ θάνατος μαυρίλα».

      Και μάς προτρέπει: «Χριστὸς ἀνέστη! Νέοι, γέροι καὶ κόρες / Όλοι, μικροί, μεγάλοι, ἑτοιμαστῆτε / Μέσα στὲς ἐκκλησίες τὲς δαφνοφόρες / Μὲ τὸ φῶς τῆς χαρᾶς συμμαζωχτῆτε / Ανοίξετε ἀγκαλιὲς εἰρηνοφόρες»(Η Ημέρα της Λαμπρής).

Ισλαμικές επιθέσεις -- Οι χριστιανοί είναι υπό καθεστώς δίωξης, όσο και να το αποκρύπτουν

Από τη Δρ Ελένη Παπαδοπούλου*

Οι επιθέσεις στη Σρι Λάνκα δεν προκαλούν έκπληξη, παρά τον τεράστιο αριθμό των νεκρών τους. Και δεν προκαλούν έκπληξη γιατί απλά προστίθενται στον μακρύ κατάλογο των επιθέσεων που δέχονται χριστιανοί και εκκλησίες σε όλο τον κόσμο από μουσουλμάνους. Οταν μιλάμε για ισλαμιστές, δεν μιλάμε για τίποτε άλλο από μουσουλμάνους. Το Ισλάμ δεν είναι κάτι διαφορετικό από τη μουσουλμανική θρησκεία. Είναι Η μουσουλμανική θρησκεία. Ωστόσο, στον πολιτικά ορθό δυτικό κόσμο οι επιτιθέμενοι παρουσιάζονται ως μία ξεχωριστή κοινότητα από τους μουσουλμάνους. Είναι ισλαμιστές. Σαν να λέμε εμείς, ας πούμε, ότι οι ορθόδοξοι είναι κάτι διαφορετικό από τους χριστιανούς.

ΠΑΣΧΑ ΣΤΑ ΠΕΛΑΓΑ -- Ἀνδρέας Καρκαβίτσας

Τὸ πλοῖο ὁλοσκότεινο ἔσχιζε τὰ νερὰ ζητώντας ἀνυπόμονα τὸ λιμάνι του. Δὲν εἶχε ἄλλο φῶς παρὰ τὰ δύο χρωματιστὰ φανάρια τῆς γέφυρας ζερβόδεξα· ἕνα ἄλλο φανάρι ἄσπρο ἀκτινοβόλο ψηλὰ εἰς τὸ πλωριὸ κατάρτι καὶ ἄλλο ἕνα μικρὸ πίσω εἰς τὴν πρύμη του. Τίποτε ἄλλο. Οἱ ἐπιβάτες ἦσαν ὅλοι ξαπλωμένοι στὶς κοκέτες τους, ἄλλοι παραδομένοι στὸν ὕπνο καὶ ἄλλοι στοὺς συλλογισμούς. Οἱ ναῦτες καὶ θερμαστές, ὅσοι δὲν εἶχαν ὑπηρεσία ἐροχάλιζαν εἰς τὰ γιατάκια τους. Ὁ καπετάνιος μὲ τὸν τιμονιέρη ὀρθοὶ στὴ γέφυρα, μαῦροι ἴσκιοι, σχεδὸν ἐναέριοι, ἔλεγες πὼς ἦσαν πνεύματα καλόγνωμα, ποὺ ἐκυβερνοῦσαν στὸ χάος τὴν τύχη τοῦ τυφλοῦ σκάφους καὶ τῶν κοιμωμένων ἀνθρώπων.

Ἔξαφνα ἡ καμπάνα τῆς γέφυρας ἐσήμανε μεσάνυχτα.

Θα Νικήσουμε! -- του αειμνήστου Στεργίου Σάκκου, Ομ. Καθηγητού Α.Π.Θ.

Με μύριους τρόπους επιβεβαιώνεται η ανάσταση του Χριστού. Όχι μόνο με τις ευαγγελικές διηγήσεις για το κενό μνήμα ούτε μόνο με τις αλλεπάλληλες εμφανίσεις του Αναστημένου, που μπαίνοντας στη φυσική διάσταση προκαλούσε· «ψηλαφήσατέ με και ίδετε…» (Λουκ. 24: 39). Μαρτυρείται επίσης προφητικά η διαχρονική δύναμη και η νίκη της ανά τους αιώνες. Στην Αποκάλυψη, το κατεξοχήν προφητικό βιβλίο της Καινής Διαθήκης, ο Κύριος μεταφέροντας «τον μαθητήν ον ηγάπα» (Ιω. 19: 26) στην υπερκόσμια διάσταση, «εν πνεύματι» (1: 10), του παρουσιάζει συμβολικά το μέλλον της Εκκλησίας και του κόσμου όλου.

MIRACLE EXPLAINED: Holy Fire lit in Jerusalem on the eve of Orthodox Easter

Η ελληνική ορθόδοξη Ανάσταση -- του Φώτη Κόντογλου

Όλα όσα γίνουνται στον κόσμο, γίνουνται και ξαναγίνουνται πολλές φορές τα ίδια· μονάχα ένα πράγμα έγινε μόνο μια φορά και δεν θα ξαναγίνει πια, η Ανάσταση του Χριστού. Αυτό είναι το μοναδικό θαύμα των θαυμάτων, το «ἄφραστον θαῦμα», που αναποδογύρισε τον κόσμο, κ’ έδωσε ελπίδα στο απελπισμένο γένος των ανθρώπων. Με την Ανάσταση του Χριστού, μας προσκάλεσε να πιστέψουμε στην αφθαρσία ο Θεός ο «ζωοποιῶν τούς νεκρούς καί καλῶν τά μή ὄντα ὡς ὄντα». Κι’ όπως λέγει πάλι ο Παύλος: «πιστός ὁ καλῶν ὑμάς, ὅς καί ποιήσει». Όποιος δεν πιστεύει στην Ανάσταση του Χρίστου, ψέμματα λέγει πως πιστεύει σ’ αυτόν τον βασιλέα της αθανασίας, κατά τον απόστολο Παύλο που λέγει: «εἰ δέ Χριστός οὐκ ἐγήγερται, κενόν τό κήρυγμα ἡμών, κενή δέ καί ἡ πίστις ἡμῶν».

ΟΤΙ ΗΓΑΠΗΣΕ ΠΟΛΥ -- Αλεξανδρεύς - Ολοκληρωμένο

1

Ό,τι ξέρετε από τη ζωή μου κράτησε λίγες στιγμές. Για ό,τι προηγήθηκε κάνετε απλές υποθέσεις. Το τι ακολούθησε μοιάζει συχνά να μη σας ενδιαφέρει καν. Μοιάζετε σαν τα μικρά εκείνα παιδιά που κρατιούνται σ΄ όλη τη διάρκεια του παραμυθιού από τη βεβαιότητα του “έζησαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα”. Σ' όλες τις δυσκολίες του ήρωα, σ' όλα τα βάσανα και τις κακοτυχιές του, σ' όλα τα λάθη και τις πτώσεις του σφιχταγκαλιάζετε την σιγουριά του καλού τέλους των πραγμάτων (κατόρθωμα κάθε καλού παραμυθά) και διώχνετε σαν ενοχλητική λεπτομέρεια όσα έγιναν πριν από εκείνο. Μακάρι να μπορούσα να κάνω κι εγώ το ίδιο. Μα ό,τι είχα ζήσει ως τα τότε ήταν αδύνατο να με κάνει να πιστέψω πως θα είχε καλό τέλος η ζωή μου.

Ο τυφλός προ του Σταυρού (Ιωάννης Πολέμης)

Τὶ εἶν' ἡ βοὴ στὸ Γολγοθᾶ ποὺ κόσμος τρέχει ἀπάνω;

-Πηγαίνουν νὰ σταυρώσουν δυὸ μαζί μὲ κάποιον πλᾶνο.

-Ποιοὶ νἆν οἱ δυὸ, ποὺ ἐκδικητής ὁ χάρος τοὺς προσμένει;

-Κλέφτες, φονιάδες, ἄρπαγες, κακούργοι ξακουσμένοι.

-Καὶ ποιὸς ὁ πλᾶνος ποὺ κὶ αὐτὸς θὰ σταυρωθῇ μαζὶ τους;

-Τοὺς Φαρισαίους ρώτησε, εἰναι δουλειὰ δικὴ τους!

-Θὰ πάω νὰ δῶ...

Αναστάσεως ημέρα, λαμπρυνθώμεν λαοί

Οι άνθρωποι κατεδίκασαν τον Θεόν εις θάνατον· ο Θεός όμως, δια της Αναστάσεώς Του ανεβάζει τους ανθρώπους εις αθανασίαν. Ποτέ δεν έδειξαν οι άνθρωποι τόσον μίσος προς τον Θεόν, όσον όταν τον Σταύρωσαν· και ποτέ δεν έδειξεν ο Θεός τόσην αγάπην προς τους ανθρώπους, όσην όταν Ανεστήθη. Οι άνθρωποι ήθελαν να καταστήσουν τον Θεόν θνητόν, αλλ’ ο Θεός δια της Αναστάσεώς Του κατέστησε τους ανθρώπους αθανάτους… Διότι προ της Αναστάσεως του Χριστού ο θάνατος ήτο φοβερός δια τον άνθρωπον, από δε της Αναστάσεως του Κυρίου γίνεται ο άνθρωπος φοβερός δια τον θάνατον. Εάν ζη ο άνθρωπος δια της πίστεως εις τον Αναστάντα Θεάνθρωπον, ζη τότε υπεράνω του θανάτου. «Που σου, άδη το νίκος» (Α΄ Κορ. 15:55). Ούτως όταν ο εν Χριστώ άνθρωπος ζη και αφήνει απλώς το ένδυμα, το σώμα του, δια να το ενδυθή εκ νέου κατά την ημέραν της Δευτέρας Παρουσίας… Ο άνθρωπος δια της Αναστάσεως του Θεανθρώπου γίνεται αθάνατος και αιώνιος.

Ιουστίνου Πόποβιτς

Ύμνοι από την Ακολουθίαν του Μεγάλου Σαββάτου

Τῷ ἁγίῳ καὶ μεγάλῳ Σαββάτῳ, τὴν θεόσωμον Ταφήν, καὶ τὴν εἰς ᾍδου Κάθοδον τοῦ Κυρίου καὶ Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ ἑορτάζομεν

ΣΥΝΑΞΑΡΙΟΝ 

Τῷ ἁγίῳ καὶ μεγάλῳ Σαββάτῳ, τὴν θεόσωμον Ταφήν, καὶ τὴν εἰς ᾍδου Κάθοδον τοῦ Κυρίου καὶ Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ ἑορτάζομεν δι' ὧν τῆς φθορᾶς τὸ ἡμέτερον γένος ἀνακληθέν, πρὸς αἰωνίαν ζωὴν μεταβέβηκε.

Κοντάκιον
Ἦχος β'
Τὴν ἄβυσσον ὁ κλείσας, νεκρὸς ὁρᾶται, καὶ σμύρνῃ καὶ σινδόνι ἐνειλημμένος, ἐν μνημείῳ κατατίθεται, ὡς θνητὸς ὁ ἀθάνατος. Γυναῖκες δὲ αὐτὸν ἦλθον μυρίσαι, κλαίουσαι πικρῶς καὶ ἐκβοῶσαι· Τοῦτο Σάββατόν ἐστι τὸ ὑπερευλογημένον, ἐν ᾧ, Χριστὸς ἀφυπνώσας, ἀναστήσεται τριήμερος.

Ὁ Οἶκος
Ὁ συνέχων τὰ πάντα ἐπὶ σταυροῦ ἀνυψώθη, καὶ θρηνεῖ πᾶσα ἡ Κτίσις, τοῦτον βλέπουσα κρεμάμενον γυμνὸν ἐπὶ τοῦ ξύλου, ὁ ἥλιος τὰς ἀκτῖνας ἀπέκρυψε, καὶ τὸ φέγγος οἱ ἀστέρες ἀπεβάλλοντο, ἡ γῆ δὲ σὺν πολλῷ τῷ φόβῳ συνεκλονεῖτο, ἡ θάλασσα ἔφυγε, καὶ αἱ πέτραι διερρήγνυντο, μνημεῖα δὲ πολλὰ ἠνεῴχθησαν, καὶ σώματα ἡγέρθησαν ἁγίων Ἀνδρῶν. ᾍδης κάτω στενάζει, καὶ Ἰουδαῖοι σκέπτονται συκοφαντῆσαι Χριστοῦ τὴν Ἀνάστασιν, τὰ δὲ Γύναια κράζουσι· Τοῦτο Σάββατόν ἐστι τὸ ὑπερευλογημένον, ἐν ᾧ Χριστὸς ἀφυπνώσας, ἀναστήσεται τριήμερος. 

https://xristianorthodoxipisti.blogspot.com/2019/04/blog-post_12.html#more

------------
Σάββατο, 27  Απριλίου 2019 

                                                  

Τη  ΚΖ΄ (27η) Απριλίου μνήμη του Αγίου Ιερομάρτυρος ΣΥΜΕΩΝ συγγενούς, ήτοι αδελφού, του Κυρίου, Επισκόπου Ιεροσολύμων.

Συμεών ο Άγιος Ιερομάρτυς ήτο υιός Ιωσήφ του Μνήστορος, εις εκ των τεσσάρων υιών τους οποίους εγέννησε με την προτέραν αυτού γυναίκα, ήτοι τους Ιάκωβον, Ιωσήν, Ιούδαν και Σίμωνα, τουτέστι τούτον τον Συμεών, επειδή το Σίμων του Συμεών είναι υποκοριστικόν όνομα.

ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ, ΧΑΡΑ ΜΟΥ -- ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΗΝΑ

«Νυνί δέ Χριστός ἐγήγερται ἐκ νεκρῶν, ἀπαρχή τῶν κεκοιμημένων ἐγένετο».[1]Ἡ Μία, Ἁγία, Καθολική, καί Ἀποστολική Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ, τουτέστιν, ἡ Ὀρθόδοξη, διά τῆς Ἀναστάσεως ἀνακεφαλαιώνει τά πάντα ἐν Χριστῷ ( ἰδού καινά ποιῶ τά πάντα) καί τά πλημμυρίζει φῶς καί χαρά ἀποσπώντας τα ἀπό τή φρίκη, τή δυσωδία, καί τά σκοτάδια τοῦ Ἅδου. Ἡ ὀρθόδοξη ἐκκλησία εἶναι Μία καί μοναδική, διότι κεφαλή της εἶναι ὁ ἕνας καί μοναδικός Σωτήρας, ὁ Θεάνθρωπος Ἰησοῦς Χριστός, ὁ Μεσσίας.

ΥΜΝΟΙ ΕΠΙΤΑΦΙΟΥ ΘΡΗΝΟΥ -- Orthodox Hymns

Ο ΑΝΑΣΤΑΣ ΧΡΙΣΤΟΣ ΦΩΣ ΚΑΙ ΕΛΠΙΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ -- Τοῦ κ. Δημ. Γ. Καραχάλιου, τ. Γυμνασιάρχου – Φιλολόγου

Πάσχα Κυρίου πλησιάζει. Ἐντὸς ὀλίγου ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία μας καὶ ὅλα τὰ πνευματικὰ τέκνα της θὰ τὸ διαλαλοῦν μὲ χαρὰν καὶ ἀγαλλίασιν: Χριστὸς Ἀνέστη! Ἀκόμη κι αὐτὴ ἡ φύσις θὰ τὸ διαλαλῇ μὲ τὴν ἀναγέννησίν της, τὰ χρώματα καὶ τὸ φῶς. Ἡ Ἀνάστασις ὅμως τοῦ Χριστοῦ θὰ ἔπρεπε νὰ ἑορτάζεται ἀπ᾽ ὅλους τοὺς Χριστιανοὺς καὶ ὀρθοδόξως καὶ κατ᾽ ἐπίγνωσιν, διότι δι᾽ αὐτῆς ὁ Χριστὸς διεβεβαίωσεν ἅπαξ διὰ παντὸς τὴν Θεότητά Του καὶ συνάμα ἐχάρισε τὴν δυνατότητα εἰς κάθε ἄνθρωπον νὰ ἀναστηθῇ πνευματικῶς εἰς τὴν παροῦσαν ζωήν του, ἂν τὸ θελήσῃ, ἀλλὰ καὶ νὰ ἀναστηθῇ σωματικῶς εἰς τὴν μέλλουσαν, καὶ ὡς ἐκ τούτου θεωρεῖται ὡς «ἑορτὴ τῶν ἑορτῶν» καὶ «πανήγυρις τῶν πανηγύρεων». Ἐν τούτοις θὰ ὑπάρξουν κι ἐφέτος Χριστιανοί, οἱ ὁποῖοι θὰ τὴν ἑορτάσουν μόνο κατὰ κόσμον καὶ κατ᾽ ἔθιμον, διότι ἔχουν χονδροειδῆ καὶ ὄχι ἐμπεριστατωμένην γνῶσιν καὶ ἀντίληψιν διὰ τὴν ἀνεκτίμητον ἀξίαν τῆς Σταυρικῆς θυσίας τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Χριστοῦ.

Ευχές για ηθική, ψυχική και πνευματική ΑΝΑΣΤΑΣΗ!!!

Ι.Μ. Μολυβδοσκεπάστου: Γιὰ πρώτη φορὰ Λιτανεία τῆς θαυματουργοῦ εἰκόνος Παναγίας Μολυβδοσκεπάστου τὴν Τρίτη τῆς Διακαινησίμου 30-04-2019!

ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΠΡΟ ΤΟΥ ΠΑΣΧΑ

ΠΩΣ, Κύριε, κατεδέξω τὰ φρικώδη πάθη Σου καὶ οὐκ ἀπέστειλας μίαν λεγεῶνα ρομφαιοφόρων ἀγγέλων κατὰ τῶν βασανιστῶν Σου; Πῶς ἐδέξω τὸ ὑποκριτικὸν πραιτώριον; Πῶς ὑπέμεινας, Κύριε, τοὺς ἐμπτυσμούς, τοὺς κολαφισμούς, τὰς μαστιγώσεις, τὰς ὕβρεις, τὴν γύμνωσιν τοῦ ἀχράντου σώματός Σου, τὴν κοκκίνην χλαμύδα, τὸν χλευαστικὸν κάλαμον; Πῶς δὲν ἀπέρριψας τὸν στέφανον ἐξ ἀκανθῶν, τοῦ ὁποίου αἱ ἀκίδες προεκάλουν τὰς αἱματώσεις εἰς τὸ θεῖον Σου πρόσωπον; Σὺ Κύριε, ὁ Βασιλεὺς τῶν Οὐρανῶν; Πῶς ὡμοιώθης τῷ «Βασιλεῖ τῶν Ἰουδαίων»; Σὺ Κύριε, ὁ ἔχων τὸ ἄμετρον ἔλεος, τοὺς λεπρούς μας ἐθεράπευσας, τοὺς παραλυτικούς μας ἀνήγειρας, εἰς τοὺς τυφλούς μας ἔδωκας τὴν ἀνάβλεψιν, τοὺς τεθνεῶτας μας ἀνέστησας, γνώστης ὢν τοῦ ἑτοιμαζομένου φρικώδους θανάτου Σου. Ὑπέστης, Χριστέ μου, τὸ ἀηδὲς καὶ προδοτικὸν φίλημα τοῦ Ἰούδα. Καὶ εἰς τέλος, παρεδόθης τοῖς ἔθνεσι, ὑπέμεινας τὰ ἄχραντα Πάθη Σου καὶ ἐγεύσω πικρὸν θάνατον. Πάντα δὲ ταῦτα χάριν ἡμῶν τῶν εὐεργετηθέντων.

Μεγάλη Παρασκευή: «λύπη χαρᾷ σύμμικτος»

Καθώς ἡ σκυθρωπότητα τοῦ χειμῶνος ὑποχωρεῖ καί ἀρχίζουν νά διαφαίνονται τά σημεῖα τοῦ ἔαρος, ἐκδιπλώνονται μέ περισσότερη ἐνάργεια ἔμπροσθεν τῶν ὀφθαλμῶν μας τά θαυμάσια τῆς παντοδυναμίας, τῆς πανσοφίας καί ἀγαθότητος τῆς Ἁγίας Τριάδος τοῦ Θεοῦ ἡμῶν. Ὅμως, περισσότερο θαυμαστό ἀπό τήν ἄπειρη σοφία τοῦ Θεοῦ, ἡ ὁποία τεχνούργησε τό παναρμόνιον σύμπαν καί τήν φιλόξενη σφαῖρα τῆς ὑφηλίου, τήν ὁποίαν κατοικοῦμε, εἶναι τό γλυκύ ἔαρ τῆς Θυσίας τοῦ Θεανθρώπου, ἡ χάρις στήν ἄπειρη θεϊκή ἀγάπη Σταύρωση τοῦ Θεοῦ ἐν τῇ ἱστορίᾳ, γιά τή σωτηρία τοῦ ἀνθρώπου: «Τίς λόγος ἀξίως ἐφικέσθαι τῶν δωρεῶν τοῦ Θεοῦ δύναται; Τάς μέν οὖν ἄλλας παρήσω, εἰ καί καθ΄ ἑαυτάς ὑπερβάλλουσι μεγέθει καί χάριτι. Οὐ γάρ ἀφείθημεν ὑπό τῆς ἀγαθότητος τοῦ Δεσπότου, οὐδέ ἐνεκόψαμεν αὐτοῦ τήν εἰς ἡμᾶς ἀγάπην, ἀλλά ἀνεκλήθημεν ἐκ τοῦ θανάτου καί ἐζωοποιήθημεν πάλιν ὑπ’ αὐτοῦ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ», ὁ Ὁποῖος «τῆς κατάρας ἡμᾶς ἐξηγόρασε, γενόμενος ὑπέρ ἡμῶν κατάρα» (Γαλ. 3, 13).

«φραγγελώσας παρέδωσεν αυτόν...» (Μάρκ. ιε΄ 15).

Τι ήταν το φραγγέλιο; Ίσως νομίζουμε ότι το φραγγέλιο ήταν μία απλή μαστίγωσις. Δεν είναι καθόλου έτσι. Αυτόν που επρόκειτο να υποστεί το φραγγέλιο τον έδεναν σε μια κολώνα και ο ειδικός δήμιος που εκτελούσε την φραγγέλωση έπαιρνε ένα μαστίγιο βαρύ το οποίο είχε πολλές λουρίδες στην άκρη του, πάνω στις λουρίδες ήταν δεμένες σφαίρες από μολύβι ή μικρά οστάρια, κότσια από αρνί και τις έφερνε με όση δύναμη είχε πάνω στην ράχη τού δεμένου ανθρώπου. Πολύ σύντομα, απ’ τα πρώτα κτυπήματα εξεσχίζετο το δέρμα τού ανθρώπου που εδέχετο την φραγγέλωση και ύστερα από μερικά κτυπήματα ακόμη έφευγαν και κατεξεσχίζοντο τελείως οι σάρκες του και απεγυμνώνοντο τα κόκαλα τής ράχης. Αναφέρονται στην ιστορία αρκετές περιπτώσεις από ανθρώπους, που απέθαναν την ώρα τής φραγγελώσεως.