Η εξουθένωση του Σταυρού και η δόξα της Αναστάσεως είναι
οι δύο άξονες της πορείας του Θεανθρώπου Κυρίου μας πάνω στη γη. Ταπεινώθηκε
τόσο πολύ, ώστε έγινε «υπήκοος μέχρι θανάτου, θανάτου δε σταυρού» (Φιλ. 2, 8).
«Χωρίς να έλθει σε επαφή με την ουσία του θανάτου, κατέβηκε στο χώμα του
θανάτου», γράφει ο άγιος Αθανάσιος. Εντούτοις, συνεχίζει ο άγιος πατέρας, δεν
παρέμεινε νεκρό το σώμα του. Κάτι τέτοιο «δεν ήταν δυνατόν, διότι αυτό (το σώμα
του) είχε γίνει ναός ζωής. Γι΄ αυτό, πέθανε μεν ως θνητό, ανέζησε όμως λόγω της
ζωής που είχε μέσα του». Η πιο εκφραστική εικόνα, όπου παρουσιάζεται ο Χριστός
σταυρωμένος και αναστημένος ταυτόχρονα, είναι εκείνη την οποία καταχωρίζει ο
άγιος απόστολος Ιωάννης στο ιερό βιβλίο της Αποκαλύψεως. Ο Ιησούς, ο «λέων» εκ
της φυλής του Ιούδα (Γε. 49, 9), ο δυνατός βασιλιάς των βασιλιάδων και Κύριος
των κυρίων εμφανίζεται με τη μορφή ενός αρνίου, το οποίο μάλιστα έχει δύο
παράδοξα χαρακτηριστικά·
Τη ΚΒ΄ (22α) Απριλίου, μνήμη του Οσίου Πατρός ημών ΘΕΟΔΩΡΟΥ του Συκεώτου Επισκόπου Αναστασιουπόλεως.
O Συναξαριστής της ημέρας.
Δευτέρα, 22 Απριλίου 2019
Δευτέρα, 22 Απριλίου 2019
Θεόδωρος ο εν Αγίοις Πατήρ
ημών, ο Επίσκοπος Αναστασιουπόλεως, εγεννήθη κατά τους χρόνους του βασιλέως
Ιουστινιανού Α΄ του βασιλεύσαντος κατά τα έτη φκζ΄ - φξε΄ (527 – 565) εις
χωρίον της Γαλατίας Συκεοί καλούμενον, εξ ου και Συκεώτης απεκλήθη. Γονείς του
υπήρξαν ο βασιλικός αποκρισάριος Κοσμάς και πόρνη τις γυνή ονόματι Μαρία. Παρά
το γεγονός όμως ότι ο μακάριος ούτος ανήρ υπήρξε νόθος υιός τοιούτων γονέων,
αυτός ανήλθεν εις την ανωτάτην βαθμίδα της αρετής και ηξιώθη όχι μόνον να γίνη
Επίσκοπος και να διαπρέψη εις τον έντιμον βίον, αλλά και να καταταγή μετά των
Αγίων δια τας πολλάς αυτού αρετάς τε και χάριτας. Ακούσατε όμως τον κατά πλάτος
Βίον αυτού, ίνα πολλήν την ωφέλειαν λάβητε.
Εἰς τὰ φρικτὰ πάθη τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ*
«Τί ἀνταποδώσωμεν
τῷ Κυρίῳ περὶ πάντων, ὧν ἀνταπέδωκεν ἡμῖν;» Τοῦ μακαριστοῦ Ἀρχιμανδρίτου π.
Μάρκου Κ. Μανώλη
Ἀδελφοὶ
καὶ Πατέρες, πάντοτε τὰ ἅγια Πάθη τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, ὅταν τὰ ἐνθυμηθῆ
ὁ εὐλαβὴς ἄνθρωπος, προκαλοῦν κατάνυξιν καὶ δάκρυα καὶ φέρουν τὴν ψυχὴν εἰς
μεγάλην ταπείνωσιν. Ἀναφέρει τὸ «Γεροντικὸν» τὴν ἑξῆς διήγησιν. «Εἶπεν ὁ Ἀββᾶς Ἰσαὰκ
ὅτι ἐκαθήμην κάποτε κοντὰ εἰς τὸν ἀββᾶ Ποιμένα· καὶ τὸν εἶδα ὅτι ἦλθε εἰς θείαν
ἔκστασιν καὶ ἐπειδὴ εἶχα πολὺ θάρρος εἰς αὐτόν, τοῦ ἔβαλα μετάνοια καὶ τὸν
παρεκάλεσα λέγοντας: πές μου, ποῦ ἤσουν; Ὁ δὲ Γέροντας, ἀφοῦ τὸν ἠνάγκασα, εἶπε
ὁ λογισμός μου ἦτο ὅπου ἡ ἁγία Μαρία ἡ Θεοτόκος ἔστεκε καὶ ἔκλαιε πλησίον τοῦ
Σταυροῦ τοῦ Σωτῆρος· καὶ ἐγὼ ἤθελα πάντοτε ἔτσι νὰ κλαίω».
ΓΙΑΤΙ ΕΡΧΟΝΤΑΙ ΟΙ ΘΛΙΨΕΙΣ -- Ὁ Ἅγιος Μᾶρκος ὁ Ἀσκητής γράφει στόν «Πνευματικόν Νόμον» του ὅτι:
«Μή νομίζης ὅτι κάθε θλίψη ἔρχεται στούς
ἀνθρώπους ἐξ αἰτίας τῶν ἁμαρτιῶν. Ὑπάρχουν ἄνθρωποι, πού εὐαρεστοῦν τόν Θεόν,
καί ὅμως ἔχουν θλίψεις. Γιατί λέγει ἡ Ἁγία Γραφή “θά διωχθοῦν οἱ ἄνομοι καί οἱ
ἀπόγονοι τῶν ἀσεβῶν θά ἐξολοθρευθοῦν” (Ψαλμ. ΛΣΤ´ 28)». ᾽Επίσης γράφει τό
Εὐαγγέλιον: « Ὅλοι ὅσοι θέλουν νά ζοῦν μέ εὐσέβεια στό ὄνομα τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ,
θά ὑποστοῦν διωγμούς» (Β´ Τιμ. Γ´ 12). Γι᾽ αὐτό ἄς μή παραπονιόμαστε γιά τίς
θλίψεις, πού μᾶς ἔρχονται.
Η ΑΝΑΣΤΑΣΙΜΗ ΕΛΠΙΔΑ - Προσεγγίζοντες τό Σταυρο-αναστάσιμον Πάσχα
Τοῦ πρωτοπρεσβυτέρου
Κωνσταντίνου Φιοράκη
Ἡ Μεγάλη Ἑβδομάδα ἀποτελεῖ
τήν καρδιά ὅλων τῶν ἑβδομάδων τοῦ χρόνου. Καί αὐτό δέν εἶναι ἁπλά ἕνα σχῆμα
λόγου, ἀλλά εἶναι ἡ πραγματικότητα τῶν γεγονότων πού φανερώνει. Ἡ χρονική της διάρκεια
εἶναι ἡ ἴδια μὲ αὐτὴ τῶν ἄλλων, διαφέρει μονάχα στό λειτουργικό χρόνο, μιά καί ὅσα
συνέβησαν σέ κάποια ὁρισμένη στιγμή εἶναι τόσο μεγάλα καί ἱερά, πού ξεπερνοῦν
τή χρονικότητα. Δέν ἀποτελοῦν ἱστορικές ἀναμνήσεις, ἀλλά γίνονται διαρκῶς
παρόντα και εἰσβάλλουν στήν αἰωνιότητα. Τά γεγονότα πού φανερώνει εἶναι ὁ Σταυρός
καί ἡ Ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ. Μέσα ἀπό τή Μεγαλοβδομάδα βιώνουμε τό
Σταυροαναστάσιμο γεγονός, τό ὁποῖο εἶναι διαρκῶς παρόν καί προσφέρεται μέσα ἀπ΄
αὐτό δυνατότητα στόν ἄνθρωπο νά βρεῖ πάλι τή δόξα καί μακαριότητα ἀπό τήν ὁποία
ξέπεσε ἐξαιτίας τῆς τραγικῆς πτώσεώς του.
ΕΤΣΙ ΘΑ ΕΧΟΥΜΕ ΤΗΝ ΗΓΕΣΙΑ ΠΟΥ ΘΕΛΟΥΜΕ
Τα κόμματα απομακρύνονται συνεχώς από την κοινωνία και μόνο αντίδοτο σε αυτό είναι η ενεργοποίηση των πολιτών
Από τον Δημήτρη Γαρούφα*
Τον τελευταίο μήνα ήμουν ομιλητής στο ιστορικό ποντιακό σωματείο «Εύξεινος Λέσχη» της Θεσσαλονίκης, που αποτελεί τη «ναυαρχίδα» των ποντιακών σωματείων, σε εκδήλωση των Σαρακατσάνων φοιτητών στη Θεσσαλονίκη, επίσης όμως χρειάστηκε για επαγγελματικούς λόγους να βρεθώ σε Κατερίνη, Σέρρες και Κομοτηνή. Συζήτησα με εκατοντάδες ανθρώπους κάθε ηλικίας στη Θεσσαλονίκη αλλά και στην περιφέρεια και απ’ ό,τι διαπίστωσα όλοι με απογοήτευση και θλίψη παρακολουθούν όσα συμβαίνουν στη χώρα μας τους τελευταίους μήνες, τα οποία φιλοτεχνούν εικόνα σήψης και παρακμής.
Από τον Δημήτρη Γαρούφα*
Τον τελευταίο μήνα ήμουν ομιλητής στο ιστορικό ποντιακό σωματείο «Εύξεινος Λέσχη» της Θεσσαλονίκης, που αποτελεί τη «ναυαρχίδα» των ποντιακών σωματείων, σε εκδήλωση των Σαρακατσάνων φοιτητών στη Θεσσαλονίκη, επίσης όμως χρειάστηκε για επαγγελματικούς λόγους να βρεθώ σε Κατερίνη, Σέρρες και Κομοτηνή. Συζήτησα με εκατοντάδες ανθρώπους κάθε ηλικίας στη Θεσσαλονίκη αλλά και στην περιφέρεια και απ’ ό,τι διαπίστωσα όλοι με απογοήτευση και θλίψη παρακολουθούν όσα συμβαίνουν στη χώρα μας τους τελευταίους μήνες, τα οποία φιλοτεχνούν εικόνα σήψης και παρακμής.
Ὁμιλία εἰς τὰ Βάϊα -- Ἁγίου Ἐπιφανίου, ἐπισκόπου Κύπρου
Χαῖρε μέ ἀσυγκράτητη χαρά, θυγατέρα τῆς Σιών. Ἀπόλαυσε
βαθιά χαρά καί ἀναγάλλιασε, ὁλόκληρη τοῦ Χριστοῦ ἡ Ἐκκλησία. Ἔρχεται πάλι σέ σένα
ὁ Βασιλιάς. Ὁ νυμφίος σου ἔρχεται καθισμένος στό πουλάρι, ὅπως σέ θρόνο. Ἄς βγοῦμε
νά Τόν προϋπαντήσουμε. Ἄς βιαστοῦμε νά δοῦμε τή δόξα Του. Ἄς προλάβωμε νά τιμήσωμε
τόν ἐρχομό Του μέ χαρά.
Ἄλλη μιά
φορά σωτηρία στόν κόσμο, πάλι ὁ Θεός ἔρχεται γιά νά σταυρωθῆ.
Ὁ Βασιλιάς τῆς Σιών, ἡ προσδοκία τῶν ἐθνῶν, ξαναέρχεται σ᾽
αὐτήν καί χαρίζει πάλι τή σωτηρία στόν κόσμο. Τό φῶς ἄλλη μιά φορά μᾶς ἐπισκέπτεται
καί ἡ πλάνη διαλύεται, ἡ ἀλήθεια λουλουδίζει, χορεύει ἡ Ἐκκλησία καί χηρεύει ἡ
Συναγωγή. Πάλι ντροπιάζονται οἱ δαίμονες, σκορπίζει ἡ κατάρα, καί πάλι ταράζονται
οἱ Ἑβραῖοι, συντρίβεται ὁ δράκοντας, χαίρονται τά Ἔθνη καί ἡ Σιών στολίζεται.
Τη ΚΑ΄ (21η) Απριλίου, μνήμη των Αγίων Ιερομαρτύρων ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ Επισκόπου, ΠΡΟΚΟΥΛΟΥ, ΣΩΣΣΟΥ και ΦΑΥΣΤΟΥ Διακόνων, ΔΙΣΙΔΕΡΙΟΥ Αναγνώστου, ΑΚΟΥΤΙΟΥ και ΕΥΤΥΧΙΟΥ.
O Συναξαριστής της ημέρας.
Κυριακή, 21 Απριλίου 2019
Κυριακή, 21 Απριλίου 2019
Ιανουάριος ο Επίσκοπος και Μάρτυς του
Κυρίου ημών Ιησού Χριστού και οι συν αυτώ Άγιοι Ιερομάρτυρες Πρόκουλος, Σώσσος
και Φαύστος οι Διάκονοι και οι Άγιοι Μάρτυρες Ακούτιος και Ευτύχιος ήκμασαν κατά
τους χρόνους του βασιλέως Διοκλητιανού του βασιλεύσαντος κατά τα έτη σπδ΄ -τε΄
(284-305) . Ευρίσκοντο δε οι Άγιοι ούτοι εις την Καμπανίαν της Ιταλίας, της
οποίας ηγεμόνευε τότε ο άρχων Τιμόθεος. Συλληφθέντες λοιπόν τότε οι Άγιοι ούτοι
κατεδικάσθησαν εις πικράς και διαφόρους τιμωρίας και συνεπλήρωσαν τον δρόμον
του Μαρτυρίου. Ο δε Αρχιερεύς Ιανουάριος, όστις ήτο Επίσκοπος της πόλεως
Βενεβέντου, ετέθη εντός καμίνου και επειδή διεφυλάχθη αβλαβής, Χάριτι Χριστού,
δια τούτο έκοψαν τα νεύρα του και ούτως ετελείωσε τον δρόμον της αθλήσεως.
Η πρωθυπουργὸς της Σερβίας έγινε… πατέρας!
ΝΑ ΠΟΥ ἔγινε καὶ τοῦτο τὸ εὐτράπελο: ἡ δεδηλωμένη λεσβία
πρωθυπουργὸς τῆς Σερβίας ἔγινε …πατέρας!
Δεῖτε τὴν εἴδηση: «Ἡ Μιλίκα Ντζούρντζιτς, συνεργάτης καὶ συμβία τῆς πρωθυπουργοῦ
τῆς Σερβίας, Ἀνὰ Μπρνάμπιτς (Ana Brnabic), γέννησε γιὸ καὶ τὸ Πρωθυπουργικὸ
Γραφεῖο ἀνακοίνωσε ὅτι τὸ μωρὸ θὰ ὀνομασθεῖ Ἰγκόρ, γράφει ἡ ἐφημερίδα τοῦ
Βελιγραδίου Blic καὶ ἀναδημοσιεύει
τὸ Βαλκανικὸ Περισκόπιο. “Ἡ Μιλίκα Ντζούρντζιτς γέννησε φυσιολογικά”, ἐνημέρωσε
τὸ πρωθυπουργικὸ γραφεῖο. Ἡ 43χρονη πρωθυπουργὸς συζεῖ ἐδῶ καὶ πολλὰ χρόνια μὲ
τὴν νεότερη σύντροφό της, Δρ Μιλίκα Ντζούρντζιτς. Ὅτι τὸ ζευγάρι περίμενε παιδὶ
ἔγινε γνωστὸ λίγες ἑβδομάδες πρὶν τὸν τοκετό. Ἡ Μιλίκα Ντζούρντζιτς (Milica Djurdjic) ἀπέκτησε
παιδὶ μὲ ἐξωσωματικὴ γονιμοποίηση καὶ γιὰ αὐτὸ τοὺς τελευταίους μῆνες δὲν ἔκανε
δημόσιες
ἐμφανίσεις μὲ τὴν πρωθυπουργό.
ἐμφανίσεις μὲ τὴν πρωθυπουργό.
Ευχές της ΠΕΘ για τη λαμπροφόρο Ανάσταση του Κυρίου μας
«Τὰ Πάθη τὰ σεπτά, ἡ
παροῦσα ἡμέρα,
ὡς φῶτα σωστικά, ἀνατέλλει τῷ Κόσμῳ,
Χριστὸς γὰρ ἐπείγεται, τοῦ παθεῖν ἀγαθότητι,
ὁ τὰ σύμπαντα, ἐν τῇ δρακὶ περιέχων,
καταδέχεται, ἀναρτηθῆναι ἐν ξύλῳ,
τοῦ σῶσαι τὸν ἄνθρωπον.»
ὡς φῶτα σωστικά, ἀνατέλλει τῷ Κόσμῳ,
Χριστὸς γὰρ ἐπείγεται, τοῦ παθεῖν ἀγαθότητι,
ὁ τὰ σύμπαντα, ἐν τῇ δρακὶ περιέχων,
καταδέχεται, ἀναρτηθῆναι ἐν ξύλῳ,
τοῦ σῶσαι τὸν ἄνθρωπον.»
Κάθισμα
Ἦχος α'. Τὸν τάφον σου Σωτὴρ
Ἦχος α'. Τὸν τάφον σου Σωτὴρ
Τὴν Ἁγία καὶ Μεγάλη Ἑβδομάδα βιώνουμε τή μεγάλη καὶ ἀνυπέρβλητη ταπείνωση τοῦ Κυρίου, ὁ ὁποῖος «ἐπί πώλου ὄνου καθεσθῆναι καταδεξάμενος» καὶ «λεντίῳ ζωννύμενος, μαθητῶν πόδας ἔνιψε» καὶ «ἐμπτυσμούς καὶ μάστιγας καὶ κολαφισμούς καὶ Σταυρόν καὶ θάνατον ὑπομείνας, διά τήν τοῦ κόσμου σωτηρίαν», ἀπὸ ἄκρα φιλανθρωπία, μὲ σκοπὸ νὰ δείξει καὶ σὲ μᾶς τὸν δρόμο τῆς σωτήριας ταπείνωσης καὶ τῆς θυσιαστικῆς ἀγάπης.
Τὸ Διοικητικὸ Συμβούλιο τῆς Πανελληνίου Ἑνώσεως Θεολόγων,
καθώς πλησιάζει ἡ ἑβδομάδα τῶν Ἁγίων Παθῶν, εὔχεται νὰ ἀποκτήσουμε ὅλοι
μας, «ἐν Χριστῷ», τὸ λυτρωτικὸ πνεῦμα μαθητείας, ὥστε νὰ ἀξιωθοῦμε νὰ
μετάσχουμε τῶν σωτηρίων παθῶν Του ἀλλὰ καὶ νὰ ἑορτάσουμε εὐφρόσυνα τὴν
λαμπροφόρο Ἀνάσταση τοῦ Κυρίου μας.
ΛΑΜΠΡΙΑΤΙΚΟΣ ΨΑΛΤΗΣ -- Αλέξ. Παπαδιαμάντης
Ἐὰν ὁ ἥρως
τοῦ παρόντος διηγήματος ἦτο αὐτούσιος ὁ γράφων, τότε ὁ ἐπὶ κεφαλῆς τίτλος θὰ εἶχε
μᾶλλον τροπικὴν καὶ ἀλληγορικὴν σημασίαν. Διότι, ναὶ μέν, εὐδοκίᾳ τῆς θείας
Προνοίας, εἶναι ἀληθὲς ὅτι καὶ χάρις εἰς τὴν φιλάδελφον προθυμίαν τοῦ χωρικοῦ
καὶ ἀρχοντικοῦ φίλου μου κὺρ Γιάννη Πεντελιώτου, ἀξιοῦμαι σχεδὸν κατ᾽ ἔτος ἀνελλιπῶς,
κατὰ τὰς περιδόξους ταύτας ἡμέρας, νὰ συμψάλλω ἐναμίλλως μετ᾽ αὐτοῦ, ὑποβαστάζοντος
διὰ τῆς χειρὸς τὰ γυαλιά του, ἀγαπῶντος τὸ πολίτικον ὕφος, παρατείνοντος ἐπ᾽ ἄπειρον
τὰ μουσικὰ κῶλα καὶ τὰς καταλήξεις του, εἰς τὸν μικρὸν ἀγροτικὸν ναΐσκον τοῦ
χωρίου Θ. ὅπου μυροβολεῖ ἑλισσόμενον εἰς κυανοῦς στεφάνους τὸ μοσχολίβανον,
περιβάλλον ὡς διὰ φεύγοντος πλαισίου τοὺς ἀκτινωτοὺς στεφάνους καὶ τὰς σεμνὰς ὄψεις
τῶν ἁγίων, καὶ ὅπου μὲ τὰς κεντητὰς ποδιάς των καὶ τὰ λευκὰ κολόβια αἱ νεαραὶ
χωρικαὶ προσέρχονται φέρουσαι ἀγκαλίδας ρόδων καὶ ἴων καὶ θημωνίας ὅλας
δενδρολιβάνου, καταφορτώνουσαι μὲ λόφους ἀνθέων τὸν πενιχρὸν ἐπιτάφιον, μὴ ἔχοντα
ἀνάγκην ἄλλης πολυτελείας.
Με «γρήγορον νουν, σώφρονα λογισμόν, καρδίαν νήφουσαν» -- του Στέλιου Παπαθεμελή*
Ουδέν κακόν αμιγές καλού. Η Άγκυρα απομονώνεται ολοένα
και περισσότερο διεθνώς. Πολιτικά, αλλά και στρατιωτικά, καθώς παγιώνονται στην
περιοχή συνεργασίες που περνούν από τα χαρτιά στην πράξη. Χάνοντας για άλλη μια
φορά την ψυχραιμία τους οι γείτονες έστειλαν επιστολή στον ΟΗΕ με την οποία
διεκδικούν κυριαρχικά δικαιώματα στις θαλάσσιες περιοχές της Ανατολικής
Μεσογείου που κείνται δυτικά του Μεσημβρινού 32’’, 16’’, 18’’ Ε’’.
Με το
ίδιο έγγραφο διαγράφουν από τον χάρτη το Καστελόριζο και υποστηρίζουν ότι τα
όρια της τουρκικής υφαλοκρηπίδας συνορεύουν απ’ευθείας με εκείνα της
Αιγύπτου!!!
Όμως
την ίδια ώρα στην Ουάσινγκτον λαμβάνουν χώραν εξαιρετικού στρατηγικού
ενδιαφέροντος πρωτοβουλίες με κορύφωση την πρόταση νόμου που κατετέθη στην
Γερουσία από τον Γερουσιαστή Ρόμπερτ Μενέντεζ για λογαριασμό των Δημοκρατικών
και τον Γερουσιαστή Μάρκο Ρούμπιο εξ ονόματος των Ρεπουμπλικανών. Το
νομοσχέδιο, για το οποίο εκφράζεται η βεβαιότητα ότι θα υπερψηφιστεί, αποσκοπεί
στην αναβάθμιση της εταιρικής σχέσης Ελλάδος-Κύπρου-Ισραήλ στους τομείς της
ασφάλειας και της ενέργειας. Αιτία η αστάθεια που προκαλούν οι κινήσεις
Ερντογάν στην περιοχή για τα αμερικανικά συμφέροντα.
ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ BAlΩN - Ευλογημένος ο Ερχόμενος -- ΦΩΤΗ ΚΟΝΤΟΓΛΟΥ

(Εκείνος που έχει
θρόνο τον ουρανό και υποπόδιο τη γη, ο γυιός του Θεού και ο Λόγος του ο
συναΐδιος, σήμερα ταπεινώθηκε και ήρθε στη Βηθανία απάνω σ' ένα πουλάρι. Και
τα παιδιά των Εβραίων τον υποδεχθήκανε φωνάζοντας: «Ωσαννά εν τοις υψίστοις,
ευλογημένος ο ερχόμενος, ο βασιλιάς του Ισραήλ».
Οι πολέμαρχοι του κόσμου, σαν τελειώνανε τον πόλεμο και
βάζανε κάτω τους οχτρούς τους, γυρίζανε δοξασμένοι και καθίζανε απάνω σε
χρυσά αμάξια για να μπούνε στην πολιτεία τους. Μπροστά πηγαίνανε οι σάλπιγγες
κι οι σημαίες κ' οι αντρειωμένοι στρατηγοί και πλήθος στρατιώτες σκεπασμένοι
με σίδερα άγρια και βαστώντας φονικά άρματα γύρω σ' ένα αμάξι φορτωμένο με
λογής λογής αρματωσιές και σπαθιά και κοντάρια παρμένα από το νικημένο έθνος.
Statement Meeting of the Primates of the Orthodox Churches in the Middle East
Their Holinesses and Beatitudes, the Primates
of the Orthodox Churches in the Middles East, held a meeting that gathered
Theodoros II, Patriarch of Alexandria, John X, Patriarch of Antioch, Theophilos
III, Patriarch of Jerusalem and Chrysostomos II, Archbishop of Cyprus, at
the Cypriot’s Archbishopric Headquarters, on April 18, 2019. In their meeting,
they prayed for peace of the whole world, and for the stability of the local
holy Churches, especially in the Middle East, the region which is going through
many trials. They also supplicated God to establish and strengthen the people
of this region, that the believers may continue their Orthodox witness for the
Risen Christ, especially in this blessed land on which the feet of Christ and
His holy and glorious apostles have trodden, and in the whole world, which is
longing for the message of the Gospel and for the hope of His salvation.
Τη Κ΄ (20η) Απριλίου, μνήμη του Οσίου Πατρός ημών ΘΕΟΔΩΡΟΥ του Τριχινά.
O Συναξαριστής της ημέρας.
Σάββατο, 20 Απριλίου 2019
Σάββατο, 20 Απριλίου 2019
Θεόδωρος ο Όσιος Πατήρ ημών ούτος
πατρίδα μεν είχε την περιφανή Κωνσταντινούπολιν, γονείς δε πλουσίους και
ευσεβείς. Έχων δε από της παιδικής του ηλικίας κλίσιν προς την Μοναχικήν
πολιτείαν απεσύρθη εις μίαν των εν Κωνσταντινουπόλει Μονών, ήτις μετά ταύτα εκ
της προσωνυμίας του Οσίου τούτου Πατρός ωνομάσθη του Τριχινά. Εις αυτήν λοιπόν
την Μονήν καρείς Μοναχός ο Όσιος υπεβάλλετο εις πάσαν κακουχίαν και
σκληραγωγίαν του σώματος.
Τότε ... και Τώρα...
Ιδού λοιπόν ο ευλογημένος τρόπος εκλογής των Ποιμένων :
Απολιπών τον βίον ο Αρχιερεύς των Ιεροσολύμων Ζαχαρίας (609-632), συνηθροίσθη
όλον το πλήθος εις την Εκκλησίαν και κλείσαντες τάς πύλας του Ναού και
σφραγίσαντες επιμελώς, ανέμενον έξωθεν, ίνα ίδωσι ποίον Αρχιερέα και Ποιμένα
θέλει τους εξαποστείλει ο Θεός, διότι τοιαύτην καλήν συνήθειαν είχον οι
άνθρωποι εκείνοι. Οπόταν δηλαδή ήθελον να εκλέξουν νέον Αρχιερέα, έκλειον καλώς
τας θύρας του Ναού και όστις ήθελε δυνηθή να ανοίξη αυτάς διά προσευχής,
εκείνον ευθύς ως άξιον εχειροτονούσαν. Τότε λοιπόν, ως υπό θείας Χάριτος
οδηγηθείς ο ιερός Μόδεστος, έφθασεν εις τάς πύλας του Ναού και ευθύς διά της
προσευχής του αι θύραι ηνοίχθησαν και ο θείος Μόδεστος Αρχιερεύς του Θεού
αποκατεστάθη, διά την απλότητα, την καθαρότητα και την αγάπην την οποίαν είχεν
εις τον Θεόν. Χειροτονηθείς δε Αρχιερεύς ο Άγιος και αγωνιζόμενος καθ΄ εκάστην
έτι περισσότερον, του εδόθη τοιαύτη Χάρις εκ Θεού και τοιαύτη πλουσιωτάτη
δύναμις, ώστε εκτός από τα άλλα θαύματα και τας ιατρείας, τας οποίας έκαμεν εις
τους ανθρώπους, εθεράπευε και τα ζώα.
Το αίμα Του πάνω μας! -- Του αειμνήστου Στεργίου Σάκκου, ομ. Καθηγητού Α.Π.Θ.
Ο Ιησούς μπροστά στον Πιλάτο ακούει την άδικη κατηγορία
των Ιουδαίων και σιωπά. Ο ηγεμόνας, ενώ πείθεται για την αθωότητα του Ιησού,
προτείνει την ανταλλαγή του με τον ληστή Βαραββά. Αποτυγχάνει και νίβοντας τα
χέρια του τον παραδίδει στους σταυρωτές του λέγοντας: «Αθώός ειμι από του
αίματος του δικαίου τούτου· υμείς όψεσθε». Και αυτοί επίμονα κραυγάζουν: «Το
αίμα αυτού εφ΄ ημάς και επί τα τέκνα ημών» (Ματθ. 27: 24-25). Η φράση αυτή
έμελλε να αποδειχθεί προφητεία, που εκπληρώθηκε παράδοξα κατά διττό τρόπο. Το
αίμα του Ιησού Χριστού πέφτει πάνω στους ανθρώπους και, ανάλογα με τη στάση
τους απέναντί του, γίνεται γι΄ αυτούς κατάρα ή ευλογία, καταδίκη ή λύτρωση.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)