Ο Μ. Βασίλειος στον «Ασκητικόν Λόγον» του:

«Ο καλύτερος όρος και κανόνας της εγκρατείας ας είναι ο ακόλουθος: Να μη αποβλέπουμε στην σαρκικήν απόλαυση ούτε στην κακοπάθεια του σώματος, αλλά να αποφεύγουμε και στις δυο περιπτώσεις την αμετρία (δηλ. την έλλειψη μέτρου), ώστε να μη ταράζεται η σάρκα με την πολυσαρκία ούτε και να αρρωσταίνη και να μη μπορή να επιτελέση την εργασία των εντολών». 

π. Θεόδωρος Ζήσης: Ἡ πίστη ἀλλοιώνεται, τὰ ὀρθόδοξα δόγματα ἀθετοῦνται, ἡ πλάνη θριαμβεύει, καὶ οἱ περισσότεροι σιωποῦν

Ἡ ἐκκλησιαστικὴ καὶ θεολογικὴ ἡγεσία ἔχουν ὑποστεῖ διάβρωση καὶ ἀλλοτρίωση, μὲ ἐπαινετὲς βέβαια ἐξαιρέσεις, ἤ, ὅπως λέγει ἕνας σεβάσμιος Γέροντας ἡγούμενος, εἶναι ὀπαδοὶ μιᾶς νέας αἱρέσεως, τῆς αἱρέσεως τοῦ ἐφησυχασμοῦ. Δὲν θέλουν νὰ χαλάσουν τὴν ἡσυχία τους καὶ νὰ ταραχθοῦν· καλὰ περνοῦν μὲ τὶς φιέστες καὶ τὰ πανηγύρια καὶ μὲ τὰ εὐνουχισμένα πνευματικὰ παιδιά, ποὺ τοὺς περικυκλώνουν καὶ τοὺς ἀκολουθοῦν. Ἡ πίστη ἀλλοιώνεται, τὰ ὀρθόδοξα δόγματα ἀθετοῦνται, ἡ πλάνη θριαμβεύει, καὶ οἱ περισσότεροι σιωποῦν. Αὐτὴ ὅμως ἡ σιωπή, ὅπως καὶ ἄλλες φορὲς ἔχουμε γράψει, εἶναι κατὰ τὸν μεγάλο ῞Αγιο Γρηγόριο Παλαμᾶ, ποὺ κατατρόπωσε τὸν δυτικὸ μοναχὸ Βαρλαὰμ Καλαβρὸ καὶ τὴν παπικὴ σχολαστικὴ θεολογία, τὸ τρίτο εἶδος τῆς ἀθεΐας· τὸ πρῶτο εἶναι ἡ ἄρνηση τῆς ὑπάρξεως τοῦ Θεοῦ, τὸ δεύτερο εἶναι ἡ αἵρεση, ποὺ καταστρέφει τὴν ἀλήθεια περὶ τοῦ Θεοῦ, καὶ τὸ τρίτο ὁ ἐφησυχασμός, ἡ σιωπή, ποὺ συντελεῖ στὸ νὰ ἐπικρατήσουν τὰ δύο ἄλλα εἴδη ἀθεΐας.

Τη Β΄ (2α) του αυτού μηνός Δεκεμβρίου, μνήμη της Αγίας Μάρτυρος ΜΥΡΟΠΗΣ

ΜΥΡΟΠΗ η Αγία Μάρτυς εγεννήθη εν τη πόλει της Εφέσου, επειδή δε ο πατήρ αυτής απέθανεν, ανετράφη υπό μόνης της μητρός της. Αφού δε ανεγεννήθη δια του αγίου Βαπτίσματος, έμεινε παρά τον τάφον της Αγίας Ερμιόνης, η οποία ήτο μία από τας τέσσαρας θυγατέρας Φιλίππου του Αποστόλου, τας παρθένους και προφητευούσας, ως γράφουσιν αι Πράξεις των Αποστόλων (κεφ. κα΄ 8). Εκεί δε μένουσα η Αγία, εδέχετο το μύρον, το οποίον παραδόξως έρρεεν εκ του τάφου της Αγίας Ερμιόνης και το διένεμε πλουσιοπαρόχως εις πάντας τους προσερχομένους· όθεν δια τούτο ωνομάσθη Μυρόπη. Όταν δε εβασίλευσεν ο Δέκιος εν έτει σν΄ (250) και εκίνησε διωγμόν κατά των Χριστιανών, τότε η μήτηρ αυτής, λαβούσα την Μυρόπην, επήγεν εις την νήσον Χίον, έχουσα εκεί πατρικήν κληρονομίαν και κτήματα, επειδή κατήγετο εκ της νήσου Χίου· όθεν έμενον ομού και αι δύο εις τον οίκον αυτών, προσευχόμεναι κατ΄ ιδίαν εις τον Θεόν.

Τα θέματα της Κυριακάτικης Ομιλίας (3 Δεκ. 2017) του π.Θεοδώρου Ζήση

Την προσεχή Κυριακή, 3 Δεκεμβρίου στις 11:00 π.μ., στην Αίθουσα της Εταιρείας Ορθοδόξων Σπουδών (Σούτσου 3), ο Καθηγητής Πρωτοπρ. π. Θεόδωρος Ζήσης θα ομιλήσει επί δίωρο με θέματα: 
1η ὥρα: "Διδαχή τῶν Δώδεκα Ἀποστόλων": α) Ἐλεημοσύνη πρός ὅλους ἤ μέ διάκριση; β) Ἐσχατολογικά. 
2η ὥρα: Καταβασίες Χριστουγέννων, πεζές καί ἰαμβικές: Ἑρμηνεία καί σχόλια. 
Είσοδος Ελεύθερη.

Άλλαι κατακρίσεις της εν Φλωρεντία ψευδοσυνόδου.

Ο Λέων ο Νομοφύλαξ, ευρεθείς και αυτός εις Φλωρεντίαν, έγραψεν ιδιαιτέραν κατάκρισιν της Συνόδου, εις την οποίαν ομολογεί ότι ακολουθήσας τον τότε Πατριάρχην Ιωσήφ, ως Κληρικός αυτού και αποδεχθείς τα εκεί αποφασισθέντα, παρεδέχετο αυτά μέχρι του θανάτου του Πατριάρχου Ισιδώρου Β΄ (1456-1457). Ήδη όμως σκεφθείς περί τούτων ωριμώτερον και μη θέλων να είναι αποκεκομμένος από την Αγίαν Ορθόδοξον Εκκλησίαν ομολογεί ότι επλανήθη και αποκηρύσσει την λατινικήν δόξαν και αποστρέφεται τους αυτήν φρονούντας και αποβλήτους θεωρεί της των Χριστιανών Πίστεως. Δια τούτο λοιπόν ομολογεί ότι παρανόμως έγινεν η προσθήκη εις το Σύμβολον, ότι αποκηρύσσει αυτήν και παν άλλο έθος της Εκκλησίας των Λατίνων, το οποίον καταδικάζει η Ορθόδοξος Εκκλησία, όπως καταδικάζει και πάσαν άλλην αίρεσιν αποβληθείσαν και καταδικασθείσαν υπό των Αγίων επτά Οικουμενικών Συνόδων.

π. Ν. Μανώλης, Eχθρική εγκύκλιος Ιεράρχου-Β΄απάντηση στον κ.Ιερεμία

ΚΥΡΙΑΚΗ 3 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 2017 – ΙΔ΄ ΛΟΥΚΑ -- «Ηκολούθει αυτώ δοξάζων τον Θεόν· και πας ο λαός ιδών έδωκεν αίνον τω Θεώ»

Ωδές ευχαριστίας                                                                                                        
Τραγική ήταν η θέση του τυφλού της σημερινής ευαγγελικής περικοπής. Ο πόνος του ήταν αβάστακτος και η θλίψη του ασήκωτη. Βίωνε χωρίς τέλος ένα αδιαπέραστο σκοτάδι. Όλα γύρω του είχαν καλυφθεί από το έρεβος της απελπισίας. Άκουε, αλλά δεν έβλεπε. Άγνωστη ήταν γι’ αυτόν η πολυσύνθετη αρμονία των χρωμάτων, η ποικιλομορφία των αντικειμένων. Επιπλέον ήταν βυθισμένος και στην ανέχειά του. Επαιτούσε την βοήθεια των άλλων για να μπορέσει να ζήσει. Έρχονται όμως στη ζωή μας και οι στιγμές της μεγάλης ευκαιρίας, της λύτρωσης και της σωτηρίας. Πολύ περισσότερο όταν πρόκειται για την παρουσία του Κυρίου, αυτή λειτουργεί ως χρόνος σωτήριος, με αιώνιες ενατενίσεις. 

Ἕνα κορυφαῖον αἴτημα - π.ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΜΥΤΙΛΗΝΑΙΟΣ (ΙΔ΄ Λουκᾶ)

ΘΕΟΤΟΚΑΡΙΟΝ -- Orthodox Hymns

telemaxos doumanis

O Συναξαριστής της ημέρας.

Σάββατο, 2 Δεκεμβρίου 2017

Αββακούμ του προφήτου, Μυρόπης μάρτυρος.

ΑΒΒΑΚΟΥΜ ο θείος Προφήτης κατήγετο από την φυλήν του Πατριάρχου Συμεών, ήτο δε υιός Σαφάτ, προ Χριστού ων έτη χ΄ (600). Ούτος προείδε την αιχμαλωσίαν και άλωσιν, εις την οποίαν έμελλε να υποβληθή η Ιερουσαλήμ και ο Ναός του Θεού, και έκλαυσε πικρώς· ότε δε αφίκετο ο Ναβουχοδονόσωρ εις Ιερουσαλήμ, έφυγεν εις την Οστρακίνην, χώραν μεταξύ Αιγύπτου και Πετραίας Αραβίας και ήτο ξένος και πάροικος εις την γην του Ισμαήλ. Όταν δε επέστρεψαν εις την Βαβυλώνα οι Χαλδαίοι, έχοντες μετ΄ αυτών τους αιχμαλώτους Ισραηλίτας, όσοι ευρέθησαν εις Ιερουσαλήμ και Αίγυπτον, τότε και ο Προφήτης ούτος επανήλθεν εις την ιδικήν του γην.

Εβλασφήμησεν ο Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως; Γράφει ο Πρεσβύτερος Ευστάθιος Κολλάς, Επ/μος Πρ/δρος Ι.Σ.Κ.Ε

ΑΛΗΘΕΙΑ ΠΟΙΟΣ ΘΑ ΤΟ ΦΑΝΤΑΖΟΤΑΝ, ότι Ορθόδοξος Πατριάρχης και μάλιστα της Κωνσταντινουπόλεως θα αποτολμούσε ποτέ, να ΑΥΤΟΜΟΛΗΣΕΙ προς τον αβάπτιστον μέγα Αιρεσιάρχη Πάπα της Ρώμης! ΔΥΣΤΥΧΩΣ, συνέβη και αυτό το απίθανο έγκλημα στις ημέρες μας, σε βάρος της Ορθοδόξου κατά ανατολάς Εκκλησίας του­ θεανθρώπου Σωτήρα μας Ιησού­ Χριστού­, που τη­ν ίδρυσε με το Τίμιον, Πανάγιον και Ζωήρητον Αίμα Του. Και το διέπραξε, αυτό το έγκλημα, σε βάρος της "αμωμήτου αυτής Εκκλησίας μας", αδίστακτος, και κατά φημισμόν πλέον, αναφερόμενος ως Οικουμενικός Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως, κ. Βαρθολομαίος Αρχοντώνης. (Άπαγε της βλασφημίας). Ο Κ. ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΣ ΑΡΧΟΝΤΩΝΗΣ αγνόησε, ΕΝΣΥΝΕΙΔΗΤΑ ΚΑΙ ΕΤΣΙΘΕΛΙΚΑ, τους πάντας, και τους αγνοεί εισέτι, παρ’ ότι σύμπας ο Ορθόδοξος κόσμος διαμαρτύρεται έντονα, και με στεντόρειες φωνές και ηρωικές ενέργειες και πράξεις τους, για το θλιβερό κατάντημά του, αλλά προσέτι, και Πατριάρχες, Αρχιεπίσκοποι, Επίσκοποι, Τίμιον Πρεσβυτέριον, και ο Μοναχισμός της Εκκλησίας του Χριστού, έχουν ξεχωρίσει τ­ην στάση τους απέναντι σ’ αυτόν τον υπόδικον αιρέσεων Βαρθολομαίον Αρχοντώνη. ΜΕ ΕΝΕΡΓΕΙΕΣ ΠΛΕΟΝ ΚΑΙ ΠΡΑΞΕΙΣ ΤΟΥ, ο κ. Βαρθολομαίος Αρχοντώνης, και με τη­ν αντίχριστη συμπεριφορά του, έναντι της Μίας, Αγίας, Καθολικής, και Αποστολικής, κατά Ανατολάς, Ορθοδόξου Εκκλησίας, του Θεανθρώπου Σωτήρα μας Ιησού Χριστού, δεν ακολούθησε τη­ν γενναία στάση έναντι του Παπισμού, του­ Αγίου Μάρκου το­υ Ευγενικού­, αλλά, όλως ενσυνείδητα, αυτομόλησε, ( ω της αθλιότητος)…

"Ο.Τ."

Η ΦΩΤΕΙΝΗ ΓΡΑΜΜΗ ΠΑΝΤΟΤΕ ΣΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΓΡΑΜΜΗ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ

1.12.2017 ΓΙΑ ΤΗΝ ΘΡΑΚΗ

2.12.2017 ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΣΚΥΔΡΑΣ ΚΑΙ

ΕΝΩΣΗΣ ΓΟΝΕΩΝ ΔΗΜΟΥ ΣΚΥΔΡΑΣ

ΓΙΑ ΤΑ ΝΕΑ ΒΙΒΛΙΑ ΤΩΝ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΩΝ

3.12.217 ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ

«ΦΙΛΟΙ ΤΩΝ ΟΙΝΟΥΣΣΩΝ»

ΕΙΣ ΜΝΗΜΗΝ ΑΓ. ΝΙΚΟΛΑΟΥ

Η ΦΩΤΕΙΝΗ ΓΡΑΜΜΗ

ΠΑΣΧΙΖΕΙ ΝΑ ΕΠΑΙΝΕΙ ΤΟ ΚΑΛΟΝ ΚΑΙ

ΝΑ ΣΤΗΛΙΤΕΥΕΙ ΤΟ ΚΑΚΟΝ

ΜΕΤΑ ΔΙΑΚΡΙΣΕΩΣ

ΑΠΟ ΟΠΟΥ ΚΑΙ ΑΝ ΠΡΟΕΡΧΕΤΑΙ

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΕΙΣ ΕΥΓΕΝΩΝ ΔΡΑΣΕΩΝ

ΑΛΛΩΝ ΦΟΡΕΩΝ

Τη αυτή ημέρα A΄ (1η) Δεκεμβρίου, μνήμη του Αγίου ΑΝΤΩΝΙΟΥ του ΝΕΟΥ

Περί του Οσίου τούτου Αντωνίου του Νέου γράφονται εις τον Ευεργετινόν (έκδ. Ε΄, τόμ. Α΄ σ. 291 και έκδ. ΣΤ΄, τόμ. Α΄ σ. 478), ότι ούτος έχων πρότερον αρχοντικόν αξίωμα, ύστερον έγινε Μοναχός και ζήσας εν ησυχία έτη πολλά, εποίησεν αγώνας υπερφυσικούς. Αναγινώσκων δε ποτε τον περί υπακοής λόγον Ιωάννου της Κλίμακος, εύρεν εις το τέλος τούς λόγους τούτους· «όστις καθ΄ ησυχίαν καθήμενος, επέγνω την εαυτού ασθένειαν και απελθών πέπρακεν εαυτόν υπακοή, ούτος τυφλός ων, ακόπως προς Χριστόν ανέβλεψεν». Όθεν αφήσας την ησυχίαν παρέδωκε τον εαυτόν του εις εν Κοινόβιον, το οποίον ευρίσκετο εις την Κίον, την εν τη επαρχία των Βιθυνών. Γενόμενος δε δεκτός από τον Ηγούμενον του Κοινοβίου, πρώτον μεν διωρίσθη να υπηρετή εις την Εκκλησίαν, βαρυτάτης ούσης ταύτης της υπηρεσίας· και επιμείνας εις αυτήν επί τινα χρόνον, εζήτησε βαρυτέραν διακονίαν. Ο δε Ηγούμενος παρέδωκεν αυτόν εις τον αρχιεργάτην των αμπελώνων, δια να κλαδεύη αυτούς·

Τη αυτή ημέρα A΄ (1η) Δεκεμβρίου ο Άγιος ΦΙΛΑΡΕΤΟΣ ο Ελεήμων εν ειρήνη τελειούται.

Φιλάρετος ο εν Αγίοις Πατήρ ημών ήτο κατά τους χρόνους Κωνσταντίνου και Ειρήνης των βασιλέων εν έτει ψπ΄ (780), κατήγετο δε από τα μέρη της Παφλαγονίας, εκ πόλεως ονομαζομένης Άμνεια, ήτις υπήγετο εις την Μητρόπολιν της Γάγγρας. Ήτο δε ο μακάριος όντως φιλάρετος, διότι κατά το όνομα ήτο και εις τας πράξεις ευσεβής και ενάρετος και πολλά πλούσιος ψυχή τε και σώματι.

"Παποκεντρική Παγκοσμιότης-Οικουμενισμός"

ΠΑΡΑΚΛΗΤΙΚΟΣ ΚΑΝΩΝ ΣΤΗΝ ΠΑΝΑΓΙΑ ΓΟΡΓΟΫΠΗΚΟΟΥ ~ Ι.Μ.ΔΟΧΕΙΑΡΙΟΥ -- Orthodox Hymns

O Συναξαριστής της ημέρας.

Παρασκευή, 1 Δεκεμβρίου 2017

Ναούμ προφήτου, Φιλαρέτου οσίου, Θεοκλήτου.

Ναούμ ο Άγιος Προφήτης ήτο από Ελκεσέμ πέραν εις Βατταρείμ, καταγόμενος από την φυλήν του Συμεών, ακμάσας προ Χριστού έτη υξ΄ (460), προεφήτευσε δε μετά τον Προφήτην Ιωνάν και έδωκε σημείον δια την πόλιν Νινευϊ, ότι αυτή θέλει αφανισθή εκ γλυκέων υδάτων και από πυρκαϊάν υπόγειον, της προφητείας του ταύτης πληρωθείσης και δια των έργων· διότι η περί την Νινευϊ λίμνη, πλημμυρίσασα από σεισμόν, κατεπόντισεν αυτήν και το πυρ, προερχόμενον από την έρημον, κατέκαυσε το υψηλότερον μέρος τής πόλεως. Ταύτα προφητεύσας εναντίον της Νινευϊ και συγγράψας την προφητικήν του βίβλον, την εις τρία κεφάλαια διηρημένην, εκοιμήθη εν ειρήνη και ετάφη εις την εαυτού γην. Ερμηνεύεται δε Ναούμ Ανάπαυσις ή Παράκλησις εγώ πάσιν ή φρόνημα ή υπόληψις.

O Μητροπολίτης Κορίνθου Διονύσιος για το Ισλάμ

Μέγας Αθανάσιος: "Πολλάκις γαρ ουχ η πολιτεία του θαυματουργούντους εστίν η την ίασιν εργαζομένη, αλλ' η προς Aυτόν πίστις του προσερχομένου ανθρώπου"

Ο Μέγας Αθανάσιος απαντά στην ερώτηση "Πως και τινές αιρετικοί ποιούσι πολλάκις σημεία": "Τούτο ημάς ουκ οφείλει ξενίζειν. Ηκούσαμεν γαρ του Κυρίου λέγοντος, ότι πολλοί εν εκείνη τη ημέρα ερούσι: "Κύριε, ουκ εν τω σω ονόματι δαιμόνια εξεβάλομεν, και δυνάμεις πολλάς εποιήσαμεν;" και ερεί αυτοίς: "Αμήν λέγω υμίν, ουδέποτε έγνων υμάς, αποχωρήται απ' εμού εργάται της ανομίας". Και πρόσεξε πως, συνεχίζει ο άγιος Πατήρ: "Πολλάκις γαρ ουχ η πολιτεία του θαυματουργούντους εστίν η την ίασιν εργαζομένη, αλλ' η προς Aυτόν πίστις του προσερχομένου ανθρώπου".

π. Θεόδ. Ζήσης, Κήρυγμα στον απόστολο της Κυρ 26-11-2017 (Εφεσ. δ΄ 1-7)

Είπε ένας Γέροντας:

“Τίποτε δεν παροργίζει τόσο τον Θεό και τίποτε δεν απογυμνώνει τόσο τον άνθρωπο από τη χάρη, ώστε να φτάσει και σε εγκατάλειψη από μέρους του Θεού, όσο το να κατηγορεί τον πλησίον του ή να τον κατακρίνει ή να τον εξουθενώνει. Και είναι τόσο βαρύτερη η κατάκριση από κάθε άλλη αμαρτία, ώστε ο ίδιος ο Χριστός λέει:
“Υποκριτή, βγάλε πρώτα το δοκάρι που έχεις στο μάτι σου και τότε θα δεις καθαρά για να βγάλεις το σκουπιδάκι πού βρίσκεται στο μάτι του αδελφού σου”.
Παρομοίασε δηλαδή το αμάρτημα του πλησίον με το σκουπιδάκι, ενώ την κατάκριση με το δοκάρι.

π. Θεόδωρος Ζήσης, Τό ''τσουνάμι'' της Μάνδρας θεία παιδαγωγία