Psalm 144 -- Orthodox Hymns

O Συναξαριστής της ημέρας.

Τρίτη, 20 Ιουνίου 2017

Μεθοδίου ιερομάρτυρος, επισκόπου Πατάρων.

Εἶναι ἄγνωστο ἀπὸ ποῦ καταγόταν ὁ Ἅγιος Ἱερομάρτυς Μεθόδιος, ὁ ὁποῖος ἄθλησε κατὰ τοὺς χρόνους τοῦ αὐτοκράτορος Διοκλητιανοῦ (284 – 305 μ.Χ.). Ὑπῆρξε κατ’ ἀρχὰς μὲν Ἐπίσκοπος τοῦ ἐν Λυκίᾳ Ὀλύμπου, ἔπειτα δὲ Ἐπίσκοπος Τύρου (τῆς Φοινίκης), κατ’ ἄλους δὲ Ἐπίσκοπος Φιλίππων τῆς Μακεδονίας. Τὸ ἀναφερόμενο ὅτι διετέλεσε Ἐπίσκοπος Πατάρων εἶναι ἀναληθές, προελθὸν ἐκ τοῦ περὶ Ἀναστάσεως διαλόγου του, ὁ ὁποῖος ἔλαβε χώρα στὰ Πάταρα. Διαπρεπὴς ἀρχιερεὺς καὶ πλατωνικὸς φιλόσοφος, διακρινόταν γιὰ τὴν ἐμμονή του στὴν πίστη καὶ τὴν παράδοση καὶ κατατάσσεται στοὺς κορυφαίους θεολόγους τῆς ἐποχῆς του, ἀγωνισθεὶς σφοδρῶς κατὰ τοῦ Ὠριγένους καὶ τῶν ὀπαδῶν αὐτοῦ. Κατὰ τὸν ἐπὶ Διοκλητιανοῦ ἐναντίον τῶν Χριστιανῶν κηρυχθέντα διωγμό, συνελήφθη καὶ ὑπέστη μαρτυρικὸ θάνατο, τὸ 311 μ.Χ., στὴ «Χαλκίδα τῆς Ἑλλάδος καὶ οὐχὶ τῆς Συρίας», κατὰ νεώτερες ἐπιστημονικὲς ἔρευνες.

Έλεγαν για τον αββά Ζήνωνα ότι βαδίζοντας κάποτε στην Παλαιστίνη

κουράστηκε και έκατσε να φάει κοντά σ΄έναν κήπο με αγγουριές. 
Και του λέει ο λογισμός του: “Πάρε ένα αγγουράκι και φάγε, δεν είναι τίποτε αυτό”. 
Κι αυτός απάντησε στον λογισμό του: “Οι κλέφτες πάνε στην κόλαση”. 
Σηκώθηκε λοιπόν και στάθηκε μέσα στον καύσωνα πέντε μέρες. Και αφού τσιγαρίσθηκε, είπε: “Δεν μπορώ να αντέξω την κόλαση”. 
Λέγει τότε στον λογισμό του: “Αν δεν μπορείς, μην κλέβεις για να τρως”. 

Καλώς έγραψε ο Πλάτων "η επανάληψη είναι μήτηρ μαθήσεως"

Μακρυγιάννης: Δέν βλέπετε ποῦ θέλουν νά κάνουν τήν Ἑλλάδα παλιοψάθα;

Καί ἐπῆγα πάλιν εἰς τούς φίλους μου τούς Ἁγίους. Ἄναψα τά καντήλια καί ἐλιβάνισα λιβάνιν καλόν ἁγιορείτικον. Καί σκουπίζοντας τά δάκρυά μου τούς εἶπα: "Δέν βλέπετε ποῦ θέλουν νά κάνουν τήν Ἑλλάδα παλιοψάθα; Βοηθεῖστε, διότι μᾶς παίρνουν, αὐτοί οἱ μισοέλληνες καί ἄθρησκοι, ὅ,τι πολύτιμον τζιβαϊρικόν ἔχομεν….

Του μακαριστού Γέροντος Χρυσοστόμου Σπύρου των Σπετσών: Αλλοίμονον! Αι κορυφαί της Ορθοδοξίας, επί το έργον της προδοσίας!

Περί της συντελουμένης Καϊφαϊκής προδοσίας πλειστάκις έχομεν συζητήσει. Τα Ορθόδοξα «Άγια των Αγίων» μολυνθέντα ήδη, δια της κατακριτέας αυτομολήσεως των «Ορθοδόξων» Προκαθημένων των, προς τον οργανισμόν του Παγκοσμίου Συμβουλίου των  Εκκλησιών (Π.Σ.Ε.), ασφυκτιούν θανασίμως εκ του της «συνεργασίας» και «συνυπάρξεως» εναγκαλισμού του επαράτου Οικουμενισμού, όστις, ως προσφυώς ελέχθη, «μη έχων όρια ο ίδιος αγωνίζεται να εξαφανίση και καταστρέψη τα όρια της Εκκλησίας του Χριστού». Ήδη, συζητείται, όχι μόνον περί ενώσεως με όλους τους Χριστιανούς ακόμη και με Ιουδαίους, αλλά και ότι πας ζων επί της γης, είναι μέλος της «Εκκλησίας», δηλ. της … «Παγκοσμίου εκκλησίας» των Οικουμενιστών! Απολύτως πιστεύομεν, ότι η των Εικονομάχων κακοδοξία αποτελεί μικρογραφίαν της καταβαλλομένης σήμερον προσπαθείας δια την ολοκληρωτικήν καταστροφήν της ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ, την Οποίαν δια του ιδίου αυτού αίματος, εθεμελίωσεν ο Κύριος, και οι απ΄ αιώνος μάρτυρες και ομολογηταί ανήγειραν εις Ναόν περικαλλούς ευπρεπείας και ωραιότητος.

Παρουσίαση του πολιτικού φορέα «ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΠΑΤΡΙΔΑ» στην πόλη του Βόλου.

ΤΟ ΜΑΘΗΜΑ ΤΩΝ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΩΝ : Η ΟΥΣΙΑ ΚΑΙ Η ΕΘΝΙΚΗ ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΟΥ* Πρωτοπρ. Γεώργιος Δ. Μεταλληνός, Ὁμότ. Καθηγητὴς Πανεπιστ. Ἀθηνῶν

Οἱ ὑποστηρίζοντες τὴν ἀπαλλαγὴ τῶν μαθητῶν ἀπὸ τὸ Μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν ἰσχυρίζονται, ὅτι, ὅπως διδάσκεται σήμερα, δὲν προσφέρει γνώσεις, ἀλλὰ «θρησκευτικὴ κατήχηση βιωματικοῦ χαρακτήρα» καὶ εἶναι συνεπῶς, «καθαρὰ ὁμολογιακό» καὶ μάλιστα «μονοφωνικό». Ὑποστηρίζουν δέ, συγκεκριμένα1, ὅτι ἱκανοποιεῖ ἐν πρώτοις τὴν στοχοθεσία τῆς Ἐκκλησίας, «ἡ ὁποία μέσῳ ἑνὸς κρατικοῦ μηχανισμοῦ μεταδίδει τὶς θρησκευτικές της πεποιθήσεις, ἀναζητώντας ἀκροατήριο» καὶ «κατὰ δεύτερον ἱκανοποιεῖ τὸ κράτος, τὸ ὁποῖο χρησιμοποιεῖ τὴν θρησκεία... γιὰ τὸν κοινωνικὸ ἔλεγχο μέσω τῆς ἠθικοποίησης τῶν πολιτῶν του καὶ —τέλος— ἢ μήπως πρωτίστως; ἱκανοποιεῖ ἐπαγγελματικὰ μιὰ κοινωνικὴ ὁμάδα, ἡ ὁποία προασπίζεται τὰ συλλογικὰ της συμφέροντα ἔναντι τοῦ συλλογικοῦ ἀγαθοῦ. Ποιὰ εἶναι ἡ λύση;» ἐρωτᾶ. Καὶ ἀπαντᾶ: «Κατάργηση τώρα». Ἐπὶ πλέον, ὁ ὁμολογιακὸς χαρακτήρας τοῦ μαθήματος θεωρεῖται ἐπικίνδυνος, «δεδομένης τῆς μόνιμης ροπῆς τῶν θρησκειῶν καὶ τῶν Ἐκκλησιῶν πρὸς τὸν φονταμενταλισμὸ καὶ τὴν παραδοσιοκρατία». Πρόκειται γιὰ συνθηματολογία, φυσικά, προσδιοριζόμενη ἀπὸ τὸ πνεῦμα καὶ τὶς στοχοθεσίες τῆς Νέας Ἐποχῆς. Ἡ ἀπάντηση ὅμως εἶναι, ὅτι ἡ θρησκεία δὲν ὁδηγεῖ στὴν τρομοκρατία, ἀλλὰ ἡ πολιτικοποίηση καὶ χρήση της ἀπὸ τὶς πολιτικὲς δυνάμεις. Καὶ αὐτὸ συμβαίνει ὄχι μόνο στὸ Ἰσλάμ, μὲ τὴν «ρέμπελη» τρομοκρατία του, ἀλλὰ καὶ στὶς ΗΠΑ, μὲ τὴν ἀναφορὰ σὲ «Ἱερὸ πόλεμο», ποὺ συνιστᾶ τὴν «νόμιμη» τρομοκρατία τῆς Νέας Τάξης.

«Σοφία και νόμος ισχυρός» ο δρόμος εξόδου από την κρίση -- Του Στέλιου Παπαθεμελή*

Πανηγυρίζουν για το Eurogroup λες και τετραγώνισαν τον κύκλο. Ευελπιστούσαν σε ποσοτική χαλάρωση, βιωσιμότητα χρέους, απαλλαγή από τα πλεονάσματα, αλλά «μηδέν εις το πηλίκον». Οι δανειστές και οι πολιτικοί τους πληρεξούσιοι είναι αυτοί που είναι. Γνωστοί για τη βαρβαρότητά τους.

Υπάρχει εν τούτοις ένα τεράστιο κεφάλαιο αποκλειστικής διαχείρισης και ευθύνης δικής μας, είναι η δημόσια διοίκηση με την τερατώδη γραφειοκρατία και αναποτελεσματικότητά της και είναι η πλεονάζουσα δημόσια διαφθορά.

Ας αφήσουμε τα πανηγύρια του παραλόγου, να δώσουμε προτεραιότητα στο νοικοκύρεμα αυτής της ταλαίπωρης χώρας. Χρειαζόμαστε ένα τίμιο και λειτουργικό κράτος που προϋποθέτει καταπολέμηση της γραφειοκρατίας και της δημόσιας διαφθοράς. Κανένα Eurogroup δεν θα μας το ζητήσει αυτό, ούτε θα ενδιαφερθεί. Αν ήταν, θα το είχε κάνει ήδη. Η ανάκτηση της κανονικότητας είναι δική μας ευθύνη.

Τα λόγια που είπε ο εξόριστος Σπαρτιάτης βασιλιάς Δημάρατος στον Ξέρξη (Ηρόδοτος Ζ, 102) είναι εσαεί επίκαιρα:

Ο πρώτος ανθρωπόθεος -- του αειμνήστου Στεργίου Σάκκου Ομ. Καθηγητού Α.Π.Θ

Μοναδική εἶναι ἡ θέση πού κατέχει μέσα στήν ᾿Εκκλησία ἡ Μητέρα τοῦ Κυρίου μας καί ξεχωριστή μέσα στίς καρδιές τῶν πιστῶν. ῾Η ταπεινή καί ὁλοκληρωτική προσφορά της στό σχέδιο τοῦ Θεοῦ γιά τή σωτηρία τοῦ κόσμου τήν ὕψωσε καί τήν δόξασε πάνω ἀπό ὅλους τούς ἁγίους, ὥστε νά εἶναι ἡ Παναγία μας. Τό μεγαλεῖο της ὅλο, πράγματι, βρίσκεται στό ὅτι δέχθηκε ὑπάκουα καί ταπεινά νά δανείσει στόν Θεό τήν σάρκα καί τό αἷμα της καί μυστηριακά καί ὑπεράνθρωπα νά γεννήσει τόν Θεάνθρωπο. Γιʼ αὐτό καί εἶχε τήν τιμή ἡ Παρθένος Μαρία νά γίνει ὁ πρῶτος ἀνθρωπόθεος. ῾Ο Θεός ἔγινε ἄνθρωπος, λένε οἱ πατέρες, γιά νά κάνει τόν ἄνθρωπο Θεό· αὐτό σημαίνει, νά τοῦ ἐξασφαλίσει τήν σωτηρία ἀπό τόν ὄλεθρο τῆς ἁμαρτίας καί νά τοῦ χαρίσει τήν μετοχή στή θεία μακαριότητα, τήν αἰωνιότητα τῆς ἀληθινῆς ζωῆς.

Christians Face Violence Over Building 'Unclean' Churches in Egypt

In Egypt's Minya province, which has the highest percentage of Christians in the country, even the mention of the word "church" can be dangerous, as churches are believed to be religiously "unclean" by some local Muslims, according to a report.
"They burned my house. They burned the house my brother was building and the houses of five other brothers. They thought we were going to open a church," NPR quotes Ebrahim Fahmy, a resident of Kom al-Lufi village, where the houses were attacked and set on fire in April when they had gathered to pray for the families of victims of the Palm Sunday attacks that had killed 44 people.
"Christians should go somewhere else to pray because the village has a lot more Muslims than Christians," the mother of an underage Muslim student who allegedly attacked a group of Christian students was quoted as saying. She claimed that the Quran says churches are "haram," or religiously unclean.

Η ΑΙΧΜΑΛΩΣΙΑ ΤΩΝ «ΑΝΤΙ-ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΙΚΩΝ» ΙΣΤΟΛΟΓΙΩΝ -- του Νικολάου Πανταζή, Αποτειχισθέντος θεολόγου

“Οι υιοί του αιώνος τούτου είναι φρονιμώτεροι

εις την εαυτών γενεάν

παρά τους υιούς του φωτός” (Λουκ. 16, 8).

Ο Βολταίρος που ήταν και ΑΘΕΟΣ, «υιός του σκότους», είπε κάτι που ανοίγει τα εμπαθή μάτια πολλών «υιών του Φωτός», και «ρεζιλεύει» τη Νέο-ορθόδοξη, Αντι-οικουμενιστική πρόοδο, στηλιτεύει την παραβιασμένη και πολύ περιορισμένη ελευθερία λόγου και αντι-λόγου, κονιορτοποιεί την υποτιθέμενη «δίκαιη και αδέσμευτη έκφραση», και ξεσκεπάζει την ατιμία, υποκρισία και ψευτιά των ΠΛΕΙΣΤΩΝ “ορθοδόξων” Ιστολογίων.

Τι είπε ο Βολταίρος;;;

«Μπορεί να διαφωνώ με τη γνώμη σου και να μισώ αυτό που πρεσβεύεις, αλλά θα έκανα το παν και θα υπεράσπιζα και με το τίμημα της ζωή μου ακόμη, το δικαίωμά σου να εκφράζεις ελεύθερα αυτό που πρεσβεύεις!»

Αυτό ισχύει απόλυτα και ταιριαστά για όλα τα ορθόδοξα κατά τα άλλα Ιστολόγια, κατευθυνόμενα και λογοκρισιακά, τα οποία μεν μονομερώς αναρτούν άρθρα επιθετικά, καταδικαστικά και συκοφαντικά από πρόσωπά τους φιλικά – ιερείς και θεολόγους – εναντίον των Αποτειχισθέντων εν Χριστώ αδελφών τους, πεισματικά όμως και για τους ίδιους υποβιβαστικά, αρνούνται ύποπτα και δουλικά, δειλιάζουν, φοβούνται και μεροληπτούν να αναρτούν, όπως οφείλουν, ΔΙΚΑΙΩΣ, επί ίσοις όροις, τα δικά μας άρθρα, τις δικές μας απολογίες, απαντήσεις και ανταποκρίσεις. Τι κακότητα και ιταμότητα… τι κρίμα!

Αυτή η ατιμωτική για τους ίδιους ανισότητα, αυτή η απεχθής και διαβρωτική τους εμπάθεια, αυτή η γελοία και φθηνή, ευτελίζουσα και εξευτελιστική μονομέρεια, η πανένοχη και παντελής αδικοκρισία, η πρωτοφανής προκατάληψη και μεροληψία, αποτελεί στοιχείο καταπτώσεως, δείγμα διαβρώσεως και αφάτου δουλοπρεπείας. Συνιστά σημείο συγκλονιστικό συγχρόνου συμβιβασμού, εκκλησιαστικής δικαιοσύνης πλήγμα και ακριβέστατο Στίγμα Σιγονταρο-οικουμενισμού…

Όσα και να πει ο υποφαινόμενος, λίγα είναι και πτωχά. Για αυτό και θα προστρέξω ξανά, στον ανεξάντλητο Θεολογίας Πλούτο της του Χρυσοστόμου Γλώττης. Το καταπληκτικό δε είναι ότι ολόκληρο το κείμενο μεταφέρεται αυτούσιο και είναι τόσο επίκαιρο που ταιριάζει τέλεια στην περίπτωση. Οι παρενθέσεις δικές μου. Αντικατέστησα μόνο τη λέξη γυναίκα με «ιστοσελίδα» και ας μου το συγχωρέσει ο Πάγχρυσος…

Πρωτοπρ. Νικόλαος Μανώλης, Λόγος περί Πίστεως αγ. Συμεών νέου θεολόγου [ΒΙΝΤΕΟ 2017]

Σχόλιο του π. Ευθυμίου Τρικαμηνά για τη διένεξη με το Παλαιό Ημερολόγιο

Καὶ δυὸ λόγια γιὰ τὸ νέο βιβλίο τοῦ κ. Ἰωάννου Ρίζου

Ἐπειδή ἐνημερώθηκα ἀπό κείμενα τά ὁποῖα ἀναρτήθηκαν στό διαδίκτυο καί πού μοῦ ἔδωσαν ἀδελφοί σχετικά μέ  κάποιες διαμαρτυρίες ἤ καί σκανδαλισμούς ἀποτειχισμένων πατέρων, οἱ ὁποῖοι ἔχουν τήν γνώμη ὅτι δέν χρειάζονται τώρα αὐτές οἱ συζητήσεις καί ἀντιπαραθέσεις μέ τούς ΓΟΧ  ἤ ὅτι δέν ἔχουν νά ὠφελήσουν σέ τίποτα κλπ., ἐνημερωτικά ἀναφέρω ὅτι ἐγώ προσωπικά δέν ἄρχισα τώρα αὐτές τίς δημόσιες συζητήσεις.

Οὔτε εἶναι πρόσφατη αὐτή ἡ ἀντιπαράθεσις, ἀλλά ἡ ἀρχή της τοποθετεῖται πρίν ἀπό πολλά ἔτη καί μάλιστα στήν δεκαετία τοῦ 1980-1990, ὅταν δηλαδή ὁ γέροντάς μου κατετάγη εἰς τίς τάξεις τῶν ΓΟΧ καί ἐγώ ἀπομακρύνθηκα ἀπό αὐτόν.  Ἀπό τότε εὐκαίρως -ἀκαίρως διαλέγομαι μέ τούς ΓΟΧ, προσπαθώντας μέ τίς φτωχές μου γνώσεις νά πείσω καί διαφωτίσω γιά τό ποῦ ὑπάρχει ἡ ἀλήθεια ὡς πρός αὐτό τό ζήτημα τοῦ Ἡμερολογίου.

Ἐπί πλέον, ἔχω τή γνώμη ὅτι, ἐφ’ ὅσον διαλεγόμεθα περί τῆς ἀληθείας τῶν πραγμάτων καί μάλιστα σέ μία περίοδο κατά τήν ὁποία πολλοί προβληματίζονται, ἄν θά πρέπει στήν ἀποτείχισι ἀπό τήν αἵρεσι νά προσθέσουν καί τήν ἀλλαγή τοῦ Ἡμερολογίου, πρᾶγμα τό ὁποῖο διδάσκουν οἱ ΓΟΧ, εἶναι ὄχι ἁπλῶς ἀνάγκη, ἀλλά ἀδήριτη καί ὁλοφάνερη καί ἐπιτακτική ἡ ἐνημέρωσις τῶν ἀδελφῶν, ὥστε νά μή δυσκολεύσωμε τήν ἀποτείχισί των καί τήν ἀκυρώσωμε, προσθέτοντας βάρη μή ἀναγκαῖα καί περιττά. Ἄν πάλι θά πρέπει ἐπί  τοῦ θέματος τούτου νά τηρηθῆ μία ἄλλη στάσις, ὡς προσωρινή λύσις αὐτοῦ, νομίζω ὅτι αὐτό θά πρέπει νά εἶναι ἀπόφασις τῆς Συνάξεως τῶν Ἀποτειχισμένων καί ὄχι ἐπιβολή τῆς γνώμης κάποιων πατέρων.

Ἡ δέ ὁριστική λύσις τοῦ θέματος τοῦ Ἡμερολογίου, ἄν δηλαδή θά πρέπει ν’ ἀκολουθήσωμε τό Νέο ἤ τό Παλαιό Ἡμερολόγιο, θά δοθῆ ἀπό  μία Πανορθόδοξο καί ὄντως Ὀρθόδοξο Σύνοδο.

Εξομολογείσθε τω Κυρίω~Ψαλμός ΡΛΕ'.135 -- Orthodox Hymns

O Συναξαριστής της ημέρας.

Δευτέρα, 19 Ιουνίου 2017

Ιούδα του αποστόλου, Παϊσίου και Ζήνωνος οσίων, Ζωσίμου μάρτυρος.

Ὁ Ἀπόστολος Ἰούδας, ἕνας ἐκ τῶν 12 Μαθητῶν καὶ Ἀποστόλων τοῦ Κυρίου, ἦταν υἱὸς τοῦ ἀδελφοῦ τοῦ μνήστορος Ἰωσὴφ Ἀλφαίου καὶ τῆς συγγενοῦς τῆς Θεοτόκου Μαρίας, ἀδελφὸς δὲ τοῦ ἐπίσης Ἀποστόλου Ἰακώβου τοῦ ἐπιλεγομένου Ἀδελφοθέου. Πρὸς διάκριση ἐκ τοῦ Ἰούδα τοῦ Ἰσκαριώτου, στὸ μὲν τὸ κατὰ Λουκᾶ Εὐαγγέλιο (6, 16) καὶ τὶς Πράξεις τῶν Ἀποστόλων (1, 13) ἀποκαλεῖται Ἰούδας Ἰακώβου (ἀδελφὸς δηλαδὴ τοῦ Ἰακώβου), στὸ δὲ τὸ κατὰ Ματθαῖο (10, 3) καὶ Μάρκο (Γ’, 18) ὀνομάζεται Θαδδαῖος ἢ Λεββαῖος. Ὁ συγγραφέας τῆς Ἐπιστολῆς Ἰούδα χαρακτηρίζεται σαφῶς «Ἰούδας... ἀδελφὸς δὲ τοῦ Ἰακώβου». Ἡ ζωή του κατὰ τὴν ἐπὶ τῆς γῆς παρουσία τοῦ Κυρίου καὶ μέχρι τῆς Πεντηκοστῆς ἦταν ὅμοια μὲ αὐτὴ τῶν λοιπῶν Ἀποστόλων.

Από τη Διακήρυξη της Ιεράς Κοινότητος του Αγίου Όρους: Ο παπισμός καταστρεπτικός θεσμός

...Κατά την χειροτονίαν του πάπα, μάλλον στέψιν, τιθεμένης εις την κεφαλήν του της τριστεφούς παπι­κής τιάρας (τριερέγκνουμ) λέγονται τα απίστευτα αυ­τά: «Λάβε την δια τριών στεφάνων κεκοσμημένην τιάραν και γνώριζε ότι συ είσαι ο πατήρ των βασιλέων και των πριγκήπων, ο ποιμήν της οικουμένης και ο α­ντιπρόσωπος του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού επί της γης»!

Το σύμβολο της καρδιάς και η γενικότερη ιστορία που αυτό περιλαμβάνει. -- του αδελφού μας Αλέξανδρου Τζούπη

Α Ιω. 4,8 ὁ μὴ ἀγαπῶν οὐκ ἔγνω τὸν Θεόν, ὅτι ὁ Θεὸς ἀγάπη ἐστίν.

Αυτή η ρήση ταυτίζει ουσιαστικά την αγάπη με την ίδια την ΟΥΣΙΑ του Θεού. Η Αγία Τριάδα, είναι κοινωνία ομοούσιων προσώπων. Είναι επομένως αγάπη, επειδή κάθε πρόσωπο της Αγίας Τριάδος, αγαπά προαιωνίως και ανάρχως τα άλλα δύο πρόσωπα, ενώ αγαπάται προαιωνίως από αυτά.

Στην σημερινή όμως εποχή, δυστυχώς ισχύει μία νέα θρησκευτική εξίσωση: Η εξίσωση: αγάπη = ♥ = καρδιά (από γεωμετρικής απόψεως είναι το σχήμα του ανάποδου τριγώνου (το οποίο κατά κόρον διαφημίστηκε παγκοσμίως και μέσω των ταινιών Superman με το γνωστό τρίγωνο με το S στο στήθος )!

Αυτό είναι το σύμβολο του σύγχρονου “θεού των Οικουμενιστών” και της δικής του αγάπης.... Οι "αγαπησιάρικες", οι "τρυφερές", οι "γλυκές" και "ρομαντικές" καρδιές-σύμβολα για την ζωή την ίδια και την υγεία είναι τα διασημότερα παγκόσμια σύμβολα της νέας εποχής!

Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς : Όσοι δεν ευρίσκονται στην Αλήθεια, αυτοί δεν ανήκουν στην Εκκλησία του Χριστού·

και τόσο περισσότερο, όσο ψεύδονται μεταξύ τους, καλούντες και καλούμενοι ιεροί ποιμένες και αρχιποιμένες· διότι ο Χριστιανισμός δεν χαρακτηρίζεται βάσει των προσώπων, αλλά βάσει της αληθείας και της ακριβείας της πίστεως. 

Η τριπλή δύναμη της Εκκλησίας!

Βασίζεται στην πίστη και την προσευχή, στο ποίμνιο και στα σοβαρά επιχειρήματά της

Προσφάτως οι απόψεις της Εκκλησίας και των ορθόδοξων χριστιανών επιστημόνων ακούστηκαν δυναμικά και με τεκμηριωμένο λόγο για δύο θέματα που βρίσκονται στην επικαιρότητα: Την «ταυτότητα φύλου» και τις σχέσεις Εκκλησίας και Πολιτείας εν όψει της αναθεωρήσεως του Συντάγματος.
Συγκεκριμένα: Ενώπιον πολυπληθούς ακροατηρίου μία ομάδα χριστιανικών σωματείων διοργάνωσε ημερίδα στο Πολεμικό Μουσείο (28/5/2017) με θέμα: «Ταυτότητα φύλου - Μία διεπιστημονική προσέγγιση». Η ημερίδα είχε ως θέμα το υπό συζήτηση σχέδιο νόμου, με το οποίο κάθε ενδιαφερόμενος θα μπορεί να αλλάζει φύλο με απλή εμπιστευτική δήλωση ενώπιον δικαστηρίου χωρίς να απαιτείται πιστοποιητικό ιατρού ή ψυχολόγου.

Δια σου πάσα δόξα, τιμή και αγιωσύνη!

Tρία γνωρίσματα της Εκκλησίας -- του αειμνήστου Στεργίου Σάκκου Ομ. Καθηγητού Α.Π.Θ.

Η γιορτή της Πεντηκοστής καθιστά επίκαιρο τον λόγο περί Εκκλησίας, η οποία ούτως ή άλλως βρίσκεται πάντοτε στην επικαιρότητα, αφού Εκκλησία είναι ο ίδιος ο Θεάνθρωπος, ο αιώνιος και αναλλοίωτος Ιησούς Χριστός (Εβρ. 13: 8), και όλοι οι εν αυτώ ζώντες. Κι επειδή ένας είναι ο Χριστός, η κεφαλή της Εκκλησίας, εξυπακούεται ότι μία και μοναδική είναι και η Εκκλησία του, η Ορθόδοξη Εκκλησία. Το σώμα της απαρτίζουμε όλοι οι ορθόδοξοι χριστιανοί, στο μέτρο που πιστεύουμε και αποδεχόμαστε τον Ιησού Χριστό και ζούμε εν αυτώ την εν Χριστώ ζωή.                                                                                                                                         

Δεν πρόκειται να επιχειρήσω εδώ μία θεολογική ή δογματική ανάλυση της έννοιας της Εκκλησίας. Θέλω απλά και πρακτικά να μοιρασθώ μαζί σας κάποιες σκέψεις που θα μας βοηθούν να νιώσουμε τι είναι η Εκκλησία, στην οποία ανήκουμε, τι μας προσφέρει η σχέση μαζί της και πως θα αξιοποιήσουμε την σχέση αυτή.