Αββάς Φιλήμονας : Πρόσεχε τις σκέψεις σου

Πρόσεχε με ακρίβεια και φύλαγε την καρδιά σου να μη δέχεται πονηρούς λογισμούς ή οποιουσδήποτε μάταιους και ανωφελείς. Πάντοτε όμως, και όταν κοιμάσαι και όταν τρως ή πίνης ή συνομιλής, η καρδιά σου κρυφά να μελετά, άλλοτε τους ψαλμούς με νοερόν τρόπον, άλλοτε να προσεύχεσαι με τα «Κύριε Ιησού Χριστέ, Υιέ του Θεού, ελέησόν με». Και πάλιν όταν ψάλλης με την γλώσσα σου, πρόσεχε μη λέγη άλλο το στόμα σου και αλλού να γυρίζη ο νους σου.

Αγανάκτηση στην Κέρκυρα για τις προκλήσεις 150 Αλβανών μαθητών

Ανεπιθύμητοι στα ξενοδοχεία του νησιού έπειτα από εθνικιστικό παραλήρημα τους κατά τη διάρκεια πενθήμερης εκδρομής
Εθνικιστικό παραλήρημα-πρόκληση σημειώθηκε από μαθητές γυμνασίου της Αλβανίας στην Κέρκυρα. Κατά τη διάρκεια εκδρομής τους στο νησί των Φαιάκων, περίπου 150 μαθητές τραγούδησαν σε δημόσιο χώρο το τραγούδι «Κόκκινο και μαύρο» για τη «Μεγάλη Αλβανία», και την ίδια στιγμή με τα χέρια τους σχημάτιζαν το σύμβολο του «αετού». Να σημειωθεί ότι ο αλυτρωτισμός της Αλβανίας φθάνει πέραν του νησιού του Ιονίου και μέχρι την Πρέβεζα.

«Μας φωνάζουν τα εδάφη μας και τα βουνά μας, εμείς είμαστε ένα έθνος, η Μεγάλη Αλβανία. Είμαστε ερυθρόμαυροι, εγώ μ' εσένα είμαστε κόκκινο και μαύρο» ανέφεραν, μεταξύ άλλων, οι στίχοι ενός από τα πιο εθνικιστικά τραγούδια της Αλβανίας, που δεν δίστασαν να τραγουδήσουν οι μαθητές της γειτονικής χώρας.

Πρωτοπρεσβύτερος π. Γεώργιος Μεταλληνός: Θα φθάσουμε σε φοβερές καταστάσεις στο χώρο τον εκκλησιαστικό.

Θα έλθει εποχή, όπου οι αταξίες που συμβαίνουν στο πεζοδρόμιο καθημερινά, θα εισέλθουν και μέσα στην Εκκλησία. Μόλις ολοκληρωθεί ο σχεδιαζόμενος χωρισμός Εκκλησίας-Πολιτείας, με την πλέον αρνητική έννοια του όρου, τότε θα καταντήσουμε χειρότερα από τους Παλαιοημερολογίτες. Και αν δεν θελήσουμε με πρώτους τους Επισκόπους μας, τους οποίους σέβομαι απόλυτα, εάν δεν θελήσουμε να σωφρονισθούμε και να μην προκαλούμε τον λαό του Θεού, θα φθάσουμε σε φοβερές καταστάσεις στο χώρο τον εκκλησιαστικό. Δεν είμαι προφήτης, αλλά ο Θεός μου επέτρεψε να ασχολούμαι με την επιστήμη της Ιστορίας. Ο ιστορικός εργάζεται πάνω σε νομοτέλειες. Όχι λοιπόν με την διαίσθηση Προφήτου, διότι είμαι ακάθαρτος και ασήμαντος, αλλά με την διαίσθηση που μου δίνει ο χώρος της Ιστορίας, προβλέπω ότι εκεί θα καταλήξουμε. 

***

Ο Ανώνυμος άφησε ένα  σχόλιο για την ανάρτησή σας "Πρωτοπρεσβύτερος π. Γεώργιος Μεταλληνός: Θα φθάσου...":

Την εποχή της εικονομαχίας οι εικονομάχοι έκαναν πράξεις ανήκουστες. Δολοφονούσαν, ακρωτηρίαζαν, εκβίαζαν χιλιάδες εικονολάτρες. Οι εικονολάτρες απ΄ τη πλευρά τους έμμεναν στις απόψεις τους, ομολογούσαν τη πίστη τους και δικαιώθηκαν. Αν υπέκυπταν στις διώξεις, στις κακοδοξίες των εικονομαχών σήμερα πώς θα ήταν η Εκκλησία; Οι εικονομάχοι ήταν ένα βήμα πριν το σημερινό ισλαμισμό, ήταν εκείνοι οι οποίοι έθρεψαν το ισλάμ με τις κακοδοξίες τους την ανεικόνιση των προσώπων, όπως παρατηρούμε σήμερα στο Μωαμεθανισμό. Πλήθος ανθρώπων κυρίως στην ανατολή χάθηκαν εξ αιτίας αυτής της εμμονής αλλά και με τις κακοδοξίες του Αρείου. Δηλαδή δε θα πρέπει να διαμαρτυρηθούμε αν βλέπουμε το στραβό για να μη χαλαστεί το τάχα καλό κλίμα; Ή ομολογείς την ορθή πίστη και απομονώνεις τον αιρετικό κι ας πάει όπου θέλει αφού δεν στέκει στην ορθή διδασκαλία και δεν ορθοτομεί το λόγο της αληθείας ή όλοι μαζί θα βουλιάξουμε χάριν της τάχα ησυχίας. Οφείλουμε να λέμε την αλήθεια, όσο κι αν αυτή κοστίζει στις μεταξύ μας σχέσεις. 

Ὁραματισμός μας - Η ΕΠΑΝΙΔΡΥΣΙΣ ΤΟΥ ΕΘΝΟΥΣ -- Τοῦ Μιχαὴλ Ε. Μιχαηλίδη, Θεολόγου

Ἑλληνικέ λαέ! Τά πολιτικά συνθήματα καί οἱ ὡραιολογίες ξεγελᾶνε. Τά κράτη δέν ἐπανιδρύονται δίχως Θεό καί δίχως πίστη. Τά κράτη δέν πᾶνε μπροστά μέ ἀνεδαφικές καί φροῦδες ὑποσχέσεις. Τά κράτη, σάν τά καράβια, βουλιάζουν αὔτανδρα, ὅταν οἱ καπετάνιοι μέσα στή φιλαυτία καί τόν ἐγωκεντρισμό τους, δέν ἀτενίζουν ψηλά και δέν παίρνουν δύναμη ἀπό τον Παντοδύναμο Κύριο. Σήμερα δέν ἔχουμε ἀνάγκη ἀπό πολιτική, ἀλλά ἀπό Θεό. Ἡ πολιτική, δίχως Θεό, δέν εἶναι, παρά, ὑποκριτική διπλωματία καί ψέμα καί ἀπάτη. Συνήθως τήν πολιτική, δέν τήν κυβερνᾶ ὁ Θεός, ἀλλά κάποιες μυστικές καί ξένες πρός τήν Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ δυνάμεις. Τίς περισσότερες φορές ἡ πολιτική δικτυώνεται ἀπό τήν ἀντιχριστιανική φιλοσοφία τῆς Μασωνικῆς (Τεκτονικῆς) Στοᾶς, ἄλλοτε ἀπό τήν ἑβραιομασωνική Λέσχη Μπίλντερμπεργκ, πού χρησιμοποιεῖται σάν «σιδερένιος βραχίονας τοῦ διεθνοῦς Σιωνισμοῦ» καί μέ τό ὅραμα μιᾶς παγκόσμιας κυβέρνησης, καί ἄλλοτε ἀπό ξένες ἀποκρυφιστικές —μέχρι καί σατανιστικές— ἀντιλήψεις. Τά κράτη δέν ἐπανιδρύονται στό ψέμα καί τήν ἀπάτη. Οὔτε μέ λόγους ὄμορφους καί γοητευτικούς, ἀλλά μέ ἔργα ἀληθινά. Ὅσο τά κράτη καί τά Κοινοβούλια τά κατέχουν ἄνθρωποι δίχως Θεό καί χριστιανική πίστη, κράτος δίκαιο καί καλό δεν ἐπανιδρύεται. Μᾶλλον κι αὐτό πού ὑπάρχει, γκρεμίζεται. «Ἐάν μή Κύριος οἰκοδομήση οἶκον, εἰς μάτην ἐκοπίασαν οἱ οἰκοδομοῦντες» (Ψαλμ. 126, 1).

«ΝΑΙ ΜΕΝ, ΑΛΛΑ…» -- Τοῦ Πρωτοπρεσβυτέρου Διονυσίου Τάτση

Το θέμα τοῦ Οἰκουμενισμοῦ ἀπασχολεῖ ἰδιαίτερα τούς συνειδητούς χριστιανούς, οἱ ὁποῖοι ζητοῦν ἀπό τούς κληρικούς ἐνημέρωση καί καθοδήγηση. Ὅμως περισσεύει ἡ σιωπή ἀπό καιροσκοπισμό καί δειλία. Ἐλάχιστοι εἶναι ἐκεῖνοι, πού δημοσίως ἐπικρίνουν τούς Οἰκουμενιστάς καί διατυπώνουν τή γνώμη τους ἐλεύθερα. Καί αὐτό εἶναι πολύ ἀνησυχητικό φαινόμενο, γιατί ἀποκαλύπτει ὅτι δέν ὑπάρχει ἱερός ζῆλος καί παρρησία. Δέν ὑπάρχει πνεῦμα ὁμολογίας καί ὑπεράσπισης τῆς πίστεώς μας. Ὡστόσο, δέν μᾶς λείπουν τά κείμενα, πού ἐπισημαίνουν τίς αἱρετικές διδασκαλίες τῶν παπικῶν καί τῶν προτεσταντῶν.Ἔχουμε θεολόγους, ἀλλά δέν ἔχουμε ὁμολογητές. Τό πρόβλημα δέν εἶναι στήν ἐπισήμανση τῶν διαφορῶν μέ τούς ἑτεροδόξους, ἀλλά στην κριτική πού πρέπει στούς δικούς μας ὀρθοδόξους οἰκουμενιστές, οἱ ὁποῖοι ἀναπτύσσουν ἐνοχλητικές πρωτοβουλίες καί ἐξισώνουν

τήν πίστη μας μέ ἐκείνη τῶν αἱρετικῶν. Αὐτούς τούς οἰκουμενιστές ἀποφεύγουν ἐπιμελῶς οἱ σοφοί θεολόγοι μας νά τούς κρίνουν και νά τούς ἀπομονώσουν. Καί αὐτό συμβαίνει γιατί εἶναι οἱ μεγαλόσχημοι τῆς Ἐκκλησίας καί δέν θέλουν νά ἔλθουν σέ ἀντίθεση μαζί τους. Δέν θέλουν νά δυσαρεστήσουν καί τούς πατριαρχικούς κύκλους, παρόλο πού διαφωνοῦν.Ἔτσι κυλάει ὁ χρόνος μέ συμβιβασμούς, ἰδιωτικούς ψιθύρους καί σιωπή. Τά ἐπιχειρήματά τους εἶναι παιδαριώδη.

ΤΟ ΓΥΝΑΙΚΕΙΟΝ ΚΙΝΗΜΑ

Μεγάλα διαφημιστικὰ πόστ εἰς τὰς Ἐθνικὰς καὶ ἐπαρχιακὰς ὁδοὺς ἐμφανίζουν ὡραιοτάτας γυναῖκας φορούσας προκλητικὰ ἐσώρρουχα, μαγιὸ ἢ τὰς ἐμφανίζουν εἰς προκλητικὰς στάσεις μὲ ἐσώρρουχα ἢ φοροῦσαι παντελόνι μὲ τὸ ὀπίσθιον μέρος ἐκτὸς αὐτοῦ. Χρησιμοποιεῖται ὑπὸ τῶν διαφημιστῶν τὸ ὡραῖον καὶ καλοπληρωμένον σῶμα διὰ τὴν προώθησιν εἰς τὴν ἀγορὰν διαφόρων προϊόντων. Δὲν εἴδομεν ἔστω καὶ μίαν ἀνακοίνωσιν ἢ διαμαρτυρίαν ὑπὸ τοῦ Γυναικείου Κινήματος διὰ τὴν χρησιμοποίησιν τοῦ γυναικείου σώματος μὲ σκοπὸν τὴν προώθησιν προϊόντων, εἰς τὴν ἀγοράν. Προφανῶς δὲν ἐνοχλοῦνται. Θεωροῦν τὸ σῶμα σκεῦος, εἰς τὸ ὁποῖον δὲν φυλάσσεται ἡ ψυχή, ἀλλὰ τὸ ἐμπόριον καὶ τὸ μάρκετιγκ. Διατί, ὅμως, νὰ ἐνοχληθοῦν; Τὸ γυναικεῖον φῦλον εἰς τὴν Ἑλλάδα, ἀπὸ τὴν ἐφηβικὴν ἡλικίαν χρησιμοποιεῖ τὸ σῶμα ὡς σκεῦος. Τὸ μαρτυροῦν ἀλλεπάλληλοι ἐκτρώσεις, εἰς τὰς ὁποίας προβαίνουν πολλαὶ γυναῖκες ἀπὸ τὴν ἐφηβικὴν ἡλικίαν. Καὶ τὸ γυναικεῖον κίνημα εἰργάσθη πρὸς τὴν κατεύθυνσιν αὐτήν. Διατὶ νὰ μὴ ἀνεχθῆ τὸ γυμνὸν σῶμα διὰ τὴν προώθησιν προϊόντων εἰς τὴν ἀγοράν;

Οικουμενισμός= τό μυστήριο της ανομίας

Το σύμβολο που ταυτίζεται με την καρδιά, την αγάπη, την συμφιλίωση και την ενότητα των θρησκειών όλα στα πλαίσια του αντίχριστου....

Δείτε σύμβολα και διαφημιστικά για τα 500 χρόνια της μεταρρύθμισης στην Γερμανία όπου θα παρευρεθεί ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος. Δείτε το σύμβολο ❤ ως τριαντάφυλλο του Λούθηρου επάνω στην σφραγίδα-δαχτυλίδι του:

http://www.zionlutheranclark.org/uploads/6/8/6/6/68669231/published/reformation-tile-blue_2.jpeg?1492012069
http://www.stjohnslutheranchurch.org/resources/500-webgraphic.png
https://1.bp.blogspot.com/-6i870BYO2uo/WQJ_kIUZfVI/AAAAAAAATHU/0Uh4KyJ1w6cYael-Q6XdSzYg-vK9IyxwwCLcB/s1600/500%2BYears%2Bof%2BReformation.jpg
https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/0/03/Thueringen-Cobstaedt-Kirche-Fenster-2.jpg
https://proto57.files.wordpress.com/2010/12/luther_signet_copy.jpg

Στο κέντρο πάλι το σύμβολο ❤. Το σύμβολο που ταυτίζεται με την καρδιά, την αγάπη, την συμφιλίωση και την ενότητα των θρησκειών όλα στα πλαίσια του αντίχριστου....Ο Λούθηρος το είδε ως σύμβολο έκφρασης της πίστης και της θεολογίας του!

Αλέξανδρος

«Εν τω ονόματι του Ιησού…» -- του αείμνηστου Ιωάννου Κορναράκη, Καθηγητού Παν. Αθηνών

Βέβαια είναι αλήθεια ότι ή πρώτη σύλληψη, από το λογοκρατούμενο πνεύμα μας, της λειτουργίας της επικλήσεως του ονόματος του Ιησού είναι συνήθως μια διαφάνεια νοησιαρχική. Τη διαδικασία της επικλήσεως συλλαμβάνουμε ως καθαρή νοητική λειτουργία. Αλλά αν βιώνουμε έναν ορισμένο βαθμό αγιοπνευματικής εμπειρίας, το πνεύμα μας, καθώς ανοίγει τις πύλες του για να δεχθεί την εικόνα της λειτουργίας της επικλήσεως του ονόματος του Ιησού, δεν υποδέχεται μια παράσταση της διανοίας αλλά μια άγιοπνευματική «Θεία Λειτουργία», στην οποία εκφράζεται συνοπτικά όλη η δυναμική λυτρωτική παρουσία της ζωής του Κυρίου. Η επίκληση του ονόματος του Ιησού δεν είναι μια τυπική (μηχανική – ψυχολογική) επανάληψη προβολής νοητικών διαφανειών στην οθόνη του πνεύματός μας. Είναι αναμφιβόλως η έκχυση της συνολικής δυναμικής του σωτηριολογικού Του έργου στην καθολική μας ύπαρξη.

ΥΜΝΟΙ ΤΗΣ ΑΝΑΛΗΨΕΩΣ -- Orthodox Hymns

O Συναξαριστής της ημέρας.

Τετάρτη, 31 Μαΐου 2017

Ερμείου μάρτυρος, και Ευσεβίου.

Ὁ Ἅγιος Μάρτυς Ἑρμείας καταγόταν ἀπὸ τὰ Κόμανα τῆς Καππαδοκίας καὶ ἄθλησε κατὰ τοὺς χρόνους τοῦ αὐτοκράτορος Μάρκου Αὐρηλίου τοῦ Ἀντωνίνου (138 – 161 μ.Χ.). Ὑπηρετώντας ὡς στρατιώτης στὶς Ρωμαϊκὲς λεγεῶνες, κατὰ τὸ διωγμὸ ποὺ κινήθηκε τότε ἐναντίον τῶν Χριστιανῶν, διεβλήθη καὶ αὐτὸς ὡς Χριστιανός, συνελήφθη δὲ καὶ ὁδηγήθηκε ἐνώπιον τοῦ δούκα Σεβαστιανοῦ, ἐξαναγκαζόμενος νὰ θυσιάσει στὰ εἴδωλα. Ὁ Ἑρμείας ἀρνήθηκε νὰ ὑπακούσει καὶ ἐξ αἰτίας αὐτοῦ τοῦ συνέτριψαν τὶς σιαγόνες, τοῦ ἔγδαραν τὸ δέρμα τοῦ προσώπου, τοῦ ἔσπασαν τοὺς ὀδόντες καὶ τὸν ἔριξαν σὲ ἀναμμένο καμίνι.

Oι Φίλοι του Τάματος του Έθνους, Φωτεινή Γραμμή --- ΑΓΙΟΣ ΠΑΥΛΟΣ Ο ΕΞ ΑΡΟΑΝΙΑΣ ΚΑΛΑΒΡΥΤΩΝ

ΠΑΝΗΓΥΡΙΣ 27.5.2017

ΒΡΑΒΕΥΣΕΙΣ ΠΡΕΣΒΕΩΝ ΚΑΛΗΣ ΘΕΛΗΣΕΩΣ

ΤΟΥ ΤΑΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΕΘΝΟΥΣ

                                                                     29.5.17

Ἀπίστευτες καὶ ἀδιανόητες σατανικὲς ἀντιξοότητες εἴχαμε καὶ ἐφέτος. Ἐν τούτοις εἴχαμε μεγάλη ἐπιτυχία, διότι βοήθησε ὁ Πανάγιος Θεὸς διὰ μεσιτιῶν τοῦ φίλου του, Ἁγ. Παύλου, ποὺ εἶναι πάρα πολὺ θαυματουργικὸς ἀλλὰ καὶ ἴσως ὁ μόνος Ἅγιος, ὁ ὁποῖος ἀγωνίζεται νὰ συνετίζῃ ὅλους ἐκείνους ποὺ προσπαθοῦν μὲ ἔργα καὶ μὲ λόγια ἀλλὰ καὶ ἀπὸ ἀναξιοπρεπέστατη νοοτροπία νὰ ἀδιαφοροῦν, νὰ λασπολογοῦν καὶ ἀμέσως ἤ ἐμμέσως νὰ σαμποτάρουν τὰ ἔργα. Μέχρι πού, ἐδῶ καὶ 20 χρόνια, ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Καλαβρύτων καὶ Αἰγιαλείας κ. Ἀμβρόσιος, ὅταν διαπίστωσε τὸν σατανικὸ πόλεμο κατὰ τῶν ἔργων τοῦ Ἁγίου, ἔγραψε καὶ ἀπέστειλε παραινετικὴ ἐγκύκλιο, ἀνακαλῶν τοὺς παρεκτρεπομένους εἰς τὴν τάξιν, γράφων μεταξὺ πολλῶν ἄλλων :  «…Διερωτώμεθα μήπως σεῖς πλέον, οἱ νεώτεροι τῆς Ἀροανίας, ἀνασκολοπίζετε τὸν Νεομάρτυρα καὶ τὸν ὑποβάλλετε εἰς νέα μαρτύρια. Διότι, ἀληθῶς λέω, ὁσάκις σύρετε τὸν κ. Ἀναγνωστόπουλον εἰς τὰ Δικαστήρια καὶ ὁσάκις ἐπίσης ἀντιδρᾶτε εἰς τὰ ὑπὸ ἐκείνου νομίμως καὶ καλῶς ἐνεργούμενα καὶ πραττόμενα εἰς δόξαν τοῦ Ἁγίου, τὸν ἅγιον Νεομάρτυρα Παῦλον διώκετε ! Καθίστασθε θεομάχοι καὶ ὅσοι ἀντιδρᾶτε καὶ ὅσοι ἀπαθῶς θεᾶσθε τὰ δρώμενα καὶ πραττόμενα ! Μὲ τὴν πεποίθησιν, ὅτι δὲν ἔχετε συλλογισθῆ ἐπαρκῶς τὴν μεγάλην  εὐθύνην, τὴν ὁποίαν ἐκουσίως ἤ ἀκουσίως ἀναλαμβάνετε καὶ τὴν μεγάλην τιμωρίαν, τὴν ὁποίαν ἐφελκύετε εἰς ἑαυτοὺς καὶ ἀλλήλους ὡδηγήθημεν εἰς τὴν ἀπόφασιν νὰ θέσωμεν ἕκαστον ἐξ ὑμῶν ἐνώπιον τῶν εὐθυνῶν του… »

Η αποτείχιση είναι το ευλογημένο φραγγέλιο με το οποίο η Εκκλησία απεμάκρυνε πάντοτε ό,τι νόθο υπήρχε μέσα Της.

Αν κοιτάξουμε βαθύτερα τα γεγονότα, θα δούμε ότι η αντίδραση των χριστιανών με την αποτείχιση εναντίων του Οικουμενισμού, είναι ό,τι ωραιότερο, ζωντανό, ορθόδοξο, παραδοσιακό, αν θέλετε ό,τι έχει μείνει όρθιο μέσα εις την Εκκλησία. Είναι η γλυκειά ελπίδα δια το ξεκαθάρισμα των γνησίων από των νόθων, των λειτουργών από των επαγγελματιών, των χριστοφόρων από των χριστεμπόρων, των φιλοθέων από των φιλοδόξων, των ποιμένων από των λυκοποιμένων. Είναι η φωνή του Θεού, δια την οποία δεν ιδρώνει το αυτί των Οικουμενιστών. Είναι το ευλογημένο φραγγέλιο με το οποίο η Εκκλησία απεμάκρυνε πάντοτε ό,τι νόθο υπήρχε μέσα Της.

Η συγκρητιστική χοάνη της Νέας Βαβυλώνος – Οικουμενισμού μας απειλεί με αφανισμό

Όταν κάποιος επιχειρεί να κυριεύσει το σπίτι μου και να το κάνει δικό του, δεν έχει το ηθικό δικαίωμα να με κατηγορεί για τον τρόπο που αμύνομαι. Ξεχνάμε, ότι ο λαός της Κωνπόλεως έκαψε τον Ναόν της Αγίας Σοφίας, όταν εξώρισαν τον πνευματικό τους πατέρα ιερόν Χρυσόστομον; Είμαστε σε καιρούς αντιχρίστους. Η συγκρητιστική χοάνη της Νέας Βαβυλώνος – Οικουμενισμού  μας απειλεί με αφανισμό και σαν έθνος και σαν Ορθόδοξη Εκκλησία. Σήμερα χρειαζόμαστε, περισσότερο από ποτέ άλλοτε πατερικά αναστήματα ποιμένων, οι οποίοι εν πνεύματι και δυνάμει Ηλιού, να αντιμετωπίσουν τις αντίχριστες δυνάμεις του Οικουμενισμού.

ΕΙΣ ΕΝΟΤΗΤΑ ΠΑΝΤΑΣ ΕΚΑΛΕΣΕ -- Αθωνικά άνθη

Η αγία Πεντηκοστή είναι η κατ’  εξοχήν εορτή της ενότητος. Διότι εν τη ημέρα της καθόδου του Αγίου Πνεύματος ιδρύεται η Εκκλησία. Και η Εκκλησία είναι Μία. Είναι ενότης των πολλών εις εν. Είναι συνάντησις εις το εν. Είναι κατάφασις καρδιών και διανοιών εις το εν. Μία πίστις, εν βάπτισμα, μία ομολογία, εν φρόνημα, εις Θεός…                                                       

Δια τούτο, εις όλην την πνευματέμφορον υμνογραφίαν της αγίας Πεντηκοστής, εξαίρεται η ενότης, η συμφωνία, η αρμονία, το εν… Το πνεύμα τούτο της ενότητος διήκει δι’  όλης της αγίας Γραφής. Και θεμέλιον αρραγές της Εκκλησίας αποτελεί η ενότης. Κάτι που δεν ενούται εις την Εκκλησίαν, είναι απόβλητον, είναι εκτός. Κάτι που διασπά την Εκκλησίαν, εξοβελίζεται. Ό,τι δεν εναρμονίζεται με την Εκκλησίαν, «εκκόπτεται και εις πυρ βάλλεται»…                                                                                      
Αλλ’  αυτή η αγία ενότης εις την εποχήν μας υπόκειται εις πολλάς ερμηνείας. Και επιδιώκεται άνευ όρων. Επιζητείται ως αγάπη, εν ονόματι της αγάπης. Και φθάνει να προβάλλεται, ως ελατήριον και ως σκοπός, η αγάπη, δια να θεωρήται η ενότης ως το ύψιστον των αγαθών. Εν τούτοις η αγιωτάτη Εκκλησία μας την ενότητα ουδέποτε εννόησεν άνευ όρων. Η ζωή της Εκκλησίας, η Παράδοσις, αι Οικουμενικαί Σύνοδοι, οι άγιοι Πατέρες εδίδαξαν την ενότητα όχι άνευ όρων, όχι υπό όρους, αλλ’  υπό τον ένα απαράβατον όρον: της αληθείας… Δια την Εκκλησίαν, απούσης της αληθείας, ενότης δεν υπάρχει.

Εκκλησιολογικά

Συνέχεια : https://xristianorthodoxipisti.blogspot.ca/2017/05/blog-post_29.html

Ύμνοι εις την Θεοτόκον Greek Orthodox Hymns to the Mother of God

telemaxos doumanis

O Συναξαριστής της ημέρας.

Τρίτη, 30 Μαΐου 2017

Ισαακίου του οσίου, ηγουμένου της μονής Δαλμάτων, Ευσεβίου και Χριστίνης των μαρτύρων, Ναταλίου και Βαρλαάμ των οσίων.

Ὁ Ὅσιος Ἰσαάκιος καταγόταν ἀπὸ τὴν Συρία καὶ ἔζησε κατὰ τοὺς χρόνους τοῦ ἀρειανοῦ αὐτοκράτορος Οὐάλεντος (364 – 378 μ.Χ.). Μοναχὸς στὴν πατρίδα του, μετέβη στὴν Κωνσταντινούπολη καὶ ἐγκαταστάθηκε σὲ κάποια ἀπὸ τὶς μονὲς αὐτῆς. Διακρινόταν γιὰ τὴ φλογερὴ πίστη καὶ τὴ μαχητικότητά του ἐναντίον καθενὸς ποὺ ἐπιβουλευόταν αὐτήν, ἰδιαίτερα δὲ κατὰ τῶν ἐπικρατούντων αἱρετικῶν Ἀρειανῶν. Μιλώντας πρὸς τοὺς μοναχοὺς καὶ τὰ πλήθη, δὲν δίσταζε νὰ ἐλέγχει καὶ αὐτὸν τὸν αὐτοκράτορα γιὰ τὶς ὑπὲρ τῶν αἱρετικῶν ἀπροκάλυπτες ἐνέργειές του. Τὸ 378 μ.Χ. συνάντησε τὸν Οὐάλεντα, ἐνῶ ἀναχωροῦσε γιὰ τὴν ἐκστρατεία ἐναντίον τῶν Γότθων ποὺ εἰσέβαλαν στὸ Βυζάντιο, καὶ τοῦ εἶπε:

Η ΑΛΩΣΙΣ ΤΗΣ ΒΑΣΙΛΙΔΟΣ ΤΩΝ ΠΟΛΕΩΝ (Μία διαφορετική θεώρησις) -- Τοῦ κ. Κων. Δεληγιάννη, Ὁμοτίμου Καθηγητοῦ Βυζαντινῆς Ἀρχαιολογίας

29 Μαΐου 1453. «Ἑάλω ἡ Πόλις». Τρομακτικότερη κραυγὴ δὲν εἶχε ἀκουστεῖ ποτὲ γιὰ ἀνθρώπινη πόλη. Εὐρώπη καὶ Ἀσία κράτησαν τὴν ἀναπνοή τους, ὡσὰν νὰ ἔφτανε ἡ συντέλεια τοῦ κόσμου. Μαύρη σελίδα στὴν παγκόσμια ἱστορία! Ὅσους προσδιορισμοὺς κι ἂν χρησικαλύψει νοηματικὰ τὴν τραγωδία τῆς 29ης Μαΐου 1453. Ὑπονόμευση, βαρβαρότητα, προδοσία, ἀλλὰ καὶ ἀνδρεία, πίστη, αὐταπάρνηση καὶ γενναιότητα εἶναι τὰ χαρακτηριστικὰ γνωρίσματα ἐκείνου τοῦ τραγικοῦ καιροῦ.

Ἡ ἱστορία συχνὰ παίζει μὲ τοὺς ἀριθμούς. Χίλια χρόνια ἀκριβῶς μετὰ τὴν εἰσβολὴ τῶν Βανδάλων στὴ Ρώμη, πέφτει τὸ πολιτισμικὸ καὶ δοξασμένο Ὀρθόδοξο Βυζάντιο στὰ χέρια βάρβαρων ἀσιατῶν. Γράφει κορυφαῖος ἱστορικός: «Διά τῆς ἁλώσεως τῆς ΚΠόλεως δὲν ἔπεσε μόνη ἡ κυριευθεῖσα πόλις, δὲν ἔπεσε μόνη ἡ καταλυθεῖσα βασιλεία, ἀλλὰ ἐπὶ μακρὸν ἐπεσκιάσθη κόσμος ὁλόκληρος πραγμάτων καὶ δογμάτων, ὁ κόσμος ὁ ἑλληνικός». Ὁ μεγάλος ἱστορικὸς Κ. Παπαρρηγόπουλος, ποὺ γνωρίζει νὰ κάνει ἄριστη ἐκμετάλλευση τῶν πηγῶν, γνωρίζει τὴν βαθύτερη αἰτία τῶν γεγονότων καὶ τὴν συνολικὴ προοπτική τοῦ ἱστορικοῦ γίγνεσθαι. Καὶ συνεχίζει ὁ ἴδιος παρακάτω: «Ἡ ἱστορία μνημονεύει πολλῶν καταστροφῶν… δραματικοτέρα καὶ καταπληκτικοτέρα τῆς ἁλώσεως τῆς Κωνσταντινουπόλεως, οὐδεμία ἀπέβη τραγικοτέρα» (Ἱστορία τοῦ Ἑλληνικοῦ Ἔθνους).

π.Νικόλαος Μανώλης, Διακοπή Μνημοσύνου (Βήματα προόδου-Το αδελφικό μίσος) [ΒΙΝΤΕΟ 2017]

Σ.σ. ποιος να είναι άραγε ο άγιος Ιωσήφ ο Ησυχαστής του οποίου φέρει το όνομα ο Ιεραποστολικός Σύλλογος, που αναφέρει ο π. Νικόλαος;

Ζή εις την ψυχήν μας η Κωνσταντίνου Πόλη, ως πραγματικότης επέκεινα των γηίνων όρων....

H Κωνσταντίνου Πόλη, εις την ψυχήν μας εξακολουθεί να ζή, όχι μόνον ως απλούν συγκλονιστικόν όραμα μιάς τόσον μεγάλης, τόσον ωραίας και τόσον ποθητής Πατρίδος. Όχι μόνον ως αιματωμένη  ανάμνησις δόξης και πόνων που κατέτρωσαν την καρδίαν μας. Όχι μόνον ως φλογερά θεοσέβεια, περιπλακείσα ερωτικώς εις αδιάστατον ένωσιν με την ιδέα της Πατρίδος, αλλά ζή εντός μας, με την δύναμιν βιολογικής ανάγκης, ως περιβάλλον πνευματικόν,  «εν ώ ζώμεν και κινούμεθα», ως πόθος επιστροφής άσβεστος και ως ψυχή, του είναι μας. Ζή εις την ψυχήν μας ως πραγματικότης επέκεινα των γηίνων όρων και απαύγασμα μυχίων ονειροπολημάτων, τόσον ευαρέστων και τόσον εναργών….

ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΛΩΣΗ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ ΣΤΗ ΜΕΓΑΛΗ ΙΔΕΑ

Η διαχρονική συνέχεια του έθνους και ο ρόλος της Ορθοδοξίας 
Στις 29 Μαΐου τιμούμε όλους όσοι έπεσαν υπέρ πίστεως και πατρίδος στα τείχη της Βασιλεύουσας το 1453. Παραλλήλως, διδασκόμαστε ότι, παρά την οθωμανική καταπίεση, ο Ελληνισμός επιβίωσε χάρις στην Εκκλησία του και στο όραμα της Μεγάλης Ιδέας. Θυμίζω τι απαντά ο Θ. Κολοκοτρώνης στον Άγγλο ναύαρχο Χάμιλτον.

«Η επανάστασις η εδική μας δεν ομοιάζει με καμμιάν απ’ όσαις γίνονται την σήμερον εις την Ευρώπην. Της Ευρώπης αι επαναστάσεις εναντίον της διοικήσεώς των είναι εμφύλιος πόλεμος. Ο εδικός μας πόλεμος ήτον ο πλέον δίκαιος, ήτον έθνος με άλλο έθνος, ήτον με έναν λαόν όπου ποτέ δεν ηθέλησε να αναγνωρισθή ως τοιούτος, ούτε να ορκισθή παρά μόνον ό,τι έκαμνεν η βία.
Ούτε ο Σουλτάνος ηθέλησε να θεωρήσει τον Ελληνικόν λαόν ως λαόν, αλλ’ ως σκλάβους. Μίαν φοράν όταν επήραμεν το Ναύπλιον ήλθε ο Αμιλτον να με ιδή. Μου είπε ότι πρέπει οι Ελληνες να ζητήσουν συμβιβασμόν και η Αγγλία να μεσιτεύση. Εγώ του αποκρίθηκα ότι αυτό δεν γίνεται ποτέ, ελευθερία ή θάνατος. Εμείς, Καπετάν Αμιλτον, ποτέ συμβιβασμόν δεν εκάμαμεν με τους Τούρκους. Αλλους έκοψε, άλλους σκλάβωσε με το σπαθί και άλλοι, καθώς εμείς, εζούσαμεν ελεύθεροι από γεννεά εις γεννεά. Ο βασιλεύς μας εσκοτώθη, καμμία συνθήκη δεν έκαμε. Η φρουρά του είχε παντοτεινό πόλεμον με τους Τούρκους και δύο φρούρια ήτον πάντοτε ανυπότακτα. - Με είπε, ποία είναι η βασιλική φρουρά του, ποία είναι τα φρούρια. - Η φρουρά του Βασιλέως μας είναι οι λεγόμενοι Κλέφται, τα φρούρια η Μάνη και το Σούλι και τα βουνά. Ετζι δεν με ωμίλησε πλέον».