Ευτυχώς που ο χαρτοπόλεμος των αντιοικουμενιστών θα σταματήσει και αυτές τις «πρωτοπορίες»….

Το 2001 για πρώτη φορά στα χρονικά και επί αρχιεπισκοπής του κ. Χριστοδούλου επισκέφθηκε ο Πάπας την Ελλάδα.                                         

Το 2005 για πρώτη φορά στα χρονικά και επί αρχιεπισκοπής του κ. Χριστοδούλου φιλοξενήθηκαν οι εργασίες του Παγκοσμίου Συμβουλίου των Εκκλησιών (Π.Σ.Ε. =σατανοεκκλησιών) στην Ελλάδα.                          Το 2006 τρίτωσε με την επίσκεψη του κ. Χριστοδούλου στην έδρα του Π.Σ.Ε. στην Γενεύη, η πρώτη στην ιστορία Έλληνα «Αρχιεπισκόπου». Σε αυτήν αποδόθηκαν ιδιαίτερες τιμές στον Έλληνα Προκαθήμενο ενώ του έψαλλαν (αιρετικοί προφανώς) δοξολογία κατά το Ορθόδοξο τυπικό σε τρεις γλώσσες. Στη συνέχεια τον κ. Χριστόδουλο προσφώνησε ο Γενικός Γραμματέας του Π.Σ.Ε. Δρ. Σάμουελ Κόμπια, ο οποίος μεταξύ άλλων τόνισε: «Τα προηγούμενα χρόνια, η Εκκλησία της Ελλάδος ασκούσε κριτική απέναντι στο Π.Σ.Ε. και κάποιες φορές πολύ αυστηρές… σήμερα όμως ανακαλύπτουμε με πολύ μεγάλη ευχαρίστηση ότι η Εκκλησία της Ελλάδος γίνεται ένας πολύτιμος συνεργάτης, κάποιες μάλιστα φορές και πρωτοπόρος….

Εκκλησιαστικά νέα : Δεύτερη συνεδρία της έκτακτης συγκλήσεως της Ιεραρχίας

 Συνήλθε σήμερα Τετάρτη, 25 Μαΐου 2016, στη δεύτερη ημέρα της εκτάκτου Συγκλήσεώς της, η Ιερά Συνοδος της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος, υπό την Προεδρία του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Ιερωνύμου, στην Αίθουσα Συνεδριών της Ιεράς Συνόδου της Ιεραρχίας.

 Κατά την πρωινή Συνεδρία, μετά την προσευχή, ανεγνώσθη ο Κατάλογος των συμμετεχόντων Ιεραρχών και διεπιστώθη η απουσία των Σεβασμιωτάτων Μητροπολιτών Θεσσαλονίκης κ. Ανθίμου, Λήμνου και Αγίου Ευστρατίου κ. Ιεροθέου, Μυτιλήνης, Ερεσσού και Πλωμαρίου κ. Ιακώβου, Λαρίσης και Τυρνάβου κ. Ιγνατίου και Μεγάρων και Σαλαμίνος κ. Κωνσταντίνου, οι οποίοι απουσίασαν αιτιολογημένα.

Κατόπιν αναγνώσθηκαν και επικυρώθηκαν τα Πρακτικά της χθεσινής Συνεδρίας.

Oi Πατέρες προειδοποιούν. ακούει κανείς;

Λέγει ὁ ἅγιος Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης: Ἂν ὁ προεστός σου εἶναι σφαλερὸς εἰς τὴν πολιτείαν καὶ τὰ ἔργα του, μὴ περιεργάζεσαι. Ἂν ὅμως εἶναι σφαλερὸς κατὰ τὴν πίστιν, φεῦγε παραίτησέ  τον,  ὄχι μόνο ἂν εἶναι ἄνθρωπος, ἀλλὰ κἄν ἄγγελος εἶναι ἀπὸ τὸν οὐρανόν.

O Μέγας Βασίλειος: Τὸ νὰ ἐφησυχάζει κανεὶς, ὅταν τὸ κινδυνευόμενον εἶναι ἡ Πίστις, τοῦτο εἶναι ἴδιον τῆς ἀρνήσεως, τὸ δὲ νὰ ἐλέγχει εἶναι ὁμολογία εἰλικρινής.

O Όσιος Θεόδωρος ο Στουδίτης: Ἐντολὴ γὰρ Κυρίου μὴ σιωπᾶν ἐν καιρῷ κινδυνευούσης Πίστεως. Ὥστε ὅτε περὶ Πίστεως ὁ λόγος, οὐκ ἔστιν εἰπεῖν, ἐγὼ τὶς εἰμί;  Ἱερεύς;  ἀλλ’  οὐδαμοῦ. Ἄρχων; Καὶ οὐδ’ οὕτως. Στρατιώτης; Καὶ ποῦ; Γεωργός; Καὶ οὐ δ’ αὐτὸ τοῦτο. Πένης; Μόνον τὴν ἐφήμερον τροφὴν ποριζόμενος,  οὐδείς  μοι  λόγος  καὶ φροντὶς περὶ τοῦ προκειμένου. Οὐά, οἱ λίθοι κράξουσι, καὶ σὺ σιωπηλὸς καὶ ἄφροντις.

Ανθελληνικό παραλήρημα του Υφυπουργού Εξωτερικών της Αλβανίας

Για ανθελληνικό παραλήρημα κατηγορεί τον Υφυπουργό Εξωτερικών της Αλβανίας ο Γενικός Πρόεδρος της ΔΕΕΕΜ «ΟΜΟΝΟΙΑ», Λεωνίδας Παππάς. Συγκεκριμένα, δηλώνει: 

Ο Υφυπουργός Εξωτερικών της Αλβανίας Selim Belortaja (LSI), μέσω του λογαριασμού που διατηρεί στο facebook, εξέφρασε την οργή του γιατί αλβανικός τηλεοπτικός σταθμός εθνικής εμβέλειας, προβάλει σποτ που διαφημίζει την Ελλάδα, ως τουριστικό προορισμό!
Πριν από ακριβώς ένα μήνα, επιστρέφοντας από την Ισλαμική Συνδιάσκεψη της Κωνσταντινούπολης, ο κ. Belortaj μας έλεγε πόσο προκατειλημμένοι είμαστε έναντι του Ισλαμικού Κόσμου.
Σε οποιαδήποτε χώρα της Ευρώπης μία δήλωση αξιωματούχου της (σαν την προχθεσινή), θα τον έστελνε σπίτι του την επόμενη ώρα.
Ο ανθελληνισμός που κάποιοι στην Αλβανία θέλουν να προβάλλουν ως δημοφιλές «εθνικό» σπορ – όπως καταγγείλαμε πολλές φορές ως Ομόνοια – είναι εισαγόμενος και κάνει κακό πρώτα στην Αλβανία.
Η κυβέρνηση Ράμα – Μέτα τρία χρόνια διακυβέρνησης στο ίδιο μοτίβο. Το μόνο που κάνει είναι να αμύνεται στα κύματα διαφθοράς και πολιτικής εγκληματικότητας. Η κοινωνία σκέπτεται περισσότερο από τους πολιτικούς τις ερχόμενες εκλογές. Αν φοβούνται τις πρόωρες εκλογές, ας κάνουν έστω έναν ανασχηματισμό.
Οι έλληνες πολιτευτές της κυβερνητικής συμμαχίας, όταν είναι να υπερασπιστούν κάτι εθνικό είναι εξαφανισμένοι για να μην θιχτεί η «μετριοπάθεια» τους.

Πηγή: himara.gr

Ο sotirio είπε... Αγίου Μαξίμου του Ομολογητού P.G. 90, 1

Υπάγετε, ψηλαφήσατε εάν τι τοιούτον γέγονέ ποτε και μετά θάνατον απελύθη τις του περί την πίστιν εγκλήματος και του εξενεχθέντος κατ’ αυτού κατακρίματος.

Δεν πιστεύεις τον Αγιος Γερμανό που έλεγε :
"Εξορκίζω όλους τους λαϊκούς, όσοι είστε γνήσια τέκνα της Ορθοδόξου Καθολικής Εκκλησίας, να φεύγετε ολοταχώς από τους ιερείς που υπέπεσαν στην υποταγή στους Λατίνους, και μήτε σε εκκλησία να συγκεντρώνεστε μαζί τους, μήτε να παίρνετε οποιαδήποτε ευλογία από τα χέρια τους. Είναι καλύτερα να προσεύχεσθε στο Θεό στα σπίτια σας μόνοι, παρά να συγκεντρώνεσθε στην εκκλησία μαζί με τους Λατινόφρονες. Ει’ δ’ άλλως, θα υποστήτε την ίδια κόλασι μ’ αυτούς".

ΑΝΑΣΤΑΣΙΜΟΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑΙ ΘΕΩΡΙΑΙ

Ο ευσεβής και φιλόθεος Ορθόδοξος χριστιανός πουθενά δεν θα εύρισκε τόσον πλήρη ερμηνείαν του νοήματος της Αναστάσεως του Κυρίου Ιησού, ως και των άλλων Δεσποτικών και Θεομητορικών εορτών, από το «Εορτοδρόμιον» του Αγίου Νικοδήμου του Αγιορείτου. Το βιβλίον αυτό έχει ιδιαιτέραν χάριν, όχι μόνον διότι εγράφη δια χειρός ηγιασμένης, αλλά και διότι εις τας σελίδας του συγκεντρούνται αι άκτιστοι ακτίνες του Αγίου Πνεύματος, ως Υμνολογία, ως ηθική φιλοσοφία, ως δογματική έκθεσις, ως Μυστική Θεολογία, ως πλούτος Πατερικής Γραμματολογίας. Ο ακάματος και θεοφώτιστος συγγραφεύς του συνεπύκνωσεν ό,τι θειότερον παρήγαγεν η ένθεος καρδία και ο θεόληπτος νους των αγίων Πατέρων, εν τη ερμηνεία όλων των φάσεων της θείας Οικονομίας, της Σταυρικής Θυσίας και της λαμπροφόρου Αναστάσεως του Κυρίου, και ό,τι ευηχέστερον ως μουσουργικόν και αιθέριον Υμνολόγημα μας έδωσεν η πνευματοκίνητος λύρα των μελωδών και καλλικελάδων αηδόνων της αγιωτάτης Εκκλησίας μας. Μέσα σε είκοσι πέντε σελίδας του «Εορτοδρομίου», μαθαίνει ο ορθόδοξος Χριστιανός το μέγα μυστήριον της Αναστάσεως του Χριστού μας, όπως το συνέλαβον οι θείοι Πατερικοί νόες και μυσταγωγείται εις τα υψηλά νοήματα της «εορτής των εορτών». Αλλά και δονείται την καρδίαν από τα θεία απηχήματα της μελωδικής κιθάρας του αγίου Ιωάννου του Δαμασκηνού. Ο οποίος—δια να μεταχειρισθώ την ιδίαν φράσιν του αγίου Νικοδήμου—«ελάμπρυνε την Λαμπράν ο λαμπρός Μελωδός με τας λαμπράς ρήσεις του λαμπροτάτου πανηγυριστού Γρηγορίου του Θεολόγου, ίνα εκ λαμπρού πανηγυριστού, υπό λαμπρού Μελωδού, δια λαμπρού ήχου, με λαμπράς ρήσεις, λαμπρώς το λαμπρόν της λαμπράς ημέρας συγκροτήται μέλος κατά την δις δια  πασών συμφωνίαν…».

Ανοίγω το «Εορτοδρόμιον» εις τον Κανόνα του Αγίου Πάσχα. Ο Κανών εμελουργήθη υπό του αγίου Ιωάννου, «του λαμπρού τον βίον, λαμπροτέρου τον λόγον και λαμπροτάτου την ψυχήν». Δεν υπάρχει καλύτερος τρόπος κατανοήσεως του βάθους, των κινήσεων και βιωμάτων μιας ψυχής, από το άσμα που γράφει η ιδία και αναμέλπει η ιδία. Λέγουν οι σοφοί ότι η ψυχολογία ενός λαού καθρεπτίζεται εις τα τραγούδια του. Δεν υπάρχει ασφαλέστερος τρόπος κατανοήσεως ενός θείου και υπερφυούς γεγονότος, όπως είναι η Ανάστασις του Κυρίου, από το πώς την συνέλαβεν ένας μέγας και πεφωτισμένος νους και ποίας «αντιδράσεις» εξεδήλωσε. Τι σημασίαν έχει αν ημείς, ατελέστατοι και εμπαθέστατοι και μικρόνοες και αφώτιστοι, αντιλαμβανώμεθα κατά τον ένα ή άλλον τρόπον, μέχρι του βαθμού τούτου ή του άλλου, την υπερφυσικήν και ανέκφραστον εις μεγαλείον Ανάστασιν του Θεανθρώπου Χριστού; Σημασίαν έχει πως το συνέλαβον οι άγιοι και θεοφόροι Πατέρες. Και το πνεύμα αυτό των αγίων Πατέρων το παίρνει η αγία Εκκλησία μας και το δίδει εις τα τέκνα της, προς διδαχήν και προς ψυχικήν συμμετοχήν εις την χαράν της.

Z Kanon Anastaseos - Greek Orthodox Byzantine Chant

O Συναξαριστής της ημέρας.

Τετάρτη, 25 Μαΐου 2016

Της  Μεσοπεντηκοστής. Τρίτη εύρεσις της τιμίας κεφαλής του Προδρόμου, Ολβιανού οσίου, Κελεστίνου μάρτυρος.

Ποιὸ  εἶναι τὸ θέμα τῆς ἰδιορρύθμου αὐτῆς ἑορτῆς; Ὄχι πάντως κανένα γεγονὸς τῆς εὐαγγελικῆς ἱστορίας. Τὸ θέμα της εἶναι καθαρὰ ἑορτολογικὸ καὶ θεωρητικό. Ἡ Τετάρτη τῆς Μεσοπεντηκοστῆς εἶναι ἡ 25^η ἀπὸ τοῦ Πάσχα καὶ ἡ 25^η πρὸ τῆς Πεντηκοστῆς ἡμέρα. Σημειώνει τὸ μέσον τῆς περιόδου τῶν 50 μετὰ τὸ Πάσχα ἑορτάσιμων ἡμερῶν. Εἶναι δηλαδὴ ἕνας σταθμός, μία τομή. Ὡραία τὸ τοποθετεῖ τὸ πρῶτο τροπάριο τοῦ ἑσπερινοῦ τῆς ἑορτῆς:

«Πάρεστιν ἡ μεσότης ἡμερῶν,
τῶν ἐκ σωτηρίου ἀρχομένων ἐγέρσεως
Πεντηκοστῇ δέ τῇ θείᾳ σφραγιζομένων,
καί λάμπει τάς λαμπρότητας
ἀμφοτέρωθεν ἔχουσα
καί ἑνοῦσα τάς δύο
καί παρεῖναι τήν δόξαν προφαίνουσα
τῆς δεσποτικῆς ἀναλήψεως σεμνύνεται».

Ο όσιος πατήρ ημών Ιουστίνος Πόποβιτς γράφει:

 «Το ορθόδοξο δόγμα, μάλλον δε το παν-δόγμα περί της Εκκλησίας, απερρίφθη και αντικατεστάθη δια του λατινικού αιρετικού παν-δόγματος περί του πρωτείου και του αλαθήτου του πάπα, δηλαδή του ανθρώπου. Εξ αυτής δε της παναιρέσεως εγεννήθησαν και γεννώνται συνεχώς άλλαι αιρέσεις: το Filioque, η αποβολή της Επικλήσεως, τα άζυμα, η εισαγωγή της κτιστής χάριτος, το καθαρτήριον πυρ, το θησαυροφυλάκιον των περισσών έργων...».

Από την Εισήγηση Καθηγητή κ. Δημ. Τσελεγγίδη στην ημερίδα για τη Μεγάλη Σύνοδο (23-03-2016)

Tό συγ­κε­κρι­μέ­νο Ἄρ­θρο 6 -τοῦ ὑ­πο­βαλ­λο­μέ­νου Κει­μέ­νου πρός ἔγ­κρι­ση ἀ­πό τήν μέλ­λου­σα καί Με­γά­λη Σύ­νο­δο- ἐμ­φα­νί­ζει κα­τά ἀν­τι­φα­τι­κό καί ἐν­τε­λῶς ἀ­θε­ο­λό­γη­το τρό­πο τήν  Ὀρ­θό­δο­ξη Ἐκ­κλη­σί­α, ἀ­φ’ ἑ­νός ὡς τήν Μί­αν Ἐκ­κλη­σί­αν, καί ἀ­φ’ ἑ­τέ­ρου τήν ἐκ­πε­φρα­σμέ­νη διά τῶν ἀν­τι­προ­σώ­πων της –καί ὄ­χι μό­νο- ἄ­πο­ψη, ὅ­τι ὑ­πάρ­χουν καί ἄλ­λες Ἐκ­κλη­σί­ες –σα­φῶς ἑ­τε­ρό­δο­ξες-, τήν ἱ­στο­ρι­κή πα­ρου­σί­α τῶν ὁ­ποί­ων ἀ­να­γνω­ρί­ζει καί στο­χεύ­ει στήν ἑ­νό­τη­τα μέ αὐ­τές. Οἱ Ὀρ­θό­δο­ξοι Οἰ­κου­με­νι­στές, δη­λα­δή, θε­ω­ροῦν τίς ἑ­τε­ρό­δο­ξες Θρη­σκευ­τι­κές Κοι­νό­τη­τες ὡς τμή­μα­τα τῆς δῆ­θεν δι­η­ρη­μέ­νης Ἐκ­κλη­σί­ας καί ἐ­πι­δι­ώ­κουν τήν δῆ­θεν ἐ­πα­νέ­νω­ση τῆς Ἐκ­κλη­σί­ας, ἀν­τί νά ἐρ­γά­ζον­ται γιά τήν ἐ­πι­στρο­φή τους. Ἐ­πι­δι­ώ­κουν τήν ἑ­νό­τη­τα μέ αὐ­τές, πα­ρά τό γε­γο­νός, ὅ­τι αὐ­τές δέν δη­λώ­νουν ἕ­ως καί σή­με­ρα κα­μί­α δι­ά­θε­ση ἀρ­νή­σε­ως τῶν δογ­μα­τι­κῶν ἀ­πο­κλί­σε­ών τους ἀ­πό τήν Μί­α καί μό­νη Ἐκ­κλη­σί­α. Αὐ­τό ὅ­μως εἶ­ναι στήν πρά­ξη ὁ πα­ναι­ρε­τι­κός -πνευ­μα­τι­κῶς δυ­σώ­δης- καί πο­νη­ρό­τα­τος Συγ­κρη­τι­στι­κός Οἰ­κου­με­νι­σμός. Γι’ αὐ­τό καί ἀ­κρι­βο­λο­γοῦ­με θε­ο­λο­γι­κά, ὅ­ταν μι­λοῦ­με γιά Οἰ­κου­με­νι­στι­κή κα­κο­δο­ξί­α, ἡ ὁ­ποί­α πρέ­πει καί συ­νο­δι­κά νά κα­τα­δι­κα­στεῖ.

Η ΙΣΧΥΣ ΕΝ ΤΗ ΕΝΩΣΕΙ -- 29 ΜΑΪΟΥ 1453 -- ΤΑΜΑ ΤΟΥ ΕΘΝΟΥΣ

24.5.2016

Πιστεύοντας ἀπολύτως εἰς τὸ δόγμα «ἡ ἰσχὺς ἐν τῇ ἑνώσει» καὶ ὅτι σὲ κάθε ἀγαθὴ πρωτοβουλία πρέπει νὰ συμμετέχουμε καὶ ὑπερθεματίζουμε οἱ πάντες, θεωροῦμε καθῆκον μας καὶ ἠθικὴ ὑποχρέωσι, ὅπως συμμετέχουμε ὅλοι, ὅσοι δύνανται προσωπικῶς καὶ οἱ ἀδυνατοῦντες λόγῳ ἀποστάσεως, ἀσθενειῶν ἢ ἄλλων σπουδαιοτάτων κωλυμάτων, πνευματικῶς, καὶ νὰ ἀγωνιζόμαστε ἀδιακόπως ὑπὲρ τῆς ἀκραιφνοῦς Ὀρθοδοξίας καὶ τῆς ἀκεραίας Πατρίδος, διότι τοὺς τελευταίους καιροὺς πηγαίνουμε ἀπὸ τὸ κακὸ στὸ χειρότερο, ὅπως καθημερινῶς τὰ «γεγονότα βοοῦν».

 Γιὰ τὴν ἀποφράδα ἡμέρα τῆς 29^ης Μαΐου θὰ λάβουν χώρα οἱ ἑξῆς συναθροίσεις :

1. Τὴν 27.5.2016 καὶ ὥρα 19.00 στὴν Ἑταιρεία Φίλων τοῦ Λαοῦ, ὡς συνημμένως.

Η ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΤΩΝ ΦΙΛΩΝ ΤΟΥ ΛΑΟΥ -- ΜΝΗΜΗ ΒΥΖΑΝΤΙΟΥ ΓΕΝΕΘΛΙΟΝ ΝΕΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ

H oρεινή γυναίκα -- ΤΟΥ ΦΩΤΗ ΚΟΝΤΟΓΛΟΥ

Αν γυρίσεις τον κόσμο, θα δεις πως δεν θα βρεις παρά σπάνια ευτυχισμένους ανθρώπους και εκείνους με λιγόχρονη και άστατη ευτυχία, πικραμένους όμως θα βρεις πολλούς σε κάθε σου πάτημα. Αδέρφια σου στην χαρά δεν θα βρεις πολλά, μα αδέρφια στην πίκρα θα βρεις πάρα πολλά. Αυτό φανερώνει πως τούτος ο κόσμος είναι ένας τόπος που έρχεται ο άνθρωπος για να δοκιμαστεί, όπως το χρυσάφι στην φωτιά. Αφήνω πως ευτυχία δεν είναι η καλοπέραση του κορμιού, κι αυτό φαίνεται τρανώτατα από το ότι οι καλοπερασμένοι και οι πλούσιοι δεν είναι ευτυχισμένοι, αλλά κάνουνε τον ευτυχισμένο και στο τέλος βαριούνται την ζωή τους. Η ευτυχία τους είναι μάλλον ρηχή και ψεύτικη, κι ολοένα ζητάνε να βρούνε την αληθινή ευτυχία, κ' επιχειρούνε κάθε τόσο ν' αλλάξουνε την ζωή τους. Μπορεί η ψυχή να είναι ευτυχισμένη και μέσα σε ένα κορμί δυστυχισμένο; Μπορεί να ισχύει αυτό το παράδοξο;

Κυριακή 29 Μαϊου 2016, 6.30 μ.μ.-- Εκδήλωση Ομιλία στο Πολιτιστικό Κέντρο Δήμου Εύοσμου

«Δος αίμα και λάβε πνεύμα» - του αείμνηστου Ιωάννου Κορναράκη Ομ. Καθ. Θεολογικής Παν. Αθηνών

 Οι υπηρεσίες της σύγχρονης ψυχολογίας στην βελτίωση των όρων της ζωής του ανθρώπου είναι ασφαλώς όχι απλώς αξιόλογες αλλά και επαινετές. Η ευρεία διάδοση των ψυχολογικών γνώσεων συνετέλεσε και συντελεί στην κατανόηση του ανθρώπου από τον άνθρωπο σε όλες τις εκδηλώσεις του και τις μορφές ή τους τομείς της ζωής του. Η συνεχώς σωρευμένη ψυχολογική εμπειρία, από τη μεθοδική έρευνα ή το αυθόρμητο και τυχαίο ψυχολογικό γεγονός, τίθεται συνεχώς στην υπηρεσία της βελτιώσεως και εξομαλύνσεως της καθημερινής ζωής του ανθρώπου. Αυτό σημαίνει ότι η πορεία της ζωής του ανθρώπου διαποτίζεται συνεχώς από το πνεύμα της ψυχολογίας «για ένα καλύτερο σήμερα»! Ό,τι είναι ψυχολογικό, είναι χρήσιμο σαν δείκτης ζωής, Ενώ κάθε «αψυχολόγητο» θεωρείται σαν κάτι σχεδόν … απάνθρωπο!

Η τάση αυτή να «ψυχολογοποιούμε» την ύπαρξη και τη δράση του ανθρώπου είναι πολύ χρήσιμη, αλλά. .. μέχρις ενός σημείου! Πέρα από αυτό το σημείο αρχίζει η κατάχρηση του πνεύματος της ψυχολογίας. Οι επιστήμονες στην περίπτωση αυτή μιλούν για «ψυχολογιαρχία» (Psychologismus). Σύμφωνα με την τάση αυτή, στην περιοχή της επιστημονικής ψυχολογικής ερεύνης, τα πάντα ανάγονται σε ψυχολογικά αίτια και άγονται σε ψυχολογικούς σκοπούς.

Η κατάχρηση των ψυχολογικών σπουδών θα μπορούσε να βεβαιωθεί πληθωρικά στην περιοχή της αγωγής του παιδιού. Το νέο ρεύμα της θεωρίας της αγωγής, που ονομάστηκε «Νέα Αγωγή» (Education Nouvelle) και που ξεκίνησε από τις εμπειρίες της παιδαγωγικής αφυπνίσεως που προκάλεσαν τα πρώτα κτυπητά πορίσματα της ψυχολογικής προόδου, τοποθέτησε το παιδί σ’ ένα πολύ υψηλό βάθρο. Με παιδαγωγικές και κυρίως ψυχολογικές πρωτοβουλίες εξωραΐστηκε τόσο υπέρμετρα ή άμετρα η προσωπικότης του παιδιού, ώστε βρεθήκαμε μπροστά σε μια παραποιημένη ψυχολογικά εικόνα. Το γεγονός ότι η Νέα Αγωγή δεν προχώρησε ανοδικά και δεν κατέκτησε όλα τα πεδία της αγωγής, αλλά περιορίστηκε σε «πρότυπα» μα πολυδάπανα ιδρύματα, δείχνει ότι οι ψυχολογικές πρωτοβουλίες παραποίησαν πράγματι την προσωπικότητα του παιδιού. Κυρίως νόθευσαν το ανθρώπινο πνεύμα με πολλή… ψυχολογία και επομένως με πολλή…άνεση! Γιατί το πνεύμα της Νέας Αγωγής που διαμορφώθηκε με βάση τις ψυχολογικές θεωρίες στο τέλος-τέλος καθιέρωσε την ευκολία και την άνεση σαν βασικά μέσα της αγωγής του ανθρώπου και επομένως εμμέσως και σαν σκοπούς της υπάρξεώς του.

Το ψυχολογικό αυτό κλίμα, σαν διάσταση της υπάρξεως, επηρεάζει τη ζωή και του χριστιανού που είναι καλοπροαίρετος, ως προς τις υποχρεώσεις του και τα καθήκοντά του προς την Εκκλησία. Ο σύγχρονος χριστιανός θέλει κι εκείνος να ζήσει «ψυχολογικά» το χριστιανισμό του. Δηλαδή θεωρεί τους ψυχολογικούς συμβιβασμούς σαν αυτονόητα στοιχεία της εξελικτικής πορείας του κοινωνικού βίου αλλά και της ζωής της Εκκλησίας μέσα στους κόλπους του βίου αυτού.

O Συναξαριστής της ημέρας.

Τρίτη, 24 Μαΐου 2016

Συμεών οσίου, του εν τω θαυμαστώ όρει, Μελετίου μάρτυρος, Μαρκιανής και Πελαγίας μαρτύρων, Ιλαρίωνος οσίου.

Ὁ Ὅσιος Συμεὼν γεννήθηκε στὴν Ἀντιόχεια, ἀπὸ τὴν ὁποία καταγόταν καὶ ἡ μητέρα του Μάρθα, ἐνῶ ὁ πατέρας του Ἰωάννης καταγόταν ἀπὸ τὴν Ἔδεσσα καὶ ἔζησε κατὰ τοὺς χρόνους τοῦ αὐτοκράτορος Ἰουστινιανοῦ (527 – 565 μ.Χ.). Σὲ ἡλικία ἕξι ἐτῶν, ἀφοῦ ἔμεινε ὀρφανὸς ἀπὸ τὸν πατέρα του, ὁ ὁποῖος φονεύθηκε μέσα στὴν οἰκία του ποὺ κατέρρευσε ἀπὸ σεισμό, μὲ θεία ὑπόδειξη ὁδηγήθηκε στὴ Σελεύκεια καὶ παραδόθηκε στὴν πνευματικὴ προστασία καὶ καθοδήγηση τοῦ περίφημου γιὰ τὶς ἀρετές του ἀσκητὴ Ἰωάννου, ὁ ὁποῖος ἀσκήτευε κοντὰ στὸ ὄρος τοῦ χωριοῦ Πίλασα.

Άγιος Φιλάρετος της Εκκλησίας των Ρώσων της Διασποράς.

Αὐτὸ τὸ ὁποῖο προηγουμένως ἦταν ἰδίωμα τῶν ξεπεσμένων γυναικῶν, οἱ ὁποῖες, στὴν ἐνάσκησι τοῦ ἐπαισχύντου ἐπαγγέλματός τους ἐνεδύοντο προκλητικὰ γιὰ νὰ προκαλέσουν αἰσθησιακὰ τοὺς ἄνδρες, ἔχει πλέον γίνει ἡ μόδα καὶ κανόνας ἀκόμη καὶ γιὰ σεμνές γυναίκες, οἱ ὁποῖες σὲ πολλὲς περιπτώσεις δὲν λαμβάνουν κἄν ὑπ᾿ ὄψιν τους τὸ νόημα καὶ τὶς συνέπειες αὐτῆς τῆς μόδας ποὺ τὶς ἐσκλάβωσε.῎Αν ἡ ἐλαχιστοποίησις τοῦ μάκρους τοῦ φορέματος ἤ ὁ ἰδιαίτερος τονισμὸς τῶν «γραμμῶν» τοῦ σώματος ἀντιτίθενται πρὸς τὴν σεμνότητα, ἡ ὁποία θὰ πρέπει γενικὰ νὰ στολίζη τὶς Χριστιανὲς γυναῖκες, τότε ἀκόμη πιὸ ἀκατάλληλη εἶναι ἡ ἐμφάνισίς τους μὲ τέτοιου εἴδους ἐνδυμασία στὸν Ναὸ τοῦ Θεοῦ.

ΕΙΣ ΤΗΝ ΥΠΕΡΑΓΙΑΝ ΘΕΟΤΟΚΟΝ - π. ΑΘ. ΜΥΤΙΛΗΝΑΙΟΣ Νο 40

Αββάς Δωρόθεος Συμβαίνει να στέκεται κανείς κάπου τη νύχτα και περνάνε από μπροστά του τρεις άνθρωποι.

Ο ένας βάζει στο νου του ότι στέκεται εκεί και περιμένει κάποιον για να πάη να πορνεύση. Ο άλλος τον θεωρεί κλέφτη και ο τρίτος σκέπτεται ότι έχει φωνάξει έναν φίλο του από το διπλανό σπίτι και τον περιμένει να κατεβή για να πάνε να προσευχηθούν.

Να λοιπόν και οι τρεις είδαν τον ίδιο άνθρωπο στον ίδιο τόπο, αλλά δεν έκαναν την ίδια σκέψη.

Εάν εμείς αγωνιζόμαστε να ανήκουμε στην τρίτη κατηγορία σημαίνει ότι αγαπάμε τους συνανθρώπους μας γιατί «η αγάπη ου λογίζεται το κακόν, πάντα στέγει, πάντα ελπίζει, πάντα υπομένει.

Πηγή : Gpistos 

Στρατηγός Μακρυγιάννης : Εκεί που ΄φκιανα τις θέσεις στους Μύλους, ήρθε ο Ντερνύς να με ιδεί.

Μου λέγει:
Τι κάνεις αυτού; Αυτές οι θέσεις είναι αδύνατες· τι πόλεμο θα κάνετε με τον Μπραΐμη αυτού;
Του λέγω:
Είναι αδύνατες οι θέσεις κι εμείς. Όμως είναι δυνατός ο Θεός που μας προστατεύει, και θα δείξουμε την τύχη μας σ΄ αυτές τις θέσεις τις αδύνατες. Κι αν είμαστε ολίγοι στο πλήθος του Μπραΐμη, παρηγοριόμαστε μ΄ έναν τρόπο· ότι η τύχη μας έχει τους Έλληνες πάντοτε ολίγους. Ότι αρχή και τέλος, παλαιόθε και ως τώρα, όλα τα θεριά πολεμούν να μας φάνε και δεν μπορούνε. Τρώνε από μας και μένει και μαγιά. Και οι ολίγοι αποφασίζουν να πεθάνουν. Και όταν κάνουν αυτήνη την απόφαση, λίγες φορές χάνουν και πολλές κερδαίνουν. Η θέση όπου είμαστε σήμερα εδώ είναι τοιούτη. Και θα ιδούμε την τύχη μας οι αδύνατοι με τους δυνατούς.

(Στη μάχη των Μύλων ο Ιμπραήμ πασάς έπαθε πανωλεθρία....).

H αίρεσις τού Οικουμενισμού έχει δύο χαρακτηριστικά που δεν είχαν οι παλαιές αιρέσεις

Πρώτον, την καθολικήν κατά της Ορθοδόξου Εκκλησίας επίθεσιν και όχι μόνον εναντίον ενός δόγματος και δεύτερον, την καθολικήν σχεδόν αποδοχήν της αιρέσεως από τους κορυφαίους κληρικούς και θεολόγους της Ορθοδοξίας, με ελαχίστας εξαιρέσεις στο χώρο των ιερέων καί μοναχών. Σημειωτέον ότι οι εξαιρέσεις αυτές αναφέρονται μόνο στό θεωρητικό πεδίον, δηλαδή στά λόγια και την πέννα, χωρίς ουδεμίαν πρακτικήν έκφρασιν αντιστάσεως, όπως είναι η διακοπή κοινωνίας με την αίρεσιν κ.λ.π.  Το θλιβερώτερον όμως εν προκειμένω είναι η δικαιολογία που προβάλλουν αυτοί οι ρασοφόροι παντός βαθμού προκειμένου να υποστηρίξουν την θέσιν τους. Λέγουν χαρακτηριστικώς ότι ενεργούν έτσι, διότι επθυμούν να ευρίσκωνται εντός Εκκλησίας, αφού, όπως ισχυρίζονται, μόλις διακόψουν κοινωνίαν με τους αιρετικούς προϊσταμένους των ή τους κοινωνούντας με αυτούς, θα ευρεθούν αμέσως εκτός Εκκλησίας. Οποία διαστροφή της Ορθοδόξου διδασκαλίας! 

Ο δάσκαλος άφησε ένα νέο σχόλιο για την ανάρτησή σας "ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟ: Ο ΙΕΡΟΜΟΝΑΧΟΣ ΘΕΟΔΩΡΗΤΟΣ ΜΑΥΡΟΣ ΗΤΑΝ...":

Από μένα δεν χρειάζεται να ζητήσετε συγγνώμη. Να ζητήσετε από τους Αγίους που πολεμάτε: α. τον Αυγουστίνο που η συνείδηση όλων των ορθοδόξων (εκτός των εσάτως φανέντων νεοημερολογίτου Ρωμανίδη και του μαθητή του Σακαρέλλου) έχει για Άγιο και η Εκκλησία αγιοκατάταξε την ίδια εποχή που έγινε και η αγιοκατάταξη του Αγίου Νικοδήμου, του Αγίου Νεκταρίου και του Αγίου Κοσμά του Αιτωλού, β. τον Ισαάκ τον Σύρο, που τον παρουσιάζετε ως νεστοριανό και γ. τον πρ. Φλωρίνης Χρυσόστομο που ανάλωσε την ζωή του στις εξορίες και στους διωγμούς, για να το παίζουν ορισμένοι γνήσιοι ορθόδοξοι πίσω από τους υπολογιστές τους (όπως το παίζαν και τότε αυτοί που κρυβόντουσαν στις Κερατέες). Δικαίωμά μου λοιπόν εφόσον είστε αγιομάχοι, να μην σας περιλαμβάνω στα φιλικά μου ιστολόγια. Μην κλαίγεστε για αυτό, αλλά να κλαίτε που αρπάζετε την κρίση του Θεού και σκανδαλίζετε τον κόσμο.

***

Δάσκαλε, γιατί αποφεύγεις να μου απαντήσεις σε μια απλή ερώτηση; Πότε αυτή η Εκκλησία στην οποία αναφέρεσαι έκανε Αγιοκατάταξη του Αυγουστίνου και του πρ. Φλωρίνης Χρυσοστόμου; 

Μας τα "μπερδεύεις" τα πράγματα....

Για ποια "συνείδηση όλων των Ορθοδόξων" ομιλείς; Γι΄ αυτές τις χιλιάδες που κατακλύζουν με άνθη και ζητωκραυγές τους δρόμους και τις πλατείες όταν υποδέχονται στα ελληνικά χώματα τον αρχιαιρεσιάρχη Πάπα της Ανατολής Βαρθολομαίο;

Τελικά, για να μη γράφω πολλά και σε κουράζω, εσύ από ό,τι γνωρίζω, δεν είσαι μέλος αυτής της Εκκλησίας που Αγιοκατάταξε τον Αυγουστίνο. Και από ότι διαβάζω, σύμφωνα με αυτή την Εκκλησία, θα πάς κατευθείαν στην κόλαση, έρχεσαι δε τώρα να κατηγορήσεις εμένα που μάχομαι αυτή την ¨Εκκλησία¨ και τις ενέργειές της;  Ειλικρινά δεν σε καταλαβαίνω!