Μικρά στιγμιότυπα από τους μεγάλους αγώνες του Εφέσου Αγ. Μάρκου με τους φιλο-παπικούς “Ορθοδόξους” στη Φλωρεντία

Μικρά στιγμιότυπα από τους μεγάλους αγώνες του Εφέσου Αγ. Μάρκου
με τους φιλο-παπικούς “Ορθοδόξους” στη  Φλωρεντία

[V. Laurent, Les “Memoires” du Grand Ecclesiarquee de l’ Eglise de Constantinople

 Sylveestre Syropoulos surle concile de Florence (1438-439), Paris 1971, σ. 444-448]

Σύντομο υπόμνημα: 

Απόσπασμα από τα «Απομνημονεύματα» του Συλβέστρου Συρόπουλου, Μ. Εκκλησιάρχου της Αγ. Σοφίας Κωνσταντινουπόλεως, που συμμετείχε στη Σύνοδο Φεράρας-Φλωρεντίας (1438-1439).

Στους διαλόγους, με κόκκινα γράμματα σημειώνονται τα λόγια του Εφέσου Αγ. Μάρκου Ευγενικού και των ομογνωμόνων του, ενώ με μπλε των φιλοπαπικών “Ορθοδόξων” και εχθρών του Αγ. Μάρκου.

Σε αγκύλες σύντομες γλωσσικές επεξηγήσεις μου.

• § Εφέσου : ο Άγιος Μάρκος Ευγενικός
• § Ηρακλείας Αντώνιος: ομόγνωμος του Εφέσου Αγ. Μάρκου, πιεσθείς όμως πολύ τελικά υπέκυψε και υπέγραψε την ένωση
• § Μυτιλήνης Δωρόθεος, Λακεδαιμονίας Μεθόδιος: φιλο-παπικοί  εχθροί του Αγ. Μάρκου
• § Νικαίας Βησσαρίων,  Ρωσίας Ισίδωρος: φιλο-παπικοί, άσπονδοι εχθροί του Αγ. Μάρκου. Μετά τη σύνοδο παρέμειναν στην Ιταλία και  έγιναν καρδινάλιοι του πάπα
  • § Καβάσιλας : ο Άγ. Νικόλαος, επίσκοπος  Θεσσαλονίκης (13^ος αι.)
  • § Βέκκος: Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως, υποτάχθηκε στον πάπα υπογράφοντας την ένωση στη Σύνοδο στη Λυών (1271). Θέλησε να επιβάλει την ένωση και καταδίωξε σκληρά τους Ορθοδόξους. Σύμβολο του φιλοπαπισμού.

Για την ακρίβεια της αντιγραφής
και τις επισημάνσεις στο κείμενο
π. Αναστάσιος Γκοτσόπουλος
Εφημέριος Αγ. Νικολάου Πατρών 

agotsopo@gmail.com, τηλ. 6945-377621

Γράφει ο Σύλβεστρος  Συρόπουλος στα «Απομνημονεύματά» του :

«Εν ετέρα δε πάλιν ημέρα συνήλθομεν εις τον πατριάρχην κατά το έθος, και ο περί της ενώσεως εκινήθη λόγος και επήνουν την ομόνοιαν και την ειρήνην απλώς οι εφιέμενοι του λατινισμού [οι φιλοπαπικοί  “Ορθόδοξοι”].

― Είπεν ουν ο Ηρακλείας, ότι «καλόν αν ην, ει παρείχετε  ημίν την έκθεσιν ην εστείλατε τοις Λατίνοις ^. άπαξ γαρ μόνον ηκούσαμεν αυτήν,  έδει δε πλεονάκις ιδείν και σκέψασθε  περί αυτής».

― Και ευθύς έφη ο Νικαίας, ότι «αισχύνη έσται τούτο υμετέρα το δόξαι ως ηκούσατε μεν, επελάσθε δε ταύτης. Ου γαρ δει υμάς επιλανθάνεσθαι  των λεγομένων και ακουομένων ενθάδε». Και ούτως απερράπισε και παρεκρούσατο τον λόγον του Ηρακλείας. Τοιαύτας διασκέψεις και μελέτας ηξίουν γίνεσθαι εις τας περί της πίστεως εκθέσεις τε και συγκαταθέσεις.

― Έτεροι δε τινές είπον «Ολίγη εστίν η μεταξύ ημών και των Λατίνων διαφορά, και ει θελήσουσιν οι ημέτεροι, ευκόλως διορθωθήσεται». 

― Και αποκριναμένου του Εφέσου ότι «μεγάλη διαφορά εστίν»,

π.Νικόλαος Μανώλης, Οι πονηρές επεμβάσεις των νεωτεριστών ιερωμένων στις Ιερές ακολουθίες

Η μικτή μονή του Έσσεξ Αγγλίας!

Όταν ο Μέγας Αρσένιος είπε εις την Ρωμαία συγκλητική που του ζήτησε να προσεύχεται γι αυτήν: «είθε ο Θεός να εξαλείψει το μνημόσυνό σου από την σκέψι μου» και αυτό ο Αρχιεπίσκοπος Αλεξανδρείας Θεόφιλος το ανέλυσεν ότι δεν εννοούσε ο Άγιος κάτι το κακό αλλά δεν ήθελε να την φέρνη εις την σκέψιν, καθ’ ότι ο διάβολος, είπε, πολεμεί τους μοναχούς δια των γυναικών. Τώρα εάν οι μοναχοί της ωραίας Αγγλίας είναι ανώτεροι του Μεγάλου Αρσενίου και δεν πολεμούνται πλέον διά των γυναικών, τότε είναι άξιοι προσκυνήσεως. Αλλά κι άξιοι προσκυνήσεως εάν είναι, το ότι το παράδειγμα των αγίων αυτών δημιουργεί προηγούμενον εις την Εκκλησίαν, αυτό και μόνον νομίζω είναι ένας λόγος να τους παρακαλέσωμεν να διορθώσουν τα του οίκου των.

ΜΖʼ Ἱεροῦ Κανόνος Στʼ Οἰκουμενικῆς Συνόδου:                                                         

«Μήτε ἐν ἀνδρώω Μοναστηρίω γυνή, μήτε ἐν γυναικείω ἀνήρ, καθευδέτω. Παντὸς γὰρ προσκόμματος καὶ σκανδάλου ἔξω εἶναι δεῖ τοὺς πιστοὺς καὶ πρὸς τὸ εὔσχημον καὶ εὐπρόσεδρον τῷ Κυρίῳ, τὸν ἑαυτῶν εὐθετίζειν βίον. εἰ δὲ τις τοῦτο πράξοι, εἴτε Κληρικός εἴη, εἴτε λαϊκός, ἀφοριζέσθω.

Κ΄ Ἱεροῦ Κανόνος Ζ΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου:
«Ἀπό τοῦ παρόντος ὁρίζομεν μὴ γίνεσθαι διπλοῦν Μοναστήριον, ὅτι σκάνδαλον καὶ πρόσκομμα τοῖς πολλοῖς γίνεται τοῦτο... Μὴ διαιτάσθωσαν ἐν ἑνί Μοναστηρίω. Μοναχοί καί Μοναχαί. μοιχεία γὰρ μεσολαβεῖ τὴν συνδιαίτησιν. Μὴ εχέτω Μοναχός παρρησίαν πρὸς Μονάστριαν ἤ Μονάστρια πρὸς Μοναχόν, ἰδία προσομιλεῖν. Μὴ κοιταζέσθω Μοναχός ἐν γυναικίω Μοναστηρίω, μηδέ συνεσθιέτω Μονάστρια κατὰ μόνας...»

Η  Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος κατεδίκασαε το 1987 διὰ συνοδικοῦ δικαστηρίου εἰς τὴν ἐσχάτην ποινήν τῆς καθαιρέσεως τὸν ἱερομόναχον Ἄγγελον Ἀναστασίου, μὲ πρωτίστην κατηγορίαν «τὴν σύμπηξιν μικτῆς μοναστικῆς ἀδελφότητος» ἐν Ἀθήναις ..... 

Παγκόσμια ερωτική οικογένεια

http://kyprianoscy.blogspot.ca/2016/01/blog-post_18.html

Ανέβηκε στις 18 Ιαν 2016

Στη Συναγωγή της Ρώμης ο πάπας Φραγκίσκος είπε ότι είμαστε μια οικογένεια με τους Εβραίους, "είσαστε τα μεγαλύτερα αδέλφια μας", είπε χαρακτηριστικά. Από την άλλη, έχουμε τον Μητροπολίτη Ιερόθεο Βλάχο της Ναυπάκτου, να προτείνει την αγιοκατάταξη του Σωφρονίου Σαχάρωφ, ιδρυτή της μοναδικής στον χριστιανικό κόσμο ανδρώας και γυναικείας Μονής - μικτό δηλαδή Μοναστήρι - στο Έσσεξ της Αγγλίας. Το δίχως άλλο, θα διδάσκεται εκεί η θεία μέθεξη, ο θείος έρως και η θεια ερωτική έκσταση. Καθόλου απίθανο αργότερα, να δούμε κι εδώ να ιδρύεται ένα παράρτημα της Μονής αυτής. Πού αλλού ; Μα, φυσικά, στο άγιον Όρος.

Τόσο άχρηστοι, τόσο επικίνδυνοι και τόσο φθοροποιοί έχουν γίνει οι της κρατούσης και επίσημης Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος.

Εκείνοι που δίδαξαν αυτά τα πράγματα, έζησαν θείες εμπειρίες και λόγον εποίησαν περί αυτών, πέρασαν όλα τους τα χρόνια στις ερημιές, άφησαν τον κόσμο, κλείστηκαν σε Μοναστήρια και σε σπηλιές. Και τότε έμαθαν. Ύστερα μας έρχονται οι σημερινοί, ζώντας μέσα στον περισπασμό του κόσμου, να καταπιαστούν με αυτά τα πράγματα. Να διδάξουν σε ανθρώπους, που καλά-καλά δεν ξέρουν να κάνουν το σταυρό τους, να πουν το Πιστεύω ή το Πάτερ ημών, έρχονται λοιπόν αυτοί να διδάξουν την κάθαρση, τον φωτισμό, την θέωση !

Τι να τους πει κανείς ; Έχουν αφήσει το λαό του Θεού ακατήχητο και του λένε για θέωση ερωτική, για το πρόσωπο, γιαι τον έρωτα, για το ήθος και την ελευθερία. Άφησαν στην άκρη την αλήθεια και έπιασαν την ελευθερία. Κι εδώ όμως τα χάλασαν, τα ψεύτισαν. "ἐν ἀρετῇ γενήσεται πᾶν τὸ ἐλεύθερον", γράφει ο άγιος Γρηγόριος Νύσσης, και η αρετή, η σημερινή αήθης αρετή, θεσπίζει νόμο για την ερωτική συμβίωση των ομόφυλων ζευγαριών και αλλού, όχι ακόμη εδώ, τον γάμο μεταξύ τους και τις υιοθεσίες τέκνων.
Το μικτό Μοναστήρι του Έσσεξ θα γίνει το διδασκαλείο - κάτι σαν το Καίμπριτζ ή την Οξφόρδη - της νέας παγκόσμιας ερωτικής οικογένειας.

«Δόξα τῇ μακροθυμίᾳ σου, Κύριε, δόξα σοι»!

***

Ο  Ανώνυμος άφησε ένα  σχόλιο για την ανάρτησή σας "Παγκόσμια ερωτική οικογένεια":

“Ο κόσμος είναι επικίνδυνος, όχι εξαιτίας αυτών που κάνουν το κακό, αλλά εξαιτίας αυτών που τους κοιτάζουν χωρίς να κάνουν τίποτα.” – Άλμπερτ Αϊνστάιν
Αφιερωμένο σε όλους τους αγωνιστές του καναπέ.

***

Ο Ανώνυμος άφησε ένα σχόλιο για την ανάρτησή σας "Παγκόσμια ερωτική οικογένεια":

Πόσες φορές ο Πατριάρχης ήταν επίσημος καλεσμένος της Εβραικής Συναγωγής; Μόνο απο τις φωτογραφίες και τα βίντεο, απαντούμε αρκετές.

«Εἴ τις κληρικὸς ἤ λαϊκὸς εἰσέλθοι εἰς συναγωγὴν
Ἰουδαίων ἤ αἱρετικῶν προσεύξασθαι, καὶ
καθαιρείσθω καὶ ἀφοριζέσθω» (ΞΕ΄ Ἀποστολ. Κανὼv)

Περαιτέρω ανατρέξτε στο Πηδάλιο στους Αποστολικούς κανόνες 45ο - 46ο - 68ο και του Μ. Βασιλείου 1ο και 47ο. Η πενθέκτη Οικουμενική επικύρωσε τους κανόνες του Μ.Βασιλείου, τουτέστιν έχουν Οικουμενική ισχύ.


Ο 31ος Αποστολικός και ο 15ος κανών της Πρωτοδευτέρας συνόδου 861μ.χ. επί Μ.Φωτίου ορίζουν Άξιον επαίνου όποιον αφίσταται της μνημονεύσεως του αιρετικού Επισκόπου του, ακόμη και πρίν Συνοδικής διαγνώμης, πρός αποτροπήν εξαπλώσεως της κακοδοξίας.

Αίρεσις είναι η θρησκευτική διδασκαλία που παρεκκλίνει από τη γνήσια και αυθεντική χριστιανική πίστι και επομένως είναι μια διδασκαλία πλανεμένη, αντορθόδοξη και αντιχριστιανική. Η βαπτισματική θεολογίαν (δηλαδή το ράντισμα και η επίχυση, καταργώντας έτσι το ορθόδοξο βάπτισμα δια των τριών καταδύσεων ), η θεωρία των αδελφών Εκκλησιών, η θεολογία των δυο πνευμόνων ( παπικοί ορθόδοξοι ) η Διηρημένη Εκκλησία και η κατάργησης των ορίων της Εκκλησίας, καθώς συμπεριλαμβάνονται ειδωλολάτρες, αντίχριστοι και εκατοντάδες δαιμονολατρίες, συνιστούν τον ορισμό της βλασφημίας του Αγίου Πνεύματος. Όλοι αυτοί οι ψευδοχριστιανισμοί, όλες οι ψευδοεκκλησίες, δεν είναι τίποτε άλλο παρά μια αίρεση παραπλεύρως στην άλλη αίρεση. Το κοινό ευαγγελικό όνομα τους είναι παναίρεση.

Περαιτέρω οι επίσημες ενώσεις στο Σαμπεζύ και στο Μπαλαμάντ 1992 - 1993 με Παπικούς και Μονοφυσίτες, συνιστούν αιρετικές πράξεις απο μόνες τους, πέραν της βλασφημίας του Οικουμενισμού.

Ιερομόναχος Γρηγόριος Ζιώγος - Ζηλωτής

***

Περί Συνόδων και της μελετωμένης πανορθοδόξου -- Θεοδωρήτου Ιερομονάχου

«Σύνοδος τοίνυν, δέσποτα, ου το απλώς συνάγεσθαι ιεράρχας τε και ιερείς, καν πολλοί ώσι. Κρείσσων γαρ, φησί, εις ποιών το θέλημα του Κυρίου, ή μύριοι παραβαίνοντες· αλλά το εν ονόματι Κυρίου, εν τη ειρήνη και φυλακή των κανόνων· και το δεσμείν και λύειν ουχ ως έτυχεν, αλλ΄ ως δοκεί τη αληθεία, και τω κανόνι, και τω γνώμονι της ακριβείας» (P.G. 99,  985).

Ταύτα έγραψε προ 1200 περίπου ετών ο μέγας ομολογητής Θεόδωρος ο Στουδίτης. Προ 200 δε ετών ο πολύς Αθανάσιος ο Πάριος, κατά την αυτώ υπό του Θεού δοθείσαν χάριν, ως ακολούθως διετύπωσεν την περί συνόδων πίστιν των ορθοδόξων, εις το ανέκδοτον αυτού έργον: «Δἠλωσις της περί των εν Αγίω Όρει ταραχών αληθείας». «Λοιπόν δεν είναι πάντοτε σεπτόν και τίμιον το της Συνόδου όνομα. Αλλ΄ εκείνη μεν είναι σεπτή και τιμία, η αγία Σύνοδος, η στοιχούσα τοις τε εγγράφοις και αγράφοις παραδεδομένοις υπό των αγίων Αποστόλων και της Κοθολικής Εκκλησίας. Και της τοιαύτης Συνόδου κατά χρέος τας αποφάσεις δεχόμεθα και φυλάττομεν· των δε αλλοτρίων την φωνήν, ούτε γινώσκομεν, ούτε πειθόμεθα αυτή.   

Μαρία η Μητέρα του Θεού.

«Ο Θεόφρων ήθροισται λαός· της γαρ δόξης Θεού το σκήνωμα, εκ Σιών μεθίσταται προς ουράνιον δόμον, ένθα ήχος καθαρός εορταζόντων, φωνή αφράστου αγαλλιάσεως· και εν ευφροσύνη βοά τω Χριστώ· ο δεδοξασμένος, των Πατέρων και ημών, Θεός ευλογητός ει (ωδή ζ΄).

Ο λαός, λέγει, των Χριστιανών, ο τα θεία και ουράνια φρονών, εσυνάχθη σήμερον εν ταις του Χριστού αγίαις Εκκλησίαις, δια να εορτάση και να πανηγυρίση. Επιφέρει δε ακολούθως ο Μελωδός και την αιτίαν της τοιαύτης εορτής τε και πανηγύρεως. Επειδή, λέγει, το σκήνωμα της δόξης του Θεού, η Κυρία Θεοτόκος, περί της οποίας γράφει ο Δαβίδ «Ηγίασε το σκήνωμα αυτού ο Ύψιστος» (Ψαλμ. με΄ 4)· όπερ ερμηνεύει ο Δαμασκηνός Ιωάννης· «Σκήνωμα αυτού την Παρθένον ο Ύψιστος έθετο και ηγίασεν, εν μέσω αυτής κατασκηνώσας, και ασάλευτον έδειξε, των της Παρθενίας σημάντρων αυτής μη παρασαλευθέντων». Επειδή η Παρθένος, λέγω, μετεστάθη από την Σιών εις τας ουρανίους μονάς του Υιού της, όπου εκφωνείται ο καθαρός ήχος των εορταζόντων, και εξέρχεται η φωνή της α ρ ρ ή τ ο υ  χαράς και αγαλλιάσεως, κατά το ειρημένον υπό του Δαβίδ «Ότι διελεύσομαι εν τόπω σκηνής θαυμαστής έως του οίκου του Θεού, εν φωνή αγαλλιάσεως και εξομολογήσεως ( ήτοι ευχαριστίας), ήχου εορτάζοντος» (Ψαλμ. μα΄ 4). Τούτο δε το ρητόν ο μεν Θεολόγος Γρηγόριος ούτως ερμηνεύει·

Eφημερίς “Ορθόδοξος Τύπος” : Μὴ ἔχετε ἀµφιβολίες, ἡ «ἕνωση τῶν ἐκκλησιῶν» ἔγινε στὰ «ὑψηλὰ κλιµάκια»! Τὸ µόνο ποὺ ἀποµένει εἶναι νὰ τὴ «σερβίρουν» καὶ στὴ βάση! Ἀδέλφια µας ἀγρυπνεῖτε!

Παπικὸς καρδινάλιος εἰς ἀναστάσιµον ὀρθόδοξον θείαν Λειτουργίαν!

 ΣΕ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΟ σχόλιό µας εἴχαµε ἀναφερθεῖ σὲ ἀπαράδεκτες οἰκουµενιστικὲς ἀπρέπειες. Μία ἀπὸ τὶς πλέον ἀπαράδεκτες ἦταν αὐτὴ τοῦ «ἁγίου» Βοστώνης κ. Μεθοδίου, ὁ ὁποῖος εἶχε πάει «µετὰ τῆς κουστωδίας» του στὸν παπικὸ ναὸ τῆς πόλεως, κατὰ τὴν Μ. Τρίτη τῶν παπικῶν, γιὰ νὰ παραστεῖ στὸν «καθαγιασµὸ» τοῦ «ἁγίου ἐλαίου», νὰ µιλήσει καὶ νὰ ἀποκαλέσει τὸν πρώην πάπα Παῦλο ΣΤ΄ «εὐλογηµένο»! Τὸ ἀλισβερίσι ὅµως δὲν σταµάτησε ἐκεῖ ἀφοῦ «Ἀνταπόδοση τῆς ἐπισκέψεως ὑπῆρξε ἡ παρουσία τοῦ Ρωµαιοκαθολικοῦ Ἀρχιεπισκόπου Βοστώνης, καρδιναλίου Sean O΄ Malley, στὸν Ὀρθόδοξο καθεδρικὸ Ναὸ τοῦ Εὐαγγελισµοῦ τῆς Βοστώνης στὴν Ἀκολουθία τῆς Ἀναστάσεως. Ὁ καρδινάλιος  Ὁ’ Malley µάλιστα συµµετεῖχε κατὰ τρόπο λειτουργικὸ στὴν Ἀκολουθία τῆς Ἀναστάσεως, καθότι ἀνέγνωσε τὸ ἑωθινὸ εὐαγγέλιο τῆς Ἀναστάσεως στὴν ἀγγλικὴ γλώσσα ἀµέσως µετὰ ἀπὸ τὸν Μητροπολίτη Βοστώνης Μεθόδιο, ὁ ὁποῖος προέστη τῆς Ἱερῆς Ἀκολουθίας»! Εἶναι ὁλοφάνερο πὼς ὁ «ἅγιος» Βοστώνης θεωρεῖ τὸν µεγαλοφραγκόπαπα ὡς κανονικὸ ἐπίσκοπο τῆς Ἐκκλησίας καὶ γι’ αὐτὸ συλλειτουργεῖ µαζί του. ∆ὲν ὑπάρχει γιὰ ἐκεῖνον «σχίσµα», ἀλλὰ ἔκαµε τὴν «ἕνωση τῶν ἐκκλησιῶν» ἐρήµην τῆς Ἐκκλησίας! Μὴ ἔχετε ἀµφιβολίες, ἡ «ἕνωση τῶν ἐκκλησιῶν» ἔγινε στὰ «ὑψηλὰ κλιµάκια»! Τὸ µόνο ποὺ ἀποµένει εἶναι νὰ τὴ «σερβίρουν» καὶ στὴ βάση! Ἀδέλφια µας ἀγρυπνεῖτε!  

“O.T.” 2071

Πρωτοπρ. Θεόδωρος Ζήσης, Ανάλυση Αποστολικού αναγνώσματος Κυριακής ΙΑ΄ Λουκά

Ο μακάριος Αθανάσιος, ο επίσκοπος της Αλεξάνδρειας, παρακάλεσε τον αββά Παμβώ να κατέβει από την έρημο στην Αλεξάνδρεια.

Πραγματικά, κατέβηκε και βλέποντας μια θεατρίνα, γέμισαν δάκρυα τα μάτια του.
Όταν τον ρώτησαν όσοι ήταν κοντά του να μάθουν γιατί έκλαψε, είπε:
“Δύο πράγματα μου έφεραν τα δάκρυα, το ένα η απώλεια εκείνης, και το άλλο το ότι εγώ δεν έχω τόση φροντίδα να αρέσω στον Θεό, όση έχει αυτή, προκειμένου να αρέσει σε ανήθικους ανθρώπους”.

Ο ΑΣΤΗΡ ΤΗΣ ΕΦΕΣΟΥ Ο ΥΠΕΡΜΑΧΟΣ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ ΜΑΡΚΟΣ Ο ΕΥΓΕΝΙΚΟΣ

Η ΠΑΙΔΙΚΗ ΗΛΙΚΙΑ ΚΑΙ ΟΙ ΣΠΟΥΔΕΣ ΤΟΥ

Εφέτος κλείνουν 560 έτη από την κοίμηση του εν αγίοις πατρός ημών και ομολογητού Μάρκου αρχιεπισκόπου Εφέσου του Ευγενικού .

Ο άγιος Μάρκος (κατά κόσμο Εμμανουήλ), εγεννήθη από ευσεβείς γονείς το 1392 εις την βασιλίδα των πόλεων, Κωνσταντινούπολιν. Ο πατέρας του ωνομάζετο Γεώργιος και ήτο αρχιδικαστής, σακελλίων και διάκονος της Μεγάλης Εκκλησίας, η μητέρα του ωνομάζετο Μαρία και ήτο θυγατέρα του ευσεβούς ιατρού Λουκά.

Αμφότεροι οι γονείς προσπάθησαν και επέτυχαν να αναθρέψουν τον μικρό Εμμανουήλ εν παιδεία και νουθεσία Κυρίου. Αλλά ο θάνατος του πατρός του άφησε αυτόν και τον μικρότερό του αδελφό Ιωάννη ορφανούς εις νεαρά ηλικία.

Τα πρώτα γράμματα ο άγιός μας τα εδιδάχθη από τον πατέρα του Γεώργιο, ο οποίος είχε μία ονομαστή ιδιωτική σχολή. Μετά τον θάνατον του πατρός του η μητέρα του τον έστειλε να μαθητεύεση εις τους πλέον φημισμένους διδασκάλους της εποχής του, τον Ιωάννη Χορτασμένο (κατόπιν Ιγνάτιο Μητροπολίτη Σηλυμβρίας) και τον μαθηματικόν και φιλόσοφον Γεώργιον Γεμιστόν Πλήθωνα. Μεταξύ των συμμαθητών του ήτο και ο μετ έπειτα άσπονδος εχθρός του Βησσαρίων ο καρδινάλιος.

ΔΙΔΑΣΚΑΛΟΣ ΚΑΙ ΜΟΝΑΧΟΣ

Όταν ο νεαρός Εμμανουήλ τελείωσε τας σπουδάς του, ανέλαβε την διεύθυνση της πατρικής σχολής και εις σύντομο χρονικό διάστημα ανεγνωρίσθει ως ένας από τους πλέον λαμπρούς διδασκάλους της ψυχορραγούσης πόλεως. Μεταξύ των μαθητών του, που διέπρεψαν αργότερον, ήσαν ο Γεώργιος Γεννάδιος Σχολάριος,-ο πρώτος μετά την πτώσιν της Πόλεως Πατριάρχης-, ο Θεόδωρος Αγαλλιανός, ο Θεοφάνης Μητροπολίτης Μηδείας και ο αδελφός του Ιωάννης ο Ευγενικός.

H Koρυφή του παγόβουνου -- του αείμνηστου Ι. Κορναράκη Καθηγητού Πανεπ. Αθηνών

Το μάθημα των θρησκευτικών στην δημόσια παιδεία μεταποιήθηκε, τον τελευταίο καιρό, σε «αποδιοπομπαίο τράγο», στην κεφαλή του οποίου οι εχθροί της Εκκλησίας επιθέτουν, αυθαιρέτως και αναρμοδίως, τις αμαρτίες της και ζητούν – σύμφωνα με το «λευϊτικό» της αποστασίας – την αποπομπή του έξω της παρεμβολής της δημόσιας παιδείας. Και τούτο, προκειμένου να εξαφανισθεί το μάθημα αυτό – να καταστραφεί, κατά το υπόδειγμα του παλαιοδιαθηκικού λευϊτικού για να ικανοποιήσουν, με τον τρόπον αυτόν, την επιθυμία τους να πολεμήσουν την έμμεση παρουσία της Εκκλησίας μέσα στον κόσμο, με την ολοτελή κατάργηση του μαθήματος αυτού!                                       

Μια τέτοια κατάργηση, την έχουν ανάγκη οι εχθροί της Εκκλησίας, για να κατασιγάσουν τις ασυνείδητες ενοχές τους, επειδή είναι έξω από την Εκκλησία, υπαρξιακώς απροσδιόριστοι και, άρα, ανασφαλείς!                      

Οπωσδήποτε όμως, ο πόλεμος κατά του μαθήματος των θρησκευτικών είναι δείγμα της συνεχιζομένης, από μακρού, πνευματικής κρίσεως στους κόλπους του επισκοπικού σώματος της Εκκλησίας, και αυτό ακριβώς το γεγονός αντανακλάται στον πόλεμον αυτόν.

Ο παπισμός καταστρεπτικός θεσμός

* α. Ποίος δεν γνωρίζει σήμερον τας επαισχύντους παπικάς σταυροφορίας εις βάρος του «σχισματικού» Βυζαντίου και την επί δύο αιώνας φραγκικήν κατάληψιν της Κωνσταντινουπόλεως, που απετέλει την πρώτην άλωσίν της;

* β. Ποίος δεν γνωρίζει σήμερον τον λόγον του πά­πα Ευγενίου του Ε’ κατά την άλωσιν της Κωνσταντι­νουπόλεως: «Δεν θα εχαιρόμην τόσον πολύ εάν είχωμεν δέκα νίκας κατά των Τούρκων, όσον χαίρομαι σή­μερον δια την υποδούλωσιν των “σχισματικών”»!
* γ. Ποίος δεν γνωρίζει ότι η καταστροφή τεσσά­ρων εκατομμυρίων Ορθοδόξου Ελληνικού λαού εις την Μ. Ασίαν, οφείλετο εις τας μηχανορραφίας του παπισμού, φοβουμένου την επανεγκατάστασιν ενός νέου βυζαντινού κέντρου της Ορθοδοξίας, αντιπάλου του παπισμού; «Ήλθαν εις το φως διάφορα έγγραφα, που απεδείκνυον ακλόνητα, ότι το Βατικανόν, όπως και άλλες δυνάμεις, είχε παρακινήσει την Γαλλίαν (και την Ιταλίαν) να βοηθήσει τους Τούρκους, διότι δεν ήθελεν να πάρουν οι Ορθόδοξοι Έλληνες την Κωνσταντινούπολιν. Το Βατικανόν εφοβείτο ότι η ελ­ληνορθόδοξος Εκκλησία θα εγίνετο σοβαρός αντίπα­λός του εις περίπτωσιν που θα εδραιώνετο εις το παλαιόν της κέντρον του Ανατολικού Χριστιανισμού… Την ιδίαν εποχήν εκολάκευε την Σοβιετικήν Ένωσιν με την ελπίδα να υποτάξη την Ορθόδοξον Εκκλησίαν της εις τον Καθολικισμόν…».

Η ΕΥΧΗ - Η ΝΟΕΡΑ ΠΡΟΣΕΥΧΗ

ΠΑΡΑΚΛΗΤΙΚΟΣ ΚΑΝΩΝ ΣΤΗΝ ΠΑΝΑΓΙΑ ΓΟΡΓΟΫΠΗΚΟΟΥ ~ Ι.Μ.ΔΟΧΕΙΑΡΙΟΥ

O Συναξαριστής της ημέρας.

Τρίτη, 19 Ιανουαρίου 2016

Μακαρίου του Αιγυπτίου, Μάρκου του Ευγενικού.

Ὁ Ὅσιος Μακάριος γεννήθηκε περὶ τὸ 300 μ.Χ. σὲ κάποιο χωριὸ τῆς Ἄνω Αἰγύπτου καὶ ἔζησε στὰ χρόνια του Θεοδοσίου τοῦ Μεγάλου (379 – 395 μ.Χ.). Σὲ ἡλικία 30 χρόνων ἀποσύρθηκε στὴν ἔρημο τῆς Νιτρίας καὶ στὴ Συρία, ὅπου παρέμεινε γιὰ ἑξήντα ὁλόκληρα χρόνια καὶ ἀπέκτησε μεγάλη φήμη γιὰ τὸν ἀσκητικό του βίο καὶ τὶς ἄλλες θαυμαστὲς ἀρετές του. Ἐπειδή, παρὰ τὸ νεαρὸ τῆς ἡλικίας του, προέκοπτε στὶς ἀρετὲς ὀνομάσθηκε «παιδαριογέρων».

Στὴν ἔρημο γνώρισε τὸν Μέγα Ἀντώνιο τοῦ ὁποίου ἔγινε μαθητής. Σὲ ἡλικία 40 ἐτῶν χειροτονήθηκε πρεσβύτερος καὶ λόγω τῆς ἐνάρετης ζωῆς του ἀξιώθηκε ἀπὸ τὸν Θεὸ νὰ λάβει τὸ χάρισμα τῆς θεραπείας τῶν ἀσθενῶν καὶ τῆς προφητείας. Λέγεται ὅτι συνεχῶς ἐπικοινωνοῦσε μὲ τὸν Θεὸ «καὶ μᾶλλον τῷ πλείονι χρόνῳ προσδιατρίβειν Θεῷ ἢ τοῖς ὑπ’ οὐρανὸν πράγμασιν».

Ὁ Ὅσιος Μακάριος ὁ Αἰγύπτιος ὑπῆρξε γέννημα θρέμμα τῆς ἐρήμου. Γιὰ νὰ εἶναι, λοιπόν, ἀπερίσπαστος καὶ νὰ βρίσκεται σὲ συνεχὴ ἐπικοινωνία μὲ τὸν Θεό, ἔσκαψε ὁ ἴδιος καὶ ἄνοιξε μία ὑπόγεια στοά, ποὺ ἄρχιζε ἀπὸ τὸ κελί του καὶ εἶχε μῆκος ἑκατὸ περίπου μέτρα. Στὴν ἄκρη τῆς στοᾶς διεύρυνε τὸν χῶρο καὶ διαμόρφωσε ἕνα σπήλαιο. Ἔτσι εἶχε τὴν δυνατότητα ὅταν προσέρχονταν σὲ αὐτὸν πολλοὶ ἄνθρωποι καὶ τὸν ἐνοχλοῦσαν, νὰ κατεβαίνει στὴ στοά, χωρὶς νὰ τὸν παίρνουν εἴδηση καὶ μέσω αὐτῆς νὰ πηγαίνει στὸ σπήλαιο καὶ νὰ κρύβεται, ὥστε νὰ μὴν μπορεῖ νὰ τὸν βρεῖ κανένας.

Το θαύμα της Παναγίας Παραμυθίας εορτάζει η Μονή Ταξιαρχών

Η Ιερά Μονή Παμμεγίστων Ταξιαρχών Αγίου Γεωργίου Νηλείας εορτάζει την ανάμνηση του Θαύματος της Παναγίας Παραμυθίας.
Η εικόνα αυτή της Παναγίας Παραμυθίας είναι αχειροποίητος, διότι κατασκευάστηκε στη μορφή που είναι σήμερα, όχι από ανθρώπινο χέρι, αλλά από τη Χάρη του Θεού, μετά τη θαυματουργική επέμβαση της Παναγίας μας για τη διάσωση της Μεγίστης Μονής Βατοπαιδίου.
Ονομάστηκε «Παναγία Παραμυθία», δηλαδή Παρηγορήτρια. Και δικαίως· διότι όπως λένε οι προσκυνητές της Μονής, που δεν χορταίνουν να την βλέπουν, η θέα της γλυκιάς έκφρασης του προσώπου της Παναγίας ξεκουράζει, αναπαύει, γαληνεύει και παρηγορεί τη ψυχή του ανθρώπου.
Με το θαύμα αυτό φανερώνεται για άλλη μια φορά η μητρική παρρησία της Θεοτόκου στο να μεσιτεύει για τις αμαρτίες των ανθρώπων «προς τον Υιόν και Θεόν της» και οι σωτήριες πρεσβείες της με τις οποίες απαλάσσονται από τα δεινά που δίκαια τους αξίζουν για το πλήθος των αμαρτιῶν τους.
Η εικόνα μεταφέρθηκε στο ιδιαίτερο παρεκκλήσιο της Παραμυθίας. Μπροστά σ' αυτήν οι μοναχοί διατηρούν ακοίμητο κανδήλι, ψάλλουν καθημερινά Παράκληση και τελείται κάθε Παρασκευή Θεία Λειτουργία. Παλαιότερα υπήρχε η συνήθεια οι κουρές των μοναχών να γίνονται σ' αυτό το παρεκκλήσιο.
Ο εορταμός θα τελεστεί κατά το ακόλουθο πρόγραμμα:
Τετάρτη 20 Ιανουαρίου
5- 6.30 μ.μ.: Πανηγυρικός Εσπερινός, μετ᾿ αρτοκλασίας και θείου κηρύγματος.
Πέμπτη, 21 Ιανουαρίου:
7 – 10.30 π.μ.: Όρθρος και Θεία Λειτουργία, μετά θείου κηρύγματος.
5 – 6.30 μ.μ.: Ακολουθία του Εσπερινού και Παράκληση Παναγίας Παραμυθίας.

"Dimokratia"

Άγιος Αντώνιος ο Μέγας: Συμβουλές για το ήθος των ανθρώπων και την ενάρετη ζωή

14. Όταν κάνομε καλή χρήση του λογικού μας, τότε είμαστε άξιοι να λεγόμαστε άνθρωποι. Αντίθετα, όταν δεν κάνομε καλή χρήση του λογικού, τότε μόνο κατά το σώμα και κατά τη φωνή διαφέρομε από τα άλογα ζώα. Ας αναγνωρίσει λοιπόν ο συνετός άνθρωπος ότι είναι αθάνατος και τότε θα μισήσει κάθε αισχρή επιθυμία, η οποία γίνεται αιτία θανάτου στους ανθρώπους.

Protopresbyter fr. George D. Metallinos. Faith and science as a theological problem

http://impantokratoros.gr/http://impantokratoros.gr/6072C7D8.en.aspx

ΦΡΙΚΤΕΣ ΤΙΜΩΡΙΕΣ ΒΛΑΣΦΗΜΩΝ !!!

http://agiooros.org/viewtopic.php?f=69&t=11906

Η Μακεδονία ΤΙΜΑ τον Καπετάν Μίκη Ζέζα (Παύλο Μελά). Βίντεο ΚΑΛΕΣΜΑ

Εκδηλώσεις σε Θεσσαλονίκη (23/1/2016)

και Αθήνα (28/1/2016)

Δείτε :

https://www.youtube.com/watch?v=JIk33XOi_Ms

Η Μακεδονία τιμά τον Καπετάν Μίκη Ζέζα (Παύλος Μελάς)

Ο Ιερός Λόχος 2012 και οι πατριωτικοί σύλλογοι και φορείς που στηρίζουν την προσπάθεια, σας καλούν στην αγωνιστική εκδήλωση που διοργανώνουμε το Σάββατο 23 Ιανουαρίου, στον πολυχώρο "Δεσμοί Ελλήνων", (Πασαλίδη 29, στην Κάτω Τούμπα), στις 8 μμ.

με θέμα την αναγκαιότητα διάσωσης της οικίας του εθνομάρτυρα Παύλου Μελά.

κάντε κλικ στην φωτογραφία για μεγέθυνση

Κεντρικός ομιλητής θα είναι ο κυρ.Νικόλαος Βασειλιάδης καθηγητής πανεπιστημίου.

Η εκδήλωση είναι συνέχεια της προσπάθειας που έχουμε ξεκινήσει από το προηγούμενο Οκτώβριο  όταν ο σύλλογος μας, με διαμαρτυρία του έξω από την οικία του ήρωα στην Κηφισιά της Αττικής, έδωσε το έναυσμα να συσπειρωθούν οι πατριωτικές φωνές για να πιέσουν προς κάθε αρμόδια αρχή , α την διάσωση του οικήματος .

Εκδήλωση και στην Αθήνα

Ανάλογη εκδήλωση θα γίνει και στο Δημαρχείο Κηφισιάς, οδός Μυρσίνης 2, στην Αθήνα , την Πέμπτη 28 Ιανουαρίου 2016, ώρα 7μμ.
Διαβάστε αναλυτικά εδώ: http://ierosloxos2012.blogspot.gr/2016/01/blog-post_13.html

Συνεχίζεται η συλλογή υπογραφών

Μην ξεχνάτε να υπογράψετε  για την διάσωση της οικίας του Παύλου Μελά:

http://www.ipetitions.com/petition/test1-6

Υπενθυμίσετε φίλους και γνωστούς σας.

http://ierosloxos2012.blogspot.gr/2016/01/blog-post.html

ΔΙΑΔΩΣΤΕ ΠΑΝΤΟΥ!

Ἰδοὺ διατὶ δὲν θὰ εἶναι Οἰκουµενικὴ ἡ ἁγία Σύνοδος!

ΣΧΟΛΙΑΖΟΝΤΑΣ τὴν ἱστορικὴ παρέµβαση τοῦ Πατριαρχείου τῆς Σερβίας, σχετικὰ µὲ τὴν ΜεγάληΣύνοδο, θέλουµε νὰ ἐπιµείνουµε στὸ γεγονὸς τῆς ἄρνησης τῶν διοργανωτῶν νὰ ὁρισθεῖ αὐτὴ ὡςΟἰκουµενική. ∆ὲν τὴν ὁρίζουν ὡς Οἰκουµενική, ὄχι ὅτι δὲν ἔχει τὶς προϋποθέσεις, ἀλλὰ γιὰ καθαρὰοἰκουµενιστικοὺς λόγους. Ἐπειδὴ δὲν θὰ συµµετέχουν ὅλοι οἱ χριστιανοί, ἐπειδὴ δὲν θὰ συµµετάσχουνοἱ παπικοὶ καὶ οἱ προτεστάντες, δηλαδὴ οἱ ἄλλες «ἐκκλησίες»! Ἀλλά, ὅταν εἶχαν συγκληθεῖ οἱ ἑπτὰΟἰκουµενικὲς Σύνοδοι, δὲν ὑπῆρχαν ἀποκοµµένοι  ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία αἱρετικοὶ χριστιανοί; Ἀσφαλῶς ναί! Παρ’ ὅλα αὐτὰ οἱ θεοφόροι Πατέρες τὶς ὅριζαν ὡς Οἰκουµενικές! Ὅµωςγιὰ τοὺς οἰκουµενιστὲς ὁ παπισµὸς καὶ ὁ προτεσταντισµὸς δὲν εἶναι αἱρέσεις, ἀλλὰ «ἐκκλησίες» µὲ«διαφορετικὲς παραδόσεις»  (ἔτσι χαρακτηρίζουν τὶς κακοδοξίες τους) καὶ ὡς ἐκ τούτου ἔπρεπε(κατ’ αὐτοὺς) νὰ συµµετάσχουν στὴ Σύνοδο, γιὰ νὰ χαρακτηρισθεῖ ὡς Οἰκουµενική!  Ὑπάρχειἀκόµα καὶ τὸ ἑξῆς σηµαντικὸ πρόβληµα γι’ αὐτούς. Ἂν τὴ χαρακτήριζαν ὡς Οἰκουµενικὴ ἔπρεπε νὰἀναγνωριστοῦν σὲ αὐτὴ ὡς Οἰκουµενικὲς ἡ Η΄ καὶ ἡ Θ΄. Ὅµως ἂν γινόταν κάτι τέτοιο αὐτοµάτως θὰἦταν καταδικασµένες οἱ παπικὲς κακοδοξίες ἀπὸ Οἰκουµενικὲς Συνόδους καὶ θὰ «χάλαγε ἡ σούπα»τῆς «ἑνώσεως τῶν ἐκκλησιῶν»!  Ἰδοὺ τὰ σκοτεινὰ παρασκήνια καὶ οἱ δόλιες σκοπιµότητες,  οἱ ὁποῖες ἀπωθοῦν τὸ Ἅγιο Πνεῦµα ἀπὸ αὐτή, γιὰ νὰ εἶναι γνήσιακαὶ ὄχι λῃστρική! Εἴδοµεν!

"O.T"

Πρωτοπρ. Θεόδωρος Ζήσης, Συμπλήρωμα στο Κήρυγμα της εορτής Αγίου Νικολάου